 |
| Dinsdagavond 30 september Klik op de link voor de uitslagen einduitslag rondetijden site organisatie |
dinsdag 30 september 2025
Uitslagen van de 5.000 meter baanwedstrijd bij AVA'70 in Aalten
Wat is jouw omslagpunt?
 |
| Als je weet welke snelheid of hartslag bij jouw omslagpunt hoort, dan kun je daarop de intensiteit van je trainingen baseren |
In de volksmond met het
omslagpunt de intensiteit van je inspanning (bijvoorbeeld: hardlopen) waarop je
gaat ‘verzuren’ aangeduid. Het gaat dan om de hardloopsnelheid waarbij de benen
alsmaar zwaarder worden. Je kunt die inspanning niet heel lang volhouden, want
je spieren protesteren. Afhankelijk van hoe hoog de snelheid op dat moment is,
voelen je benen zwaar, worden ze pijnlijk en weigeren uiteindelijk dienst. Er
rest je dan niet veel anders dan een vertwijfelde uitroep: ‘Ik kan niet meer!’.
Om welke snelheid gaat het
dan? Dat is voor iedereen anders. Je moet bij het omslagpunt denken aan de
snelheid, waarmee je een 10 km wedstrijd zou kunnen lopen. De snelheid bij het
omslagpunt voor topatleten ligt ruim boven de 20 km/uur. Voor recreatieve
lopers zal die ergens tussen de 10 en de 15 km/uur liggen.
Het omslagpunt is in feite
gekoppeld aan processen die zich in de spier afspelen. Actieve spieren
produceren afvalstoffen, en zolang ze niet al te hard hoeven te werken, is dat
geen probleem. Het lichaam is goed in staat de afvalstoffen af te voeren en te
verwerken. Moeten je de spieren werken met een intensiteit boven het
omslagpunt, dan lukt dat niet meer. De afvalstoffen hopen zich op, en een deel
daarvan verstoort de werking van de spier. Dat merk je, doordat je beenspieren
niet meer doen wat je zou willen. In de trainingsleer is het omslagpunt een
belangrijk cijfer, omdat het gebruikt wordt om de optimale intensiteit van de
verschillende trainingen zoals de duurloop, de tempoloop en de intervaltraining
aan te geven.
Het omslagpunt – dat in feite
niet een punt, maar een gebied is – wordt normaliter uitgedrukt in snelheid of
in hartslag. (In de topsport werkt men soms met de concentratie van lactaat,
één van de afvalstoffen, in het bloed.) Zo kan iemands omslagpunt bijvoorbeeld
liggen bij een snelheid van 12,5 km per uur, of bij een hartslagfrequentie van
173 slagen per minuut. Waarbij opgemerkt dient te worden, dan twee lopers die
qua snelheid hetzelfde omslagpunt hebben, totaal verschillende waarden voor de
omslag-hartslag kunnen hebben.
Ben je nieuwsgierig naar jouw
omslagpunt? Je kunt die op verschillende manieren vinden of inschatten. Wil je
hem precies weten, dan kun je een inspanningstest laten doen, liefst op een
loopband met ademgas-analyse. Voordeel van zo’n test is dat het nóg een
belangrijke drempelwaarde oplevert, de aerobe drempel. Die speelt een grote rol
bij de bepaling van de optimale trainingssnelheid van met name langzame
duurtrainingen.
Je kunt de snelheid of je
hartslag nabij je omslagpunt ook inschatten door een 10 km wedstrijd te lopen,
in een vlak tempo. De gemiddelde hartslag en snelheid die je dan hebt, kun je
aanhouden als de waarden die passen bij jouw omslagpunt.
Als je weet welke snelheid of
hartslag bij jouw omslagpunt hoort, dan kun je daarop de intensiteit van je
trainingen baseren. Loop verreweg het grootste deel van je trainingstijd met
een snelheid die ruim onder het omslagpunt ligt, en slechts een gering deel
(gemiddeld niet meer dan 5 procent, tot een maximum van 20%) met een
intensiteit daarboven. Loop je bijvoorbeeld gemiddeld 30 km in de week, dan zou
je niet meer dan 1,5 km tot 6 km sneller moeten lopen dan het omslagpunt. Het
is echter niet zo dat je ontzettend hard moet lopen als je boven het omslagpunt
traint. De meeste van die ‘snelle’ trainingskilometers loop je met een snelheid
die net iets hoger is dan die waarmee je een 10 km wedstrijd zou lopen. Slechts
af en toe zul je volle bak gaan. Het gros van de wekelijkse trainingskilometers
(in dit voorbeeld: 24 km tot 18,5 km) loop je dus relatief langzaam. (bron)
maandag 29 september 2025
AVA'70 delegatie on Tour - deel 4 (slot)
 |
| Op het programma stond de ochtend van vertrek een heuveltraining Celebra la Vida en Forza Totana - Vier het leven in Forza Totana Terwijl heel Nederland zich op maakte voor het begin van een nieuwe werkweek, zong Sven Versteeg alweer eens de pannen van het dak op het zonnige resort in het Zuid-Spaanse Totana. Best een groot verschil, maar vervelend was het geenszins. De ontbijttafel was alweer gedekt en alles uit de koelkast stond klaar voor een fikse aanval. De stemming was ouderwets uitbundig en de keuze was reuze. De voorraad slonk snel en dat was zeker het geval bij de fles ranja. De nestor van de club bleek flinke nadorst te hebben en slurpte in sneltempo 6 glazen van het rode sap naar binnen. Zijn ogen begonnen wat te tollen en hij bestuurde het etiket van de vruchtendrank eens even wat nauwkeuriger en begon lichtelijk scheel te zien. Wat bleek? Hij had bijna een liter Sangria naar binnen gewerkt in recordtempo. Goedemorgen! Op het programma stond deze ochtend een heuveltraining voor de Nederlandse klimgeiten en om niet te verdwalen had Freddie besloten om de dravers te begeleiden. Hij had een leuk rondje in de gedachten door het buitengebied van Totana met een vrijwel vlak parcours en asfalt als ondergrond, zo liet de gids weten. Nou, de gemene knipoog was overtuigend en maakte duidelijk dat we ook op deze maandagochtend gewoon weer vol aan de bak moesten. De 2 “knie-gevalletjes” besloten het stalen ros weer te pakken en gingen fungeren als voorfietser en bezemkar. Al snel bleek dit geen overbodige luxe, want hardlopers kunnen ook in Spanje niet altijd op voorrang rekenen. Bovendien werd het pelotonnetje na een slordige 3 kilometer lichtelijk uit elkaar getrokken, toen de heuvels een obstakel in het parcours begonnen te vormen. Het was ook al weer bloedheet en dat werkt dan natuurlijk ook niet echt mee, maar prachtig was het wel. Zeker in de wetenschap dat je werkende collega`s op dit moment geheel andere zorgen hebben. Na nog een stukje geploeterd te hebben op het traject van de Vuelta 2023, tikten we toch weer lekker de 11 kilometer met een paar honderd hoogtemeters aan en dat voelde toch weer als een mooie prestatie, dus een luid applaus voor onszelf was zeker meer dan verdiend. Net als de verkwikkende douche overigens en een frisse bak koffie. Kortom… vier het leven in optima forma. We besloten nog even een lekkere lunch te gaan pakken in het centrum van Totana, maar daar kwam werkelijk niets van terecht. Het was immers maandag en dat betekent in Spanje “dia de descanso”, oftewel je kunt lullen als Brugman, maar als je wat te eten wilt hebben, dan ga je maar naar de supermarkt. We lieten ons natuurlijk niet zo gemakkelijk uit het veld slaan en namen uiteindelijk genoegen met cola uit blik en dubbele espresso met als extraatje gortdroge cake die zeker 9 maanden over de datum was. In Spanje is dit overigens totaal geen probleem en voor een paar euro speelden we het spel maar gewoon mee. Het moment, dat we zolang mogelijk uit wilden stellen, kwam nu toch wel met rasse schreden dichterbij. Even voor 2 uur namen we licht geëmotioneerd afscheid van Freddie en Renate en beloofden plechtig om zeker nog weer op een reünie-feest te verschijnen. Al toeterend, zwaaiend en zingend verlieten we ons resort. Wat een prachtige 4-daagse hebben we met elkaar gehad, daar was iedereen het wel over eens. Stilletjes liet iedereen zijn gedachten over de trip gaan, maar voor de chauffeurs was het al snel gebeurt met het dagdromen. De hemel kleurde van blauw, via grijs naar zwart, waarna een onwaarschijnlijke bak met regen naar beneden werd gepleurd. In no-time veranderde de snelweg in een rivier en glibberden de wagens alle kanten op. Met een vaartje van 36-37 kilometer per uur dreven we in de richting van luchthaven Alicante, waar we onze bolides in moesten leveren. We wilden dit even vlot fiksen, maar de jongedame, die de keuring moest doen, dacht daar wel even wat anders over. Ze liep een slordige twintig minuten om de eerste auto heen en kwam tot de conclusie dat er een minuscuul klein sterretje in de voorruit zat en nergens bewijsmateriaal te vinden was, dat deze er bij vertrek ook al inzat. Dokken dus en geen discussie! Er ontstond in het kleine kantoortje een geweldige foeterpartij, maar de belleza espanola schudde 2 keer met haar heupen, likte langs het potlood en tikte gewoon 1500 euro op het scherm aan. Of we contant wilden betalen of met een creditcard was een hele logische, maar ook zeer gevaarlijke opmerking op dit moment. Nadat aan alle verplichtingen waren voldaan, moest de tweede auto nog een check ondergaan. Toen de Koning Van Aalten even heel demonstratief akelig dichtbij de keurmeesteres ging staan werd het papier snel afgevinkt en konden we uiteindelijk 3 kwartier later dan gepland richting het vliegveld. Om te tijd te doden werd er snel een 1-sterrendiner naar binnen gewerkt en konden we gaan inchecken. De terugvlucht verliep naar wens, al was er wel het dringende verzoek om de gordels vast te snoeren in verband met turbulentie in de lucht. Nou we ondergingen dit bericht met een glimlach, want we hadden natuurlijk een turbulent weekend achter de rug, dus mocht dit lichte shaken, natuurlijk geen naam hebben. Keurig op tijd zetten we weer voet op Eindhovense bodem en kwam er definitief een einde aan ons Spaanse avontuur! Vier dagen hebben we het leven gevierd en genoten van schitterende activiteiten en mooie belevenissen. Samen met het zeer zonnige weer en de natuurrijke omgeving werd het een prachtige en onvergetelijke 4 daagse trip! (FR) Ook zin in een zonnig en sportief avontuur? www.forzatotana.com  |
Aankondiging van de 12e Ottensteiner Wottellauf in Ahaus (D)
 |
| De flyer van de 12e Wottellauf in Ahaus(D) |
Klik voor meer informatie op
onderstaande links
Start:
Am Sportplatz 1, 48683 Ahaus-Ottenstein
zondag 28 september 2025
Uitslagen van de Hooiland Run in Lichtenvoorde
 |
| Zondag 28 september Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren 1 kilometer: Twan van Stralen 4.30 min 2 kilometer: Fiep Meinen 7.59 min, Suze Arentsen 9.35 min, Daan van Stralen 10.07 min 5 kilometer: Hans Monasso 20.05 min, Gerrit Ormel 25.06 min 10 kilometer: Maurice van Veen 39.43 min, Maarten Heersink 40.12 min, Mark van de Laar 57.48 min Klik op de link voor alle uitslagen 1 kilometer 2 kilometer 5 kilometer 10 kilometer site organisatie |
Verslag, foto's en uitslagen van de Landschapsmarathon in Winterswijk
 |
| Henk Mengers en Anne Wildenbeest komen juichend over de finish Dit jaar werd voor het eerst
een limiet gesteld aan het aantal deelnemers aan de Oberlink Nationaal
Landschapsloop. Hardlopen is populair en dat was te zien afgelopen zondag
tijdens het evenement. Deelnemers konden individueel de marathon door het
nationaal landschap rond Winterswijk lopen, maar ook als duo, trio of kwartet. Het weer was geweldig (voor
sommigen iets te warm) en dat was voor de lopers extra genieten. Het gaat bij
de Winterswijkse marathon niet alleen om het presteren, maar vooral om het
genieten van het mooie landschap. De organisatie en de mensen van atletiekvereniging
Archeus hadden hun best gedaan om de deelnemers te trakteren op een geweldige
route, Dat is gelukt. Veel vrijwilligers hielpen om het evenement in goed banen
te leiden. Zonder hen geen Landschapsloop. In het dorp was er ook
vertier. Voor de jeugd was er de Kidsrun door het centrum. Overal was muziek en
koor Smaak zorgde voor een vrolijke noot. De fotografen van Achterhoek Nieuws, Achterhoek Foto en Hans Monasso waren langs de route te vinden. Klik op de link voor de uitslagen  |
AVA’70 Nederlands Kampioen 4x800 meter
 |
| Tijn Piest, Lars Meinen, Mats Lievers en Sven Meinen Zondag is een
kwartet van AVA’70 in Amstelveen Nederlands kampioen geworden op de 4 x 800
meter in een tijd van 8:19.00 minuten. De ploeg bestaande uit Tijn Piest, Mats
Lievers, Sven Meinen en Lars Meinen wist beslag te leggen op de gouden plak bij
de Nationale Estafette kampioenschappen, ze bleven de concurrentie in hun klasse ruim 20
seconden voor.
En het verschil was slechts 3
tienden met het team onder 20, daar finishten ze achter. Zij vielen onder de
senioren als team, dus toch goud op die manier. Maar zilver overall. Klik op de link voor de uitslagen |
AVA'70 delegatie on Tour - deel 3
 |
| Bovenop de berg, met een mooi uitzicht over de vallei Celebra
la Vida en Forza Totana - Vier het leven
in Forza Totana Het is inmiddels zondagochtend
geworden, maar dat wil niet zeggen, dat er tijd is om uit te slapen en een
wekker zetten met de aanwezige huisgenoten is dan ook helemaal niet nodig. Om
even voor 8 uur wordt de muzikale serenade weer aangeslingerd en was de
keukenbrigade al enige tijd duftig in touw. Zeg nou eerlijk… wat is er fijner
dan de dag starten met een 6-gangenontbijt? Werkelijk alle registers werden
opengetrokken om het iedereen weer lekker naar de zin te maken. Tijdens het
smikkelen en smullen werd de dag van gisteren even doorgenomen en het was er
wel weer één met louter hele mooie momenten en het leven werd dan ook volop
gevierd, zo was de algemene tendens. Calorieën stapelen was
overigens op dit tijdstip absolute noodzaak want er stond een geweldig mooie
wandeling op het programma en gezien de ondergrond zonder asfalt, zou het zeker
ook hier en daar pittig zijn. Gastvrouw
Renate was onze gids en dat betekende dat we in absoluut goede handen waren,
want zij weet elke kiezelsteen te liggen en heeft dan ook nog de kwaliteiten,
om gelijk iets te vertellen over de fabelachtige omgeving. Dat moest gewoon
goedkomen, zo was de algemene mening. De complete selectie stond om 09.34 uur
paraat voor de ochtendmis en zette zich goedgemutst in beweging. Toen we zo`n
20 meter op weg waren, werden we geweldig hartelijk toegesproken door onze
tijdelijke buurman en weer even later lachte ons de schitterend ogende, iets
fout opgemaakte, tandloze 84-jarige buurvrouw ook opvallend vriendelijk toe.
Toeterende auto`s passeerden ons en de fietsende pastoor in een 3-delig kostuum
zat dwars op de fiets en zwaaide al van verre. We keken elkaar aan en het
duurde even voor het kwartje viel. De fijne, welgemeende begroetingen hadden
natuurlijk alles te maken met ons optreden van de avond daarvoor. Het
schitterende gezang van ons als Aaltense tenoren had blijkbaar enorme indruk
gemaakt in de buurt en de tijdelijke penningmeester voelde aankomen, dat er wel
eens een paar hele mooie optredens aan zouden kunnen komen. Dit verheugde natuurlijk de
feestvreugde enorm en de pas werd er efkes flink ingezet. De versnelling bleek
overigens van korte duur, want het geitenpaadje dat voor ons lag, liep
werkelijk vrijwel recht omhoog en had een stijgingspercentage van soms 37 % en
dan hebben we het natuurlijk wel ergens over. Het zweet gutste ons bij deze
zomerse temperaturen van de snuffert en de ruggetjes waren ook al zeiknat. We
kropen langzaam omhoog in de richting van het beeld van Jezus, dat bovenop de
berg uitkeek op de vallei. Een mooi moment natuurlijk om op deze fijne zondag
letterlijk en figuurlijk even bij stil te staan. We liepen nog even door via
een zig-zag paadje naar het naburige klooster om ook hier even sfeer te
proeven. De priester deed geweldig zijn best, maar noemde in 5 zinnen wel 4
keer het woord “catastrofe” en het leek ons dan maar beter om uit de kapel te
vertrekken. Mogelijk had het te maken met onze iets te kleurrijke, sportieve
kleding, maar dat zullen we nooit zeker weten. We daalden langzaam af via een
smal singletrack-paadje, waar het donders oppassen was geblazen, want er lag
werkelijk geen kiezel recht. Even de mond houden en gewoon je ding doen was het
devies en dat leek goed te komen. Leek, want na 7,24 kilometer op de Garmin
ging het gruwelijk mis. De nummer 7 in de groep volgelingen, lazerde in een
vreselijk vrije val het ravijn in. De schrik sloeg ons om het hart, al werd de
stuiterpartij in de voorhoede aanvankelijk nogal lacherig afgedaan. Even was er
behoorlijk paniek, maar er kwam gelukkig beweging in het hoopje mens dat meters
naar beneden was gegleden. Eerst kwam zijn rode rugzakje, vervolgens een
bebloede arm in beeld, waarna een nog heftiger ogend toegetakeld been volgde.
Het lijf was compleet zo was de eerste indruk en er werd gelijk een medisch
team geformeerd om de eerste bijstand te verlenen. Alle registers werden direct
losgetrokken. Al het aanwezige water moest ingeleverd worden, evenals het
toiletpapier, tissues en waslapjes. Een eerste inschatting werd
gemaakt en er werden in de gauwigheid 28 schaafplekken geteld, maar omdat het
nergens uit de wonden gulpte, werd besloten om geen traumahelicopter in te
schakelen. Toen de hartslag weer was gedaald tot acceptabele waarde, werd
besloten om verder te stappen, maar het onfortuinlijke slachtoffer werd
nauwlettend in de gaten gehouden door zijn kompanen. Eenmaal aangekomen bij de
thuisbasis werden de eerste foto`s gedeeld met de verpleegkundige deskundigen
van het thuisfront en het advies was om veel te spoelen, wat natuurlijk nooit
een probleem kan zijn. Daarnaast moesten er zwaluwstaartjes worden geknipt om
aan te brengen op de wondjes. De hulptroepen schoten gelijk naar buiten, maar
er werden alleen mussen waargenomen en zeker geen zwaluwen, dus dat kon nog wel
een dingetje gaan worden. Gelukkig zaten de echte EHBO`ers binnen en deden
geruisloos hun werk. Een kop koffie deed wonderen
en er werd gekozen voor een stukje ontspanning en cultuur snuiven. De fietsen
werden in gereedheid gebracht en er werd koers gezet richting het naburige
Aledo, waar “de dag van de druif” werd gevierd. Nou dat hebben we geweten. De
lokale markt was al opgeruimd, maar bij het plaatselijke café, werden we
gastvrij ontvangen en kregen we kilo`s druiven geserveerd. Voor nop, ook dat
nog. Een mooie 20 kilometer rond peddelen bracht ons weer bij ons tijdelijke
thuis, waar we ons soigneerden voor het laatste avondmaal op Spaanse grond. We
hadden onze gastheer en dame geïnviteerd en we fietsten gezamenlijk naar de
allerbeste pizzeria van Totana. Nu staat Spanje er niet
bepaald om bekend dat iedereen zich op een stalen ros verplaatst, dus bij een
colonne van 11, zoals in ons geval, ben je werkelijk aan de Goden overgeleverd.
Zonder panne aangekomen bij het restaurant, kregen we volgens goed Zuid-Europees
gebruik, heel veel voor heel weinig en daar zijn wij, Nederlanders, natuurlijk
dol op. De feestvreugde werd nog verder vergroot toen de afscheidsspeech volgde
en Freddie en Renate enorm bedankt werden voor hun gastvrijheid. Als cadeau
ontvingen ze beide een collectors-item van het allerbeste artistieke Aaltense
duo op het gebied van kleding, kleur en art uit Aalten, *DIED*. Applaus volgde
en tevens een tegenspeech, die het ook ontzettend goed deed. Hoe mooi kan het
zijn op de late zondagavond? Omdat de thermometer op het late uur nog altijd 24,6 graden aanwees, werd besloten in de kleinste versnelling naar huis te trappen en zo nog even van de plaatselijke architectuur te genieten. De conclusie was algemeen, dat er nog een hoop werk aan de winkel is, dus dat we echt nog een keer terug moeten. Best een naar vooruitzicht… Nog een klein borreltje bij de nazit, de dag doornemen en tevreden het bed opzoeken, waren de laatste bewegingen van het negental! Morgen, het sluitstuk van de Totana-vierdaagse…. (FR)  |
Foto's van de Bersama Run in Lichtenvoorde
 |
Het initiatief voor deze run is een eerbetoon aan onze zoon
en vriend Indi |
Waarom de BersamaRun?
Het initiatief voor deze run is een eerbetoon aan onze zoon en vriend Indi. Indi is altijd -naast rugby, voetbal en tennis- een fervent aanhanger geweest van de obstacle run. Daarnaast was hij een allemansvriend en voor velen een grote knuffelbeer. Een echte verbinder. Helaas is Indi niet meer in ons midden. Om zijn enorme verbindende kracht, zijn vriendschap en levendigheid te herinneren, maar ook een handvat te geven aan andere jong volwassen met mentale problemen, hebben wij deze run georganiseerd.
We willen jonge mensen meegeven dat je er in het leven niet alleen voor staat. Onze maatschappij kent steeds meer individualisering. Mobieltjes en social media dragen hier grif aan bij. De wereld verscherpt en verhard. Korte lontjes. Veel onbegrip.
Iedere mens heeft zijn of haar problemen. Of kent wel iemand die ze heeft. Groot of klein. Fysiek zichtbaar. Mentaal onzichtbaar… Steek daarom je hand uit naar een ander en geef of ontvang hulp om samen aan deze problemen te werken. Oplossingen liggen vaak binnen handbereik, mits een ander ze kent en kan ervaren en men open staat om elkaars hand te pakken.
Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief
Klik hier voor meer informatie over deze bijzondere obstacle-run en hier voor de site van de organisatie.
Aankondiging van de 37e Kanonsloop in Groenlo
 |
| De flyer van de Kanonsloop Zondag 5 oktober 2025 organiseert de Lopersvereniging Groenlo voor de 37e keer de Kanonsloop door het historische Achterhoekse vestingstadje Groenlo. Start- en finishlocatie:
Maliebaan / Wheme bij de Muziekkoepel in Groenlo Programma: 10:00: Sponsor Obstaclerun
(basisscholen Groenlo) 11:00: Start Kanonsloop 5 km & 10 km (en bedrijvenloop) Parcours: Het parcours loopt langs de
Groenlose gracht en het stadspark de Grolse Weiden, waarbij onze
verkeersregelaars er voor zorgen dat u veilig over het parcours wordt geleid.
Deelnemers voor de 5 km lopen 1 ronde, de 10 km gaat over 2 ronden. De route is
ook te bekijken op Strava en Afstandmeten.nl. Tijdsregistratie: Op beide afstanden van de
Kanonsloop wordt gebruik gemaakt van het tijdsregistratiesysteem van Race
Result. De chips zitten achterop het startnummer bevestigd. Voor optimale
detectie, draag het startnummer boven je kleding! We gebruiken de chips en
startnummers opnieuw, daarom worden de startnummers met chips meteen na de
finish ingenomen door de organisatie. Parkeermogelijkheden: Parkeerterrein Wheme Parkeerterrein Boompjeswal Parkeerterrein Kerkwal Parkeren op het parkeerterrein
Maliebaan is niet mogelijk, daar loopt het parcours over heen. Inschrijven: Individuele inschrijving: De
online voorinschrijving voor een individuele inschrijving sluit vrijdag 3
oktober om 23:59 uur. Het inschrijfgeld kan via iDeal worden voldaan. Na
inschrijven is mogelijk tot uiterlijk 15 minuten voor aanvang van de wedstrijd
bij het wedstrijdsecretariaat; deze is te vinden in basisschool ’t Carillon,
Wheme 30. Bij de na inschrijving kun je zowel contant betalen als pinnen. Bedrijven: De online voorinschrijving voor bedrijven sluit vrijdag 3 oktober om 23:59 uur. Het
inschrijfgeld voor de bedrijvenloop kan bij het afhalen van de startnummers
worden betaald via PIN of contact. Indien gewenst, via een factuur. Na
inschrijven voor bedrijven is niet mogelijk! Voor vragen over de inschrijving
voor bedrijven kun je contact opnemen met Gijs van Dongeren via kanonsloop@lopersvereniginggroenlo.nl of 06 13 97 69 76. De minimale deelname
voor bedrijven is 3 personen. Kosten inschrijving 5 km:
€7,50 (na inschrijving €10,-) Kosten inschrijving 10 km:
€10,- (na inschrijving €12,50) Kosten bedrijvenloop: p.p.
hetzelfde als voor de 5 km. Clinic deelnemers: inbegrepen
bij de Kanonsloopclinic. Inschrijven individuele
afstanden Inschrijven bedrijvenloop Afhalen startnummers: De startnummers kunnen op de
wedstrijddag vanaf 09:30 bij het wedstrijdsecretariaat worden afgehaald; de
startnummers worden niet toegestuurd. Zorg dat je op tijd bent, er wordt niet
afgeweken van het tijdsschema! Verzorging: Bij de finish is er een
waterpost en diverse soorten fruit aanwezig. Er is tevens een EHBO post
aanwezig. Eigen risico: Deelname geschiedt op eigen
risico. De organisatie stelt alles in het werk om de wedstrijd zo veilig
mogelijk te laten verlopen. De organisatie kan niet verantwoordelijk gesteld
worden voor verlies of diefstal en adviseert waardevolle spullen thuis te laten. Prijsuitreiking: De prijsuitreiking van alle
onderdelen vindt plaats ca. 15 minuten nadat de laatste loper is gefinisht, de
verwachting is tussen 12:15 en 12:30. Voor de snelste drie mannen en vrouwen op
elke afstand zijn er mooie prijzen te winnen. Het snelste bedrijf ontvangt
naast een prijs ook een wisseltrofee. Uitslagen: De uitslagen van de
verschillende wedstrijdonderdelen zullen zo spoedig mogelijk op de website van
de Lopersvereniging Groenlo worden geplaatst. |
zaterdag 27 september 2025
Succesvolle jubileumloop AVA'70
 | ||
| De ruim 80 pupillen waren verdeeld in verschillende groepjes en elk team
liep in estafettevorm 55 rondjes van 300 meter op de atletiekbaan AVA`70 viert in 2025 haar
55-jarig jubileum met diverse activiteiten voor de leden van de club. Zaterdag
27 september werd in dat kader een jubileumloop georganiseerd, waaraan ook
niet-leden konden deelnemen. De weersomstandigheden waren prima, de deelname
groot en zeker het enthousiasme. De organisatie had een
jubileumloop uitgezet, die bestond uit 11 etappes en de totale lengte bedroeg
55 kilometer. Elke drie kwartier was er de mogelijkheid om te starten en de
hardlopers konden zelf de keuze maken hoeveel etappes men wilde lopen. Elke etappe
kende een afstand van ongeveer 5 kilometer, waarbij de start en finish bij het
clubhuis van AVA`70 waren. Het parcours ging telkens naar een andere richting,
zodat de verschillende buurtschappen en ook Bredevoort werden aangedaan. Om exact 08.00 uur klonk het
beginsignaal voor de eerste etappe en er stond direct al een mooi peloton
dravers aan de start. De belangstelling voor de jubileumloop bleef gedurende de
hele dag groot. In de middag meldden zich ook een drietal Duitse deelnemers van
de vereniging Sportfreunde 97/30 Lowick aan de start en liepen een aantal
etappes mee. Ze hadden tevens als cadeau voor AVA`70 een aantal flessen likeur
meegenomen om te proosten op het jubileum. Hoe mooi is dat? Ook een aantal
wandelaars kozen enkele mooie etappes om te genieten van het fraaie
buitengebied van Aalten. Zonder andere deelnemers
tekort te doen, moet de prestatie van Mart Slotboom zeker genoemd worden. De
juniorentrainer haalde werkelijk een huzarenstukje uit, door alle 11 (!)
etappes mee te lopen. Dat betekende dus, dat hij in totaal 55 kilometer heeft gelopen.
Zijn buitengewone prestatie leverde hem een mooie erehaag op bij binnenkomst,
waar hij tevens een attentie in ontvangst mocht nemen. Om 14.00 uur konden ook de pupillen zich van hun beste kant laten zien, want zij konden meedoen aan een sponsorloop. De ruim 80 pupillen waren verdeeld in verschillende groepjes en elk team liep in estafettevorm 55 rondjes van 300 meter op de atletiekbaan. De talentjes werden aangemoedigd door het publiek, dat zich in grote getale langs de baan had geposteerd. Uiteraard was er het applaus, maar ook ontvingen de pupillen na afloop nog een medaille. (FR)
|
Foto's van de Jubileumloop (55 jaar bestaan) van AVA'70
 |
| Jeugdige AVA'70 leden staan geduldig op hun beurt te wachten |
Klik op de link voor de foto's van Andrew Hermeling
Uitslagen van de 4e Zevenheuvelentrail in Nijmegen
 |
| De start van de Zevenheuvelentrail Klik op de link voor de uitslagen uitslagen |
AVA'70 delegatie on Tour - deel 2
 | ||
| Om de sfeer wat te verhogen besloten we om volgens goed
Achterhoeks gebruik een kleine sketch op te voeren Celebra
la Vida en Forza Totana - Vier het
leven in Forza Totana Om even voor half 7 klonk het
reveille-signaal en maakte de groep zich op voor een nieuwe dag, die zou
startten met een pittige heuveltraining. Er werd volop gezongen en in de keuken
was het ook al een drukte van belang. Spanning of overdreven ontspanning… de
waarheid zal ergens in het midden liggen, maar gezellig was het eigenlijk best
wel, ondanks het vroege uur. Het aantal aanmeldingen om mee te draven bleek 6
te zijn, de 2 wat minder fitte talenten besloten om een mooie fietstrip te gaan
maken, terwijl de youngster van het negental corveedienst had en dus in ieder
geval de hardloopkleding niet uit de koffer hoefde te halen. Na het werkelijk ongelofelijk uitgebreid ontbijt, de gebruikelijke toiletbezoeken en het strikken van de veters, maakten de dravers zich op voor hun nieuwe avontuur. Het was nog aardedonker, toen de lopers, samen met gids Freddie van huis gingen, maar al snel liet de zon zich van haar beste kant zien en warmde de Spaanse aarde zich in rap tempo op. Eerst ging het richting de verzamelplek en deze kleine 2 kilometer vroeg gelijk al een behoorlijke inzet, want het was verre van vlak. Aangekomen bij de parkeerplaats druppelden de Spanjaarden langzaam binnen en eigenlijk sloeg ons de schrik al een beetje om het hart. Het bleken stuk voor stuk pezige klimgeiten te zijn, met een krachtig postuur, gevormd door talloze heuveltrainingen. Ook de aanwezige dames zagen er gespierd gevormd uit, dus het zou wel eens een flinke beproeving kunnen worden voor de Nederlandse kolonie. Het programma werd bekend gemaakt en ook dat was veelzeggend: eerst 5 kilometer inlopen, dan een wedstrijdsegment op tijd en vervolgens nog een uurtje uitlopen. Zelfs degene die normaal nauwelijks zweet, voelde het shirt al gelijk nat worden. Pohhhh… en dat op zaterdagmorgen even voor 8 uur. We besloten
gewoon te blijven lachen en ons best te doen, maar helemaal zeker over een
goede afloop waren we allerminst. Een schitterende teamfoto bracht de
ontspanning even terug op de Aaltense bleke bekkies. De warming-up deed zijn
naam alle eer aan, want het nodige hoogteverschil moest overbrugt worden en dat
kostte ons duidelijk meer moeite dan de ranke Spaanse amigios. Het segment,
Fiesta Ventanica, had een lengte van 0,83 kilometer, dus dat viel barstens mee.
Kwa lengte dan, want na een vrije val van 167,5 meter over een smal, maar zeer
wortelrijk bospaadje, ging het vooral heuvelop. Dat 3 van de 6 Aaltenaren een
lintje misten, kwam ze duur te staan, want behalve extra meters voor hen dus
geen plek op de eeuwige ranglijst. Hoe mooi de omgeving ook was, we besloten
toch maar een tussendoor weg te kiezen naar ons onderkomen, waar we na
anderhalf uur ploeteren, zeiknat van het zweet aankwamen. De voorbereidingen van de
festiviteiten waren inmiddels in volle gang, dus vlot douchen, geurtje hier en
daar en aanschuiven was de enige opdracht. Fris en fruitig schudden we de
feestgangers hartelijk de hand, al konden we natuurlijk van de Spaanse begroeting
helemaal niets maken. Gebruikelijk is het in Zuid-Europese landen, dat je
altijd wat lekkers te eten meeneemt als er wat te vieren valt. Nou, dat
gebeurde volop en de lekkernijen gingen al snel van mond tot mond. Er was
overigens ook een symbolisch baksel voor ons bij als cadeau, maar dat had
werkelijk een wel zeer bedenkelijk niveau. Ook was er een kok ingehuurd voor
het maken van overheerlijke paella`s en de werkzaamheden waren al in volle
gang. Op een drietal ronde bakplaten met een doorsnede van een kleine 2 meter
werden verschillende paella`s bereid. Zo was er een hele gezonde met alleen
vruchten, een andere had vooral vissoorten in de aanbieding, terwijl bij de
laatste vleesgerechten als konijn en hamster verwerkt waren. Dat laatste
ingrediënt is overigens niet officieel bevestigd, maar de kans dat dit het
geval was, moet zeer aannemelijk worden geacht. Om de sfeer wat verder te verhogen hadden we besloten om volgens goed Achterhoeks gebruik een kleine sketch op te voeren, volledig in kostuum om op deze wijze te proberen in ieder geval de lachers op de hand te krijgen. Allereerst werd gastheer Freddie onderscheiden. De ranke atleet had twee weken terug de Nederlandse titel verovert op de 100 kilometer in Winschoten in zijn categorie, 55+. De koning van Aalten mocht hem voor deze geweldige prestatie een fraai lintje opspelden, waarna uiteraard het Wilhelmus werd gezongen. Een traantje hier, een kippenvelmomentje daar.. het was een indrukwekkend schouwspel. Zeker om te zien dat ook de Spanjaarden de hand op de borst legden, al was er eentje bij, die zich lichtelijk vergiste door de Hitlergroet te brengen. Het zij hem vergeven. Na deze officiële huldiging ging het nog even door, want in buitengewoon gebrekkig Spaans volgde de aankondiging van een tweetal muzikale optredens. Eerst werd het populaire, toch wat Spaans getinte “Baila, Baila” opgevoerd, waarna Sven Versteeg met zijn nummer “Blikkendag” een tientallen meterslange polonaise veroorzaakte en het feest zijn hoogtepunt naderde. Over de Bingo, die daarna volgde, kunnen we kort zijn. We kwamen in het geheel niet in de buurt van de prijzen en zijn er dan ook vrijwel zeker van, dat er hier opzet in het spel was. Tijd om hierover teleurgesteld te zijn en protest aan te tekenen was er niet. Het feest kroop naar het einde, we hielpen zoals altijd keurig met het opruimen en besloten nog een klein schnapsje te nemen. Dit heeft de buurt geweten, want het Aaltens knapenkoor koos ervoor om een soort van muziekfeest in de Totana- vallei te gaan doen, met louter hele fijne piratenhits. De akoestiek bleek werkelijk fenomenaal, al zullen de buren in de omtrek van ongeveer 4 kilometer hier vast anders over hebben gedacht. Een fantastisch, enerverende tweede dag kwam even na middernacht ten einde! Kijken wat de dag van morgen brengt…(FR)
|
BersamaRun: eerbetoon aan Indi, strijd tegen mentale obstakels
 |
| Indy van der Ley (rechts) en Lesley Sikkink deden in 2022 samen mee aan de Kei-Fit Obstacle Run De BersamaRun is een
obstacle-run met een missie. Op 28 september gaan 275 deelnemers de strijd aan
op het motorcross-circuit in De Schans. Daar trotseren ze hindernissen om
aandacht te vragen voor mensen die dagelijks hun mentale obstakels trotseren.
De run is tevens een sponsorloop om geld op te halen voor Stichting MIND en 113
(zelfmoordpreventie). Zij zijn de hele middag aanwezig voor informatie en
hulpvraag. Iedereen is welkom tijdens de BersamaRun. Of je nu toeschouwer,
supporter, deelnemer, vrijwilliger of sponsor bent, want obstakels overwinnen
doe je samen. Door Dinès Quist De BersamaRun is een eerbetoon
aan Indi van der Ley die op 22-jarige leeftijd overleed. Vriend Lesley Sikkink
nam het initiatief om een obstacle-run te organiseren. Niet alleen om Indi te
eren, maar ook om een vuist te maken tegen het taboe rondom mentale
problematiek. “Er is nog zoveel te winnen op het terrein van mentale
gezondheid,” vertelt Marc van der Ley, vader van Indi. “Door deze run te
organiseren brengen we mensen samen en openen we de dialoog. Want erover praten
is o zo belangrijk. Niet alleen als je zelf met mentale klachten kampt, maar
ook als ouder, buurman of vriend. Stichting MIND en 113 kunnen je daarbij
helpen. Zo wordt de run tevens een laagdrempelige plek om kennis te maken met
wat deze organisaties te bieden hebben.” Bersama betekent ‘samen’ “Bersama betekent ‘samen’ in
het Indonesisch. Ik geloof in de kracht van samen. Mentale klachten zijn vaak
onzichtbaar, steek daarom je hand uit naar een ander en geef of ontvang hulp om
samen aan deze problemen te werken. Voor mij persoonlijk is het heel fijn om
bij de BersamaRun weer samen te komen met iedereen voor wie Indi dierbaar was:
familie, vrienden, zijn huisgenoten uit Tilburg, oud-studiegenoten, zijn
sportteams, enzovoort. Indi was een verbinder, in zijn voetsporen verbinden wij
nu mensen met de BersamaRun. Omdat Indi een fervent sporter was, is de
obstaclerun een mooie manier om mensen samen te brengen. De run is bedoeld om
samen de hindernissen te lijf te gaan. Is een obstakel te hoog of te zwaar?
Laat je dan helpen door een ander. Daar gaat het ook om in de mentale wereld.
Is iets te zwaar om te dragen? Spreek het uit en laat je helpen. We hopen met
de run een handvat te bieden aan jongvolwassenen met mentale problemen.” MIND en 113 Dat veel mensen het thema
belangrijk vinden blijkt wel uit het feit dat er nu al bijna € 11.000,00
gedoneerd is aan Stichting MIND. MIND maakt zich sterk voor een psychisch
gezonder Nederland en biedt hulp aan mensen met (beginnende) psychische
klachten en hun naasten. Zij strijden voor betere behandeling en ondersteuning
en voor meer begrip en respect in de samenleving. MIND biedt informatie, advies
en ondersteuning. Zij werken nauw samen met 113 Zelfmoordpreventie. Stichting
113 biedt dag en nacht hulp aan mensen met suïcidale gedachten en hun naasten.
Zij werken samen met professionals en organisaties om tijdig signalen te
herkennen en hulp te bieden. Ook voor deze organisatie is al bijna € 7.500,00
opgehaald via donaties. Drempels verlagen “Het zou mooi zijn als er op
lokaal niveau inlooppunten zouden komen waar mensen terecht kunnen”, vertelt
Marc, “waar je op een laagdrempelige manier kunt aankloppen. De drempel voor
jongvolwassenen om hulp te vragen is al mijlen hoog. Als dan uiteindelijk de
nood hoog is, blijkt de wachtlijst voor een psycholoog een paar maanden te
duren. Ik denk dat als er op een laagdrempelige manier hulp beschikbaar is, er
een hoop ellende voorkomen kan worden. Daar wil ik me wel hard voor maken.” De BersamaRun start om 14.00
uur bij Trattoria Toscana aan de Heringsaweg 18 in Lievelde. De inschrijving
voor deelname aan de BersamaRun is inmiddels gesloten, maar losse donaties zijn
nog steeds zeer welkom. Scan hiervoor de QR-code. (bron) Kijk voor meer informatie kijk op de verschillende websites |
vrijdag 26 september 2025
AVA'70 delegatie on Tour - deel 1
 | ||
| Frank, Roy, Siep, Jan, Andre, Joppe, Andre, Patrick en Geert Celebra
la Vida en Forza Totana - Vier het leven in Forza Totana Zeg nou eerlijk….. Als je
begin juni de uitnodiging krijgt om in de nazomer een leuk weekend te
verblijven in een schitterend resort in Spanje, een plaatselijk sportfeest mag
bijwonen, kunt genieten van heerlijke zomerse temperaturen in een prachtige
omgeving, dan hoef je daar in de regel nooit zo lang over na te denken! Wat was de reden van dit
prettige aanbod? Onze bevriende
(hardloop)kennissen, Freddie en Renate Dieperink, organiseren jaarlijks op hun
resort een seizoensfeest voor de plaatselijke hardloopvereniging. Freddie komt
al enige jaren naar Aalten om deel te nemen aan de GTM-Loop en nu hadden de
Tukkers zich bedacht om een afvaardiging van AVA`70 uit te nodigen om een
gezellige “meet en greet” te hebben met hun hardloopvrienden uit Zuid-Spanje. In
snel tempo werd er een gemêleerd gezelschap samengesteld, agenda`s geschoond,
afspraken verzet en snipperdagen opgenomen, want dit is natuurlijk een
buitenkansje van de bovenste plank! Op donderdagnacht op het
afgesproken tijdstip van 03.44 uur zette de Aaltense selectie koers richting
Eindhoven om van daaruit naar het Spaanse Alicante te vliegen. De sfeer was,
ondanks het vroege tijdstip, meer dan uitstekend en dat is natuurlijk ook wel
logisch als je weet dat je een paar uur later de zon kunt begroeten. Met de
wind in de rug, ging het allemaal nog een stukkie sneller dan gedacht en al
voor half 10, konden de jasjes uit en de zonnebril op, want de thermometer wees
al gelijk 23,4 graden aan. Viva Espaňa! Rond het middaguur arriveerden
we in Totana bij ons 5 sterren buitenverblijf van de Dieperinkjes en
hartelijker kan een ontvangst niet zijn. De buitenbar stond vol met allerlei
lekkernijen en uit de koelkast werden volgens goed Spaans gebruik direct een serie
bierblikjes gepakt om de feestvreugde nog wat verder te vergroten. We keken
elkaar aan en dachten allemaal hetzelfde: dit gaat een zeer aangenaam verblijf
worden. We verklapten aan het gastenpaar onze verdere plannen van deze eerste
dag en gelijk bij het eerste onderdeel ging er al een streep door. We wilden
een acclimatiseringsloopje gaan doen, maar werden gelijk uitgelachen. Rennen
doe je in Spanje nooit in de warmte, dus ver voor of na de siësta. Het
vervelende gevolg van deze wijziging in het schema was, dat we tien minuten
later op een bedje bij het zwembad lagen. Ja, je moet toch wat… Tegen de avond dan toch nog
maar even een verkenningsrondje maken in onze Spaanse clubkleding. Het ging er
redelijk voorzichtig aan toe. De warmte was een kleine tegenstander, ook het
heuvelachtige terrein, maar zeker de uitdaging die er de volgende dag zou zijn.
Het was de bedoeling om even na half 8 (!) in de morgen een heuveltraining te
gaan doen met een aantal leden van de plaatselijke hardloopclub. Je weet dan
natuurlijk nooit wat je te wachten staat. Besloten werd om in ieder
geval de magen nog even fors te gaan vullen en dit gebeurde bij een lokale
gelegenheid. Vanwege het feit dat ons Spaans toch wel minimaal is, had Renate
de keuken opdracht gegeven om er iets leuks van te maken. Nou, die boodschap
bleek over te zijn gekomen, want de obers bleven rennen met borden boordevol
Spaanse gerechten, terwijl een goedlachse medewerker met enige regelmaat
literflessen bier op tafel zette. Een fooi was dan ook zeker op zijn plek, maar
na bestudering van het bonnetje, we blijven natuurlijk Nederlanders, hadden we
toch het idee dat we belazerd werden. Bij navraag werd er niet moeilijk gedaan
en de hoeveelheid consumpties gewoon gehalveerd. Hoe makkelijk wil je het
hebben? We waren inmiddels dik 20 uur in touw, dus werd de nazit heel erg kort, om de nacht iets te verlengen. Het onophoudelijke gesnurk binnen en het geblaf van dik 14 straathonden buiten waren de enige tekenen van leven…. Tot morgen! (FR)
|
AVA'70 organiseert een jubileum- en sponsorloop
.jpg) |
| De flyer van de jubileumloop Vraag een willekeurig kind op de atletiekbaan wat het ultieme doel in sport is, en ze zeggen allemaal hetzelfde: Net zo hard gaan als Lieke Klaver en Femke Bol. Onze atletiekvereniging zit er vol mee: denkers, dromers, maar ook mensen die de daad bij het woord voegen. Niet alleen zeggen een marathon te gaan lopen, maar dat ook echt doen. Niet zeggen een Nederlands Kampioenschap te willen halen, maar dat ook halen. Van 60 meter tot marathon, AVA’70 heeft alles. Een atletiekvereniging als die
van ons staat midden in de maatschappij, we organiseren namelijk wedstrijden
voor het hele dorp, en de omgeving. We brengen mensen van jong tot oud in
beweging, houden ze fit én gezond. In 55 jaar AVA’70 is er veel gebeurd. Van
honderden georganiseerde wedstrijden, van grasbaan tot kunststofbaan en van NK
deelnames tot 3e divisie. 55 jaar lang groeide AVA’70 van lokale
atletiekvereniging tot een vereniging die op nationaal niveau wekelijks
vertegenwoordigd wordt. Om ons 55 jarig jubileum te vieren, pakken we de jubileumloop groots aan. Als je midden in de maatschappij staat, betrek je natuurlijk iedereen in je festiviteiten. Daarom organiseren we een jubileumloop, die bestaat uit een sponsorloop voor de pupillen en junioren (tot en met 15 jaar) en een estafetteloop voor de overige leden van AVA`70. Estafetteloop: 55 jaar betekent natuurlijk 55
kilometer, dus zijn er 11 etappes van elk ongeveer 5 kilometer, die telkens een andere
richting uitgaan. Wat ze met elkaar gemeen hebben is het feit dat start en ook
de finish bij AVA`70 zijn. De start van de 1e etappe is om 08.00
uur, de tweede om 08.45 uur, de derde om 09.30 uur enz. Elke drie kwartier
wordt er dus gezamenlijk gestart met een nieuwe etappe. Daarnaast is het
geen wedstrijd, dus is het de bedoeling om bij elkaar te blijven lopen. Je kunt 1 etappe meelopen,
maar als je het leuk vindt mag je er ook twee, drie of meer doen. Loop je alle
11 etappes, dan kom je dus totaal uit op 55 afgelegde kilometers. Wie gaat deze
uitdaging aan? Iedereen is vrij om aan te sluiten wanneer het uitkomt. Als je `s morgens de boodschappen moet doen of de hond uitlaat, dan kun je er voor kiezen om later op de dag te starten, bijv. met etappe 5 of 6. Loop je het liefst met je trainingsgroepje… prima en kies je samen voor een vertrekmoment. Het etappe-overzicht is als
volgt: Etappe 1: starttijd 08.00 uur:
route Budding (5,6 km.) Etappe 2: starttijd 08.45 uur:
route Loohuisbos (5,1 km.) Etappe 3: starttijd 09.30 uur:
route Bredevoort (5,2 km.) Etappe 4: starttijd 10.15 uur:
route Gängekes (4,1 km.) Etappe 5: starttijd 11.00 uur:
route `t Olde Baoten (4,9 km.) Etappe 6: starttijd 11.45 uur:
route `t Smees (4,5 km.) Etappe 7: starttijd 12.30 uur:
route Klein Zwitserland (5,4 km.) Etappe 8: starttijd 13.15 uur:
route Walfort (4,7 km.) Etappe 9: starttijd 14.00 uur:
route Slaaborg (4,8 km.) Etappe 10: starttijd 14.45
uur: route Kleuverspad (6,8 km.) Etappe 11: starttijd 15.30 uur: atletiekbaan AVA`70 (3,9 km. of meer voor het afronden) De kosten voor deelname zijn 5,55 euro, inclusief een consumptie en een herinnering. Voor dit bedrag mag je net zoveel etappes lopen als jezelf wilt! Ga je liever 1 of meerdere etappes wandelen? Dat kan natuurlijk ook. De routes staan op papier en wandelaars kunnen zelf hun starttijd bepalen. De routes zijn niet uitgepijld en deelnemers dienen zich te houden aan de geldende verkeersregels. Elke etappe is er wel een begeleider per fiets aanwezig. Sponsorloop: De pupillen en junioren tot en met 15 jaar komen `s middags in actie en voor de jongste lichting AVA-janen staat een grote sponsorloop op het programma. Dit sportieve evenement wordt afgewerkt op de eigen accommodatie van de club en de jeugdtrainers zijn al actief bezig om de pupillen en junioren te motiveren en enthousiasmeren. De jeugdleden kunnen opa`s, oma`s vaders, moeders, buren en kennissen vragen om te sponsoren. Tijdens de activiteit kunnen ze dan op 27 september laten zien hoe goed ze kunnen hardlopen en hoeveel plezier ze er aan beloven. Uiteraard zijn de sponsors van harte welkom om te komen kijken naar de prestaties en aan te moedigen. Het belooft een prachtige activiteit te gaan worden en als ze bij de jeugd ergens voor gaan, dan gaan ze er ook echt voor. De jubileumactiviteit zal
worden afgesloten met een gezellig samenzijn, dat zal duren tot een uurtje of
7. Het uiteindelijke doel van deze jubileumactiviteit is om geld in te zamelen
en daarmee een platform te creëren om alle Aaltenaren te kunnen laten sporten.
Hierbij kan gedacht worden aan het aanschaffen van een framerunner, nieuwe
trainingsmaterialen en verdere uitbreiding van trainingsfaciliteiten in het
krachthonk. Doe mee aan deze laagdrempelige estafette en sponsorloop van
AVA`70. Gewoon, omdat het kan! Want de volgende generatie atleten staat te
springen om hun idool achterna te gaan, en ooit net zo hard te gaan als Lieke
en Femke. (programma en tijdsaanduiding is onder voorbehoud!) (FR) Iedereen kan mee doen (hardlopers en wandelaars), ook als je geen lid van AVA'70 bent. Klik op deze link om een donatie te doen! |
Abonneren op:
Reacties (Atom)