Biertje? Dit zijn de voor- en nadelen van alcohol

Een alcoholische consumptie af en toe is zelfs goed

Wie net een zware wedstrijd achter de rug heeft, zeker op een warme dag, verdient een biertje. Deelnemers toosten op hun overwinning of persoonlijk record, of likken hun wonden en spoelen de wedstrijd met enkele biertjes weg. Waarom ook niet? Waarin schuilt het kwaad? Een alcoholische consumptie af en toe is zelfs goed. Wij zetten de voor- en nadelen van alcohol op een rijtje.

We beginnen met enkele mogelijke voordelen van alcohol:

Minder hart- en vaatziekten?

Door de geschiedenis heen werd alcohol gezien als een wonderdrankje dat ook in medische kringen werd gebruikt. In het Keltisch (uisce beatha) betekent whisky niet voor niets levenswater. De positieve verhalen over alcohol van de laatste tijd zijn ontstaan nadat men ontdekte dat mensen uit het Middellandse-Zeegebied minder hart- en vaatziekten hebben. En dat ondanks een vetrijker dieet dan bijvoorbeeld het Amerikaanse. En, merkten de wetenschappers op, de mediterrane mensen drinken bij hun maaltijden altijd wijn en meestal rode (er is nauwelijks onderzoek gedaan naar witte wijn). Kanttekening: De Gezondheidsraad geeft wel het advies om niet uit gezondheidsredenen alcohol te gaan drinken. Wel af en toe een glaasje? Neem dan maximaal 1 glas alcohol per dag.

Langer leven?

Sindsdien is uit studies gebleken dat matig drinken de kans verkleint om een hartaanval te krijgen die wordt veroorzaakt door verstopte aders. Het is gebleken dat alcohol het gehalte aan HDL ('gunstig' cholesterol) in het bloed doet verhogen en de hoeveelheid LDL ('ongunstig' cholesterol) doet verlagen. LDL verstopt de aderen, terwijl HDL juist LDL uit het bloed wegneemt en naar de lever brengt, waar het kan worden afgebroken. Deze gegevens, gecombineerd met verschillen in levensstijl en een verminderde kans op hart- en vaatziekten onder matige drinkers, resulteert in een twintig procent lagere kans op een vroegtijdige dood in vergelijking met niet-drinkers.

Betere mentale scherpte

Een andere, niet onbelangrijke bijzaak schijnt te zijn dat matige drinkers met het verstrijken der jaren een betere mentale scherpte behouden ten opzichte van niet-drinkers. In een recent verschenen studie is twintig jaar lang naar de drankgewoontes van vierduizend tweelingen gekeken. Het onderzoek toonde aan dat degenen die dagelijks één à twee glazen alcohol dronken over betere verstandelijke vaardigheden beschikten dan zij die zich van alcohol onthielden. De theorie hierachter heeft weer te maken met het cholesterolniveau in bloed. Alcohol 'verschoont' de bloedvaten zodat ook de hersenen beter doorbloed worden en men helderder kan denken.

Antioxidanten

Wetenschappers ontdekten dat het de antioxidanten zijn, in wijn en andere alcoholhoudende dranken (onbekend is of in bier ook antioxidanten zitten), die bescherming bieden tegen hart- en vaatziekten. De antioxidanten (flavonoïden) komen uit de druivenschil. De theorie van het effect van antioxidanten luidt als volgt: wanneer LDL-cholesterol in het bloed circuleert, gaat het een verbinding aan met zuurstof. Deze oxidatie leidt tot beschadiging van bloedvaten (te vergelijken met roestvorming) en uiteindelijk zullen die verstoppen.

Antioxidanten voorkomen de oxidatie van LDL, waardoor de vaten niet beschadigd worden. Onderzoek aan de universiteit van Californië ondersteunt deze theorie. Bij een studie aldaar bleek dat twee tot drie uur na het drinken van twee glazen rode wijn het niveau van flavonoïden in het bloed op een hoogtepunt kwam. Het is waarschijnlijk dat het hogere niveau meer bescherming biedt tegen de oxidatie van LDL-cholesterol. 

Keerzijde

Matig drinken impliceert dus een eventueel langere levensduur, maar ga nooit voorbij aan de schadelijke effecten van alcohol. Het lichaam betaalt een hoge tol wanneer je regelmatig drinkt en te véél drinken is zeer schadelijk. Het lichaam reageert zeer sterk op alcohol, omdat het ingrijpt op de stofwisseling van veel organen. Alcohol heeft invloed op veel belangrijke lichaamsfuncties, zoals opname, transport en verbruik of opslag van bijna iedere voedingsstof. Wanneer men drinkt, wordt ongeveer een vijfde van de alcohol snel door de maag geabsorbeerd. Het overige wordt opgenomen in het bloed. Een gedeelte van de alcohol in de maag wordt meteen verteerd en komt nooit in het bloed terecht.

Vrouwen eerder dronken

Vrouwen bezitten overigens minder van een soort enzymen die juist voor die vertering zorgen. Dat is één van de redenen waardoor zij eerder dan mannen de effecten van alcohol voelen. Een tweede oorzaak is het feit dat vrouwen in hun lichaam een minder hoog percentage vocht ten opzichte van het vetpercentage hebben. Als gevolg daarvan neemt de concentratie alcohol in het bloed van een vrouw sneller toe.

Vet opeenhoping

Eenmaal in de bloedbaan wordt alcohol getransporteerd naar de lever en daar afgebroken in een tempo van ongeveer tien gram per uur. Terwijl je drinkt, is de lever druk bezig met het ontgiften van de alcohol, waardoor andere vitale functies van de lever stilliggen. Eén van die functies is de verwerking van vet, dat daarna naar spier- en vetcellen wordt getransporteerd. Alcohol vertraagt dit proces en als gevolg daarvan hopen kleine vetdruppeltjes zich in de lever op. Pas wanneer de alcohol de lever heeft verlaten, kan deze de vetten verwerken. Maar wanneer men veel en regelmatig drinkt, hoopt het vet zich dusdanig op dat er leverstoornissen of zelfs leverziekten kunnen ontstaan.

Glycogeen voor hardlopers

Nog een functie van de lever is de opslag van glycogeen (koolhydraten), die het lichaam nodig heeft als energiebron. Als de lever alcohol moet verwerken, verstoort het de verbranding van koolhydraten, waardoor het bloedsuikerniveau daalt. Een avondje doorzakken veroorzaakt zodoende een slap en hongerig gevoel, zodat er de volgende ochtend van een training nauwelijks sprake kan zijn.

Vergeet voorts niet dat alcohol het urineren bevordert. Alcohol bespoedigt vochtverlies van het lichaam, waardoor er kans op uitdroging ontstaat. Dit verklaart ook de kater: de hersenen die normaal veel vocht bevatten, krimpen enigszins door uitdroging na drankgebruik. En dat veroorzaakt de hoofdpijn. De aloude truc: drink ter compensatie evenveel water en de volgende ochtend valt de hoofdpijn mee. Met het genoemde verlies van vocht worden ook verschillende vitamines en mineralen, waaronder zink, aan het lichaam onttrokken. Zink is zeer belangrijk voor het immuunsysteem.

Groter risico voor lopers

Zoals elke loper weet, heeft uitdroging direct invloed op de prestatie en kan voorts een ernstig probleem worden wanneer er te veel vocht wordt verloren. Zeker in combinatie met vochtverlies door zweten. Met andere woorden: drinken na de wedstrijd betekent dat de concentratie alcohol in het bloed enorm stijgt. Daardoor droogt de loper nog meer uit en wordt met een geringe hoeveelheid alcohol reeds snel dronken.

Bier voor de koolhydraten?

Het fabeltje dat bier na een wedstrijd een goede bron is voor het aanvullen van de benodigde koolhydraten, moet hier worden ontzenuwd. Een pilsje van 0,2 liter bevat slechts 8 gram koolhydraten. Reken maar uit hoeveel glazen dat zijn, als men ervan uitgaat dat je ongeveer 125 gram koolhydraten nodig hebt in de eerste uren na een zware inspanning.

Conclusie?

Wat te doen met bovenstaande kennis? Om te beginnen moet worden gesteld dat een vrij matig gebruik van alcohol niet voor iedereen goed is. Voor velen wegen de eventuele voordelen niet op tegen de nadelen. Denk bijvoorbeeld aan de vele duizenden die jaarlijks vroegtijdig sterven door drankmisbruik. Verder zijn er risicogroepen die ook van de alcohol moeten afblijven, zoals zwangere vrouwen en zij die zwanger willen worden of mensen die antidepressiva gebruiken (het gebruik van medicijnen in combinatie met alcohol kan de effecten van beide middelen versterken).

Geniet, maar drink met mate

De sleutel voor anderen is een matig drankgebruik en dat wil zeggen dagelijks één à twee drankjes voor mannen en één drankje voor vrouwen. Een standaard drankje is een glas bier of wijn, of een borrelglaasje sterke drank. Houd altijd in gedachten dat het lichaam na elke consumptie ruim een uur nodig heeft om de alcohol te verwerken.

Alcohol en sport

Wat betreft de combinatie drank en lopen geldt ten slotte het volgende: vermijd alcoholische drank de avond voor een wedstrijd of een zware training. Wanneer het om een belangrijke wedstrijd gaat, is het zelfs beter om twee avonden lang de drank te laten staan. Na de wedstrijd kan een biertje of twee geen kwaad, maar drink daarbij veel water of sportdrank. Drink voldoende om de halve kilo vochtverlies (zweten) te compenseren. En eet ook veel koolhydraatrijke producten, zoals bananen, boterhammen met zoet beleg of eierkoeken, zodat de koolhydraten weer worden aangevuld en de nadelige effecten van alcohol worden voorkomen.

Kortom: Wel of geen biertje?

Een bescheiden consumptie van alcohol verlaagt het cholesterolniveau, vermindert de kans op hart-en vaatziekten en kan zelfs preventief werken tegen geheugenverlies die op latere leeftijd ontstaat. Alle reden dus om na een race met één à twee biertjes de dorst te lessen. Het goede nieuws ten spijt, kan drank echter ook een vernietigende invloed hebben op gezondheid en loopprestaties. (bron)

Wedstrijdagenda juli 2026

Meer informatie kun je vinden op onze website www.loopgroep-zandloper.nl Wil je reageren dan ontvangen we graag jouw reactie die je kunt sturen naar: info@loopgroep-zandloper.nl

vr. 3 juli Lintelo-Zandloop - www.kulturhuslintelo.nl

vr. 3 juli Drevenack(D)-Abendlauf - www.tusdrevenack.de

za. 4 juli Elden-Dorpsloop - www.evenementen-elden.nl

za. 4 juli Goch(D)-Steintorlauf - www.viktoria-leichtathletik.de

vr. 10 juli Dülmen(D)-Abendlauf - www.rorup.net/lauftreff

za. 11 juli Voorthuizen-Voorthuizen loopt - www.voorthuizenloopt.nl

zo. 12 juli Dieren-Veluwezoomtrail - www.cairnadventures.nl

di. 14 juli Aalten-Walfortloop - www.ava70.nl

za. 25 juli Elspeet-Ultratrail - www.trail-events.eu/events

Aanvullingen hoor ik graag!

Hardlopen met bril: 8 praktische tips

Hardlopen met bril is niet altijd even handig

Of je nu een recreatieve of meer fanatieke hardloper bent, hardlopen met een bril is niet altijd even handig. Door de beweging of zweet glijdt de bril zo van je neus, of de glazen beslaan door temperatuurverschil of inspanning. En dan hebben we het nog niet eens gehad over wisselvallige weersomstandigheden, die van hardlopen met bril een bijzondere uitdaging maken. Voor zover we weten bestaan er nog geen handige ruitenwissers voor brillen, maar wat kun je dan wel doen om hardlopen met bril wat prettiger te maken? Hieronder wat ideeën.

Tips voor hardlopers met een bril

Gelukkig zijn er verschillende manieren om deze problemen aan te pakken en ervoor te zorgen dat je bril geen obstakel wordt tijdens het hardlopen.

1.Gebruik anti-condens sprays of doekjes

Dat je glazen beslaan tijdens het hardlopen is natuurlijk irritant en onhandig. Anti-condens sprays of speciale doekjes kunnen helpen om dit probleem te verminderen. Breng de spray aan voordat je gaat hardlopen om te voorkomen dat je glazen beslaan.

2. Kies voor een bril met goede pasvorm

Deze tip ligt wel voor de hand. Zorg ervoor dat je bril goed past en niet zomaar van je neus glijdt. Wist je dat er ook speciale sportbrillen bestaan, die ontworpen zijn om tijdens fysieke inspanningen stevig te blijven zitten? Let op verstelbare neusbruggen en antislip pootjes voor extra grip.

3. Gebruik een brilband

Als je bijzonder veel last hebt van een glijdende bril, dan kun je ook een brilband overwegen. Deze banden zijn verstelbaar en zorgen ervoor dat je bril op zijn plaats blijft, zelfs bij intensieve inspanning. Kom maar door met die sprintjes!

4. Bescherm je bril tegen weersinvloeden

Buienradar zei dat het droog zou blijven, maar ineens loop je toch in de regen? Vervelend! Voor de zekerheid kun je beter met een petje gaan lopen - je weet maar nooit.

5. Investeer in sportzonnebrillen op sterkte

Voor hardlopers die regelmatig in de zon lopen, kunnen sportzonnebrillen op sterkte een uitkomst zijn. Deze brillen bieden zowel bescherming tegen UV-stralen als het comfort van een bril op sterkte.

6. Overweeg contactlenzen

Hoewel het niet voor iedereen geschikt is, kunnen contactlenzen een goed alternatief zijn voor een bril tijdens het hardlopen. Laat je goed adviseren bij een opticien of contactlezenspecialist. Vaak kun je eerst een aantal setjes bestellen om te testen.

7. Reinig je bril regelmatig

Als brildrager doe je dit waarschijnlijk al, maar ook net voordat je gaat hardlopen kan het handig zijn om nog even je bril schoon te maken. Zo geef je zweet, vuil en vingerafdrukken geen kans.

8. Pas op met zonnebrandcrème

Als je urenlang buiten gaat lopen, wil je je huid goed beschermen, maar wees voorzichtig bij het aanbrengen van zonnebrandcrème rond je ogen. Eenmaal op je bril krijg je de vette vlekken moeilijk weg. (bron)

Aankondiging van de 46e Walfortloop in Aalten

Deelnemers aan de vorige editie

Op dinsdag 14 juli a.s. organiseert AVA’70 de GUV Walfortloop. De wedstrijd met start en finish op het atletiekcomplex van de club kent een lange traditie en is de 2e zomeravondloop van dit jaar.  De Walfortloop is voor de regionale atleten die (nog) niet op vakantie zijn, een prima gelegenheid om de vorm te testen. Voor sportieve toeristen in de omgeving vormt de prestatieloop een mooie uitdaging om de hardloopschoenen aan te trekken en in actie te komen.

Om 19.00 uur gaat de GUV Walfortloop van start met het programmaonderdeel voor de kinderen tot en met 9 jaar. Zij lopen 1000 meter op de atletiekbaan en passeren daarbij meerdere malen het aanwezige publiek, dat langs de baan de talenten aanmoedigt. Om 19.15 uur is het de beurt aan de kinderen vanaf 10 jaar voor hun wedstrijd over 2 kilometer. Zij verlaten de baan en lopen onder de fietstunnel door in de richting van het draaipunt, om hierna hetzelfde traject af te leggen terug naar de finish.

Om 19.35 uur gaan de Framerunners van start voor hun wedstrijd over 5 kilometer, waarna om 19.45 uur het startschot voor het peloton atleten en atletes aan de 5 en 10- kilometerrun valt. Na een rondje op de baan gaat het parcours in de richting van het prachtige bosrijke buitengebied rond kasteel ‘t Walfort. Zandpaden, asfalt en bospaden zorgen voor een gevarieerde ondergrond  waarbij de atleten die de 10 kilometer afleggen een extra lus af leggen.  De fietstunnel in de laatste kilometer vormt dikwijls nog een lastig obstakel in de richting van de meet.

Voorinschrijven voor de GUV Walfortloop is vanaf heden mogelijk via de site: www.ava70.nl. Daarnaast is het ook mogelijk om in te schrijven op de wedstrijddag, vanaf 18.00 uur in het clubhuis van AVA`70.

De kosten bedragen € 3,50 voor de deelnemers aan de 1 en 2 kilometer, terwijl de lopers en loopsters aan de 5 en 10 kilometer € 7,00 betalen.

De organisatie stelt bekers beschikbaar voor de nummers 1, 2 en 3 bij de verschillende afstanden. Daarnaast ontvangt elke deelnemer een medaille bij binnenkomst. 

De organisatie hoopt op een groot en sterk deelnemersveld en nodigt alle regionale atleten en atletes, vakantievierende trimmers en overige sportievelingen uit om zich aan te melden voor de Walfortloop.

Klik op de link voor meer informatie

informatie

inschrijven

deelnemers

site organisatie

Waarom hardlopen in de warmte helemaal zo slecht niet is

Gebruik wel je gezonde verstand!

Het is weer die tijd van het jaar waarin je hardlopers nogal eens hoort klagen over de warmte. De tijd waarin er soms een evenement wordt afgelast vanwege de hitte, maar ook de tijd waarin hele dunne mannetjes ongelooflijke duurprestaties leveren in vaak bloedhete omstandigheden. Hoe kan het toch dat ook sporters uit landen met een gematigd klimaat topprestaties kunnen leveren in de hitte? Voor een belangrijk deel is dat te danken aan hittetraining.

Door Klaas Boomsma

Warmte went

Je zult vast ook hebben meegemaakt; op de eerste dag dat het kwik boven de 20 graden komt, voelt hardlopen alsof je gehuld in een slaapzak met een zak cement op je rug door mul zand loopt. Een paar weken later is het bij diezelfde temperatuur alweer een stuk beter te doen. Warmte went. Je lichaam leert zich aanpassen aan het functioneren in de warmte en daarnaast gebeurt er nog iets wat voor hardloper heel interessant is.

Mij staat nog helder voor de geest dat ik in 2013 meedeed aan de Fish Potato Run tussen Urk en Emmeloord ergens in september. Een kleine week voor die run was ik teruggekomen uit Tel Aviv waar ik twee weken lang volop had hardgelopen in temperaturen boven de 30 graden. Ik vloog. Op mijn bescheiden niveau. Ik kon in die wedstrijd over 8 mijl (12,8 km) tot aan de finish een tempo van onder de 4 minuten per kilometer volhouden. Dat was me over een afstand van 10 kilometer of meer nog nooit gelukt. Zou dat iets te maken hebben gehad met het trainen in de hitte?

The poor man’s altitude training

Dat zou heel goed kunnen. Wanneer je traint in een hogere omgevingstemperatuur dan je gewend bent, stijgt logischerwijs je lichaamstemperatuur. Gebeurt dat, dan daalt je centrale bloedcirculatie, waardoor de aanmaak van het hormoon aldesteron toeneemt en dat zorgt er weer voor dat het plasmavolume in je bloed toeneemt. Dit zorgt voor een betere zuurstofvoorziening naar de spieren en daarmee een verhoogde VO2max. Een verschil met hoogtetraining is dat bij dat type training de verbetering van het zuurstoftransport wordt bereikt door een toename van het aantal rode bloedcellen. Overigens is het effect van hoogtetraining wel wat spectaculairder dan die van hittetraining.

Hittetraining wordt dan ook wel ‘the poor man’s altitude training’ genoemd. Want waar het voor de meeste mensen niet betaalbaar of anderszins mogelijk is om drie weken op een berg te bivakkeren om te trainen, kan je er wel vrij gemakkelijk zelf voor zorgen dat je je lichaamstemperatuur extra verhoogt tijdens training. Bovendien heeft hittetraining eerder effect dan hoogtetraining. Waar je bij hoogtetraining minimaal drie weken op hoogte moet verblijven, zijn de effecten van hittetraining na zes dagen al merkbaar. In de zomermaanden krijg je deze ‘extra’ training gratis. Zelf ga ik in de zomer regelmatig expres lopen op het warmst van de dag. Verder kun je trainen met een extra jasje aan (liefst niet ventilerend) of trainen op de loopband in een verwarmde omgeving.

Gebruik je verstand

Uiteraard geldt ook voor deze vorm van training: gebruik je gezond verstand. Word je duizelig, krijg je hoofdpijn of ervaar je coördinatieverlies (over de weg zwalken), stop dan met hardlopen en zoek verkoeling. Je hoeft niet nog eens extra de grenzen van je kunnen op te zoeken.

Bij echt hoge temperaturen kijk ik eigenlijk helemaal niet op mijn horloge naar mijn tempo, easy does it. Toch mooi om te bedenken dat je in de hitte trainingswinst aan het boeken bent! (bron)

Marijke Esselink vecht zich in Zweden een weg terug

Marijke Esselink is na een zware blessure weer op de weg terug

Atlete Marijke Esselink viel bijna anderhalf jaar geleden uit met een zware rugblessure. Tijdens haar revalidatietraject verhuisde ze naar Zweden om daar een ultieme poging te doen om de Olympische Spelen te halen.

Door Esther Broenink

Als ik iets wil, dan moet het nu, dacht Marijke Esselink (27) ruim een jaar geleden toen ze de uitslag van haar MRI-scan kreeg. De atlete, die jarenlang in Heerenveen trainde en op internationaal niveau acteerde, wist dat ze een nieuwe prikkel nodig had om beter te worden. Tegelijk was ze zich er maar al te zeer van bewust dat grote aanpassingen tijd kosten en een sportcarrière niet oneindig is.

Toen de sportarts haar in maart 2025 meedeelde dat ze vanwege een verschoven ruggenwervel ruim een jaar uit roulatie zou zijn, zag ze een kans om het roer flink om te gooien. Ze verhuisde in januari met haar vriend naar Zweden om daar in een nieuwe omgeving met een nieuwe trainingsgroep haar carrière een tweede leven in te blazen.

Emigreren

Esselink speelde al geruime tijd met het idee om te emigreren. Ze had het naar haar zin in Heerenveen, maar de kwaliteit van de trainingsfaciliteiten kwam niet in de buurt van die van haar concurrentes. „De paar procent die ik zocht om beter te worden, kon ik hier niet halen.”

Tegenstanders trainden de hele winter in een indoorhal door, terwijl Esselink met haar trainingsgenoten moest hopen op een zachte winter, zodat er buiten getraind kon worden. De enige indoorhal van het land staat immers in Apeldoorn. Dit is niet alleen ver weg, maar vooral ook prijzig om af te huren.

De meerkampster informeerde bij andere atleten naar hun trainingsomgeving en de mogelijkheden om bij een groep aan te sluiten. In eerste instantie liet ze haar oog op Engeland vallen, maar de regelgeving rond emigratie en werk was door de Brexit dusdanig streng dat het niet haalbaar was. Toen Esselink vanwege een discgolftoernooi van haar zwager in Zweden was, besloot ze Växjö te bezoeken.

Scandinavische winter

De stad in het zuiden van Zweden ligt op tweeënhalf uur rijden van Malmö en is de thuisbasis van Esselinks concurrente Lovisa Karlsson. Na een rondleiding was Esselink enthousiast en zag ze kansen om hier haar route naar de Olympische Spelen van Los Angeles voort te zetten. De faciliteiten waren goed, de trainingsgroep klein en van hoog niveau. Toen haar vriend Jelger Kan in de omgeving ook een baan als fysiotherapeut bij de eredivisieclub Växjö DFF vond, stond niks de verhuizing nog in de weg.

Direct maakte het koppel kennis met de Scandinavische winter. Het kwik zakte tot -20 graden en de dagen waren kort. De schemering trad al rond half drie ‘s middags in en een halfuur later was het donker. „We hadden het ook niet getroffen. Normaal is er in januari veertig uur zonlicht en dit jaar maar vier. Het was echt een heel donkere maand.”

Verschoven wervel

Volle bak trainen was er niet meteen bij voor de atlete. Ze zat nog midden in het herstel van haar rugblessure. Deze werd veroorzaakt door een breuk die ze in 2017 in een ruggenwervel opliep. Dat de wervel weer kon gaan schuiven, was bekend. Toch was dit niet het eerste waaraan gedacht werd toen Esselink in december 2024 met pijnklachten kampte. „Eerst leek het onschuldig en dachten we dat het stijfheid was. Maar het werd alleen maar erger en erger.”

Toen de sportarts die haar voor de breuk had behandeld ook op het EK in maart was, besloot ze hem om hulp te vragen. Ze kreeg de pijnstiller diclofenac en moest na het toernooi langskomen voor een scan. Het betekende de start van een lang revalidatietraject voor de oud-Nederlands kampioen.

De eerste maanden mocht Esselink enkel bekkenoefeningen doen om weer ruimte te creëren voor de verdrukte wervel. Na verloop van tijd kon ze beginnen met enkele krachtoefeningen en een halfuurtje joggen. In Zweden, tien maanden na de diagnose, kon ze weer beginnen met het beoefenen van de meerkamponderdelen.

Het was een zware periode voor de meerkampster. „De twijfel sluipt er wel in. De arts zei dat ik weer op mijn oude niveau kon komen, maar dan moest ik wel heel goed revalideren. Je weet nooit of dat echt lukt. Daar kom je pas achter als je het probeert.”

Ander afzetbeen

Hoewel ze de eerste wedstrijden achter de rug heeft, weet Esselink niet of ze haar oude records kan evenaren of zelfs verbeteren. „Sommige onderdelen gaan heel goed. Met speerwerpen gooi ik net zo ver als voor de blessure. Op andere onderdelen mis ik nog kracht en snelheid.”

Zo bleef ze in haar eerste wedstrijd nog ver van haar topscore bij het verspringen. Dit komt niet enkel door het feit dat ze nog maar een paar maanden volledig belastbaar is, maar vooral door een verandering in techniek. Esselink is van afzetbeen gewisseld. Het is een verandering die atleten zelden midden in hun carrière maken. Vanaf nul moest de meerkamper weer opnieuw de techniek leren.

De revalidatie was hier het ideale moment voor. „Ik heb alles op de schop gegooid. Het voelt nog heel onnatuurlijk en ik moet er nog aan wennen. Maar ergens vind ik het ook wel weer leuk dat ik het allemaal weer opnieuw kan doen met andere mensen en in een andere omgeving.”

„Soms voelt het alsof ik geen tijd meer heb. Ik word dit jaar 27 en dan ga je wel een beetje rekenen hoeveel jaar ik nog mee zou kunnen en hoelang mijn lichaam het nog vol kan houden. Dat gaat op een gegeven moment wel in mijn hoofd zitten..”

Olympische droom

Op de Olympische Spelen in Los Angeles zou Esselink 29 zijn. De leeftijd waarop veel meerkampers de piek in hun carrière beleven. De atlete heeft haar blik volledig gericht op dit evenement. Dit jaar zal nog in het teken van herstel staan, volgend jaar ‘is belangrijk, maar ook nog niet heel erg’. Het gaat om 2028.

Die visie past bij de aanpak van haar nieuwe trainer. Esselink had in Nederland minimaal één hoofddoel per jaar en moest hier ook presteren om een goede ranking te houden. In Zweden kan de atlete dat loslaten. „Ik ben alles op een heel andere manier gaan zien. Mijn coach werkt op een andere manier. Niet elk jaar hoeft een piek te zijn. Dat vind ik wel interessant, zeker omdat ik best blessuregevoelig ben.”

Om kans te maken op een olympisch debuut, moet Esselink niet alleen fysiek weer in topvorm komen. Ook moet ze haar plekje in de atletiekwereld opnieuw veroveren. Haar ranking, die recht geeft op deelname aan grote toernooien, is door anderhalf jaar afwezigheid vervallen. Zelfs inschrijving voor het Nederlands kampioenschap is op dit moment niet mogelijk; daarvoor moet ze eerst punten behalen op een andere meerkamp.

Buiten de gebaande paden

Esselink kiest met haar avontuur in Scandinavië voor een route buiten de gebaande paden. Ze had nog geprobeerd op Papendal bij het topsportprogramma aan te kunnen haken. Met haar scores voor de blessure haalde ze de vereiste limieten, maar de rugblessure werd als te ingewikkeld beschouwd, waardoor de Achterhoeker alsnog buiten de boot viel.

Ze was de enige op het Europees kampioenschap die niet bij de nationale bond traint. Dat betekent dat ze niet alleen geen gebruik kon maken van de faciliteiten die er op Papendal zijn, maar ook dat alle kosten die de sport met zich meebrengt niet vergoed worden. „Frustrerend”, vindt Esselink. Tegelijk twijfelt ze hardop of die topsportbubbel wel bij haar past.

Esselink geniet van de kleinschalige trainingsgroep waar ze zich nu in begeeft. Trainingsmaatjes zijn concurrenten en vriendinnen tegelijkertijd. De meerkamper heeft in Växjö haar thuis gevonden en zal daar in ieder geval tot haar droom in 2028 blijven wonen. (bron)

EHBO op de trails: Hitte-uitputting en hitteberoerte

hhh

Hardlopen in warme omstandigheden kan zwaar zijn en zelfs gevaarlijk worden als het lichaam oververhit raakt. In trailrunning, waar je vaak verder van medische hulp bent, is het belangrijk om de verschillen tussen hitte-uitputting (heat exhaustion) en hitteberoerte (heat stroke) te herkennen en te weten hoe je moet handelen.

Het verschil tussen hitte-uitputting en hitteberoerte

Hittegerelateerde aandoeningen vormen een spectrum. Hitte-uitputting is een serieus waarschuwingssignaal, terwijl hitteberoerte een levensbedreigend noodgeval is.

Hitte-uitputting

Hitte-uitputting ontstaat wanneer het lichaam te veel vocht en zouten verliest, meestal door zweten. Het lichaam kan nog wel afkoelen, maar raakt overbelast.

Belangrijke symptomen:

-Overmatig zweten

-Duizeligheid en zwakte

-Misselijkheid

-Hoofdpijn

-Snelle maar zwakke hartslag

-Bleke, klamme huid

Hitteberoerte

Hitteberoerte ontstaat wanneer het lichaam niet meer in staat is zichzelf te koelen. Dit is een medisch noodgeval.

Kenmerken:

-Lichaamstemperatuur boven 40°C

-Verwardheid of desoriëntatie

-Geen of juist extreme transpiratie

-Flauwvallen of bewusteloosheid

Zonder snelle behandeling kan hitteberoerte leiden tot blijvende schade of zelfs overlijden.

Praktijksituatie: herkennen op een verzorgingspost

Het artikel beschrijft een herkenbare situatie: een loper komt een verzorgingspost binnen, voelt zich slecht, is duizelig en kan niet meer eten.

Als hulpverlener (of medeloper) hoef je geen arts te zijn, maar stel jezelf drie vragen:

1.Is dit uitdroging?

Vraag of de loper dorst heeft. Geen dorst maakt pure dehydratie minder waarschijnlijk.

2.Is dit hitteberoerte?

Let op mentale toestand:

3.Kan iemand normaal praten?

Is hij/zij helder en aanspreekbaar?

Bij verwardheid moet je direct handelen als bij een noodgeval.

Blijft hitte-uitputting over?

Dan is onmiddellijke koeling en rust nodig.

Wat doe je bij hitte-uitputting?

Het doel is simpel: het lichaam zo snel mogelijk laten afkoelen en herstellen.

Acties:

-Stop met lopen en ga in de schaduw zitten

-Koel het lichaam (water, ijs, natte doeken)

-Drink kleine hoeveelheden water of sportdrank

-Verwijder extra kleding

Vaak knappen lopers binnen 30 minuten op als ze goed behandeld worden.

Belangrijk: zonder ingrijpen kan hitte-uitputting overgaan in hitteberoerte.

Wat doe je bij hitteberoerte?

Hier geldt: dit is een noodgeval.

Direct handelen:

-Bel medische hulp (gebruik 112 app zodat hulpverleners ook je locatie dan weten)

-Breng de persoon naar een koele plek

-Begin onmiddellijk met agressief koelen: koud water, natte doeken en ijs bij nek, oksels en liezen

Wacht niet af—snelle koeling is essentieel om schade te beperken.

Belangrijke observatie: mentale toestand is cruciaal

Een van de belangrijkste inzichten uit het artikel is dat je bij het onderscheiden tussen beide aandoeningen vooral moet letten op gedrag en bewustzijn:

-Helder en aanspreekbaar → waarschijnlijk hitte-uitputting

-Verward of niet aanspreekbaar → behandel als hitteberoerte

Dit simpele onderscheid kan levens redden.

Praktische situatie: wat zie je als loper of trainer?

Stel: een medeloper komt binnen bij een training of wedstrijd en zegt:

-“Ik voel me niet goed”

-“Ik ben duizelig”

-“Ik kan niet meer eten”

Let dan op drie dingen:

Hoe beweegt iemand?

→ Onzeker of wankel lopen is een alarmsignaal

Is iemand nog helder?

→ Ja: waarschijnlijk hitte-uitputting

→ Nee: behandel als hitteberoerte

Hoe ziet iemand eruit?

→ Bleek en zweterig: vaak uitputting

→ Rood, heet en verward: gevaar

Preventie: de beste behandeling

Voorkomen is altijd beter dan genezen.

Tips voor trailrunners:

-Start rustig bij warm weer

-Drink regelmatig, maar geforceerd drinken is niet nodig

-Gebruik koeling (ijs, natte pet, water over lichaam)

-Luister naar signalen van vermoeidheid

-Pas tempo en verwachtingen aan

Warmte, vochtigheid en inspanning versterken elkaar: zelfs goed getrainde lopers kunnen in de problemen komen.

Samenvatting

-Hitte-uitputting is een serieus waarschuwingssignaal

-Hitteberoerte is een levensbedreigend noodgeval

-Let vooral op mentale toestand om het verschil te herkennen

--Koelen en rust zijn cruciaal

Bij twijfel: behandel als hitteberoerte en schakel hulp in

Voor trailrunners, verzorgingspostvrijwilligers en trainingsmaatjes geldt: kennis van deze signalen kan het verschil maken tussen veilig finishen en een gevaarlijke situatie. Blijf koel, blijf verantwoord trainen — en geniet van het lopen! (bron)

Trots op de vele vrijwilligers van AVA'70

Andre Balke, één van de dik 40 vrijwilligers

Woensdag 10 juni jl. vond de Kab Grachtenloop plaats in Bredevoort en zoals vertrouwd, kon de organisatie weer een beroep doen op dik 40 vrijwilligers. De weersomstandigheden waren twijfelachtig, maar gelukkig viel het met de opbouw van de hardlooparen nog enigszins mee. Naarmate de start van de wedstrijd dichterbij kwam, werd de lucht grijzer en grijzer en de laatste voorbereidingen moesten al worden verricht in de stromende regen. Na een kwartiertje uitstel ging uiteindelijk de Kab Grachtenloop van start, al bleven de weergoden actief aanwezig met af en toe een bui. De dappere vrijwilligers lieten zich echter geenszins uit het veld slaan en trotseerden de neerslag. Bij de start- en finishlocatie, de verkeersregelaars op de kruispunten, de voor- en achter fietsers…. allen scoorden een nat pak om de wedstrijd in goede banen te leiden.

Naast de gebruikelijke activiteiten als tijdregistratie, medailles uitdelen en diverse andere activiteiten, werden er door vrijwilligers ook weer de nodige, individuele probleempjes opgelost. Een vrolijk ogend meisje had de handjes zo koud dat het haar niet lukte om haar startnummer van het shirt te halen. Gelukkig stond er een vrijwilliger klaar om te helpen. Een 2 turven hoge spruit kwam glunderend van trots over de finish. Toen een behulpzame vrijwilliger tegen hem zei, dat hij door mocht lopen om een medaille te krijgen, kon hij zijn ogen niet geloven, dat hij ook “in de prijzen” was gevallen en juichte van geluk.

Een moeder meldde zich, omdat haar dochter derde was geworden en schijnbaar een beker verdiende. Toen ze te horen kreeg dat dochterlief zelfs tweede was geworden, nam ze trots de prijs in ontvangst. Een jongedame kwam bij de jurywagen, omdat ze niet in de uitslagen voorkwam en toch echt was gefinisht. Bij hoge uitzondering mocht ze even bij Chef Tijdsregistratie, Marco van Rijs in zijn 5*-onderkomen plaats nemen en was het probleem in minder dan 50 seconden opgelost.

Nadat alle 479 deelnemende atleten waren binnengekomen en van een medaille waren voorzien, was op de schermen duidelijk te zien, dat er niemand meer onderweg bleek te zijn, maar ook dat de regen over zou gaan in hoosbuien en wel per direct. Ja… en ook dan zijn ze gewoon weer van de partij. Handenvol vrijwilligers die al het materiaal zorgvuldig verzamelen en opbergen. Niemand klaagt en overal zijn AVA-janen in de weer. Tuurlijk zijn er betere omstandigheden denkbaar, maar als je een hele succesvolle 9e editie van de Kab Grachtenloop hebt georganiseerd, dan kan je dit met gemak aan. Na een klein half uur was de klus geklaard en alles opgeruimd en kon er bij de Borghman een verdiend biertje gedronken worden. Met de tomeloze inzet van alle vrijwilligers heeft AVA`70 goud in handen en daar is de club terecht onnoemelijk trots op! (FR)

Hardlopende advocaten uit Doetinchem halen 65 duizend euro op voor WensAmbulance

Een prachtig resultaat van € 65.215,37 euro voor de stichting WensAmbulance

De actie BAX2Give leverde afgelopen weekend een immens recordbedrag voor het goede doel op. 59 deelnemers volbrachten zaterdag en zondag in verschillende etappes samen de 255 kilometer tellende hardlooptocht van Groningen naar Doetinchem. Het resultaat: 65.215,37 euro voor de stichting WensAmbulance Oost-Nederland.

Door Tijn Piest

De vermoeidheid op kantoor is na een weekendje hardlopen amper te zien volgens initiatiefnemer Bjorn Harbers, werkzaam bij advocatenkantoor BAX in Doetinchem. Samen met 58 (collega)lopers stapte hij op de vroege zaterdagochtend de bus in naar het hoge noorden, onder het motto ‘Er gaat niks boven Groningen’. Na het startsein om 10.30 uur liep de afvaardiging in groepjes van zes het traject naar Doetinchem. Alles voor het goede doel: de WensAmbulance Oost-Nederland, waarvoor het team al weken geld had ingezameld. “De enorme saamhorigheid onderweg blijft mij vooral bij”, blikt Harbers terug. “Iedereen slaat een nacht over, met één missie. We zitten hier op kantoor nog met een grote glimlach.”

Twee dagen lang werd voor de WensAmbulance afdeling Oost-Nederland gelopen. Deze stichting vervult zo’n 400 wensen per jaar, die los ongeveer 500 euro kosten. De WensAmbulance, die in Nederland over 25 voertuigen beschikt, geeft terminale en ernstig zieke patiënten de mogelijkheid om speciale herinneringen te maken. “We zijn afhankelijk van giften”, vertelt Karin van Dam, voorzitter van de stichting.

Zij reisde zondag de groep lopers met ambulances achterna en haalde de lopers in de middag binnen in Doetinchem. Rond 16.00 uur kreeg ze vanuit de organisatie een cheque overhandigd: 65.215,37 euro. “Dat is gewoon geweldig”, aldus Van Dam. “We waren er stil van.”

Gaat niet om winnen

Initiatiefnemer Harbers is ‘enorm trots’ nadat het doel was om 50.000 euro op te halen. In 2024, tijdens de vorige BAX2Give, werd ruim 47.000 euro opgehaald. “Deze 65 duizend hadden we niet durven dromen”, vertelt Harbers, die noemt dat de hele actie deze maand nog loopt. “Fysiek ging het verrassend goed. Iedereen stimuleert elkaar om door te gaan. Het gaat niet om winnen of een fantastische tijd neerzetten, maar om samen lopen en samen aankomen. In tien loopgroepjes, die elkaar afwisselden, hebben we het hardlopend voltooid. We waren ontzettend dankbaar en blij zondagmiddag.”

Over twee jaar weer?

De afdronk deze maandag in Doetinchem is positief. “Er wordt nog enorm nagenoten”, vertelt Harbers met passie. “Dat we met collega’s iets kunnen doen voor de maatschappij, daar genieten we nog heel lang van na. De reacties van deelnemers en vrijwilligers stromen binnen. We hebben het nog niet besloten, maar gaan er vanuit dat we over twee jaar weer een editie van BAX2Give houden.” Het project wordt in principe elke twee jaar gehouden, waarbij telkens in een andere streek wordt gestart.

Wensen niet te voorspellen

Voor 2028 kiest BAX2Give voor een ander doel, nadat tijdens de afgelopen drie edities voor de WensAmbulance Oost-Nederland werd gelopen. Voorzitter Karin van Dam van de stichting leeft nog op een roze wolk. Zij laat weten dat het aanschaffen van een evacuatiestoel, een onmisbaar hulpmiddel voor niet-zelfredzame personen, op het programma staat van de WensAmbulance.

“Dat is een manier om mensen met een soepele manier op een brancard te vervoeren. Wensen van zieke mensen komen soms vlak van tevoren bij ons binnen. We helpen mensen die nog een uitje met hun familie willen meemaken. We kunnen niet helemaal voorspellen welke wensen we dit jaar nog gaan vervullen.” (bron)

Reckense Markepad in Oldenkotte

De start en finish, op de grens van Nederland en Duitsland

‘Sponslopen langs de Berkel’

Als je het drielandenpunt noemt, denk je al snel aan het zuiden van Limburg, maar veel dichter bij huis en zeker zo mooi ligt ook een drielandenpunt wat maar weinigen weten. Op de plek waar Duitsland, de Achterhoek en Tukkerland elkaar raken, startte onze 14e wandeletappe, genaamd het Reckense Markepad. Het werd weer een gedenkwaardig avontuur…..    

De chauffeur van de dag krijgt ook altijd gelijk de rol van regenanalist. Dat wil zeggen dat hij bepaalt of het weer een fijne wandeling toelaat. Frank kreeg deze pittige taak toegewezen, bekeek de buienradar een keer of 10 en zag dat het goed was. In Rekken aangekomen, bleek dat de miezerregen aanhield, terwijl dit niet aangekondigd was. Omdat de neerslag al enige dagen voor de nodige waterproductie had gezorgd, waren onze schoenen al na exact 378 meter struinen door het lange gras volledig verzadigd en voelden aan, alsof je sponsen aan de voeten had. Wat een feest!

Theo, die natuurlijk bekend staat om zijn sierlijke pas en dito houding hield, in tegenstelling tot zijn kompanen, de broekspijpen volledig droog. Een logische verklaring hiervoor is het feit dat de veteraan van medio maart tot eind oktober in de korte bokse loopt en slaapt. Geert daarentegen klaagde behoorlijk, maar hij slenterde dan ook voorop en moest het spoor trekken. Dat is natuurlijk bij deze omstandigheden zeker geen pretje en hij had inmiddels alles onder de gordel al drijfnat. Na een krappe kilometer passeerden we de haven van Oldenkotte waar een stuk of 40 jachten keurig gerangschikt klaar lagen. We waanden ons even in Monaco, maar deze gedachte was van korte duur, want alle aandacht was gericht op het meanderende smalle paadje dat gevolgd moest worden.

Hoewel het nog betrekkelijk vroeg was, floten de vogels al het hoogste lied en liepen de hazen kruislings voor ons langs. Het was best genieten geblazen en dat gevoel werd verder versterkt, toen een ree wed gespot op 10 over 1. Frank dacht er zelfs twee waar te nemen, maar werd totaal niet serieus genomen.

Na 3,5 kilometer moesten we met een pondje over de Berkel en Theo begon als een dolle aan het touw te hengsten, omdat hij van menig was, dat hij het dobberende vlot naar zich toe moest halen. Niets was minder waar, want samen met Geert dreven ze langzaam van de kant weg. Frank stond niets anders te doen dan een geweldige sprong te maken om ook mee te varen. De heldendaad lukte ternauwernood en eenmaal aan de overkant werd besloten om maar even een eetpauze in te lassen.

Geert trok een zak onbesmeerde, dus kale mueslibollen los en werkte er in no-time 4 of 5 naar binnen. Theo genoot intens van een beker afgetapte melk en sloot tijdens het lurken zelfs even de ogen. Frank stond er stampvoetend bij, want hij heeft een bloedhekel aan regen en wilde de tocht het liefst zo snel mogelijk vervolgen.

Opvallend genoeg kwamen we werkelijk niemand tegen in de prachtig natuurlijke omgeving, op één vrouw na. Ze had naast een enorme rugzak ook een tweetal skistokken bij zich en keek een beetje verdwaald rond. Logisch natuurlijk, want ze was, gezien haar uitrusting, de weg volledig kwijt.

We passeerden een mooi watertje, waar een reiger een lekker visje aan het zoeken was en een flinke brulkikker zich van de beste kant liet horen. We hadden werkelijk het idee dat we op de open afdeling van Artis rondliepen, zoveel diersoorten passeerden ons of lieten zich spotten in de bomen, op de velden en langs het water van de Berkel.

Naast het natte gras, vormden een veertigtal smalle slootoversteek plekken af en toe voor hilarische momenten. De met kippengaas bedekte spoorbielzen waren goed te nemen. Lastiger waren de passages, waar je eerst over een hoge balk moest stappen alvorens je op een 14 centimeter dikke plank terecht kwam. Theo, die bij de gymnastiek altijd al een bloedhekel had aan het onderdeel balk, zat ook deze morgen aardig te stuntelen. Nu is hij ook al aan zijn derde heup bezig, dus dat hielp zeker niet mee. Dat deed ook vooral Geert niet, want hij kieperde Theo bijkans over het obstakel of hield hem dusdanig vast dat onze nestor er bijna vanaf flikkerde. Van iemand die al ruim 43 jaar werkzaam is in de zorg mag je wat meer barmhartigheid verwachten, maar dit terzijde.

In het zicht van de haven werd besloten om nog maar even een korte pauze in te lassen en hier ontstond opnieuw enige consternatie. Theo beweerde dat zijn vrouw een overheerlijke Knopper in de tas had gedaan en daar had hij gruwelijk zin in. Maar waar hij ook zocht, nergens was de lekkernij te vinden. De 70-plusser dreigde finaal over de zeik te gaan en ging verbaal geweldig van gat richting Geert en Frank, die als verdachten werden gekenmerkt. Tot groot vermaak van het beschuldigde duo zat het koekje gewoon in het voorste vakje, daar waar het altijd zit, zo is bekend.

De finish werd even voor de middag bereikt en helaas stond er niemand in de grensplaats klaar met bloemen, aanmoedigingen of applaus. Ook het ererondje achter de grenspaal leverde weinig respons op, dus werd besloten om gauw aan te schuiven in het lokale bruine café Raterink. De tijd had hier zo`n dikke 180 jaar stilgestaan, maar dit werd ruimschoots gecompenseerd door een soepkom cappuccino en overheerlijke appeltaart.

De Reckense Markeloop van ruim 11 kilometer is een absolute aanrader met heel veel natuurgebied, talloze diersoorten en leuke passages. Met een paar medewandelaars kun je een bijzonder gezellige tocht beleven, net als wij……     

De haven van Oldenkotte