woensdag 21 februari 2018

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 189

Stefan Scanu

Stefan Scanu in verband gebracht met matchfixing

Stefan Scanu, trainer van het ARGO TopTeam, is door de Atletiekunie op de vingers getikt. Hij zou in de aanloop naar de  Track & Field Run van 2017 atleten en trainers van Ava’70 en AV Archeus hebben omgekocht en geïntimideerd. De oefenmeester uit Lichtenvoorde heeft met deze ongeoorloofde acties de resultaten beïnvloed. “Achteraf gezien is het heel opvallend dat het TopTeam met bijna alle overwinningen naar huis ging. Bob te Lindert won de Fiat Winkelhorst Sprintcross. Bizar, Te Lindert is geen loper die je normaal gesproken op een podium verwacht”, zegt een verbijsterde Mees Prinsen, directeur van Stichting Track & Field.

Dronken Te Brake praat mond voorbij
Scanu is na schaatscoach Jillert Anema de tweede toptrainer die in één adem wordt genoemd met matchfixing. Onder meer Patrick Ikink en Tim te Brake, beide van Ava’70, zouden betrokken zijn bij dit omkoopschandaal. Parcoursbouwer Tim Mengerink vertelt: “Bij de afterparty van de Warandeloop klapte Te Brake, na een paar borrels, uit de school. Toen is het balletje gaan rollen. Tim te Brake, die achter Te Lindert op een tweede plaats liep, zou bewust een gat hebben laten vallen. Hierdoor had Te Lindert een vrijgeleide naar de zege. Patrick Ikink wordt ervan verdacht dat hij bij de estafette opzettelijk teams heeft gehinderd, waardoor het ARGO TopTeam kon profiteren.

AV Archeus op het verdachtenbankje
AV Archeus zit ook in het verdachtenbankje. Prinsen: “Normaal gesproken staat AV Archeus met tientallen atleten aan de start van de T&F-run, vorig jaar deed er echter geen enkele Winterswijker mee, dit zaakje stinkt.” Archeus-voorzitter Anita Boschman, zelf in 2013 betrapt op het gebruik van EPO, is resoluut: “Onzin, onze leden hadden gewoon geen zin om mee te doen, je weet hoe stug Winterswijkers kunnen zijn. Dat heeft niks met matchfixing te maken.”

“Dit bericht komt uit het Atletico-kamp”
Yahala Awal Aman is ontgoocheld: “Ik kan dit niet geloven. Ik ken die kale als een integer mens die sportiviteit hoog in het vaandel heeft staan. Dit verhaal klinkt mij als een fabeltje in de oren. Ik was wel verbaasd over mijn zege op de 5 kilometer. Ik ben normaal geen hoogvlieger en in Aalten bleef ik atleten als Geert Wevers en de talentvolle André Bruil ineens voor. Ik dacht dat zij hun dag niet hadden. Ik blijf achter mijn trainer staan en zal hem altijd verdedigen. Het is wel storend dat dit verhaal een paar weekjes voor de T&F-run uitkomt. Ik vermoed dat dit uit het Atletico-kamp komt, zij proberen wel vaker atleten op zo’n achterbakse manier uit evenwicht te brengen.”

ARGO TopTeam gewoon welkom
Mees Prinsen sluit atleten van het ARGO TopTeam niet uit: “Net als atleten uit Rusland mogen Stefan Scanu en zijn atleten en het besmette AV Archeus gewoon meedoen. We kunnen het bewijs nog niet hard maken. We hebben het verhaal inmiddels wel aanhangig gemaakt bij het IOC. We zijn ook benieuwd naar de verklaring van Scanu, hij houdt zijn kaken stijf op elkaar.”

dinsdag 20 februari 2018

Data baanwedstrijden AVA'70 in 2018

Deelnemers aan de laatste baanwedstrijd van 2017
Andre Balke heeft in 2015 een aantal nieuwe wedstrijden aan de Ava-wedstrijdkalender toegevoegd. Op een aantal dagen, verdeeld over de zomermaanden, krijgen atleten de kans om een baanwedstrijd te lopen. Laagdrempelig en er wordt geen inschrijfgeld gevraagd. Doe eens een keer mee, je hoeft er zelfs geen lid van AVA'70 voor te zijn. 

De data in 2018 zijn als volgt:

Vrijdag 2 maart: Coopertest 19.30 uur

Zondag 8 april: 3.000 meter 14.00 uur

Zondag 3 juni: 800 meter 14.00 uur

Zondag 15 juli: 1.000 meter 14.00 uur

Zondag 26 augustus: 1.500 meter 14.00 uur

Zondag 30 september: 5.000 meter 14.00 uur

Uitnodiging van een duurloop in het Woold

Rondje Woold
Volgende week woensdagmorgen 21 februari 2018 gaan Rob Berkelder en ik voor onze maandelijkse trainingsronde naar Winterswijk. We vertrekken om klokslag 9.00 uur op de parkeerplaats bij Wok Wamelink voor een mooie ronde van 10,5 kilometer door het bosrijke Woold. Het tempo dat gelopen wordt is ongeveer 6 minuten per kilometer. Wil je graag mee lopen, geef je dan even op. We vertrekken om 8.40 uur bij AVA'70.

Deelnemers: 1.Rob Berkelder, 2.Geert Wevers, 3.Evelien Hillen, 4.Wim Brinkman, 5.Rene Wenting, 6.Hester Pennings, 7.Erwin Wamelink

maandag 19 februari 2018

De grootse misvattingen rondom voeding en hardlopen

Er zijn maar weinig onderwerpen waar zo halsstarrig aan misvattingen wordt vastgehouden als voeding
Alles wat je na 20.00 eet komt direct op je heupen, van brood wordt je dik en een eierkoek is een gezond tussendoortje. Er zijn maar weinig onderwerpen waar zo halsstarrig aan misvattingen wordt vastgehouden als voeding. Ook in de – ietwat conservatieve – hardloopwereld zijn deze onjuistheden schering en inslag. Wil je echt gezond bezig zijn: ga dan niet de mist in met onderstaande missers.

Door: Miriam van Reijen, (foto: Jamie Peeters)

1.Ontbijten moet!
Is ontbijten beter voor je gezondheid? Ja, zegt de overgrote meerderheid van de Nederlanders. Maar dat valt nog te bezien. Voor een gezond gewicht blijkt het niet uit te maken of je wel of niet direct iets eet als je opstaat. Wanneer jij pas later op de ochtend trek krijgt en al je maaltijden verschuift is er geen vuiltje aan de lucht en kun je het ontbijt gerust overslaan. Sommige mensen hebben gewoon een aantal uur nodig om op te starten en eten liever een stevige lunch of diner. Ook kan het je prestatie bevorderen om af en toe pas te ontbijten na je training. Door op nuchtere maag een rondje te rennen stimuleer je de vetverbranding. Met iets minder snelle brandstof tot zijn beschikking zal je lichaam eerder gebruik maken van vet als energiebron. Hierdoor leer je het lichaam om vet te kunnen verbranden. Handig als je traint voor lange afstanden zoals een (ultra)marathon. Wanneer het wel beter is om te ontbijten? Als je een intensieve training voor de boeg hebt. Door wel te ontbijten verminder je de spierschade als gevolg van de training. Ook is het beter wel te ontbijten als je, zonder ontbijt, later op de dag grijpt naar ongezondere snacks. Krijg je rond 12 uur ineens enorme trek dan is het voor je lichaam moeilijker weerstand te bieden aan suiker- en vetrijke producten. Om dit te voorkomen eet je het liefst een ontbijt rijk aan vezels en eiwit zoals kwark of Griekse Yoghurt met muesli en fruit.

2.De man met de hamer
Je hoort het mensen nog weleens zeggen. In hun poging om hun pr op de tien kilometer te verbeteren starten ze voortvarend. Bij kilometer zeven wordt het ineens heel zwaar en is het vechten om de laatste drie kilometer nog enigszins goed door te lopen. In de sterke verhalen na de wedstrijden wisten ze precies de oorzaak van de ineenstorting: de man met de hamer. Vanaf nu kun je hun van repliek dienen. Wat mensen bedoelen is dat ze in de problemen komen met hun ademhaling. Door te snel te starten ontstaan er afvalstoffen in onze spieren. Er kan onvoldoende zuurstof naar onze spieren worden gebracht om deze afvalstoffen voldoende af te voeren. Met als gevolg een langzaam opbouwende verzuring die ons noodzaakt om ons tempo te laten zakken. Vervelend is het zeker. Maar er is hier geen sprake van de man met de hamer. Deze man komt alleen langs als er onvoldoende energie in ons lichaam bevindt in de vorm van koolhydraten. Alleen bij langdurige wedstrijden (denk de marathon) of bij een wedstrijd op nuchtere maag (en dan ook nog zonder avondeten) komt deze man om de hoek kijken. Op het moment (meestal rond 35 kilometer) dat ons lichaam meer vetten moet gaan verbruiken in plaats van koolhydraten vloeit de energie ineens uit je lichaam. De remedie? Een gelletje, wat sportdrank of een energiereep kan uitkomst bieden. Anders voelt het bijna letterlijk of je een klap met de man met de hamer hebt gehad. Heb je bij sprintafstanden of wedstrijden over 3, 5 of 10 kilometer ineens een stuk minder kracht in je benen dan is er heel waarschijnlijk sprake van verzuring. Gelletjes of sportdrank kunnen je dan niet helpen om er bovenop te komen.

3.Hoe donkerder je boterham, hoe beter
Volkorenbrood is een van de weinig beschermde namen in de voedingsindustrie. Een speltbrood mag zo heten als er ook maar 1% spelt inzit. Een meergranenbrood noemen we zo, als er minstens twee soorten granen inzitten. Ook als 99% daarvan witte bloem is en maar 1% volkorenbloem. Voor een volkorenbrood gaat dat verhaal niet op. Volkorenbrood krijgt alleen die naam als het voor 100% uit volkorenmeel bestaat. Het liefst eten we dit brood. Volkorenmeel (in tegenstelling tot volkorenbloem) bestaat uit de hele graankorrel: dus inclusief alle vezels, mineralen en vitaminen van het schilletje van de graankorrel. Tarwebloem daarentegen (net zoals bijvoorbeeld speltbloem, roggebloem of boekweitbloem) bestaat alleen uit de witte kern. Het schilletje van de graankorrel zorgt voor de donkere kleur van volkorenbrood. Maar een donkerder brood wil niet automatisch zeggen dat het meer van het buitenste schilletje bevat. Zo zijn sommige meergranenbroden heel donkerbruin. Deze kleur ontstaat echter door de toevoeging van moutextract of zelfs gebrande suiker. Niets gezonds aan. Om zeker te weten dat je het juiste brood kiest kijk je dus het beste even op het label: Kies een brood dat geen bloem maar meel bevat. Wil je zeker zijn? Neem dan enkel volkorenbrood. En voor de oplettende lezer: alleen volkorenBROOD is een beschermde naam. Volkorencrackers, volkorenbeschuit of volkorenpasta hoeven niet geheel uit de hele graankorrel te bestaan.

4.Alles wat je na 20.00 eet wordt niet meer verbrand
Ruim 60% van de Nederlands denkt dat je beter na 20.00 niet meer kunt eten. Wat je na dit tijdstip in je mond zou stoppen zou direct als vet op je heupen verschijnen. Maar wat nu als je pas om 20.00 klaar bent met je training? Zou je dan niets meer verbranden? En dus niet meer kunnen eten? Complete onzin. Of je afvalt of aankomt heeft te maken met de totale hoeveelheid energie die je op een dag eet. In principe zou je al die energie in één maaltijd kunnen eten, zelfs na 20.00. Voor een prettig gevoel is het natuurlijk fijner om al deze energie te verspreiden over de dag. Heb je ’s avonds laat nog getraind dan is het juist heel belangrijk dat je nog wel iets eet. Tijdens je nachtrust kan je lijf namelijk heel goed herstellen van al jouw inspanning. Enige reden om na acht uur niet al te veel meer te eten is dat je wellicht moeilijk in slaap kunt komen met een te volle maag. Maar dat geldt ook voor een te lege maag. Na acht uur nog trek? Gewoon eten dus.(bron)

GPX-Testloop Hoge Veluwe

Andre Bleumink
Enige tijd geleden kwam er op Facebook een berichtje voorbij waarin vrijwilligers gezocht werden om een GPX-loop te ‘testlopen’. Dit evenement, georganiseerd door Nationaal Park Hoge Veluwe, vindt plaats op 3 juni. Kern van het concept is dat je als deelnemer vlak van tevoren een mail krijgt met een gpx bestand. Hiermee kun je de route inladen op de horloge of hand-held gps gadget. Eigenlijk precies wat Henrie en ik al jaren doen in de training, maar ook bij diverse evenementen in Duitsland. In kleinschalige ultra-evenementen in Nederland wordt dit ook gebruikt. Maar leuk dat het ook in Nederland begint op te komen, we meldden ons dus meteen als vrijwilliger. Afgelopen week hadden we een mail gekregen met de route. De 60 km was iets te ver voor ons, maar met een kleine afkorting zouden we aan de 40 km komen. Zaterdagmorgen was het perfect schaatsweer: koud en helder. We vertrokken vroeg vanaf een bijna lege parkeerplaats. Met de rugzakken redelijk gevuld vanwege het feit dat er natuurlijk geen verzorging was onderweg en de handen in diep in de mouwen en de rits goed dicht liepen we de eerste kilometers. In vergelijking met de Jutbergtrail de week ervoor voelde ik me een heel stuk beter en Henrie ook, de stemming was daarom opperbest. Zeker toen het zonnetje door begon te komen kon het eigenlijk niet meer stuk.

De Hoge Veluwe is natuurlijk een fantastisch mooi natuurgebied om een dagje doorheen te hobbelen. We liepen eerst door een redelijk bebost stuk met wat heuveltjes en zanderige stukken. De route was makkelijk te volgen op onze GPS. In Duitsland is het nog wel eens een wirwar van kleine singletracks die elkaar op de meest vreemde wijze kunnen kruisen waardoor het oriënteren lastig kan zijn. De paden hier waren redelijk breed, we konden dus naast elkaar lopen en wat kletsen. Het tempo was rustig en we stopten regelmatig om even een foto te maken of even wat te eten en te drinken. Onze energierepen waren door de kou keihard en moesten eerst even in de hand opgewarmd worden voor je ze weg kon krijgen. Ook werd het tempo regelmatig onderbroken door stukken waar bevroren plassen water of opgedooid en weer bevroren sneeuw de paden in ijsbanen veranderden. Vooral in combinatie met af en toe keihard bevroren sporen van bosbouwmachines was het een kwestie van even rustig en voorzichtig lopen om niet onderuit te gaan. De bosbouwers hadden het druk gehad na de storm, alle omgevallen bomen over de paden waren al zo goed als opgeruimd. Maar als voor het begin van het seizoen de paden nog wat bijgewerkt moeten worden zijn ze nog wel even druk.

De eerste twintig kilometer liep het eigenlijk als een zonnetje. In onze voorbereiding hadden we al gezien dat we op dat punt bij de uitgang Hoenderlo zouden zijn. Net buiten het park, aan de overkant van de weg zat een bakkerij/lunchroom. Tijd voor een lekker bakkie en een gebakje om de energie weer op te krikken voor de tweede helft. Heerlijke onderbreking, maar na dit intermezzo was het weer tijd om verder te gaan. Het stuk wat we nu grofweg dwars doorstaken bestond uit savanne-achtige vlaktes met gras en zandpaden met mul zand. We hadden eigenlijk geluk met de vorst. De mulle zandpaden die we bij eerdere Hoge Veluwe Trails vervloekten waren redelijk goed te belopen. In het zonnetje, en zonder wind, was het gewoon lekker lopen. Het trainingsjack had ik inmiddels al lang uit. Genieten was het. We waren op sommige plekken de enige mensen die we konden zien. Alleen bij de uitgangen en bij parkeerplaatsen kwamen we sporadisch wat mensen tegen. Doordat we afsneden hadden we op een gegeven moment een heel lang recht stuk met alleen zandpad. Echt een mentale kraker. We bedachten ons hoe het zou zijn in de zomer bij een graad of 30. Trillende hete lucht boven de (zand)vlaktes, het zou waarschijnlijk voelen als een woestijn. Zwoegen door het mulle zand dat in je schoenen loopt. Zwaar afzien voor de lopers in ieder geval.

De laatste 10 kilometer waren vanuit trail oogpunt het meest interessant. Smalle slingerende paden over een heuvelruggetje maakten ons weer wakker na het lange sjokken over het lange rechte eind. We kregen het zelfs nog voor elkaar om een keer verkeerd te lopen. Een lusje richting uitgang Otterlo waren we voorbij gelopen, waarschijnlijk doordat we even afgeleid waren door een paar wandelaars. Aangezien we tegen de tijd dat we er achter kwamen al weer op de route zaten en maar een kilometer gemist hadden vonden we het wel prima. In een wedstrijd waren we uiteraard terug gelopen. In de laatste vijf kilometer mochten we de beruchte trappetjes van de Hoge Veluwe Trail zo’n beetje allemaal nog een keer op en af. Met sneeuw en ijs op de treden van hout duidelijk niet een stuk waar je in hoog tempo overheen knalt. Aangezien we er al een aardig eind op hadden zitten hadden we geen zin om de stijve benen hier te breken. Rustig aan dus, mooi tijd om even een paar foto’s te maken en wat rond te kijken in het zonnetje. Eenmaal weer terug bij de auto bleek de parkeerplaats helemaal vol te staan. Nadat we even schone en droge kleren aangedaan hadden zochten we een plekje in het restaurantje ter plekke. We waren duidelijk niet de enige. Met veel moeite wisten we nog een plekje te vinden waar we konden zitten en genieten van onze heerlijke kom warme erwtensoep. Met een cola als toetje er achteraan voelden we de energie weer terug stromen. Weer een mooie dag buienspelen achter de rug.

Andre Bleumink
Henrie Drenthel zoekt een weg langs de bevroren paden

zondag 18 februari 2018

Frank Futselaar wint brons op de 3.000 meter NK in Apeldoorn


Prachtige 3e plaats voor Frank Futselaar
Atleet Frank Futselaar heeft bij het NK Indoor Atletiek een bronsen plak in de wacht gesleept. In het Omnisport in Apeldoorn werd hij derde op de 3.000 meter. De atleet van AV De Liemers liep de 3.000 meter in een tijd van 8:11,10 seconden. Dat was 3,7 seconden langzamer dan de tijd van Benjamin de Haan, die de nationale titel binnensleepte. Mahadi Abdi Ali werd 2e en Bob te LIndert van AV Argo liep naar een 13e plaats in dit sterke deelnemersveld.

Klik op de link voor de uitslagen

Het podium van de 3.000 meter, met van links naar rechts Mahadi Abdi Ali, Benjamin de Haan en Frank Futselaar

NK Atletiek indoor 2018 in Apeldoorn

Frank en Churandy Martina
Schippers de vedette, Martina de held!

Op 8598 kilometer afstand van Pyeonchang vond in Apeldoorn het NK Atletiek plaats voor Senioren. Even geen schaatstempels en schitterende skipistes, maar de prachtige Omnisporthal. Nederlands beste atleten kwamen in actie en daar zaten wereldtoppers bij. Een aantal AVAjanen liet deze kans niet voorbij gaan, om prachtige topsport in levende wijze bij te wonen en nam plaats in de fraaie atletiektempel. Het absolute koningsnummer van de dag was de 60 meter sprint voor mannen en vrouwen. Churandy Martina is al vele jaren een grote naam bij de sprintelite en ook dit jaar gaf hij acte de présence bij het NK. De altijd goedlachse Martina is een graag geziene atleet, die het ook bij de toeschouwers goed doet. Dit laatste is zeker ook het geval bij sprintkoningin Dafne Schippers. Op het moment dat zij de atletiek-arena binnenkomt gebeurt er wat. Het publiek wordt onrustig, juryleden doen extra hun best en collegasprintsters doen stilzwijgend hun ding. Schippers on tour… dat is strijden voor zilver, zeker als het om de Nederlandse titel gaat. 

In de series doen zowel Martina en Schippers het kalm aan, al maakte de 7,44 van Dafne gelijk al flinke indruk. Churandy had vooral veel plezier en plaatste zich relaxed voor de finale. Ook Schippers gaf extra gas en liep uiterst geconcentreerd de eindronde binnen. Bij de mannen  was sprake van een bloedstollende eindstrijd, waarbij maar liefst 3 atleten dezelfde tijd klokten van 6,70 seconden. De fotofinish wees Martina aan, als zilveren medaillewinnaar en daar was de sympathieke Surinaamse Nederlander gewoon heel erg blij mee. In een interview lachte hij zijn gouden tandje bloot en vertelde zeer content te zijn met het resultaat. Het was zijn eerste indoorwedstrijd en dan tweede worden….gewoon lekker dus.

Een kleine 10 minuten na dit prachtige stukje atletieksport, was het de beurt aan de dames, of eigenlijk aan Schippers en de rest. Gelijk na het startschot was de strijd al gestreden. De wereldtopper sprintte in een geweldige tijd van 7,09 tellen naar de meet en de overige atletes volgden op gepaste afstand. Natuurlijk was Dafne blij met haar zege, maar dit gold ook voor de nummers 2 en 3, want ook zij leverden zeker een uitstekende prestatie. Na afloop was er in de kantine van het sportcentrum de mogelijkheid om een handtekening, foto of selfie te scoren. Het mooie van de atletiekwereld is, dat hier door de atleten ook ruim de tijd voor wordt genomen. Geduldig liepen de medaillewinnaars langs de rijen om een krabbel te zetten of een plaatje te laten maken. Met name Churandy Martina ontpopte zich als een ster met een hoog knuffelgehalte. De verhalen bleken waar, de 33-jarige vrolijke sprinter had alle tijd voor een krabbel en babbel. Dit gold overigens ook voor zijn collega-sporters, die het goede voorbeeld gaven en de jeugd aandacht schonk, die het vroeg. 

Laagdrempeligheid troef dus en dat wisten de kids wel te waarderen. En terwijl Martina achter in de zaal nog altijd druk was met signeren, stonden vele liefhebbers achter het lint te wachten op sprintkoningin Schippers. Mogelijk dat een dopingplasje zorgde voor enig oponthoud, maar het duurde al met al best lang. Na 46 minuten zenuwachtig drentelen, kwam het verlossende woord…Dafne kwam niet! Teleurgesteld liepen de kinderen, vergezeld van mopperende ouders de trap af naar de uitgang, om daar achter het glas te zien, dat Schippers in de catacomben rustig aan het uitwandelen was en wat babbelde met haar coach. Was dit nu echt belangrijker, dan even een kwartiertje handtekeningen uitdelen? Vast wel, in de ogen van Schippers, maar de jonge gasten begrepen hier weinig van. Vlak bij de deur stond echter gelukkig Martina . De zilveren sprinter had nog alle tijd voor het uitdelen van de 287e handtekening en het lachen voor foto nummer 169. Wat een held! Als de KNAU slim is, krijgt Churandy Martina per direct een contract voor het leven als ambassadeur van de atletieksport. Kan hij gelijk beginnen, om vedette Schippers een beetje …………….  

Frank Roos
Dafne Schippers

zaterdag 17 februari 2018

Thijmen Kupers zet punt achter indoorseizoen

Thijmen Kupers, hier in gesprek met Dirk Vreman tijdens de Boekeldercross in november van het afgelopen jaar
Thijmen Kupers zal dit weekend niet zijn titel kunnen verdedigen bij de Nederlandse indoor Kampioenschappen atletiek in Apeldoorn. Hiermee kan hij ook geen limietpoging meer doen voor de Wereld indoor Kampioenschappen in Birmingham en is zijn indoorseizoen tot een einde gekomen.

De reden voor zijn afmelding zijn achillespeesklachten die vorige week bij een wedstrijd in Dusseldorf ontstonden. ‘Het is een blessure die in principe in drie weken zou kunnen herstellen, maar in zo’n kort indoorseizoen is dat toch funest,‘ aldus een teleurgestelde Thijmen. Hij had graag meegedaan aan de NK om zijn reeks van zes opeenvolgende overwinningen van de indoortitel sinds 2012 uit te breiden. Kupers won zijn 1e titel in 2012 in een persoonlijk record van 1.48.71. In de jaren erna liet hij het vrijwel nooit tot een boemelrace aankomen. Hij vestigde in 2016 in een solo race met 1.46.21 een nieuw kampioenschapsrecord. Dit was de 6e tijd van de wereld dat jaar. (bron)

Route van de maand februari 2018: Ruurlo

In de afgelopen jaren heb ik veel route's door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.
 
Vandaag de 46e route uit deze serie: Ruurlo - Na het prachtige Kasteel Ruurlo loop je langs een kasteelgracht, over een mooi pad langs de Baakse Beek, een enkel rustig boerenasfaltwegje en over sfeervolle boswegen door Boswachterij Ruurlo naar Pannenkoekboerderij De Heikamp met daarnaast Klimbos Achterhoek. Daarna kuier je over het kabouterpad naar Het Doolhof, altijd spannend en avontuurlijk daar even in rond te dolen. Over brede boswegen, een slingerend struinpad door dicht bos en een enkele veldweg loop je door afwisselend landschap weer terug naar het station.

Route 46: Ruurlo
Afstand: 6,7 kilometer
Start: Stationsplein Stationsstraat 7261 AD Ruurlo
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
Laatst aangepast: 17 februari 2018
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten

01.Vanaf het stationsplein de voetbrug over het spoor op en af en beneden op het asfaltwegje RA, dan zie je rechts het spoor
02.Bijna aan het einde op het brede asfaltfietspad langs de Vordenseweg LA
03.Bij de rotonde RD en na 20 meter fietspad bij fietsroutebordje 66 op het asfaltwegje LA
04.Volg wat verderop de bredere asfaltweg met na hectometerpaaltje 10,1 een wandelpad aan de rechterkant
*Gaandeweg ziet u rechts de zij-ingang naar Orangerie en Kasteel-Museum Ruurlo, je kunt deze nog even bezoeken. 
05.Waar de kasteelgracht een haakse rechterbocht maakt doe je dat bij hectometerpaaltje 10,4 ook, volg de bosweg met rechts de kasteeltuin
06.Na de linkerbocht ziet u rechts een beekje, volg de paden daarlangs ca 1 km. 
07.Aan het einde op de asfaltweg RA, je kruist dan gelijk die beek (Baakse Beek)
08.Aan het einde op de Haarweg RA
09.Na de flauwe linkerbocht op de 1e bosrandweg LA (Hillebrandsweg)
10.Op de 1e kruising LA, na 300 meter bij Keuzepuntpaaltje N62 RA (Veldhuttenweg) 11.Na 200 meter niet de rechterbocht volgen maar RD (Möllendiek)
12.Na bijna 500 meter kruising drukke weg RD (Boswachterij Ruurlo)
13.Aan het einde het heuveltje op en naast de picknickbank staand het 2e brede pad schuin naar rechts volgen (op het goede pad zie je links op een boom een wit/rood kruisje)
14. Aan het einde bent u bij Pannenkoekboerderij De Heikamp
15.Daar nog even RD en op het klinkerpleintje na het 1e gebouw (Klimbos Achterhoek) RA, je passeert dan de pannenkoekboerderij links van je
16.Daarna RD het pad met bruin bordje Boswachterij Ruurlo volgen
17.Na de flauwe rechterbocht op het 1e pad RA. Blijf dit zanderige en bochtige pad met onderweg kabouterpaaltjes volgen
18.Bij paaltje 16 de linkerbocht volgen, hier wordt het wat smaller en loop het pad, met onderweg nog wat bochtjes, helemaal uit
19.Aan het einde RA en een paar meter voor de ingang van Het Doolhof schuin naar voren RA, dus passeer de meest linker picknickbank strak links van je
20.Na ongeveer 40 meter de linkerbocht volgen en loop dit pad uit tot de verkeersweg
21.Aan het einde kruising met drukke weg oversteken en RD weer het bos in
22.Na wat flauwe bochten aan het einde op de brede bosweg RA
23.Let nu goed op: ca 50 meter voor dat deze bosweg een flauwe rechterbocht maakt op het smalle paadje LA, wat verderop wordt dit paadje wat duidelijker en gaat een ruime linkerbocht maken. In die bocht ziet u links een wat hoger gelegen naaldbos. 24.Aan het einde van dit smalle pad op het bredere pad RA
25.Aan het einde op het asfaltwegje RA en na 50 meter bij een fietsroutebordje 66 en bankje op de landweg LA, deze maakt bijna gelijk een linkerbocht waarin u rechts een boerderij (Klein Wiltink) ziet. Daarna wordt de landweg een fraaie bomenlaan
26.Na die laan het brugje over en schuin naar links weer het bos in
27.Aan het einde RD de brede brug over en aan het einde op het brede asfaltfietspad RA
28.Na de rechterbocht bij fietsroutebordje 66 LA, passeer de rotonde links van u en RD verdergaan over het fietspad langs de Vordenseweg Ruurlo in
29.Ga de spoorwegovergang over en sla direct hierna RA en loop weer naar het stationsplein

vrijdag 16 februari 2018

Bart van Nunen aan de start van de Gerard Tebroke Memorialloop

Zaterdag 19 mei 2018
Bart van Nunen zal op zaterdag 19 mei aan de start van de 10 kilometer verschijnen in Aalten van de Gerard Tebroke Memorialloop. De atleet van Grete Koens zijn persoonlijk record op de 10 kilometer op de weg is 29.36 minuten. Gaat hij in Aalten voor een nieuw persoonlijk record? Aan het veld zal het in ieder geval niet liggen!

Het publiek krijgt op deze wijze een prachtig stukje topatletiek voorgeschoteld en dat maakt de GTM-loop ook zo bijzonder. “Het Afrikaanse hardloopgeweld loopt de klinkers uit de straten en vliegt over de weg,” zijn veelgehoorde kreten bij de toeschouwers, die enorm genieten van de geleverde topprestaties. Nationale- en  regionale toppers kwamen de afgelopen jaren graag naar Aalten om bij de GTM-loop de strijd aan te kunnen gaan met de aanstormende topatleten uit Kenia. Ook werd menig persoonlijk record gebroken in de straten van Aalten. 

De organisatie van de GTM-loop hoopt ook dit jaar weer een topveld van atleten en atletes te kunnen presenteren bij de start van de 17e editie! Voldoe je aan de  onderstaande limieten? Dan kun je mogelijk in aanmerking komen voor een gratis startnummer en eventuele startgelden.
Limiet 10 kilometer heren: 35:00 minuten
Limiet 10 kilometer dames: 40:00 minuten

Voldoe je aan deze limiet? Klik hier
Prijzengeldschema: Klik hier

Loop jij niet deze tijden, maar lijkt het je wel leuk om mee te doen aan deze wedstrijd? Schrijf je dan hier in en beleef een onvergetelijke 10 kilometer.

Aankondiging van de Blind Run Stadshagen in Zwolle

Lynn Zweers uit Wehl organiseert voor haar opleiding orthopedagogiek de Blind Run Stadshagen in Zwolle
Kan jij je maatje blind vertrouwen? Durf jij op zaterdag 3 maart om 11.30 uur de uitdaging aan te gaan? Geef je dan nu op voor de Blind Run in Stadshagen Zwolle! Wij staan voor gelijke kansen voor ieder kind om met plezier in beweging te kunnen zijn. Daarom slaan we samen met de vereniging Bartiméus Sonneheerdt de handen ineen voor betere sportvoorzieningen voor blinde en slechtziende kinderen.

Lopen doe je samen: de één geblinddoekt, de ander kan zien en samen leggen jullie zo veel mogelijk kilometers af. Loop samen met je vrouw, man, buurvrouw, oom, tante, dochter, vriendin, oma of opa, want alles mag en niks is te gek. Het enige wat je als deelnemer hoeft te doen is, gratis, een actiepagina aanmaken in het team Blind Run Stadshagen. Klik op de button ik wil in dit team om je aan te melden. Vervolgens ontvangen jullie een mail met verdere info over de grote dag. 

Uiteraard zijn we niet alleen op zoek naar lopers, want elke bijdrage wordt gewaardeerd! Bijdragen kan als deelnemer, sponsor van een deelnemer, toeschouwer of vrijwilliger. Samen halen we hand in hand geld op om de kinderen te steunen!

Klik voor meer informatie op onderstaande link




donderdag 15 februari 2018

Dubbel goud voor Marijke Esselink

Het was een rare dag met enkele met een paar mentale klappen maar ook met veel blijdschap (foto Honza Valenta)
2e Nationale titel voor lid AVA’70

Marijke Esselink heeft in acht dagen tijd twee Nederlandse titels veroverd. De Winterswijkse - lid van Ava’70 - won met overmacht de Nederlandse meerkamptitel, een week later voegt ze daar het goud op de 60 meter horden aan toe. De 18-jarige juniore geldt als één van de grootste atletiektalenten van het land. Naast tweemaal goud, won ze ook een bronzen medaille bij het hoogspringen.

AALTEN - Esselink begon in het Omnisportcentrum in Apeldoorn twijfelachtig aan haar vijfkamp (4 februari). Hoewel ze de 60m horden met overmacht won in 8.75 seconden, was haar race niet vlekkeloos. “Ik ging zo ontzettend hard maar tien meter voor de finish zakte ik in. Hier baalde ik wel even van.” Ze zette haar teleurstelling om in een persoonlijk record op hoogspringen (1.72m). Bij het kogelstoten gaf Esselink haar tegenstanders de genadeklap. De kogel vloog naar 12.79 meter, een afstand die ze nog nooit had bereikt. Ondanks haar riante voorsprong na drie onderdelen, speelden de zenuwen op bij het verspringen. Tot haar eigen verbazing sprong ze toch verder dan ze ooit gedaan had, 5.50 meter “Het verbaasde mij dat er nog zo’n mooie poging uitkwam.” Met een straatlengte voorsprong kon ze aan het laatste onderdeel - de 800 meter - beginnen. Ze kon deze afstand op halve kracht lopen zonder dat haar titel in gevaar kwam. Dit past echter niet in het karakter van de Achterhoekse veelvraat. Ze geeft vol gas en passeert na 2.29,16 minuten als derde de finish en completeert hiermee een ijzersterke meerkamp. Haar puntentotaal is 3958 punten. Met dit puntenaantal staat ze negende aller tijden. “Het was een rare dag met een paar mentale klappen maar ook met veel blijdschap.”

Goud op 60 meter horden
Veel tijd om na te genieten van haar meerkamptitel heeft ze niet. Een week later staan, opnieuw in Apeldoorn, de NK Junioren Indoor (afzonderlijke onderdelen) op de planning. Hier doet ze mee aan drie nummers. Op zaterdag plaatst ze zich voor de finale van de 60 meter, ze blijft steken op een achtste plaats. Een dag later knokt ze zich naar een bronzen medaille bij het hoogspringen, met een sprong over 1.72 meter evenaart ze haar persoonlijke record. Ze haalt dezelfde hoogte als de nummer twee maar omdat ze in haar wedstrijd meer foutsprongen heeft, grijpt ze naast het zilver. Op haar laatste onderdeel, de 60 meter horden, is ze de topfavoriete. Ze voert de nationale ranglijst aan en is het aan haar stand verplicht om mee te strijden voor de medailles. Ze is een klasse apart. De concurrenten blijven lang bij maar op de laatste horde slaat Esselink toe, waardoor ze het goud mag mee nemen naar de Achterhoek. (bron)

Schoolmeester Frank Futselaar kan gaan leven als topsporter

Toen ik hoorde dat de kogel door de kerk was, gierde de adrenaline door mijn lijf
ARNHEM - Frank Futselaar kan zich de komende jaren volledig op het hardlopen richten. Dankzij een sponsorproject is de Westervoortse topatleet tot 2021 niet meer afhankelijk van zijn loon als onderwijzer. Futselaar (26), die tegenwoordig in Arnhem woont, heeft zijn parttime baan bij een middelbare school in Elst al opgezegd.

,,Het project is opgezet door Hans Frieling (van Sports Planet in Westervoort, red.). We waren al vanaf begin december bezig met sponsorwerving en nu is het definitief. Ik zal er niet rijk van worden, maar kan wel mijn droom najagen. Het grote doel is kwalificatie voor de Olympische Spelen van 2020 in Tokio.’’

Het benodigde geld wordt bij elkaar gebracht door negen bedrijven. Een laatste deel komt van de ‘Vrienden van Frank’, die bestaat uit familieleden en vrienden. ,,Ik voel me echt vereerd dat zoveel bedrijven en mensen mij willen steunen’’, zegt de atleet van Running Team Liemers. ,,Toen ik hoorde dat de kogel door de kerk was, gierde de adrenaline door mijn lijf. We zijn nog wel op zoek naar extra sponsoren, want nu zitten we op het minimum.’’

Zijn nieuwe status als topsporter brengt grote voordelen met zich mee, stelt Futselaar. Doordat hij straks niet elke dag meer voor de klas hoeft te staan, heeft hij veel meer tijd om te trainen. En misschien nog wel belangrijker: rusten. ,,Joop Zoetemelk zei niet voor niets dat je de Tour de France in bed wint. Rust is zó belangrijk. Als je niet genoeg kunt herstellen, word je ook niet sterker.’’

En het onderwijs dan? Futselaar: ,,Dat zeg ik niet helemaal vaarwel. Ik wil twee dagdelen op mijn basisschool blijven werken. Op die manier kan ik kinderen stimuleren te blijven bewegen. Een leuke afwisseling, maar het lopen staat op één.’’ (bron)

woensdag 14 februari 2018

Haal de foute houding uit je hardlooplichaam

Techniek, houding: het valt niet mee om correct snel hard te lopen
Techniek, houding: het valt niet mee om correct snel hard te lopen. Natuurlijk weet je dat het belangrijk is om een goede houding tijdens het hardlopen aan te nemen, maar dat kan best nog wel eens lastig zijn. Daarom tien tips voor het controleren van je houding.

1. Hoofd rechtop
Ook bij ons op de redactie lukt het niet altijd, maar loop met je hoofd rechtop. Met je neus die door de wind klieft. Het lastige is dat je vaak wel naar de straat of het pad wil kijken. Dat voorkomt veel ongelukken. Maar toch, probeer altijd ver vooruit te kijken.

2. Schouders naar beneden
Houd je schouders naar beneden. Doe de 3 kilometer check. Dan begint vaak de eerste vermoeidheid. Je hebt dan de neiging door de inspanning om je schouders wat op te trekken. Laat het los, laat die twee lekker hangen.

3. Onbalans uit je schouders
Je ziet het vaak maar hardlopers geven elkaar daar weinig commentaar op. De ene schouder hangt anders dan de andere. Probeer beide schouders te ontspannen en op dezelfde hoogte te houden. Wie ze scheef trekt, gaat ook scheef aan de rug trekken. Dat duizenden passen lang verstoort echt je hele houding. Controleer jezelf regelmatig op onbalans in je schouders. Je kunt het makkelijk even meepakken in je warming-up.

4. Armen bewegen vanuit je schouders
Je gaat met je armen mee om de rotatie in je lichaam te compenseren. Je armbeweging is belangrijk in het hardlopen. Probeer maar eens te versnellen zonder armbeweging. Of loop een heuveltje op zonder de ondersteuning van je armen. Knap lastig. Daarom is die swing zo noodzakelijk. Swing vanuit je schouders. Of negatief geformuleerd: je draait niet vanuit je ellebogen. Door op de swing vanuit je schouders te letten wordt het ook makkelijker om ontspanning in je schouders (zie 3) te vinden.

5. Armen 90 graden en recht vooruit
Dit doen de meeste lopers gelukkig goed. Je armen houd je idealiter in een hoek van ongeveer 90 graden. Je ziet bij lange afstanden, 10 km of meer, vaak dat een wat grotere hoek wordt genomen. Bedenk dat die grotere hoek moeilijker is vol te houden. Met armen gericht op de 90 graden hoek, kun je beter sturen. En uiteraard, houd je armen recht vooruit in de swing.

6. Torso recht
Houd je torso recht. Ook al zet je harder af, laat je lichaam niet teveel meedraaien. Corrigeer met je bekken, rug en buikspieren. Daarom is het zo handig dat je als hardloper een goed ontwikkelde core stability onderhoudt.

7. Niet knikken
Punt 6 levert ook op dat je niet teveel vanuit je heupen voorover buigt. Iets voorover mag omdat dit voor velen een manier is om het gewicht goed te verdelen ten opzichte van de snelheid vooruit. Ga zeker niet achterover hangen. Je krijgt dan een bijna zittende houding en dat heeft een negatieve invloed op je hardlooppas.

8. Voet onder de knie
Zorg er voor dat bij iedere hardlooppas je voet die gaat landen niet voorbij je knie komt. Anders rem je de hardloopbeweging. Idealiter kom je dan met die voet precies onder het zwaartepunt van je lichaam terecht. Dan kan je mooi overgaan van de landingsfase naar de afzet, helemaal zonder verstoringen.

9. Voeten vooruit
Je merkt bij vermoeidheid of een lichte blessure dat je je voeten scheef plaatst. Vaak gaat dat onbewust. Focus regelmatig op je voetenwerk. Je landt recht op je voeten en je zet ook recht af. Dan verdeel je de druk het beste. Je voeten bezitten tientallen spieren en die functioneren het beste als die rechtdoor gaan. Iets scheef geeft al afwijkingen aan je banden en pezen. Dat kilometers lang, dan is het nog een wonder dat die twee dragende voeten niet klagen en zeuren.

10. Zacht geluid
De mooie hardlooppas hoor je nauwelijks. Dat vergt echt kracht en training. De zachte stille pas is het tegenovergestelde van de ploffende slofpas die energie slurpt. Je moet namelijk kracht in je hele keten van top tot teen (punt 1 tot en met 10) hebben om de landingsfase goed op te vangen en door te zetten naar die krachtige afzet. Als het goed gaat, dan gaat het hoorbaar beter met je als hardloper. (bron)

maandag 12 februari 2018

Nationale titel Marijke Esselink op de 60 meter horden in Apeldoorn

Marijke springt over een hoogte van 1.72 meter
De 2e Nationale titel voor Marijke Esselink bij de meisjes junioren A is een feit. Won ze vorige week al de meerkamp, afgelopen zondag was ze in een tijd van 8.74 seconden de beste op de 60 meter horden. Eerder op de dag had ze al een bronzen medaille bij het hoogspringen (1.72 meter) gewonnen.

Uitslagen:

60 meter horden

hoogspringen

Kijk hier naar de gewonnen race.
Het podium van het hoogspringen, van links naar rechts Ilse Kuijf, Manon Schoop en Marijke Esselink

Persoonlijk record Kloet en te Lindert tijdens NK 10 km in Schoorl

Jordy Kloet (links) en Bob te Lindert
Schoorl - Bob te Lindert en Jordy Kloet van AV Argo maakten zondagmiddag hun debuut op het NK 10 kilometer weg bij de Groet uit Schoorl Run. Na hun goede prestaties bij de Acht van Apeldoorn waren de verwachtingen hoog gespannen. Met een tijd van 33.00 minuten en 33.02 minuten werden Bob en Jordy respectievelijk 55e en 56e. De tijden vielen vandaag, mede door de harde wind misschien wat tegen, maar beide heren liepen wel een nieuw persoonlijk record! 

Van het Running Team Liemers liep Frank Futselaar voor het eerst onder de 30 minuten (29.58) en was slechts 4 seconden verwijderd van het brons. Edwin Wissema werd heel knap 3e in zijn categorie (M35) in een tijd van 32.53 minuten en Tom van Beusekom liep vandaag ook een PR, hij finishte in een tijd van 34:43 minuten.

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie
Frank Futselaar voor het eerst onder de 30 minuten
Podiumplaats voor Edwin Wissema (rechts)

Verslag van de Jutberg Trail in Dieren

Andre Bleumink en Eric Hoogerbrug
De Jutbergtrail in Dieren is een geweldig mooie trailrun met verschillende afstanden. Mooie gelegenheid om met een aantal clubgenoten naar Dieren af te reizen en lekker door de bossen en de heuvels te rennen. Vol goede moed had ik me een tijd geleden ingeschreven voor de 30,4 km. Drie weken na de Taunus Ultra trail zou dat een mooie test zijn om te zien hoe de pootjes er weer onder stonden. Helaas had ik geen rekening gehouden met een stevige verkoudheid die me ruim een week stevig parten speelde en daarna nog wat nakwakkelde. Maar het leek er op dat ik net genoeg hersteld was om de trail uit te lopen. Voor de start was het erg gezellig in de kantine en de kleedkamers. Met een temperatuur net boven het vriespunt was dat niet gek. Een beetje mist maakte het nog kouder. Voor de lopers geen probleem, maar voor de vele vrijwilligers zou het een koude dag in het bos worden. Tien minuten voor de start van de 30 en de 21 km begon het startvak zoetjes vol te lopen. Je kon wel merken dat het aantal deelnemers weer groter was dan het jaar daarvoor.

Vol goede moed vertrokken Eric, Henrie, Niek en ik aan de 30 kilometer. Een grote groep was het waarin we liepen. Geklets aan alle kanten en een kleurrijk lint aan lopers die door het bos liepen. De rust die we zo lekker vinden was ver te zoeken. Maar na een korte sanitaire stop liep de grote meute een eindje voor ons en hadden we daar geen last meer van. Niek was na een paar kilometer al bij ons weg, die liep zo gemakkelijk. Na de eerste 10 km begon Henrie het lastig te krijgen, hij had gewoon zijn dag niet. Eric en ik besloten het ook maar even rustig aan te doen. Het was nog een heel stuk en Henrie komt meestal wel over een dip heen. Hoewel ik blij was dat ik voldoende lucht had na mijn verkoudheid voelden mijn bovenbenen niet top. De bevroren ondergrond met allerlei hobbels en bobbels maakten het lopen er niet makkelijk op. Relaxed lopen was er niet bij als je je enkels heel wilde houden. We besloten de Jutbergtrail gewoon uit te lopen als een stevige duurtraining. Dat we op een gegeven moment de splitsing met de korte afstand  toch de lange kozen was een morele overwinning.

Het parcours was mooi. Lekker heuvelop, heuvelaf. Niet te steil, mooie rollende downhills. Eigenlijk perfect voor ons, maar het goede gevoel kwam niet meer terug. Na 20 km werd het meer een strijd tegen onszelf. Niet alleen Henrie, we hadden het alle drie moeilijk. Een echte teamdip dus. Maar toch ging het gesprek eigenlijk nooit over opgeven. We gingen het afmaken, we hadden immers geen blessure of zo. Op enig moment werden we door één van de vele vriendelijke vrijwilligers de goede kant op gestuurd, aangezien er een aantal pijlen waren weggehaald. Tot op dat moment hadden we nog geen enkel moment hoeven twijfelen. Helaas bleken er veel lopers een flink stuk verkeerd gelopen te zijn. Toch erg jammer altijd dat er mensen zijn die daar plezier aan hebben.

Zoals wel vaker zat ook bij de Jutbergtrail het venijn in de staart. Ik kon er deze keer niet echt meer om lachen. Mijn hamstrings stonden strak als gitaarsnaren maar de technische klimmetjes konden daar alleen nog maar valse tonen uit krijgen. Het was duidelijk dat de Taunus Ultra nog niet  helemaal verteerd was. Afdalen ging echter nog wel, dus na ieder naar klimmetje kon ik even weer ontspannen naar beneden. Henrie en Eric waren er niet veel beter aan toe, maar af en toe haalden we iemand in die het nog zwaarder had. Dat gaf dan toch stiekem weer een positieve boost. Eenmaal over de streep konden we een pak koekjes in ontvangst nemen en kregen we bovendien een lekkere bak erwtensoep in de kantine. Daar werd je weer mens van. De douche spoelde de rest van de ellende van ons af en al snel gingen de grappen weer heen en weer. Hoewel het niet de fijne loop was geworden die we ons van tevoren voorgesteld hadden, we waren toch maar weer gefinisht. Een stevige mentale training was het zeker. De fysieke ongemakjes verdwijnen met wat rust wel weer.

Aan de organisatie lag het in ieder geval niet, nog niet vaak zoveel vrijwilligers in het bos gezien. En de routepijlen die weg waren gehaald, dat was al weer opgelost toen wij langs kwamen. Perfect geregeld en vriendelijke mensen overal. Onze clubmaatjes hadden een fijnere run dan wij, volgens hun enthousiaste verhalen tenminste.
 
Andre Bleumink