woensdag 16 januari 2019

AVA'70 trio loopt Taunus Medium Ultra

Af en toe is het best lastig lopen
Om te voorkomen dat een korte winterpauze in een complete winterslaap doorschiet plannen Henrie en ik vaak een wedstrijd begin januari. Dan heb je in ieder geval een stok achter de deur om toch je loopkloffie aan te trekken als het weer eens ’s avonds donker en regenachtig is. Vorig jaar deden Henrie en ik voor het eerst mee aan de Taunus Ultra, een kleinschalige van A naar B loop over de Taunus Hochstraβe. Het verslag hiervan kun je hier nog eens nalezen.

Dit jaar had organisator Bert met zijn vrouw Jessyca een ronde uitgedacht van 50 km of 70 km door het Taunus gebied. Start en finish bij een jeugdherberg, met een pizzeria op 500 meter loopafstand. Aanreizen op vrijdagmiddag, zaterdags lopen en dan zondagochtend na het ontbijt weer naar huis, en dat voor een klein prijsje. Naast Henrie en mijzelf ging ook Eric mee, die wilde graag zijn verst gelopen afstand naar boven bijstellen. We gingen voor de 70 km, voor mij ook een lange tijd geleden dat ik zo’n eind gelopen had.

Ouderwets stapelen met zijn allen
Na een vlot verlopen reis reden we het laatste stuk naar de jeugdherberg door de sneeuw, zou het dan toch winterser worden dan we gedacht hadden? Zoetjes aan kwamen er steeds meer lopers binnen, zelfs nog twee Nederlanders. Sjaak en Liesbeth zouden de 50 km lopen. We gingen met zijn allen naar de pizzeria, die daarmee ineens bijna vol zat. Een mooie manier om kennis te maken met de andere deelnemers, of even bij te kletsen met bekenden.

Er was verder niets te doen in de jeugdherberg (er was zelfs geen TV te vinden en Wifi-ontvangst was alleen in de centrale ruimte beschikbaar. Blij met 4G internet!). Tijd genoeg om de rugzak in te pakken en vooral de kledingstrategie goed door te nemen. Met een temperatuur van 2-4 graden in het dal, regen en mogelijk sneeuw moesten we natuurlijk ruim extra kledingstukken meenemen voor geval van nood. Mocht er wat gebeuren dan lag onderkoeling op de loer en het kon wel even duren voor je gered zou kunnen worden. De rugzak was dan ook zwaarder dan me lief was, maar beter mee verlegen dan om verlegen.

Na het ontbijt hadden we nog een korte briefing en daarna werden we op pad gestuurd. Geen linten, geen pijlen, de hele route zouden we zelf met onze GPS handheld moeten vinden. Precies wat we leuk vinden dus. Vol goede moed liepen we de sneeuw in en meteen een leuke klim op. We hadden met ons drietjes meteen onze plaats achteraan in het peloton gevonden.

Lange klimmen…
Na de eerste klim ging het een tijdje redelijk naar beneden. Mooie gelegenheid om in het rustige ritme te komen dat nodig zou zijn om deze klus te klaren. Na een eerste glijpartij op mijn billen waren we gewaarschuwd. Verder in het dal lag er gelukkig geen sneeuw meer, het was alleen wat modderig. Mijn koude natte achterwerk werd al snel weer warm door de eerste lange klim. Zulke lange klimmen vind je nergens in Nederland.

Ik was blij dat ik mijn stokken meegenomen had. Zo kon ik Henrie nog een beetje bijbenen, die is nl. een veel betere klimmer. Gespierde spijker Eric kon ook behoorlijk vlot omhoog met zijn gloednieuwe stokken en zo maakten we behoorlijk progressie. Voor vlaklanders dan, want bij de eerste verzorgingspost op 16 km bleken we alleen niet de laatste te zijn omdat twee andere deelnemers verkeerd gelopen waren. Lekker warme en mierzoete vruchtenthee, marsen, winegums, van alles lag er klaar om ons op krachten te houden. Ik stak een paar marsen in de zakken van mijn Fusion broek, lekker makkelijk te grijpen onderweg en smelten deden ze niet met dit weer.

Enthousiaste vrijwilligers
Halverwege verzorgingspost één en twee, net voor de lange klim naar de top van de Altkönig wisten we nog bij een Waldcafe een bak koffie en warme choco to go te regelen. Slurpend van onze lekkere warme drankjes liepen we de berg op. Maar de klim was wel zo lang dat de bekers al lang leeg waren voor we zelfs maar halverwege waren. Een beste klim was het, tot in de wolken. Het uitzicht bovenop was dan ook heel erg beperkt. In de zomer en bij mooi weer ongetwijfeld een enorme toeristentrekker. De redelijk steile en lange afdaling die er op volgde vroeg ook behoorlijk wat van de beenspieren. We waren blij dat VP2, op 36 km, in beeld kwam en dat we weer even bij konden tanken.

Na weer een supergoede verzorging door de vrijwilligers gingen we weer op pad, nu officieel als laatsten in koers. Het ging meteen weer steil omhoog het bos in en we raakten even het spoor bijster. Door wat bushwacking kwamen we weer op de route die de GPS aangaf. Na een mooie afdaling bleken we echter weer bij de plek te staan waar een uur eerder VP2 stond. We hadden de route wel gevonden, maar waren domweg de verkeerde kant op gelopen! Wat nu?

Nog een keer de route lopen zou minstens een uur, misschien wel anderhalf uur vertraging opleveren. En we zouden al laat binnen zijn en dus urenlang in het donker in de regen moeten lopen. We besloten daarom een alternatieve route te kiezen en daarmee het tijdverlies te beperken. Een route werd bedacht en vol goede moed vervolgden we onze tocht. Na een tijd lopen bleek de route die we bedacht hadden echter dwars over een bergrug heen te voeren, waar de oorspronkelijke route daar meer omheen draaide.

Af en toe best lastig lopen
Qua hoogtemeters kwamen we zeker niet tekort, we moesten af en toe even een heuvelruggetje dwars oversteken om de richting te houden en niet te veel uit koers te raken. De bestaande paden liepen allemaal de verkeerde kant op. Sporen van bosbouwvoertuigen die recht omhoog voerden bleken prima als pad te kunnen fungeren, afgezien van de vele takken, boomstronken en wortels die er dan lagen. Beter dan door de braamstruiken….

Uitzicht net iets meer dan nul
Met een telefoontje naar organisator Bert lieten we weten dat we VP 3 oversloegen en dat de vrijwilligers daar niet op ons hoefden te wachten in de regen die inmiddels niet meer ophield. Het werd een bijzonder avontuurlijke tocht en we vermaakten ons eigenlijk prima, maar we moesten nog regelmatig onze route aanpassen om weer een beetje in de richting te komen van de officiële route.

De benen begonnen wel behoorlijk stijf te worden van alle geklauter en ik voelde een paar blaren opkomen door de hele dag met natte voeten te lopen. In het dorpje Glashütten stopten we nog één keer bij een bankje. Even wat eten, nieuwe batterijen in de GPS en om de koplampjes op te zetten. Het werd inmiddels donker en het weer verslechterde. We waren niet erg rouwig om het feit dat we de route iets afgekort hadden. Anders hadden we nog een paar uur door de natte sneeuw kunnen lopen die nu begon te vallen.

Donker en nat op de laatste klim
De laatste klim was de beroemde Groβer Feldberg, het hoogste punt in de regio. Een vervelend steile klim van ruim anderhalve kilometer door de natte slush, met natte sneeuw die in je gezicht vloog en ook nog eens mist die het licht van je lichtbundel verspreidde tot een lichtvlek voor je gezicht. Een echte uitdaging dus. En eenmaal bovenaan was het niet lekker met een eindsprint naar de finish… nee, met je zere bovenbenen mocht je ook nog eens via de glibberige skihelling naar beneden. En dan, eindelijk na 10 uur en bijna 60 km lopen, met daarin bijna 2000 meter klimmen waren we binnen. De klus zat er op! We hadden weliswaar een soort van medium loop gedaan door precies tussen de 50 en de 70 km uit te komen, maar we waren er blij mee.

Een hartelijk ontvangst door Bert en Jessyca was ons deel en een heerlijk warme douche zorgde er voor dat we ons weer mens voelden. Her en der druppelden nog deelnemers binnen die wel de 70 gelopen hadden, sommigen hadden zelfs 80 km gehaald door ook fout te lopen. Ook de 50 km lopers die binnenkwamen hadden diverse afstanden op hun horloge staan. De omstandigheden waren blijkbaar redelijk gunstig om aan het dwalen te komen. Maar niemand die zich er over beklaagde, sterker nog, het leek meer iets om trots op te zijn.

Op de top even weer een reepje pakken
Je wist immers voor de start waar je aan begon. Verkeerd lopen is eigen schuld, een oplossing zoeken is je eigen verantwoording. Soms betekent dat meer kilometers en soms minder. Toch maakte de organisatie zich wel zorgen toen wij terugkwamen van de pizzeria en er alleen nog twee Holländer onderweg waren. Gelukkig waren het ervaren rotten die uiteindelijk ook zonder kleerscheuren bij de finish kwamen.

Na het ontbijt de volgende ochtend reden we door de stromende regen weer naar de Achterhoek. Het was nog slechter weer dan de dag er voor. Toch nog enigszins geluk gehad met het weer dus. Stijf en stram, maar vol mooie herinneringen en sterke verhalen keerden we huiswaarts. Op naar het volgende evenement.

Uitslagen van de Snertloop in Dinxperlo

Ralph Nederlof (37), de winnaar van de 6 kilometer. Links van hem Frederik Zweerink (24) en rechts Hetty Angenent (15)
Uitslagen AVA'70 leden:

6 kilometer: Gerrit Ormel 25.15 min, Geert Wevers 26.06 min, Sien Meinen 35.56 min, Petra van Wijk 38.14 min en Lenie Wamelink 40.20 min

10 kilometer: Gerrit Dijkslag 39.57 min, Miel Heusinkveld 40.45 min, Rinke ter Haar 43.50 min, Maarten Angenent 48.43 min, Gerdy Hoornenborg 48.44 min, Hans Sielias 50.05 min, Jan Rademaker 52.37 min  en Rob Elijzen 56.28 min

Kijk hieronder voor alle uitslagen




dinsdag 15 januari 2019

Foto's van de 4e Dijkencross in Pannerden

Enkele deelneemsters aan de 5 kilometer
Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

jeugd

5 kilometer

10 kilometer
Cas Cornelissen (181), Peter Weinans (361) en Dick Leseman (347)

Verslag van de 4e Dijkencross in Pannerden - deel 2

Saskia Weinans
Van Beusekom achterhaalt Rietman in 4e Dijkencross met veel wind

Door Benno Stevering

PANNERDEN – Tom van Beusekom uit Duiven imponeerde zondagochtend met een zege in de 4e afsluitende editie van de Dijkencross in 33.19 minuten. ‘’Ik liep na 7 kilometer vanuit een derde plek, richting koploper clubgenoot Robin Rietman. Samen werkten we in hoog tempo naar een mooie eindtijd. Het ging erg hard. Uiteindelijk miste Robin kracht en kon niet meer aanklampen. Sterk gemotiveerd zette ik in onze trainingswedstrijd door, versnelde in de slotfase en won.’’ Van Beusekom zal in Kenia op hoogte trainen voor een goede prestatie bij het NK 10 km in Schoorl en de marathon Rotterdam. Liemers clubgenoot Rietman uit Doetinchem die grotendeels domineerde werd tweede in 33.34. ‘’Ik had graag als eerste gefinisht, liet mijn schouders hangen, mijn voorsprong slinken en miste energie. Het is nu kwestie van investeren voor de zomerperiode.’’  

Saskia Weinans lid van de Liemers, woonachtig in Gendringen realiseerde met speels gemak haar snelste tijd met 34.51 minuten. Pannerden is het land van water en wind. ‘’Juist die wind is niet mijn ding maar heeft in Pannerden weer haar charme. De strijd tegen de elementen kenmerkte zich door zijwind in de laatste 1,5 kilometer en wind tegen op de lange Deukerdijk. Ik ben erg tevreden, heb flink doorgetraind en de omvang voor mijn piekmoment het NK Schoorl is goed. Afhankelijk van mijn vorm loop ik mee bij het NK 3 km indoor, het NK cross en met weer een piekmoment in maart het NK halve marathon.’’  Deze drie toppers zullen we terugzien bij de 2e editie van de Beekse bosloopcompetitie. Bas Arentz uit Doetinchem werd een uitstekende tweede in het eindklassement achter Arnhemmer Doris Arts. Bij de vrouwen had overall de Arnhemse Hannah Meijs de beste papieren. 

De vijf kilometer werd een Arnhemse aangelegenheid. Bij de mannen ging de dag en eindzege naar Tom Sluiter in 17.30 minuten, terwijl Britt Dorrestein als eerste dame over de meet ging. In het eindklassement werd ze tweede achter plaatsgenote Heleen Moes. Fred Keurntjes uit Zevenaar verraste door zowel op de vijf als op de tien kilometer met een goed resultaat te komen. Totaal kende de 4e editie 324 deelnemers. Content was het comité Dijkencross met het verloop van de competitie waar over alle vier lopen 1458 hardlopers acte de préséance gaven. Voorzitter Albert Jansen praatte het evenement aaneen. Lof voor alle vrijwilligers langs het parcours en voor de tijdwaarnemers en uitslagenverwerkers die rap na afloop zorgden voor een uitslag waardoor de prijsuitreiking doorgang kon vinden. De vierde editie stond in het teken van de donatie voor de Alpduzes. Een deel van de inschrijfgelden werd hierdoor besteed aan de bestrijding van kanker.
Robin Rietman

Verslag van de 4e Dijkencross in Pannerden - deel 1

Op de vijf kilometer liep 40 plusser Raymond van Hall naar een eerste plek in zijn categorie
Veteranenstrijd altijd spannend in Pannerden

PANNERDEN - Op de tien kilometer dankte Fred Keurntjes mede zijn zege aan een goede massage van fysiotherapeut Frans uit Pannerden. Keurntjes liep zowel de vijf als ook de tien kilometer. Na de vijf kilometer die hij in zijn categorie won in 19.13 minuten, vette hij zijn benen goed in. De hamstrings hebben immers wat te verduren. De langste afstand legde hij af in een tijd van 37.32 minuten. Onlangs overleed zijn broer met wie hij met regelmaat naar veel wedstrijden afreisde. Met smart liet hij omdat eerst zijn vorm terug moest komen, het NK in Schoorl schieten. De iets jongere Wim Ritsema uit Dieren kwam luttele seconden later over de eindstreep. Ritsema richt zich op de marathon van Rotterdam. Met een stevige tegenwind moest hij eerst John Loke voor laten gaan en later toch te passeren om de strijd aan te gaan met Fred Keurntjes en Roy Polman. Uiteindelijk moest Ritsema Keurntjes voorlaten, maar gevoelsmatig liep hij erg sterk ondanks de tegenwind. Crossjes lopen betalen zich uit in podiumplaatsen. In de vierde week van januari staat de laatste van het SCC voor Ritsema op het programma in Lemelerveld en dan nog een mooie tien kilometer in Oeken. Met een tijd van 39.26 minuten kwam trainingsmaat John Looke uit Dieren als derde over de eindstreep in de vijftig plus categorie. 

Bij de veertig plussers zette Niels Roseboom uit Duiven de snelste tijd neer in 36.16 minuten. Remco Visser uit Bemmel werd tweede in 38.34 minuten, gevolgd door Erik Bod uit Didam die 39.21 minuten noteerde. Johan Schrader uit Spankeren liep bij de zestiger plussers behoudend. Binnenkort reist hij met zijn familie weer af voor een grote schaatstocht in Oostenrijk. Nicolle Wijnschenk uit Arnhem was de rapste veertig plusser in 44.11 minuten. Astrid Weinans van Atletico’73 liep naar een tijd van 47.44 minuten. Haar dochter Saskia won overigens de strijd overall. De Duivense atlete Klarinda Smit liet de klokken stil staan op 50.26 minuten. 

Op de vijf kilometer liep 40 plusser Raymond van Hall naar een eerste plek in zijn categorie. Met zijn tijd was hij gezien de ferme tegenwind best tevreden. Van Hall realiseerde 18.57 minuten. Erik Achterkamp uit Westervoort werd tweede in 19.47 minuten gevolgd door veteraan Adriaan Tates uit Haalderen die 20.02 minuten liep. Vijftigplusser Keurntjes won de strijd in zijn categorie, gevolgd door Raymond Vleghert uit Zevenaar die 20.06 minuten liep. Michel Elshof uit Kilder zette de klokken stil op 20.10 minuten. Het  Comite Dijkencross die de jaarlijkse Dijkencross organiseert heeft voor komend jaar nog meer in petto. Zo wordt op 9 februari het Bierfest Ten Orde georganiseerd in het schuttersgebouw te Pannerden. Verder is er nog op 10 maart de 21e Bochtentocht door Pannerden. En vergeet u niet de statiegeldactie van de Coop. Op 27 april is de Hortensiaverkoop op Koningsdag in het Schuttersgebouw te Pannerden. Doneren kan voor de Alpe D’Huzes actie van Rozemiek van Elk-Schreven, maar verder ook voor eerdergenoemde activiteiten.

maandag 14 januari 2019

Foto's van de 8e Kroese Wevers cross in Winterswijk

Een groot peloton is onderweg tijdens de Kroese Wevers cross
Klik op de link voor de foto's van Ron Rensink

Rinke ter Haar
Denise van der Donk

AVA'70 raapt record aantal kerstbomen

Uiteraard was er vlak voor vertrek een mooi persmoment en konden de paparazzi hun werk naar behoren doen
Records zijn er om gebroken te worden en Kerstbomeregelneef Gerben Duenk, twijfelde er geen moment aan, dat het op 12 januari jl. zou gaan gebeuren. Op deze zaterdag vond immers de inzameling van de kerstbomen plaats in de kern van Aalten. Omdat AVA`70 ook het centrum van Bredevoort had toegewezen gekregen, lag een nieuw inzamelingsrecord wel erg voor de hand. Maar het moet natuurlijk nog wel even gebeuren. Ruim voor het afgesproken tijdstip van 09.15 uur, was het al een gezellige drukte in het clubhuis van AVA`70. Een groot peloton van enthousiaste jonge en wat oudere bomenrapers had zich aangemeld voor de klus om de centra van Aalten en Bredevoort kerstboomvrij te maken. Na het eerste koffiemomentje van de dag nam chef Duenk het woord om te spelregels nog even weer te geven. Echter, de ervaring is inmiddels zo groot, dat er weinig nieuws was. Of toch? Voor het eerst was het vestingstadje “ingelijfd” en een duo ervaren rotten hadden een schitterend plan van aanpak uitgewerkt, om ook in Bredevoort de klus te gaan klaren. Uiteraard was er vlak voor vertrek een mooi persmoment en konden de paparazzi hun werk naar behoren doen. 

De 14 ploegen maakten zich klaar om de te gaan razen en met de route aan boord, ging het gezelschap in colonne op pad. Ladingen vol kerstbomen werden afgeleverd bij de firma Aalbers en niet zelden leidde dit tot een kleine filevorming. Nadat de aanhangers waren geledigd, werd er keurig een bezoek gebracht aan “Jos de Boss”, om de aantallen door te geven. Ook het tweede rondje door de wijken, speciaal in het leven geroepen voor de langslapers, leverde nog voldoende exemplaren op. Ook de opruimwerkzaamheden in het altijd gezellige Bredevoort verliepen vrijwel vlekkeloos. Net na de middag bleek het meeste sjouwwerk gedaan en kon de eerste balans worden opgemaakt. Maar niet voordat in het clubhuis kon worden genoten van de overheerlijke lunch, bestaande uit soep, broodjes, koffie en chocomelk. 

Het cateringteam, bestaande uit Rolien Bosman en Veronique Schulingkamp had alle registers losgetrokken om het hongerige peloton sjouwers met een volle maag naar huis te laten gaan. Gerben Duenk nam intussen nog een keer contact op met het kerstboomverzamelpunt, waar de directeur ter plaatse wist te melden, dat AVA`70 het oude record had verpulverd en had gebracht op 1608 verzamelde kerstbomen. Omdat de gemeente Aalten had besloten dat de opbrengst per boom best iets omhoog kon, levert de inzameling  de club maar liefst 1200 euro op. Een gedeelte van de opbrengst zal worden geschonken aan de jeugdkampen van de T- en F-selectie en team Happy Code. Daarnaast zal het restant worden gestort in de jubileumpot, want AVA`70 bestaat in 2020 immers 50 jaar.

De organisatie bedankt allereerst natuurlijk het peloton AVA`70-leden voor de geweldige bijdrage bij het razen van de kerstbomen. De sfeer was uitstekend en de prima samenwerking heeft er mede voor gezorgd dat de klus snel was geklaard. Dan natuurlijk ook nog een woord van dank voor de uitstekende catering van de dag. De koffie, thee, soep en broodjes vormden de juiste doping voor het leveren van de topprestatie. Last but not least een woord van dank aan de ruim 1600 sponsors, die hun kerstboom schonken aan AVA`70 en daarmee een hele mooie bijdrage leverden aan onze clubkas!

Verslag van de 8e Kroese Wevers cross in Winterswijk

Sandra Wassink, winnares van de 10 kilometer
Ferdi Ubbing verrast zichzelf met zege op KroeseWeverscross

WINTERSWIJK – Hij kwam ‘gewoon’ even lekker crossen, maar eenmaal in de kopgroep was er geen houden meer aan bij Ferdi Ubbing. Met een slimme eindspurt sleepte de Winterswijkse atleet zondag de zege binnen op de KroeseWeverscross van AV Archeus. Clubgenote Sandra Wassink maakte het succes voor  de organiserende vereniging compleet door eerste te worden bij de dames. De 5 km werd een prooi voor het Doesburgse talent Mudesir Awai Aman.

Door de aanhoudende regenval dit weekend werd de crossloop door het Gossinkbos een parcours voor de technische loper. Met veel geglibber, springen over boomstammen en ploeteren door drassige weilanden zaten snelle tijden er ditmaal niet in. Ook al niet door het ontbreken van de aangekondigde lopers uit Marokko, die door visumproblemen verstek moesten laten gaan.

Ferdi Ubbing (31) toonde 
zich het behendigste op het selectieve parcours, maar stond zelf nog het meest versteld van zijn overwinning. “Ik was verkouden en dacht gewoon even lekker te gaan crossen. En het werd zomaar mijn eerste zege, dus best wel bijzonder. Halverwege liep ik met één loper samen en toen de 5 km-lopers zich afsplitsten dacht ik: hé, verrek, we lopen op kop. Op 2 km voor het einde wist ik dat er tegenwind kwam en heb ik me een beetje verscholen, want ik wist dat ik een sterk eindschot heb. Pas in de laatste honderd meter ben ik erover heen geknald en wist ik dat ik de zege binnen was.” Ubbing is in training om zijn persoonlijk record op de 10 km weg tot 35 minuten aan te scherpen. “Ik heb vandaag veel aan de adviezen van mijn trainer Marcel Bos gehad. Heup naar voren, pasfrequentie omhoog en benen goed optrekken bij het klimmen.”

Sandra Wassink uit Meddo was blij met haar overwinning op de 10 km, haar vierde inmiddels op de KroeseWeverscross. “Na mijn slijmbeursontsteking afgelopen najaar had ik pas half december mijn eerste wedstrijd weer gelopen. Maar gelukkig kon ik weer genoeg snelheid maken, al blijft een cross met al dat gedraai voor mij erg lastig.” De Archeus-atlete gebruikte de cross vooral om kracht en lenigheid op te bouwen in aanloop naar de halve marathon van Zandvoort, eind maart en haar plan om dit voorjaar in Enschede onder de veertig minuten te duiken op de tien kilometer op de weg.   

Indrukwekkend was de zege van Mudesir Awai Aman van AV Argo op de 5 km. De 19-jarige Doesburger liep Stefan Ritte uit Bocholt op een halve minuut, terwijl Fahraan Abdi Ali (14 nog maar) op een minuut gezet werd. Bij de vrouwen snelde Eva Groot Kormelink van AVA ’70 uit Aalten naar de eerste plaats.

Met 350 deelnemers, enkele tientallen meer dan vorig jaar, was de organisatie tevreden over de constante groei van de cross, die zondag zijn achtste editie beleefde.
Mudesir Awai Aman, winnaar van de 5 kilometer

zondag 13 januari 2019

Uitslagen van de 4e Dijkencross in Pannerden

Tom van Beusekom, winnaar van de laatste 10 kilometer
Klik op de link voor alle uitslagen





Eindstanden:





Familie te Brake loopt halve marathon van Egmond aan Zee

van links naar rechts Jan, Tim, Mark en Luuk te Brake

Ayele Abshero wint voor de derde keer de NN Egmond Halve Marathon

Het eerste grote loopevenement van het nieuwe jaar, de NN Egmond Halve Marathon, werd vandaag gewonnen door de Ethiopiër Ayele Abshero. Het was de derde keer dat hij de wedstrijd van organisator Le Champion op zijn naam schreef (eerder won hij in 2014 en 2011). Hij noteerde een tijd van 1.04.57. Ook bij de dames was er Ethiopisch succes. Haven Hailu kon vandaag het beste met de omstandigheden omgaan en klokte een eindtijd van 1.14.51. Ruth van der Meijden eindigde knap als vierde vrouw en was beste Nederlandse in 1.17.20. Ronald Schröer eiste de plek als beste Nederlander op in 1.07.08 (9e overall).

Wedstrijd heren
De strijd om de ereplaatsen werd dit jaar uitgevochten in een stormachtig Egmond aan Zee. Het was droog, het strand was hard, maar een stevige west tot noordwestenwind maakte het aardig zwaar vandaag. Het zorgde ervoor dat een compacte kopgroep van ongeveer 25 man besloot op het strand dicht bij elkaar te blijven. Het werd een tactisch spel voor de beste positie aan de binnenkant van de groep. Vlak voor Castricum probeert Michel Butter vooraan iets te pushen, maar moet de wedstrijd even later staken vanwege een hamstringblessure. Ook Khalid Choukoud stapt kort daarna uit. Op de drassige duinpaden voerden de Afrikaanse lopers het tempo gelijk op. De afvalrace resulteert uiteindelijk in een kopgroep van acht man. Het is de onbekende William Wanjiku uit Kenia die als eerste een gat durft te slaan. Op de Bloedweg besluit oud-winnaar Ayele Abshero dat de wedstrijd nog niet beslist is. In de laatste kilometer weet hij aan te haken bij Wanjiku, om vervolgens in de bocht bij de Van Speijk vuurtoren met grote passen solo richting de finish te lopen (1.04.57). Wanjiku raakt in de slotmeters zijn tweede positie ook nog kwijt door een sterke eindsprint van Taoufik Allam uit Marokko (1.04.59). Wanjiku finisht één seconde later (1.05.00). Ronald Schröer hield vandaag de Nederlandse eer hoog, hij werd 9e overall in een tijd van 1.07.08. Schröer was na afloop ontzettend blij: “Ik dacht vanochtend: dit is mijn achtertuin, ik ga het gewoon doen vandaag.” De talentvolle Stan Niesten werd tweede Nederlander in 1.07.51, Edwin de Vries mocht de derde plek op het Nederlandse podium innemen (1.08.40).

Wedstrijd dames
In het kader van de man/vrouw wedstrijd gingen de dames 9.17 minuten eerder van start dan de mannen. Andrea Deelstra trok al snel de stoute schoenen aan door de leiding te pakken in de wedstrijd. Ze bereikt als eerste het keerpunt in Castricum aan Zee. Op zo’n 20 seconden daarachter een klein groepje dames met daarin Ruth van der Meijden en de drie Afrikaanse favorieten Jakcline Chepngeno, Haven Hailu en Maeregu Hayelom. Van der Meijden moet vervolgens in de duinen al snel lossen en ook Hayelom kan het tempo van de andere twee dames niet volgen. Op het 12 km-punt moet Deelstra de koppositie opgeven en lopen Chepngeno en Hailu samen richting Egmond. Op het 19 km-punt worden de twee ingehaald door de eerste mannen. Op dat moment weet de 20-jarige Hailu een gaatje te slaan, waarna ze de winst niet meer uit handen geeft. Ze noteert een finishtijd van 1.14.51. Chepngeno wordt tweede (1.15.06) en Hayelom derde (1.16.49). Van der Meijden haalt Deelstra in de slotkilometers nog in en eindigt als eerste Nederlandse vrouw en vierde overall (1.17.20). Deelstra finisht kort daarachter in 1.17.41. Op de boulevard van Egmond kwam Bo Ummels als derde Nederlandse over de finish (1.19.31).

Geslaagde editie
Bijna 18.000 deelnemers genoten vandaag van de schitterende kilometers over het strand en door de duinen van het Noordhollands Duinreservaat. De wind vanuit zee was pittig, maar de verwachte regen bleef uit en dus stond het publiek weer in grote getalen langs de kant om de lopers aan te moedigen. De 70-jarige Jaap Wit uit Heerhugowaard volbracht vandaag als enige deelnemer voor de 46e keer de halve marathon.

Opbrengst goede doel
PWN was dit jaar als goed doel verbonden aan de NN Egmond Halve Marathon. Alle deelnemers konden tijdens hun inschrijving een donatie doen aan de organisatie, die zich inzet voor het behoud van bijen en andere bestuivers in het duingebied. De cheque met een recordbedrag van € 18.023,50 werd bij de start uitgereikt door Ruud van der Velde, voorzitter van Le Champion, aan Joke Cuperus, directeur PWN, en Raymond Duindam, manager sector Natuur en Recreatie.

Editie 2020
De volgende editie van de NN Egmond Halve Marathon vindt plaats op zondag 12 januari 2020. De inschrijving gaat begin augustus van start.

Uitslagen familie te Brake
Mark 1:17:56, Tim 1:27:16, Luuk 1:33:48 en Jan 1:44:42

Klik op de link voor alle uitslagen


Uitslagen van de 8e Kroese Wevers cross in Winterswijk

Zondag 13 januari 2019 - 8e Kroese Wevers cross
Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

Gouden vrijwilligersavond AVA'70

Frank Roos had een prachtige speech bij de uitreiking van de prijzen
Het is inmiddels al een mooie traditie…

Om het peloton vrijwilligers te bedanken voor hun inzet, worden ze allemaal uitgenodigd voor een gezellige feestavond. De organisatie was dit jaar in handen van Joke Balke, Ingrid van Zolingen en Gerdie Duenk en ze hadden “goud” als dresscode gekozen. Dit refereert waarschijnlijk aan het feit dat de vereniging over een gouden generatie vrijwilligers beschikt, die AVA`70 kleur geeft. Het merendeel van de gasten had gehoor gegeven aan het kledingverzoek en dat zorgde direct ook al voor een gezellige sfeer in het feestelijk versierde clubhuis. De stroom vrijwilligers hield lekker aan en het onderkomen stond van voor tot achter vol met vrijwilligers. Het muzikale duo van Zolingen kreeg jong en oud aan het dansen en dit vergrootte uiteraard de gezelligheid.

Een niet geheel onbelangrijk onderdeel van de jaarlijkse vrijwilligersavond van AVA`70 is de uitreiking van de diverse prijzen en telkens komen er weer nieuwe onderdelen bij. Zo viel Dirk ter Maat dit jaar in de prijzen en hij kreeg als krasse knar voor zijn grote verdiensten voor de club, de Dreesprijs 2018. AVA`70 Clubheld van het Jaar, Marco van Rijs, mocht een mooie oorkonde in ontvangst nemen en een mand met versnaperingen. Trainer van 2018 werd Jan te Brake jr. en deze prestigieuze onderscheiding werd hem door de hele zaal volledig gegund. Met name voor haar grote verdiensten voor de jeugdafdeling was er een fraaie beker voor Sien Meinen, die met de oeuvreprijs aan de haal ging. Erwin Wamelink werd tot grote hilariteit van zijn hondstrouwe aanhang gehuldigd en kreeg de AVA`70 promotieprijs uitgereikt. Een terechte onderscheiding overigens, want hij laat geen moment onbenut om de vereniging in de spotlights te zetten. De jeugd drukt meer en meer de neus aan het venster bij AVA`70 en daar zit erg veel talent bij. Michiel Wellink is zo`n jongeling, die veel organisatietalent in zich heeft en zich vaak inzet voor de club. Hij werd dan ook terecht verkozen tot Jeugdvrijwilliger van het jaar. Een geweldige staat van dienst, met tal van kwaliteiten hebben er voor gezorgd dat onder luid applaus, Evelien Hillen de award voor de Vrijwilliger van het jaar 2018 werd overhandigd. Wat was ze blij verrast…

Inmiddels had op de parkeerplaats voor het clubhuis de foodtruck het luik open geklapt en konden de magen worden gevuld. Het smaakte fabuleus en er werd dan ook gretig gebruik gemaakt van deze culinaire gelegenheid. Binnen in de feestzaal steeg de temperatuur tot ongekende hoogte, evenals de sfeer. De gouden hits wisselden elkaar in snel tempo op en jong en oud mengde zich op de dansvloer. Dit veranderde nauwelijks toen de livemuziek plaats maakte voor DJ Joppe en het volume nog lichtelijk werd opgekrikt. De vrijwilligers maakte het allemaal niets uit, want zij genoten met volle teugen van de sfeer en gezelligheid. Iets later dan gepland, kwam er een einde aan de vrijwilligersavond 2019 en gingen de feestgangers zeer tevreden huiswaarts. Voor menigeen zou het een nachtje slapen van korte duur zijn, want de volgende ochtend stond de eerste klus al weer op de kalender, namelijk het inzamelen van de Kerstbomen in Aalten en Bredevoort.
Tsja… en dat lukt niet zonder vrijwilligers, gouden vrijwilligers!    

zaterdag 12 januari 2019

Toppers in groten getale naar KroeseWeverscross

Nouini Redouan die op de 10 kilometer al een aansprekende 29.01 heeft staan
WINTERSWIJK – De achtste editie van de KroeseWeverscross, komende zondag bij Archeus, barst van de toppers. Zowel op de 5 als op de 10 kilometer staat een sterk deelnemersveld aan de start. Onder hen een aantal oud-winnaars en meerdere atleten uit Duitsland en Marokko. Organisator Berto ten Brinke van het Winterswijkse Archeus wrijft zich ook al in de handen met het grote aantal voorinschrijvingen van toppers en recreanten, dat inmiddels de 200 gepasseerd is. Verwacht wordt dat dit aantal zich bij de na-inschrijving nog zal verdubbelen. Wat daarin ook meespeelt is dat de KroeseWeverscross de eerste van een serie van drie wedstrijden is die meetelt voor het nieuwe Achterhoekse kampioenschap cross op de 5 km.

Op de 5 km mannen gelden als favorieten Max Meuleman, die vorig jaar namens Archeus Nederlands Kampioen steeplechase werd bij de A-junioren, Stefan Ritte uit Duitsland, winnaar in 2004 en 2005 en Farhaan Abdi Ali uit Groenlo, een Nederlands topjunior die al 15.42 op de 5 km liep. Bij de vrouwen wordt veel verwacht van de 17-jarige Eva Groot Kormelink uit Zieuwent. Zij won afgelopen jaar al de Kaak Kanonsloop in Groenlo en de Twee Bruggenloop in Miste, een toptalent dat ook bij de survival vaak op het podium staat. Ook Petra Meinen van Archeus steekt in bloedvorm en pakt regelmatig podiumplekken bij regionale loopwedstrijden.

Het echte vuurwerk wordt dit jaar verwacht op de 10km, waar zes nationale atleten uit Marokko aan de start staan. Onder hen Nouini Redouan die op deze afstand al een aansprekende 29.01 heeft staan. Drievoudig winnaar van de KroeseWeverscross, Koen Vossers uit Hengelo (G.) zal daar zondag nog een zware dobber aan krijgen. Archeus-atleet en voormalig winnaar Lars Duistermaat is er dit keer niet bij, hij loopt de halve marathon van Egmond.

Bij de vrouwen wordt ook een felle strijd om de ereplaatsen verwacht. Opnieuw van de partij zijn de veertigplussers Sandra Wassink van Archeus (3x eerste, 2 x derde en 1x tweede) en toptriatlete Dorothé Vrieze uit Zelhem (1x eerste, 3x tweede, 1x derde). Maar waar zij eerder hun races meestal soeverein wonnen, zien ze nu de sterke Marokkaanse Souad Ayadi en Imane Boutigtmass naast zich aan de startlijn verschijnen.

Het programma:
10.30 u Korte jeugdcross (t/m 11 jaar), 1.2 km
10.45 u Korte jeugdcross (12 t/m 14 jaar) 2 km
11.30 u Korte cross 5 km
11.30 u Lange cross 10 km

Start en finish: atletiekbaan Hunenbulten, Vredenseweg 134b te Winterswijk. Voorinschrijven kan nog t/m 11 januari, na-inschrijven kan tot 30 minuten voor aanvang van de betreffende afstand. Alle info op www.av-archeus.nl

Trailrunnen is meer dan alleen lopen

Marco van Rijs en Peter Baten tijdens de Slangenburg Trail in 2017
Als je eenmaal je hart hebt verloren aan trailrunnen, ontdek je dat er een hele wereld achter het trailrunnen zit. Het is een soort subcultuur binnen het loopwereldje. Met eigen ‘regels’, eigen afstanden,  eigen gewoontes en bijzondere gebruiken.

Chill
Allereerst de sfeer op een trailrunevent. Want van wedstrijdspanning is nauwelijks sprake, mensen keuvelen voor de start gezellig met elkaar, geen lange wachtrijen bij de dixies van zenuwachtige lopers die nog even snel wat weg moeten brengen, niet met 1000-en lopers opgepropt staan in het startvak en ook niet een half uur voor de start het startvak in duiken voor een goede startpositie. Bij trailrunning is alles veel gemoedelijker en relaxter. Zelfs zo relaxt dat ik zelf wel eens bij het startschot even moest uitzoeken welke kant ik eigenlijk op moest. Gewoon de meute achterna leidde me de goede kant op.

Beleven
In de basis draait trailrunning niet om het lopen van je allersnelste tijd ever. Eerder het overbruggen van afstand en hoogtemeters is hier de uitdaging. Lopen in onbekend glooiend/bergachtig terrein vraagt een totaal andere mindset dan het lopen van een marathon voor een PR. Tijdens trailrunnen moet je anticiperen op de omgeving, de ondergrond, de weersomstandigheden, etc. Je gemiddelde loopsnelheid zal dan ook een stuk trager zijn dan tijdens een wegwedstrijd, zeker als je een trailrun met flink wat hoogtemeters loopt. Zo nu en dan moet je zelfs wandelen bij een steile klim of op een drukke singletrack. Deze andere manier van hardlopen geeft je de mogelijkheid om op een andere manier de race te beleven. Gun jezelf de tijd om te genieten van de vergezichten, neem uitgebreid de tijd om bij de verzorgingsposten bij te tanken en andere trailrunners te ontmoeten, vergeet geen foto’s te maken en laat vooral de tijd los. Beleef die vrijheid! Wedden dat je met een smile op je gezicht finisht

Afstand
Trailruns kennen over het algemeen niet de ‘standaard’ gecertificeerde afstanden, zoals we die van de wegatletiek kennen. De afstand wordt bij trails bepaald door het begin- en eindpunt en de paden en natuurlijke obstakels, zoals rivieren en bergketens, er tussen. Incourante afstanden als een 20 of 34 kilometer zijn normaal. Evenals afstanden boven de 50 kilometer, de ultra’s. Begin je net met trailrunnen? Leg de lat dan niet te hoog. Kies een trail die bij jou past, waarbij je je moet realiseren dat het lopen van trailruns fysiek zwaarder is dan het lopen op de weg. De natuur heeft hier de dikke vinger in de pap: je bent afhankelijk van de weersomstandigheden en hoogteverschil.

Doelgroep
Van de 2 miljoen hardlopers die Nederland rijk is, weten zo’n 15.000 lopers de trailruns te vinden, die wekelijks in binnen- en buitenland georganiseerd worden. Deze groep bestaat vooral uit mensen tussen de 30-50 jaar Bron Elsevier, met net iets meer mannen dan vrouwen. Is dat ‘beleven’ toe te schrijven aan de gemiddelde leeftijd van de trailrunner?  Want waarom is juist deze groep zo graag op de trails te vinden? Op zoek naar innerlijke rust na een drukke werkweek, geen zin om tussen duizenden andere lopers je klem te lopen op een wegparcours, nieuwe dingen willen doen en je grenzen ontdekken? Of heeft het meer met fysieke capaciteiten te maken? Want op oudere leeftijd zijn de pezen en gewrichten in staat zwaardere belasting te doorstaan, mits hier wel jarenlange trainingsarbeid aan vooraf is gegaan.

Natuur
Dit vind ik één van de fijnste dingen van trailrunnen: het lopen in de natuur. Niet via brede gebaande paden, maar via slingerende single tracks jezelf mee laten voeren naar plekken waar je anders niet snel komt. Je weg zoeken langs de oevers van snelstromende riviertjes, in het donker proberen op de been te blijven, wéér genieten van die vergezichten, de geur van het bos opsnuivend en met een beetje mazzel sta je oog in oog met loslopend wild. Omdat veel trails door natuurgebieden gaan, is er vaak een limiet aan het aantal deelnemers dat deel kan nemen aan de trail. Niet alleen om drukte op het parcours tegen te gaan, maar ook om de natuur niet te overbelasten. Om gebruik te mogen maken van de natuurgebieden moeten organisaties aan veel voorwaarden voldoen, zoals het niet bevuilen van de trails. En daar hebben wij als traillopers een heel belangrijke rol. Er geldt dan ook een (ongeschreven) regel voor trailrunning: alles wat het je mee de trails op neemt, neem je ook mee terug! Gooi dus geen afval in de natuur. Nee…. Ook geen gelletjes… Niet alleen slecht voor het milieu, maar door dit soort acties, die helaas te veel voorkomen, lopen organisaties het risico niet meer welkom te zijn in het natuurgebied.  En wij, trailrunners, dus ook niet.

Zelfvoorzienend
De vrijheid van het trailrunnen brengt nog een ander aspect met zich mee: niet afhankelijk (willen of kunnen) zijn van anderen. Tijdens een trailrun zul je weinig of geen verzorgingsposten tegen komen en ben je op jezelf aangewezen. De meeste trailrunners staan dan ook aan de start met een rugzakje met daarin een waterzak voor het nodige drinken en koolhydraten in de vorm van gelletjes en repen. Wie ruiger terrein opzoekt zal vaak ook wat extra kleding, een EHBO-setje, thermodekentje, stokken. Een opgeladen telefoon, geld, hoofdlampje en extra batterijen zijn ook geen overbodige luxe.

Outfit
Een trailrunner herken je al van verre. De meeste trailrunners lopen met een rugzakje en in de bergachtige gebieden zijn ook de stokken geen uitzondering meer. Tel daarbij op de schoenen, met het grove profiel, die speciaal voor het trailrunnen ontwikkeld zijn. Maar wat bijna iedere trailrunner draagt zijn de neck gaitors, neck tubes, of beter bekend als buffs. Om de nek, om het hoofd, om de pols. Een heel veelzijdig item om de nek of het hoofd warm te houden of om met de pols het zweet van het hoofd te vegen. Meestal zijn ze bedrukt met het logo van een eerder gelopen trailrun.

Biertje
Sta niet gek te kijken als je na de finish je medetrailers met een groot glas bier in de hand ziet staan. Zeker bij de zuiderburen is het geen uitzondering dat een bierbrouwer zijn naam verbonden heeft aan een trailrun en je na de finish dit bier gratis, of voor een klein bedrag, geschonken krijgt. Was je nog niet helemaal tot totale ontspanning gekomen tijdens jouw trailrun, dan komt dit wel tijdens het naborrelen met je trailmaatjes onder het genot van een biertje. Of je hersteldrankje (bron)

vrijdag 11 januari 2019

AVA'70 verzamelt kerstbomen in Aalten en Bredevoort

Ook vorig jaar werden er bomen ingezameld
Op de tweede zaterdag in het nieuwe jaar, 12 januari, blijven de hardloopschoenen voor even in de kast, want dan gaat AVA`70 in de kern van Aalten wederom de kerstbomen inzamelen. Dit jaar worden voor het eerst ook in Bredevoort door de AVA-janen kerstbomen ingezameld.

Vanaf 9.00 uur in de ochtend gaat een peloton van een kleine veertig junioren en senioren op pad om alle straten, pleinen en wegen, die gerekend worden tot de kern van Aalten en Bredevoort, kerstboomvrij te maken. Wie van de kerstboom af wil, kan de boom, zonder versiering en pot, gewoon aan de kant van de weg leggen. De leden van AVA nemen de boom mee. Zo kan men de club ondersteunen. Voor meer informatie over de inzamelingsactie van de kerstbomen kan men een kijkje nemen op de website www.ava70.nl

Foto's en uitslagen van de 30e Survivalrun in Beltrum

AVA'70 lid Geert Zweerink
Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief