Altijd fijn, zo'n goede wegkapitein!

Peter Baten

‘Beter met Peter’

We schrijven donderdag 25 juni, een uurtje of kwart over 1 in de middag. Kneuzentrainer Petertje hangt aan de lijn en wil met spoed effen wat overleggen. De thermometer wijst inmiddels dik 31,4 graden aan en `s avonds staat er voor de selectie een heuse crosstraining op de agenda. Kan dit wel doorgaan, zo vraagt hij? Het regende inmiddels afmeldingen en er staan nog maar 5  dappere helden op zijn lijstje. De sympathieke loopcoach maakt zich terecht ook wat zorgen over een goede afloop en dat is natuurlijk ook wel te begrijpen, want de mussen vallen inmiddels met bosjes tegelijk uit de dakgoot en alles wat ademt, puft en kreunt van de hitte. Er wordt wijselijk besloten het roer om te gooien, het tempolopen door het Loohuisbos te skippen en te vervangen door een verkorte duurloop in de relaxmodus. Een verantwoorde oplossing natuurlijk van de wegkapitein, die in de Zorg werkt en daarom ook zo bijzonder goed scoort bij de Kneuzengroep. 

Dit selecte gezelschap heeft ook wel een aanpak met de fluwelen handschoen nodig, want er mankeert nogal wat aan. Waar de één lichamelijke malheur kent, waar geen arts of fysio meer iets aan kan herstellen, heeft een ander psychische klachten of is emotioneel wat aan de labiele kant. Om dit gemêleerde zooitje toch niet geheel van de radar te laten verdwijnen, heeft AVA`70 groen licht gegeven voor een sociaal samenzijn op de donderdagavond. Voorwaarde is wel, dat er vooraf een screening van de atleten plaatsvindt, waarbij vooral wordt gekeken naar het aanpassingsvermogen van het individu aan de groep. Peter Baten kent de klappen van de zweep natuurlijk en is dan ook absoluut en onvoorwaardelijk de beste therapeut, die je met een dergelijk samenraapsel op pad kunt sturen. 

Er wordt veelal in de fraaie natuur langs sloten, door greppels en over zandpaden gegaloppeerd, waarbij eventuele prikkels tot een minimum beperkt kunnen worden. Deze laatste snikhete donderdagavond van juni staan er uiteindelijk 7 atleten klaar voor een pittige beproeving van een kilometertje of 9,7. Tenminste, dat geeft de trainert vooraf duidelijk aan, anders loopt hij direct al het risico dat een enkeling er de brui aan geeft, zo heeft de ervaring inmiddels geleerd. In zijn openingsrede, een wekelijks fijn en bemoedigend welkomstpraatje, moet Peter dit keer toch even een enkeling toespreken, zonder man en paard te noemen. Echter de blik richtte zich maar op 1 persoon, dus dat maakte veel duidelijk. Er was immers een klacht binnengekomen, dat er geconstateerd is, dat niet iedereen zich aan de 1,5 meter afstand blijkt te houden en dat wordt momenteel natuurlijk wel gezien als een onvergeeflijke fout. Beelden ontbraken, maar toch… Na dit strenge voorspel, moet Petertje eigenlijk al direct van shirt wisselen, want het stukje vod heeft inmiddels al belachelijk veel weg van een dweil, waar je eigenlijk de openbare weg niet meer mee op pad kunt. De coach heeft zoals altijd een uitstekend humeur en op deze dag helemaal. Hij had `s middags immers te horen gekregen dat het Zorgpersoneel allemaal 1000 euro netto ontvangst en dat hij ook tot de gelukkigen hoort. Daar wordt je natuurlijk wel extra vrolijk van en zo geschiedde. 

Met een big smile sommeert de wegkapitein dan ook zijn manschappen het Haartse buitengebied in en met name Dennis, die ook wel eens liefkozend Denise wordt genoemd, heeft het bij deze thuiswedstrijd bijzonder goed naar zijn zin. De altijd goedgemutste kitter, blijkt langzaam uit een diep dal te kruipen en het mooie van de Kneuzentraining is, dat het groepsproces dan gelijk maximaal zijn werk doet. De medelopers vormen direct een veilig schild om Woeltjes, die zijn relaas doet, waarom hij enkele weken onzichtbaar was geweest voor de buitenwereld. Niemand wist wat er precies met hem aan de hand was, maar wat bleek nu op deze zwoele avondtraining? Hij miste het sociale gezelschap van zijn AVA-maatjes in het clubhuis, waar hij de duurloop normaliter afsluit met een halve liter Erdinger. Alcoholfrei weliswaar, maar toch. Baten, sociaal als hij is als trainer, sloeg vaderlijk zijn linkerarm om maatje Dennis, die zijn emoties maar net de baas bleef en de waterlanders dapper wegslikte. Mooi dat dit kan.

Het gezelschap draaide via de Bosweg door het glooiende landschap richting het Beestmansbos. Opvallend was dat trainer Baten voortdurend om zich heen keek en als een roofvogel links en rechts spiedde in de omgeving. Natuurlijk ter bewaking van zijn kleine kudde, maar meer vanwege zijn passie voor de natuur. Met name de bewegingen van hazen en konijnen volgt hij op de voet. En wat te denken van reeën? Het zal hen zeker niet lukken om ongezien de hardlopers te laten passeren. Ook de bomenkennis van Petertje is bovengemiddeld, al dient hierbij wel te worden aangegeven, dat hij er het liefst de zaag in zet. “Het kacheltje moet immers wel blijven branden,” is een van zijn gevleugelde uitspraken. De hitte begint inmiddels zijn sporen behoorlijk te tonen, want de meeste shirts waren inmiddels tot op de draad nat en het geluid van klotsende oksels overstemde het getrappel van de Nikies. 

Kilometer 6 was net gepasseerd, toen er iets heel verrassends gebeurde. Het snelste jongetje van de klas, Eric Demkes, dacht een Fata Morgane waar te nemen. Iedereen dacht dat het om een vlaag van verstandsverbijstering ging, maar niets bleek minder waar. In de verte stond daadwerkelijk een tweetal jonge dames op de manschappen te wachten. Trainer Peter  beweert altijd dat het van ongelooflijk belang is dat het thuisfront in koude en warme tijden achter je staat en dit bleek  deze avond de waarheid als een koe te zijn. Vrouwlief Francis en de jongste dochter Sita serveerden Vitensvocht en fijne stukken watermeloen. Wàt een gouden zet was dit, temeer er van alles meer dan voldoende bleek te zijn. Trek in een banaantje? Geen probleem, want ook dit lag klaar in de kantine op wielen. 

Intussen was de bolle van Grolle druk bezig om zijn maatjes nat te maken met een roze bloemenspuit. Het kind in hem kwam volledig los en met name de enige dame in de colonne moest het effen flink ontgelden. Na een neerkletterend applaus vervolgde de groep de Haartse etappe en werd het slotgedeelte natuurlijk glansrijk ingezet. De vurig gewenste pitstop gaf het keurkorpsje van Baten meer dan voldoende positieve energie om op pure kracht, inzet, passie voor de sport en motivatie de eindstreep te halen. Uiteraard was de wegkapitein volledig tevreden over de inzet van zijn manschappen. Pietje op zijn beurt kreeg van elk van zijn volgelingen de welgemeende complimenten voor het uitzetten van wederom een skitterende route, de begeleiding onderweg en natuurlijk ook voor de verzorgingspost. In de Kneuzengroep worden de gevarieerde trainingen van de wegkapitein omschreven met de even simpele als liefkozende slogan: “Beter met Peter!” en daar is geen meter aan gelogen…….    

Bron: Frank Roos    

……………………………………………………………………………………………....................

De afgelopen maanden moest er door alle groepen van AVA`70 op gepaste wijze worden getraind. Dit vroeg de nodige aanpassingen van de lopers, maar zeker ook van de trainers, die dikwijls op creatieve wijze invulling gaven aan de trainingen. Maar mede door de flexibiliteit van iedereen, waren er voor iedereen voldoende mogelijkheden om te kunnen hardlopen. Ook dat is AVA`70! 

Try-Out viert 25-jarig jubileum met open dag

 Van links naar rechts: Janne, Herbert en Manon Luimes van Try-Out Buitensport

Toen Herbert Luimes op 1 juli 1995 de Kamer van Koophandel in Doetinchem bezocht om zijn geesteskind Try-Out in te schrijven, vermoedde hij niet dat zijn idee zo succesvol zou zijn. Deze stap zorgde er echter voor dat hij al 25 jaar doet wat hij het leukst vindt. Om daar aandacht aan te besteden is er op zaterdag 11 juli een open dag op het buitenterrein van Try-Out aan de Bargerdijk 2 in De Heurne met alleen maar gratis activiteiten en clinics.

Try-Out is nu een drie hectare groot buitenterrein met vele professionele faciliteiten. Wat er in 25 jaar tijd met Herberts initiatief is gebeurd, omschrijft hijzelf als een mallemolen. Herbert: “Als triatlonatleet kwam ik toevallig met de survivalsport in aanraking. Het verschil met triatlon was het onvoorspelbare! In tegenstelling tot een triatlonwedstrijd weet je met een survivalrun niet hoe het parcours eruit zal zien en dat trok me aan. Op dat moment werd de sport slechts beoefend door een handjevol fanatiekelingen. Door het tv-programma ‘Survival of the fittest’ kreeg de sport wat meer aandacht. Om de sport beter te leren kennen en mezelf te verbeteren, begon ik als instructeur bij Magic Outdoor. We trainden op Engbergen en rondom de baan van Atletico in Gendringen.”

Pionieren

“In het begin hadden we eigenlijk niets. De trainingsgroepen voorbereiden op een run was een pioniersklus. We begonnen met één boog, een oude deur, een paar touwen, een net en een vlot. Maar we hadden er lol in. Vanaf 1995 hebben we met een enthousiast groepje de Dinxperloop op poten gezet. Heel verrassend deden aan deze mini-survivalrun al zo’n 100 deelnemers mee. Deze Dinxperloop had in 2019 1.100 deelnemers!”

Herbert’s eerste survivalterrein

In 1997 kwamen er twee stukken bos, bekend als het Veenbos, ter grootte van anderhalve hectare in De Heurne in de verkoop. Herbert zag zijn kans schoon om een eigen survivaltrainingsgebied en buitensportterrein op te zetten. Dit was een zeer gewaagde stap voor een docent groenvoorziening in het speciaal onderwijs. In de praktijk pakte deze combinatie heel goed uit, want er waren wat van zijn leerlingen die zo de kans kregen op het terrein een externe stage te lopen. Tot 2005 heeft Herbert in het Veenbos kunnen ondernemen.

Een nieuwe uitdaging

Herbert beloofde de toenmalige trainingsgroep een nieuwe stek met meer smoel, meer potentie, meer uitdaging en meer ruimte. Herberts zoektocht beperkte zich niet tot de gemeente Aalten, ook in de gemeente Oude IJsselstreek keek hij rond. Uiteindelijk kreeg hij een aanbod waarvan hij ging watertanden: ‘t Barger. Na intensieve besprekingen met de gemeente Aalten en omwonenden kreeg hij groen licht voor de aanleg van een buitensport- en survivalterrein aan de Bargerdijk 2 in De Heurne. Het terrein werd ingericht met een vijver, 300 meter atletiekbaan, hindernissen in het bos en hindernisblokken op het veld. Vanaf 2009 konden alle trainingen en evenementen op deze locatie plaatsvinden.

Gegroeid van tien leden naar bijna 500

In de loop der jaren groeiden het ledenaantal mee met de locaties. Waren er bij Atletico nog maar tien leden, in het Veenbos groeide het aantal tot zo’n tachtig en nu bij ’t Barger staat de teller op bijna 500. De kwaliteit van de hindernissen is met hulp van een zeer actieve parcoursgroep naar een hoog niveau getild. Herbert is dan ook bijzonder trots op het klimtoestel dat op het eiland in de vijver staat. “Het is niet alleen een prachtig bouwwerk om te zien, maar het is ook een enorm stoer en multifunctioneel klimtoestel in combinatie met de stoere tokkelbaan over het water.”

Familiebedrijf pur sang

Herbert is enorm dankbaar voor het succes van Try-Out, wat niet mogelijk was geweest zonder de nooit aflatende hulp en kritische noten van vrouw Anita en dochters Lieke, Janne en Manon. “Ook de inspirerende groepen van de vereniging Ropes & Running en Stichting Survival Dinxperlo zijn onontbeerlijk voor het succes”, zegt Herbert. Dochters Janne en Manon werken al een aantal jaren volop mee in het bedrijf en daarmee is de opvolging gegarandeerd. Vanuit Janne’s expertise staan er nieuwe activiteiten op stapel die raakvlakken hebben met gezondheid, voeding, persoonlijke begeleiding, sport en horeca.

Open huis - coronaproof

Op de open dag op zaterdag 11 juli is er voor jong en oud een uitgebreid programma met gratis activiteiten en clinics, van 9.00 tot 15.00 uur. Per heel uur kunnen kinderen en jeugd zich inschrijven voor het doolhof, kajak, steppen survival, boogschieten en toggle. Ze mogen zich inschrijven voor één activiteit, maar ook voor zes. Voor volwassenen zijn er sportieve workshops in samenwerking met regionale bedrijven. Om 9.00 uur hardlopen met Gert-Jan Wassink, om 10.30 uur Yoga met Bianca Klijnsma, om 12.30 uur survivaltechniek voor alle beginners én gevorderden, om 14.00 uur Old Scool Gymspellen zoals trefbal, wattenstaven en tikkertje op anderhalve meter afstand en om 15.30 uur Crossfit Oost. Van 17.00 tot 21.00 uur staat de koffie en een drankje klaar voor een toost op 25 jaar Try-Out. Alle activiteiten en clinics worden uitgevoerd volgens de richtlijnen van het RIVM. Try-Out is te vinden aan de Bargerdijk 2 in De Heurne. (bron)

Virtuele Grachtenloop Bredevoort 5 km - 23.46 min - 24e plaats

Dit weekend werd de Grachtenloop afgewerkt. Virtueel weliswaar, maar de strijd was er zeker niet minder om. Atleten uit de regio, maar ook deelnemers uit Elst, Blokker, Berlijn en Emmerich schreven zich in en kwamen op zaterdag 20 of zondag 21 juni in actie. De opdracht is in feite vrij simpel: loop zo hard je kunt een afstand van 5 kilometer op je favoriete parcours en op een tijdstip dat je het beste uitkomt. Toch blijkt het in de praktijk voor velen nog een hele lastige klus te zijn om de wedstrijd goed in te delen. Daarnaast loop je solo en dat betekent dus, dat je geen tegenstanders om je heen hebt, waarmee je de strijd aan kunt gaan of waar je lekker bij in de buurt kunt gaan lopen.

Op de eerste wedstrijddag kwamen de eerste tijden al snel bij chef d`organisation, Marco van Rijs op het scherm binnen, waaronder een supersnelle race van Ineke Graven. Reeds voor half 8 in de ochtend legde de AVA`70-atlete de wedstrijd af in haar achterland en finishte in 21,12 minuten. Alle deelnemende Dames beten zich stuk op deze tijd, die dan ook bleef staan tot het einde en haar dus tot winnares maakte. Gea Krabbenborg uit Lichtenvoorde kwam nog het dichtst in de buurt met 22,14 minuten, kort gevolgd door Gerdy Hoornenborg die de 3^e plaats voor zich opeiste.  

Triatleet Danny Boom had voor zondag een flinke fietstraining op het programma staan, dus ook hij kwam al op de zaterdag in actie bij de virtuele Grachtenloop. Een uitstekende tijd van 17,26 minuten zette hem aan de kop van de ranglijst en daar bleef hij ook lang staan. Op korte afstand volgde Thomas Koning van Archeus uit Winterswijk, die bij zijn poging 15 tellen meer nodig had om de 5 kilometer af te leggen. Veel hardlopers kwamen echter op zondag pas in actie, waaronder Björn Demkes, de veelzijdige atleet van AVA`70. Hij had het parcours van de Walfortloop als strijdtoneel uitgekozen en daarmee maakte hij het zichzelf zeker niet gemakkelijk. Het traject kent de nodige zandpaden, maar dat weerhield Demkes er niet van om een uitstekende tijd neer te zetten van 16,53 minuten. Op overtuigende wijze trok hij de overwinning naar zich toe, want niemand kwam verder nog in de buurt van deze eindtijd. AVA`70-junior Twan Meinen die uitkwam in de klasse tot 15 jaar, legde ook een hele sterke prestatie aan de dag, door zijn race te finishen in 18,58 minuten. Dit betekende zijn 3^e overwinning op rij, bij de virtuele wedstrijden, die AVA`70 tot nu toe heeft georganiseerd.

De organisatie mocht veel positieve reacties in ontvangst nemen en dat is duidelijk een signaal dat de wedstrijd in deze vorm zeker in de behoefte voorziet. De volgende wedstrijd die AVA`70 op virtuele wijze organiseert is de Twee Bruggenloop en zal plaatsvinden op zaterdag 22 en zondag 23 augustus 2020! 

Hardrocken in de Pfalz

Henrie Drenthel

De bosrijke bergen in de Pfalz hadden na de Game of Stones 2017 een warm plekje in ons hart gekregen. Mooi om hier na een lange periode zonder evenementen weer samen met Henrie aan de startlijn te staan. Nou ja startlijn, door de Corona maatregelen was de Game of Stones in de Duitse Pfalz uitgesmeerd over vijf weekenden en verschillende startplekken. Het kwam er op neer dat we de GPStracker waarmee we gevolgd konden worden ophaalden bij de organisator thuis en vervolgens naar een toegewezen startplek reden. In ons geval het plaatsje Ramberg, in het oosten van de Pfalz.

Bij de Game of Stones ging het er dit jaar om zoveel mogelijk Rittersteine te ‘verzamelen’ in 24 uur (van 11:00 zaterdagochtend tot 11:00 zondagochtend). Vanuit de startlocatie moest je minimaal 5 stenen verzamelen, daarna mocht je eventueel eenmaal verplaatsen naar een nieuwe locatie om daar verder te gaan. Met de GPStracker werd op een speciale website automatisch bijgehouden bij welke stenen je was geweest. Simpele regels dus eigenlijk, met heel veel ruimte voor eigen invulling. Van tevoren hadden we dan ook een flink aantal routes uitgewerkt met veel stenen, verspreid over de hele Pfalz. Die routes en ook de locaties van de Rittersteine waren al ingeladen op onze GPS handhelds. Nu was het hopen op een gunstige startlocatie. Aangezien we in het laatste weekend startten wisten we dat we meer dan 39 stenen zouden moeten verzamelen, liefst een aantal extra omdat er ook nog een team zou starten.

Met Ramberg hadden we het aardig getroffen, slechts een paar kilometer verwijderd van één van de routes die we hadden voorbereid. Het plan was om deze route zo ver mogelijk te volgen en dan ergens af te korten om net voor het donker weer bij de auto te zijn. Aangezien het midzomer was konden we een flinke afstand halen voor het donker. Dan zouden we naar de meest optimale route rijden, een paar uur slapen in de auto en dan bij het eerste licht weer beginnen met de tweede ronde.

Op het kleine parkeerplaatsje net buiten het dorpje pakten we onze rugzakken in met wat we nodig dachten te hebben qua eten en drinken. Dat woog nog best veel, maar we verwachtten maar enkele plekken waar we wat konden kopen. We laadden de juiste route in de GPS handheld en een papieren kaart ter ondersteuning. Onze enige tegenstander die dag kwam toevallig ook aan op dezelfde parkeerplaats, maar die zouden we de hele dag niet meer zien. Iets na elven drukten we onze horloges aan en waren we gestart.

Het begon meteen al goed met een lange steile klim vanuit Ramberg naar de eerste steen, bovenop de berg. In een straf wandeltempo ging het bergop. De eerste steen was makkelijk te vinden en met wat improviseren kwamen we al vrij snel aan op de route die we van tevoren bedacht hadden. Een mooie cluster van stenen die verwezen naar militaire schansen uit de Erster Koalitionskrieg (1792-1797) lag hier dicht bij elkaar. Een goed begin is het halve werk, vol goede moed gingen we dan ook verder in onze ultra modus. Bergop hiken en naar beneden in een ontspannen dribbel. Vlak was het nergens.

Het weer was prima, zo’n 20-25 graden, maar in de schaduw van het bos was het prima te doen. De ene steen na de andere werd gevonden en we vermaakten ons prima. De organisator Michael had nog gevraagd of ik wat mooie panorama’s op de foto kon zetten voor zijn website, maar het Pfälzerwald zat goed in het blad. Echt mooie uitzichten over het dal hadden we daarom eigenlijk nergens, hoewel de toppen toch ruim boven de 600 meter lagen. Opvallend was ook dat het bos hier veel meer uit loofbos bestond, waarschijnlijk omdat het toch wat zuidelijker ligt. De grote hoeveelheden dode naaldbomen door de letterzetter kever in Nederland zagen we hier dan ook niet. Wandelaars eigenlijk ook maar heel weinig, alleen in de buurt van parkeerplaatsen zagen we enkele mensen.

Halverwege de middag kwamen we aan bij een Berghütte. Het meegebrachte gezichtsmasker was noodzakelijk om op het terras te mogen komen en een grote Kaffee und Kuchen te bestellen. Dat smaakte prima natuurlijk en we namen er rustig de tijd voor. Met de kaart op tafel werd het vervolg van de route doorgenomen. We moesten ergens onze route afsnijden om niet in het donker te komen lopen aangezien we onze koplampen in de auto achtergelaten hadden om gewicht te besparen. Maar dat mocht ook weer niet teveel stenen kosten. Nadat we de strategie bepaald hadden ging het weer verder.

We hadden een mooi ritme te pakken waarin we al hikend/hardlopend de kilometers onder onze voeten wegtikten. Doordat je steeds alleen maar bezig was om van steen naar steen te komen maakten de kilometers, of de snelheid eigenlijk helemaal niets uit. We waren gewoon lekker bezig met onze favoriete hobby, heerlijk. Zo af en toe namen we een momentje om weer even naar het grote geheel op de kaart te kijken en even te evalueren waar we zaten en wat we nog moesten en dan ging het weer verder.

Toch bleek onze strategie wel doeltreffend, maar niet altijd de beste te zijn. Zo hadden we bedacht om een stuk van de route af te snijden. Op de kaart leek dat in eerste instantie vrij simpel, maar in de praktijk bleek er een berg in de weg te zitten. De enige paden die er waren zigzagden over de berg omhoog en omlaag. Daarmee werd de afstand ruim verdubbeld en bleef er van het afsnijden eigenlijk niet eens heel veel meer over. Maar elk nadeel heeft zijn voordeel, hierdoor kwamen we wel in het begin van de avond langs een bergrestaurantje midden in het bos. Een prima plek voor een grote cola en een heerlijke Flammkuchen op het terras in het zonnetje.

Met het buikje vol vertrokken we voor het laatste stuk van de dag. Nog een paar uur lopen met stevige klimmen en wat bushwacken om goed verstopte stenen in het bos te achterhalen. Inmiddels begonnen de benen toch wel wat te protesteren. Gelukkig mochten we de laatste twee kilometer naar de auto afdalen. Hoewel, 250 meter afdalen in twee kilometer is zeker niet lekker comfortabel uitlopen als je al zo’n 50 km gelopen hebt. Tussenstand: 30 stenen in ruim 51 km met 1655 hoogtemeters.

Bij de auto trokken we snel droge spullen aan en aten we even wat. Het begon al snel donker te worden. Tijd om te vertrekken naar de parkeerplaats waar we wilden overnachten en de volgende ochtend vroeg weer op pad wilden gaan. Toch nog een uurtje rijden over de slingerweggetjes door de Pfalz. Inmiddels was het helemaal donker. De parkeerplaats was leeg op een gedumpte caravan na. We aten en dronken nog wat en probeerden daarna zoveel mogelijk rust te pakken. Echt diep slapen mag je het niet noemen op een naar achteren geklapte stoel.

’s Morgens half vijf was ik al wakker gemaakt door de vogels. Henrie sliep nog maar die werd al snel wakker door mijn gerommel met eten en drinken. Om iets na zessen waren we alweer op pad. Het was lekker fris, de zon kwam net boven de heuvels en scheen prachtig door het bladerdek. Een geweldige start van de dag, afgezien van het feit dat we met een stel stijve pootjes meteen weer steil de heuvel op moesten.

De ronde die we gingen doen was eigenlijk niet zo lang, eigenlijk was het één lus van een achtje dat we gepland hadden. Maar er zaten maar liefst 16 stenen in op 18 km lopen, een goudmijntje qua stenen dus. De heuvels waren wel wat steiler dan de dag er voor, maar het kan ook zijn dat het zo voelde…

Bij de start op de vroege zondagmorgen voelden we ons eigenlijk relatief goed. De rust had ons goed gedaan en wel liepen vol vertrouwen in een lekker tempo door. Maar na een uurtje of twee was dat gevoel al weer weg. Je kon merken dat we al weer uit de reserve tank aan het putten waren en de pootjes begonnen steeds meer te protesteren. Maar doordat we steeds weer een steen konden scoren bleef het nog steeds leuk. Ook het idee dat we na hooguit uurtje of vier lopen al weer klaar zouden zijn was best een goede motivator om door te lopen. Zo’n goede motivator dat we met 3:16 uur al weer bij de auto stonden. 16 Stenen in 19 km met 529 hoogtemeters, best aardig voor de zondagmorgen.

Na even opfrissen op de parkeerplaats reden we eerst naar de dichtstbijzijnde mogelijkheid om een Kaffee und Kuchen ontbijt te scoren. Op de Games of Stones website zagen we dat de enige tegenstander die nog liep in het uurtje dat nog restte ons nooit in zou kunnen halen. De virtuele lauwerkrans en eeuwige roem was dus voor ons! Team Achterhoek rules!

Andre Bleumink

Gijs Honing: Kilometervreter pur sang

Gijs Honing

Bij de virtuele Grachtenloop in juni rolde zijn uitslag als eerste bij het wedstrijdsecretariaat binnen om even na 08.00 uur in de ochtend. Het leek onwaarschijnlijk dat het de winnende tijd zou gaan worden. Een kleine speurtocht op zoek naar de atleet achter deze prestatie, leverde zomaar een bijzonder verhaal op.

Paspoort:

Naam: Gijs Honing

Woonplaats: Blokker (Noord-Holland)

Geboortedatum: 9 juni 1945 (75 jaar!)

(Voormalig) beroep: Vakbondsbestuurder FNV

Hobby`s: hardlopen en fietsen

Vereniging: AVVN  (AV Veteranen Nederland)

Gijs, je hebt wel iets met marathons, of niet?

Ja, dat klopt! De teller staat inmiddels op 735 en de laatste was de Flensburg Marathon op zondag 28 juni jl. Weliswaar een virtuele editie, maar er stond uiteindelijk toch ruim 42 kilometer op het klokje…

Naar welke marathon of ultraloop kijk je met het meeste genoegen op terug?

Dat vind ik moeilijk om te zeggen. Ik heb heel veel grote marathons world wide gelopen, maar ook veel kleinere dichterbij huis en altijd veel plezier gehad en tevens tal van leuke contacten op gedaan.

Op 15 april `96 liep ik mee in de 100^e marathon van Boston en mocht redelijk voorin het veld starten, omdat ik in mijn leeftijdsklasse de limiet had gelopen. In de 100 kilometer van Winschoten werd ik in 2001 Nederlands kampioen bij de masters 50-60 jaar. Enkele jaren later heb ik het Pieterpad, met een lengte van 503 kilometer, in 7 dagen gelopen. Totaal verschillende hardloopactiviteiten natuurlijk, maar geweldig om te doen!

Op je lange lijst marathons staat opvallend vaak de Mollen Marathon in Almere. Waarom?

Ach, dat is eigenlijk betrekkelijk eenvoudig. Dit is een laagdrempelige marathon om de hoek. Ik wil alleen maar zoveel mogelijk kilometers maken in een zo kort mogelijke tijd. Ik ben nu immers 75 jaar en je weet niet wanneer het ophoud. De marathonafstand is hetgeen, dat het meeste oplevert…..

Welk buitenlands avontuur is je het beste bijgebleven?

Dat is de tocht in 2011, waarin we in 9 dagen dwars door de Portugese Algarve trokken. De totale afstand was 432 kilometer, met daarbij de nodige hoogtemeters. We hadden een mooi ploegje met veel gezelligheid en onderlinge kameraadschapen. Daar hecht ik veel waarde aan.

Je bent meer dan alleen hardloper, maar feitelijk een duursporter?

Naast het hardlopen, fiets ik ook erg graag en daarnaast heb ik in het verleden geschaatst. Ook daarbij zoek ik de uitdaging vooral in de lengte. Zo heb ik in de zomer van 1996 mee mogen doen aan een bijzondere fietstocht van Moermansk naar Zaandam over een afstand van 4865 kilometer met een groep van 20 Russen en 20 Nederlanders. Het was een even prachtige, als indrukwekkende ervaring.

Nauwelijks bekomen van deze inspanning, haalde ik in 1997 mijn 2^e Elfstedenkruisje. Behalve op de schaats heb ik de Elfstedentocht ook per fiets en te voet afgelegd en heb daarvoor een brevet ontvangen.

Heb je nog doelen?

Jazeker! Ik wil graag met het fietsen deze zomer nog de 200.550 kilometer halen. Als ik af ga op de informatie van Wikipedia, heb ik dan 5 1/2  keer de wereld rondgefietst. Ik heb nog een slordige 1500 kilometer te gaan, dus ergens in augustus is het zover.

Voor het lopen heb ik de lat gelegd op 100.200 kilometer in wedstrijden en trimlopen en dat is twee keer de aardbol rond. Ik moet de komende tijd nog wel aan de bak, omdat te halen, maar vanwege de corona heeft het virtueel lopen zijn intrede gedaan. De wedstrijden kunnen dus al bij de voordeur beginnen…..

Wat is je geheim?

Ik heb eigenlijk geen geheimen. Rustig doorgaan is mijn devies en vooral evenwicht zoeken tussen fysiek bewegen en geestelijk druk zijn. Ik denk dat dit voor veel mensen heel belangrijk is, om latere gezondheidsproblemen te voorkomen.

Wat is nu typisch Gijs Honing?

Er is niets typisch aan, denk ik! Al weet ik overigens niet, of anderen daar ook zo over denken……

Wil je verder nog iets kwijt?

Ik heb lang genoeg gewacht op mijn 3^e Elsfstedentocht, want dat had ik graag nog weleens willen doen. Mede vanwege een vrij ernstig fietsongeval van 2 jaar geleden, heb ik die ambitie moeten laten varen. Ik richt me nu nog louter op het hardlopen  en het fietsen. Tenslotte wens ik, dat we elkaar overeind houden en gezond blijven. Daar is onze sport- en in mijn geval, mijn sporten- hard voor nodig!

Gijs Honing, kilometervreter pur sang, is op zijn leeftijd van 75 jaar (!) nog dagelijks bezig met zijn passie, hardlopen en fietsen. Achter de geraniums zitten komt in zijn levensvisie (voorlopig) nog lang niet voor. Wat een klasbak! (FR)

Drenthel en Bleumink winnen Open-Duits Kampioenschap Rittersteine zoeken

Henrie Drenthel (links) en Andre Bleumink

Uitslag van de virtuele Grachtenloop

Jozo Vulic

De uitslagen zijn als volgt:

Heren:

1.Björn Demkes 16.53 min.

2.Danny Boom 17.21 min.

3.Thomas Konings 17.41 min.

Dames:

1.Ineke Graven 21.12 min.

2.Gea Krabbenborg 22.14 min.

3.Gerdy Hoornenborg 22.44 min.

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

AVA'70 zegeviert bij Grachtenloop

Leden van de C-groep van AVA'70

Afgelopen weekend werd de Grachtenloop afgewerkt. Virtueel weliswaar, maar de strijd was er zeker niet minder om. Atleten uit de regio, maar ook deelnemers uit Elst, Blokker, Berlijn en Emmerich schreven zich in en kwamen op zaterdag 20 of zondag 21 juni in actie. De opdracht is in feite vrij simpel: loop zo hard je kunt een afstand van 5 kilometer op je favoriete parcours en op een tijdstip dat je het beste uitkomt. Toch blijkt het in de praktijk voor velen nog een hele lastige klus te zijn om de wedstrijd goed in te delen. Daarnaast loop je solo en dat betekent dus, dat je geen tegenstanders om je heen hebt, waarmee je de strijd aan kunt gaan of waar je lekker bij in de buurt kunt gaan lopen.

Op de eerste wedstrijddag kwamen de eerste tijden al snel bij chef d`organisation, Marco van Rijs op het scherm binnen, waaronder een supersnelle race van Ineke Graven. Reeds voor half 8 in de ochtend legde de AVA`70-atlete de wedstrijd af in haar achterland en finishte in 21,12 minuten. Alle deelnemende Dames beten zich stuk op deze tijd, die dan ook bleef staan tot het einde en haar dus tot winnares maakte. Gea Krabbenborg uit Lichtenvoorde kwam nog het dichtst in de buurt met 22,14 minuten, kort gevolgd door Gerdy Hoornenborg die de 3^e plaats voor zich opeiste.  

Triatleet Danny Boom had voor zondag een flinke fietstraining op het programma staan, dus ook hij kwam al op de zaterdag in actie bij de virtuele Grachtenloop. Een uitstekende tijd van 17,26 minuten zette hem aan de kop van de ranglijst en daar bleef hij ook lang staan. Op korte afstand volgde Thomas Koning van Archeus uit Winterswijk, die bij zijn poging 15 tellen meer nodig had om de 5 kilometer af te leggen. Veel hardlopers kwamen echter op zondag pas in actie, waaronder Björn Demkes, de veelzijdige atleet van AVA`70. Hij had het parcours van de Walfortloop als strijdtoneel uitgekozen en daarmee maakte hij het zichzelf zeker niet gemakkelijk. Het traject kent de nodige zandpaden, maar dat weerhield Demkes er niet van om een uitstekende tijd neer te zetten van 16,53 minuten. Op overtuigende wijze trok hij de overwinning naar zich toe, want niemand kwam verder nog in de buurt van deze eindtijd. AVA`70-junior Twan Meinen die uitkwam in de klasse tot 15 jaar, legde ook een hele sterke prestatie aan de dag, door zijn race te finishen in 18,58 minuten. Dit betekende zijn 3^e overwinning op rij, bij de virtuele wedstrijden, die AVA`70 tot nu toe heeft georganiseerd.

De organisatie mocht veel positieve reacties in ontvangst nemen en dat is duidelijk een signaal dat de wedstrijd in deze vorm zeker in de behoefte voorziet. De volgende wedstrijd die AVA`70 op virtuele wijze organiseert is de Twee Bruggenloop en zal plaatsvinden op zaterdag 22 en zondag 23 augustus 2020! (FR)

Tussenstand van de virtuele Grachtenloop

Enkele deelnemers aan de virtuele Grachtenloop

Op de eerste dag van de virtuele Grachtenloop hebben al 34 atleten een tijd neer gezet. Bij de mannen staat Danny Boom aan kop met een tijd van 17.26 minuten op de 5 kilometer. Bij de vrouwen wordt de koppositie ingenomen door Ineke Graven, zij deed 21.12 minuten over deze afstand.

Tot vanavond 20.00 uur heb je nog de mogelijkheid om mee te doen en eventueel deze tijd te verbeteren.

Klik op de links voor meer informatie

inschrijven

deelnemers

tussenstand

site organisatie

Waarom krijg ik zo snel blauwe plekken?

Je vindt, vaker dan anderen, bloeduitstortingen op je lichaam. Hoe kan dat?

Het overkomt iedereen weleens: je stoot ergens tegenaan en hebt even later een blauwe plek. Misschien omdat de coördinatie minder is als je vermoeid terugkomt van een lange duurloop. Je struikelt gemakkelijker en knalt met je scheenbeen tegen een hekje of een paaltje. En dan zijn er die keren dat je je hoofd stoot tegen een laaghangend keukenkastje, de klep van de kofferbak van je auto, of een deurpost waar je tegenaan loopt. Of heb alleen ik dat? Ongeacht hoe je eraan komt, die blauwe plekken – een gebied onderhuidse verkleuring, meestal veroorzaakt door een slag of stoot die bloedvaten onder de huid beschadigt – zijn altijd enigszins verontrustend. Ze komen ook veel voor bij hardlopers.

De oorzaak van blauwe plekken

‘We zien hier nogal eens patiënten die blauwe plekken hebben. Vaak is de oorzaak dat ze ergens tegenaan zijn gelopen. Soms lijken ze uit de lucht te vallen, omdat iemand zich niet kan herinneren waar en wanneer dat is gebeurd’, zegt Dennis Cardone, docent sportgeneeskunde. ‘Maar het is zeker niet ongewoon dat hardlopers microscopisch kleine scheurtjes in bloedvaten krijgen als ze zichzelf fiks belasten. Tijdens een snelheidstraining bijvoorbeeld, of een duursportevenement als een marathon, kunnen blauwe plekken ontstaan.’

Ook kunnen blauwe plekken het gevolg zijn van scheurtjes, druk- of schuurplekken. Of ze verschijnen in de vorm van zwarte teennagels, die zich manifesteren met beursheid en verkleuring onder de nagel. Heb je het idee dat jij gevoeliger voor blauwe plekken bent dan anderen? Dat zou kunnen, sommige mensen blijken er meer vatbaar voor te zijn dan anderen. Voor dat verschijnsel zijn een paar redenen.

Hoe ouder je wordt, hoe kwetsbaarder de bloetvaten zijn

Allereerst is het belangrijk op te merken dat de leeftijd een factor is. Naarmate we ouder worden, worden de bloedvaten kwetsbaarder, zegt Cardone, en we zullen vaker blauwe plekken zien op armen en benen als die ergens tegenaan worden gestoten. Kijk ook eens kritisch naar de medicijnen en supplementen die je gebruikt. Bepaalde soorten – waaronder ibuprofen, visolie en ginkgo biloba – verdunnen het bloed. Wanneer dit gebeurt, duurt het stollingsproces van je bloed langer, waardoor je meer kans loopt op blauwe plekken, zegt Blake Dircksen, een arts uit New York City. Uiteraard hebben bloedverdunners hetzelfde effect.

Wanneer moet jij je zorgen gaan maken? Als blauwe plekken zo vaak voorkomen dat je hardloopmaatjes er vragen over stellen, al starend naar je geschonden benen, dan zou je waarschijnlijk zelf ook vragen moeten stellen. Hoewel af en toe een blauwe plek niets is om van te schrikken en geen invloed heeft op je prestaties, zegt Cardone dat het wel degelijk een indicatie kan zijn van een paar zaken in je training of voeding die niet helemaal kloppen. Over beide zaken kun je een sportarts raadplegen.

Overbelasting van de spieren

‘Als je uit je bed springt en zonder enige opwarming in actie komt, dan kan dat in uitzonderlijke gevallen leiden tot een behoorlijke overbelasting van de spieren, met bloeduitstortingen tot gevolg,’ zegt Cardone. ‘Dus, misschien is het tijd om je sportbeoefening wat meer holistisch te benaderen. Richt je niet alleen op het wegstampen van 60 kilometer – of meer. Doe een ​​warming-up, en voeg crosstrainingen toe zodat je potentiele blauwe plekken buiten de deur houdt.’

Misschien verwacht je het niet, maar wat je eet en drinkt kan ook een rol spelen. ‘Je moet ervoor zorgen dat je voldoende gehydrateerd bent, want dat beïnvloedt de viscositeit – de stroperigheid – van je bloed’, zegt Dircksen. ‘Als je dik bloed hebt, moet je hart harder werken om het rond te pompen. Mocht je schade aan de bloedvaten hebben, dan is de rol van voeding bij het herstel bijzonder belangrijk. Denk dus aan aminozuren en eiwitten, maar ook aan vitamine C en D. Dat zal je helpen de spieren weer op te bouwen en de bloedvaten te versterken.’

Zo versnel je het genezingsproces van blauwe plekken

Het slechte nieuws over blauwe plekken: er is geen trucje om ze snel te laten verdwijnen. Er zijn wel zaken die het genezingsproces kunnen versnellen. We noemen er twee:

IJs

Begin met koelperiodes van 15 tot 20 minuten, suggereert Cardone, gedurende de eerste paar dagen nadat je de verkleuring hebt opgemerkt. De koude temperatuur vertraagt ​​de bloedstroom in dat gebied, waardoor er minder uit je bloedvaten lekt. Anderzijds moet je warmte koste wat kost vermijden, zegt hij. ‘Warmte veroorzaakt meer bloedtoevoer naar het gebied, en daardoor meer bloedingen, wat precies het tegenovergestelde is van wat we willen.’

Kinesiologie tape

Afhankelijk van waar de blauwe plek zit, kan kinesiologietape helpen, zegt Dircksen. Onderzoekers van de medische universiteit van Warschau ontdekten dat het gebruik van de opvallend gekleurde, elastische sporttape kan helpen bij het verminderen van beursheid en oedeem (vochtophoping). Laat het de eerste keer dat je het gebruikt aanbrengen door een fysiotherapeut of trainer die goed thuis is in het gebruik. (bron)

Route 65: IJzerlo - Lurvinkpad

In de afgelopen jaren heb ik veel route's door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 65e route uit deze serie: Het Lurvinkpad, één van de acht bewegwijzerde paden in de Aaltense buurtschap IJzerlo

Route 65: IJzerlo - Lurvinkpad
Afstand: 5.1 kilometer
Start: ’t Dorpshuus IJzerlo, Thijsweg 19 - 7122 KH Aalten
Bewegwijzerd: Ja, gele pijlen
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 25 juni 2020
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten

 01.Start ’t Dorpshuus IJzerlo en je loopt de Thijsweg in
*In ‘t Dorpshuus wordt een rijk bloeiend verenigingsleven gehuisvest. Het is de spil waar het hele IJzerlose buurtschaps- en verenigingsleven om draait. Een groot aantal verenigingen maken vele wekelijks gebruik van het gebouw, zoals jeugdclubs, zang-, muziek- en sportverenigingen (gymnastiek en volleybal ),de schietvereniging, de bibliotheek, de ouderensoos en de biljartclub. Verder is er aan de bar een ontmoetingsplek voor iedereen die er even uit wil.
02.Tweede weg LA Lurvinksteeg 
03.Later, na boerderij ‘Lurvinck’ wordt de Lurvinksteeg onverhard
04.De Klokkemakersweg oversteken en de Lurvinksteeg vervolgen tot de Huistededijk 
05.RA Huisstededijk oplopen. 
06.Na huisnummer 7 RA over maaipad linkerkant (schuin tegenover Beekvlietweg) 
07.Bij het einde van het maaipad rechts langs greppel 
08.Door het bos en langs de schuilhut 
09.Langs de houtsingel richting Klokkemakersweg
*Bij de familie van Schijndel kunt u varkens kijken, aan de Klokkemakersweg zijde de buitentrap op
10.LA Klokkemakersweg 
11.Eerste weg RA Koskampweg 
12.Geasfalteerde Koskampweg gaat over in onverharde weg 
13.Deze onverharde weg volgen tot geasfalteerde Thijsweg en hier LA
14.Aan het einde van de weg ben je weer bij 't Dorpshuus

AVA'70 organiseert de virtuele Grachtenloop 2020

Er wordt door de pupillen en junioren van AVA`70 weer volop en met heel veel enthousiasme getraind op de baan. Ook de Senioren hebben de trainingen inmiddels al enkele weken weer hervat, zij het in kleine groepen van maximaal 10 atleten.

Echter, van het organiseren van wedstrijden is voorlopig nog geen sprake. Dat er wel behoefte aan is, bleek na de virtuele edities van de Koningsloop en de GTM-Loop, waarbij in totaal enkele honderden pupillen, junioren en senioren in actie kwamen. Atleten uit de hele regio schreven zich in en er werd ook nog eens bijzonder hard gelopen. Ook kwamen er een aantal reacties binnen van deelnemers, die het prettig vonden om op een zelf gekozen tijdstip èn zonder wedstrijddruk te kunnen hardlopen. Daarom is besloten om hier een vervolg aan te geven en ook een virtuele editie van de Grachtenloop te organiseren.

Wat is de bedoeling? 

* De Grachtenloop 2020 is een virtuele wedstrijd over een afstand van 5 kilometer.

* Je loopt tussen 20 juni 00.01 uur en 21 juni 20.00 uur op een door jezelf uitgekozen parcours een traject van minimaal 5 kilometer.       

* Vervolgens stuur je het resultaat via Strava, Garmin of Tom-Tom naar:

   het mailadres: tijd@ava70.nl

* Er zijn 4 klassementen: Heren, Dames, jongens t/m 15 jaar, meisjes t/m 15 jaar.

* Je hoeft voor deelname GEEN lid te zijn van AVA`70

Je mag gerust langer lopen, maar voor de wedstrijd gelden de eerste 5 kilometers van je duurloop. De organisatie stelt het op prijs, als je ook een leuke actiefoto meestuurt van de omgeving waar je een poging hebt gedaan. Voor de winnaars van het klassement is een leuke prijs beschikbaar. 

Aan de hand van de inzendingen wordt het klassement bepaald en bij twijfel is het laatste woord aan de organisatie. De deelname is voor eigen risico en de geldende Corona- maatregelen zijn van kracht. Inschrijving voor de virtuele Grachtenloop 2020 is vanaf heden mogelijk via de speciale button op de site: www.ava70.nl. De organisatie daagt iedereen uit Aalten en verre omstreken uit, om aan deze activiteit deel te nemen. Er zijn geen kosten aan verbonden. Jij doet toch ook mee?

Klik voor meer informatie op onderstaande links

info

inschrijven

deelnemers

uitslagen

site organisatie

Dit kan je het beste eten als avondeten voor het hardlopen

Na een lange werkdag heb je natuurlijk trek, maar een grote maaltijd verorberen is misschien geen goed idee

Niet iedereen heeft de luxe om 's ochtends of 's middags te kunnen gaan hardlopen. En hoewel er veel geschreven is over het ideale ontbijt voordat je gaat hardlopen, is het voor veel lopers minstens zo relevant om te weten wat je het beste kunt avondeten voor het hardlopen. Daarom in dit artikel een paar tips voor avondeten voor het hardlopen.

Avondeten voor het hardlopen

Nu de dagen weer wat langer worden en we richting de lente gaan, wordt een rondje hardlopen in de avond steeds weer leuker. Want: langer licht en aangenamere temperaturen. Fijn als je een lange werkdag hebt gehad of gewoonweg eerder op de dag geen tijd had om erop uit te gaan. Maar dan. Je komt thuis na een drukke werkdag en je hebt trek. Wat kan je het beste doen met avondeten als je nog wil gaan hardlopen? We geven je een aantal tips!

Eet je avondeten maximaal 2 uur voordat je gaat hardlopen

Ben je van plan om langer dan 1 tot 1,5 uur te gaan hardlopen? Dan is het belangrijk je glycogeenvoorraad goed aan te vullen. Kies voor een maaltijd die ook bestaat uit koolhydraten (zoals pasta, pannenkoeken, rijst en aardappelen). Eet echter niet te veel (en zeker niet te vet of vezelrijk!), want echt een groot portie avondeten is in de twee uur voordat je gaat hardlopen nog niet helemaal weg uit je maag en kan voor de nodige klachten zorgen tijdens je training. Een idee is bijvoorbeeld om je avondeten op te delen in 2 porties en 1 helft ervoor en de andere helft na het hardlopen te eten. Zo voorkom je ook dat je meer eet dan je normaal zou doen.

Eet iets kleins tot een uur voor het hardlopen in de avond

Heb je nog maar een uur voordat je gaat hardlopen in de avond? Kies dan voor een makkelijk verteerbare koolhydraatrijke snack zoals een banaan met pindakaas, dadels, handje ontbijtgranen, een mueslireep of een broodje met honing, jam of appelstroop. Je eet je avondeten dan als je weer terug bent van je hardlooptraining. Heb je tijdens de training het gevoel dat je te weinig energievoorraad hebt? Een gelletje, gel-snoepje of isotone sportdrank kan je dan door je training helpen tot je thuis weer wat kunt eten.

Eet je lunch als avondeten en avondeten met de lunch

Heb je na het hardlopen vaak geen trek meer in je avondeten maar is je maaltijd voor het hardlopen te groot? Misschien is het dan een idee je avondeten en lunch om te wisselen. Een broodje bevat veel koolhydraten die je kunt gebruiken tijdens je training en wordt door je lichaam beter verwerkt dan bijvoorbeeld een bord broccoli, aardappelen en schnitzels. Extra fijn ook: een broodje is zo klaar voor je training waardoor je meer tijd voor jezelf overhoudt!

Eet binnen 2 uur na het hardlopen in de avond eiwitten en koolhydraten

Wat je ook doet: Eet na het hardlopen altijd nog een kleine maaltijd of snack die bestaat uit koolhydraten en eiwitten. Tijdens het hardlopen spreek je namelijk de glycogeenvoorraad in je spieren aan en door deze tijdig aan te vullen zorg je ervoor dat je ook sneller herstelt. De eiwitten heb je nodig om de kleine spierschade - die je tijdens een training oploopt - te helpen herstellen en daarmee ook sterker te worden. Heb je jouw avondeten al op voordat je gaat hardlopen? Eet dan na je avondtraining bijvoorbeeld nog een schaaltje kwark met wat fruit of havermout.

Drink voldoende voor en na het hardlopen

Als je te weinig drinkt kunnen je hardloopprestaties daaronder lijden. Drink daarom altijd nog voordat je gaat hardlopen, eventueel nog tijdens en altijd na het hardlopen voldoende water. Wat voor jou genoeg is hangt niet alleen van jouw lichaam en dag af, maar ook van de omgevingstemperatuur en intensiteit van de training. Je kunt het beste aanhouden dat je gemiddeld tussen de 0,7 en 1 liter water per uur hardlopen nodig hebt. (bron)