donderdag 29 oktober 2020

B-selectie AVA'70 zoekt de verbinding

Veer (rechts) en Juul

Het is donderdagavond, even voor half 7 en buiten miezert het. Hoofdtrainer Marco van Rijs heeft er net een pittige solotraining op zitten en is zich aan het voorbereiden om zijn eigen oogappel nog even op de fiets te begeleiden door het Barlose buitengebied. Op hetzelfde moment is wegkapitein Pietje op een schapenvachtje in zijn bijkeuken de stretch/stress-oefeningen aan het doen. Terwijl vrouwlief Francis de vaat doet, werkt de sympathieke trainer zich in het zweet, voordat ook hij naar buiten gaat om wat duurwerk te doen. Baten is naast grondlegger normaliter ook trainer van de Kneuzengroep, die in feite een legale tak van de B-selectie vormt. De leden mankeren in principe wat aan het gestel en kunnen dan een verzoek doen om bij dit gezelschap toe te treden. Echter, er wordt dusdanig hard gelopen, dat het waarschijnlijk bij deze club vooral gezocht moet worden in de verschillende haperingen tussen de oren. Het peloton van Peter groeide de afgelopen maanden explosief en het is er bovendien altijd machtig gezellig, net overigens de lopers bij de B-selectie gewend zijn. De trainer maakte zich echter nogal zorgen of zijn pupillen deze barre tijden van corona wel door zullen komen. Ook de verantwoordelijke coach van de B-selectie, de nog immer jeugdig ogende van Rijs, is hier niet helemaal gerust op. 

Gelukkig toont de groep zich veelal bijzonder volwassen en initiatiefrijk, door zelf groepjes te gaan vormen en vanaf de diverse locaties in de regio te gaan trainen. Het verantwoordelijke duo juicht dit uiteraard van harte toe en heeft hierin louter een stimulerende rol in. Clubafspraak is hierbij echter wel, dat de groepsgrootte beperkt blijft tot een kwartet, maar ook een triootje is toegestaan. Nu vinden de meeste activiteiten in het donker plaats, dus wordt er wel een beroep gedaan op het gezonde boerenverstand. Het is natuurlijk prachtig dat de leden van het B-peloton elkaar zo opzoeken en de verbinding zoeken. Er groeien zelfs heuse vriendschappen en dat is uiteraard pure winst. Over het algemeen zijn de verhoudingen overigens al buitengewoon goed, maar toch heeft deze tijdelijke groepjesvorming een zeer positieve uitwerking. Na menig training wordt er gezellig een kopje thee gedronken, op afstand uiteraard, maar gunt men een clubgenoot ook eens een kijkje in andermans keuken, wordt de postzegelverzameling getoond of kennis gemaakt met de partner van de AVA-jaan. Hierin schuilt natuurlijk ook wel weer een klein risico, maar je kunt natuurlijk niet alles uit de weg gaan. Daarnaast is het natuurlijk prachtig dat de samenstelling van de loopgroepjes zichzelf aanstuurt. Leeftijd, kleur, geslacht, politieke voorkeur…. Het maakt allemaal niets uit. 

Onderweg ontstaan op deze wijze uiteraard mooie en fijne gesprekken, die een hardlooptraining zomaar tot een heel waardevol samenzijn kunnen maken. En wat de denken van het ontstaan van nieuwe trainingsvormen? Je zou het niet verwachten, maar het gebeurt gewoon. Voor deze coronaperiode had toch nog nooit iemand van de KEK-methode gehoord en dit blijkt nu al een zeer populaire variant te zijn, die je als loper absoluut sneller maakt. Er ontstaan ook geweldige initiatieven om de onderlinge band tussen de B-selectie te versterken. Zo maken de youngsters Veer en Juul wekelijks een vlog met workout-oefeningen voor de Kneuzengroep. Hier zitten natuurlijk normaal gesproken de meest krakkemikkige dravertjes van de meute en die kunnen natuurlijk wat extra rek -en strekoefeningen wel goed gebruiken. De beelden zijn extra aantrekkelijk gemaakt door ze te voorzien van een opzwepend muziekje. Coach Pietje Baten is uiteraard bijzonder in zijn sas  met de rol die deze jonge raspaardjes al direct op zich nemen in zijn korps. Lichamelijk mankeert er niets aan dit tweetal, maar in deze barre tijden komen ze natuurlijk van alles wel een beetje veel tekort. Sociaal als de trainer van de Elite B-formatie is, besloot hij zich te ontfermen over de dames en  ze toe te laten tot zijn illustere gezelschap. Zij stellen hem met hun wekelijkse oefeningen bepaald niet teleur en dat roept alom veel waardering op.

Naast het kwartetlopen dagen de B-lopers elkaar ook op andere gebieden uit. Zo lopen er inmiddels al afspraken om samen een mountainbiketocht te gaan maken. Dan hebben we het overigens niet over zomaar een lullig samenzijn om naar de prachtig gekleurde herfstblaadjes te gaan koekeloeren, maar een beest van een 50 à 54-kilometer tocht door het heuvelachtige en woeste buitengebied van de Heelweg. In een mum van tijd zat de inschrijving voor deze gewillige activiteit vol, dus werd direct een jaloersmakende rit  georganiseerd in de buurt van het kasteelrijke Vorden. En wat natuurlijk niet uit kon blijven was het uitwisselen van culinaire hoogstandjes. De eerste gerechten werden gisteren al door meesterkok Dirk met zijn maatjes gedeeld. De zingende buschauffeur kent geen geheimen en alle ingrediënten staan gewoon openbaar, waarbij het gebruik van zakjes en pakjes overigens verboden is. Het succes is gelijk zichtbaar, want de eerste bestellingen staan inmiddels al genoteerd.

De klok op deze donderdagavond wijst inmiddels 23.42 uur aan. Hoofdtrainert van het B-peloton, Marco van Rijs, heeft de begeleidende fietstocht als trainer van zijn dochter overleefd, al leverde hem dit wel een zeiknat pak op en bibberende handjes. De gel in zijn haren bleek ook nog eens in zijn ogen te zijn gelopen, dus hij moest alweer alderbarstend diep gaan. Een derde douchebeurt binnen enkele uren blijkt noodzakelijk en als je dan een bloedhekel hebt aan water is dat geen lolletje. Op Strava ziet hij echter, dat er weer puike prestaties zijn geleverd door zijn pupillen en snel schuift hij nog effen een briefje van het buitengewoon gezonde teamrecept naar zijn lief. Enkele kilometers verderop zit Kneuzentrainer Pietje Baten in een lekkere ligstoel bij het knapperende haardvuur. Hij heeft op deze avond een skitterende baggerrun door IJzerlo afgewerkt, samen met een trouw volgzaam trio landlopers. Via de app leest ook hij, dat de volgelingen van de B-selectie de regen volop hebben getrotseerd en weer een prachtige trainingsavond hebben afgewerkt. Er zijn deze avond weer mooie verbindingen gelegd, dat is wel duidelijk. Trots als hij is, trekt hij nog een welverdiend flesje Herfstbokje los en glimlachend kijkt hij naar de vlammen in zijn sfeervolle potkacheltje. Mooi dat dit kan. (FR)       

Het eerste gerecht werd door meesterkok Dirk met zijn maatjes gedeeld

zondag 25 oktober 2020

Restylen jurywagen AVA'70 in volle gang

Wim Rensink en Geert Kip

Na 4 edities proefdraaien tijdens de Boekeldercross 2019 was iedereen in het algemeen en de gebruikers in het bijzonder het er volledig over eens: een mooie jurywagen in eigen beheer, zou een geweldige aanwinst zijn voor AVA`70. Aanvankelijk werd er nogal lacherig gedaan over de pipowagen van het koppel Marco en Bart, die tijdens wedstrijden o.a. verantwoordelijk zijn voor de tijdsregistratie. Maar gaandeweg de competitie zagen velen er toch zeker wel het voordeel van in. De jury staat natuurlijk te boek als uiterst snel en secuur, dus ze hebben ook echt wel een grote gunfactor om hoog en droog te mogen zitten. Nee, de wens moest eigenlijk maar in vervulling gaan dus werd er een verzoek, vergezeld van 16 A-4`tjes met voordelen en pluspunten bij het bestuur op tafel gelegd. Tuurlijk, het is als atletiekclub maar weinigen gegeven om te beschikken over een eigen onderkomen voor juryleden en tijdsregistratie, maar bij AVA`70 hebben zich in het verleden al wel meer zaken voorgedaan, die feitelijk als onmogelijk werden bestempeld.  Het bestuur zwichtte zonder twijfel voor de aanvraag en gaf er joviaal een klap op.

Patrick Ikink begon direct met het aanboren van zijn groots opgebouwde sponsornetwerk en na 3 telefoontjes was het al bijna raak. De aimabele Barloër gooide nog een extra dosis van zijn charmes in de strijd en dit hielp als de bliksem. Het Oldenzaalse bedrijf, NEMACO Bouwmachines had nog wel iets aantrekkelijks op de plas staan en besloot een roodgekleurd onderkomen beschikbaar te stellen. Omdat AVA`70 dit jaar haar 50-jarig jubileum viert, werd zelfs besloten om de toekomstige jurywagen als cadeau te schenken. Hoe mooi is dat?

Het voertuig werd naar Aalten gerold, waar het op de accommodatie van AVA`70 even de tijd kreeg om te acclimatiseren. Intussen werd er een beetje nagedacht over het licht oppimpen van het onderkomen, waarbij ook de toekomstige gebruikers mochten meedenken. De doelstelling was om bij het begin van de wedstrijdenreeks van 2020 te pronken met de eigen jurywagen, maar dit plan kon gelijk overboord. Niet het coronavirus, maar veel meer het wensenlijstje van het duo Wesselink-van Rijs bleek hiervan de oorzaak. Een enorm scala aan verzoekjes en aanpassingen werd er overhandigd en er mocht niets aan het toeval worden overgelaten, zo gaf het tweetal aan. Dit zonder met de ogen te knipperen, overigens. Tuurlijk, het sympathieke koppel legt de lat altijd hoog, maar deze eisen waren toch wel lichtelijk overdreven. Dansvloertje, kabelgootjes…. Het loog er niet om.

Afijn, er werd besloten om er maar volledig voor te gaan, dus werd er snel een team met specialisten geformeerd met onnoemelijk veel kwaliteiten. En dan hebben we het zeker niet alleen over de prestaties op hardloopgebied. Geert Kip is van (bijna) alle markten thuis, dus kreeg hij de coördinerende rol. Normaal gesproken is een dergelijk aanspreekpunt gelijk schietschijf, maar Kiplegat had de zaakjes puik in orde en het plan van aanpak werd uitgerold.

Eerst werd de binnenzijde lichtelijk gestript en  dat verliep zeer voorspoedig. Gerwin Jansen Eupe, directeur van het gelijknamige schildersbedrijf uit Bredevoort, kitte even snel de kiertjes en naadjes alvorens Kippie zelf met de kwast aan de gang kon met de verf die Eupe gratis en voor niets beschikbaar stelde. Kijk, dat geeft de zaak RAL-kleur natuurlijk. Een mooie dekkende laag werd aangebracht en het geheel kreeg een heel ander aanzien. De vloer was al weer een ietske ingewikkelder onderdeel van het project. Er stonden immers kabelgootjes op het wensenbriefje van de toekomstige bewoners, dus dat vraagt wel enig denk- en vooral vakwerk. Wim Rensink is in dat soort situaties dan natuurlijk de juiste man op de juiste plek. Ineke Graven, een talentvol raspaardje uit de hardloopstal van Marco van Rijs schoot AVA`70 te hulp en besloot een hele mooie laminaatvloer te schenken. Een fijn gebaar richting de vereniging maar ook wel een beetje naar haar coach, aan wie ze veel dank verschuldigd is…. “De sloffert” zaagde en lijmde de stroken minutieus op de vloer. Ernst-Jan luiten zal hier en daar nog wat electra gaan aanpassen, want voldoende en goedwerkende stroompunten zijn natuurlijk wel een belangrijke voorwaarde, om de tijdregistratie, printer, laptops, het koffiezetapparaat en natuurlijk het straalkacheltje te laten werken.  De metamorfose zal binnenkort volledig worden afgerond als de buitenzijde geheel wordt opgekleurd.

De jurywagen is omgetoverd tot een luxueus 4*-onderkomen, waar de gebruikers veel plezier aan zullen gaan beleven.  Bovenal is AVA`70 weer een prachtig, opvallend pareltje rijker! Laat de wedstrijden maar komen……(FR)  

maandag 19 oktober 2020

Archeus haalt streep door KroeseWeverscross in Winterswijk

Archeus richt nu de pijlen op 2022

WINTERSWIJK – Atletiekvereniging Archeus heeft een streep gehaald door de 10e editie van KroeseWeverscross op 10 januari 2021. Eerder dit jaar moest de vereniging als gevolg van de coronabeperkingen ook al de Obbinkrun, de landschapsmarathon en de Sorba Bergrun afgelasten. 

Organisator Berto ten Brinke zegt dat “het nu niet lukt om nu een compleet evenement te organiseren dat past bij het karakter van de cross”. De winterse KroeseWeverscross, met een uitdagend parcours en boomstammen als hindernissen, zou in januari haar jubileumeditie beleven. “We richten onze pijlen nu op 2022”, aldus de organisatie.

zaterdag 17 oktober 2020

Daan Migchelbrink loopt de 75 km van het Scholtenpad

Afgelopen zaterdag heb ik onder zeer goede en mooie omstandigheden het Scholtenpad gelopen. Een tocht over een kleine 75km. Maar eigenlijk begint dit verhaal op 31 december 2019.

1 januari 2020 was voor mij de start van een trainingsperiode naar de marathon van Rotterdam. Het zou mijn 2e marathon worden. En wat is er mooier om dit te doen in het jaar dat Ava70 zijn 50 jarige jubileum viert? Zoals iedereen weet ging dit plan niet door vanwege Covid19. En heb ik na een aantal weken mijn training afgebroken. Maar goed, niet getreurd, hij werd verplaatst naar het najaar, 25 oktober.

Dus na een zomer zonder echte doelen begon ik, tegen beter weten in, 3 augustus aan mijn 22 marathon opstart van het jaar. En van te voren had ik bedacht, dat ik hoe dan ook een marathon wilde lopen dit jaar. Of Rotterdam door zal gaan of niet! Zo was de trainingsarbeid niet voor niks. En ook al gauw werd Rotterdam opnieuw geschrapt van de hardloopkalender. Mij gelijk aangemeld voor de Landschaps Marathon van Winterswijk, stond ook al eens op mijn wensenlijstje. Ook die werd op het laatst moment gescharpt.

Inmiddels zul je denken: hoe kom je dan bij 75km?

Op 31 december 2019 zag ik een bericht in een Ava70-app groep van Mathias Welz. Hij had deze dag een afstand gelopen van 75km! het zogenoemde Scholtenpad. Dit is een route  die oorspronkelijk bestaat uit 4 etappes die starten vanuit de markt in Winterswijk. Inmiddels zijn er meerdere varianten. Ahfijn, deze route kun je dus ook in 1 keer rondom lopen. En dit had Mathias Welz dus gedaan. En via de website FKT (Fastest Known Time) zag ik dat het nog iemand dit had gelopen (inmiddels nog 2 mensen). En het leek mij een leuk idee om deze route ooit te gaan lopen. Hoe gaaf is dat!?

Terug naar toen voor de 2e keer Rotterdam werd afgelast.

Toen dit gebeurde bedacht ik mij waarom loop ik na mijn solo marathon, niet het Scholtenpad. En daar kwam de Achterhoek Ultra. Het enige evenement dat in dit jubileumjaar van Ava70 wel doorging. Ik wilde de marathon en de 50km als voorbereiding gebruiken voor de 75km. Dus geen tijd in mijn hoofd om de marathon of 50km of 75km te voltooien.

Zondag 4 oktober.

De dag van mijn solo marathon. Oorspronkelijk stond de marathon van Winterswijk deze dag gepland. Maar ik had een route bedacht waarbij ik alle plaatsen en buurtschappen aan zou doen in de gemeente Aalten. Deze dag was het niet al te best weer. bewolkt, met een enkele bui, maar boven VEEL wind. Ik had mijn moeder (waarvoor veel dank!) geregeld als navigator en cateraar. Iets over 08:00 ging ik van start. Naar een km of 35 begon mijn hamstring iets te haperen en moest ik mijn tempo iets laten zakken. Na 42.195 drukte mijn klokje weer. Eindtijd: 03:49:54.

Vervolgens snel herstellen, want aanstaande zaterdag was immers de 50km van Achterhoek Ultra op het programma. Ik had een trail rugzak geregeld, voeding, voldoende drinken en in de loop van de week ontving ik de email met daarin de laatste informatie en de gpx route. Deze ingeladen in mijn fietscomputer en iets na 10:00 stond ik aan de start op het Ava70 terrein.

De route was mooi en duidelijk. Al was mijn gps-computer af en toe de route kwijt. Met name in bos gedeeltes. Gelukkig kwam ik andere lopers en zo liep ik naar het eerste rustpunt. Dit was goed verzorgd. De wind maakte het koud waardoor ik niet te lang stil wilde staan. Net toen ik weg wilde lopen kwamen mijn ouders aanfietsen. Dus na wat extra minuten toch mijn weg kunnen vervolgen. Het grootste gedeelte tussen rustpunt 1 en rustpunt 2 liep ik alleen, geen andere lopers te bekennen, wat het mentaal niet makkelijk maakte. Ook de korte regenbui hiel daar niet bij.

Aangekomen bij het 2e rustpunt werd ik weer opgevangen door mijn ouders op de fiets. Wat mentaal een oppepper gaf. Na wat drinken en wat snoepjes, mezelf ingang getrokken voor de laatste 16km. Op wat lastige stukken na, deze uiteindelijk toch goed doorgekomen. Moe maar voldaan kwam ik binnen na tocht van 5:27:42. Nog nooit zń afstand gelopen, toch wel trots op mijzelf. Maar ik wist in mijn hoofd wat er volgend weekend op het programma stond. hoe ik de laatste 5km van deze tocht doorkwam was hoopvol voor het Scholtenpad.

De volgende dag werd ik wakker met spierpijn en wat last onder mijn voet. Niet zo gek, maar in de loop van de week maakte ik mij toch wat zorgen. Aanstaand weekend ging ik immers een tocht van 75km lopen. Dit is de helft meer dan de tocht van afgelopen zaterdag! Na op maandag een rondje te hebben gelopen om het lichaam weer in beweging te krijgen, liep ik donderdag een 15km duurloop. De spierpijn was inmiddels weg, maar de last onder de voet was nog aanwezig. Al merkte ik tijdens het lopen dat ik er wel doorheen kon lopen.

In overleg met mijn medefietser en gezien het gunstige weer besloot ik om de tocht op zaterdag te gaan doen. De mee fietser was wederom mijn moeder, wat heb ik fantastische ouders! Het idee was om 08:00 te vertrekken.

Zaterdag 17 oktober: De dag waarvoor ik vele trainingsuren had gemaakt was gekomen. Ik was benieuwd hoe mijn voet het ging houden....de eerste 10km kwamen we mooi en rustig door. De route had ik laten starten op ´t Zand in Bredevoort. Om vervolgens via het buurtschap ´t Klooster naar Vragender te gaan. Van Vragender liepen ik richting de Engelse Schans bij Lievelde en richting Zwolle bi-j Grolle. Omdat ik mijn voet toch al wel behoorlijk begon te voelen, had ik in mijn hoofd om vlak voor mijn pauze wandeling, bij het 20km punt, een ibuprofen te nemen. Ik had van alles meegenomen, maar schijnbaar de pijnstillers vergeten. Goed, 2 boterhammen er in, wat drinken en na 1km wandelen ben ik weer gaan hardlopen. Rond km 30 begon ik het zwaard te krijgen. Last van de voet, een lang stuk langs een beek, een stuk daarvan kon niet gefietst worden dus hebben we daar gewandeld. Na een stuk harde weg bij kilometer 40 ongeveer moest ik toch echt een sanitaire stop maken. Kortom ik was met het hele hardlopen er een beetje mee aan het doen. Wandelen hardlopen, eten, drinken, sanitaire stop...

Ik pepte mezelf op om het komende uur door te lopen. En bij de 50km kreeg ik weer moraal. Ik was nog nooit zo ver geweest! Vanwege een aardig vermoeid lichaam besloot ik om vanaf daar van 5km na de volgende 5km te lopen. Dat deed mij goed. Ondanks dat mijn lichaam vermoeid was hield ik in mijn gedachte: we gaan nu niet meer stoppen he! zoveel trainingsuren! zń doel!

Het eind kwam in zicht, we liepen inmiddels rond op buurtschap de Haart. Het einde kwam nu echt inzicht. Wat lusjes en we waren spoedig weer in Bredevoort. En toen wij weer bij het beginpunt waren schreeuwde ik een blijdschaps kreet YEAH! We waren rond, na iets meer dan 74km en 7:57:02 zat mijn tocht erop. De trilogie was voltooid. Vermoeid, op, maar voldaan. Ondanks de echt hele mooie route, langs klinkerpaadjes, landweggetjes, slootkanten en asfalt nam ik mijzelf voor dit in de toekomst niet meer te doen. Ook voor mijn moeder was het een mooie route en ik ben haar veel dank verschuldigd! Alleen omdat ik wil hardlopen!

Voor de geïnteresseerden met ambities, de route kun je hier vinden (gpx download)

Groeten Daan

Nieuwe lichting looptrainers bij AV Argo in Doetinchem

Het stokje wordt over gedragen!

Zaterdag 17 oktober hebben de jeugdlooptrainers Corrie Nusselder (na 11 jaar), Niels Weijers (na 14 jaar) en Stefan Scanu(oprichter, na 15 jaar) het stokje overgedragen aan de nieuwe lichting looptrainers. Ruben Garretsen, Luuk Nusselder en assistente Ismay Bolder begeleiden de groep t/m 9 jaar. Jordy Kloet en Tijmen Wisselink (assistent) zullen de groep 10 t/m 13 jaar gaan begeleiden.

In 15 jaar tijd groeide de loopgroep uit van 5 kinderen naar tegenwoordig zaterdagen van ruim 70 kinderen. Het enthousiasme en de energie die de kinderen meebrachten zorgden ervoor dat de trainers altijd met veel plezier de trainingen hebben verzorgd. Nu de assistenten hun trainersdiploma hebben behaald wordt het tijd om het stokje door te geven.

Drenthel loopt Indian Summer Ultra in Rolde

Henrie Drenthel

De Indian Summer Ultra zit er weer op. Weliswaar de Corona-variant, maar hij was niet minder mooi. Zes uur 's ochtends starten vanaf camping De Weyert in Rolde waar na bleek toch ook nog zo'n 20 andere idioten hetzelfde idee hadden. Vooraf stiekem nog even gedacht om aan de oorspronkelijke route van 87 km een lusje van 13km te knopen om aan de 100 te komen maar dit idee lopende de dag al gauw laten varen. Doordat er geen verzorgingsposten waren op het parkoers moest de grote rugzak mee met eten en drinken voor de hele dag, alsmede ook nog wat droge kleding, een regenjackje, hoofdlampjes, batterijen en een powerpack. 

Kortom; the backpack was killing me. Dat viel behoorlijk tegen al dat gewicht en na een kilometer of 60 was de couplesse (voor zover die al aanwezig was) helemaal weg en werd het een mix van dribbelen-hobbelen-wandelen. Als dan ook de paar horeca-punten onderweg dicht zijn dan valt dat ook al niet mee. Gelukkig hadden ze bij de schaapskooi nog koffie en daarna was ook het einde in zicht. Het weer was geweldig, 's ochtends vroeg dauw op de velden en de hele dag een zonnetje met een graad of 10, kon niet beter. Zo, nou op zoek naar een volgens Corona-Evenement.

Henrie

Sel Chemie 'schenkt' AVA'70 schone handen

Gerben Schepers

Bij AVA`70 wordt alles in het werk gesteld om de accommodatie coronaproof in te richten en dit ook zo te houden. De kleedkamers worden al maanden  niet gebruikt en komt er alleen water uit de douchekoppen  als de legionellaklok dit vraagt. In het clubhuis is een routing uitgezet, die bezoekers de weg wijst van binnenkomst tot de uitgang. Op elke hoek van het complex staat er een desinfectiepompje, dus iedereen kan ook zelf zorgen voor schone en bacterievrije handen. 

De maatregelen zullen voorlopig nog wel een poosje gelden, dus besloot Gerben Schepers van SEL Chemie om AVA`70 van een flinke voorraad desinfectiemiddel te voorzien. Sterk spul overigens, want het goedje bevat maar liefst 80% alcohol. Daarbij schat hij de kwaliteiten van zijn clubgenoten hoog in, want er staat met grote letters op het etiket aangegeven, dat de gel alleen bestemd is voor professioneel gebruik. Uiteraard is men bij AVA`70 erg blij met deze bijzondere sponsorgift van SEL Chemie! 

Blijf hardlopen! Ook tijdens de lockdown

Blijf dus ook tijdens deze gedeeltelijke lockdown hardlopen, alleen of met ten hoogste drie loopmaatjes

Het zal niemand ontgaan zijn: Nederland zit vanaf woensdag 14 oktober 22:00 uur voor ten minste 4 weken in een gedeeltelijke lockdown. Omdat hardlopen gelukkig nog steeds mag, weliswaar beperkt, komen we toch weer goed weg. Maar wat betekent dit nu concreet voor hardlopers?

-Volwassenen (18+) mogen buiten in groepjes van maximaal 4 personen hardlopen

-Daarbij moeten ze onderling ten minste 1,5 meter afstand bewaren

-Alle hardloopevenementen worden verboden

Ga dus niet met je loopgroep in het park of bos hardlopen maar houd het bij maximaal drie loopmaatjes. In tegenstelling tot de vorige lockdown blijven dit keer de sportscholen open. Dat is ook voor hardlopers goed nieuws: de liefhebbers van de loopband kunnen hun trainingsmeters blijven maken. Hardlopers die hun favoriete sport combineren met krachttraining kunnen dat gewoon blijven doen. 

Buiten sporten heeft extra voordelen

In deze coronatijd ervaren veel sporters dat het lastig is de motivatie op peil te houden. Uit Canadees onderzoek blijkt dat buiten sporten meer motiverend werkt dan sporten binnen vier muren. Ze vormden twee groepen sporters die beide een twaalfweeks trainingsprogramma af werkten. Een groep trainde drie keer in de week binnen, de andere groep volgde hetzelfde programma in de buitenlucht. En wat bleek? Het trainingsverzuim was bij de binnensporters hoger en, in tegenstelling tot de buitengroep, zakte het animo om te sporten bij hen aanzienlijk (met ongeveer 10 procent). Er werd ook gekeken wat de invloed van het trainingsprogramma was op het dagelijkse activiteitsniveau van de deelnemers. Deze bleek voor de binnensporters niet veranderd. Bij de buitengroep bleek die met ruim 20 procent te zijn toegenomen. Buitensporten heeft dus een positief effect op de lifestyle.

De onderzoekers sloten hun verslag af met een aanbeveling: ‘vanwege de gevonden resultaten, die laten zien dat lichamelijke activiteit in de buitenlucht positieve effecten heeft op het welbevinden, moet buitensporten – groene trainingen – gepromoot worden, niet alleen vanwege een positievere sportbeleving, maar ook vanwege de positieve invloed op een actieve levensstijl.’

Blijf hardlopen

Blijf dus ook tijdens deze gedeeltelijke lockdown hardlopen. Of je nu alleen loopt, of met ten hoogste drie loopmaatjes: doe dat zoveel mogelijk in de buitenlucht. Wees geduldig: er komt een tijd dat er weer hardloopevenementen worden georganiseerd. Nu leg je de basis om dan een topprestatie te kunnen leveren. (bron)

vrijdag 16 oktober 2020

Duur- en intervaltraining: de ideale planning

Iedereen heeft baat bij zoveel mogelijk variatie
Moet je nu meer intervaltraining, krachttraining of duurtraining met wisselende snelheid in je schema opnemen?

In feite heeft iedereen baat bij een zo gevarieerd mogelijke training. Hiermee worden verschillende systemen in ons lichaam getraind. Bovendien vermijdt je met die trainingsvariatie, dat je de training als te monotoon en te weinig uitdagend ervaart. Maar tegelijk zou je moeten uitgaan van je eigen lichaam:

– Hoe staat het met de pompfunctie van jouw hart?

– Heb je een hoge of lage rusthartfrequentie?

– Loopt die frequentie snel of langzaam op tijdens een trainingsloop.

– Herstelt je hartfrequentie sneller na een bepaalde training?

– Ben je van nature snel, lenig?

– Ben je snel moe?

Om dat soort vragen te kunnen beantwoorden moeten we eerst heel kort ingaan op de normale respons van het lichaam. Dit is een complex gebeuren dat niet zomaar te meten is. Daarom zal de aandacht vooral gaan naar het verloop van  de hartfrequentie, als respons op verschillende trainingsmoduli. Immers dit is de enige objectieve parameter is die een loper heeft. Maar eerst nog even in het kort wat er allemaal gebeurt in het lichaam bij duurprestaties.

Cascade van gebeurtenissen

Als  we beginnen te lopen zullen drie systemen, die zeer nauw met elkaar samenhangen, meer prestaties moeten leveren. Achtereenvolgens zijn dat: De ademhaling, het hart en circulatie (het hart moet meer bloed uitpompen, maar de bloedvaten moeten dat ook aankunnen) en de energievoorziening van de spieren. Deze systemen zijn zo van elkaar afhankelijk, dat als één een probleem heeft (denk aan b.v. een verkoudheid, die de longfunctie aan heeft getast), de andere twee niet in staat zijn dat te compenseren. Dit is natuurlijk helemaal overduidelijk bij b.v. een verstopte kransslagader van het hart, wat het prestatievermogen ernstig vermindert. Maar er zijn een aantal doodgewone ziektes die zowel de hartfunctie als het spiermetabolisme negatief kunnen beïnvloeden.

Dit alles wijst erop, dat uithoudingsvermogen training gericht moet zijn op de ontwikkeling van deze drie systemen. Het beste zou zijn als door middel van slimme trainingsmiddelen de zwakke schakel wat extra aandacht krijgt.

Laten we eens kijken hoe we dat in algemene zin kunnen aanpakken.

Diagnose van het zwakke punt

Stel we hebben twee lopers (een eeneiige tweeling), beiden 30 jaar. Hun trainingsleeftijd is 8 jaar, ze trainen allebei 5-6x/week. De één (A) heeft een beste 10km prestatie van 50 minuten, de ander (B) 30 minuten. Gezien het feit, dat ze dezelfde genen hebben moeten deze verschillen verklaard worden uit de training. Immers bij een eeneiige tweeling wordt 50% van de prestatie bepaald door de genen, de andere 50% door leefstijl, dus in dit geval training.

De duur van de trainingen is bij beiden zo’n 1,5 uur. Maar er is duidelijk verschil in de intensiteit waarmee dat gebeurde. A doet voornamelijk langzame duurtraining, B doet daarnaast ook interval en tempotraining. Maar ook loopt hij vaak relatief snelle duurlopen, met hartfrequenties rond de 170 slagen/min. De hartfrequentie van A komt meestal niet boven de 130-140 slagen. Dit verschil in trainingsaanpak resulteert in duidelijke verschillen in rust hartfrequentie. Bij A is die 65 slagen/min, bij B 48 slagen/min. Beiden hebben een maximale hartfrequentie van 195/min, alleen wordt deze bij een maximaal test op de loopband bij A al bij 12km/u bereikt en bij B bij 20km/u. Ook het verloop van de bloeddruk is bij A ongunstiger dan bij B. Bij B is de gemiddelde arteriële  bloeddruk (=die van de slagaders) beduidend lager dan bij A, dit ondanks zijn veel hogere belasting

Dit alles duidt erop, dat het hart-en vaatstelsel bij A de beperkende factor is. Hierdoor kan de spier ook niet optimaal functioneren. De ademhaling vormt niet de beperkende factor bij gezonden. Dit betekent, dat de training van A in eerste instantie gericht zal moeten worden op verbetering van:

– 1. De pompfunctie van het hart.

– 2. De elasticiteit van de bloedvaten.

Hierdoor zullen de werkende spieren meer bloed en zuurstof kunnen krijgen. Met het systematisch meten en gebruiken van de hartfrequentie kan elke loper op objectieve manier inzicht krijgen of het beoogde doel inderdaad bereikt wordt. (bron)

woensdag 14 oktober 2020

Route 69: Aalten rondje Eskes

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd regelmatig een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 69e route uit deze serie: Een route die begint bij het Schepersveld en vervolgens langs de grafheuvel in het Nannielaantje, havezathe 't Walfort en boerderij Eskes loopt. Volg vanaf de ingang van het Schepersveld de groene pijlen het Loohuisbos in.

Route 69: Een route door het bossen en veel over zand- en graspaden
Afstand: 6,4 kilometer
Start: Café-restaurant 't Schepersveld, Loohuisweg 5 - 7121 JL Aalten
Bewegwijzerd: Ja, groene pijlen
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 14 oktober 2020
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproutes in de omgeving van Aalten

*Zalencentrum Schepersveld: In 35 jaar toverde de familie Hofsteenge café de Wever om in het prachtige zalencentrum 't Schepersveld. Op 1 juli 2020 nam Suzanne Ruesink met haar familie het stokje over. Voorlopig onder de huidige naam, maar steeds vaker onder de naam Suzie's Farm.

*Grafheuvel Nannielaantje: Aan de rand van Aalten ligt een bijzondere grafheuvel. Het voormalig landgoed ‘het Smees’ was destijds eigendom van Christiaan Caspar Stumph en zijn vrouw Jeanne Lesturgeon. Hij oefent het ambt van burgemeester van Aalten uit van 1811-1818. Stumph was de eerste burgemeester van Aalten.

*Havezathe 't Walfort: De havezathe was een versterkt huis dat toebehoorde aan één van de borgmannen van Bredevoort. De borgmannen moesten Bredevoort beschermen zodra er onheil was. De oudste vermelding van de havezate dateert uit begin 1400, toen het huis nog Waldenvoorde heette. Het was toen een boerderij in eigendom van Derk van Lintelo. 

In de nabijheid van het landgoed was een veemgericht gevestigd dat viel onder Bocholt. Hier werd vier maal per jaar recht gesproken. In 1430 werd het recht gesproken door Berend de Dücker. Hij was tevens burgemeester van Bocholt. Hij was berucht om zijn strenge vonnissen. 'De Dücker zal je halen' was een dreigement dat nog lang werd gebruikt wanneer kinderen niet gehoorzaamden.

*Boerderij Eskes: Een Saksische boerderij zuidelijk gelegen aan het kruispunt Stationsweg, Walfortlaan en de Eskesweg. De boerderij stamt mogelijk uit de 18e eeuw. De boerderij is een rijksmonument.

De boerderij ligt pal naast de Bolle Es en hoorde vroeger bij het landgoed en havezate 't Walfort. Bij de bouw werden mogelijk materialen gebruikt van de gesloopte bovenverdieping van de havezate Walfort. Sinds de bouw van de boerderij is er niet veel aan het huis veranderd, zelfs de erfinrichting met bijbehorende waterput is goed bewaard gebleven. De achtergevel geeft teruggeplaatste deeldeuren omdat de stallen aan beide kanten van de deur uitgebouwd zijn. Het woondeel had naast de woonkeuken een pronkkamer.

zaterdag 10 oktober 2020

Ultraloper Schipper geniet nog volop

Sjaak Schipper

Het is een prachtig moment…. Op kilometer 28 tijdens de Achterhoek Ultra komen we sololoper Sjaak Schipper uit Groningen tegen en bieden hem een plaatje ontbijtkoek aan. Hij tovert een mooie glimlach op zijn gelaat en bedankt ons vriendelijk, maar geeft aan meer dan voldoende in zijn rugzak te hebben. Hij groet ons met een zwaaiend armgebaar en vervolgt zijn weg in een rustige tred. Onze waardering is groot voor de grijze, atleet, die nog ruim 22 kilometer heeft af te leggen. Helemaal, als we na afloop vernemen, dat Schipper al 72 (!) jaar is en die dag ruim 7,5 uur in actie is geweest. Maar wat heeft hij genoten, zo laat hij weten…..

Sjaak, hoe ben je bij de Achterhoek Ultra terecht gekomen?

Ik loop wel vaker ultra`s en trail, dus ik ken beide organisatoren Andre en Henri wel. Via facebook las ik dat AVA`70 een ultra van 50 kilometer ging organiseren. Vorig jaar was ik met de kinderen in een natuurhuisje in Winterswijk en hebben toen hele mooie uitstapjes in de omgeving gemaakt. Dit jaar gingen er heel veel wedstrijden niet door en dus vond ik dit een hele mooie aanleiding om de prachtige omgeving van de Achterhoek te zien in looptempo. De reisafstand vond ik niet zo`n probleem want ik loop normaliter ook wel in Zuid-Limburg en Zeeland, dus besloot ik me voor het evenement aan te melden.

Wat vond je van de wedstrijd?

Hoewel ik niet meer echt wedstrijdgericht loop, vond ik het een prachtig parcours met mooie natuurgebieden. De route was duidelijk uitgezet met GPX-systeem en onderweg waren er goede verzorgingsposten met behulpzame en vriendelijke vrijwilligers.

Je bent wel echt iemand van de lange adem. Wat vind je zo leuk aan het lopen van langere afstanden?

Omdat het tempo (veel) lager ligt, is het langer vol te houden en daarnaast heb je minder kans op blessures. Bovendien heb je op deze manier veel meer oog voor je omgeving.

Kun je eens de top 3 van trails noemen die je gelopen hebt en ook aangeven waarom?

1. IJsland, de Laugavegur Ultra: dit was een trail van 55 kilometer gekenmerkt door prachtige vergezichten, zwaveldampen, lavavelden, heuvels, sneeuwvelden en enkele rivierdoorwadingen,

2. Harzquerung in Duitsland: mooie heuvels en prachtige voorjaarskleuren maakten dit hardloopevenement tot een toptrail,

3. TransGranCanaria Advanced: een trail die plaatsvindt in februari en waarbij je te maken krijgt met een temperatuur-verrassing in de winter. Het aantal hoogtemeters is 4000+

Wat is het geheim van Sjaak Schipper?

Een geheim is het eigenlijk niet, maar het is natuurlijk voor elke hardloper belangrijk om goed naar je lichaam te luisteren en te lopen in je eigen tempo.

Wat staat er zoal in je prijzenkast?

In 2006 won ik in mijn leeftijdsklasse 55+ de eerste prijs bij de 50 kilometerwedstrijd van de Run in Winschoten en 2 jaar later werd ik bij dezelfde wedstrijd 3e, maar toen in de klasse 60+.

Bij de Rothaarsteig in Sauerland pakte ik de titel in de leeftijdsklasse 70+. Op het eiland Usedom vindt jaarlijks een marathon plaats en op deze bijzondere plek veroverde een bronzen plek op de marathon in de categorie 70+.

Uit bovengenoemde erelijst blijkt maar weer eens dat mijn motto “” als je maar oud genoeg wordt en je blijft hardlopen, je vanzelf in de prijzen valt,” volledig op gaat…..

Heb je nog tijd voor andere hobby`s?

Naast het hardlopen mag ik ook graag wandelen, fietsen en zingen.

Tenslotte Sjaak, welke uitdaging wil je nog aangaan?

Het is natuurlijk op dit moment wel lastig om iets te plannen, maar ik zou nog graag deelnemen aan een van de kortere afstanden van de Ultra Trail du Mont Blanc. Een prachtig mooi gebied met heel veel hoogtemeters!

De leeftijd van 72 jaar heeft Sjaak Schipper zeker nog niet minder enthousiast gemaakt bij het uitoefenen van zijn passie. Hij geniet volop van de activiteiten, die hij onderneemt en is daarmee een prachtig voorbeeld voor alle hardlopers! (FR)

Foto's van de 1e Achterhoek Ultra in Aalten

Wim Rensink en Joke Balke

Klik op de link voor de foto's van Rinus Luijmes

fotoalbum

Karl Steiner

Verslag van de 1e Achterhoek Ultra in Aalten

De deelnemers aan de 50 kilometer (foto Rinus Luijmes)
Mooi debuut Achterhoek Ultra

Dit jaar bestond AVA’70 50 jaar. Een hele reeks van feestelijkheden en speciale evenementen was gepland om dit groots te vieren. Eén van die evenementen was de eerste Achterhoek Ultra. Een idee van Henrie Drenthel en ondergetekende om een 50 kilometer ultraloop door het Achterhoekse landschap te organiseren. Voor degenen die 50 km te ver vonden was er de mogelijkheid om met een team van drie personen mee te doen. Wie had kunnen denken dat een virus er voor zou zorgen dat alle feestelijkheden afgeblazen zouden worden. Uiteindelijk bleek de Achterhoek Ultra het enige evenement op de kalender die nog bleef staan.

Uiteraard was er al veel tijd gestoken in het maken van de mooiste route. Heel veel van de paadjes hadden we al wel eens gelopen in onze trainingslopen, maar om ze aan elkaar te knopen tot een route van 50 km viel nog niet mee. Na een aantal testlopen en veel schrappen en opnieuw tekenen hadden we een route waar we tevreden over waren. Zoveel mogelijk bossen, singels en andere natuurgebiedjes die het gebied tussen Aalten en Winterswijk rijk is werden aaneengeregen door onverharde paden en pittoreske klinkerweggetjes.

We hadden een mooie promofilm laten maken door Joppe Roos en een website opgetuigd om deelnemers te trekken. Ook Facebook en natuurlijk een heleboel mond-op-mond reclame moesten zorgen voor een mooi aantal deelnemers. Niet teveel, want we wilden er een klein maar fijn loopfeest van maken. En gaandeweg de Coronaperiode werd het duidelijk dat we met een flink aantal beperkingen en maatregelen te maken zouden krijgen. Daarom gingen we steeds minder reclame maken om maar niet teveel deelnemers te krijgen en alles in de hand te kunnen houden. Toch hadden we al snel een mooie lijst deelnemers, zowel regionaal als van verder weg.

Uiteindelijk werd het door het weer oplopen van het aantal besmettingen en verscherpte maatregelen nog spannend of het door zou kunnen gaan of niet. Maar op 10-10-2020 was het dan toch zo ver. D Day! ’s Morgens al vroeg kwamen Henrie en ik bij het AVA clubgebouw om alles klaar te zetten. Evelien was er ook al bijtijds bij om de koffie te regelen en de laatste zaken door te spreken. Het weer leek ’s morgens nog mee te vallen, maar in de middag werd er regen verwacht. We zetten dus maar een partytentje bij de finish om daar wat eten en drinken droog te kunnen houden.

De goodiebags voor na de finish werden mooi op een rij gezet in het krachthonk. Dat werd ook het zenuwcentrum voor de elektronische tijdwaarneming die in de capabele handen van Marco lag. De verzorgingsposten hadden de spullen al in hun busje geladen en stonden klaar voor vertrek. De AVA kantine was gesloten wegens Corona, maar werd ingericht als wedstrijdsecretariaat.

De deelnemers begonnen langzaam binnen te druppelen en mochten via een uitgepijlde looproute in de kantine hun keycord met startkaart ophalen. Aangezien er een heel beperkt aantal deelnemers was verliep dat allemaal eigenlijk heel gedisciplineerd en soepel. Geen gedrang en zenuwachtige wedstrijdlopers, niemand maakte zich echt druk. Afstand houden was eigenlijk ook geen probleem, ruimte genoeg voor iedereen. In het zonnetje was het fris, maar prima uit te houden op het terras. Maar daar werd het snel drukker. Op het laatste moment besloten we daarom de startprocedure nog aan te passen.

De eerste lopers waren er klaar voor en de tijdregistratie was er ook klaar voor. We besloten om in plaats van de geplande start om 10 uur, gewoon de start open te gooien. Aangezien de tijd elektronisch werd bijgehouden mocht iedereen starten als ze er klaar voor waren. Dat maakte dat er een prachtige gespreide start ontstond. Als we dat hadden willen plannen was het vast niet zo goed gelukt. De solo lopers en de startlopers van de teams waren al snel onderweg en de overige leden van de teams gingen ook op weg naar de wisselpunten. Het start terrein liep snel leeg en alleen de jeugd van AVA bleef over om te trainen. Die pasten hun training aan door onder andere met zijn allen bij elkaar ook 50 km te lopen. Met 47 deelnemers was dat snel klaar, maar een leuk initiatief.

Henrie en de verzorgingspost crews gingen op weg en het wedstrijd secretariaat kleedde zich om in wielertenue. Die gingen de route met de fiets doen. Uiteindelijk bleef ik alleen over bij AVA als centraal aanspreekpunt/noodgevallenpost. Even een momentje rust met een bakkie koffie. De loungeset in de AVA kantine leent zich daar prima voor en in het zonnetje achter glas was het ook goed vol te houden.

Na een paar uurtjes rondlummelen (gelukkig geen enkel noodgeval) kwam er langzaam weer leven in de brouwerij. Marco kwam weer om zijn plek achter de laptop in te nemen. Een telefoontje van Henrie dat de eerste lopers vertrokken waren bij VP2 was voor hem een teken geweest om weer in zijn autootje te stappen. De eerste loper liet nog even op zich wachten, maar uiteindelijk zagen we beweging in de verte. De eerste loper had er nog een flinke vaart in en klokte een tijd van net boven de 4 uur over 50 km. Even later kwam AVA-lid Mathias ook over de streep. Maar aangezien hij later gestart was bleek hij met een tijd net onder de 4 uur toch sneller. Beide lopers waren heel tevreden over het parcours en hadden maar één buitje meegemaakt.

Langzaam druppelden er meer lopers binnen, sommigen alleen en anderen in kleine groepjes. Samen loopt het toch fijner dan alleen, je kunt elkaar dan stimuleren. Ook de eerste teams kwamen al vrij snel binnen. Het eerste team was team Sport-Balance, bestaande uit drie dames. Ze zetten een vlotte eindtijd neer maar bleken geen partij voor tempobeul Mark te Brake en zijn broer Luuk. Broer Tim moest op het laatste moment afzeggen, waardoor Mark twee stukken van 17 km moest lopen. Dat bleek dusdanig lekker te gaan dat hij besloot ook zijn broer Luuk te begeleiden op de laatste 17 km. Of Luuk daar ook zo blij mee was is de vraag, die moest nl. alle zeilen bijzetten om zijn snelle broer bij te blijven.

Inmiddels kwamen er steeds meer lopers binnen en ik werd nog bijna druk met het uitreiken van de goodiebags. Toch leidde het gelukkig niet echt tot drukte. De Grolsch herfstbok en de Achterhoekkoek van Tracey Jewell in de goodiebag werden enthousiast ontvangen door de deelnemers. Aangezien er verder geen mogelijkheid was om te douchen en de kantine ook noodgedwongen dicht was vertrok ook iedereen vrij snel weer. Dat was ook gevraagd in de informatie die gestuurd was aan de deelnemers. Aan de ene kant jammer, maar aan de andere kant werd het weer er ook niet beter op, dus was het waarschijnlijk ook zonder Coronamaatregelen wel zo gelopen. Het begon te waaien en af en toe voelden we wat spetjes.

Op een gegeven moment hadden we de hoofdmoot wel verwerkt en werd het weer rustig op het terrein. Uiteraard bleven we iedereen enthousiast binnenhalen, maar aangezien het begon te regenen trokken we ons terug onder de partytent. De laatste restjes chocolade, chips en cola werden nog gretig opgemaakt door de laatste deelnemers waardoor er niet eens heel veel over bleef. De allerlaatste deelnemer liet nog even op zich wachten, maar die had van tevoren al aangegeven dat we alles al wel op mochten ruimen.

Sjaak Schipper was de enige die het laatste uur of zo in de stromende regen moest afleggen, met een flinke tegenwind. Maar niets kon zijn goede humeur verstoren en nadat we hem ook nog op een lekkere verse bak koffie getrakteerd hadden en hij zich omgekleed had stapte hij lachend in zijn auto om weer terug naar Groningen te rijden. Ook wij konden daarna tevreden naar huis gaan. Best vermoeiend zo’n dagje organisatie zijn.

De dag was echter nog niet helemaal voorbij. Op Facebook verscheen het ene lovende bericht na het andere, complimenten, bedankjes en geweldige foto’s kwamen voorbij terwijl ik genoot van mij herfstbokje. Mijn telefoon bleef plingen met Whatsapp berichten van de loopmaatjes waarmee ik een 12 weken durend trainingsschema had afgerond in de voorbereiding naar hun eerste ultra. Ook veel complimenten van onze (Duitse) loopvrienden dat we zo’n mooi en Coronaproof evenement hadden weten neer te zetten. Uiteraard is het niet alleen aan Henrie en mij te danken, het is een echte teamprestatie. Maar het zal jullie niet verbazen dat ik met een tevreden glimlach in slaap viel.

Andre Bleumink

Achterhoek Ultra 2020 – ‘Speeltuin voor hardlopers’

De Achterhoek Ultra was een juweeltje waar met plezier op wordt terug gekeken

De Achterhoek Ultratrail zal naar alle waarschijnlijkheid de geschiedenisboeken in gaan als de enigste activiteit die bij het 50-jarig jubileum  van AVA`70 doorgang kon vinden. Het kleinschalige hardloopfeestje op 10 oktober jl. was een juweeltje, waar door de deelnemers zeker nog lang met plezier naar zal worden terug gekeken.   

De organisatie was in handen van de ervaren trailrunners Henri Drenthel en André Bleumink, die niets aan het toeval hadden overgelaten. De deelnemers kregen een prachtig parcours voorgeschoteld, een flink aantal vrijwilligers werd ingezet en bij de verzorgingsposten was het sfeervol en ontbrak het aan niets. Het parcours kende een totale lengte van 50,8 kilometer en er kon solo worden deelgenomen of als trio, waarbij elke loper ongeveer 17 kilometer aflegde. De echte trailrunners zijn pure solisten en kijken niet op een metertje meer of minder. Een mooie club van totaal 41 kilometervreters ging de uitdaging aan en stond goed voorbereid en bepakt met een rugzak vol voedingswaar en kledingstukken aan de start. Om het deelnemersveld direct een beetje uit elkaar te trekken, kon de eerste atleet al om half 10 vertrekken. Een uurtje later meldden zich de eerste teamlopers bij de organisatie aan de start en voorzien van een tijdsregistratiechip konden ook zij op pad gaan. Het bijzondere van het trailrunnen is, dat het parcours niet met linten, bordjes en pijltjes is uitgezet, maar dat de deelnemers een GPX-bestand ontvangen en dit op hun mobiele telefoon of horloge kunnen zetten. Deze vorm van navigatie was voor een aantal triolopers een primeur en dat zorgde toch wel voor enige spanning en hilariteit bij de start. Het probleem loste zich feitelijk al snel op, toen er voor werd gekozen om op coronaprove wijze bij elkaar te blijven lopen. Ook bij de sololopers ontstond er enkele kleine groepjes, vooral om elkaar te steunen op momenten dat het even wat moeilijker gaat.

Vanaf het vertrek bij AVA`70 ging het parcours via het Haartse platteland in de richting van Winterswijk, waar een lus door het unieke natuurgebied van de Bekkendelle werd gelopen. Na ruim 17 kilometer was er een verzorgingspost ingericht bij watermolen Berenschot. De lopers kregen hier lekkers aangeboden die voor trailrunners belangrijk zijn, zoals cola, ontbijtkoek, chips en drop. Proviand dat vooral bedoeld is om het suiker- en zoutgehalte aan te vullen. Terwijl de sololopers druk waren met het stapelen van extra energie, fungeerde deze tussenstop ook als wisselpunt voor de trio`s. De tweede lopers maakten zich gereed voor vertrek en wat vooral opviel was de gemoedelijke sfeer. Er was tijd voor een dolletjes, er werden wat foto`s gemaakt en hier en daar werd nog een plasje gepleegd. Het traject werd vervolgd en er werd koers gezet richting het Wooldse Veen met uiteraard het smalle plankenpad, dat zeker kon worden gezien als een van de hoogtepunten van de trail. De mooie zandpaden in het schitterende Winterswijkse buitengebied bleven elkaar opvolgen en leidde de atleten naar de tweede rustplek, minicamping Roerdinkhof. Ook hier weer trailproviand in overvloed en organisator Drenthel zag zich het schouwspel van volop genietende hardlopers glimlachend aan. Het slottraject was er nog eentje van het pittige soort. Via de Bocholtse Baan, maar het kan ook de Borkense Bahn zijn geweest, moest er nog een flink stuk geploeterd worden langs de slootkant. De kilometerteller tikte inmiddels de 40 aan en de vermoeidheid begon bij minigeen intussen flink toe te slaan. De prachtige natuur maakte natuurlijk heel veel goed en langzaam maar zeker kwam ook de finish in zicht. Een paar zandpaden verder was de thuishaven van AVA`70 weer in zicht en lukte het alle deelnemers toch nog in meer of mindere mate om een glimlach op het gelaat te toveren. Nadat de tijd officieel was geklokt en de waarnemer het sein op groen had gezet, kon er een zeer toepasselijke goodiebag in ontvangst worden genomen. De vermoeidheid was niet bij alle deelnemers hetzelfde, dat was de mening over het parcours van de Achterhoek Ultratrail 2020 zeker wel: schitterend!         

De bijzonder geslaagde jubileumactiviteit kende geen podium en elke deelnemer werd gezien als winnaar. Omdat er toch tijden geklokt werden, zijn er wel uitslagen opgesteld. De snelste sololoper van AVA`70-atleet Mathias Welz, die de 50,8 kilometer afraffelde in een supersnelle tijd van 3 uur, 56 minuten en 45 seconden. De Beunhazen vormden het snelste team, waarbij het meest opmerkelijke feit was, dat deelnemer Mark te Brake zich bedacht om de hele afstand maar te gaan lopen en hij klokte uiteindelijk 3 uur en ruim 35 minuten. Hiermee scoorde hij veruit de snelste tijd van de dag. Noemenswaardig is echter zeker ook de prestatie van Groninger Sjaak Schipper, die maar liefst ruim 7,5 uur op pad was èn genoot. Genieten deden overigens zeker ook alle andere deelnemers van het prachtige parcours. André Bleumink en Henri Drenthel werden na afloop overladen met tal van complimenten. En terecht! Het duo is het gelukt om de hardlopers een prachtig parcours voor te schotelen, dat fungeerde als een heuse speeltuin.

De eerste Achterhoek Ultratrail bleek een hele mooie primeur, die zeker voor herhaling vatbaar is. De tijd zal het leren……(FR)

Uitslagen van de 50 km Achterhoek Ultra in Aalten

Enkele teamlopers, afstand 16-34 kilometer

Klik op de link voor de uitslagen

teams en individueel

teams, mannen en vrouwen

site organisatie

'A Mile An Hour' van Loopgroep Zandloper

Appels plukken
Omdat we elkaar niet meer treffen op wedstrijden, heeft Loopgroep Zandloper een gezamenlijk evenement gehouden, de zgn. a mile an hour 

Bij de evenement ging een ieder vanaf zijn eigen huis (of bij iemand anders vandaan) 'elk' hele uur een mijl hardlopen (= 1,6 km). Enkelen begonnen al om 7:00 uur in de morgen, maar het merendeel startte wat later op de dag. Dit was afhankelijk van hoe veel mijl je van plan was. Je kon kiezen tussen 3, 5, 8 of 10 mijl. Bij de 10 mijl moest je vroeg uit de veren, want de laatste mijl was om 16:00 uur. Tussen de mijlen door was er tijd over. Het idee was die tijd te vullen met nuttige, leuke, of ludieke activiteiten. Velen hebben samen met andere Zandlopers deze tussentijd ingevuld. De groep Winterswijk heeft 350 kilogram appels geplukt voor natuurlijke appelsap. Groep Romienendiek heeft o.a. geplogd (bermafval tijdens het lopen opruimen). Groep Veldhoek heeft van alles gebakt en gebraden.  

De laatste mijl kwamen diverse groepen te samen op een finishlocaties in Lintelo, Lichtenvoorde of de Veldhoek. Deze mijl ging soms in een originele, ludieke outfit. Enkele deelnemers hielden bij de outfit rekening met de 1,5 meter. De origineelste outfit werd verrast met een origineel Zandloper pakket. Alle deelnemers ontvingen een vaantje als aandenken aan deze dag.

Een impressie van een dag, met dank aan Joppe Roos

donderdag 8 oktober 2020

Ava-leden succesvol bij Trackmeeting Winterswijk

De regen klettert op het Winterswijkse kunststof en de wind drukt de gevoelstemperatuur behoorlijk naar beneden. Toch zien we alleen maar stralende gezichten op de prachtige atletiekbaan van AV Archeus. Het is de organisatie in deze lastige tijden gelukt om nog een baanwedstrijd op poten te zetten en daar zijn atleten uit heel het land op af gekomen. Ava’70 heeft een paar sterke ijzers in het vuur die zich, in een periode van weinig wedstrijden, nog graag willen tonen. 

Noah Lampio ontwikkelt zich steeds meer als sprinter, dit bevestigt hij met een knalharde 200m in 25.10 seconden. Op de 100 meter verliest hij wat tijd bij een “gladde” start, maar alsnog raffelt hij de Koninklijke sprintafstand in 12.53 seconden af. Sprintvedette Patrick Ikink had al zijn pijlen gericht op het NK masters. Helaas ging dit feestje niet door. In Winterswijk laat hij zien dat hij de laatste tijd flink wat trainingsarbeid heeft verricht. 100m (13,40 sec) en 200m (27,62 sec). D-junior Tim Houwers lijkt iedere week sprongen te maken. Op de 1000m mikt hij op een toptijd, met succes. Zonder angst vliegt de 13-jarige atleet erin en hij weet het tempo tot de streep vast te houden. Na 2,5 ronde staat er 3.10,74 minuten op de klok, een prachtig record. Trainingsmaatje Stef Grotenhuis is eveneens niet te stoppen. Hij liep de afgelopen maanden al records op de 5000m, 1500m, 1000m en de 800m. Op die laatste afstand komt hij in Winterswijk in actie. Met een indrukwekkende versnelling in de slotronde verpulvert hij zijn ‘oude’ toptijd. De goedlachse c-junior loopt 2.16,14 minuten. Job Ligterink gaat ook van start op de 800m. Al direct blijkt dat hij duidelijk de snelste is in zijn serie. Hij moet alles zelf doen en dat is in deze omstandigheden niet evident. De ijzersterke loper uit Barlo laat zich hierdoor niet afschrikken en noteert 2.29,93 minuten.

Mark te Brake en Michiel Wellink zijn de troeven op de 3000m. Mark was naar eigen zeggen de laatste weken niet vooruit te branden. Toch bemoeit hij zich in Winterswijk nadrukkelijk met de kop van de race en schijnbaar moeiteloos loopt hij naar 8.56,14 minuten. Na afloop is hij snel hersteld van zijn inspanningen, dus met de vorm zit het wel goed. Bij Michiel is the sky the limit. De 17-jarige alleskunner heeft nog geen idee waar zijn grenzen liggen. Op deze 3000m knalt hij er onbevangen in. Hij heeft weinig moeite met het hoge tempo. Ondanks dat hij een groot deel van de wedstrijd met de neus in de wind loopt, zakt het tempo niet. Na 7,5 ronden komt hij over de finish in een tijd van 9.26,10 minuten. Een beresterke wedstrijd van het snelle Ava-koppel. Op de 1500m is het de beurt aan Emma Nijenhuis. De kilometervreter bijt zich in de zware omstandigheden vast in haar concurrentes. Ze knokt, in haar eerste 1500m, op geweldige wijze naar 5.25,98 minuten. Een prachtige prestatie voor deze getalenteerde c-juniore. Erwin Wamelink komt op dezelfde afstand in actie. Hij is inmiddels blauw aangelopen en bijna getransformeerd tot ijsblok. Hij worstelt zich naar 4.42,02 minuten.

Een mooie avond voor de Ava-leden, die konden rekenen op de aanmoedigingen van trainer Jan te Brake. Het kortste baanseizoen ooit komt hiermee op zijn einde, hopelijk staan er de komende maanden nog wat cross- of wegwedstrijden op het programma. Deze groep Ava-janen gaat in ieder geval met veel vertrouwen het najaar in.

Erwin Wamelink

Uitslagen van de 2e KroeseWevers Trackmeeting in Winterswijk

De 2e Trackmeeting was met bijna 200 deelnemers prima bezet
Op donderdagavond 8 oktober is in Winterswijk de 2e KroeseWevers Trackmeeting gehouden. Het doel van een trackmeeting is vooral om tijdens een korte, officiële baanwedstrijd je eigen pr’s te kunnen behalen of verbeteren. Er is dus geen prijsuitreiking; iedere sporter presteert gewoon op zijn of haar eigen niveau. Ook de indeling in series gebeurt op basis van je opgegeven pr’s, en dus je eigen niveau.

Klik op de link voor de uitslagen

leden Ava'70

alle uitslagen

site organisatie