zondag 30 september 2018

Sfeerverslag van de 24e Posbankloop in Velp



De beelden zijn gemaakt door Nebe4video en Losse Veter

Foto's van de 4e Knapperslagcross in Wehl

Knapperslagcross, lopen voor nieuwe natuur
De Knapperslagcross is een jaarlijks terugkerende hardloopwedstrijd door een natuurlijke omgeving. Een groot deel van de inschrijfgelden komt ten goede aan de ontwikkeling van het natuurgebied de Wehlse Broeklanden waar deze cross gehouden word. 

Klik op de link voor de foto's van Timo Steijntjes


fotoalbum

site organisatie

Uitslagen van de 24e Posbankloop in Velp

Herrald Aaldering (1:15:) en Marie Christine Smits
Uitslagen: 
Mannen 6 kilometer:
1. Lars Gerritsen - 19:16
2. Siraj Awal Aman - 19:28
3. Mudesir Awal Aman - 19:45

Vrouwen 6 kilometer:
1. Roos Blokhuis - 21:07
2. Karin Nieuwenhuijsen - 22:06
3. Sandra de Jonge - 23:53

Mannen 15 kilometer:
1. Wesley Mols - 50:11
2. Ties van den Hurk- 51:05
3. Niek van Son - 52:30

Vrouwen 15 kilometer:
1. Lotte van der Pol - 57:24
2. Deborah Wissink - 01:02:58
3. Vienna Romanée - 01:05:20

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de Hooiland Run in Lichtenvoorde

AVA'70 jeugd goed vertegenwoordigd in Lichtenvoorde
Prachtige prestaties AVA’70 jeugd in Lichtenvoorde

De AVA'70 jeugd was vandaag goed vertegenwoordigd op de Hooilandrun in Lichtenvoorde. Onder een lekker zonnetje werden op alle jeugdafstanden mooie prestaties neergezet en sleepten de Avajanen diverse prijzen in de wacht.

Op de 2 kilometer jongens was zelfs het hele podium geel gekleurd en werd het parcoursrecord met dik 1 minuut verbeterd. De eerste 5 jongens liepen onder het oude record van 8:02, waarvan Twan Meinen het beste deed met 6 minuut 55 seconden (foto's en tekst Marijn Lampio).

Klik op de link voor alle uitslagen



Route van de maand september 2018: Landgoed Mentink in Winterswijk

In de afgelopen jaren heb ik veel route's door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 53e route uit deze serie: Winterswijk - Landgoed Mentink Geniet tijdens deze tocht van het gevarieerde landschap van Landgoed Mentink. Groene specht, wezel, kamsalamander, veelbloemig salomonszegel en bosanemoon: in zo'n gevarieerd landschap vinden veel planten en dieren een plekje van hun gading. In het boerenland even buiten Winterswijk vind je de Mentinkroute. De gevarieerde tocht voert over een landgoed met boerderijen, bos, akkers, houtwallen en heide. Het Mentink vormt bovendien een groene verbinding tussen het Korenburgerveen en het oude loofbos van Bekendelle.

Route 53: Een route over het Landgoed Mentink
Afstand: 5.4 kilometer
Start: Parkeerplaats Arrasveldweg 7102 GE in Winterswijk
Bewegwijzerd: Ja, palen met rode koppen met gele pijltjes
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
Laatst aangepast: 30 september 2018
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten

Routebeschrijving met de auto: Voer 7102 GE in je navigatiesysteem in of neem vanaf Winterswijk de provinciale weg richting Groenlo (N319). Ongeveer één kilometer buiten de bebouwde kom linksaf, dit is de Meekertweg. Na ruim één kilometer linksaf de Arrasveldweg op. Vervolgens na ongeveer 200 meter ligt links van de weg de parkeerplaats.

De tocht begint bij de parkeerplaats aan de Arrasveldweg en is gemarkeerd met palen met rode koppen met gele pijltjes. Landgoed Mentink is rond 1930 gesticht door een textielbaron. Hij liet vijf boerderijen bouwen en verpachtte die aan de leden van één familie. Zo wilde hij voorkomen dat door ruzie zijn landgoed uiteen zou vallen. De gronden van het Mentink zijn al eeuwen geleden ontgonnen. Het Mentink is 136 hectare groot, het grootste deel bestaat uit kleinschalige elementen als bosjes, houtwallen, akkers en weiden.

De bossen van het Mentink bestaan uit naald- en loofbomen. De naaldbomen zijn aangeplant: alleen naaldhout levert op zulke arme grond als hier een goede houtproductie. De grove dennen leverden naast grenenhout ook terpentijn, hars en teer. Tegenover de derde boerderij die je langs het wandelpad tegenkomt, zie je goed hoe sterk de bolling van de akkers is. Eeuwen achtereen opbrengen van vooral koeien-, maar ook schapenmest én heideplaggen, heeft de grond soms meters doen stijgen. In dit landschap voelt de witte kwikstaart zich thuis. Dit vogeltje met zijn kenmerkende lange staart wordt ook wel ‘akkermannetje’ genoemd.

Winterswijk is ‘op een moeras’ gebouwd. Die natte oorsprong zorgt ervoor dat hier van nature amfibieën voorkomen. De meeste verdwenen doordat hun leefgebied werd opgeofferd aan land- en woningbouw. Het is voor een aantal soorten nog niet te laat: de poelen die worden gegraven, worden al snel bevolkt door kamsalamander, groene, bruine en heikikker. Op de oever van een poel tegenover het beheerkantoor van Natuurmonumenten Den Oppas staat een bescheiden beeld. De plaquette op de sokkel vertelt dat het kunstwerk ter nagedachtenis is aan de Nederlandse bioloog Victor Westhoff. Op de sokkel staan verder de woorden: “Hij observeert, Hij beschreef de natuur, In al haar verscheidenheid, Telkens weer, Hij volgt de natuur.”

De textielbaron die het Landgoed Mentink stichtte is dus in zijn opzet geslaagd: het landgoed is niet uiteen gevallen. Hij wilde dat altijd één familie alle vijf boerderijen van het landgoed zou pachten, om versnippering te voorkomen. Sinds 1975 is Natuurmonumenten die ene familie. Ook de vijf boerderijen zijn nog steeds op Mentink te vinden, maar een landhuis ontbreekt. Deze is er ook nooit gebouwd. Een derde van het landgoed is in gebruik als boerenland. Maar eigenaar Natuurmonumenten stelt wel eisen aan de pachters. Op een groot deel wordt biologisch geteeld en alle boeren hebben de plicht stroken langs de bosranden te laten verwilderen.
FacebookTwitterGoogle+LinkedInWhatsAppEmailGoogle GmailPrintDeOver het landgoed loopt nu een vijf kilometer lange wandelroute. Paaltjes met daarop het teken van Natuurmonumenten wijzen de wandelaar de weg. De wandelroute voert over smalle wandelpaadjes en statige bomenlanen, door stroken bos, langs akkers en weilanden. Landgoed Mentink biedt de wandelaar veel variatie.

zaterdag 29 september 2018

Aankondiging van de Wim Lebbink Herfstlopen in Wehl

De flyer van de Wim Lebbink Herfstlopen

Wedstrijdinformatie: 14 en 21 oktober 2018

Waar: Koningin Beatrix Centrum Wehl

Programma zondag 14 & 21 oktober 2018:

Tijd                Afstand                         Inschrijfgeld
 09:00 uur      10 KM                           € 7,00
10:15 uur        5 KM                            € 7,00
11:00 uur       Kidsrun 9 t/m 13 jaar    € 2,50
11:15 uur       Kidsrun 4 t/m 8 jaar      € 2,50

Parkeren: Er is voldoende parkeergelegenheid. Advies is om je auto te parkeren op de parkeerplaatsen bij het voormalige gemeentehuis of de parkeerplaatsen op het Wilhelminaplein. Voer in je navigatie het volgende adres in: P1 - Raadhuisplein 1, 7031 AW Wehl of P2 Koningin Wilhelminaplein 4-6, 7031 BH Wehl

Speaker: Mark Pessing

Speciale gast (alleen 21 oktober): Mascotte Guus van de Graafschap

Klik voor meer informatie op onderstaande link:


Met sportieve groet,

Stichting Sportpromotie Wehl

10 Kilometer: verbeter je tijd

Wat kun je dan doen om de 10 kilometer wedstrijd naar je hand te zetten?
De beginnende loper die als doel heeft om een 10 kilometer wedstrijd te lopen denkt niet meteen aan een toptijd. Die eerste 10 wil je goed uitlopen en een mooie tijd is leuk voor erbij. Je zal dan kiezen voor een aanpak waarbij je gelijkmatige kilometertijden maakt. Maar wat als je al een paar keer een 10 kilometer hebt gelopen.

Wat kun je dan doen om de wedstrijd naar je hand te zetten?
Motivatie is een belangrijke factor in een 10 kilometer wedstrijd. Met drie keer trainen in de week kun je al hele mooie resultaten bereiken op deze afstand. Als je al een paar jaar loopt bereik je waarschijnlijk een plafond. Je blijft trainen om je spieren te versterken en je conditie te verbeteren. Die fysieke kant heb je nodig. Net zo hard heb je een stevige motivatie nodig.

"Die eindtijd haal ik nooit”
 Je gevoel dat je niet onder een bepaalde eindtijd komt levert je een negatief gevoel op. Dat is heel menselijk. Maar je gaat wel de strijd aan met dat gevoel. Topsporters leren zichzelf aan om die negatieve kanten om te buigen naar een positieve formulering. Dat klinkt wat ingewikkeld maar het is makkelijk te veranderen. Als je de negatieve kant eruit haalt hoef je daar niet mee de strijd aan te gaan. Je beleeft veel meer plezier met een positief doel want dat wil je wel aangaan. Luister naar je eigen gedachten als je traint of als je denkt aan je komende 10 kilometer wedstrijd. Kruipen daar negatieve gedachten tussendoor? Probeer die aan te pakken.

Tempo in drie delen
Geef jezelf een strijdplan mee in de wedstrijd. Een beproefde tempobepaling is om de 10 op te delen in drie stukken. Je start relatief rustig. Die eerste paar kilometer loop je makkelijk, snel maar je weet zeker dat je nog harder kunt.

In het tweede deel ga je over van conservatief naar snel. Je loopt nu echt hard en dit voelt niet makkelijk aan. Je moet er echt voor werken.

In het derde deel maak je er een wedstrijd van. Door de opbouw van rustig naar snel houden de meeste lopers energie over om er in het laatste deel echt tegenaan te gaan. Nu wordt het een wedstrijd. Je gaat je concurrenten inhalen. Je gaat knokken om iedere seconde. Dit is niet alleen maar gevoelsmatig hard werken, je zit daar boven. Ben je over de finish, dan heb je echt het gevoel dat je alles gegeven hebt. En hopelijk heb je weer wat seconden van je persoonlijk record afgeschaafd.

Wedstrijd en gevoel: doorbreek je trainingstijden
De aanpak van je tempo levert nog een aandachtspunt op. De meeste lopers trainen met de klok om de pols. Dat is goed want dan weet je precies hoe je kilometertijden uitvallen. Waar je in je training snel en makkelijk liep en waar je tempo je tegenviel. Als je dan van start gaat in de wedstrijd gebruik je je tijden als oriëntatie. Heel goed maar laat je niet alleen leiden door je tijden. Wat zegt je gevoel over de vorm van de dag?

In de praktijk zie je dat de wedstrijdspanning veel kan doen met een loper. Hopelijk in positieve zin, je gaat er een stuk harder van lopen. Als je je nu teveel laat leiden door je tijden uit je trainingen houd je jezelf tegen. Luister naar je gevoel, naar de vorm van de dag. Voelt dat heel goed? Lopen die eerste paar kilometers makkelijk? Dan is er waarschijnlijk ruimte om sneller te lopen dan tijdens je training. Gebruik die ruimte en vlieg naar je snelle tijd. Wedstrijden zijn er voor om jezelf te verbazen. (bron)

vrijdag 28 september 2018

Op vrijdagmorgen in een natuurlijke omgeving van Corle rustig hardlopen!

De eerste training is vrijdag 5 oktober om 10.30 uur bij gastgalerij Ankomm’n in Corle
Bewegen is gezond voor lijf en leden blijkt telkens weer uit onderzoek; goed voor onder meer je brains, conditie, cholesterol, rust in je hoofd, etc. Verantwoord hardlopen is één van de meest efficiënte manieren om aan dit doel te werken. Kans op blessures? Aanzienlijk minder bij deze trainingsvorm, want hier gaat het niet om zo snel en hard mogelijk te lopen, maar lekker hardlopen als onderdeel van een gezond en prettig leven.

Henk Mengers, looptrainer en coach van ‘de Zandloper’, leert je in 10 weken op de vrijdagochtend een gezond-houdende hardlooptechniek aan waarbij je zo min mogelijk kans op blessures hebt. Wil je hier meer over weten kom dan vrijdag 5 oktober om 10.30 uur naar gastgalerij Ankomm’n. Als je een hardloop-outfit aandoet kan Henk een analyse van jou manier van hardlopen geven. We kunnen tevens met belangstellenden overleggen of er een gezamenlijk kinderoppas tijdens het lopen te organiseren is.

Op vrijdagmorgen onder deskundige leiding in een prachtig natuurgebied hardlopen, waarbij een sportief doel gecombineerd wordt met gezelligheid!

Gastgalerij Ankomm’n vind je aan de Mentinkweg 5 in Corle. Voor meer informatie Hans Hendriks van Ankomm’n tel. 06-16592571 of Henk Mengers van Loopgroep Zandloper, tel. 06-12152304.

7 tips voor een waardevolle herstelloop

Wat dan nog opvallender is; de meeste kilometers gaan niet in dat supersnelle tempo
Je trekt je hardloopschoenen aan en je gaat van start. De eerste kilometer gaat makkelijk, de tweede ietsje lastiger maar alles gaat goed. Je kijkt eens op je horloge en je vindt dat je harder moet gaan. Voor je het weet loop je weer te racen. Niet goed om steeds zo te trainen. Zeven tips door op rustige trainingsdagen ook echt rustig te lopen. 

Het is de vloek van de hardloper. Zo lijkt het. Iedere training weer haal je het beste uit jezelf. Dat komt voor velen overeen met zo hard mogelijk gaan. Te hard. Wie de trainingsliteratuur erbij pakt ziet een variatie aan zacht en hard trainen. Wat dan nog opvallender is; de meeste kilometers gaan niet in dat supersnelle tempo. De grote bulk zit aan de voorzichtige kant. Onder meer herstelloopjes zijn interessant. Ze helpen je herstellen van die intensieve trainingen. Dan is het zeker niet de bedoeling om hard te gaan. Hoe zorg je ervoor dat je die ambitieuze racegewoonte in jezelf ontwijkt?

1) Het gaat niet om hard lopen maar om optimaal herstellen.
Beetje flauw maar goed om helder op het netvlies te hebben. Als je te hard gaat in je herstelloopjes komt het herstelproces na deze training niet op gang.

2) Wat is jouw cruciale ratio?
Door herstelloopjes goed in te plannen weten heel veel hardlopers het risico op blessures te verkleinen. Toch kunnen ze daarnaast veel trainingskilometers maken. Het kan je belastbaarheid enorm verbeteren. Dat is een cruciale ratio in het hardlopen. Hopelijk vindt iedere hardloper door ervaring en kennis uit hoe hoog zijn persoonlijke belastbaarheid is.

3) Ga je langzaam genoeg?
Meestal zoek je een weg om nog sneller te worden. Bij een goede herstelloop beantwoordt je de vraag aan jezelf of je tempo laat genoeg is voor herstel. Het kan handig zijn om je hartslagmeter in de gaten te houden. Heb je die niet? Loop dan op een manier die ontspannen aanvoelt. Je ademhaling gaat regelmatig, makkelijk en je voelt alsof je minstens nog vier keer zo hard zou kunnen gaan.

4) Je sporthorloge kan even aan de kant en schakel je gevoel in.
Ga niet weer vertrekken en voortdurend op je sporthorloge kijken. Ook het tempo dat je normaliter rustig vindt kan voor een herstelloopje te hoog zijn. Als je net gister een intensieve training deed dan heb je nu een rustig loopje verdiend. De herstelloop hangt samen met de trainingsprikkel van de afgelopen trainingen. Gevoel zegt dan vaak meer dan een vooraf benoemd rustig tempo volgens je sporthorloge.

5) Zie je alles onderweg?
Wat doe je in je trainingen waarbij je tegen je wedstrijdtempo aanzit? Je bent bezig met presteren en je omgeving neem je verminderd waar. Het omgekeerde geldt voor de herstelloop. Je ziet alles in je omgeving. Je bent fris en je ziet echt waar wat er om je heen gebeurt.

6) De gazelle in jezelf ontwikkelen.
Van een herstelloop kun je een echte training maken: een technische training. Nu je toch overal oog en oor voor hebt, train dan je techniek. Word die gazelle op de dagen dat je herstelloopjes doet. Let op je hoofd, schouders en romp. Laat je stappen mooi afrollen met een goede zweeffase en duidelijke afzet. Je kunt luisteren naar je passen (geen geslof!) en je kunt jezelf controleren op techniek en afzet.

7) Herstelloop is leuke en ontspannen bezigheid.
Bij veel van die snelle trainingen verlang je naar het einde van de training. Het is namelijk presteren, zwaar en afzien. Een herstelloop zou het fijn en leuk moeten zijn. Je hebt na afloop eigenlijk nog wel meer zin om kilometers te maken. Niet doen want nu gaat het herstel volle kracht vooruit. (bron)

donderdag 27 september 2018

De 'Titan-RT' brug in Oberharz am Brocken(D)

Stevige schoenen en een beetje moed zijn genoeg om een ​​heel bijzonder avontuur op een hoogte van 100 meter te ervaren
Een bouwsel van superlatieven

In Oberharz am Brocken, in de voormalige DDR, overspant de 'Titan-RT' brug een ongelooflijke lengte van 458 meter over het Rappbodetall. De ijzeren constructie is voltooid in het voorjaar van 2017 en werd op 7 mei van dat jaar geopend voor het publiek. De brug heeft staaldraden met een enorme trekkracht van 947 ton, die in de leisteenrotsen aan beide zijden van de vallei zijn vastgezet. Vier hoofddraden met een diameter van 65 mm vormen de ruggengraat van de 120-tons constructie. Bovendien wordt de brug op zijn plaats gehouden met 2 stabilisatiekabels. De loopbrug, een rooster met een breedte van 120 cm is langs de gehele lengte bekleed met een 130 cm hoge reling en wordt aan de zijkant afgesloten door roestvrijstalen netten. Dit ontwerp maakt het mogelijk om zonder extra veiligheidsuitrusting de brug over te lopen.

Als we aankomen rijden zetten we onze auto op parkeerplaats P2 en vandaar is het nog ruim 800 meter wandelen om bij de brug te komen. Voor het luttele bedrag van zes euro koop je een retourkaartje uit de automaat maar zie je de eerste mensen ook al twijfelen en zelfs al wat licht wegtrekken. Zal ik het doen of toch maar niet. Wij zijn er speciaal voor gekomen en het is gelukkig niet druk. Stevige schoenen en een beetje moed zijn genoeg om een ​​heel bijzonder avontuur op een hoogte van 100 meter te ervaren. Alleen omringd door lucht en een hoeveelheid staal, is de natuur van het Rappbodetal te zien vanuit een uniek perspectief. Zelfs na zonsondergang schijnt het echt de moeite waard te zijn om het te bezoeken, omdat een subtiele brugverlichting zorgt voor een veilige en prachtige overtocht. Voor mensen met hoogtevrees is dit geen aanrader omdat de brug best wel schommelt en je over een doorzichtig rooster loopt en dus een diepe afgrond in kijkt.

Als we halverwege de brug zijn, zien we dat je direct onder de hangbrug een 'Giga Swing' in de richting van het dal kunt maken, het is de meest spectaculaire swing in Europa. Alleen of met zijn tweeën storten de dapperste van alle Harzbezoekers zich in het diepe. Als wij er zijn staat er net een vrouw klaar voor haar exclusieve 'free-fall ervaring, een cadeautje voor haar 50e verjaardag. Na haar val zwaait ze vanuit de diepte op haar gemak naar het publiek op de brug, voordat ze terug naar het platform worden getrokken. Ook kun je vanuit een toren met zijn tweeën tegelijk een duikvlucht over het meer maken. Onderweg krijg je een beste snelheid mee als je naar beneden gaat maar daarnaast heb je een fantastisch uitzicht op het grootste stuwmeer van Duitsland.

Deze 'attracties' laten we maar links liggen en als we op het einde van de brug zijn heb je hetzelfde kaartje nodig om de brug weer af te komen. Na een kop koffie en een wandeling staan we een tijd later weer op hetzelfde punt om onze terugreis over de brug te aanvaarden. We hebben ondertussen al iets meer ervaring en weten wat ons te wachten staat. Na het maken van enkele foto's zit ons avontuur er voor vandaag al weer bijna op. Een mooie terugreis van bijna een uur staat ons nog te wachten maar al met al was het een prachtige nazomerse vakantieweek in de Harz.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 198

Rudi Meinen
Enthousiast, gemakkelijk uit de tent te lokken en bloedfanatiek!

Het zijn vaak oude grijze mannetjes die zichzelf autoriteit toedichten, gehuld in krijgstreepjespak en met denkbeelden uit de jaren zeventig. Je ziet ze eenmaal per maand in het clubgebouw en vluchten zo snel mogelijk de bestuurskamer in. Ze opereren vanuit een ivoren toren en hebben geen flauw benul wat er speelt binnen de club. (Sport)clubs staan tot hun lippen in het water, meestal te wijten aan falend bestuur. Ava’70 heeft hier geen last van: wij hebben Rudi Meinen!

Wat is dat voor zenuwachtige idioot? Verrek, het is Rudi! Het is 10:27 uur en over drie minuten klinkt het startschot van de bos- en duinloop op Texel. De kale snelheidsduivel ijsbeert onrustig heen en weer. Hij is spierwit, zelfs uw favoriete columnist heeft op het betreffende moment meer kleur op zijn gezicht. Terwijl 84 van de 85 deelnemers het zomerloopje totaal niet serieus nemen, heeft de Ava-preses al drie nachten niet geslapen. Enkele uren voor de wedstrijd is een toiletbezoek in de groepsaccommodatie voor de overige ava-leden onmogelijk, want het schijthuis is door de voorzitter geannexeerd. Rudi staat aan de start van de 4,3 kilometer en heeft maar één wens; zijn grootste concurrent - Sam ter Haar - verslaan. Het hele weekend is dit het voornaamste gesprekonderwerp, tot vervelends toe. Als het startschot klinkt, vliegen Rudi en Sam weg in een tempo waar Eliud Kipchoge jaloers op zou zijn. Als twee jonge reeën op de vlucht voor een schot hagel banen ze zich een weg door het bos. Ongetwijfeld krijgen ze over een paar kilometer de deksel gigantisch op de neus maar dat zal ze een zorg zijn. Het is een man tegen man gevecht en de eindtijd speelt voor de heren geen rol. Rudi trekt aan het langste eind. Hij eindigt ergens kleurloos in de middenmoot maar is zo blij als een kind. Enkele minuten na de race krijgt hij, voor de eerste keer dit weekend, weer wat kleur op zijn gelaat.

Dit is Rudi ten voeten uit. Enthousiast, gemakkelijk uit zijn tent te lokken en bovenal bloedfanatiek. Hij staat met zijn grote poten (schoenmaat 50) midden in de vereniging. Hij komt niet één keer per maand maar één keer per dag bij de club (vraag het maar aan zijn vrouw…), weet donders goed wat er speelt en is bij alle activiteiten aanwezig. De Carwash van Team Happy Code, het trainingskamp van het T&F-team, de clubkampioenschappen, de sponsoravond of het ‘meiboomfeestje’ bij de Ava-buurtjes, de lange magere gestalte van de heer Meinen zie je altijd en overal, een clubdier in hart en nieren!

Hij is misschien wat lang van stof en soms een tikkeltje verstrooid, het is ‘m allemaal vergeven. Iedere gek zijn gebrek. Rudi is niet alleen de snelste maar ook de meest gedreven voorzitter van heel Nederland! Wij mogen als leden in onze handjes knijpen met deze bijzondere leidsman!  

Doorlopen in plaats van stoppen

Het is belangrijk om het dode punt, dat onherroepelijk een keer zal komen tijdens een training of wedstrijd, te doorbreken door jezelf af te leiden
We kennen dat gevoel allemaal: eigenlijk willen stoppen terwijl we nog niet aan het einde van de training of bij de finish van een wedstrijd zijn. Vermoeidheid en/of verveling spelen daarin vaak een grote rol. En hoe erger dat gevoel, des te langer het lijkt te duren voor er eindelijk een einde komt aan die martelgang. Want ja, zo voelt het op dat moment toch echt. Gelukkig zijn er een aantal manieren om dat gevoel te voorkomen.

Eén van de beste manieren om niet te veel aan je vermoeidheid of verveling te denken, is door op je ademhaling te letten. Zo bewust mogelijk, want hoe bewuster je dat doet, des te minder snel je verveeld zult raken. Je hebt tenslotte iets te doen. En je slaat twee vliegen in één klap, want een rustige ademhaling is ook nog eens cruciaal voor een betere prestatie. Win-winsituatie dus!

Wanneer je op je ademhaling let, zal je ook minder letten op waar je loopt en ben je je er dus ook minder bewust van hoe lang je nog te gaan hebt. Probeer wat minder op je horloge te kijken en loop vooral op gevoel. In plaats van met cijfers en schema's bezig te zijn, kun je om je heen kijken en genieten van alles wat er om je heen gebeurt. Geniet van de natuur, de lucht, de vogels of de mensen in de buurt. Tel de stappen die je zet of het aantal bomen dat je passeert. Echt, er is voldoende afleiding!

Met muziek lopen is ook zo'n mooie afleiding. Niet iedere loper vindt het fijn om muziek te luisteren tijdens het lopen, maar voor sommigen is het een geweldige uitkomst. Er zijn verschillende onderzoeken die aantonen dat het luisteren naar muziek je loopprestaties met ongeveer vijftien procent kan verbeteren. Niet alleen ideaal wanneer je jouw persoonlijk record probeert te verbeteren, maar net zo handig wanneer je 'gewoon' de vermoeidheid en verveling probeert tegen te gaan. Een goede tip: loop de eerste helft van je training of wedstrijd zónder muziek en doe je koptelefoon pas op wanneer je het idee krijgt dat het saai begint te worden. Dan heb je er het meeste profijt van.

Waar het op neerkomt: het is belangrijk om het dode punt, dat onherroepelijk een keer zal komen tijdens een training of wedstrijd, te doorbreken door jezelf af te leiden. Er zo min mogelijk aan te denken. En daar zijn dus tientallen mogelijkheden voor. (bron)

woensdag 26 september 2018

Bad Sachsa - De Ravensberg

De Ravensberg
Bad Sachsa is een kleine stad op de zonnige en lieflijke zuidelijke rand van de Harz en ligt te midden van tot 600 meter hoge bergen. Het officiële kuuroord Bad Sachsa is vooral voor toeristen die een heilzame vakantie zoeken, interessant. Maar daarnaast is het ook een goed startpunt voor het maken van wandel-, nordic walking-, mountainbike- en in de winter langlauftochten.

Rond Bad Sachsa ligt een uitgebreid netwerk van wandelpaden. Eén van de belangrijkste bezienswaardigheden van Bad Sachsa is de Ravensberg. Vanaf de top van deze berg heb je een schitterend uitzicht over het Weserbergland tot zelfs het Kyffhäusergebergte en de Brocken, de hoogste berg van de Harz, aan toe. De Ravensberg is de enige berg van de Harz die met de auto bestegen kan worden, hierdoor is hij ook een uitstekend reisdoel voor de minder valide toerist. Vanwege zijn hoge ligging is Bad Sachsa ook in de winter een waar paradijs voor langlaufers, snowboarders en rodelaars, het heeft dan ook drie skiliften en kindvriendelijke pistes.

Wij lopen de Ravensberg echter op vanuit het net buiten het stadje gelegen vakantiepark Saltztal Paradies van Landal. Een prachtige tocht met best wat klimmen en dalen en we lopen overwegend door de prachtige bossen van de Harz. Bovenop de Ravensberg is een pension waar het na een kilometer of acht lopen goed toeven is, voordat we via een andere route aan onze terugweg beginnen.

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Jeroen Reintjes geeft cursus voor trainers bij AVA'70

Zondag 14 oktober van 9.00-12.00 uur
Op zondag 14 oktober komt Jeroen Reintjes naar Ava'70 voor een (opfris) cursus voor looptrainers, assistent-trainers of toekomstig (assistent) trainers. Het programma duurt van 9 tot 12 uur. Enkele jaren terug heeft Jeroen ook een cursus gegeven en het is een aanrader.

Het volgende komt in de cursus aan bod: voorbereiden, uitwerken, overbrengen en evalueren. Hoe zorg je ervoor dat je up-to-date blijft? Hoe blijf je gemotiveerd? Waar doe jij inspiratie op om je atleten wekelijks op een leuke manier te trainen? Jeroen Reintjes geeft in deze drie uur durende workshop tekst en uitleg en geeft een voorbeeldtraining.

Aanmelden voor deze cursus kan via email bij Hans Prinsen: photoned@me.com

Wat kan je doen tegen shin splints

Wat zijn shin splints precies en wat kan je er nou tegen doen?
Shin splints. Heb jij ze ooit gehad? Ze komen voornamelijk voor bij beginnende lopers en vrouwen hebben twee tot drie keer meer kans om ze te ontwikkelen dan mannen. Maar wat zijn shin splints precies en wat kan je er nou tegen doen?

Wat is het?
Het is een veel voorkomende overbelastingsblessure aan de binnenzijde van het scheenbeen (=Tibia). en staat formeel bekend als het mediaal tibiaal stress syndroom (MTSS). Wat er in principe gebeurt is dat botweefsel sneller afbreekt dan dat er nieuw weefsel gevormd kan worden. Het resultaat is ontsteking en pijn. Dit gebeurt meestal aan de binnenkant van het scheenbeen, maar kan ook aan de buitenzijde van het bot optreden. De pijn wordt veroorzaakt door irritatie van het beenvlies op de plaats waar de spieren zich aan het bot hechten.

Waarom krijg je het?
Het is een typische loopblessure, maar mensen die ook niet hardlopen kunnen het krijgen. Over het algemeen krijg je shin splints als je plotseling je training verandert. Daarom krijgen beginnende lopers het dus vaker, maar het kan een ervaren loper ook overkomen. Stel je bent gewend om voornamelijk over bospaden te rennen (trailrunning), maar je gaat opeens veel meer over asfalt lopen. Maar ook als je bijvoorbeeld te snel opbouwt van de halve marathon naar de hele marathon.  Ook kunnen verkeerde loopschoenen een oorzaak zijn. Stel je loopt op neutrale schoenen, maar je proneert. Dit kan ook een scheenbeenvliesontsteking veroorzaken. Laat je dus goed adviseren bij een hardloopspeciaalzaak.

Hoe kan je het oplossen?
Rust: Meestal zal de fysio of arts adviseren om even niet hard te lopen. Eventueel zou je wel kunnen fietsen of zwemmen. Verder is het verstandig om het gebied met ijs te behandelen. De arts kan ook ontstekingsremmers voorschrijven. Om de beenspieren sterker te maken, kan je je kuit en onderbeenspieren versterken met krachttraining. Bijvoorbeeld door met de bal van je voet op een traptrede te staan en langzaam je hiel te laten zakken. Hierdoor versterk je je kuitspieren. Herhaal deze oefening 5 tot 7 keer per voet.  

En als je weer begint met hardlopen, bouw dan je training langzaam op. Zorg daarbij voor een goede warming-up en een geleidelijke trainingsopbouw. Anders riskeer je de kans dat de shin splints terugkomen. Bovendien is het belangrijk om bij de hardloopspeciaalzaak te kijken of je geschikte schoenen draagt, versleten schoenen draagt of toch een anti-pronatie correctie nodig hebt. (bron)

dinsdag 25 september 2018

Duderstadt-Eichsfeld(D), op de grens van voormalig West- en Oost Duitsland

Een observatietoren in de voormalige DDR
Niet ver van Duderstadt bij de voormalige grensovergang Duderstadt-Worbis bevindt zich het Grenzlandmuseum Eichsfeld-Teistungen. De gedenkplaats bij de voormalige grensovergang bevat op een oppervlakte van meer dan 1.000 m² een informatie- en documentatiecentrum over de geschiedenis van de Duitse deling en de grens binnen Duitsland. Het museum bevindt zich deels in de originele vertrekken van het voormalige administratiekantoor van de grensovergang. Het is een erg uitgebreid museum dat vele foto's, getuigenissen, kaarten, filmmateriaal en producten uit de DDR-tijd van het dagelijkse leven belicht. De observatietoren op het buitenterrein, dat volledig is ingericht is te bezoeken en je ziet er enkele dienstwagens uit die tijd. Normaal ben ik helemaal niet zo van de musea maar dit vond ik erg interessant.

Een wandeling langs de Kolonneweg maakt het plaatje voor vandaag compleet. Over een lengte van 6 kilometer verbindt de aangrenzende ‘Grenslandweg’ 24 informatiepunten met elkaar. Dit zijn deels originele grensversperringen en observatiebunkers. En bij alle borden sta je dan even stil om ze te lezen en om je een voorstelling proberen te maken hoe het hier voor de deling is geweest. Het maakt dan ook wel indruk dat een aantal 'onschuldige' mensen hier hun vlucht met de dood hebben moeten bekopen, sommige waren nog maar 19 jaar oud!

Duderstadt is met zijn ruim 20.000 inwoners één van de grotere steden. De middeleeuwse stad is bijzonder goed bewaard gebleven en heeft meer dan 600 vrolijk geschilderde vakwerkhuizen uit verschillende stijlperioden. Daarmee behoort Duderstadt tot de belangrijkste vakwerksteden van Duitsland. Duderstadt wordt in 929 voor het eerst vermeld. Het voormalige leengoed verwierf stadrechten in 1250. In de late middeleeuwen groeide Duderstadt uit tot een welvarende stad. Dit was mede te danken aan het feit dat hij lag op het kruispunt van twee grote Europese handelsroutes. In de vijftiende eeuw werd de stad omgeven door wallen. Door een teruggang in de handel van de Hanzesteden, waarvan Duderstadt steeds geprofiteerd had, werd de stad minder welvarend. Een voordeel van de stagnatie was, dat Duderstadt als middeleeuwse stad goed bewaard bleef.

Duderstadt bleef ook in de negentiende eeuw tamelijk geïsoleerd van de rest van Duitsland en die afzondering bereikte zijn hoogtepunt in de naoorlogse tijd, doordat Duderstadt praktisch op de grens tussen oost en west lag, werd hij ook afgesneden van de spoorverbinding. Het middeleeuwse Duderstadt herbergt een groot aantal unieke monumenten, zoals de St. Cyriakusproosdijkerk, de St. Servatiuskerk en de Westertoren die al meerdere eeuwen geleden tezamen met de wallen en muren van de stad is opgericht. Ook het Stadhuis van Duderstadt is een indrukwekkend monument, het is één van de oudste en mooiste van Duitsland. Verder is Duderstadt zeer aantrekkelijk door zijn mooie parken en kleurige tuinen en een omvangrijk voetgangersgebied.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum
Over een lengte van 6 kilometer verbindt de aangrenzende ‘Grenslandweg’ 24 informatiepunten met elkaar

maandag 24 september 2018

Goslar(D), één van de bijzonderste steden van de Harz

 Het mijnbouwmuseum op de Rammelsberg in Goslar
Goslar is misschien wel de bijzonderste stad van de Harz. Het begon allemaal al in de Romeinse tijd met de ertsmijnbouw, waar de gehele Harz beroemd om is. De stad is waarschijnlijk gesticht in 922 door Hendrik I, die kort daarvoor in Quedlinburg tot keizer gekroond was. De eerste vermelding van Goslar is echter pas van 976. Goslar en het nabijgelegen mijnbouwgebied Rammelsberg op de noordelijke rand van de Harz, zijn sinds 1992 werelderfgoed van UNESCO. Sinds 2010 is aan het lijstje van het werelderfgoed ook het waterschap van de Oberharz toegevoegd. Dit waterschap is het grootste en belangrijkste systeem van vijvers en grachten ter wereld.

De naam van de stad Goslar is verbonden met het begin van het eerste Duitse keizerrijk in de tiende eeuw. Tot het midden van de dertiende eeuw was Goslar een palts, een van de belangrijkste verblijfplaatsen van de Duitse keizers. Een palts is een officieel paleis van de keizer dat echter niet als vesting dienst doet. Van de keizerlijke palts zijn tegenwoordig nog grote delen bewaard gebleven en vakkundig gerestaureerd. Daartoe behoort ook het hoofdgebouw van twee verdiepingen, dat met zijn 54 meter lengte en 18 meter breedte indertijd het grootste niet religieuze gebouw van Duitsland was. Verder is het voorvertrek van de voormalige domkerk bewaard gebleven. Hierin staat een kopie van de keizerstroon opgesteld, afkomstig uit de verdwenen kloosterkerk. Het gebouw waar ook standbeelden van verschillende keizers te vinden zijn, is één van de trekpleisters van het werelderfgoed.


Na een mooie tocht van enkele uren door de stad, bezoeken we het mijnbouwmuseum op de Rammelsberg. De mijnbouw die in Goslar al sinds minstens 968 plaatsvond op de Rammelberg, even buiten de stadspoorten, vormde één van de belangrijkste inkomstenbronnen van de stad. Niet verwonderlijk dan ook dat de afgunst op die rijkdom tot talrijke schermutselingen aanleiding heeft gegeven. In 1988 werd de mijnbouw uiteindelijk gestopt en werd het terrein op de Rammelsberg een mijnbouwmuseum. In dit unieke museum wordt meer dan duizend jaar geschiedenis getoond. Sinds 2012 worden er bij Goslar weer proefboringen gedaan om te onderzoeken of de mijnbouw niet hervat kan worden.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum