Kerkenpaden in Zieuwent en Mariënvelde

De groepsfoto, voor het huis van Lisa en Maikel

De grote Sint-Werenfriduskerk is het opvallende middelpunt van het dorpje Zieuwent. Deze neogotische kerk wordt ook de “kathedraal van de Achterhoek” genoemd. Bij het nieuwe huis van Lisa en Maikel, in de buurt van deze kerk, beginnen we onze tocht over de Zieuwentse en Mariënveldse kerkenpaden.

In Zieuwent zijn veel kerkenpaden weer in ere hersteld, door de vrijwilligers van de Stichting Kerkenpaden. De achttien kilometer lange tocht van vandaag gaat voornamelijk over deze gerestaureerde smalle paadjes. Veel kerkenpaden gaan over privéterrein. Aan het begin van het pad maakt een bordje, met daarop ook enkele gedragsregels, dit vaak duidelijk. Al snel verlaten we via een kerkenpad het tweeduizend inwoners tellende dorpje.

De kerkpaden, met mooie namen als Otterpad, Hazenpad en Korte Voare, voeren door het halfopen landschap rond Zieuwent. Meestal tussen weilanden en akkers door. Deze onverharde paden werden vroeger gebruikt om van de boerderijen naar de kerk te lopen. Vaak is de hoge kerktoren van de “kathedraal van de Achterhoek” in de verte zichtbaar, als een houvast van deze tocht.

Vandaag is het dorp echter in nevelen gehuld en zien we op het laatste stuk van de route de kerk uiteindelijk liggen. De 39 atleten passeren de kerk aan de rechterkant en komen zo weer op de plaats van bestemming aan. Een aantal atleten lopen er nog een lus bij aan om de 18 kilometer precies vol te maken. Als we voor de 2^e keer de kerk passeren wordt de linkerkant bewonderd. Bij thuiskomst komt de damp van de koffie ons al tegemoet en heeft Maikel al zeker 80 broodjes gesmeerd. Er wordt nog gezellig over de prachtige route nagepraat. Het was jammer dat de zon zich vrij laat liet zien op deze schitterende morgen. Lisa en Maikel bedankt voor de gastvrijheid. 

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Mariënvelde en Halle-Heide

De houten richtingaanwijzer

Kerkepaden of Kerkenpaden? Kerkepaden, logisch toch? Net als pannekoeken. Fout! Vanaf 1 augustus 2006 is de spelling al veranderd en schrijven we deze woorden met een tussen-n-. Dus pannenkoeken, maar ook kerkenpaden. Mariënvelde kent 5,33 kilometer van deze paden die veelal liggen langs gronden van boeren. Het is één van de kerkdorpen van de gemeente Oost Gelre. Voor de gemeentelijke herindelingen in de Achterhoek, die op 1 januari 2005 in werking trad, lag het plaatsje in twee gemeenten Lichtenvoorde en Ruurlo. 

Ik heb me deze keer totaal niet voorbereid op een route maar als ik er naar toe rijdt kom ik langs een kerkenpad dat je volgen kunt naar knooppunt 9 van het fietsenroutenetwerk. Dat lijkt me wel wat maar eerst de auto maar eens kwijt zien te worden. Deze parkeer ik midden in het centrum bij de kerk en schuin tegenover café Heutinck, onder andere bekend van het spel Tour de Mariënvelde. 

Ik loop dezelfde weg bijna een kilometer terug en sla rechtsaf het Piepersdiekske op waar aangegeven wordt dat ik me op een privé-eigendom bevindt. Vaak zijn dit de mooiste paden en aan het einde van dit pad kom ik op de Tulnersweg. Een paar honderd meter verder sla ik rechtsaf het volgende kerkenpad, genaamd 't Fort op. Het Gait Dammerspad, een kuierpad, laat ik links liggen. Nu zal je denken “Wie is Gait Dammers?” Gait Dammers was bezembinder en een ‘kluizenaar’ die in 1952 is overleden. Hij heeft altijd in een eenvoudige hut geleefd die ergens tussen het Fortpad, boerderij Wossink van ‘t Joost’ en de Veengoot heeft gestaan.

Ik kom door het 't Vildersveen, dat vroeger een uitgebreid moerasgebied was dat overging in het Halse Veen. Het vormde een zodanige natuurlijke barrière dat bewoners van Halle en Mariënvelde niet of nauwelijks van elkaars bestaan afwisten. Als ik over het riviertje de Veengoot ben, kom ik in de buurtschap Halle-Heide (gemeente Bronckhorst), een kleine leefgemeenschap met als spil de Heideschool. Op het informatiebord bij het boerderijtje "Den Dingsdag" lees ik dat het tot 1950 volop werd bewoond maar dat het daarna 50 jaar in originele staat leeg is blijven staan. Nu is het een recreatiewoning waar het oude is gecombineerd met moderne leefomstandigheden. Er is niet bezuinigd op stromend water en verwarming maar er wordt wel in de bedstee geslapen. Als afscheiding naar de deel is een zogenaamde "wand" (wilgentenen met leem aangesmeerd) gebruikt. Mooi dat dit zo behouden is gebleven.

Op advies van een houten richtingaanwijzer loop ik de kant van Lichtenvoorde weer op en sla ik linksaf De Riete, mijn derde en laatste kerkenpad van vandaag op. In de verte zie ik de toren van "Onze Lieve Vrouwe van Lourdeskerk" al weer schitteren, waar ik via het Vossenpad naar toe loop. Ik heb in ruim 8 kilometer veel gezien en een stukje Mariënveldse geschiedenis tot me eigen gemaakt!

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Boerderijtje "Den Dingsdag"

Prachtige natuur

Kerkenpaden Zieuwent en Mariënvelde

Op het Otterpad, één van de laagste en natste gebieden rond Zieuwent

Nadat ik enkele voetballers heb afgezet in Lichtenvoorde, rijd ik met de auto zelf enkele kilometers verder naar Zieuwent om hier een route over verschillende kerkenpaden te gaan lopen. Ik start mijn 14 kilometer lange duurloop midden in het centrum bij de Werenfriduskerk, dat als bijnaam de Kathedraal van de Achterhoek heeft.

Achter de voetbalvelden van RKZVC sla ik rechtsaf en loop enkele honderden meters verder al direct het eerste kerkenpad op, dat de naam de Kotte Voare draagt. Deze kerkenpaden werden vroeger veelal gebruikt door de boerenbevolking om sneller bij de kerk of bij de dorpsschool te komen. De paden liepen dwars door weilanden en bossen of werden gevormd door karrensporen. De Stichting Kerkenpaden Zieuwent zorgde tussen 1994 en 1998 voor herstel van de oorspronkelijke paden wat tot veel plezier leidde bij de bewoners vlakbij deze paden, de fietsroute naar het dorp is voor hen aanzienlijk veiliger en verkort.

Op mijn route tel ik maar liefst 11 van deze paden en dat betekent dat ik er gemiddeld na elke kilometer bijna één tegenkom. Na ongeveer 10 kilometer kom ik op het Rondeelpad en loop ik op veruit het mooiste stukje van de route. Dit pad dient als goed voorbeeld van hoe de paden er vroeger allemaal hebben uitgezien. De moerassen die langs het pad liggen, zijn kunstmatig aangelegd en hier groeien diverse zeldzame plantensoorten.

In de laatste kilometers kom ik over het Otterpad, dat op één van de laagste en natste gebieden rond Zieuwent ligt. Er zijn hier enkele nieuwe poelen aangelegd en het zand dat hieruit vrij kwam is gebruikt om de fietspaden op te hogen. Na ruim 80 minuten loop ik het centrum van Zieuwent weer binnen en heb ik er een mooie route opzitten, eentje die je ook prachtig in een uurtje kunt fietsen.

Klik op de link voor enkele foto's
.

fotoalbum

Het Rondeelpad, het mooiste stukje natuur van de route

Gelopen route - Fietsknooppunten 30-9-8-25-26-31-30