Posts tonen met het label IJhorst. Alle posts tonen
Posts tonen met het label IJhorst. Alle posts tonen

donderdag 29 juli 2021

Landgoederen de Wijk (Drenthe) en IJhorst (Overijssel)

Landgoed Dickninge

De start van onze tocht is bij châteauhotel en -restaurant De Havixhorst. Het is een havezathe gelegen op een landgoed in de gemeente Meppel, aan het mooie riviertje de Reest. Van oudsher vestigden Drentse boeren zich op de zandhorsten langs dit riviertje. De oude hoeves overtroffen elkaar al de snel in macht en aanzien. Des te rijker qua uitstraling en decoratie, des te meer aanzien.  

Aan de rand van het landgoed ligt het ooievaarsbuitenstation ‘De Lokkerij’ Reestdal. Hier worden geen ooievaars ‘gelokt’, maar de naam ‘Lokkerij’ houdt verband met de familie Lokken, die in de boerderij, waar nu het ooievaarsstation gevestigd is, generaties lang een boerenbedrijf had. Onderweg zien we dan ook veel ooievaars op de daken van de huizen of in de weilanden zitten.

We lopen verder in de richting van het dorp de Wijk. Hier staat windmolen de Wieker Meule. Het is een achtkante stellingmolen daterend uit 1829. De molen is bijna geheel met riet gedekt. Als we het kleine Drentse plaatsje achter ons hebben gelaten, zijn we inmiddels de provinciegrens met Overijssel over gelopen en komen we in de buitengebieden van IJhorst. Beide dorpen zijn nauw verbonden met elkaar. Vroeger zei men van De Wijk dat het een dorp was zonder kerk en van IJhorst dat het een kerk was zonder dorp.

Het sterk meanderende riviertje de Reest, slingert steeds als een grenslijn tussen beide provincies en aan beide zijden van de Reest zien we een aantal fraaie havezaten en oude boerderijen. Even verder ligt het 75 hectare grote landgoed Dickninge. Op de grens van dit landgoed staat een kleine rustieke woning in het groen, waarvan de oorspronkelijke bestemming snel duidelijk is. Het tolhek verspert namelijk de weg voor deze voormalige tolwoning, wij kunnen gelukkig gemakkelijk passeren.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

maandag 26 juli 2021

Zuidwolde-Avereest

Het Spookmeer

Vanaf ons park in IJhorst in de provincie Overijssel is het een kilometer of zeven fietsen naar de omgeving van Avereest waar we onze tocht beginnen. Avereest is een streek in het noordoosten van Salland, die bestond uit Balkbrug, Dedemsvaart en Oud Avereest. De gemeente is in 1818 uit de gemeente Ommen ontstaan en ging in 2000 op in de gemeente Hardenberg. De naam Avereest komt van het kleine beekje de Reest die de grens vormt tussen Overijssel en Drenthe. Aver duidt op de bovenloop van een stroom, waardoor de naam neerkomt op bovenloop van de Reest.

In het begin lopen we over een prachtig geaccidenteerd heideterrein. Het Drentse Landschap beheert dit natuurgebied al een aantal jaren met de hulp van een flinke kudde Schoonebeker heideschapen en er lopen ook een aantal Galloway runderen. Mooi op de hei zijn de solitair staande eikenbomen die in de vrije ruimte breed konden uitgroeien.

Na een paar kilometer komen we bij een veenplas die de mensen uit de buurt de veelzeggende naam Spookmeer gaven. Het oude verhaal wil dat je er ’s nachts de kans loopt een spookachtige gedaante uit het water te zien verrijzen die je met zijn knekelhand naar de diepten van het meer probeert te lokken. De plas is waarschijnlijk ontstaan doordat het water in de diep uitgestoken laagte bleef staan. Het veen dat in het ondiepe water ontstond, is door minder bijgelovige lieden als turf uit het Spookmeer gestoken.

Voor het eerst passeren we de Reest, het water van dit riviertje stroomt traag aan ons voorbij en de tijd lijkt geen vat op het landschap te hebben gehad. Het Reestdal is één van de weinige beekdalen dat niet opgeofferd is aan de eisen des tijds en een grote normalisatie bespaard bleef. Halverwege de tocht nemen we even een pauze bij een boerderij waar van alles te koop is.

We vervolgen onze weg over een eeuwenoud kerkpad naar Oud-Avereest. Hierlangs bezochten de Drenten ’s zondags de kerk en bracht men zijn doden naar het kerkhof. Op de grafzerken van het oude gedeelte van het kerkhof vindt je soms amper leesbaar de namen van vrijwel alle dorpen en gehuchten in de wijde omgeving terug als namen van de overledenen. De eeuwenlange verbintenis tussen de bewoners en hun streek laat zich niet beter bewijzen.

Al met al is het een erg afwisselende route over de heide, langs een prachtig ven, door het bos, langs akkertjes, eeuwenoude boerderijen en prachtige hooilanden. Je maakt op een verrassende wijze kennis met de Reest, misschien wel een van de meest natuurlijke beken die Drenthe rijk is.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum