Heinkenszand 't Ommetje Ouweland

Molen 'De Vijf Gebroeders'

De weersvoorspellingen voor vandaag zijn zon, zon en nog eens zon en dat bij een temperatuur dat in de richting van de 30 graden gaat. Ina en ik besluiten daarom al vroeg om de hardloopschoenen aan te trekken en het 't Ommetje Ouweland te gaan lopen. We vertrekken van ons vakantiepark 'Hof van Zeeland', waar we nog bijna niemand tegen komen. 

We gaan via de Stelleweg, een fietsweg waar de automobilist te gast is, linksaf de Boerendijk op. We zitten gelijk op de route en een kilometer verder lopen we langs de Molen 'De Vijf Gebroeders' aan de Stationsweg in Heinkenszand. Nadat in 1849 de oude molen door de bliksem werd getroffen en was afgebrand, werd in 1851 begonnen met de bouw van deze Stellingmolen. Vlak naast de molen lag het oude station van Heinkenszand. Het station lag vanaf 1966 aan de oude Sloelijn die naar Vlissingen-Oost ging maar in 2009 is het spoor vervallen door de komst van de nieuwe lijn naar het Sloegebied. Nu is het een zandpad geworden en over het tracé van de oude spoorlijn lopen we zuidwaarts door een mooi weidegebied afgewisseld met oude zeedijken. De contouren van de oude spoorlijn zijn nog goed zichtbaar.

De Westdijk scheidt de polders Oosterland en 't Ouweland en hier is ook klompenmakerij Traas gevestigd. Begin 1900 waren er in Heinkenszand nog 12 klompenmakers, die klompen vervaardigden van wilgen- en populierenhout, momenteel is alleen klompenmaker Traas nog actief. Even verder komen we in de buurtschap 'Spoorwegje' en regelmatig komen we een lindeboom in het landschap tegen. Om de eigendomsgrens van een ambachtsheer af te bakenen werd vroeger een lindeboom geplant. Deze grenslinde deed vaak ook dienst als grens tussen twee gemeenten en zijn als karakteristiek landschaps- en natuurelement beschermd; er broeden ieder jaar steenuilen in de holten van sommige grenslinden.

Bij de oude Boerendijk verlaten we het oude spoortracé en komen weer aan de achterkant van ons bungalowpark en lopen om de recreatieplas "Stelleplas" heen. De Stellepolder was rond 1400 een uitgestrekt schorren- en slikkengebied. Ina gaat terug naar ons huisje en ik ga via de Westerguitedijk verder tot bovenop de dijk om er nog ruim een kilometer bij te lopen en zo het 't Ommetje Ouweland vol te maken.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Weer terug op ons vakantiepark

Heerenveen, Abe Lenstra Stadion en Thialf

Us Abe

Op onze vakantie in Friesland hebben Ina en ik er op de tweede dag maar een sportief dagje van gemaakt. Onder prachtige weersomstandigheden hebben we, een rondje van bijna 50 kilometer rond het Sneekermeer gefietst, gelegen tussen de stad Sneek en het ‘Kameleondorp Terherne' en Goingarijp. Het Sneekermeer is vooral bekend vanwege zijn grote populariteit bij watersporters en is in de Middeleeuwen ontstaan als gevolg van ontginning van veen. Een prachtige route waarbij we op een gegeven moment zelfs met een pontje overgezet moesten worden om de route te vervolgen.

Na het avondeten hebben we nog voldoende energie over om een stukje te gaan lopen, het is tenslotte een trainingsavond. Vanuit ons hotel in Heerenveen hebben we een rondje uitgezet naar het Abe Lenstra Stadion en het IJsstadion Thialf. Het is ruim drie kilometer lopen naar de voetbaltempel van Heerenveen, vernoemd naar de voetballer Abe Lenstra. Us Abe (onze Abe) wordt in het algemeen gezien als één van de grootste Nederlandse voetballers aller tijden en is voor het stadion op een standbeeld vereeuwigd. Op enkele bewakers na, is het er verder opvallend rustig. 

Een aantal kilometers verder ligt het IJsstadion Thialf, de belangrijkste overdekte schaatsbaan van Nederland. De naam Thialf is afgeleid van Thialfi, de snelvoetige knecht van de Germaanse god van de donder Thor. Op dit moment zijn ze met een grote verbouwing bezig en Thialf krijgt dan ook het grootste zonnedak op een sportstadion in Nederland. Op het dak van het Schaatshart van de Wereld komen ruim 5000 zonnepanelen. Hiermee is Thialf niet alleen de snelste laaglandbaan van de wereld maar ook de duurzaamste. De zonnepanelen die op het nieuwe Thialf komen, wekken energie op voor omgerekend 375 huishoudens. De vernieuwbouw van Thialf gaat een energiereductie opleveren van 50%. De zonnepanelen goed voor 1,35 Megawatt kunnen bijna een kwart van de toekomstige energiebehoefte opwekken. Uiteindelijk is het doel om Thialf in 2020 helemaal zelfvoorzienend te laten zijn. De grote veranderingen zullen pas volledig merkbaar zijn in het seizoen 2016/2017, dan is het Schaatshart van de Wereld helemaal af.

Onze energie raakt ook wat op en na de bezichtiging van beide stadions lopen we rechtstreeks terug naar ons hotel en hebben er een mooie ronde van 12,5 kilometer opzitten, heerlijk om een dag sportief bezig te zijn.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

De verbouw van Thialf

's-Heerenberg 20e Montferland Run - 7,5 km - 30,53 min - 26e plaats

Ongeveer halverwege de wedstrijd staat de Kiekjesdief te fotograferen

Een 26e plaats in het eindklassement van 1.316 gefinishte atleten is een goede prestatie en ik ben dan ook tevreden over de 20e Montferland Run. Voor de vijfde week op rij doe ik mee aan een wedstrijd en heb me, via mijn werkgever Estinea, ingeschreven voor de 7,5 kilometer. Als ik de tijden van de vijf kilometer van de Boekelder Cross vergelijk, dan zal een tijd van net boven de 31 minuten mogelijk kunnen zijn, als alles naar wens verloopt.

Estinea heeft ook aan de Zeddamseweg in 's-Heerenberg een locatie en we maken hier dankbaar gebruik van. We hebben een prachtige ruime kleedgelegenheid en een kopje koffie onderuit in een bankstel drinken komt ook niet altijd voor bij een wedstrijd. Er kan zelfs nog gedoucht worden! Bedankt Yvonne voor het regelen en de gastvrijheid.

Een kwartier voor aanvang zie ik dat het startgebied al aardig vol begint te lopen en dat vind ik altijd één van de mindere dingen bij dit soort grotere wedstrijden. Het is vrij koud maar Wim Brinkman staat er met een tas, om al onze boventallige kleding in ontvangst te nemen en je kan zo tot een minuut voor de start vrij warm blijven. Mooi geregeld!

Het startschot gaat en we lopen bijna twee kilometer in noordwestelijke richting van de Peeskesbult. Gelukkig slaan we net hiervoor rechts af het zandpad in en loopt het over de betonblokken lekker weg. Ik kan aardig in de buurt blijven van een paar atleten van het Argo Top talenten team en dat verbaast me. De eerste 2,5 kilometer gaan in 9,56 minuten en dat is haast te snel. Dat moet ik de volgende 2.5 kilometer ook wat bekopen (5 km. in 20.29 minuten), maar dat is zelfs nog een fractie sneller dan de laatste Boekelder Cross. 

De Drieheuvelenweg is ieder jaar het moeilijkste gedeelte van het parcours en we hebben hier de wind ook nog tegen. Toch haal ik hier zelfs nog een atleet, van het eerder genoemde Top Team, in. Ik moedig haar aan om mee te gaan, maar ze laat een klein gaatje vallen. Als we de laatste kleine beklimming in de bebouwde kom van 's-Heerenberg hebben gehad, is het nog 800 meter dalen naar de finish. Zelf heb je het idee dat je vrij soepel loopt, maar als ik later de videobeelden terug zie lijkt het wel een vertraagde opname. 

Ina loopt haar eerste wedstrijd buiten Aalten en finisht ruimschoots binnen de drie kwartier (44,19 minuten). Ze laat nog bijna 600 atleten achter zich en is dan ook erg tevreden.

Aalten 1e Boekelder Cross 5 km - 20,29 minuten - 6e plaats M45

De Boekelder Crosscompetitie is weer begonnen

Al jaren loop ik met de Boekelder Cross vanuit mijn huis naar de Ringkamp toe, een afstand van ruim drie kilometer. Het is een mooie warming-up en ik zorg dat ik altijd op tijd aanwezig ben. Startnummer ophalen, even wat bijpraten, enkele fotootjes schieten en gereed maken voor de wedstrijd is dan het vaste stramien. Ook dit keer loop ik in mijn trainingspak rond de klok van twaalven weg en veel harder dan 6.00 a 6.30 minuten per kilometer gaat het niet. Maar ik ben nog geen kilometer onderweg als ik al aardig begin te zweten en het blijkt dat ik dan ook veel te veel kleding heb aan getrokken. Het is ongeveer een graad of achttien en dat in november!

Als ik bij de accommodatie op de Haart aankom, ben ik blij dat ik er ben. Ik trek wat kleren uit, vraag de bardame naar een glas water en ben eerst maar eens rustig op een stoel gaan zitten. Wat een warmte voor de tijd van het jaar en het uur erna lijk ik niet meer vooruit te branden. Ook moet ik ontzettend gapen maar of dat er mee in verband staat weet ik niet. Met de jeugdlopen ga ik naar buiten en loop nog enkele honderden meters mee.

Om half twee vertrekken de 5 en 10 kilometer gezamenlijk, de 15 kilometer is door de geringe belangstelling geschrapt. De eerste kilometer loopt lekker over het asfalt iets dalend weg en ik kom in ongeveer 3,40 minuten door. In het bos is het lekker lopen en de organisatie heeft er weer van alles aan gedaan om het bladerdek te verwijderen om zo de aanwezige boomwortels goed zichtbaar te maken. Een groot compliment is hier op zijn plaats.

Na drie kilometer in precies 12 minuten kom ik Erwin Wamelink achterop, ga hem zelfs voorbij en het lijkt dat hij het moeilijk heeft. Maar op de Kriegerdijk gooit hij er even een versnelling uit en zie ik hem alweer snel uit het zicht verdwijnen, het lijkt wel of hij aan het intervallen is. Na vier kilometer in 16,21 minuten kijk ik eens om en zie dat mijn zoon Tom nog steeds zo'n 50 meter achter me loopt. Ik probeer nog wat aan te zetten om hem in ieder geval voor te blijven en dat lukt me ook nog, maar dat zal zijn langste tijd wel gehad hebben. Komende zaterdag loop ik niet mee omdat zondag de Seven Hills op me staan te wachten. Tom loopt een mooie 20,37 minuten en Ina komt iets later in 28,53 minuten over de streep.

Aalten 2e Boekelder Cross 5 km -19.41 min - 6e plaats M45

Weer terug in de Ringkamp

Het vorige verslag eindigde ik met de woorden dat het de eerste cross me niet gemakkelijk afging maar dat me de tijd van net onder de twintig minuten tot tevredenheid stemde en dat de komende weken zou blijken of ik nog enkele seconden van die tijd af zou kunnen halen. Nou dat lukte wonderwel. Ruim een uur voor de start kom ik bij de Ringkamp aanlopen en maak ik even een praatje met Frank Roos. Hij gokt vandaag op een tijd van 19,41 minuten voor me en ik vind het wel een erge voorbarige tijd, een tijd van net onder de twintig zou al weer prachtig zijn.

Als ik bij de inschrijving kom om te betalen, is mijn nummer nergens te vinden. Dat kan kloppen want die heb ik nog in mijn tas zitten en ben ik de vorige week vergeten om in te leveren. Ik ben niet de enige want ze misten nog een nummer. Nadat ik wat foto's heb gemaakt van de jeugdlopen, kleed ik me om voor mijn eigen wedstrijd. Na de start hebben de atleten er zin want de eerste kilometer gaat erg hard. Na zo'n drie en halve minuut ben ik het bordje gepasseerd en lopen we het bos in. Het is vandaag weer prima te lopen en op een windje na is het ideaal loop weer.

De vierde kilometer kwam ik de vorige week door in precies zestien minuten en vandaag gaat het toch iets sneller (15,45 min). Ik probeer nog een aantal keren kop over kop met Jerrel Balke te lopen en dat gaat ons beide goed af. Nadat ik het bos in de Ringkamp uit kom, staat de klok nog ruim onder de twintig minuten en loop ik precies de tijd die Frank voor de wedstrijd voorspeld had. Die glazen bol van Roos moet ik maar eens vaker gebruiken. 

Tom is aan het genieten van een heerlijke vakantie in Rome en Ina loopt ruim een halve minuut van haar tijd van vorige week af (27,53 min).

Aalten 1e Boekelder Cross 5 km -19.58 min - 6e plaats M45

Achter Sander Arink aan

De eerste zaterdag van de Boekelder Cross is de warmste novemberdag, sinds het KNMI met de metingen is begonnen. Met een temperatuur van rond de 20 graden heeft deze wedstrijd dan ook meer weg van een Zomeravondloop dan van een cross. Ook de vele toeschouwers konden het zonnetje wel waarderen en trokken massaal naar de Ringkamp toe.

Op de eerste editie is het altijd even kijken waar je precies staat en de 20,12 minuten van vorig jaar is voor mij een mooi uitgangspunt zijn. De eerste kilometer over de harde weg en met de wind licht in de rug geldt altijd als de snelste kilometer en dat is ook zaterdag het geval. Het lange pad door het bos, dat tot aan de spoorlijn loopt, is goed te belopen. Soms moet je even uitkijken voor wat uitstekende wortels maar de organisatie heeft er weer alles aan gedaan om het zo goed mogelijk beloopbaar te maken.

Op de Loohuisweg begin ik het moeilijker- en wat meer last van de warmte te krijgen maar dat zullen meer atleten vanmiddag ondervinden. Het licht oplopende pad naar de boerderij van de familie Til vindt ik altijd het moeilijkste gedeelte van het parcours en enkele honderden meters verder heb je er al weer vier kilometer opzitten. Een vluchtige blik op mijn horloge geeft aan dat ik er precies 16 minuten over gedaan heb.

De laatste kilometer moet dus sneller dan vier minuten gelopen worden om onder de 20 minuten te eindigen. In de Ringkamp heb ik even niet aan de lus gedacht die er daar nog gelopen moet worden en als ik over de finish kom blijkt dat ik iets sneller ben dan vorig jaar en nog precies twee seconden over heb voor de 20 minuten grens. Gemakkelijk gaat het vandaag niet maar de tijd stemt me tot tevredenheid. De komende weken zal blijken of ik nog enkele seconden van deze tijd af kan halen.

Tom loopt een tijd van 20.44 minuten en Ina komt met 28,25 minuten over de streep, een verbetering van ruim 1 1/2 minuut ten opzichte van vorig jaar.

Tom

Ina

Hoek van Holland

 Kindertransport Monument

Het is nog redelijk vroeg, zeker voor een vakantiedag, als Ina en ik een rustig duurloopje gaan maken naar Hoek van Holland. Op de fiets zijn we er al een keer geweest, dus de weg kennen we er al een beetje, al kun je er via verschillende wegen en fietspaden komen. We besluiten om de heenweg over de dijk te lopen naar de Dixhoorndriehoek, een gebied dat vernoemd is naar ingenieur van Dixhoorn. Hij liet in dit gebied miljoenen kubieke meters zand deponeren, overgebleven na de aanleg van de eerste Maasvlakte rond 1970. De prachtige natuur die daarna ontstond, raakte door duindoorns overwoekerd maar binnenkort willen ze het landschap weer opener en weidser maken door stukken te gaan rooien.

Op het strand bij Hoek van Holland hebben de eerste badgasten van de dag al een plekje op het strand uitgezocht. Het is inmiddels aardig warm geworden en we maken mooi van de gelegenheid gebruik om een lekker verfrissende 'douche' te nemen. Op een bord er naast lees ik dat het nog 5.824 kilometer naar New York is. We rennen verder langs Maribu Beach, een strandtent voor al uw feesten, partijen en ...... scheidingen. Dan moet je wel erg blij zijn om zo van je wederhelft af te komen om er samen een feest te geven!

Iets verder in de duinen liggen nog een aantal bunkers uit de Tweede Wereldoorlog en rond die tijd is er veel helmgras gebruikt om de militaire bouwwerken te camoufleren in het duinlandschap, ik vind het altijd wel iets hebben. Langs het Atlantikwall Museum en het Reddingsmuseum komen we in Hoek van Holland aan. Als ik een foto van Ina's snackbar maak, roept de eigenaar me van de overkant van de straat toe. He, je bent toch niet van de belastingen jongen? Op de Nieuwe Waterweg varen al weer enkele grote schepen met hun lading naar andere oorden, een mooi gezicht.

Even later trekt een monument iets verderop mijn aandacht. Tussen 1938 en het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog kregen 10.000 voornamelijk Joodse kinderen uit Duitsland, Oostenrijk en Tsjechoslowakije toestemming om zonder hun ouders naar Engeland te komen om te ontsnappen aan de Nazi-vervolgingen. Bijna al deze kinderen staken hier in Hoek van Holland het kanaal over naar Harwich. Zij werden tijdens hun reis bijgestaan door de Nederlandse overheid en Nederlandse vrijwilligers. Dit kunstwerk is dan ook opgedragen als dank voor het helpen van deze kinderen, die daardoor allen de oorlog hebben overleefd.

Langs de Westlandse kassen lopen we terug naar ons park. Het wordt steeds warmer en de rest van de dag zullen we wel niet meer veel actie ondernemen. Het zou wel weer eens een heerlijke stranddag kunnen worden.

fotoalbum

een verfrissing in Hoek van Holland

Aalten GUV Zomeravond Run 5 km - 19.44 min - 23e plaats

De start van de GUV Zomeravond Run

Op de eerste zomeravondloop van AVA'70, de Intratuinloop in Bredevoort, moest ik werken maar aan de tweede kan ik wel mee doen. De Zomeravond Run is ten opzichte van de vorige jaren enkele weken naar voren gehaald en dat zal wel te maken hebben met de wensen van de sponsor, de Gelderse Uitvaart Verzekering. Mooi dat directeur Bert van Asselt zo een bijdrage levert aan deze prachtige loop.

De hele dag komt de regen met bakken uit de lucht maar enkele uren voor de wedstrijd klaart het op en is het heerlijk weer om te gaan lopen. De route is ingekort naar 5 kilometer (voorheen 6 km) maar loopt net als andere jaren het Walfortbos in. Ook Ina en Bram doen mee en met zijn drieën staan we aan de start. De belangstelling voor de 5 en 10, die gelijk van start gaat, is geweldig en het blijkt maar weer dat er voor deze kleinschalige loopjes voldoende animo is en blijft.

De GUV Zomeravond Run is de eerste hardloopwedstrijd die vanaf de nieuwe accommodatie vertrekt en na een driekwart ronde op de baan gaan we, door het tunneltje, rechtsaf de Walfortlaan in. Hier wordt ik voorbij gelopen door een groepje atleten (Patrick, Luuk, Tim, Erwin) dat gehaast wordt door Mark te Brake. Het gaat me allemaal net te hard af en ik kan dus niet aanhaken. Gelijk na de eerste kilometer is de splitsing tussen beide afstanden en dat staat prima aangegeven. 

Nog geen kilometer later kom ik de iets langzamere lopers van de 10 kilometer al weer achterop maar dat levert geen problemen op. Het heeft ook wel wat dat je steeds naar iemand toe kunt lopen om hem of haar later voorbij te gaan. Als we weer op de Walfortlaan komen moeten we rechtsaf het bos in, in de richting van Bredevoort.

Op het fietspad heb ik nog een mooie strijd met Gerrit-Jan Jansen en jeugdlid Tim Mengerink van AVA'70. We lopen bijna gelijktijdig de baan op en zie dat ik de wedstrijd onder de 20 minuten kan eindigen. Bram (18,20 min) heeft het na de 3e kilometer zwaar gehad, hij heeft van 2 tot en met 7 juli met een tentje op het Rock Werchter festival in België gestaan, en dat speelt hem een dag later toch een beetje parten. Ina verbeterd in haar 2e wedstrijd haar PR met bijna anderhalve minuut (28,32 min).

Bert van Asselt

Aalten 3e Boekelder Cross 5 km - 19.35 min - 2e plaats M45

Ina, zelfs te snel voor de fotograaf

Voor mijn gevoel ging het vorige week met een tijd van net onder de twintig minuten al aardig snel en had ik niet het idee dat ik daar nog weer 24 seconden vanaf zou kunnen snoepen. Ik ben dan ook bewust wat harder gestart dan de eerste twee edities en zou dan wel zien tot hoelang ik het vol zou kunnen houden. De eerste kilometer ging dan ook een handvol seconden sneller en kwam ik in een mooi groepje te lopen.

Onderaan het eerste bultje bij de spoorbaan in het Loohuisbos, ging net voor me Roel Schreurs onderuit en zo te merken had hij in eerste instantie wat last van zijn val. Toch liep hij daarna, samen met het groepje, langzaam bij me weg en kwam ik toch wat alleen te lopen. Het tempo kon ik aardig volhouden en er stond wat minder wind dan in de eerste weken. Toch stond ik er van te kijken dat de klok net de 19,35 minuten aantikte toen ik de finishlijn passeerde.

Na drie edities van de Loohuiscross sta ik op een tweede plek bij de mannen ouder dan 45 jaar en dat zal waarschijnlijk ook wel zo blijven. De Duitser Friedhelm Betting van DJK Lowick staat onaantastbaar op de eerste plaats. De enige voorwaarde om deze te behouden is dat hij de laatste wedstrijd nog wel moet lopen, terwijl het van mij al zeker is dat ik in het eindklassement kom te staan.

Mijn vrouw Ina liep, na een succesvolle clinic van AVA'70, haar allereerste wedstrijd ooit. Ze deed dat in een mooie tijd van net onder het halve uur (29,57 minuten). Klasse gedaan! Volgende week is de vierde en laatste Boekeldercross van het jaar 2013, de deelname aan de wedstrijden was groter dan ooit tevoren.