 |
| Andre, Angelique en Bianca Op een wat mistige februari
zondagochtend vertrokken er vanuit diverse plekken in de Achterhoek auto’s
richting Lemele, of all places. Wat was er dan toch te doen in het pittoreske
Lemele, waar normaal in de winter helemaal niets te doen is op zondag ochtend?
De Sukerbietentrail, een initiatief voor het goede doel van Team Sukerbiet. De
start was vanaf natuurcamping de Lemeler Esch en dat betekende eigenlijk meteen
ook dat het maximaal maar 450 deelnemers kon laten starten. Nu hou ik wel van
leuke kleinschalige loopjes en als die ook nog voor het goede doel zijn, in
plaats van georganiseerd door een commerciële organisatie, is dat mooi
meegenomen. In de praktijk betekent dat vaak dat het heel gezellig is en
georganiseerd door echte liefhebber. Het paste ook mooi in ons trainingsschema
en dus waren we met maar liefst acht Achterhoekers aanwezig in het Sallandse. Bij aankomst werden we
hartelijk ontvangen door vrijwilligers van Team Sukerbiet en doorverwezen naar
de startnummer uitgifte en de kleedkamer. De kleedkamer bleek een
werktuigenloods waar de trekken en maaimachine iets aan de kant gezet waren en
een paar picknicktafels neergezet waren. De ruimte werd al snel gevuld met
lopers die een plekje zochten om zich om te kleden en vooral warm te blijven.
Twee graden en mist was niet wat ik besteld had, ook niet waar ik op gerekend
had met mijn korte broek. Het was er wel heel gezellig, met veel mensen uit de
regio zo te horen. De 25 kilometer lopers mochten eerst starten, maar het
startvak vulde zich in de laatste twee minuten. Na de start liepen we de
camping af en eigenlijk al bijna meteen de Archemer Berg op. Helaas was het
uitzicht beperkt tot een paar honderd meter door de mist, maar de ontvangst
door de enthousiaste vrijwilligers op de top maakte alles goed. Het tempo zat
er eigenlijk meteen goed in, waarschijnlijk mede door de kou, maar ook de
overige deelnemers gingen vlot van start. Lars was al meteen bij ons weggelopen
(jeugdige overmoed?) en Rik en Michiel vonden het na de eerste paar kilometers
welletjes en zakten iets terug in tempo. Gelukkig konden ze met zijn tweeën
samen verder. Bleven we nog met zijn vieren over: Bianca, Angelique, Eric en
ik. Het looppeloton was al snel uit elkaar gevallen en dus liepen we met ons
groepje alleen, met slechts af en toe mensen die we inhaalden of die ons
inhaalden. Het parcours voerde ons door
een heel mooi landschap, voor zover we dat konden zien dan… Ik was er ooit een
keer eerder geweest, maar dat was al jaren geleden. Voor de anderen was alles
nieuw dus extra mooi en interessant. De route bestond op meerdere plekken uit
lussen waardoor je zowel de Archemer als de Lemeler Berg ook van alle kanten
kon bewonderen. Dat betekende ook dat er best wat hoogtemeters in zaten en dat
in combinatie met wat mullige zand paden maakte het tot een pittig parcours.
Een aangezien we liepen alsof het een wedstrijd was moest natuurlijk ook alles
hardgelopen worden. Bianca was blij dat ze in haar
strikte triathlonschema nog wat trails mocht lopen van de trainer en babbelde
honderduit. Het viel blijkbaar niet op dat onze antwoorden steeds korter
werden…. Eric keek af en toe vertwijfeld, maar gaf niet op. Bikkel! Het genieten
van de omgeving werd op deze manier eigenlijk wel een beetje tot het minimum
beperkt tot vooral het stuk voor de voeten…. Maar omdat niemand opgaf bleven we
dus in een eigenlijk iets te vlot tempo doorrennen tot onze limiet bereikt
was…. Mijn bovenbenen begonnen steeds meer te protesteren en ook een blaar op
mijn voet begon zich te melden. Gewoon negeren…. De lange stukken vals plat in
combinatie met los zand leken het uiteindelijk toch van ons te gaan winnen toen
we bij ongeveer km 20 waren en we de zoveelste keer de Archemer Berg beklommen.
Er moest toch een paar keer omhoog gewandeld worden… Maar met nog meer
aanmoedigingen van de vrijwilligers werd het tempo toch maar weer opgepakt. De
laatste vijf kilometer liep het eigenlijk steeds vals plat naar beneden en kon
het tempo zelfs nog weer wat omhoog tot we uiteindelijk met een soort van eindsprint
na zo’n 2 1/2 uur de finish bereikten. Daar stond een heel verbaasde Lars ons
op te wachten, die had ons nog lang niet verwacht. De oudjes doen het nog best
hè Lars. Inge en John hadden de korte afstand gedaan en stonden al weer
aangekleed op ons te wachten. Op een paar minuten na ons kwamen ook Rik en
Michiel over de streep. Hoewel we van tevoren niet
hadden bedacht dat we in wedstrijdtempo zouden lopen liep het gewoon zo. Het
mooie was dan ook dat we elkaar onderweg zo stimuleerden dat we uiteindelijk de
snelste 25 km in tijden liepen. Voor Eric was zelfs het bijna een persoonlijk
record, helaas was de afstand net iets te kort! Super tevreden trokken we snel
weer wat droge en warme kleren aan en gingen we op zoek naar de warme
chocolademelk met appelgebak. Helaas waren we niet de enigen en zeker niet de
laatsten, waardoor we hevig teleurgesteld werden door de serveerster. Helemaal
volgeboekt, geen enkel plekje meer. Helaas, dan maar weer op huus an! Op naar
de volgende! (bron) |
zondag 8 februari 2026
Verslag van de Sukerbietentrail in Lemele
zondag 9 februari 2025
Grote onrust in de regionale atletiek wereld
 |
| Gerrit, Dirk-Jan en Wim |
De altijd rustige atletiekbond
is de laatste tijd in onrustige wateren terecht gekomen. Buitenstaanders vragen
zich dan ook af, hoe heeft dit zo ver kunnen komen? De Olympisch zomer van
Parijs was nog erg succesvol, met als hoofdpersoon niemand minder dan Sifan
Hassan. Maar zoals nu blijkt komt de onrust niet uit de top maar van de gewone
atleten en dan vooral van twee personen in het bijzonder, die overwegen om een
overschrijving aan te gaan vragen naar de lopersgroep in Zwolle. Om een ieder
een goede inkijk te geven over deze onrust, zal ik proberen in het kort een
duidelijke uitleg te geven.
De atleten waar het om gaat
zijn nl: Dirk-Jan Robbe op dit moment lid van LVG uit Groenlo en clubicoon en
boegbeeld van AVA70 uit Aalten Gerrit Dijkslag. Wat betreft deze laatste
atleet, is de onrust al ongeveer 6 jaar terug begonnen. Na een gewone
donderdagavond training bleek zijn favoriete trainingsbroek ineens weg te zijn.
Iedereen binnen de vereniging had er wel een mening over, maar daar had Gerrit
op dat moment niets aan. De vraag is dan ook nog steeds of deze broek ‘bewust’
is verdwenen of waren er mensen jaloers binnen de club. We zullen het nooit
weten, maar het bleef knagen aan Gerrit en van af dat moment is er iets bij hem
gebroken.
Het oude zeer was bijna weg
tot dat hij vorige week, nogmaals op een zeer pijnlijke manier werd
geconfronteerd met het ouder worden en het moeten inleveren van snelheid
tijdens een training. Het was op de beruchte Zwanenbroekweg waar de trainer op
die avond naar toe was uitgeweken in verband met ijsvorming op de AVA’70 baan. Op
het programma stonden een aantal versnellingen van 1000 meter en Gerrit deed zo als altijd zijn stinkende
best om dit zo goed mogelijk te doen.
Echter op dat moment kwam opeens
clublid Mevrouw E.H. aanlopen en vroeg aan Gerrit of hij misschien de laatste
was? Gerrit keek om zich heen en zijn angst werd bewaarheid. Hij was de
laatste. Later die avonds thuis kwam alles weer boven en hij heeft zich zelf in
slaap gesust met alle plakboeken over zijn triomftochten van meer dan 40 jaar
AVA’70.
Nu Dirk-Jan Robbe, ook jaren
lid van AVA70, maar sinds de Corona periode kan hij het niet meer op brengen om
op dinsdagavond of op zaterdagmorgen in
de auto te stappen en naar Aalten te rijden. Hij voelt zich niet begrepen en is
ook wel teleurgesteld in de vereniging, die hij al die jaren trouw was
gebleven. Weinig of geen belangstelling deed hem besluiten om de overstap te
maken naar de LVG-Lopersgroep in zijn woonplaats Groenlo.
Hoe ik in dit hele verhaal
terecht ben gekomen? Bijna een jaar woon ik nu in Zwolle en ondanks de afstand
heb ik met deze twee atleten nog steeds een goed contact . We proberen af en
toe wat af te spreken om samen te lopen bijvoorbeeld een wedstrijdje te lopen,
zo ook afgelopen zondag. Ik had mij namelijk ingeschreven voor de
Suikerbietentrail in Lemele. Mede omdat ik met mijn huidige lopersgroep half
maart naar de Ardennen ga om deel te nemen aan de Trail des Sangliers.
Nu kreeg ik van Gerrit een
appje dat hij zich ook had ingeschreven voor de 25 kilometer en toen later
Dirk-Jan ook een berichtje deed dat hij de 12,5 kilometer kwam lopen, wist ik
dat er iets goed mis zat. Want van Gerrit snapte ik het nog wel (loopt overal)
maar Dirk-Jan een trail? En dan ook nog 12,5 kilometer met 200 hoogte meters,
dat was voor mij een duidelijk signaal. Gelukkig hebben we deze zondag tijdens
het lopen er goed over kunnen praten en na 15 kilometer was Gerrit zo opgelucht,
dat hij al snel bij mij uit het zicht was verdwenen.
Ook Dirk-Jan heeft het
overleefd en denkt er nu serieus aan om zich te gaan aansluiten bij die andere
club: De groep, lekker buiten spelen. Gelukkig hebben we de foto's nog. Gerrit
en Dirk-Jan bedankt voor deze super mooie zondagcompetitie in een schitterende
omgeving.
Wim Brinkman
Uitslagen van de 10e Suikerbietentrail in Lemele
 |
| Gerrit, Dirk-Jan en Wim |
Op zondag 9 februari 2025
organiseerde Team Sukerbiet voor de 10e keer de trailrun onder de naam Ramaker
Bouw Sukerbiet Trailrun met dit jaar wederom 2 afstanden: 12,5 km en 25 km.
Beide routes zijn uitgezet in 1 van de mooiste natuurgebieden van Nederland.
Met de Lemelerberg en
Archemerberg, die 78 meter boven het Sallandse landschap uitsteekt, biedt dit
een uniek parcours met sportieve hoogteverschillen en mooie vergezichten. De 25
km heeft 375 hoogtemeters en de 12,5 km afstand 200 hoogtemeters!
De startlocatie is sinds enkele jaren Natuurcamping ‘De Lemeler Esch’ in Lemele. Doordat we op deze unieke locatie mogen starten, letterlijk aan de voet van de Lemelerberg, heeft de route geen asfalt.
zaterdag 2 november 2019
Uitslagen van de 16e Lemelerbergloop in Lemele
 |
| Gerrit Dijkslag 2e plaats M50 - 10.8 km in 49.19 min |
Het is een volledig onverhard, heuvelachtig parcours met grote hoogteverschillen door het natuurgebied van de Lemelerberg (nabij Ommen). De Lemelerberg is het grootste natuurgebied van Landschap Overijssel en wordt beheerd door Landschap Overijssel.
Klik op de link voor de uitslagen
uitslagen
site organisatie