Verslag van the Cave Triathlon in Kanne(B)

Bianca in aktie op haar favoriete onderdeel

Na vorig jaar de hele te hebben volbracht in Almere stond er voor dit jaar een wat rustiger jaar in de planning. Even niet continu die druk op de ketel om de vele trainingsuren te kunnen volbrengen. Voor een hele zit je al gauw rond de 15 uur per week wat naast je werk , gezin en huishouden best wel wat van je lijf vraagt. Ook mentaal is het soms best pittig. Maar mijn drijfveer is wel natuurlijk mezelf uitdagen en uiteindelijk haal ik daar heel veel voldoening en plezier uit. En geniet ik volop van de sport. Dus een halve moest het worden en graag nog voor de zomervakantie zodat ik niet in de vakantie perse 'moet ' trainen. De mensen die me goed kennen weten toch wel dat ik niet stil kan zitten. Eerst de halve afstand in Bocholt en dan de halve in Kanne waarin daarna gelijk de vakantie zou starten.

Hierbij heb ik toch wel weer hulp nodig van een ervaren coach omdat ik anders maar als een ongecontroleerd projectiel als een gek ga sporten. Dus ja een schema werkt voor mij het best. Hierbij heb ik voor een ervaren coach gekozen die me daar vast bij kon helpen. Frank Heldoorn  deze naam kwam al regelmatig voorbij bij andere atleten die ook bij hem trainen en vooral positief en tevreden over hem waren. Contact met hem gezocht en een uitgebreide test gedaan voor de waardes om hieruit een persoonlijk op maat gemaakte schema te kunnen creëren. Dus dat werd weer een half jaar volle bak trainen. Maar ontzettend veel zin in.

De dag van de Cave triathlon.

Smorgens ging om 6.30 het wekkertje in ons appartement. Die we geboekt hadden in Genk. Dit was 40 min rijden van Kanne. Om 10 uur zou ik moeten starten en aangezien ik niet van haast en vliegwerk hou, ervoor gekozen om ruim op tijd op te staan. Rustig te kunnen ontbijten en nog even een laatste check voor al mijn ingepakte spul te kunnen doen.  Toch wel een beetje gespannen gingen we om 7.15 richting Kanne. Ik heb de laatste week niet mijn schema kunnen volgen omdat ik helaas de dinsdag ervoor knap beroerd was ,koude rillingen , erg verkouden , hoofdpijn , misselijk maar toch de werkdag kunnen volbrengen met een strip paracetamol. Woensdag ging het gelukkig al stuk beter maar bewust voor gekozen die dag ook rust te houden. Daarna ging het alleen maar beter gelukkig. Maar toch wel twijfel of je fit genoeg bent voor de grote dag.

Aangekomen op de bestemming was het wel even zoeken waar de inschrijving was. Gelukkig waren mijn steun en toeverlaat Johnny Piek en Shania mee die mee konden helpen met de spullen sjouwen. Start nummer opgehaald op naar de wissel zone. Ik had startnummer 566 en kwam al gauw achter dat ik een heel lang stuk moest lopen voor ik bij m'n nummer was waar ik de fiets kon plaatsen. Wel alle ruimte voor de spullen dat in een plastic bak moest ,dus dat was fijn. Hup naar de zwemstart mijn favoriete onderdeel ( not ). Dit komt omdat het een massastart is en aangezien ik absoluut geen goede zwemmer ben is mijn grootste angst een schop in mijn borstkas te krijgen of dat je door alle beuken en schoppen je zwembril kapot gaat , of je transponder verliest. Maar gelukkig heelhuids het water uitgekomen met een zwemtijd waar ik best tevreden over mag zijn. Met 38 min was ik het water weer uit.

Yess nu naar mijn favoriete onderdeel... fietsen!! Daar heb ik heel veel snellere zwemmers weer in kunnen halen! Mooi parcours langs het water waarin 2 korte klimmetjes zaten en 1 langere klim de Slingerberg . Dit rondje mocht je 3 x afleggen om op 90 km te komen. Met 33.5 km/uur gemiddeld een mooie tijd om daarna aan het hardloop onderdeel te beginnen. In dit onderdeel heb ik mij niet zo goed voorbereid kwa parcours  ik had me blind gestaard op vooral de verkoelende grot waar je een stukje in en uit mocht lopen maarrrr wist even niet dat er een grote trap in voorkwam om de brug weer op te komen. De bedoeling was om deze vlot naar boven te rennen maar dat lieten mijn bovenbenen toch echt niet toe. Ook kreeg ik na alle gelletjes en sportdrank toch wat last van mijn buik en besloten dat finishen voor mij belangrijker is dan een snelle tijd. Dus rustig mijn tempo aangepast en proberen het ritme erin te houden en zien dat de buikpijn wat weg zakt. Verder zeker genoten van het parcours en alle aanmoedigingen onderweg. Ook blij elke ronde ( 3 rondes ) Johnny en Shania weer te zien zo blij met hun als trouwe supporters dat doet me goed en wetende dat je ze bij de finish een dikke grote knuffel kunt geven als dank voor alles ze doen het ook maar even in alle vroegte opstaan omdat mama zo nodig moet triathlonnen.

Laatste 5 km heb ik nog even bij een Belg aan kunnen haken en is mijn buikpijn gelukkig weg. Even een praatje met hem gemaakt al verstond hij mij volgens mij voor geen meter. Dat Achterhoeks geneuzel. Toen naar de finish yess volbracht !! In een mooie tijd voor wat er die dag erin zat. 5 uur en 13 min. 4 de op NK in mijn leeftijdscategorie.En ja nu lekker genieten van onze vakantie zonder alle verplichtingen. Gewoon even de rust nemen af en toe een beetje sporten maar even geen schema.  Heerlijk! En stiekem weer nieuwe plannen maken voor volgend jaar.

Bianca Piek

Verslag van de NK halve triathlon in Kanne(B)

Cindy Brusse bij de grotten van Kanne

Zondag 28 juli NK halve triatlon te Kanne.

Een half jaar geleden leek me het een leuk en goed idee en ik schreef me in. Maar na de koude IM 70.3 te Victoria op 26 mei was ik een maand lang niet fit en dat zorgde dat de zin in huidig evenement tot het nulpunt was gezakt!  Dan zou je natuurlijk niet kunnen gaan en dat doet ongeveer 15% van de atleten die zich voor een evenement hebben opgegeven, maar dat is dan weer niet mijn stijl. Met als positief punt, dat je altijd weer van alles meemaakt, reisde ik af naar het net over de grens gelegen Kanne in België.

De nieuwe ervaring begon al meteen met het zwemmen: een massastart! Na 600m lag er een boei, waarna het hele peloton links-om-keert maakte. Zelden heb ik zo lang in de wasmachine gelegen. Het brede veld gaat namelijk inschikken tot de boei en dat gaat gepaard met de nodige draaien om de oren! Gelukkig op de terugweg 1300m lang geen last meer gehad van mannen met losse handjes. Na 1900m stond ik met een prima tijd van 28.30 weer op de kant. Toen 3 rondes van 30km fietsen met richting het einde van de ronde een slingerklim van 800m met 6.7% gemiddeld.

Ik maakte me van te voren wat zorgen over mijn fiets capaciteiten. In de training had ik de grootste moeite om een hartslag van 135 te halen. Het was alsof ik aan de Bètablokkers zat. De snelheid was passend bij de lage hartslag, maar niet oke voor een wedstrijd. Gelukkig was ik goed uitgerust op de wedstrijddag, had het hart er zin in en leek er een motortje in de Canyon tijdrijder te zitten! Het was heerlijk heen en weer vliegen langs het kanaal. De pittige klim was een mooie onderbreking met veel publiek, maar zorgde wel dat de gemiddelde snelheid naar beneden daalde. 33.4km/u over 90 km was dan toch een prima resultaat.

En dan het lopen..... In de meeste trainingen ging dat zeer moeizaam en van te voren was ik er ook niet zeker van dat ik de wedstrijd zou gaan finishen. Kwestie van maar gewoon beginnen en niet teveel nadenken over de totale afstand van 21km. Het waren 3 rondes met steeds een hoge brug over (via 1 kant de trap, de andere kant een lang oplopend fietspad) en 3x een heen-en-weertje door de grotten van Kanne. Daar was het met 11 graden heerlijk koel vergeleken met de 26 graden buiten.

De eerste km voelde net zo stroef als de 16e, dus maar gewoon doorgaan. Daarna begonnen kramp verschijnselen op te spelen, wat maakte dat ik elke klim moest gaan wandelen. Uiteindelijk na 1.48u hobbelen de finish bereikt in een totaal tijd van 5.05u, mijn 3e tijd ooit op een halve. Het was een hele mooie wedstrijd en nu 1 week later ben ik er toch alweer redelijk van hersteld, jeee! 2e NK D 50-54

Cindy Brusse