Vrijwilligers van de buitencategorie - deel 2

Marco van Rijs

De Boekeldercrosscompetitie van 2025 ligt alweer een poosje achter ons en het was weer 4 zaterdagen volop genieten in het Daalse land. In totaal stonden er dik 1400 deelnemers aan de start en die maakten er prachtige wedstrijden van op het selectieve parcours. Het was soms een pittige strijd tegen de elementen, maar bij de finish overheerste veelal het tevreden gevoel. Dit was zeker ook het geval bij de organisatie, die wekelijks een beroep kon doen op tientallen enthousiaste vrijwilligers. Clubhelden zijn het stuk voor stuk! We zetten in deel 2 de schijnwerpers op een tweetal, die we zonder blikken of blozen mogen rekenen tot de buitencategorie….. 

Je kunt de boel natuurlijk nog zo goed voor elkaar hebben, maar uiteindelijk gaat het naast het plezier, natuurlijk wel om de gescoorde finishtijd. En laat AVA`70 hiervoor nu werkelijk over een kanjer van een vrijwilliger beschikken in de persoon van Marco van Rijs. Eentje van de absolute buitencategorie, waar werkelijk elke club jaloers op zou kunnen zijn. Tuurlijk de club faciliteert hem uitstekend, maar dan nog… Bij de Boekeldercross was hij weer 4 zaterdagen in bloedvorm en zo scherp als een mes.

Exact anderhalf uur voor aanvang van de wedstrijd begint de altijd goedlachse tijdcoördinator met zijn werkzaamheden. Solo, want dan is hij er zeker van, dat het ook goed gebeurt. Nadat hij zijn eigen onderkomen heeft geopend en het kacheltje is ingeschakeld op standje aangenaam, begint hij met uiterste precisie als eerste de 2 tijdsmatten uit te rollen, waarna de computers opgestart worden. Altijd een spannend momentje is natuurlijk of de Wifi “pakt”, maar de ervaren rot maakt zich hier nooit zo sappel om. Als extra controle, wordt er een camera ter hoogte van de finishstreep geplaatst, want als het moet dan kan dit kleinood dondersgoed van pas komen. Wie mocht denken, dat de tijdcontrole hiermee compleet is, komt bedrogen uit. Er wordt ook nog een vrijwilliger met een printer ingezet en tevens staan op de meet nog een tweetal administrateurs met pen en papier, voor de schriftelijke notering van de binnenkomst. Kortom, Marco wil niets aan het toeval overlaten en dat siert hem. Het mooie van deze ingenieuze werkwijze is, dat de finishtijd exact 0,6 tellen later al op internet te zien is. Hoe knap is dat?

Nu zou je misschien verwachten, dat er in het onderkomen van de beste tijdwaarnemer van de Achterhoek altijd spanning op lijf en leden staat, maar niets is minder waar. Het gaat er altijd erg relaxed aan toe en een extra kwaliteit van San Marco is absoluut zijn sociale karakter. “Meneer, kunt u mijn tijd corrigeren, want deze klopt volgens mij niet?” Kijkt hij gelijk effen na. Heeft een loper te lang op de pot gezeten en komt hij te laat voor de start? Geen probleem, dan gaat Marco dit nog even invoeren. Wel gelopen en toch geen registratie? De camera wordt minutieus nagekeken en dan rolt de eindtijd er vanzelf nog uit.

Calamiteiten zijn er zelden, maar afgelopen editie ging het een keertje helemaal mis. Buiten was iedereen klaar voor de start, maar de tijdsregistratie stond nog niet op scherp. Terwijl buiten het startschot viel en de dravers op pad gingen, ontplofte in het onderkomen van de verantwoordelijke werkelijk een heus bommetje. Bliksems was van Rijs en dat liet hij ook even weten ook. De woorden die hij gebruikte om zijn ongenoegen te uiten, staan zeker niet in de dikke van Dale en het duurde zeker 22 minuten, alvorens de ontdooiing intrad. Oef…. Dat was toch wel effen een momentje!

Na elke etappe van de Boekeldercross zit van Rijs op zaterdagnacht zeker tot een uurtje of 10 over 1 achter de laptop om alles tot in de finesses te bewerken en te dubbelchecken.  Opvallend eigenlijk dat Marco als vrijwilliger van de buitencategorie geen carrière heeft gemaakt buiten zijn rootsgebied, al is het de vraag of hij buiten zijn AVA-kompanen kan en wil opereren……

En als we het dan toch over vrijwilligers van de buitencategorie hebben, moeten we Evelientje zeker ook noemen. De freule is niet groot van stuk, maar wat een organisatietalent zit er in dat ranke lijfje. Vanaf begin juli is ze al in de ban van de Boekeldercrosscompetitie, die jaarlijks pas in november wordt afgewerkt. “iej könt d`r neet vrog genog an beginnen” is haar motto en daar heeft ze natuurlijk wel een puntje. Voor een dergelijk evenement heb je natuurlijk wel op 4 opeenvolgende zaterdagen een peloton vrijwilligers nodig en daar heeft Evelien dus de totale regie over. Ze doet dit in haar eentje, op haar manier. Meedenken is prima, maar zij is bepalend.

Mooi dat je natuurlijk zo iemand binnen de club hebt, want anders loopt het al snel in het honderd. Het opstellen van de lijst met vrijwilligers is het eerste dat ze doet en daarachter vermeld ze dan direct de uitstekende specifieke kwaliteiten. Dit is natuurlijk tactisch gezien bijzonder sterk van Evelien, want daarmee maak je natuurlijk direct wel vrienden. Langzaam maar zeker vallen zo aan het begin van de herfst de stukjes van de puzzel. Prachtig natuurlijk, maar de adrenaline bij de organisator begint dan ook gelijk meer en meer te borrelen en wordt Evi ook steeds onrustiger in gedrag, woord en gebaar. Wat er zeker niet onder lijdt is haar humeur, want je moet van goeden huize komen om het chagrijn in haar boven te krijgen. In oktober wordt de volledige lijst gecompleteerd en door vriend André, een goedzak van het zuiverste water, nagekeken en beoordeeld. Niet 1 maal, maar zeker een keertje of 4. Eefje wil niets aan het toeval over en dat siert haar.

Eindelijk breekt november voor Frau Hillen aan en strijkt het hele Boekeldercrosscircus neer bij `t Romienendal en kan haar feestje beginnen. Iedereen heeft een paar mailtjes ontvangen over de taakverdeling en het bijbehorende takenpakket en bij de eerste aflevering staat Evelien al volgens insiders om tien over 6 in de ochtend klaar om te gaan. Waar vindt je nu werkelijk dergelijke vrijwilligers van de buitencategorie? Breedlachend ontvangt ze de individuele helpers van haar club en heeft aan iedereen ook nog iets liefs te vertellen. Ze rent van hot naar haar, schrijft alles op veelkleurige memoblaadjes die allemaal in haar kleding worden verstopt en waar je de indruk hebt, dat ze nooit meer boven tafel komen. Maar Evelien heeft haar zaakjes dusdanig goed op orde, dat deze clubheldin opmerkingen, vragen en  puntjes van kritiek feilloos verwerkt voor een volgende aflevering. Na elke aflevering komt er ook altijd een kort verslagje en uiteraard een bedankje voor de inzet. Hoe fijn attent is dat?

Aan het einde van de rit, tijdens de prijsuitreiking, zie je nog steeds de energie uit haar poriën spuiten en haast ze zich van vrijwilliger naar vrijwilliger om te bedanken en een attentie te overhandigen. En natuurlijk… tot volgend jaar! Marco en Evelien… vrijwilligers van de buitencategorie en inmiddels behorend tot de inventaris van AVA`70. Clubhelden, die een ongelofelijk belangrijke schakel vormen binnen de vereniging, waar je niet zonder kunt. En het mooie is, dat zij ook niet zonder AVA`70 kunnen! (FR)

Evelien Hillen

Vrijwilligers van de buitencategorie - deel 1

Dirk Vreman

De Boekeldercrosscompetitie van 2025 ligt weer achter ons en het was weer 4 zaterdagen volop genieten in het Daalse land. In totaal stonden er dik 1400 deelnemers aan de start en die maakten er prachtige wedstrijden van op het selectieve parcours. Het was soms een pittige strijd tegen de elementen, maar bij de finish overheerste veelal het tevreden gevoel. Dit was zeker ook het geval bij de organisatie, die wekelijks een beroep kon doen op tientallen enthousiaste vrijwilligers. Clubhelden zijn het stuk voor stuk. We zetten de schijnwerpers op een kwartet, die we mogen rekenen tot de buitencategorie……..

Je kunt natuurlijk wel honderden atleten aan de start hebben staan, maar die moeten natuurlijk wel weten waar ze heen moeten lopen. Mede-verantwoordelijk voor het parcours en daarnaast nog chef facilitaire dienst is Geert Kip. De Hollenberger regelt de verhuizing van alle spullen die ook maar enigszins noodzakelijk, dan wel bruikbaar zijn van de thuisbasis naar het strijdtoneel bij `t Romienendal. Lintjes, bordjes, dranghekken, vuilnisbakken, de spandoeken…de hele mikmak zit bij Kiplagat in het koppie. Met nauwkeurige precisie wordt vervolgens samen met zijn kompaan Johan Assink de route uitgepijld, gecontroleerd met het meetwiel en wekelijks weer uitgezet. Naast deze superbelangrijke rol is Kippie ook nog verantwoordelijk voor de verkeersregelaars en dat is minstens zo`n belangrijke taak, die door de dravers nog wel eens onderschat wordt.

Voor de wedstrijd is Geert retedruk, maar ook tijdens en vooral na de run staat hij continu aan en blijft hij zo scherp als mes. Zo kan het gebeuren dat je op zaterdagavond om 22.12 uur ineens een appje krijgt, dat het wedstrijdpistool zoek is. Beetje slordig natuurlijk en ook al valt dit niet geheel onder zijn verantwoording, doet het zijn hartslag toch wel behoorlijk stijgen. Meestal is een dergelijk raadsel wel binnen 2 minuten opgelost, maar het tekent toch zijn gruwelijke betrokkenheid!

Een ook niet te missen rol is er wekelijks weggelegd voor de spreekstalmeester Dirk Vreman. Wat een talent is dat, zeg! Hij lijkt de bijna poëtische teksten zo uit zijn mouw te schudden, maar daar gaat een hele voorbereiding aan vooraf, die al ver voor de start wordt ingezet. Thuis ligt de hele keukentafel wekenlang bezaaid met papierwerk, want voor de nodige informatie over de vooringeschreven deelnemers gaat een hele studie vooraf. Voor de algemene informatie snuffelt de Heelweggenaar op Wikipedia, maar voor de details belt hij rond, spreekt familieleden, licht de doopceel en zoekt contact met de rechtbank in de regio naar een mogelijk strafblad. Alle gegevens worden bij elkaar geveegd en dit resulteert in enorm smeuïge teksten en wetenswaardigheden over de atleten, waar iedereen zich de vingers bij aflikt. Niet zelden zorgen de uitspraken voor lachsalvo`s, die tot ver in Dale te horen zijn. De lokale bevolking hoeft in feite ook never nooit af te reizen naar de hardlooparena want het volume van de bevlogen speaker staat altijd vol open. Het aantal decibellen is meer dan voldoende om in alle uithoeken het hardloopspektakel tot in detail te kunnen volgen.

Dirkie laat niets aan het toeval over, zo liet hij vooral weten. De fluorstiften, waarmee hij de kanshebbers op de startlijsten een kleurtje geeft, zijn aangeschaft bij de Hema in Kampen. Het schildersplakband, waarmee hij de talloze paperassen vastplakt op zijn bureau is afkomstig van de firma van Gogh uit Klazienaveen.  Over een serieuze voorbereiding gesproken….

Ondanks alle vrolijke gekheid, die hij wekelijks laat horen blijkt ook de overenthousiaste Vreman te beschikken over een klein hartje. Dit viel op toen Sinterklaas met zijn gevolg de opwachting maakte in aanloop van de laatste etappe. Hij wist zich moeiteloos aan te passen aan het kinderfeestje en toonde opvallend veel waardering voor de oude grijsaard. Soms ben je bang dat hij uit zijn slof gaat schieten met een rake of misplaatste opmerking, maar dit gebeurde geen enkel moment.

Mooi om deze grootse vorm van nederigheid bij de allerbeste spreekstalmeester uit de regio te ervaren. En dat als vrijwilliger van AVA`70, maar dan wel eentje van de buitencategorie. In deel 2 komen nog een tweetal vrijwilligers aan bod met een geweldige staat van dienst bij de Boekeldercrosscompetitie en feitelijk op z`n minst een lintje verdienen! (FR)

Geert Kip

Verslag van de Boekeldercross 2025 in Aalten

Hans Monasso op de hoogste trede van het podium met naast hem Jochen Boland en Hans Brunsveld

Het is maandagochtend 24 november en ik ontwaak na het weekend van de laatste Boekeldercross. Bij mijn ochtendritueel hoort ook het lezen van het nieuwste artikel op de website van Geert Wevers, en ik ben dan ook verheugd wanneer ik “verslag van de Boekeldercross” zie staan. Al bij de eerste regels herken ik de stijl van Frank Roos. Het moet gezegd: Frank is een alleraardigste chroniqueur. Zijn stukjes getuigen van een vlotte pen en zijn niet gespeend van enige humor en kleurrijk taalgebruik. Het enige kritiekpuntje – al mag het misschien geen kritiek heten – is dat de stukjes gekleurd worden door de roze Ava-bril. Een ander zou wellicht zeggen dat de beste man Ava-oogkleppen opheeft, maar dat zou ik dan zeker niet zo willen formuleren.

Zo worden in dit laatste stukje de prestaties van de niet-Ava-leden totaal niet genoemd. Er is geen aandacht voor de vele podiumplekken van onze Duitse vrienden, en ik vind geen enkele verwijzing naar de lopers die vier keer de lange reis van buiten de Achterhoek hebben gemaakt, zoals bijvoorbeeld Frank van der Wal, die maar liefst acht keer de pont over de Neder-Rijn heeft genomen om vanuit Doornenburg naar Dale te komen.

En ja, ik spreek ook vanuit eigenbelang. Ik weet dat op het toetsenbord van Frank de backspace automatisch in actie komt wanneer hij het woord “Monasso” probeert te typen, maar na vier jaar hoopte ik dan toch van “net niet” naar “eerste plek bij de M50” een vermelding te krijgen. Het zat er helaas weer niet in, dus moet ik de slingers maar weer zelf ophangen.

Enfin, dit stukje is op verzoek van Geert. De goedlachse hardloper en beheerder van de grootste regionale hardloopsite van Oost-Nederland vroeg me of ik een verslag wilde schrijven over de Boekeldercross 2025. Ik neem aan dat hij dat vanuit mijn perspectief als deelnemer bedoelt.

Vorig jaar werd ik tweede in het eindklassement, ruim achter Roland Saalmink, en mijn doel was dit jaar om in elk geval het gat in tijd zo veel mogelijk te dichten. Maar in deze tijd van Strava werd al snel duidelijk dat Roland dit jaar bijzonder weinig meters in de benen had, en zijn niet onbescheiden ego kennende, zag ik hem eigenlijk dit jaar helemaal niet lopen. Het is immers: voor de eerste plek of helemaal niet.

Maar mijzelf zat het ook niet mee. Een weekje voor de eerste cross tuimelde mijn VO2max naar beneden. Een latent griepje had zich van mij meester gemaakt en daarnaast hadden de weergoden besloten het traject om te toveren tot een dramatische modderbaan. Een echte crosser gaat dan voor de spikes, maar de hoeveelheid asfalt is dusdanig dat daar een nieuwe weg door de Amazone mee kan worden aangelegd.

Toch besloot ik op een keurige pace van 4 minuten per kilometer weg te gaan en bij de eerste slootkant lukte dat ook heel aardig. Het eerste 90-gradenbochtje ging ook prima, maar toen ging het mis. De loper voor mij gleed bij het aanzetten uit en omdat ik moest ontwijken, volgde ik zijn tuimeling. Snel weer opstaan en doorgaan, maar de eerder gevallen loper voor mij ging na 10 meter weer onderuit. Daarbij sloeg een rozenstruiktak in mijn gezicht, en toen was het duidelijk: deze eerste cross was meer dan hardlopen; dit was een gevecht om te overleven. Het tempo werd gedrukt, want het was geen gevecht meer om een goede tijd, maar vooral om overeind te blijven. De weg naar de Grevinkweg was lang, maar het asfalt lonkte. Eindelijk weer tempo, maar dat duurde niet lang, want dan komt de Gesinkbult. Hartslag in het rood en doorbijten. Eenmaal deze lelijke pukkel bedwongen, mag je even onverhard naar beneden lopen. Een stukje door de bosjes, door een oude drooggevallen sloot, alleen had moeder natuur besloten deze weer als beekbedding in gebruik te nemen. Tweehonderd meter dwars door bijna kniediep water, alvorens we via het trapje weer naar hoger gelegen gebied konden. Dat leek ideaal, maar het volgende haakse bochtje kwam er alweer aan. In slakkentempo genomen, waarbij ik door Roel Rusink, die beter schoeisel aanhad, weer gepasseerd werd.

De Welinkweg lonkte als een oase voor een dorstige reiziger in de woestijn. Een stukje asfalt, bult af. Maar omdat nieuwe eigenaren de wandelvrienden niet gunstig gezind zijn, moesten ook dit jaar de hardlopers er aan geloven: een nieuw stukje traject over een braakliggende akker. Zwaarder dan het vroegere alternatief en als extraatje een talud af, waarbij de oudere loper wel een leuninkje had kunnen gebruiken. Eenmaal de Romiendiek overgestoken, lonkte de finish. Maar voor we weer in de bedroom eyes van Marco mochten kijken, ging het laatste stuk dwars door de Flanders Fields. Enkeldiepe modder die alle illusie van snelheid uit het toch al gekrenkte ego sloegen.

De uiteindelijke tijd is niet het vermelden waard, maar iedereen die de eerste heeft meegelopen, is het erover eens dat dit de meest heroïsche editie ooit was. En nee, dat heb ik niet zelf bedacht; ik hoorde het Jan te Brake zachtjes fluisteren toen hij uitgeput over de dranghekken hing. De andere drie waren hierna niet meer het noemen waard. Ja, ik werd uiteindelijk eerste in mijn leeftijdscategorie. Daarom schreef ik dit stukje, maar uiteindelijk telde vooral de eerste.

Hans Monasso

Verslag van de 4e Boekeldercross in Aalten

Sinterklaas geeft het startschot van de 1 kilometer

Prachtige finale Boekeldercross competitie AVA’70

De 4e en laatste etappe van de Boekeldercrosscompetitie werd gekenmerkt door schitterend crossweer, bijna 400 deelnemers, heel veel publiek, bezoek van Sinterklaas en tafels vol met prijzen en herinneringen. De atleten en zeker ook de toeschouwers en vrijwilligers van AVA`70 beleefden zaterdag een prachtige finaledag in de Daalse hardlooparena.

Sinterklaas en zijn kornuiten waren al bijtijds aangekomen en dit deed het bloed in de aderen van de jongste talenten sneller stromen. Na het startsignaal gingen ze nog een keertje vol aan de bak en bij de jongens veroverde Sem Koskamp op sterke wijze de 2e plek, terwijl zijn concurrent Jonas Rhebergen op de derde plaats eindigde. Bij de meisjes op de kilometer pakte de zeer constant lopende Suze Ormel de 2 plaats in de eindrangschikking en was er ook een beker voor Mijs Wensink die derde werd. Op de 2000 meter had bij de jongens Jesper Wieggers het beste voor het laatste bewaard en met een fraaie tijd van 7,08 minuten leverde hem dit de 2e plaats op. Dezelfde prijs was er ook voor Fiep Meinen bij de meisjes, terwijl haar clubgenootje Bregtje Eindhoven de 3e plaats in de wacht sleepte.

Om half 2 gingen de Senioren van start voor hun wedstrijd over 5 of 10 kilometer en op de eerste startrij stonden hele snelle jongens, die vast en zeker van plan waren om er een prachtige finale-race van te maken. Bij de 5 kilometer-lopers liet bijna AVA`70-lid Bob te Lindert zien, dat hij een geweldige aanwinst voor de club is, want hij liep in een soevereine stijl solo naar de meet in de knappe tijd van 16,23 minuten. De tweede plek in het eindklassement was voor Mats Lievers, die wekelijks progressie boekte. Zeker noemenswaardig is de overwinning van Gerrit Ormel in de leeftijdscategorie 70+. De Golden Oldie werkte het parcours af in een mooie tijd van 26,25 minuten. Renée Nieuwboer scoorde bij de Dames de 2e plaats in de eindrangschikking en was uiteraard zeer content met haar podiumplek.

Een geheel Aaltens podium bij de 10 kilometer. Winnaar werd Mark te Brake, die na een vervelende blessure duidelijk weer op de goede weg terug is, gezien zijn eindtijd van 34,49 minuten. Leon Jentink werd tweede, terwijl Joran Luiten de 3e plaats voor zich opeiste. Bij de Dames was Lynn Rusink ongenaakbaar en won alle 4 afleveringen, dus een zeer terechte 1e positie op het podium voor haar. In de 60+ categorie ging de winst naar de sterk lopende Maria Griffioen, die elke week een beetje beter en vooral ook sneller liep.

Uiteraard werd de Boekeldercrosscompetitie 2025 afgesloten met de prijsuitreiking en het overhandigen van de herinneringen aan alle deelnemers, die minimaal 3 keer in actie waren gekomen en in het eindklassement zijn opgenomen. Attenties waren er ook voor de tientallen vrijwilligers van AVA`70, die er gedurende 4 zaterdagen voor hebben gezorgd dat de atleten hun wedstrijd konden afwerken. De organisatie kijkt met een zeer tevreden en trots gevoel terug op de Boekeldercross 2025! (FR)

Foto's van de 4e Boekeldercross in Aalten

De laatste kilometer langs de slootkant

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

1 en 2 kilometer

5 en 10 kilometer

Frank van der Wal

UItslagen van de 4e Boekeldercross in Aalten

Hans Monasso, één van de kanshebbers voor de eindzege op de 5 kilometer bij de M50

Klik op de link voor de uitslagen, deze worden vanaf 13.05 uur steeds aangevuld

1 kilometer

2 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

Golden Oldies van AVA'70 - deel 2

Irma Wellink

Het is een veelgehoorde kreet: “ Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst! “ Dat is natuurlijk helemaal waar en veel verenigingen en instanties roepen dit te pas en te onpas in de media. Maar met alleen aanwas van jonge guppies kom je er niet. De basis voor de toekomst leg je namelijk nu en de belangrijkste groep die je daar voor nodig hebt, zijn de Golden Oldies. Mannen en vrouwen met ervaring, kennis, passie en heel veel clubliefde. En laten we nu bij AVA`70 in de gelukkige omstandigheid verkeren, dat we daarvan goud in handen hebben……

De voorbereidingen voor de 3e etappe van de Boekeldercrosscompetitie zijn in volle gang op zaterdag 15 november en een belangrijke rol is daarbij zeker de inrichting van het secretariaat. Met de grootste zorg zijn de Golden Oldies, Irma en Irma, in de weer. Bakjes met startbewijzen worden op de tafels geplaatst, invulbriefjes met pennen klaargelegd en natuurlijk niet te vergeten, de speldjes voor het vastprikken van de chipnummers. De beide dames pakken de zaakjes serieus aan en mede door de jarenlange ervaring is dit klusje weer in no-time geregeld. Met een glimlach gaan de dames aan de koffie en dat zijn echt van die genietmomenten. Beetjes drammen met de verkeersregelaars, de opbouwploeg en sjouwers een complimentje maken… De sfeer is weer ouderwets gezellig en dat is iets waar de dames onnoemelijk van genieten. Met name de lach van vrouw Wellink is aanstekelijk, maar het kunnen natuurlijk ook zo maar de voortekenen zijn van enige wedstrijdspanning. Ze heeft namelijk op deze dag weer een dubbelrol, want nadat alle administratieve beslommeringen netjes zijn afgewerkt, hijst ze zich snel in haar wedstrijdoutfit en meldt zich in het startvak om nog eventjes 5 kilometer te sjouwen door de Daalse dreven.

Inmiddels is ook Lenie Wamelink gearriveerd en  het lukt haar nooit echt om ongemerkt binnen te komen. Uiteraard past dit ook niet echt bij haar vrijwilligersrol, want ze is de gastvrouw en deze taak is haar op het lijf geschreven. Ze kan netwerken als de beste en beschikt ook nog eens over een goede talenknobbel. Zo beheerst ze het ABN, het Achterhoeks dialect en het Duits bovengemiddeld en als ze ziet dat een atleet bij binnenkomst de wenkbrauwen ook maar lichtelijk fronst, spreekt ze de persoon in kwestie vriendelijk aan en wijst hem of haar eenvoudig de weg. Afgelopen zaterdag was zelfs een Spaanse sportieveling afgekomen op het hardloopspektakel. De man in kwestie, Antonio Gutierer, werd door Leentje van harte welkom geheten en hoewel hij weinig tot niets van de taal begreep, kreeg de gastvrouw toch een brede glimlach als dank. Hoe mooi kan het zijn? Veel tijd om van deze beloning te genieten was er niet, want ook Lenie moest nog de weide in om het selectieve parcours te bedwingen. Zoals we gewend zijn, ging dit gewoon soepeltjes en kwam ze tevreden ogend over de meet.

Alle Golden Oldies krijgen veel waardering voor hun tomeloze inzet als vrijwilliger van AVA`70, maar verreweg de meeste bedankjes mag Annet Beckers in ontvangst nemen. Nooit een onvertogen woord in haar richting, sterker nog… ze wordt vaak met gejuich begroet. Dat is ook eigenlijk wel logisch, want Annet is het koffiemeisje. Op haar fiets crosst ze over de akkers en zandpaden om de vrijwilligers in het veld van koffie en thee te voorzien. Als extraatje zit er ook vaak nog wat lekkers bij en dan maak je natuurlijk snel vrienden en vriendinnen. Ze neemt de bedankjes vriendelijk in ontvangst, maakt een praatje en peddelt weer door naar de volgende vrijwilliger.

De Golden Ladies hebben samen ook bij deze 3e etappe van de Boekeldercrosscompetitie zoals vanouds puik werk geleverd en alles weer voortreffelijk geregeld, zodat de honderden atleten volop kunnen genieten van de mooiste cross in de Achterhoek. En natuurlijk zijn ze er ook van de partij op de grote finaledag! (FR)  

Lenie Wamelink

Verslag van de 3e Boekeldercross in Aalten

Renée Nieuwboer

Strijd bij Boekeldercross nog niet beslist

Zaterdag vond de 3e aflevering van de Boekeldercrosscompetitie plaats en begint de ranglijst langzaam vorm te krijgen. De strijd om de podiumplekken is echter zeker nog niet beslist in de meeste leeftijdscategorieën. Sterker nog…. een mindere dag bij de één, kan zomaar de titel voor de concurrent opleveren. De omstandigheden waren prima en dat bleek ook wel, want er werden uitstekende tijden gescoord.

Bij de 1000 meter brandde de strijd al direct naar het beginsignaal helemaal los. Jonas Rhebergen en Sem Koskamp maakten er een geweldige strijd van en dit keer was Jonas net even iets sneller dan zijn trainingsmaatje. Bij de meisjes won Suze Ormel voor de derde keer op rij en het moet wel heel bijzonder lopen als haar de eindoverwinning nog uit de handen glipt. Mijs Wensink kwam als tweede over de meet. Bij de 2 kilometer werd Jesper Wieggers fraai derde en was dit keer nog weer sneller dan tijdens de vorige editie. Vraag is dan natuurlijk of er nog meer in het vat zit. Bij de meisjes werd Fiep Meinen tweede en ligt daarmee op koers voor een podiumplek in de eindrangschikking. Roos Teunissen werd derde en ook zij boekt wekelijks progressie.

Zoals elke week, stonden er ook bij de derde etappe hele rappe atleten aan de start van de 5 en 10 kilometer. Favoriet bij bookmakers op de 5 kilometer was ongetwijfeld Tijn Piest en de sympathieke AVA`70-atleet ging er gelijk als een haas vandoor. De concurrentie hielden de snelle starter in het vizier, maar Piest liep langzaam zeg en kwam solo zegevierend over de meet. Bij de Dames was Renée Nieuwboer op dreef en houdt met haar goede en regelmatige prestaties zeker kans op een podiumplek.

Bij de 10 kilometer liet Mark te Brake zien op de weg terug te zijn na een vervelende blessure. In een ontspannen stijl liep hij naar de tweede plek en noteerde een eindtijd van 36,13 minuten. Leon Jentink verscheen voor de derde keer in de hardlooparena en scoorde een hele mooie derde plaats in 37, 38 minuten en was daarmee ongeveer even snel als vorige week. Bij de Dames ging de overwinning naar de sterke triathlete Bianca Piek, die uitstekend hersteld lijkt te zijn van de hele van Almere. Vera Meinen werd derde en verbeterde haar beste tijd met ruim een minuut.

Komende zaterdag zal het bij de grote finale een spannende wedstrijd worden want naast de titels, is het natuurlijk ook voor alle deelnemers de laatste kans om de snelste tijd te scoren van deze editie van de Boekeldercrosscompetitie. Vanaf 12.00 uur kunnen wandelaars van start en ze hebben de keuze uit een route van 10 of 15 kilometer door het prachtige buitengebied. Daarna zullen honderden atleten in de sfeervolle hardlooparena verschijnen om nog een keer alles uit de kast te halen. Natuurlijk is de razend enthousiaste spreekstalmeester Dirk Vreman van de partij om de deelnemers ook bij deze laatste aflevering op originele wijze over de meet te praten. Bijzijn is meemaken! (FR)

Vera Meinen

Foto's van de 3e Boekeldercoss in Aalten

De start van de 5 en 10 kilometer

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

1 en 2 kilometer

5 en 10 kilometer

Uitslagen van de 3e Boekeldercross in Aalten

Het onderkomen van hoofdtijdwaarneming Marco van Rijs

Klik op de link voor de uitslagen, deze worden vanaf 13.05 uur steeds aangevuld

1 kilometer

2 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

Golden Oldies van AVA'70 - deel 1

Gerrit te Lindert

Het is een veelgehoorde kreet: “ Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst! “ Dat is natuurlijk helemaal waar en veel verenigingen en instanties roepen dit te pas en te onpas in de media. Maar met alleen aanwas van jonge guppies kom je er niet. De basis voor de toekomst leg je namelijk nu en de belangrijkste groep die je daar voor nodig hebt, zijn de Golden Oldies. Mannen en vrouwen met ervaring, kennis, passie en heel veel clubliefde. En laten we nu bij AVA`70 in de gelukkige omstandigheid verkeren, dat we daarvan goud in handen hebben. Het is zaterdagmorgen om een uurtje of 10, als de eerste vrijwilligers zich melden in het kloppende hart van de Boekeldercross, `t Romienendal waar de goedlachse gastvrouw Esther Ulderink, de binnendruppelende vrijwilligers van een dampend kopje koffie of thee voorziet. De stemming is gelijk weer volop aanwezig en het is opvallend dat de gemiddelde leeftijd van de groep boven Abraham- en Sara-gemiddeld is.

Na de vlotte “meet en greet” gaat ieder zijn eigen weg en dat is het mooie altijd: iedereen weet zijn taak en wat er van hem of haar verwacht wordt. Zo gaan Johan Assink en Geert Kip op pad om de bordjes en linten te plaatsen. Het duo doet dit per fiets, karretje mee met de benodigde spulletjes en ze zijn hier samen een flinke tijd mee onder de pannen. Gerrit te Lindert heeft sinds kort een nieuwe assisterende taak, want hij is benoemd tot chef snoei- en zaagwerk. Op uitnodiging van het duo Buurman en Buurman, volgt hij daarom de ervaren parcoursbouwers om hier en daar legaal wat takken te verwijderen of het gras weg te maaien. Uiteraard alles om het parcours zo snel mogelijk te maken. In de hardlooparena wordt alles inmiddels ook op orde gemaakt. Spandoeken die scheef bungelen worden waterpas gehangen en hier en daar wordt een dranghek 10 tot 15 centimeter verzet. Het oog wil immers ook wat…

Het is altijd weer wachten op het signaal van boogbouwer Sloffert Willem Rensink, wanneer het tijd is om dit start- en finish gedeelte in gereedheid te brengen. Eerst alles netjes klaarleggen, voordat het commando “lucht erin “ klinkt, het gevulde gevaarte van hoofdsponsor OWM de juiste vorm krijgt en overeind wordt gebeurd. Met uiterste precisie houdt de voormalig timmerman de vorderingen in de gaten en wijst zijn kompanen de juiste weg. Een laatste inspectie en dan kunnen de sjorbanden bevestigd worden, en durf het niet om hierin eerder actie te ondernemen. Daarna neemt Ben Wesselink de leiding over en wordt de overkapping voor spreekstalmeester Dirkie Vreman uut de Heelweg opgetuigd. Een goede samenwerking bij deze klus is van het grootste belang, maar dat kun je wel aan de Vragendenaar overlaten. Zijn commando`s zijn immer luid en duidelijk, dus het is in feite appeltje-eitje, maar de senior blijft ten allen tijde in volle concentratie over de werkzaamheden waken.

Het is inmiddels even na half 12 en dat is altijd zo`n vreselijk fijn koffiemomentje. De 65-plussers schuifelen met een aantal jonge stagiaires de ruimte in voor een bak koffie met uiteraard wat lekkers. De laatste nieuwtjes worden nog even op niveau doorgesproken en tevens wordt de balans opgemaakt wat er nog gebeuren moet in het laatste uurtje voor de start. De vrijwilligers op respectabele leeftijd willen niets aan het toeval overlaten, dus wordt het draaiboek nog snel even doorgenomen. Buiten is inmiddels ook Gerrit Heinen gearriveerd en de krasse knar is in eerste instantie verantwoordelijk voor het licht en geluid. Zorgvuldig parkeert hij zijn materiaalwagen strak tegen het dranghek aan en begint met de opbouw van zijn apparatuur. Een klein half uur later klinkt het alom bekende “Una Paloma Blanca” over de Daalse velden. Ja, Gerrit is dol op de muziek van de seventies en eighties en dat mag iedereen weten ook. Het eerste deel van zijn takenpakket zit er op en in de pauze hobbelt hij even naar binnen voor een bak koffie. Even later staat de zeventiger alweer in de hardlooparena, want hij is ook nog eens belast met het handhaven van de orde in het startvak.

De oude rotten zijn nog snel in de weer met de laatste details. De AVA`70-beachvlaggen worden bevestigd, een paar pilonnen rechtgezet en ruim twee minuten voor het vertrek van de jongste talenten is alles picobello in orde voor de start van deze editie van de Boekeldercrosscompetitie. De Golden Oldies hebben samen ook dit keer zoals vanouds puik werk geleverd en hebben alles weer voortreffelijk geregeld, zodat de honderden atleten volop kunnen genieten van de mooiste cross in de Achterhoek! (FR)

Ben Wesselink

Foto's van de 2e Boekeldercross in Aalten - deel 2

Net nadat het startschot heeft geklonken

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

allerlei

jeugd

5 en 10 kilometer

Verslag van de 2e Boekeldercross in Aalten

Leon Jentink

Prachtige 2^e aflevering Boekeldercross Competitie

Onder uitstekende weersomstandigheden werd zaterdag de 2e etappe afgewerkt van de Boekeldercrosscompetitie. Het parcours lag er prima bij en hoe anders was dat een week eerder, toen de hevige regenval zorgde voor loodzware modderpaden. De sfeer in de gezelligste hardlooparena van Dale e.o. was van start tot finish dan ook prima te noemen, zowel bij de deelnemers, maar zeker ook bij het peloton vrijwilligers. De dik 350 atleten leverden schitterende prestaties met puike eindtijden.

Om exact 13.00 uur klonk het startsignaal voor de jongste talenten, die gelijk vol gas gaven in de richting van het bospad. Jonas Rhebergen had snode plannen, want hij nam de koppositie in handen en stond deze niet meer af. In een prachtige eindtijd van 3,57 minuten snelde hij over de meet. Sem Koskamp zat daar vlak maar een paar tellen achter en werd tweede. Bij de meisjes verbeterde Suze Ormel haar tijd van de vorige week met 4 seconden en werd daarmee tweede. Mijs Wensink deed het ook uitstekend, want zij werd derde.

Een sterk deelnemersveld stond klaar voor hun run over 2 kilometer en de jonge atleten moeten twee keer het selectieve parcours afleggen. Jesper Wieggers was sneller dan vorige week, perste er in het zicht van de haven nog een ferme eindsprint uit en scoorde de 5e eindtijd. Bij de meisjes was Bregtje Eindhoven in een bloedvorm en trok overtuigend de winst naar zich toe. Suze Stegeman deed het ook dit keer weer heel verdienstelijk en liep naar een mooie tweede plaats.

Om half 2 was het de beurt aan de Senioren voor de 5 en 10 kilometer. De gezichten stonden erg ontspannen en er was een gemoedelijke sfeer, maar toen het startsignaal had geklonken, bastte de strijd in alle hevigheid los. Al snel ontstond er een lint van lopers en met name aan de kop ging het gelijk al kiezelhard. Jongeling Mats Lievers besloot de wedstrijd hard te maken op de 5 kilometer en samen met een tweetal concurrenten ging het trio voor de winst. Lievers trok uiteindelijk de zege op fraaie wijze naar zich toe. Bij de Dames ging de winst op overtuigende wijze naar Lisa te Molder, die aantoonde in ijzersterke vorm te verkeren. Met haar eindtijd van 18,52 minuten kon ze dik tevreden zijn. Annemarie Arentsen pakte de derde plek in een tijd van 20,20 minuten.

Dat het parcours er vele malen beter bij lag in vergelijking tot vorige week, bleek vooral bij de eindtijden van de 10 kilometerlopers. De winnaar bij de Heren, Leon Jentink, klokte bij de 2e aflevering een eindtijd van 37,29 minuten en was daarmee dik 150 seconden sneller dan een week eerder. Mark Schreurs liet zich ook van zijn beste kant zien en veroverde de tweede plek. Bij de Dames een hele mooie winst voor Lynn Rusink en ook zij was maar liefst enkele minuten sneller dan bij de 1e etappe. Een zeer verdienstelijke tweede tijd klokte Bianca Piek. Komende zaterdag wordt de 3e wedstrijd van de Boekeldercrosscompetitie afgewerkt en dan zal het klassement meer en meer vorm krijgen. (FR)

Mats Lievers

Foto's van de 2e Boekeldercross in Aalten - deel 1

De start van de 5 en 10 kilometer

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

1 en 2 kilometer

5 en 10 kilometer

Emiel Stronks

Uitslagen van de 2e Boekeldercross in Aalten

De uitslagen worden vanaf 13.05 uur steeds aangevuld!

Klik op de link voor alle uitslagen

1 kilometer

2 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

site organisatie

Boekeldercross zekerheidje op crosskalender

Luca Geven neemt de leiding na de start van de eerste editie van de Boekeldercross in Aalten. Achter hem Bob te Lindert (rechts) en Steyn van der Veen (links), beiden uit Heelweg (foto Roel Kleinpenning)

Voorheen heette het de Loohuiscross, maar atletiekvereniging AVA’70 uit Aalten houdt intussen al weer vele jaren de Boekeldercross in de maand november. Rond het Romienendal is een parcours uitgezet, waar wekelijks honderden atleten de krachten meten. Afgelopen zaterdag was de aftrap van de serie wedstrijden van dit jaar. 

Door Remko Alberink

De parkeerplaats is vol en het regent zachtjes als de verschillende jeugdlopen worden gehouden. De zaterdagen in november staan bij AVA’70 al jaren in het teken van crosslopen. Langs sloten, door weilanden, weinig asfalt en veel modder. Het houdt op met zachtjes regenen als de deelnemers aan de 5 en 10 kilometer zich melden voor de start.

Organisator Evelien Hillen van AVA’70 kijkt iets later tevreden als de lopers een voor een over de finish komen. “De Boekeldercross wordt op vier opeenvolgende zaterdagen gelopen”, legt ze uit. “Dat is al jaren zo. Zelf weet ik niet hoe lang ik er al bij betrokken ben.”

Schrapresultaat

Vier crosslopen die samen de Boekeldercrosscompetitie vormen. “We kennen een schrapresultaat voor de deelnemers. Dat komt mede door de Zevenheuvelenloop in het derde weekeinde van november, dan zie je traditioneel bij ons toch wat minder deelnemers. Door een schrapresultaat kunnen ze door de andere zaterdagen te lopen toch meedingen in het eindklassement.”

Zijn er nog ambities bij de AVA-organisatie van de cross? “Nou vandaag hadden we ongeveer vierhonderd deelnemers, daar mogen er natuurlijk nog wel honderd bij”, stelt Hillen al lachend, maar wel tevreden over de opkomst, ondanks het slechte weer.

Vrijwilligers

Het organiseren van de Boekeldercross kan natuurlijk niet zonder vrijwilligers. “Maar daar zijn we bij AVA’70 heel goed in. Als ik een mailtje uit doe in de aanloop naar de cross kan ik een half uur later in mijn mailbox kijken, dan zitten er standaard al minstens tien reacties in.”

Speciaal noemt ze Geert Kip, en met hem een hele technische ploeg die al een week druk was in de aanloop van de cross. “Zij bemoeien zich met de route en doen veel werkzaamheden. Op de dag zelf regelen zij de verkeersregelaars.”

Die route is dit jaar iets aangepast ten opzichte van de vorige edities. “Dat komt omdat een van de grondeigenaren zijn huis heeft verkocht en de nieuwe eigenaar een wandelpad heeft afgesloten. Dat pad gebruikten wij ook, maar in de koopovereenkomst stond geen clausule opgenomen. Nu lopen we met toestemming door het weiland van een andere grondeigenaar.”

Duitsers

Wat opvalt is het grote aantal Duitse atleten dat aan de Boekeldercross van AVA’70 meedoet. “Dat is voor mij niet echt te verklaren. Het valt inderdaad op. Wij nemen vanuit Nederland ook wel deel aan wedstrijden in Duitsland, maar zeker niet in zo’n grote getale. Er zijn hier atleten uit Rhede, Stadtlohn en Löwick, uit die laatste plaats komt altijd een heel grote groep.”

Of de crosscompetitie ook tot extra leden voor de atletiekvereniging in Aalten leidt, dat weet Hillen eigenlijk niet. “Daar hoop je natuurlijk wel op. In het verleden hielden we in de aanloop ook clinics, maar dat is al enkele jaren niet meer.”

Wie het enthousiasme bij de jeugdige 1- en 2-kilometerlopers ziet, kan er haast niet omheen dat hier nieuwe atleten tussen lopen.

Makkie

De eerste cross van het jaar is speciaal, die daarna zijn een ‘makkie’, zonder dat Hillen dat woord in de mond neemt. Hillen: “De eerste keer bouwen we alles op, daarna mogen we alles laten staan. We hebben het hier bij het Romienendal enorm getroffen.”

Dan maakt ze weer een praatje met een van de deelnemers. Er is een grote mate van herkenning tussen de deelnemers onderling. Even bijpraten gebeurt regelmatig na het passeren van de finishboog. Ook hebben de meesten een gemeenschappelijk doel: na de finish zo snel mogelijk droge kleren aan en daarna naar de warme chocomel. (bron)

Boekeldercross is niet voor watjes....

Het elftal van AZSV dat afgelopen zaterdag aan de start stond van de Boekeldercross

Afgelopen zaterdag was de eerste etappe van de Boekeldercrosscompetitie en de vrijwilligers hadden alles weer uit de kast gehaald om er een prachtige openingsdag van te maken. Dat lukte volledig, maar waar ze geen invloed op hebben is het weer. En laat dit nu net deze dag meer dan beroerd zijn. Tenminste, als je niet van regen houdt. Ondanks de slechte weersomstandigheden, stonden er maar liefst 350 (!) dappere atleten aan de start om er een prachtige sportmiddag van te maken.

Van jong tot oud kreeg iedereen te maken met kletsnatte voeten, regen op de pokkel en drek van enkel tot nek. Het mooie was echter dat het geploeter door de modder bij de finish vooral lachende, maar zeker ook trotse gezichten opleverde. Niet bij iedereen natuurlijk, maar in veel gevallen was dit zeker het beeld bij de aankomst.

Onder de deelnemers natuurlijk heel veel bekende hardloopgezichten uit de hele regio, die maar al te graag naar de Daalse arena komen. En wat te denken van de tientallen Duitse sportievelingen aus Löwick, Rhede, Bocholt und Ellerwick. Ze zorgen voor een buitengewoon gezellige, grensoverschrijdende sfeer.

Wie we zeker moeten noemen zijn de AZSV-vrouwen van de 2e selectie M-O20. Hun voetbalwedstrijd werd afgelast en ze besloten om er toch samen een sportieve middag van te gaan maken. De voetbalkicks werden gewisseld voor hardloopschoenen en zo stonden de club om even voor half 2 klaar in de hardlooparena voor een geweldige uitdaging. De afstand van 5 kilometer is al een best eind voor velen, maar het modderparcours zou zeker een geweldige aanslag gaan vormen op het gestel.

Goedlachs zette de voetbalselectie zich in beweging en het helderrode en schone clubtenue leverde een mooi plaatje op bij het vertrek. Maar bij de eerste beste slootkant werd het kaf al van het koren gescheiden en begon de battle pas echt. Zwoegend en ploeterend, af en toe foeterend volgden de voetbalvrouwen stoer het lint van de voorlopers. Het modderparcours kreeg de speelsters van de Aaltense voetbaltrots echter niet klein en langzaam maar zeker druppelden ze binnen.

De meesten waren doodop, sommigen gesloopt maar overal de trotse glimlach bij de finish. De selectie wachtte keurig op het laatste lid van de formatie en toen was er nog alle tijd voor de socials om vriend en vijand op de hoogte brengen van het hachelijke avontuur in de Daalse bagger. Snel nog even een prachtige teamfoto en op naar de warmte! (FR)

Verslag van de 1e Boekeldercross in Aalten

Eric Demkes loopt bijna tot zijn enkels in de modder

Modderballet bij 1e etappe Boekeldercross AVA’70

Zaterdag 1 november jl. was de start van de Boekeldercrosscompetitie met start en finish in de sfeervolle hardlooparena bij `t Romienendal in Dale. Dravers die dol zijn op een modderparcours konden zich helemaal uitleven, want de stortvloed aan regen had het toch al pittige parcours helemaal loodzwaar gemaakt. Desondanks stonden er maar liefst 350 sportievelingen aan de start om de strijd met de elementen aan te gaan.

Vanaf 12.00 uur konden de wandelaars van start gaan voor een mooie route van 10 kilometer in het mooie buitengebied en ook zij hielden daarbij de voeten niet droog.

Dik 90 jonge talenten stonden in de regen te wachten voor hun wedstrijd over 1 kilometer en na het startsignaal gingen ze dapper op pad. De regen en de wind in de rug zorgde er voor dat de lopertjes sneller dan verwacht weer terugkwamen in de hardlooparena. Bij de jongens scoorde Bent Waanders de 2e tijd en finishte Sem Koskamp als derde. Bij de meisjes was het Suze Ormel die uitstekend liep en naar de 1e plaats rende. Mijs Wensink gooide er nog een ferme eindsprint uit en dit leverde haar de derde plek op.

Een sterke deelnemersgroep stond aan de start van de 2 kilometerwedstrijd en de deelnemers lieten zich van hun beste kant zien in de stromende regen. Dirk te Brake liep bij de jongens naar een mooie 6e positie. Bij de meisjes was het Fiep Meinen die met een tijd net onder de 8 minuten een prachtige 3e finishtijd klokte.

Bijna 200 atleten stonden om half 2 te popelen van ongeduld om van start te gaan voor hun race over 5 of 10 kilometer. Wat de meesten toen nog niet wisten, was het feit dat de regen het parcours op sommige plekken had verandert in een grote modderpoel, dus het zou een loodzware etappe gaan worden.

Bij de deelnemers aan de 5 kilometer-wedstrijd kende lichtgewicht Luca Geven de minste problemen, want hij snelde naar een geweldige eindtijd van 16,04 minuten. Bob te Lindert liep in een relaxte stijl naar een ijzersterke 2e  positie. Gerben Oldenhave werd in deze categorie 6e. De Duitse atlete Jana Groß-Hardt was bij de Dames superieur en had net iets meer dan 20 minuten nodig om binnen te glijden.

Favoriet bij de 10 kilometer was Mark te Brake en hij maakte deze rol geheel waar. Zonder risico te nemen tikte hij als eerste finishstreep aan. Leon Jentink werd knap tweede en Mark Geesink completeerde het Aaltense podium. Bij de Dames bleek Lynn Rusink veruit de snelste en scoorde Gerdy Hoornenborg de derde tijd.

Veel lachende gezichten bij de finish, want ondanks de zware omstandigheden, hadden de atleten van jong tot oud wel enorm genoten van het modderparcours bij de 1e aflevering van de Boekeldercrosscompetitie. Een blijk van waardering was er zeker ook voor de tientallen vrijwilligers van AVA`70 die de regen trotseerden om de wedstrijd in goede banen te leiden. Komende zaterdag wordt de 2e run van de Boekeldercrosscompetitie afgewerkt en het ziet er naar uit, dat het parcours er dan beter bij zal liggen! (FR)  

Foto's van de 1e Boekeldercross in Aalten

Andre Bruil en Jan te Brake

Klik op de link voor de foto's van Michiel Tebeest

fotoalbum

Uitslagen van de 1e Boekeldercross in Aalten

De uitslagen worden vanaf 13.05 uur steeds aangevuld!

Klik op de link voor de uitslagen

1 kilometer

2 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

site organisatie