De dinsdag tegen het einde van
het jaar is bij de B-selectie van AVA`70 steevast gereserveerd voor de het
lopen van de lichtjesroute. Ook dit jaar werd deze traditie in ere gehouden.
Sterker nog, het aantal werd uitgebreid, want half december slingerde het
hondstrouwe peloton van de altijd goedlachse Marco van Rijs door Bredevoort.
Het stedelingen hadden flink hun best gedaan en met name in het sfeervolle
centrum van de stad was het genieten geblazen. De primeur zal dan ook zeker een
vervolg krijgen in 2026!
Op 22 december ging de
letterlijk en figuurlijk goed gemutste, ijzersterke selectie op weg voor de
lichtjesroute door Aalten. De trainer liet niets aan het toeval over, want zelf
fietste hij aan kop van het peloton en de groep werd afgesloten door twee hondstrouwe
achterfietsers. Kortom, veiligheid boven alles. Het waren best frisse
omstandigheden, maar dat kon de pret niet drukken want de stemming bij de
dravers was buitengewoon. Logisch natuurlijk, want menigeen had het jaar al vol
en met de kerstdagen voor de deur, wil het wel vlotten. De club ging als eerste
op visite in de Koninklijke buurt, waar de bewoners weer als vanouds razend hun
best hadden gedaan. In de Julianastraat zakte het tempo even om koning Theo een
hartelijke groet te brengen. Dit werd door de nestor begroet met een slap
handje omhoog, liggend op de bank. Een enkeling meende zelfs te zijn, dat de
oude vos zijn nieuwe flanellen ruitjespyama al aan had. Uiteraard bleef dit de
gemoederen nog wel een kilometertje of 2, 3 bezighouden.
Er werd even door de buurt
gedraafd, waar een paar kopstukken van het peloton woonachtig zijn.
Waarschijnlijk hebben deze gasten een geweldig drukke tijd gehad op het werk,
want de verlichting in en buitenshuis was van een behoorlijk teleurstellend en
lullig niveau. Nee, dan had kerstballengigant Keamingk het veel beter voor
elkaar, want de gevel was fraai versierd en nodigde uit voor een hele fijne
groepsfoto. Toen iedereen het er weer naar had, werd er koers gezet naar de
goudkust van Aalten, het Kobus. De straten waren werkelijk bijzonder feestelijk
versierd, maar het moet gezegd, bij sommige woningen had je toch ook wel weer
de indruk, dat de lichtslangen van een flinke afstand in de boom waren
gepleurd. Afijn, het brandde wel, dus het werd de eigenaren vergeven. Ter
hoogte van het paleisje van Frau Hillen werd het tempo voor even gedrukt, want
de dame des huizes bleek jarig te zijn. Omdat we niet waren uitgenodigd bleef
de felicitatie beperkt tot een fluisterzacht “hoeraatje” en daarna snel weer
door.
Via een kleine omtrekkende
beweging ging het naar de Markt, waar de fraai verlichte wensboom wederom
uitnodigde voor een mooie groepsfoto in diverse standen. En waar menigeen
dacht, dat het parcours linea, recta naar de thuisbasis zou gaan, ging van Rijs
heel verrassend een andere kant op. Zoals gebruikelijk werd er nog snel even
een groet gebracht aan de moeder van Gerrit-Jan Jansen, die ook nog eens de
schoonmoeder van de hoofdtrainer blijkt te zijn. De nog zeer kwieke dame op
leeftijd was dagenlang druk geweest om de vele honderden lampjes te laten
shinen in haar tuin. Dit kwam haar op een applaus en een dankbare zwaaiscene
van de lopers te staan. Net op het moment dat ze de sportievelingen wilde
uitnodigen voor een kop chocomelk, zette de groep zich weer in beweging en was
het aan de laatste achterfietser om de excuses te maken voor dit ondankbare
gedrag. Van Rijs heeft door deze actie waarschijnlijk wel weer een kruisje
achter zijn naam staan in plaats van een vinkje…
Al met al werd toch mooi nog
weer even de 11,4 kilometer aangetikt en gelukkig konden de atleten gelijk
onder de pomp. Nadat ze zich hadden opgefrist, wachtte het gezelschap in het
lekker warme clubhuis een grote verrassing, want niemand minder dan Theo Stronks
zat hier aan tafel. De stoere krijger had zijn nachtkleding ingewisseld voor
een casual kostuum, om samen met zijn hardloopmaten even lekker bij te praten. Het
maakte de parel van de lichtjesroute 2025 tot een meer dan geslaagde
editie! (FR)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten