zaterdag 7 juli 2018

Wie worden er gekroond tot King en Queen van de Beeklaan?

Rinke ter Haar
Heroïsche duels op Aaltens meest gevreesde kuitenbijter, een stevige shot adrenaline een grote mensenmassa langs de zijlijn en aan het eind van de avond is er één koning en één koningin. De King of the Beeklaan is toe aan zijn derde uitgave en gelet op het aantal inschrijvingen heeft de spectaculaire sprintrace zijn piek nog niet bereikt. Het concept is hel eenvoudig: twee mannen of twee vrouwen sprinten de Beeklaan omhoog, de winnaar gaat naar de volgende ronde en de verliezer mag zijn of haar koffers pakken.

“De beklimming van de Beeklaan is ook een strava-segment (Strava is een applicatie voor duursporters). Enkele jaren terug ontstond er enige consternatie. Ik ging de strijd aan met mijn oudste zoon Sam. Hij was eerder boven dan ik maar mijn horloge gaf een snellere tijd aan, hierdoor had ik het Strava-record in handen. Bij een aantal clubgenoten van Ava’70 schoot dit in het verkeerde keelgat en zo is The King of the Beeklaan ontstaan”, vertelt Rinke ter Haar, initiatiefnemer van het evenement. “Geen tijdsregistratie maar man tegen man en vrouw tegen vrouw.” 

De overgangsklasse 
Hoewel Ter Haar zeker niet traag is, heeft hij moeite om zijn jeugdige opponenten bij te benen. “We zitten eraan te denken om een 42+ klasse toe te voegen bij de heren. Björn Demkes, de winnaar van de eerste editie, is 41 en valt daardoor, heel toevallig, net buiten deze categorie. Bij de dames overwegen we de overgangsklasse….” 

Sudokutje oplossen 
“We zijn niet alleen op zoek naar een snelle maar ook naar een wijze koning en koningin. Misschien kunnen we een element aan de wedstrijd toevoegen. Halverwege de beklimming een sudokutje oplossen of twintig meter voorsprong voor degene die vlak voor de wedstrijd een fles bier leegdrinkt. Op deze manier maken niet alleen de topsprinters kans op de eretitel.” Het deelnemersveld is overwegend gevuld met Ava’70-leden maar ook Loopgroep de Zandloper en AZSV leveren een aantal sterke kandidaten. “Hopelijk komen er dit jaar wat meer deelnemers van buiten de gemeente Aalten. De kersverse recordhouder op het Beeklaan Strava-segment - Roel Verwer uit Haaksbergen - heeft zich inmiddels al aangemeld. Hij kan het Bram Wevers (winnaar 2017) en Björn Demkes (winnaar 2016) heel moeilijk maken.” 

Bij de heren verloopt de inschrijving voorspoedig, de vrouwen blijven nog een beetje achter. “De dames vinden het toch wat ongemakkelijk om deel te nemen in hun eigen dorp met zoveel publiek. Wellicht kan het boerkaverbod voor één avond worden opgeheven, dan kunnen ze anoniem naar boven”, zegt een lachende Ter Haar. Linde Klein Nibbelink won zowel in 2016 als in 2017 de vrouwenwedstrijd maar momenteel ontbreekt ze nog op de startlijst. Er zijn een paar kapers op de kust die haar dolgraag van de troon willen stoten. Alle geïnteresseerden - ouder dan 15 jaar - komen in aanmerking voor de felbegeerde kroon. Aanmelden kan nog kosteloos tot en met morgenavond (donderdagavond) 22.00 uur, via deze site, facebook of info@rinketerhaararchitectuur.nl

De King of the Beeklaan wordt gehouden op zaterdag 8 juli, deelnemers zijn tussen 19.30 en 20:00 uur welkom aan de Hofstraat (Rinke ter Haar Architectuur). Hier vindt de zenuwslopende en veelbepalende loting plaats. Rond 23:00 uur worden de koning en koningin beëdigd en toegejuicht op het bordes. (bron)
Programma:
Inschrijving: Tot donderdagavond 5 juli 22.00 uur (via mail, app, pb, telefoon, weblog Geert Wevers)
Verzamelen: 19.30 - 20.00 uur aan de Hofstraat 20 Aalten, kantoor Rinke ter Haar Architectuur

Loting: 20.00 - 20.15 uur

Warming up: Gezamenlijk lopen we om 20.20 richting de Beeklaan; tassen en kleding kunnen op kantoor blijven

Jeugdloop: De jeugd, die op AVA-kamp is, rent ook naar boven. Start jeugdloop is 20.45 uur

Beeklaanrace: Start 21.00 uur

Hudiging: Huldiging van de King en de Queen om ca. 22.30 - 22.45 uur, Hofstraat 20

Afpilsen: 23.00 uur tot 0.30 uur
Deelnemers: 
1.Rinke ter Haar, 2.Geert Wevers, 3.IJsbrand ter Haar, 4.Tom Adriaanse(afgemeld), 5.Tonnie Baten, 6.Wouter Raben, 7.Sam ter Haar, 8.Björn Demkes, 9.Erwin Wamelink, 10.Rob Berkelder, 11.Rudi Meinen, 12.Mees Prinsen, 13.Gertjan Bentert, 14.Kalle Brenninkmeijer, 15.Michiel Wellink, 16.Joost Lammers, 17.Katja Demkes 18.Gerdy Hoornenborg, 19.Björn Rossel, 20.Stan Prinsen, 21.Gerrit-Jan Jansen, 22.Bianca Ruesink, 23.Marloes Wensink, 24.Patrick Ikink, 25.Arno Derksen, 26.Roy Mengerink, 27.Roel Verwer, 28.Andre Balke, 29.Paula Verwaaijen, 30.Wim Rensink, 31.Vera Saalmink, 32.Zowie ten Hove, 33.Thijmen Lammers, 34.Bram Wevers, 35.Sebastiaan Navis(afgemeld), 36.Nils Jansink, 37.Seam Pluimers, 38.Teun Bauhuis, 39.Bjorn Tolkamp, 40.Thijs Bauhuis, 41.Thimo Lenting, 42.Luka ter Haar, 43.Ingrid van Zolingen, 44.Gerrit te Lindert, 45.Gerrit Ormel, 46.Pascal Veldboom, 47.Bart Koskamp, 48.Erik Ormel, 49.Gijs Oosterholt, 50.Linda de Vries, 51.Sien Meinen, 52.Diederick Lensink, 53.Denise van der Donk, 54.Joeri Voltman, 55.Evelien Hillen

vrijdag 6 juli 2018

Foto's van de 5e Zandloop in Lintelo

Warming-up door leden van Loopgroep Zandloper
Klik op de link voor de foto's van Martijn Balke
Hans Sileas
Een steuntje in de rug van Eric Hoogerbrug aan zijn vrouw Anja

donderdag 5 juli 2018

Burgemeester Stapelkamp in gesprek met Erwin Wamelink

Uitleg van Erwin Wamelink aan burgemeester Stapelkamp van Aalten, links Jan Hendrik Ingenfeld
Donderdagmiddag heeft het Aaltense raadslid Margret Rensink (Gemeente Belangen) tijdens een kennismakingsbezoek met burgemeester Stapelkamp hem voorgesteld aan Erwin Wamelink. Een actieve jongere die in Aalten woont, in Bocholt werkt , journalist is en een ZZP-er met eigen tekstbureau. Samen zijn ze naar Bocholt geweest waar Erwin werkt in een loopsportwinkel.

Ze hebben gesproken met zijn sympathieke en gastvrije Duitse collega Jan Hendrik Ingenfeld over werken in Duitsland, Nederlands-Duitse cultuurverschillen, wat je van elkaar kunt leren en hoe je Nederlanders en Duitsers moet benaderen. Maar ook wat de overeenkomsten zijn tussen de inwoners van beide landen en het reizen over de grens met de toekomstige ontwikkelingen. Ook hebben ze het natuurlijk gehad over het hardlopen, de gezamenlijke passie van de heren. Het was een interessante middag!

Samen trainen voor de Landschapsmarathon in Winterswijk

Deelnemers aan de Landschapsmarathon van vorig jaar
Iedereen die dit jaar wil deelnemen aan de Landschapsmarathon op 16 september in Winterswijk, kan hiervoor een speciale training volgen bij atletiekvereniging Archeus. De vereniging biedt de gelegenheid voor niet-leden om mee te trainen speciaal voor deze Landschapsmarathon.

Of je nu alleen de 42,195 kilometer loopt, of je verdeelt de afstand met twee of met drie loopmaatjes, voor elk van deze drie categorieën is er een aangepaste training. Deze training bestaat uit duurlopen op zondagmorgen en baantrainingen op de dinsdag- en donderdagavond.  De duurlopen worden voor triolopers opgebouwd van 7 naar 14 kilometer en voor duo-lopers van 10 naar 20 kilometer. De sololopers kunnen op zondagmorgen aansluiten bij de groep marathonlopers die opbouwen tot 35 kilometer. Eventueel kunnen alle deelnemers op de dinsdag, in plaats van een baantraining, een duurloop doen. De baantrainingen bestaan uit een warming-up, loopscholing, krachttraining en een hoofdprogramma gericht op korte en langere intervallen. De trainingen duren tot een week vóór de start van de Marathon op 16 september en nog twee weken nadien.

Het gezamenlijk trainen heeft grote voordelen. Je loopt nooit alleen, er blijft altijd iemand bij je in de buurt. Er is toezicht van de trainers, maar je leert ook veel van de andere lopers in de groep. Bovendien is het gezelliger om samen te lopen en je stimuleert elkaar

De verschillende duurlooproutes starten vanaf het sportcomplex De Hunenbulten en worden uitgezet in het mooie buitengebied van Winterswijk. Mocht je een duo of trio willen vormen en je hebt nog geen partner(s) gevonden, dan is de kans heel groot dat je deze alsnog vindt in de trainingsgroepen.

Heb je interesse, voldoende conditie en ook enige loopervaring, meld je dan aan via deze site. De kosten zijn € 45,- voor een kwartaalabonnement en geeft recht op deelname aan alle trainingen inclusief het aftrainen na de marathon. Heb je verder nog vragen, stuur dan een e-mail naar hardlopen@av-archeus.nl

woensdag 4 juli 2018

Vooraankondiging van de 3e King of the Beeklaan in Aalten

De flyer van de 3e King of the Beeklaan
De King of the Beeklaan: let the games begin!

De “J” zit weer in de maand, dus het is weer King of the Beeklaan-tijd! Wie stoot dit jaar Bram Wevers van zijn troon? Is Bjorn Demkes fit genoeg om zijn huzarenstukje van 2016 te herhalen? Of komt de winnaar dit jaar uit Varsseveld? Is de in bloedvorm verkerende Stan Prinsen dit jaar ongenaakbaar op de meedogenloze kuitenbijter? Of wint er dit jaar weer een AZSV’er? Of een AD’er? Een kanon van Archeus? Van Argo? Of toch een Zandloper?

Zal onze Queen Linde voor de 3e keer op rij zich laten kronen als sprintkoningin? Of gooit alleskunner Cindy Brussé dit jaar roet in het eten? Of pakt Marijke Esselink ook deze bokaal? Of heeft de looptrainingtechniek van Henk Mengers de snelheid van Gerdy een dusdanige boost gegeven dat zij ongenaakbaar is op deze helse helling?

We gaan het zaterdagavond 7 juli meemaken!

Geef je nu op voor deze unieke sprintwedstrijd! Op de Beeklaan worden de jongens van de mannen gescheiden. En uiteraard de dames van de meisjes! Iedereen krijgt dit jaar minimaal twee kansen om een ronde verder te komen. Dus eindig je in de eerste ronde als laatste, dan lopen alle verliezers een extra ronde. Deelname is gratis!

Geef je op via deze site, facebook of info@rinketerhaararchitectuur.nl. Houd deze site in de gaten voor de laatste ontwikkelingen!

Deelnemers: 1.Rinke ter Haar, 2.Geert Wevers, 3.IJsbrand ter Haar, 4.Tom Adriaanse, 5.Tonnie Baten, 6.Wouter Raben, 7.Sam ter Haar, 8.Björn Demkes, 9.Erwin Wamelink, 10.Rob Berkelder, 11.Rudi Meinen, 12.Mees Prinsen, 13.Gertjan Bentert, 14.Kalle Brenninkmeijer, 15.Michiel Wellink, 16.Joost Lammers, 17.Katja Demkes, 18.Gerdy Hoornenborg, 19.Björn Rossel, 20.Stan Prinsen, 21.Gerrit-Jan Jansen, 22.Bianca Ruesink, 23.Marloes Wensink, 24.Patrick Ikink, 25.Arno Derksen, 26.Roy Mengerink, 27.Roel Verwer, 28.Andre Balke, 29.Paula Verwaaijen, 30.Wim Rensink, 31.Vera Saalmink, 32.Zowie ten Hove, 33.Thijmen Lammers, 34.Bram Wevers, 35.Sebastiaan Navis, 36.Nils Jansink, 37.Seam Pluimers, 38.Teun Bauhuis, 39.Bjorn Tolkamp, 40.Thijs Bauhuis, 41.Thimo Lenting, 42.Luka ter Haar, 43.Ingrid van Zolingen, 44.Gerrit te Lindert, 45.Gerrit Ormel, 46.Pascal Veldboom, 47.Bart Koskamp, 48.Erik Ormel, 49.Gijs Oosterholt, 50.Linda de Vries, 51.Sien Meinen, 52.Diederick Lensink, 53.Denise van der Donk, 54.Joeri Voltman, 55.Evelien Hillen

Bovengenoemde personen doen mee aan de 3e King of the Beeklaaan. Sta je er nog niet bij, geef je dan even op! Opgeven kan tot donderdagavond 22.00 uur!
Winnaars 2017 Bram Wevers en Linde Klein Nibbelink
Winnaars 2016 Björn Demkes en Linde Klein Nibbelink

dinsdag 3 juli 2018

Zomer-etappe AVA'70 B-peloton deel 4

Er zijn van die trainingen, die je eigenlijk niet wilt missen en afgelopen dinsdag stond er zo een op de kalender, namelijk de zomeretappe in Zwillbrock
Chillen in Zwillbrock

Er zijn van die trainingen, die je eigenlijk niet wilt missen en afgelopen dinsdag stond er zo een op de kalender, namelijk de zomeretappe in Zwillbrock. Maar je moet natuurlijk wel op tijd zijn voor het vertrek en dat lukte niet iedereen. De bende van Aalten-Zuid arriveerde te laat en in allerijl werd de trainert gebeld. Zonder pardon werd het net vertrokken peloton van ruim 20 atleten gesommeerd om dik 600 meter te gaan “stofzuigen,” om de laatkomers op te pikken. Logisch dat de toon gezet was natuurlijk, maar de vertraging had wel degelijk een geldige reden. De chauffeuse was namelijk uitvoerig aan het verhalen over de rijke geschiedenis van natuurgebied Zwillbrock. Een smeuïge episode over schijtende meeuwen en ganzen.  Mannen kunnen geen twee dingen tegelijk, maar dat blijken ook niet alle vrouwen te kunnen. Op een gegeven moment was het tempo gezakt tot krap 40 kilometer per uur. Dit tot grote ergernis van een Deutsches Weib, dat al toeterend, schreeuwend en zwaaiend het sportieve gezelschap voorbij raasde. Of wij er iets aan kunnen doen dat onze Oosterburen er op het WK Voetbal hopeloos faalden.

Afijn, om 4 minuten over 7 ging het peloton van een kleine 30 lopers en 3 gekwetste waterfietsers definitief op pad, genietend van de fraaie natuur en het wild dat rondhuppelde. Na exact 964 meter volgde het volgende oponthoud. Een skitterend meer dook voor ons op en een enkeling dook gelijk het loerkeetje in om te gaan spotten. “Kijk eens, wat een enorm aantal flamingo`s…. prachtig gewoon,” werd er in extase vanuit het houten hutje geblèrd. Al heel snel volgde de correctie dat het gevogelte in de verte toch vooral meeuwen en ganzen waren en er slechts een tweetal flamingo`s rond paradeerden. Licht teleurgesteld sloot de loopster bedremmeld achteraan in de groep, maar toch. De oranjegekleurde en exotisch ogende flamingo was gezien en kon afgestreept worden. In feite was de missie al geslaagd en dat verhoogde de feestvreugde. De groep sportievelingen trok onder leiding van gids Andre Bleumink dieper de natuur in en de droogte had de paden verandert in stoffige doorgangen, waarbij het zicht soms beperkt werd tot enkele meters of zelfs minder. Best gevaarlijk, als overal liggende wortels opdoemen. Dit natuurlijke obstakel behoort tot de houtsoort, waartoe ook de wandelende tak gerekend kan worden. Echter, waar de wandelende tak bekend staat om zijn sierlijke pas, kenmerkt de robuuste wortel zich door haar grilligheid, die mede daardoor het struikelgehalte enorm vergroot en derhalve ook weinig hardloopvrienden heeft. 

De route blijft intussen slingeren door het natuurschoon en elk paadje begint en eindigt met een houten hekje. Simpel te nemen door de dravertjes, voor de fietsende begeleiders echter een draak van een onderbreking. Het drietal heeft het al aan de pezen en dan draagt het frequente op- en afstappen ook niet echt bij aan een spoedig herstel. De rustig voortbewegende en vrolijk pratende groep, passeerde een fijn watertje en nadat het keuvelende gezelschap bijna in zijn geheel een wandelend duo had voorbijgelopen, werd het in de staart van de groep ineens onrustig. Het mokkeltje, met een flink overgewicht en een fout truitje aan, bekeek de sportieve club en maakte ineens een hele onaardige opmerking. Niet erg handig natuurlijk, want hardlopers zijn soms wel blind, maar zeker niet doof. Ze had echter ongelooflijk veel geluk dat Eric Demkes de rij sloot en niet bijvoorbeeld de Bolle van Grolle, want deze had haar zonder pardon in de plomp gesodemieterd. Het werd tijd voor een volgende drinkpauze, want het was nog altijd tropisch warm. Stilstaan bleek echter geen optie, want kuddes blinzen vraten je bijkans levend op. Een erg onsportieve actie natuurlijk, want de sportende AVA-janen waren naar Zwillbrock gekomen om te genieten en dat verdween bij een drinkpauze resoluut naar de achtergrond. Nadien onder de douche bleek bij menigeen dat de schade soms aanzienlijk was. Flatsen met de grootte van een bierviltje bleken meer regel dan uitzondering. Een aandenken aan een leuke activiteit is mooi, maar dit is ook weer niet de bedoeling.

Dat de natuur een hele inspirerende werking kan hebben, toonde Bianca Piek. Vanuit het niets begon ze ineens heel zachtjes de wereldhit  “Twee reebruine ogen” van de Selvera`s te zingen. Bij het horen van het liefelijke gezang pikte een enkeling een traantje weg. De ijzersterke triatlete was in de middag al gespot bij Talamini, achter een enorme sorbet met een flinke scheut likeur. Toen de ijsmeester bezig was met het bereiden van dit kunststuk leverde een vette knipoog in de richting van de Italiaan een extra golf drank op. En toch heeft de blondine een heel fijn stemmetje en daar kan  Johnny zeker geld van gaan maken. Iedereen die ooit een aanvaring heeft gehad met een buizerd, heeft hier traumatische gevoelens aan overgehouden. In natuurgebieden is het dikwijls noodzakelijk goed rond te blijven loeren. De roofvogel is eigenlijk een enorme lafaard. Als er in de groep wordt gelopen, is loeren het enigste dat er gebeurt. Nee, als er zich een hardloper als eenling in het territorium komt, wordt de aanval ingezet en dan nog wel van achteren ook. Wat een misselijke acties… In Zwillbrock zweefde er ook meermalen een buizerd boven de groep, maar verder dan wat gekrijs kwam het niet. Menigeen is het waarschijnlijk niet eens opgevallen en dat is maar goed ook, want alles binnen het gezichtsveld was prachtig. Het loopfeestje leverde nog een enorme noviteit op en het was jammer dat het niemand lukte om zo snel een camera klaar te hebben voor een bijzondere productie. 

Na het nemen van een scherpe bocht kwamen we ineens een kip tegen met een Archeus-rood gekleurd hardloopshirt aan. Even dachten we aan een fata morgana, want de lucht was natuurlijk best ijl, maar omdat iedereen dezelfde ervaring kon delen, was het gewoon werkelijkheid. Weinigen zullen het thuis hebben durven delen, maar het is werkelijk gebeurt.   Het symbolische 10-kilometer- paaltje was gepasseerd en het einde in zicht, toen er ineens een kleine kudde albino-koeien stond te koekeloeren op een klein streppeltje gras. Het verhaal ging natuurlijk al snel over de bleke kleur van de viervoeters, wat best bijzonder was. Ingrid peddelde een beetje achteraan, maar schoot ineens bijna van het zadel. Een koe die rustig stond te grazen, bleek een stier te zijn, die met het uitdelen van het gereedschap vooraan moet hebben gestaan. Het klokkenspel hing fraai in de zon en maakte verbazend veel indruk. De slotmeters waren inzicht gekomen en waar het gros de rem direct bij de finishstreep intrapte, slofte een enkeling nog 37 meter door, want iedereen volgt de activiteiten op Strava, dus dan moet er wel gescoord worden.

Een prachtige 4e Zomeretappe van de AVA`70 B-selectie was aan het einde gekomen en de ervaringen deden heel veel stof opwaaien. Een mooie bijkomstigheid in “de week van de kruisbestuiving……..”

Frank Roos

Het avontuur naar en door het Zwillbrock

Na een kleine 11 km waren wij weer terug op locatie en werd ter afsluiting nog even een kiekje gemaakt van de groep voor het thuisfront
Marco zei mij het vorige week al. Volgende week naar het Zwillbrock! Daar gaat het gebeuren. Het voelde als een niet te missen evenement. Wat brengt hij dat toch altijd goed. Na het werk snel een boterham naar binnen gepropt en als een haas naar onze chauffeuse en medeloopster. Hier zat nog een popelende hardloopster “dying to go”. Geen auto zonder een “echte “man erbij die een beetje sturing gaf aan deze kippetjes. Ook moest er nog een hardwerkende meid opgehaald worden van haar werk. Na dit traject te hebben afgelegd ging het dan eindelijk richting het Zwillbrock en werden wij onderwezen door onze chauffeuse over de komst van de flamingo’s in dit bijzondere gebied. Waarom hier en niet in de tropen? Het blijkt dat deze galante vogel gewoon daar komt om de grote hoeveelheid meeuwenpoep die daar geproduceerd word. Is toch een raar natuurverschijnsel.

Net voordat wij richting Vreden gingen werden we bijna op de bumper gereden door een boze Duitse vrouw. Zij claxonneerde, schudde met haar hoofd en was een en al verontwaardiging. Totale onbegrip van onze zijde deed ons mannelijk gezelschap besluiten eens even heel erg hard op de claxon te drukken en met enkele woorden die ik nu maar even niet herhaal werd duidelijk gemaakt dat wij, en met name hij, hier niet van gediend was. Het liep met een sisser af, maar de testosteron was vrijgekomen. Aangekomen op de afgesproken plek, was het AVA gezelschap er na 2 minuten wachten er gewoon vandoor gegaan. Onze man moest nog even een kleine boodschap maar hij liep op de bak  af en verbaasde zich over de hoogte van het gat waar je in moest plassen. De Duitse norm was hier hoogmoed. Dit was toch iets te stoer voor hem. Dan maar in het gras.

Ondertussen werden de AVA troepen teruggeroepen door onze chauffeuse en werden we warm in de groep opgenomen. Slingerend door het Zwillbrock met vele vreemde vogels en ook de flamingo’s waren heel even zichtbaar, genoten wij van de mooie natuur. Happend naar adem en zand. Na een kleine 11 km waren wij weer terug op locatie en werd ter afsluiting nog even een kiekje gemaakt van de groep voor het thuisfront. Met zand in alle poriën gingen wij weer terug naar onze auto’s en bedankten wij André voor de route en Henk, Ingrid en Marco voor  het meefietsen. Onze haan nam meteen weer de leiding in de auto en ging weer voorin zitten. Hij zorgde ervoor dat de kippen het goed naar hun zin hadden door een hapje en een drankje te verzorgen en de nodige humor te verspreiden. Al met al een prachtige avond die ik al aan voelde komen en niet had willen missen.

Joke Balke

Aankondiging van de 5e Zandloop in Lintelo

De flyer van de Zandloop

Op vrijdagavond 6 juli vindt in de Aaltense buurtschap Lintelo de 5e editie van de Zandloop plaats. De start en inschrijving is bij het Kulturhus aan de Schooldjk 23 in Lintelo.

De starttijden zijn als volgt:

–       4 t/m 9 jaar                   1 km                19.00 uur
–       10 t/m 15 jaar               2 km                19.00 uur
–       16 jaar en ouder           5 km                19.30 uur

De deelnamekosten bedragen: t/m 15 jaar € 3,50 p.p. (inclusief een ijsje), voor 16 jaar en ouder € 7,00 (inclusief een consumptie). Voorinschrijven heeft de voorkeur, t/m 5 juli via info@kulturhushuslintelo.nl

Startnummers kunnen tot 30 minuten voor de start worden opgehaald, een kwartier voor de start is er een gezamenlijke warming-up. Na afloop is er gelegenheid om bij de sportzaal in het Kulturhus te douchen. Onder het genot van een drankje is iedereen welkom om nog gezellig na te praten op het zand en/of te kijken naar het beach-tennis of een optreden van de band The Hatch!

Klik voor meer informatie op onderstaande links


'Er een potje van maken' ontvangt cheque van GUV Businessrun

Bert van Asselt van GUV overhandigt de symbolische cheque aan Anneke Visser van Figulus Welzijn en Joke Meinen van Marga Klompé (foto Karin Stronks)
1100 euro voor het goede doel

Door Karin Stronks

AALTEN – Voor de vierde keer gaat de helft van het inschrijfgeld van de GUV Businessrun, onderdeel van de Gerard Tebroke Memorialloop, naar een lokaal goed doel. Dit keer is gekozen voor het project 'Er een potje van maken', een initiatief van Figulus Welzijn, de stichting Marga Klompé en talentverbinder Richard Jongetjes. 'Er een potje van maken' wil ouderen uit de gemeente Aalten een leuke, gezellige culinaire avond aanbieden. Drie Aaltense restaurants werken mee aan dit project. Joke Meinen van Marga Klompé nam de symbolische cheque in ontvangst uit handen van Bert van Asselt van GUV, hoofdsponsor van de GUV Businessrun.

Ambitieus
Frank Roos, PR-man en woordvoerder van AVA '70, vertelt enthousiast: "De GUV Businessrun telde dit jaar het dubbele aantal teams vergeleken met vorig jaar, maar liefst 22 groepen schreven zich in voor deze prestatieloop die onderdeel is van de Gerard Tebroke Memorialloop. Leuk dat veel nieuwe teams, ook van buiten Aalten, zich hebben aangemeld." Roy Mengerink van AVA is ambitieus: "De helft van het totale inschrijfgeld, dit jaar 1100 euro, gaat naar project 'Er een potje van maken'. We kiezen bewust voor een lokaal goed doel, zo zitten we 'dicht bij het vuur', we horen hoe het geld wordt besteed en dat spreekt veel mensen aan. Volgend jaar, het eerste lustrum van de GUV Businessrun, gaan we voor dertig teams en een opbrengst van 1500 euro!" Mengerink daagt Anneke Visser van Figulus Welzijn en Joke Meinen van Marga Klompé uit om in 2019 ook mee te doen met een team aan de GUV Businessrun. "Gaan we proberen", beloven de dames.

Collectebus
Meinen Marga Klompé en Visser zijn erg blij met de cheque van 1100 euro. Anneke: "Het project 'Er een potje van maken' draait pas één jaar en het is al behoorlijk bekend in de gemeente Aalten, dat is fijn natuurlijk! Restaurant Stegers, eetcafé Enjoy en herbergh d'Olde Marckt doen mee, dat betekent dat we drie keer een groep van achttien senioren een leuke, gezellige, culinaire avond kunnen aanbieden op een donkere winteravond. Mensen die 'gewoon' uit eten gaan in één van de drie restaurants kunnen een donatie doen voor het project 'Er een potje van maken', in een collectebus die in de deelnemende restaurants is geplaatst. De bedoeling is dat de senioren samen met leeftijdgenoten gratis een fijne avond kunnen beleven met een heerlijk diner in één van de drie deelnemende horecagelegenheden."

Vriendschappen opbouwen
De organisatie van de GUV Businessrun gaat nog een stapje verder dan het doneren van de helft van de opbrengst. André Bruil legt uit: "We hebben aangeboden dat wij de deelnemende ouderen ophalen en na het diner weer thuisbrengen deze winter. De senioren worden op postcode uitgenodigd, zo hebben we begrepen, zodat zij hun kennissenkring kunnen uitbreiden en eventueel ook na de gezellige avond in hun eigen omgeving met elkaar in contact kunnen komen. Gebruik maken van de electrokar is hierbij een mogelijkheid." Visser is aangenaam verrast over het aanbod van de GUV Businessrun om de senioren op te halen en thuis te brengen. Ze glimlacht: "Nou daar zijn we blij mee zeg!" Ze voegt toe: "Dat is de kern van dit project, niet alleen deze mensen een gezellige avond bezorgen maar ook gelegenheid bieden om vriendschappen op te bouwen met generatiegenoten."

Bescheiden
Door oproepen in diverse media worden mensen van de doelgroep uitgenodigd om zich op te geven voor 'Er een potje van maken'. In de praktijk blijkt dat veel ouderen vaak te bescheiden zijn om dat te doen. "Mensen zijn gauw geneigd om te zeggen 'een ander heeft het misschien harder nodig dan ik'. Dat siert iemand, maar ze doen zichzelf misschien tekort. Wij vragen daarom aan Aaltenaren: Kijk om je heen, wie gun je zo'n leuke avond, welke oudere, senior, komt volgens jou in aanmerking voor het project 'Er een potje van maken'?" Voor informatie over het project kan men contact opnemen met Richard Jongetjes via e-mail: info@glimlachproducties.nl (bron)

zondag 1 juli 2018

Foto's van de Akkermudterun in Lintelo - deel 2

Akkermudterun, join the Mudclub
Klik op de links voor de foto's van verschillende fotografen







Video van de Akkermudterun in Lintelo



De beelden zijn gemaakt door Ard Schell

Foto's van de 14e KAB Midzomerrun in Westervoort - deel 2

De start van de 10 kilometer
 Klik op de links voor de foto's van Rob Jansen



Mooie 3e plaats voor Tom van Beusekom op de 10 kilometer

Foto's van de Akkermudterun in Lintelo - deel 1

Enkele deelnemers aan de Akkermudterun 
Klik op de link voor de foto's van Dick Lubbers

Verslag van de 14e Midzomerrun in Westervoort

Frank Futselaar
Frank Futselaar superieur in Midzomerrun Westervoort

Door Benno Stevering

WESTERVOORT - De vijf kilometer in Westervoort werd zondagochtend een prooi voor professional Frank Futselaar uit Arnhem. Iedereen ervaarde de warmte en de wind als grootste opstakel. De atleet van het Liemers Runningteam klokte een supertijd van 15.26 minuten. Mijn pr staat op 29.15 minuten op de tien kilometer. De vijf in Westervoort verliep voortreffelijk. Hier ben ik erg tevreden mee. Samen met Thomas Cremers was ik gelijk weg. Op de dijk was het zwaar pal tegen de harde wind in te lopen. In de laatste twee kilometer was ik ervan verzekerd dat Thomas het gat niet meer zou kunnen dichten.  Gisteren heb ik nog een scherpe tien kilometer gelopen in Appingedam met een tijd van 30.26 minuten. Nu heb ik heerlijk ontspannen kunnen lopen.  In Heusden staat er voor mij op 21 juli een vijf kilometer op de planning!’’. Achter Futselaar eindigde triatleet Thomas Cremers uit Elst als tweede. Cremers hierover: ‘’Dit was mijn laatste prikkel voor de wk duathlon in Denemarken, mijn eerste jaar bij de senioren. Het is gewoon kijken wat haalbaar is daar. In Westervoort stond er veel wind. Het ging makkelijk. Maar Frank Futselaar is gewoon een stuk sterker met de wind tegen.’’ Cremers is nu drie jaar actief met hardlopen. Zijn specialisme is de duathlon en de triatlon. Edwin Wissema, onlangs nog Nederlands Kampioen veteranen op de vijf kilometer behaalde in Westervoort een uitstekende derde plek. Wissema kwam direct alleen te lopen en ervaarde de ferme tegenwind in Westervoort. Hij gaf aan dat hij clubgenoot Wouter Gijsberts had geholpen met verhuizen in Gaanderen wat hem ook aardig opbrak in de wedstrijd in Westervoort. Ook Guido van Engelen uit Zevenaar liep een uitstekende tijd van 17.08 minuten ondanks de wind op de dijk. Bij de dames werd er een mooie prestatie geleverd door Famke Heijnst uit Spijk. Zij realiseerde een winnende tijd van 16.59 minuten en zette alle dames hierbij op ruime achterstand. ‘’Half mei wist ik me te kwalificeren tijdens mijn derde steeple race voor het WK steeple drie kilometer in Finland. Volgende week reis ik al af. Ik zal daar echt veel sterke Keniaanse dames tegenkomen die me flinke tegenstand zullen bieden. De afgelopen periode heb ik hard getraind in Amerika in North Carolina. De combinatie atletiek en studie bevalt me goed. Nu rest me nog drie jaren studie daar in Amerika. Wellicht kan ik mijn niveau vasthouden. Eerst maar weer richten op het Wk. Ik ben bijzonder blij dat ik me heb weten te kwalificeren.’’ 

Daan Reintjes uit Oud-Zevenaar won de strijd bij de mannen op de tien kilometer. Met een tijd van 34.30 minuten was Reintjes erg tevreden. ‘’Ik heb heerlijk kunnen lopen en ben niet helemaal diep gegaan. Het ging vrij easy. Het parcours was erg snel waarbij de wind goed aanwezig was. Ik heb Erwin gehaast, maar wilde uiteindelijk ook de wedstrijd winnen. Beiden zijn we immers gebaat bij een goede uitslag. Vanaf de derde kilometer ben ik vertrokken en heb mijn eigen race verder gelopen. Dit seizoen heb ik al een achttal baanwedstrijden gelopen. Onlangs werd ik negende op het NK 1500 meter in de finale. Mijn pr op de 3 kilometer van 3.50 minuten wil ik nog dit jaar aanscherpen, maar ook de 3 kilometer.’’   Clubgenoot Erwin Reijmer uit Doetinchem heeft hard gewerkt het afgelopen jaar aan zijn gezondheid en aan zijn spierkracht. Dit resulteerde in een fraaie tweede klassering. ‘’Ik ben erg positief dat het weer kan. Dit was mijn eerste wedstrijd sinds 1,5 jaar en heb lekker vlak gelopen. Gedurende de eerste kilometers werd ik gehaast door Daan Reintjes, mijn clubgenoot.  Ik had geen idee hoe het zou gaan lopen en had dan ook geen verwachting. Vooraf had ik een tijd ingeschat van rond de 36 minuten. Ik ben dan uiteindelijk erg blij dat ik met deze stevige wind een tijd van 34.33 minuten neer kon zetten. Ik ging ontspannen naar Westervoort en zal me over twee weken weer eens testen in Voorthuizen op de tien kilometer. Tom van Beusekom uit Zevenaar was met zijn tijd van 36.01 minuten erg blij. Lange tijd bleef hij in het spoor van Reijmer maar moest in de vierde kilometer eraf.   Eline de Jong uit Didam, lid van het runningteam de Liemers eindigde als tweede dame achter de snelle Esme Moricke uit Nijmegen op de tien kilometer. Moricke klokte 39.16 minuten. De Jong nam genoegen met 40.47 minuten. De dames liepen tot vier kilometer bij elkaar, waarna Moricke afstand nam van haar opponente. Hiermee verliep de wedstrijd net als vorig jaar toen ook dezelfde verhoudingen golden. Eline de Jong die wel tevreden was met het wedstrijdverloop richt zich nu op het NK Studenten kampioenschap in Eindhoven op 15 juli waar ze een drie kilometer gaat lopen. Het Liemers Running Team van Titus Fierkens wist samen met Geovit Gerbert Vossers tijdwaarneming er een fantastische wedstrijd neer te zetten. De wedstrijd was door de muzikale omlijsting en het prachtige parcours over de dijk voor een jong en oud publiek erg leuk om te aanschouwen.
Edwin Wissema

Foto's en uitslagen van de 14e KAB Midzomerrun in Westervoort - deel 1

De kopgroep van de 10 kilometer
Klik op de link voor de foto's van Erdwin Lap

AVA'70 musketiers op een boot in Fryslân - deel 3

De vier Musketiers
"De Walrus, De Poort van Cleef en Club 1841"

Gerben “Foxy Foxtrot” Schepers sprong vanuit zijn kapiteinsstoel omhoog en riep: "Het is zover…. de horeca in Sneek snakt naar onze aanwezigheid !!”. Al wekenlang moesten wij aanhoren dat Grand Café “De Walrus” een soort 2e huis van Gerben is en dat hij deze horecagelegenheid had uitgekozen om voor een goede bodem te zorgen. Nadat een overgroot deel van het gezelschap hun haartjes netjes gekamd en van een kloddertje gel voorzien had, werd het piratenschip ordelijk en netjes achtergelaten. Toch bespeurde ik enigszins een beetje spanning bij Eddy Rensing en Peter Roedema.

Al wandelend naar de binnenstad van Sneek hoorde ik Eddy zijn welbekende verkooppraatje opdreunen over hoe geweldig “De Heide Smid” in Halle is. Al snel had ik het vermoeden dat Eddy zijn openingszin voor De Walrus in zijn hoofd had geprent: “Goedenavond… wat een fantastisch etablissement heeft U !! Wist U dat ik u kan helpen om de laatste puntjes op de “i” te zetten ? U heeft namelijk het voorrecht om kennis te maken met de directeur van De Heide Smid. Wij zijn specialist op het gebied van kachels, haarden en schouwen…. al meer dan 80 jaar sfeermakers met haarden en hartelijkheid”.

Peter daarentegen was volledig in zichzelf gekeerd, hij keek uiterst geconcentreerd voor zich uit. Hem kennende wil hij bij binnenkomst altijd onmiddellijk een goede indruk maken. Ik hoorde hem meerdere keren in zichzelf oefenen: "Goejûn, wy komme út Aalten en wolle jûn jo gast syn. Hooplik kinne jo ús verblijden mei in hearlik diner en in goed glês bier. Ik fiel de waarmte no al !!"

Gerben loodste ons soepeltjes en met gezwinde spoed naar “De Walrus”. Onderweg viel ons wel op dat de inwoners van Sneek wel erg sportief waren. Meer dan 1000 personen in hardloopkleding. Niet veel later werd ons duidelijk dat die avond de start zou zijn van de Sneeker marathon. Onze aandacht ging al snel uit naar geelhemden in de hoop dat wij nog leden van onze atletiekvereniging AVA’70 zouden spotten.

“Goedenavond heer Schepers, wat fijn dat U ons wederom komt bezoeken !”. Trots als een pauw liep Gerben met zijn borst vooruit en schudde ieder personeelslid beleefd de hand. Vrouwelijke gasten die de trap naar de bovenverdieping wilden nemen werd in het oor gefluisterd: “Waar gaat u naar toe ? al het mooie zit beneden….”. Het was duidelijk…. Gerben was helemaal in zijn element. Nou moet ik ook echt bekennen dat “De Walrus” een echte aanrader is. Een mooie menukaart, heerlijke gerechten en vooral vriendelijke bediening. Het was ons bezoekje absoluut waard. De bodem voor de rest van de avond was gelegd…

“Mannen… tijd voor De Poort van Cleef !!”…. Gerben bedankte bij vertrek alle gasten voor hun aanwezigheid en dirigeerden ons vervolgens richting de uitgang. “Zie je die prachtige olielampjes op de tafels ?... wie denk je die de lampenolie levert ?... juist… ik”. Met een tevreden en voldaan gezicht werd onze kennismaking met Sneek voortgezet bij de plaatselijke Ierse pub. “Voetbal op groot scherm” (Ik kreeg plotseling een deja-vu…. voetbal op een groot scherm bij café Schiller in Aalten… NOT… alsnog bedankt Gerben ;-). De helft van de Ierse pub was gevuld met lallende Duitsers. De wedstrijd Zweden – Duitsland stond op punt van beginnen. De sfeer sloeg al snel om toen de Zweden de 1-0 scoorden… “scheisse… verdammt noch mal”. Als geslagen honden zaten de Duitsers aan de bar. Peter voelde zich kennelijk wel veilig in ons gezelschap en zond uit volle borst: “Schade Deutschland alles ist vorbei”. Wanneer blikken konden doden…… Eddy niet…. Eddy zag wederom kansen en probeerde ondertussen de eigenaar van de Ierse pub te overtuigen voor de aanschaf van een mooie gaskachel in zijn horecagelegenheid. Het is en blijft een zakenman die Eddy. Peter bestelde nog maar een paar biertjes. Pakte 50 euro uit zijn portemonnee en gaf deze aan de barman. Bij het weglopen fluisterde Gerben in z’n oor: “laat de rest maar zitten”…. Vol ongeloof keek de barman Gerben aan en dankte hem voor zijn hartelijkheid. De 40 euro fooi zou volledig worden besteed aan een nieuwe kinderwagen. Peter had niets in de gaten en wachtte vervolgens meer dan een uur op zijn wisselgeld…..

Duitsers zouden geen Duitsers zijn wanneer zij in de 90’ + 5 minuten alsnog de winnende treffer zouden scoren. De tot dan toe dode Duitsers in het café veroorzaakten een golf van emotie. Schreeuwend, brallend en springend renden zijn naar buiten. Werkelijk iedereen moest horen dat "Die Mannschaft" gewonnen had. Ik kreeg spontaan zin om een lilliputter Duitser een draai om zijn oren te geven. Aangezien wij weigerden een leuke avond met deze Duitsers te willen hebben, werd ons vertier elders gezocht. 

Club 1841… the place to be…. aan de toegangsdeur stonden 2 imposante kleerkasten van uitsmijters. “Laat die maar aan mij over …” riep Gerben en liep met bravoure en vol zelfvertrouwen richting deze 2 immens grote mannen: “Goedenavond…. wij zijn de “Dirty Daddies” en komen hier vanavond een optreden verzorgen”. Enigszins verrast en overbluft keken deze uitsmijters elkaar aan en wisten niet goed wat zij met deze situatie aan moesten. Gerben maakte onmiddellijk gebruik van deze situatie en liep direct door gevolgd door Eddy, Peter en ondergetekende. Eenmaal binnen werd al snel duidelijk dat bij entree van de “Dirty Daddies” de gemiddelde leeftijd met minimaal 20 jaar verhoogd was. Niets, maar dan ook niets hield ons tegen om een gezellige avond te hebben. Eddy stond onrustig heen en weer te lopen. De muziek van Kraantje Pappie en Lil’ Kleine kon hem niet echt bekoren. Tijd voor iets anders…. Eddy fluisterde de DJ iets in zijn oren. Deze keek vervolgens schaapachtig en vol vraagtekens in de richting van Gerben en Peter. De duimen gingen omhoog zonder te weten wat Eddy zojuist aangevraagd had. Niet veel later klonken de 1e deuntjes van “Atemlos durch die Nacht” van Helene Fischer door de speakers. Het moment van Eddy was aangebroken. Verrassend genoeg kon de plaatselijke jeugd deze muziekkeuze wel waarderen.

Plotseling viel ons oog op een cocktailkaart… nu we er toch zijn… democratisch werd besloten dat de “appeltaart” geprobeerd moest worden. Peter sputterde hevig tegen: “dat spul zoep ik nie”. Na 15 minuten op Peter inpraten bleek hij toch niet zo’n sterke ruggengraat te hebben en zette zijn lippen aan het glas. Nam een slok… zijn gezichtsuitdrukking veranderde plotsklaps van een gezellige jongen naar een zure pruim…. Dit was eens maar nooooooit meer. Voor de nieuwsgierigen hierbij de ingrediënten van de “appeltaart”: 1/3 liqeur 43 + 2/3 apfelcorn met daarop een toefje slagroom en een beetje kaneel om het geheel naar een echte appeltaart te doen smaken.

Gerben vond het hoog tijd dat hij zijn bijnaam “Foxy Foxtrot” eer aan ging doen. Bescheiden zoals wij Gerben kennen ontketende hij 5 minuten later als de nieuwe John Travolta van Sneek. Al schuddend en wiegend met zijn heupen, duurde het dan ook niet lang dat hij menig dansmoves aan anderen liet zien. Er werd zelfs een kring rondom Gerben geformeerd om hem alle ruimte te geven om zijn wereldact te showen. Binnen 10 minuten liet hij zien waartoe hij in staat was: De Electric Slide, de Moonwalk, de Loco-motion, YMCA, de Macarena, de Vogeltjesdans, de Running Man, de Cha Cha Slide, de Voguing en de Dougie…. niets was hem vreemd. Er schijnen video-opnamen in omloop te zijn, maar door onverklaarbare redenen zijn die vooralsnog niet op internet getraceerd.

De avond naderde zijn einde. Onze accu’s liepen langzaam leeg. Het was hoog tijd om weer terug te keren naar het piratenschip van Gerben. Uiteraard moest eerst een bezoek aan de FEBO gebracht worden. Wist niet dat Gerben daar ook aandelen in had… “2 hockey pucks”, frikandel XXL, balletje mayo en een patatje oorlog…. ik weet niet waar die man het allemaal laat.

Eenmaal terug op de boot was het hoog tijd om te gaan slapen. Eddy was op dat moment al bezig om voorbereidingen te treffen voor de volgende ochtend. Hij had immers nog een appeltje met de rest te schillen. Gniffelend van voorpret pakte hij de JBL bluetooth speaker en verstopte deze op een plek waar alleen hij hem kon vinden. Na een zeer korte en onrustige nachtrust werd omstreeks 08:00 uur de kajuitdeur van ondergetekende geopend. Een donker, langwerpig voorwerp werd naar binnengeschoven waarna de kajuitdeur werd gesloten. 5 seconden later dreunde met volumestandje 10 het nummer “Wakker Worden” van Jovink & de Voederbietels” uit de speaker (https://youtu.be/SlsmKomdqB8). Ik kan u wel verzekeren dat het echt niet lang duurt dat je bij volledige positieven bent. Eddy had zijn gram gehaald en kon nu met een gerust gevoel de terugreis gaan beginnen. Daar waar Gerben, Peter en ondergetekende de zondag wilden gebruiken om enigszins te herstellen, was Eddy verplicht aanwezig te zijn bij een familiefeestje. Petje af Eddy….

Zo kwam er langzaam een eind aan 2 dagen Sneek…. Peter liet nogmaals zien dat hij ongekende kwaliteiten in huis had. Een heerlijk ontbijt terwijl Gerben zijn schip met 10 knopen per uur terugvoerde naar de haven. Was het ontspannend…. jazeker…. volop genoten van de omgeving en de mensen. 2 heerlijke dagen gehad. Ontzettend gelachen… Gerben, Peter en Eddy… bedankt voor het “lull’n en lieg’n”… wat mij betreft voor herhaling vatbaar.... maar nu eerst een volgend avontuur "de Carbagerun". Laat ik dit hoofdstuk afsluiten met de wijze woorden van een wijs mens: “Veel beloven weinig geven, doet de gek in vreugde leven !!”