Vriendschap in het startvak!

Gerrit Dijkslag en Jan Holterman

Mijn eerste ontmoeting met Jan was tijdens de Diepe Hel Holterbergloop in 2014. Alleen had ik toen nog geen idee dat deze pezige atleet de naam Jan droeg, laat staan dat ik wist hoe goed hij was. Nog niemand stond in het startvak voor de snelle atleten, behalve een atletische, iets oudere man. Aarzelend ging ik ook het startvak binnen, niet wetend of ik eigenlijk wel een snelle atleet was. De pezige man en ik keken elkaar vragend aan. “Lekker rustig hier” zei hij. Dit beaamde ik en we deden wat oefeningen en dribbelden wat heen en weer terwijl het startvak zich langzaam vulde met meer deelnemers. Ik raakte in de drukte het zicht op deze man kwijt, hij ging veel meer naar voren, vond zichzelf waarschijnlijk een snelle atleet. Ik bleef iets meer achter in het vak staan. Vervolgens heb ik deze atleet niet weer gezien, laat staan dat ik er nog aan gedacht heb.

Tot ik twee weken later met een voor mij volkomen onbekend reisgezelschap deelnam aan de Marathon van Athene. Nou ja, volkomen onbekend, daar was hij weer, de zelf verklaarde snelle, wat pezige en iets oudere atleet. Wat een toeval, hij bleek Jan Holterman te heten, afkomstig uit Emmen en gruwelijk hard te kunnen lopen. Of je nu naar zijn leeftijd keek of niet, het ging gewoon hard. We hebben met de groep een ontzettend fijne tijd in Griekenland gehad en weer heel toevallig haalde ik Geesje, zijn vrouw,  en Jan tijdens een wandeling in Athene in. Ook zij waren op weg naar het oude Olympische Stadion om deze te bezichtigen en de finish van de marathon nog eens te herbeleven. Dit werd een prachtige dag waaruit een vriendschap is ontstaan, die tot op de dag van vandaag voortduurt.

Zo hebben we elkaar regelmatig bij wedstrijden ontmoet, vooral de langere wedstrijden zijn bij Jan populair. We kwamen erachter dat hij al vaker de Montferland Run bij mij in de buurt had gelopen. Ze maakten er altijd een weekendje uit van. Zo ontstond de traditie om de avond voor deze Run met zijn drieën in restaurant de Snor te gaan eten. Ook stond ik een keer in ’s-Heerenberg in het startvak om naast clubenoot Robin Wubbels te gaan staan, stond Jan aan de andere kant van Robin. Bleek Jan hem ook te kennen van het werk, hoe klein is deze wereld!

De Duitse wedstrijden Teutolauf en Klippenlauf zijn tevens favoriet bij Jan. De dagen voor de inschrijving van deze wedstrijden gaan er al verschillende appjes heen en weer. Toen er in Emmen een trappenloop werd georganiseerd was Jan daar niet voor te porren, veel te kort! Mij leek het wel wat, hoewel ik me onderweg regelmatig heb afgevraagd wat ik daar op de vele traptreden aan het doen was. Maar met de aanmoedigingen van Jan en Geesje kwam ik tevreden over de finish. Na afloop bij hun douchen en daarna bij van der Valk eten. Jan zat vol (hardloop) verhalen en het was weer een fantastische dag!

Jan, je bent een prachtig mens en ik hoop dat we elkaar nog vaak in het startvak of ergens anders tegen mogen komen. Anders appen we zeker of zet de camper op camping Landsbulten neer!

Hardloop groeten uit Aalten,

Gerrit