 |
| De overhandiging van de cheque door Rabobankdirecteur Hans van de Guchte en medewerkster Suzanne Jansen Gedurende een aantal weken in september jl. kon er gestemd worden op een club of vereniging die wel een financieel steuntje in de rug zou kunnen gebruiken. Ook AVA`70 had zich aangemeld voor de RABO ClubSupport en kon rekenen op de volle steun van de aanhang en anderen die de club een warm hart toedragen. Er werd flink op AVA`70 gestemd en dat is natuurlijk altijd prettig om te ervaren. Op zaterdag 14 oktober was Rabobankdirecteur Hans van de Guchte samen met medewerkster én AVA`70-lid Suzanne Jansen bij de club te gast om de cheque uit te reiken. Voorafgaande aan de overhandiging werd er in het clubhuis koffie gedronken en werd de Rabo-directeur, die zelf woonachtig is in Harderwijk, bijgepraat over het reilen en zeilen bij de actieve vereniging. Van de Guchte toonde zich zeer geïnteresseerd en enthousiast over de wijze waarop AVA`70 opereert en de jeugd een zeer belangrijke rol geeft binnen de club. Uiteraard vond de uitreiking van de cheque plaats op de atletiekbaan, waar zich inmiddels al tientallen leden hadden verzameld voor de overhandiging en de daarbij behorende groepsfoto. De cheque vertegenwoordigde een bedrag van maar liefst €1845,58 en dat is toch weer flink meer dan vorig jaar. Het bedrag zal worden besteedt voor de aanschaf van een nieuwe decoder ten behoeve van de tijdregistratie, waarmee AVA`70 bij al haar wedstrijden in de toekomst de deelnemers razendsnel de eindtijden kan presenteren. AVA`70 wil alle stemmers uiteraard van harte bedanken voor de Support! (FR) |
zaterdag 14 oktober 2023
Rabo Club Support levert AVA'70 dik 1.800 euro op
Moeite met afvallen? 7 redenen waarom je juist aankomt tijdens je dieet
Als je op dit artikel geklikt
hebt dan herken je waarschijnlijk het volgende probleem: je hebt besloten
ervoor te gaan, je bent gezonder gaan eten, meer gaan hardlopen en sporten en
hoopt een paar kilo af te vallen. Maar dan gebeurt precies het
tegenovergestelde. Je komt in kilo's aan in plaats van dat je afvalt. Hoe kan
het dat je aankomt als je je best doet om af te vallen?
Je komt kilo's aan in plaats van dat je afvalt
Voordat je de weegschaal ritueel verbrandt, willen we je laten weten dat dit heel vaak voorkomt. Er zijn een aantal mogelijke oorzaken, die lang niet allemaal zeggen dat je op de verkeerde weg zit. Hier zijn zeven redenen waarom je aankomt als je wilt afvallen en wat je eraan kunt doen.
1. Weinig calorieën verbranden
door teveel eten na training
Dit gebeurt al vrij snel: je hebt een rondje hardgelopen en denkt daarna iets te nonchalant dat je alles kan eten wat je wil. Je hebt immers een hoop calorieën verbrand, toch? Gevolg: je eet er weer meer aan dan dat je verbrand had. Je hoeft echt niet alle calorieën te tellen, maar het is wel goed om in de gaten te houden als je niet afvalt, of je niet per ongeluk meer bent gaan eten. Als je bijhoudt wat je extra eet en wat je extra had verbrand, naast wat je normaal gesproken eet, dan krijg je een aardig idee of je goed bezig bent of toch die extra energiereep van 350 kcal beter kan laten liggen.
2. Niet afvallen door vocht
vasthouden
Trainen betekent ook kans op kleine spierscheurtjes. Die kleine beschadigingen in het spierweefsel zijn nodig om sterker te worden, maar kunnen er wel voor zorgen dat je spieren extra vocht gaan vasthouden. Gevolg? Je zwelt een beetje op en wordt wat zwaarder. Gelukkig is dit niet voor lange tijd, maar heeft even tijd nodig om je lichaam te laten wennen aan de nieuwe inspanningen. Let wel op dat je jouw rustdagen serieus neemt, zodat je sterker terug kan komen.
3. Zo lang duurt het voordat
je afvalt
Het komt vaak voor dat hardlopers wat aankomen zodra ze intensief beginnen te trainen, zoals voor een marathon. Je spieren reageren namelijk op de toegenomen inspanningen door meer glycogeen op te slaan, en glycogeen bindt weer aan water waardoor de weegschaal een hoger getal aan zal tikken. Zodra je fitter wordt zal deze reactie van de spieren afnemen en ga je minder glycogeen vasthouden. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar het antwoord hier is dus echt geduld hebben. Kijk liever over een langere periode naar wat de weegschaal doet, in plaats van je te focussen op het getal dat hij enkel vandaag aanwijst.
4. Je bent aangekomen in
spieren waardoor je niet afvalt
Spieren hebben een grotere dichtheid dan vet. Je lichaam ziet er met meer spieren en minder vet dan wellicht slanker uit, het kan best zijn dat het op de weegschaal lijkt alsof je niet bent afgevallen. Echter, je bent doordat je meer bent gaan sporten wel gezonder geworden en je ziet er strakker uit, dat is al genoeg reden om tevreden te zijn met het resultaat.
5. Je verliest geen gewicht
door teveel HIIT workouts
Hoewel intervaltraining met een hoge intensiteit zeer effectief kunnen zijn als je jouw conditie wil verbeteren of wat wil afvallen, moet je niet vergeten dat sporten ook een stressreactie afgeeft in je lichaam. Over het algemeen genomen is de stress die vrijkomt tijdens intensief sporten een positieve vorm van stress, maar als je te veel traint kan je lichaam een stressreactie geven en verhoogt het de cortisol-productie. Een te hoog niveau aan cortisol in het bloed kan weer leiden tot een bepaalde vorm van insulineresistentie, lagere niveaus van schildklier-stimulerende hormonen en onderdrukking van de testosteronproductie bij mannen of de progesteron-productie bij vrouwen. Als je dit niet in de gaten hebt, kan het lastig zijn om af te vallen zonder dat je weet hoe het komt. Wil je voorkomen dat cortisol de boosdoener wordt al je wil afvallen? Zorg er dan voor dat niet meer dan 20% van je totaal aantal trainingen bestaat uit HIIT trainingen. Voorbeeld: als je 5x per week traint, doe dan maximaal 1 HIIT training.
6. Herstellen is belangrijk
voor gewicht verliezen
Rustdagen zijn nodig om je lichaam te laten herstellen van de dagen waarop je intensief traint. Veel hardlopers zijn echter geneigd wel hard te trainen, maar niet voldoende te herstellen. De gevolgen hiervan zijn echter niet fraai, zo heb je een groter risico op chronische ontstekingen en een hormonale disbalans en beiden kunnen weer invloed hebben op je gewicht. Er bestaan sporthorloges die aangeven wanneer je weer voldoende bent hersteld. Maar je kan ook investeren in een speciale HRV hartslagband of smartwatch en daarmee je hartslagvariabiliteit bijhouden.
7. Je eet te weinig waardoor
je niet afvalt
Het klinkt natuurlijk logisch:
minder eten om af te vallen. Maar zo simpel is het soms niet. Je kan meer
hardlopen en meer eten, of minder hardlopen en minder eten, maar meer hardlopen
en minder eten werkt niet altijd. Het is belangrijk dat je jezelf blijft voeden
met gezonde voedingsmiddelen die je ook extra helpen herstellen na een
training. Door dat te doen blijf je het volhouden en zal je uiteindelijk ook
makkelijker gewicht verliezen. Als je jezelf te veel tekort op brandstof, zal
je niet alleen onvoldoende herstellen, je lichaam zal zich ook aanpassen door
het metabolisme omlaag te brengen waardoor je minder hard kunt trainen. Zorg
ervoor dat je voldoende eet en geen honger hebt door gezond te eten, bestaande
uit volkoren producten, complexe koolhydraten, gezonden vetten en genoeg
groenten en fruit. (bron)
woensdag 11 oktober 2023
Zoveel beweging heb je nodig per week
 |
| Om je risico op hart- en
vaatziekten, diabetes en overgewicht te verminderen geldt: hoe meer je beweegt,
hoe beter. Vergeet even dat je hardloopt
omdat je het leuk vindt, omdat je wilt afvallen of omdat je sneller wilt
worden. We kijken vandaag puur naar de gezondheidswinst van onze
loopkilometers. Hoeveel we moeten doen voor de beste gezondheid? Wij zochten
het voor je uit. Meer bewegen voor vermindering
van risico op hart- en vaatziekten Om je risico op hart- en
vaatzieken, diabetes en overgewicht te verminderen geldt: hoe meer je beweegt,
hoe beter. Iemand die 75 minuten per week sport heeft al een lager risico op
hartaandoeningen dan iemand die niet sport. Ben je 150 of zelfs 300 minuten per
week actief dan loop je nog minder risico. Het gaat dan om activiteiten waarbij
je matig tot intensief actief bent: hardlopen valt daar ook onder, maar ook
fietsen of zwemmen. Die 150 (of 300) minuten kun je in twee of drie trainingen
doen of verdelen over 7 dagen. Voor je gezondheid lijkt dat weinig uit te
maken. De voordelen van kracht- en
balanstraining Door een blessure even uit de
roulatie? Dat hoeft geen probleem te zijn. Krachttraining (2-5 keer per week)
is ook gunstig voor het verlagen van het risico op hart- en vaatziekten.
Krachttraining helpt bovendien bij het behouden van kracht én balans. Vooral
voor oudere mensen is het toevoegen van kracht- en balanstraining belangrijk om
gezond te blijven. Het gaat dan vooral om de grote spiergroepen, denk dus aan
squats, lunges en deadlifts. Opvallend: krachttraining zou ook helpen om
mentaal gezond te blijven. Twintig minuten, twee keer week zou al een gunstig
effect op ons humeur hebben. Blijf niet te lang stilzitten Naast veel bewegen is het ook
gezond om niet teveel stil te zitten - er bestaat zelf zoiets als het dead butt
syndroom. Er is nog geen duidelijke richtlijn hoe lang we maximaal achter
elkaar ‘mogen’ zitten: in Frankrijk zeggen ze 90 minuten, in België 'moet' je
al na 30 minuten stilzitten weer in actie komen. Voor beweging geldt dus: hoe
meer hoe beter. Voor stilzitten: hoe minder hoe beter. (bron) |
zondag 8 oktober 2023
Verslag van de Kustmarathon in Zeeland
 | ||
De zwoagers Jan te Brake en Frank RoosAVA`70-Leden strijden tegen de elementen bij Kustmarathon ZeelandHet strand, de duinen, hoge trappen, mul zand en vooral de wind zijn jaarlijks weer de elementen waar duizenden sportievelingen het tegen opnemen bij de Kustmarathon in Zeeland. De grote vraag, die de deelnemers elke keer bezighouden is vooral windrichting. Zit dit tegen, dan wordt het zwaar, heel zwaar. In het eerste weekend van oktober stonden er weer diverse AVA-janen aan de start bij één van de programma-onderdelen van het evenement, waar jaarlijks duizenden sporters op af komen. Op vrijdagmiddag, even na half 6 ging de eerste trailrun over een afstand van 15,8 kilometer van start. Honderden deelnemers stonden te trappelen om de strijd aan te gaan, waaronder Frank Roos. Het parcours zou wel eens behoorlijk pittig kunnen zijn en dat bleek ook zeker het geval. Talloze traptreden voerden de deelnemers door de duinen en eenmaal op het strand aangekomen, bleek het hoogtij te zijn, dus ploeterden de deelnemers kilometerslang door een smalle strook rul zand. De felle tegenwind vrat ook nog eens extra energie, dus bij velen ging het lampje langzaam, maar zeker uit. Frank, die wekelijks draaft met zijn clupje langs sloten en door bossen wist er nog een 24e plek uit te slepen, maar de bovenbenen protesteerden heftig na de geleverde inspanning. De zon zakte deze avond langzaam in de zee weg en was het tijd voor de Lightrun, waar een trio jongelingen aan de start verschenen. De bijzonder sfeervolle route in het donker van ruim 11 kilometer voerde de verlichte en versierde deelnemers in de richting van Zoutelande. Zonder het zich bewust te zijn, fungeerde Joppe als haas voor zus Julia, die tot haar eigen verrassing de winst opeiste. Lieke Hengeveld maakte haar debuut en verbaasde iedereen en ook zichzelf, door glimlachend vlak achter dit duo te finishen. Tim te Brake had zaterdag 7 oktober 2023 al enige maanden in zijn agenda omcirkeld. Hij wilde gaan deelnemen aan de 20e editie van de kustmarathon en voerde de druk wat verder op, door te verkondigen dat hij in ieder geval het record van vader Jan (3 uur en 47 minuten) wilde gaan kraken. Ook broer Mark had wel oren naar deelname en besloot op het laatste moment toch een startnummer te scoren. Inzet was van Mark was om er een mooie trainingsloop van te maken en misschien meer…. Het duo stond derhalve om 12.00 uur gebroederlijk naast elkaar in het startvak in Burgh-Haamstede met het doel om te gaan finishen in Zoutelande. De kustmarathon wordt dikwijls de zwaarste marathon van Nederland genoemd en dat werd het op deze dag zeker. De wind stond vol op de kop en dat betekent dus dat het afschuwelijk afzien zou gaan worden. Met die wetenschap in het achterhoofd, vormden zich al snel groepen en op de stormvloedkering liepen de lopers dicht bij elkaar of in waaiers om niet teveel energie te verspelen. Bij de strandopgang waren de groepjes al aardig uitgedund. Het geploeter door het rulle zand en de woeste tegenwind vormde nog weer een extra aanslag op het gestel van de atleten. Mark had wijselijk besloten om niet te forceren en staakte de duurloop na dik 31 kilometer. Opvallend was overigens wel zijn grote gevoel voor broederliefde, toen hij 4 kilometer ineens weer op het parcours verscheen om Tim te ondersteunen. De jongste telg had het zichtbaar zwaar maar opgeven was geen optie en zo knokte hij zich door de duinen naar de Zoutelande. Tim hield het tempo vast en finishte in de razendknappe eindtijd van 3 uur en 26 minuten. De missie was geslaagd, maar het afzien droop van het gezicht. Op
zondag stond de kustmarathon wederom op de kalender, maar dit keer voor de
wandelaars. Even na zeven uur viel het startschot en onder de deelnemers een
kwartet AVA-janen. De zwoagers Jan te Brake en Frank Roos en Ans en Hans Assink
vertrokken vol goede moed vanuit het vertrekpunt richting het 42,2 kilometer
verderop liggende Zoutelande. De stappers kregen te maken met een unicum, want
het was windkracht 0 en dat komt in Zeeland ongeveer eens in de drie jaar voor.
Echter, de koperen ploert was wel aanwezig en hoe! Al heel snel konden de
jasjes uit en begon het geguts van zweetdruppels flinke vormen aan te nemen. De
organisatie raadde de deelnemers aan om goed te blijven drinken en de
geheelonthouders werden in de loop van de dag zwaar gestraft. In de loop van de
middag arriveerde het gros van de wandelaars in de geweldig sfeervolle
finish-arena. Het AVA`70- kwartet bereikte vrijwel gelijktijdig de eindstreep
en de roodgekleurde gezichten verraadden zichtbare sporen van inspanning. Maar
de ervaring was prachtig en maakte alles weer helemaal goed. Tenminste bijna… Het
Aaltense gezelschap heeft tijdens het sportieve weekend bij de Kustmarathon in
Zeeland uitstekend vermaakt en prima gepresteerd. De strijd tegen de elementen
van wind, zon en zand werd met glans doorstaan, al kregen de AVA-janen de
medaille zeker niet voor niets! (FR)
|
Wereldrecord Kelvin Kiptum, prachtige tijd Sifan Hassan bij Marathon van Chicago
 |
| Sifan Hassan en de pas
23-jarige Keniaan Kelvin Kiptum (foto: Getty Images) Sensationele Sifan Hassan
loopt in tweede tijd ooit naar marathonzege in Chicago: ‘Dit is ongelooflijk’ Sifan Hassan heeft op
sensationele wijze ook haar tweede marathon ooit gewonnen. In Chicago kwam de
30-jarige Nederlandse solo over de streep in een tijd van 2:13.44. Hassan liep
lang onder het schema wereldrecord, maar kwam uiteindelijk een kleine twee
minuten tekort daarvoor. Hassan, die op de atletiekbaan
haar grootste successen vierde op de 1.500 en 5.000 meter, debuteerde afgelopen
april op indrukwekkende wijze op de marathon van 42 kilometer en 195 meter
lang. In het sterk bezette veld in Londen kwam ze toen verrassend als eerste
over de finish en verpulverde ze het Nederlands record. Dat kunstje wilde Hassan een
half jaar later in de Verenigde Staten graag herhalen. Ze ging direct met de
beste vrouwen mee en nestelde zich al vrij snel in de uitgedunde kopgroep.
Daarmee maakte ze haar woorden van vóór de start waar. ,,Ik wil in de voorste
groep zitten. Gewoon volgen en zien wat er gebeurt. Misschien maak ik dan kans
om te winnen en misschien ook niet. We gaan het zien", zei ze. Hassan en Chepngetich springen
weg Met nog zo'n 30 kilometer te
gaan waren Hassan en Ruth Chepngetich - de winnares van de afgelopen twee
marathons in Chicago - vertrokken. Met zijn tweeën hadden ze er een behoorlijk
tempo in zitten, want op dat moment liepen ze onder het schema van het
wereldrecord (2:11.53). Die tijd werd twee weken geleden in Berlijn gelopen
door Tigst Assefa. Halverwege moet Hassan haar
concurrente uit Kenia even laten gaan, met de nadruk op éven. Binnen de kortste
keren had ze het gat weer gedicht en op 14 kilometer van de meet deed ze er
zelfs nog een schepje bovenop. Chepngetich werd op een gaatje gelopen van zo'n
tien seconden gelopen. Die voorsprong werd in de
laatste tien kilometer van de wedstrijd alleen maar groter en groter. Hassan
bleef met zoveel mogelijk ontspanning doorlopen en finishte uiteindelijk met
een voorsprong van meer dan een minuut op Chepngetich. Haar tijd bleek net niet
genoeg voor het verbreken van het wereldrecord. De 2:13.44 van Hassan is de
tweede tijd ooit gelopen door een vrouw op de marathon. Als Hassan enige minuten de
tijd heeft gehad om weer op adem te komen, verschijnt ze kort voor de camera.
,,Het is ongelooflijk, dit is pas mijn tweede marathon. Ik had het moeilijk bij
de start, maar uiteindelijk haalde ik Ruth Chepngetich in. Misschien zijn we te
snel gestart", vertelt ze. Hassan liep stoïcijns door,
ondanks dat ze maar zes weken de tijd had om zich voor te bereiden op haar
tweede marathon ooit. Eind augustus kwam ze namelijk ook nog in actie op de WK
atletiek. ,,Ik heb zó hard getraind, ik ben ook wel echt blij geweest met mijn
trainingen. Het was eigenlijk iets te koud vandaag, maar alsnog loop ik een
geweldige tijd. Ik had nooit gedacht dat ik hiertoe in staat zou zijn. Dit is
ongelooflijk, geweldig.” Wél wereldrecord bij de mannen Kelvin Kiptum kwam in Chicago
bij de mannen als eerste over de streep en dat deed hij in een wereldrecord:
2:00.36. Hij dook daarmee onder de 2:01.09, die de Keniaanse hardloopgrootheid
Eliud Kipchoge vorig jaar in de marathon van Berlijn liep. Kiptum liep lang samen met
zijn landgenoot Daniel Mateiko, maar na ruim 30 kilometer zette Kiptum aan voor
een versnelling. In die fase leek het wereldrecord nog onbereikbaar, maar de
23-jarige Keniaan trok in de slotfase zo hard door, dat hij na 35 kilometer
ineens onder het schema van Kipchoge zat. Hij is de eerste atleet die onder de
2:01 uur loopt. Dat Kiptum hard kon lopen, had
hij dit jaar al laten zien in de marathon van Londen. Die won hij in 2:01.25,
toen de tweede tijd ooit gelopen. Kipchoge won twee weken geleden nog voor de
vijfde keer de marathon van Berlijn in 2:02.42. Kiptum had wereldrecord niet
verwacht ,,Ik was er niet op
voorbereid”, zei de winnaar aan de finish. ,,Ik had een parcoursrecord in
gedachten, maar niet het wereldrecord.” Kiptum zag echter in de laatste
kilometers aan zijn tussentijden dat hij onder het wereldrecord van tweevoudig
olympisch kampioen Kipchoge aan het lopen was. ,,Ik heb zelfs nog geprobeerd
onder de 2 uur te komen, maar dat was nog iets te hoog gegrepen. Op een dag
gaat dat gebeuren, zoals ik ook altijd heb geweten dat ik ooit wereldrecordhouder
zou worden.” (bron) |
Zó was je je sportkleding op de juiste manier
 |
| Dit zijn de meest gemaakte fouten bij het wassen van sportkleding |
zaterdag 7 oktober 2023
Verslag van de clubkampioenschappen bij AVA'70 in Aalten - deel 2
 |
| Gertjan Bentert, clubkampioen 2023 van AVA'70 Sterke clubkampioenen AVA’70 Het eerste weekend van oktober is jaarlijks bij AVA`70 gereserveerd voor de traditionele clubkampioenschappen. De leden krijgen tijdens dit sportieve evenement de gelegenheid om hun kunsten te vertonen tijdens een heuse meerkamp. Het evenement mocht zich verheugen in een grote belangstelling en een mooie bijkomstigheid was, dat ook publiek weer welkom was om de atleten aan te moedigen. Wapperende vlaggen en lekkere muziek zorgden voor een prima ambiance. Vanaf 10.00 uur begon het sportieve feest en gingen de pupillen van start met hun meerkamp. Sprint, vortex, hurk-hoog, sling en meters maken waren de bekende onderdelen die voor de talentjes op het programma stonden. Er werd flink gestreden, maar wat daarnaast vooral opviel was het grote plezier dat er vanaf spatte. Nadat de scores waren genoteerd en de punten geteld, volgde de prijsuitreiking, waarbij niet alleen de winnaars in de prijzen vielen, maar de organisatie had voor alle deelnemers een medaille in petto. Naast de zeer geslaagde ochtend van de Clubkampioenschappen voor pupillen was het na de lunch de beurt aan de junioren en senioren om hun vorm te tonen. Er brandde gelijk vanaf het begin een flinke strijd los op de onderdelen sprint, kogelstoten discuswerpen, hoogspringen en de afsluitende middellange afstand. De sportieve middag leverde sterke clubkampioenen op, maar bovenal veel sfeer en gezelligheid. Winnaars
van de AVA`70 Clubkampioenschappen 2023: Jongens
onder 8 jaar: Tygo Stokkink Meisjes
onder 8 jaar: Noémie Peuling Jongens
tot 9 jaar: Cas Tolkamp Meisjes
tot 9 jaar: Lizzy te Hennepe Jongens
tot 10 jaar: Milan te Brake Meisjes
tot 10 jaar: Roos Oberink Jongens
tot 12 jaar: Thijs Bom Meisjes
tot 12 jaar: Lena ter Haar Jongens
tot 14 jaar: Ingmar Oosterink Meisjes
tot 14 jaar: Lola Heijnen Jongens
tot 16 jaar: Age Eindhoven Meisjes
tot 16 jaar: Kyra Lampio Jongens
tot 18 jaar: Ruben Jansen Meisjes
tot 18 jaar: Esmée Holstein Jongens
tot 20 jaar: Twan Meinen Meisjes
tot 20 jaar: Merel Wamelink Senioren
mannen: Gertjan Bentert Senioren
vrouwen: Adinda Kleinrensink Masters
mannen: Rudi Meinen Masters vrouwen: Gerdy Hoornenborg De
organisatie kijkt met erg veel plezier terug op de AVA`70 Clubkampioenschappen
2023, die plaatsvonden onder prachtige omstandigheden en veel publieke
belangstelling! (FR) |
Verslag van de clubkampioenschappen bij AVA'70 in Aalten - deel 1
 |
| Linda, Gerdy en Arja Er valt nog veel te leren, dat
is wel de conclusie na afloop van de zaterdagmiddag 7 oktober. In een vlaag van
verstandverbijstering heb ik me opgegeven voor de clubkampioenschappen. Samen met Arja en Gerdy gaan we strijden om de
podiumplekken in de categorie V45, we zijn in ieder geval allemaal verzekerd
van een podiumplek. De meerkamp bestaat dit jaar
uit de volgende vijf onderdelen: 100m sprint, kogelstoten, verspringen,
speerwerpen en we sluiten af met een 1000 meter. Iets anders dan wat we normaal
doen op een zaterdagtraining. Maar soms is het goed om even uit je comfortzone
te gaan. Misschien hebben we nog goed verborgen talenten. Onbewust onbekwaam
beginnen we dan ook aan de uitdaging zodat we aan het eind van de middag kunnen
bekijken of we nu bewust onbekwaam of misschien toch bewust bekwaam zijn in de
atletiek onderdelen. Les 1: zorg dat je voor elk
onderdeel andere schoenen hebt! Wij hebben maar 1 paar
hardloopschoenen, nou ja misschien 2, die oude meegerekend. De profs komen aan
met tassen vol schoenen, voor elk onderdeel moet er weer gewisseld worden. Er
zijn er zelfs die bij elk paar schoenen een eigen kledingsetje hebben volledig
afgestemd op de schoenen. Afijn wij staan aan de start
voor de sprint zonder spikes, iet wat ongemakkelijk in de startblokken, want
hoe moet dat eigenlijk en welk been voor? Gelukkig vallen we niet met ons gebit
in de mooie rode baan en komen we van de plek. Onderdeel 1 is gelukt. Les 2: bij de werpnummers goed
schreeuwen, dan komt de oerkracht los! Kogelstoten, thuis van
dochterlief de uitleg gehad zoals zij dit ooit van een jeugdtrainer had
geleerd. Kogel in je ene hand op je sleutelbeen leggen, andere arm naar voren,
op je horloge kijken, gordijn los doen en stoten. En dus hard schreeuwen. En
vooral niet vergeten om achterwaarts uit de ring te stappen want anders is alle
moeite voor niets geweest, want worp ongeldig. Dat laatste in nog het
lastigste. We hebben nog even geprobeerd of we de afstand van de 3 worpen bij
elkaar op mochten tellen, maar de jury was meedogenloos. Verspringen, het lijkt zo
simpel. Je neemt een aanloop en probeert zover mogelijk die zandbak in te
springen. Dat moet lukken. Alle ervaren springers zijn de passen aan het uittellen om maar de
juiste lengte van de aanloop te hebben. Overal staan de schoenen en hoedjes
langs de baan. Wij zien een paar mooie Saucony’s staan en denken daar starten
we om bij de volgende sprong te bedenken, een iets kortere aanloop kan ook wel.
Terugkomend op les 1, nu was een ander paar schoenen best handig geweest.
Overal gaat dat verrekte zand zitten. Dan komen we aan bij het
speerwerpen. Na een korte instructie van Gert Jan hoe we de speer moeten vast
houden en iets met een hamer en een spijker begonnen we aan dit onderdeel. We
hebben de jury niet te moe gemaakt, ze konden mooi vooraan blijven staan. Maar
allemaal een geldige worp kunnen doen. Want ja wat heb je er aan als je loei ver
gooit maar je aanloop toch te hard is en je alsnog voorover valt over de lijn?
Juist: ongeldige worp. Les 3: laat je niet
intimideren door 16-jarige meisjes Het laatste onderdeel is aan
de beurt, de 1000 meter. Dit is iets wat dichter bij ons staat, dat doen we
tenslotte op de baantraining ook regelmatig. In onze serie zijn ook een aantal
16-jarige meiden opgesteld. Na afloop van de Beeklaan-challenge postte een van
deze meiden op Insta: zo vanavond even deze moeders ingemaakt. Eens kijken hoe
deze meiden het op de 1000 meter doen. Het blijkt dat de moeders toch meer van
de lange adem zijn en moeiteloos lieten we deze meiden achter ons. De laatste les en
belangrijkste les: je kunt altijd meer dan je denkt. Ondanks dat we maar een paar
schoenen hadden en onervaren aan de start stonden, hebben we alle onderdelen
met verve doorstaan. Dus volgend jaar weer? Of we dan bewust bekwaam of bewust
onbekwaam aan de start staan? Dan laten we maar in het midden. Gerdy en Arja,
en alle anderen bedankt voor deze gezellige en leerzame middag. Groeten Linda |
Waarom je in de herfst het snelst hardloopt
 |
| Met een temperatuur van ongeveer 10 graden is de herfst daarom de ideale tijd Het is al alweer herfst, de
bladeren worden bruiner, de appels worden geoogst, pompoengerechten zijn
trending en bovenal wordt het kouder. Dat laatste maakt het hoogtijd om de
hardloopschoenen aan te doen en een blokje om te gaan. Wij leggen je, samen met
thermofysioloog Koen Levels, uit waarom. Het snelst hardlopen in de
herfst: zo zit het Als je beweegt maken je
spieren warmte aan. Die warmte moet je ook weer kwijt kunnen. Dat doet het
lichaam op twee manieren: de droge en natte warmteafgifte. De natte warmteafgifte
is niets anders dan transpireren. Bij dit systeem speelt vooral de
luchtvochtigheid een rol. De andere manier -
belangrijker voor dit verhaal - is de droge warmteafgifte. Daarbij is de
omgevingstemperatuur belangrijk. 'De droge warmteafgifte is afhankelijk van het
temperatuurverschil tussen je lichaam en omgeving,' legt Koen uit. 'Daarbij is
belangrijk om te onthouden dat hoe groter het temperatuurverschil tussen je
omgeving en lichaam is, hoe makkelijker het is voor het lichaam om via droge warmteafgifte
warmte kwijt te kunnen.' Als het koud is buiten, kan het lichaam meer warmte
kwijt aan de omgeving. Maar waarom loop je dan het snelst in de herfst en niet
in de winter? Dit is de reden waarom je in
de herfst het snelst hardloopt Tijdens duursporten, zoals
hardlopen, produceren je spieren voor een langere tijd warmte. Om die warmte
kwijt de kunnen is een koudere omgeving daarom wenselijk. Koen vult aan: 'Bij
duursporten ligt de ideale temperatuur daarom onder de 10 graden, met een
optimum van rond de 8 graden.' Met een gemiddelde temperatuur van ongeveer 10
graden is de Nederlandse herfst daarom de ideale tijd om je hardloopambities op
te pakken of door te zetten. Onthoud wel dat koudere
temperaturen vooral voor duursporten ideaal zijn. Bij explosievere sporten,
zoals krachttraining, draait het juist meer om het leveren van veel kracht in
een korte tijd. 'Het is bekend dat warme spieren in korte tijd meer vermogen
kunnen leveren,' legt Koen uit. 'Daarom floreren explosieve sporters juist bij warmer
weer; denk aan temperaturen rond de dertig graden.' (bron) |
dinsdag 3 oktober 2023
Uitslagen van de 5.000 meter baanwedstrijd bij AVA'70 in Aalten
 |
| Dinsdagavond 3 oktober Klik op de link voor de uitslagen einduitslag rondetijden site organisatie |
Grondcontacttijd: hoelang zijn jouw voeten aan de grond?
 |
| De hoeveelheid tijd waarbij je contact maakt met de grond bij iedere stap tijdens het hardlopen wordt grondcontacttijd genoemd |
Bondscoach Grete Koens legt uit hoe je de grondcontacttijd door middel van oefeningen kunt verbeteren.
Romp
‘Om de contacttijden te verkorten, moet er naar het hele lichaam gekeken worden. De manier om de grondcontacttijden te beïnvloeden begint bij de romp. Dit houdt in dat je jezelf lang maakt, de borst goed vooruitsteekt en de schouders wat naar achter. Als je romp te veel naar achteren gehouden wordt, neemt de kans op rugklachten toe’.
Heup- en bilspieren
De heup- en bilspieren bepalen waar je voeten landen. Met een goede looptechniek worden de voeten onder het lichaamszwaartepunt neer gezet. ‘Wanneer een hardloper zijn voeten voor het lichaamszwaartepunt neerzet, moet eerst het hele lichaam eroverheen komen voordat de afzet weer gemaakt kan worden. Dit kost veel tijd met als gevolg een langere grondcontacttijd. Wanneer de spieren rondom de heup en bekken sterk genoeg zijn kan dit kracht leveren om de voeten goed neer te zetten. Oefeningen die dit sterker maken zijn squats en lunges’.
Voeten
Als laatste kunnen de voeten versterkt worden. Spierversterkende voetoefeningen zijn van groot belang voor een goede voetafwikkeling en een goede afzet. ‘Hierbij is het belangrijk dat de tenen naar boven wijzen, waardoor de kuiten en achillespees op spanning komen te staan. Hierdoor kunnen de voeten als het ware als veerfunctie gebruikt worden. Hierbij is het belangrijk dat wanneer je op de voorvoeten land je voet gelijk weer loskomt van de grond. Oefeningen die dit versterken zijn bijvoorbeeld touwtje springen, skippings en teendrukken’.
Overcompensatie
Naast de specifieke grondcontacttijden geeft de Garmin de balans tussen rechts en links weer door het tonen van percentages. Hierbij kan precies afgelezen worden welke voet langer op de grond staat. Grete Koens geeft als voorbeeld dat zij de waarde kan gebruiken om af te lezen of haar atleet geblesseerd raakt. ‘Normaal gesproken zijn de waardes bijvoorbeeld 49,5% links en 50,5% rechts. Bij een blessures zijn de waardes dan omgedraaid en heeft het linkerbeen een langere grondcontacttijd. Dit houdt in dat het andere been dan gaat overcompenseren. Dit verschil is een signaal dat de atleet een stap terug moet doen en het lichaam de tijd moet geven om te herstellen’. (bron)
zondag 1 oktober 2023
Verslag van de Landschapsmarathon in Winterswijk
 |
| Hans Monasso Mijn derde officiële
marathonwedstrijd Na Rotterdam (april 2022 -
4:23) en Enschede (april 2023, 4:22) liep ik afgelopen zondag de Landschaps
marathon in Winterswijk. Of ik deze zou lopen heb ik
pas een dag tevoren beslist. Ik moest kiezen tussen de kanonsloop in Groenlo of
de Marathon in Winterswijk. Omdat ik afgelopen zomer al veel 5 en 10km
wedstrijden had gelopen leek me een marathon als lange duurlooptraining het
betere idee. Op zondagochtend vroeg stond ik dan ook bij de na-inschrijving bij
de kerk in Winterswijk. Na Enschede had ik niet veel
meer getraind op de lange afstanden. Ik liep wel trouw elke maand minimaal een
halve marathon en in het tweede deel van de zomer heb ik zo veel mogelijk 5km
rondjes vervangen door 10km loopjes. Daardoor kwamen de trainingskilometers de
afgelopen twee maanden ruim boven de 200km. Die basis leek me voldoende om een
marathon rustig uit te kunnen lopen. Er stonden veel bekende
gezichten aan de start, waaronder een grote groep zandlopers. En ook een aantal
Duitse vrienden hadden zich aangemeld voor de hele marathon. De zandlopers
zouden de afstand veelal met zijn tweeën of drieën afleggen. Een aantal van hen
loopt aankomend weekend de marathon in Eindhoven. Het concept van samen de
marathon afleggen betekent dat er mensen meefietsen waarmee je af kan wisselen.
Gedurende de loop kwam ik er achter hoe dat er dan precies uit zou zien. Voor
mij was die luxe niet weggelegd, ik zou de afstand alleen moeten lopen. Nu had ik een prima strijdplan
gemaakt voor deze dag. Mijn voornemen was vooral heel rustig te beginnen. Ik
had Boyke gesproken die vandaag zijn eerste marathon zou lopen en hem
geadviseerd 15 seconden langzamer te lopen dan de tijd die hij in gedachten had
per kilometer. Ik zelf had het idee om op 5:15-5:30 per kilometer te starten. Daarnaast had ik besloten bij
de verzorgingsposten rustig de tijd te nemen om te eten en te drinken. De
temperatuur in de ochtend was perfect om te lopen maar rond de middag zou de
zon doorbreken en zouden de temperaturen ruim boven de 20 uitkomen. Niet een
heel prettig vooruitzicht. Zoals wel vaker kon het
gemaakte strijdplan gelijk de vuilnisbak in. Stravavriend Wouter Burgwal kwam
gezellig naast me lopen kletsen en al gauw stelden we vast dat ons
conversationeel-tempo rond de 4:50/km lag. Maar goed, ik voelde me prima, het was
een tempo waarbij we goed met elkaar konden praten en wanneer ik het geklets
zat zou zijn zou ik mijn tempo gewoon rustig laten zakken. Ik wist dondersgoed
dat dit een heel slecht idee was, maar omdat er geen druk op stond vandaag liet
ik het maar zoals het was. Zo samen lopen vliegen de kilometers ook wat sneller
voorbij maar na ruim 10km heb ik hem toch maar laten lopen. De 15km kwam ik
door in 1:13:17. Ik besloot dat het tempo nu rustig wat boven de 5 minuten per
km mocht liggen. Wouter was er vandoor gegaan en ik had het traject nu voor
mezelf. Het parcours was prima
uitgepijld en op alle belangrijke splitsingen stonden verkeersregelaars. Ook
het aantal verzorgingsposten was uitstekend. Uit mijn hoofd waren er elke 5km
drankposten en ook de Rotary had een uitgebreide verzorgingspost ingericht
ergens boven Winterswijk. Bij elke drankpost heb ik even kort de tijd genomen
om wat te drinken maar achteraf gezien heb ik hier mijn tweede fout gemaakt.
Door de oplopende temperaturen gedurende de loop verloor ik meer vocht dan dat
ik tijdens de drankposten had ingenomen. Daar kwam ik pas na de wedstrijd
achter, ik was ruim twee kilo lichter na de loop. De 21km kwam ik door op 1:45.
Trek je dat door, dan kom je voor de hele op 3:30. Dat is de tijd die Stryd
voor me aangeeft voor potentiële tijd op de marathon. Ik wist natuurlijk al
lang dat ik dit vandaag niet ging halen. Het tweede deel van het traject
bestond uit veel zandwegen met deels mul zand. Bovendien wist ik dat ik ergens
na de 30km het gewoon moeilijk zou krijgen. Tijdens het lopen werd ik
regelmatig ingehaald door mensen die maar een deel van de marathon liepen. Dat
is niet altijd even motiverend, maar zo af en toe zaten er mensen bij die mijn
tempo aanhouden of iets langzamer waren. In het tweede deel van de wedstrijd
heb ik vooral mijn eigen tempo gelopen. De 30km kwam ik door in 2:34 en de 35km
in 3:04. Nog 7km in 56 minuten om binnen de 4 uur te lopen. De tijden zie ik nu
pas, tijdens de hele wedstrijd heb ik nooit de gelopen totaaltijd bekeken. Iets
voor de 40km kwam ik een Duitse collega achterop. Toen we samen de tijd bekeken
bedachten we ons dat binnen de vier uur nog zou kunnen wanneer we door zouden
lopen. De 40km kwam ik door op 3:41. De laatste 2200 meter waren de
hel. Het tekort aan vocht deed me de das om waardoor ik behoorlijke stukken
moest wandelen en ook bij de laatste verzorgingspost echt even bij moest komen.
Bij 42,2km stond de tijd op 3:58. Maar de finish lag nog ruim 500 meter verder.
Eenmaal over de finish kon ik instorten. Gelukkig waren er een paar knappe
Aaltense zusters die goed voor me gezorgd hebben. Na een kwartiertje zitten was
ik er weer bovenop. Ik ben de rest van de dag, de
avond en nacht bezig geweest met bij drinken. Dat is iets dat ik de volgende
keer beter in de gaten ga houden. Dat ik te snel gestart ben wist ik, dat gaan
we vast nog weleens anders doen. Een marathon op volledig verharde ondergrond
en dan lekker op 5:15 lopen. Voor nu gaat de focus op de
Boekeldercross, nog ergens een halve marathon, die van Doetinchem misschien en
op de Montferlandloop. Over de race mag ik verder niet ontevreden zijn. Het is
een PR en er zit voldoende potentie in om nog eens een keer een stuk sneller te
lopen. Niet slecht op mijn 54ste. Hans Monasso |
10-jarige Loopgroep Zandloper overgegaan in stichting
 |
De lopers van de Zandloper
trainen samen in de natuur “Samen trainen en waardering voor elkaars prestaties. Dat zijn denk ik wel de belangrijkste drijfveren binnen alle groepen van de Zandloper”. Aan het woord Henk Mengers. Hij startte in 2013 hardloopgroep de Zandloper. Er zijn inmiddels meerdere groepen die trainen op verschillende niveaus en op diverse locaties in de Achterhoek. Er zijn trainingsgroepen in Winterswijk, Aalten, Bredevoort, Veldhoek, Hengelo, Lichtenvoorde en Wolboom (tussen Aalten en Lichtenvoorde). Na de viering van het 10-jarig bestaan, in oktober, is de Zandloper overgegaan in een stichting. Henk had jaren geleden een
eigen bouwadviesbureau, maar door de bouwcrisis en de credietcrisis liepen de
inkomsten sterk terug. “Ik kon er niet meer van leven. Maar ik wist alleen iets
van bouwen en van hardlopen, daarom besloot ik looptrainer te worden en een
eigen loopgroep te starten.” Henk had al een opleiding voor looptrainer
gevolgd. In 2000 ging het mis met Henk
en hij kreeg een burnout. “ ‘Vermoeide helden’ noemen ze dat”, glimlacht Henk.
“Onder andere hardlopen heeft me uit het diepe dal geholpen”, vertelt hij.
Hardlopen, pillen en een psycholoog, waren er voor nodig om Henk weer op de
been te krijgen. “Maar gelukkig kan ik zeggen dat het leven na mijn burnout zo
veel beter is. De kwaliteit van leven is beter geworden”, verduidelijkt hij. De
Aaltenaar wilde ook anderen laten merken wat hardlopen voor iemand kan doen.
“Ik heb wel zendingsdrang”, lacht hij. “Ik wil graag met de Zandlopen mensen
aan het lopen krijgen en houden. Hardlopen kan iedereen echt helpen.” Na zijn opleiding ‘Running
Therapeut’ was het in eerste instantie de bedoeling dat Henk binnen een
atletiekvereniging running therapie zou gaan geven. Op dat moment werd ook in
Lintelo een trainer gezocht voor een nieuwe loopgroep. “Ik heb voorgesteld dat
Henk deze trainingen zou kunnen gaan geven”, vertelt Jan Rademaker, sinds
oktober voorzitter van de stichting Zandloper. Zo kon Henk, samen met zijn zoon
Tom bedrijfsmatig starten met Loopgroep Zandloper. “Ik kon hiermee inkomsten
genereren die nodig waren om van te leven”, legt Henk uit. De loopgroep is
sindsdien flink gegroeid en telt meer dan 200 leden die in verschillende
groepen en op verschillende niveaus trainen. “In eerste instantie huurden we
ook nog een trainer in, maar daarmee werd de sfeer anders. Meer gericht op
prestatie, minder op ontspanning. Nu worden de trainers intern opgeleid,
volgens de methode van ‘Running Therapie’. Daarbij is het belangrijk dat de
lopers hun lichaam leren kennen. Er wordt gelet op de loophouding en techniek,
ontspanning, ademhaling. Maar we vinden het ook belangrijk dat het voor
iedereen haalbaar moet zijn om mee te lopen op hun eigen niveau”, legt Henk
uit. “Vaak is de begeleiding bij ‘Running Therapie’ individueel, maar ik heb
gemerkt dat de groepsdynamiek goed werkt voor de meeste deelnemers”. “Ook wat betreft kosten vinden
we dat iedereen mee moeten kunnen doen. Ontspanning en gezelligheid zijn de
kernwoorden daarbij. De leden gaan meestal samen naar wedstrijden en hebben
waardering voor ieders prestaties. We doen het samen. We trainen buiten in de
natuur en na de training wordt er bij de meeste groepen samen koffie gedronken.
Dat hoort er bij”, laat de trainer nadrukkelijk weten. Toch zijn er ook
loopgroepen binnen de Zandloper die prestatiegericht trainen. “We werken op een
ontspannen manier toe naar betere prestaties, bijvoorbeeld in de LAG, lange
afstandsgroep, zoals de hele en halve marathon, en sinds kort ook een
trailgroep. We kijken hierbij altijd naar iemands belastbaarheid.” In 2023 kon Henk met pensioen.
“Ik maakte me zorgen om hoe de Zandloper verder kon gaan. De energie mocht niet
wegvallen. Ik wilde voortzetten wat we opgestart zijn”, aldus Henk. Zo kwam hij
terecht bij zijn loopmaat en vriend Jan Rademaker. Jan: “Henk stelde voor om de
Zandlopen onder te brengen in een stichting. Daarmee zijn we aan de slag
gegaan. We vinden het belangrijk om de huidige cultuur en sfeer van Loopgroep
Zandloper te behouden. Sinds oktober is het dus officieel een stichting en we
zijn nog de laatste plooien aan het gladstrijken.” Naast voorzitter Jan, vormen
Evelien Schuurman (penningmeester) en Willy Doosje (secretaris) het bestuur van
de stichting.
Iedereen kan kennis maken met
de Zandloper en ‘Running Therapie’. Elke zaterdagochtend kunnen
belangstellenden vrijblijvend aansluiten bij de groep in de Veldhoek (10 tot 11
uur) of op zondagochtend in de Wolboom (9.30 uur tot 10.30 uur), tot het eind
van het jaar. Mensen die mee willen lopen krijgen gratis advies. Voor meer
informatie kan men een kijkje nemen op de site www.loopgroep-zandloper.nl (bron) |
Uitslagen van de 35e Kanonsloop in Groenlo
 |
| Henk ter Beest, Paula Verwaaijen, Tom van Beusekom en Patrick Ikink Uitslagen Aaltenaren en AVA'70 leden 5 kilometer: Lisa te Molder 19.18 min, Patrick Ikink 19.57 min, Henk ter Beest 20.21 min, Marc Wisselink 21.19 min, Paula Verwaaijen 23.26 min 10 kilometer: Annemarie Arentsen 43.01 min Klik op de link voor alle uitslagen uitslagen site organisatie |
Aankondiging van de 19e Berg Run in Winterswijk
 |
| Mark te Brake, de winnaar van de laatste editie Run over Winterswijkse Berg mooie uitdaging WINTERSWIJK - Op zondag 15 oktober is de Winterswijkse Berg weer het decor van de Archeus Bergrun. De negentiende editie van de run belooft weer een pittige, maar mooie cross te worden met veel hoogtemeters. Nieuw is dat er een korte ronde is toegevoegd voor de allerjongste jeugd. De prestatieloop staat in de wijde regio bekend om zijn uitdagende parcours over de 23 meter hoge bult achter vrijetijdsmarkt Obelink. Daarmee is het een unieke beproeving voor zowel recreanten als wedstrijdlopers, die normaal hun rondjes op het vlakke afwerken. Er zijn meerdere afstanden, voor zowel de liefhebbers als de doorgewinterde wedstrijdlopers. De kortere run over ruim 3 kilometer telt twee beklimmingen en is goed te doen voor de gemiddelde recreant. De lange run over 7,6 km telt vijf beklimmingen. De jeugd tot en met 12 jaar kan kiezen uit twee runs. Met name voor de pupillen is deze keer een korte ronde toegevoegd van 900 meter met één beklimming, maar de jeugd kan ook kiezen voor een volle ronde van 1,6 km met één beklimming. Na afloop krijgt iedere deelnemer een herinnering. Programma Bergrun, zondag 15 oktober 2023 9.45 uur 900 meter voor kinderen t/m 12 jaar (één korte ronde met beklimming) 10.00 uur 1,6 km voor kinderen t/m 12 jaar (één beklimming) 10.45 uur 3,1 km (twee beklimmingen) 11.45 uur 7,6 km (vijf beklimmingen) Voorinschrijven kan tot donderdag 12 oktober 18.00 uur via deze site. Kosten 1,6 km en 3,1 km: 5,00 euro, 7,6 km: 7,00 euro. Na-inschrijven ter plekke kan uitsluitend met pin-betaling, kosten € 1,00 per onderdeel extra. Start en finish zijn bovenop de oude vuilnisbelt. Er is geen omkleedgelegenheid, wel een toilet en EHBO en tijdens de run zijn er bekers water. Parkeren kan op de extra parkeerplaats van Obelink aan de Eekelerweg. Toegang via de afslag Obelink aan de Misterweg 179. Volg dan de borden. Vragen kun je stellen aan: bergrun@av-archeus.nl. Alle info staat op de site van AV Archeus |