Reckense Markepad in Oldenkotte

De start en finish, op de grens van Nederland en Duitsland

‘Sponslopen langs de Berkel’

Als je het drielandenpunt noemt, denk je al snel aan het zuiden van Limburg, maar veel dichter bij huis en zeker zo mooi ligt ook een drielandenpunt wat maar weinigen weten. Op de plek waar Duitsland, de Achterhoek en Tukkerland elkaar raken, startte onze 14e wandeletappe, genaamd het Reckense Markepad. Het werd weer een gedenkwaardig avontuur…..    

De chauffeur van de dag krijgt ook altijd gelijk de rol van regenanalist. Dat wil zeggen dat hij bepaalt of het weer een fijne wandeling toelaat. Frank kreeg deze pittige taak toegewezen, bekeek de buienradar een keer of 10 en zag dat het goed was. In Rekken aangekomen, bleek dat de miezerregen aanhield, terwijl dit niet aangekondigd was. Omdat de neerslag al enige dagen voor de nodige waterproductie had gezorgd, waren onze schoenen al na exact 378 meter struinen door het lange gras volledig verzadigd en voelden aan, alsof je sponsen aan de voeten had. Wat een feest!

Theo, die natuurlijk bekend staat om zijn sierlijke pas en dito houding hield, in tegenstelling tot zijn kompanen, de broekspijpen volledig droog. Een logische verklaring hiervoor is het feit dat de veteraan van medio maart tot eind oktober in de korte bokse loopt en slaapt. Geert daarentegen klaagde behoorlijk, maar hij slenterde dan ook voorop en moest het spoor trekken. Dat is natuurlijk bij deze omstandigheden zeker geen pretje en hij had inmiddels alles onder de gordel al drijfnat. Na een krappe kilometer passeerden we de haven van Oldenkotte waar een stuk of 40 jachten keurig gerangschikt klaar lagen. We waanden ons even in Monaco, maar deze gedachte was van korte duur, want alle aandacht was gericht op het meanderende smalle paadje dat gevolgd moest worden.

Hoewel het nog betrekkelijk vroeg was, floten de vogels al het hoogste lied en liepen de hazen kruislings voor ons langs. Het was best genieten geblazen en dat gevoel werd verder versterkt, toen een ree wed gespot op 10 over 1. Frank dacht er zelfs twee waar te nemen, maar werd totaal niet serieus genomen.

Na 3,5 kilometer moesten we met een pondje over de Berkel en Theo begon als een dolle aan het touw te hengsten, omdat hij van menig was, dat hij het dobberende vlot naar zich toe moest halen. Niets was minder waar, want samen met Geert dreven ze langzaam van de kant weg. Frank stond niets anders te doen dan een geweldige sprong te maken om ook mee te varen. De heldendaad lukte ternauwernood en eenmaal aan de overkant werd besloten om maar even een eetpauze in te lassen.

Geert trok een zak onbesmeerde, dus kale mueslibollen los en werkte er in no-time 4 of 5 naar binnen. Theo genoot intens van een beker afgetapte melk en sloot tijdens het lurken zelfs even de ogen. Frank stond er stampvoetend bij, want hij heeft een bloedhekel aan regen en wilde de tocht het liefst zo snel mogelijk vervolgen.

Opvallend genoeg kwamen we werkelijk niemand tegen in de prachtig natuurlijke omgeving, op één vrouw na. Ze had naast een enorme rugzak ook een tweetal skistokken bij zich en keek een beetje verdwaald rond. Logisch natuurlijk, want ze was, gezien haar uitrusting, de weg volledig kwijt.

We passeerden een mooi watertje, waar een reiger een lekker visje aan het zoeken was en een flinke brulkikker zich van de beste kant liet horen. We hadden werkelijk het idee dat we op de open afdeling van Artis rondliepen, zoveel diersoorten passeerden ons of lieten zich spotten in de bomen, op de velden en langs het water van de Berkel.

Naast het natte gras, vormden een veertigtal smalle slootoversteek plekken af en toe voor hilarische momenten. De met kippengaas bedekte spoorbielzen waren goed te nemen. Lastiger waren de passages, waar je eerst over een hoge balk moest stappen alvorens je op een 14 centimeter dikke plank terecht kwam. Theo, die bij de gymnastiek altijd al een bloedhekel had aan het onderdeel balk, zat ook deze morgen aardig te stuntelen. Nu is hij ook al aan zijn derde heup bezig, dus dat hielp zeker niet mee. Dat deed ook vooral Geert niet, want hij kieperde Theo bijkans over het obstakel of hield hem dusdanig vast dat onze nestor er bijna vanaf flikkerde. Van iemand die al ruim 43 jaar werkzaam is in de zorg mag je wat meer barmhartigheid verwachten, maar dit terzijde.

In het zicht van de haven werd besloten om nog maar even een korte pauze in te lassen en hier ontstond opnieuw enige consternatie. Theo beweerde dat zijn vrouw een overheerlijke Knopper in de tas had gedaan en daar had hij gruwelijk zin in. Maar waar hij ook zocht, nergens was de lekkernij te vinden. De 70-plusser dreigde finaal over de zeik te gaan en ging verbaal geweldig van gat richting Geert en Frank, die als verdachten werden gekenmerkt. Tot groot vermaak van het beschuldigde duo zat het koekje gewoon in het voorste vakje, daar waar het altijd zit, zo is bekend.

De finish werd even voor de middag bereikt en helaas stond er niemand in de grensplaats klaar met bloemen, aanmoedigingen of applaus. Ook het ererondje achter de grenspaal leverde weinig respons op, dus werd besloten om gauw aan te schuiven in het lokale bruine café Raterink. De tijd had hier zo`n dikke 180 jaar stilgestaan, maar dit werd ruimschoots gecompenseerd door een soepkom cappuccino en overheerlijke appeltaart.

De Reckense Markeloop van ruim 11 kilometer is een absolute aanrader met heel veel natuurgebied, talloze diersoorten en leuke passages. Met een paar medewandelaars kun je een bijzonder gezellige tocht beleven, net als wij……     

De haven van Oldenkotte

AVA`70-lid Adinda Kleinrensink pakt 2 titels bij ONK Para-Atletiek in Assen

Adinda Kleinrensink achter de hoogste trede

Op zondag 14 juni Heeft Adinda Kleinrensink een indrukwekkende prestatie neergezet tijdens het Open Nederlands Kampioenschap Para-Atletiek in Assen. In de categorie ‘vrouwen ambulant’ wist zij niet alleen tweemaal Nederlands kampioen te worden, maar ook een nieuw Nederlands record te vestigen bij het discuswerpen.

Goud bij speerwerpen na sterke opbouw

De wedstrijddag begon voor Adinda met het speerwerpen. Haar eerste worp van 16,80 meter was nog voorzichtig, maar in de daaropvolgende pogingen wist zij haar prestatie steeds verder te verbeteren. In haar laatste worp bereikte zij een afstand van 18,63 meter. Met deze knappe reeks verzekerde zij zich van de gouden medaille en de titel Nederlands kampioen in dit onderdeel.

Nederlands record én titel bij discuswerpen

Bij het discuswerpen kende Adinda een moeizame start met een ongeldige eerste poging, nadat de discus in het net belandde. Haar tweede worp van 16,58 meter bracht haar weer in de wedstrijd. De concurrentie liet ondertussen zien dat er veel mogelijk was: Lauren Sluiter wierp een Nederlands record in haar klasse (F35). Dat gaf Adinda extra motivatie. In de vierde ronde volgde de beloning: een worp van exact 18,00 meter. Met deze afstand verbeterde zij het Nederlands record in de klasse F37 én pakte zij opnieuw de nationale titel.

Seizoensbeste prestatie bij kogelstoten

Het laatste onderdeel, het kogelstoten, leverde Adinda een vierde plaats op in een sterk deelnemersveld met onder andere paralympische atleten. Na een stabiele serie worpen boven de 6,50 meter sloot zij af met een seizoensbeste prestatie van 6,76 meter, waarmee zij haar wedstrijddag op een mooie wijze afsloot. Met twee gouden medailles en een Nederlands record keerde Adinda trots huiswaarts en is zeer gemotiveerd om deze successen een goed gevolg te geven! (FR)

Hels weekend Björn Demkes bij Ironman Tours in Frankrijk

Bjorn Demkes met Loes en Kris, twee van zijn trouwe supporters

Ironman Tours 2026

Bjorn heeft zich vorig jaar in 2025 na Ironman Barcelona ingeschreven voor IM Tours. Waar hij in Barcelona in een zeer snelle tijd geen startbewijs kon claimen voor het WK Championships Kona Hawaii, hoopte hij dit dan nog één keer te gaan proberen in Tours Frankrijk. Doortrainen met lichte blessures, geen feestjes en alcohol. We werden al net twee bejaarden die in een bejaardentehuis woonden. Rust, regelmaat en op tied noar bed elke dag. Saai, maar alles om zijn droom het WK Kona te gaan halen. Alles moest ervoor wijken. lk had vaak mijn T-shirt aan met de tekst: Ironwife, I survived his trainingsplan, om hem eraan te herinneren dat zijn gezin ook nog bestond. Maar dat we wel achter hem stonden.

Een paar weken voor vertrek werd Bjorn verkouden. Het ging richting voorhoofdsholteontsteking en hij was met regelmaat aan het hoesten. lk had mijn twijfels. Af en toe zei ik: moet je wel meedoen met die verkoudheid? Ja zei Bjorn ik start gewoon, als het niet gaat dan stop ik. Ja ja, ik ken hem onderhand wel. lk stelde mijzelf nog als voorbeeld, zover zou hij het niet laten komen. Voor onze reis had ik nog een busje geregeld bij de firma Tanck. We moesten hier met 5 man in, en alle spullen van Bjorn ,waaronder zijn fiets moesten ook mee. Ideaal zo’n busje, we waren er klaar voor. Op naar Tours, we voelden ons net the A-team in het zwarte busje

Vrijdag 12 juni 

Om 04:00 uur vertrokken Björn, Loes en ik. Allemaal goed wakker en klaar voor de reis van 800 kilometer. Kris en Sam gingen met de trein eerst een nachtje romantisch naar Parijs. De stad der liefde. In Antwerpen kwamen we in een dikke file terecht. lk zat achter het stuur en was er klaar mee. Gewoon ruilen met Bjorn en door. Daarna weer door richting Parijs. Hier stonden we weer dik een uur of langer in de file. Weer had ik de pech om te rijden. Loes heeft heerlijk geslapen de hele reis, terwijl ze had aangegeven ook wel te willen rijden. Na ongeveer 10 uur kwamen we aan bij Parc des Expositions de Tours. Registreren, rondkijken en door naar het hotel. Het kon ermee door. Loes en Bjorn gingen samen even een rondje hardlopen. lk ging een stukje wandelen. Daarna eten, rusten en slapen.

Zaterdag 13 juni 

Eerst ontbijten in het hotel. Voor 22 euro per persoon verwacht je toch wel een redelijk ontbijt. Bevroren ei, pompoenpitten en een paar broodjes om uit te kiezen. Maar ja daar zet je je ook wel weer overheen. Björn ging een testritje met zijn fiets doen en ik ging kijken of er een supermarkt in de buurt was, om voor ons een ontbijt te halen voor de volgende dag. Daarna ging Björn eerst een stukje zwemmen in de rivier. Dat zag er goed uit, hij gaf aan wat buiten adem te zijn. Daarna door naar het Parc voor de briefing. Loes werd helemaal blij, want Joep Schillemans was ook gearriveerd. Samen met zijn medevlogger Jens zouden zij ook meedoen aan de Ironman. Als ik die Joep toch eens te spreken krijg, want in Barcelona zoals jullie weten durfden ze Joep niet aan te spreken en moeders moest hem vooral niet aanspreken. Dat zou te beschamend zijn.

Na de briefing kon Bjorn de fiets inleveren. Tot zijn schrik zag Bjorn dat zijn band van de fiets geknapt was. Eerst maar een nieuw bandje erop zetten dan. Het was ook bloedheet in de the A-team bus. Daarna door naar het station, waar we Kris en Sam op zouden pikken. Dit duurde echter nog 2 uur. Daarom maar 2 uur bij de Mac Donalds in de buurt gezeten om daar heerlijk uit eten te gaan en te wachten op de andere twee. Daarna door naar het hotel en gelijk door naar bed, want om 04:00 uur zou de wekker weer gaan voor Raceday. Björn was nog steeds niet fit.

Zondag 14 juni Raceday

We kwamen mooi op tijd aan en er stond al een groepje mensen te wachten bij het Parc. Ook zag ik Joep Schillemans staan. lk dacht dit is mijn kans. lk loop er naartoe. lk hoorde Kris en Loes roepen: wat ga je doen, niet naar Joep toegaan. Mama niet doen. lk negeerde ze en met een smoes vroeg ik aan Joep: moeten jullie hier naar binnen. Daarna kwamen we aan de praat en zei ik dat ik van mijn dochters niet met hem mocht praten. Zijn vlogger zei: laten we dan vooral een foto van Joep en jou maken. Hartstikke leuk. lk heb hem succes gewenst en hij wenste Bjorn ook veel succes. Kris en Loes wilden natuurlijk weten waar we over gepraat hadden. Dit natuurlijk niet met ze gedeeld.

Om 06:00 uur stonden we bij de start. Bjorn trok zijn wetsuit aan. lk zag aan hem dat hij er niet helemaal op gerust was. Maar dit herkende ik ook van hem in Barcelona. Gezonde spanning dacht ik. We wensten hem succes en gingen verderop bij het water staan. Om 06:30 viel het startschot, een uur later kwam Bjorn uit het water en hij oogde fit en mijn ongerustheid zakte af. Tijdens het fietsen konden we hem volgen via de live track. Het eerste uur fietste hij harder dan normaal, daarna zakte het af. Het werd steeds langzamer. We gingen vast naar de finishstraat, want daar zouden de lopers ook 4 keer langskomen.

Joep kwam als eerste langs rennen, want dat wisten Kris en Loes, omdat ze hem ook volgden. We moedigden Joep aan en kregen ook nog reactie. Daarna kwam Bjorn en hij oogde niet fit. lk zag het aan hem en de zorgen namen weer toe. Bij het 9 km punt zagen we op de livetrack dat hij niet verder liep. Het was ook bloedheet. lk besloot naar dat punt te gaan lopen. Kris, Loes en Sam bleven op het punt staan, waar we al stonden.

Toen ik richting de brug liep, hoorde ik een ambulance. lk voelde gewoon dat Bjorn daarin lag. lk zag dat de ambulance nog stilstond en rende ernaar toe. Net voor ik daaraan kwam zag ik de ambulance voor mijn neus wegrijden. Kris, Loes en Sam kwamen ook al aanlopen en toen werd ik gebeld, het was Bjorn. Hij lag inderdaad in de ambulance en zag mij lopen. Hij moest tijdens het fietsen hoesten en tijdens het hardlopen moest hij bloed ophoesten. Hij zag de ambulancebroeders en wilde ze om advies vragen en wat verstandig was. Om toch nog door te lopen of te stoppen. Hij werd meteen in de ambulance gegooid.

Wij werden daarna van het kastje naar de muur gestuurd en mochten niet bij hem komen. Uiteindelijk konden we Bjorn meenemen. Longen, zuurstof en bloeddruk waren goed. Hij had een branderig gevoel in de longen en kon moeilijk doorademen. Niet benauwd. Thuis moest hij maar zo snel mogelijk naar zijn eigen huisarts gaan. Een enorme domper en tegenvaller. Ook balen van een DNF, maar de knop kon Bjorn gelukkig vrij snel omzetten.

Maandag 15 juni

Bjorn voelt zich nog niet fit. Hij heeft een afspraak bij de huisarts gemaakt voor woensdag. We willen het vandaag rustig aan doen en dan de bus inpakken om morgen naar huis te gaan. Eerst zijn we met zijn allen wezen ontbijten in een lokaal overdekt winkelcentrum om daarna Kris, Sam en Loes af te zetten in het centrum. Wij rijden terug naar het hotel en onderweg gaat er een rood lampje branden met de melding motorstoring, ik zet de auto meteen stil. We kunnen de bus net parkeren voor een makelaarskantoor. Bellen met de pechhulp. Na 2,5 uur komt de afsleep.

We converseren via google translate, want we kunnen elkaars taal niet verstaan. Het is geen goed nieuws. De bus maken, dat gaat wel vrijdag worden. We moeten maar via de verzekering vervoer voor de bus naar Nederland regelen en zelf vervangend vervoer regelen. Sta je dan in Frankrijk. Gelukkig blijft Bjorn rustig als altijd en ik zit me wel op te vreten. Rustig blijven. Om 20:00 uur eindelijk bericht dat we 60 kilometer verderop een vervangende auto voor 3 dagen mee kunnen krijgen. Dus dinsdag kunnen we als het goed is met een taxi de vervangende auto ophalen en dan met gierende banden terug naar Nederland.

Helaas heeft Bjorn zijn doel om een ticket te bemachtigen voor de WK Championships in Hawaii niet behaald, maar dat is nu niet belangrijk. Eerst moet hij herstellen. Gezondheid is het allerbelangrijkste en een bus die het wel doet.

Groetjes Katja en ik mag hopen dat zijn dromen vanaf nu wat kleiner worden en wat dichter in de buurt.

Katja met vlogger Joep Schillemans

Gerrit Ormel fietst van IJzerlo naar King's Lynn in Engeland

Gerrit Ormel

Een bijzondere tocht voor het MS fonds

Dag 1 – Vertrek uit IJzerlo

Op maandag 8 juni vertrokken we vanuit IJzerlo voor mijn fietstocht naar King’s Lynn. Collega’s stonden klaar om ons uit te zwaaien — een mooi begin van een intensieve maar waardevolle reis.                                                                                                                

De eerste dag reden we via Doetinchem, Doesburg en de Veluwe naar Enkhuizen. Na 165 kilometer en ruim vijf uur fietsen werd we daar warm ontvangen door collega’s met koffie en fruit.                                                                                                                                 

Dag 2 – Wind als constante tegenstander

Dinsdag 9 juni stond volledig in het teken van tegenwind. Over 140 kilometer hadden we geen moment rust. Via Purmerend, de Zaanse Schans en de pont over het Noordzeekanaal naar Haarlem bereikten we Scheveningen en daarna Hoek van Holland. Hier heb ik mijn fietsfanaten uitgezwaaid die met de auto weer richting Aalten huiswaarts gingen. Na het nodige wachten in de begeleidende bus konden we eindelijk de boot richting Harwich op en kon ik eindelijk mijn benen de nodige rust geven.

Dag 3 – Aankomst in Engeland

Woensdag 10 juni begon vroeg. Na de paspoortcontrole startte het Engelse deel van de route. Links rijden en smalle, hobbelige wegen maakten het uitdagend, maar de omgeving was prachtig. Via Bradfield, Hadleigh, Bildeston en Thurston reed ik richting King’s Lynn. Engelse landweggetje

De ontvangst bij Germains UK was hartelijk en toch wel emotioneel. Een bijzonder moment na drie intensieve dagen.

Dank aan iedereen die heeft bijgedragen

Deze tocht was mij een waardevolle en niet te vergeten ervaring. Mijn dank gaat uit naar:

•De twee fietsmaatjes tot Hoek van Holland

•De begeleider die de reis vastlegde

•Het thuisfront die me tijdens alle trainingen en deze reis heeft moeten missen.

•En zeker ook alle donateurs die een bijdrage hebben gestort voor het MS fonds

•Samen haalden we meer dan €5000 op. Doneren kan nog tot 28 juni.

Uitslagen van de 17e Keppelrun in Hoog Keppel

Lisa te Molder winnares van de 5 kilometer

Klik op de link voor de uitslagen

2.5 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

site organisatie

Trainingsschema: broodnodig of overbodig?

Trainingsschema's zijn er voor iedere hardloper, van beginner tot gevorderde

Sommige hardlopers kunnen niet zonder de structuur van een trainingsschema, anderen willen er liever niets van weten. Is het bevorderlijk voor je hardloopprestaties? Of kun je net zo goed zonder schema trainen?

Trainingsschema’s zijn er voor iedere hardloper, van beginner tot gevorderde. In een vooraf bepaald aantal weken bouw je op naar een bepaalde afstand. De meeste trainingsschema’s bestaan uit een gebalanceerde samenstelling van rustige en meer intensieve trainingen, plus de nodige rustdagen. Zo breid je het aantal kilometers gedoseerd uit en is de kans dat je overbelast raakt kleiner.

Belangrijk is wel dat je een trainingsschema kiest dat bij je past. Via hardlopen.nl kun je een schema van 6 of 12 weken downloaden dat aansluit bij jouw niveau en ambitie. Houd er rekening mee dat een schema van 6 weken behoorlijk progressief is. Een opbouw van 12 weken geeft je spieren en gewrichten meer tijd om aan de hardloopbelasting te wennen.

Of een trainingsschema wel of niet iets voor jou is, hangt grotendeels af van jouw ambitie. Heb je jezelf een bepaald doel gesteld? Dan is een trainingsschema een handig hulpmiddel om hier stapsgewijs naartoe te werken.

Van doelen naar daden

Heb je een bepaald doel voor ogen? Met een trainingsschema werk je gestructureerd richting jouw hardloopdoel. Je weet precies wat je moet doen om uiteindelijk jouw doel te behalen. Iedere training die je doet, is een stap vooruit. Dat motiveert. Je slaat je training echt niet zomaar over als je trainingsschema aangeeft dat er getraind moet worden. Met het doel dat je jezelf hebt gesteld in je achterhoofd – en de wetenschap dat je met iedere training een stap dichterbij dit doel komt – wordt het makkelijker om jezelf te motiveren de deur uit te stappen.

Variëren kun je leren

Vind je het lastig om te bepalen wat voor training je kunt doen? Met een trainingsschema is dit probleem verholpen. Je werpt één blik op je trainingsschema en weet wat je vandaag te doen staat. Veel trainingsschema’s bieden bovendien volop variatie in het soort trainingen, de lengte en het tempo. Geen week is zo hetzelfde!

Maar onthoud: een trainingsschema is niet heilig. Luister altijd naar je lichaam. Ben je vermoeid of heb je ergens last? Doe een stapje terug en pas je training aan. Zodra je weer fit bent, kun je het trainingsschema voorzichtig oppakken.

Natuurlijk kun je ook prima hardlopen zonder trainingsschema. Zeker wanneer je loopt voor ontspanning en plezier is de vraag of je zin hebt om te lopen misschien wel de belangrijkste. Maar heb je de ambitie om je conditie te verbeteren, sneller te worden, of ben je op zoek naar meer structuur? Dan is een trainingsschema een handig hulpmiddel om op een verantwoorde manier je hardlooptrainingen in te vullen. (bron)

Trainen op tempo, hartslag of vermogen

De methodes en hun karakteristieken op een rijtje gezet

Je ziet iets voorbijkomen over een vermogensmeter, dan lees je iets over trainen op hartslag, maar iedereen die je kent traint op tempo. Tja, wat nu? We zetten de methodes en hun karakteristieken voor je op een rijtje.

Wat is nu de beste manier om te trainen? Moet je een hartslagband kopen en daarmee aan de slag gaan? Bepaal je aan de hand van eerder gelopen wedstrijden je trainingstempo’s? Of schaf je een Stryd aan en ga je op vermogen trainen? Voor elke benadering is wel wat te zeggen en soms zie je als loper door de bomen het bos niet meer. We zetten de voor- en nadelen van iedere trainingsaanpak voor je op een rijtje.

Trainen op tempo

Zeker als je al een tijdje loopt, heb je als het goed is een aardig idee van welk tempo voor jou ontspannen is, voor welk tempo je een beetje moet werken en wat een tempo is waarop je ‘in het rood’ gaat. Op die manier kun je ook aardig bepalen wat een realistisch tempo is voor een race die je op de planning hebt staan. Hele volksstammen trainen op deze manier, inclusief de meeste professionals, dus je kunt er ver mee komen.

Je bent in ieder geval niet afhankelijk van een hartslagtest die misschien niet optimaal was en waardoor je trainingszones niet kloppen en ook niet van een vermogensmeter die misschien wel verkeerd op je schoen zit of die je te bescheiden trainingszones voorschrijft omdat je zeker iedere drie maanden een time trial van 12 tot 40 minuten moet doen.

Een risico van het trainen op tempo is dat je je teveel vastbijt in het tempo dat je in je hoofd hebt of omdat die pace nu eenmaal in je trainingsschema staat. Dat kan ertoe leiden dat je op dagen dat je je niet honderd procent fit voelt (verkoudheid, stress, slecht geslapen) of dat de weersomstandigheden niet meewerken (veel wind, bloedheet of juist Siberisch koud) harder traint dan voor je progressie goed is. Nu is dat geen enorme ramp als het een keer gebeurt, maar doe je dat te vaak of te lang achter elkaar, dan word je slechter in plaats van beter.

Sowieso is door de focus op minuten en secondes het risico dat je steeds net iets te hard gaat bij trainen op tempo wat groter dan bij trainen op hartslag of vermogen. Net die paar seconden sneller gaan, geeft een gevaarlijk soort voldoening, terwijl de kick bij hartslag en vermogen er nu juist in zit om precies de juiste, voorgeschreven vermogens en hartslagen te lopen.

Trainen op hartslag

Trainen op hartslag is een bij uitstek geschikte trainingsmethodiek als je wilt voorkomen dat je te hard traint en je doel voorbij schiet of dat je jezelf niet pusht zoals wel de bedoeling is. Je kunt met trainen op hartslag heel goed zorgen dat je precies in die zone traint die hoort bij het doel van de training. En dat dat cijfer dat het aantal hartslagen per minuut aangeeft helpt je ook in die zone te blijven als de wind hard in je gezicht blaast of als we in een van onze inmiddels elke zomer terugkerende hittegolven zitten. Dan moet het tempo naar beneden, maar train je wel op de juiste intensiteit.

Ook kan lopen op hartslag heel behulpzaam zijn bij het lopen van een race. Vooral bij langere wedstrijden zoals een halve of hele marathon kan je hartslag je vertellen of je niet te hard gaat in die belangrijke eerste kilometers.

Om in training en in wedstrijden goed te kunnen varen op hartslag is het wel cruciaal dat je precies weet wat je omslagpunt is of wat je maximale hartslag is. Vanaf die waarden worden immers je hartslagzones bepaald. Weet je dus niet precies bij welke hartslag dat omslagpunt ligt, maar denk je het ongeveer te weten, dan bestaat de mogelijkheid dat je regelmatig net in een verkeerde zone traint, zodat je niet uit een training haalt wat erin zou moeten zitten. Wel op hartslag trainen en wedstrijden lopen, terwijl je eigenlijk niet weet wat jouw hartslagwaarden zijn, is best zonde als je je prestaties wilt verbeteren. Dan wordt het lastig het maximale eruit te halen.

Een ander nadeel van lopen op hartslag is dat het beperkend kan werken. Ik heb drie keer een marathon gelopen helemaal afgaand op mijn hartslag. Ik was heel tevreden over de resultaten en liep twee keer een pr. Ik had ook echt het gevoel dat ik tot het uiterste was gegaan. Toen ik voor het eerst onder de 3 uur een marathon wilde lopen, was mijn focus enkel op mijn haas. Naar hartslag keek ik die 3 uur niet en mijn missie slaagde. Was ik op mijn hartslag afgegaan, dan had ik na een kilometer of 10 al gas terug moeten nemen, want die hartslag was eigenlijk te hoog voor die fase van de wedstrijd. Gelukkig had ik daar geen weet van.

Trainen op vermogen

Er zullen de komende jaren nog volop hardlopers (en -trainers) zijn die beweren dat het niet kan, lopen op vermogen met een vermogensmeter bovenop je schoen. Je meet dan immers niet, zoals bij fietsen, direct de kracht die wordt uitgeoefend. Maar goed, inmiddels weten heel veel lopers wereldwijd wel dat het dankzij knappe techniek wel degelijk mogelijk is.

Net als bij hardlopen op hartslag helpt de vermogensmeter je te trainen op de juiste intensiteit. Als je een paar afstanden op een stevige intensiteit hebt gelopen met een Stryd op je schoen, berekent de app wat jouw trainingsvermogens zijn: van herstelloopjestempo tot loeiharde versnellingen van dertig seconden en alles daartussen.

Het mooie van lopen op vermogen is dat het je steeds uitnodigt en uitdaagt in plaats van beperkt. Heb je een keer een hele snelle 5 kilometer gelopen, dan worden er nieuwe berekeningen gemaakt en krijg je te horen: als jij dit kunt op een 5 km, dan kun je dit op een 10 km en dit op een halve marathon. Uiteraard is dat in eerste instantie theorie en zul je natuurlijk ook goed moeten trainen om die theorie waar te maken, maar die berekeningen van Stryd blijken toch aardig accuraat, zo leerden wij ook weer het afgelopen najaar met mooie resultaten van Stryd-lopers op de 5, de 10, de 10 Engelse mijl, de halve en de hele marathon.

Nadelen zijn er ook, natuurlijk. Zo moet die Stryd-pod goed op je schoen worden bevestigd. Dat is bij sommige types schoenen – bijvoorbeeld als de veters er ‘schuin op liggen’ – nog best even knutselen. Ook als de pod teveel beweegruimte heeft, kan dat een correctie lezing van gegevens beïnvloeden. We hebben zelfs al gezien dat lopers de Stryd verkeerd om op hun schoen deden, wat maar aantoont dat een beetje extra uitleg wellicht nodig is om deze technologie ten volle te kunnen benutten.

Tenslotte is het zo dat je iedere drie maanden in ieder geval één keer vol gas geeft op een vijf of tien kilometer. In ieder geval voor een blok van tussen de 12 en 40 minuten. Doe je dat niet dan gaat je Critical Power (het vermogen dat je voor ongeveer 45 minuten kunt volhouden) daalt en komen je vermogenszones lager te liggen dan ze misschien zouden moeten liggen. Sommige lopers vinden het heerlijk om regelmatig keihard en diep te gaan, maar anderen vinden dat maar niks en kunnen zichzelf misschien ook niet zo goed tot het uiterste drijven. Dan kun je nog steeds prima op vermogen trainen, maar is het niet een hulpmiddel waarmee je maximale prestaties levert. Maar goed, daar ben je als rustigaanloper waarschijnlijk ook niet zo mee bezig.

Gewoon lekker lopen

Je kunt gelukkig ook prima en met heel veel plezier hardlopen zonder ooit naar je tempo, je hartslag of vermogen te kijken. Ook dat juichen wij toe. Maar wil je jezelf verbeteren, dan heeft het zin om een weg te kiezen en te onderzoeken wat voor jou werkt. (bron)

Foto's van de 9e Grachtenloop in Bredevoort

Wie de jeugd heeft.......

Klik op de link voor de foto's van Dick Lubbers

fotoalbum

Verslag van de 9e Grachtenloop in Bredevoort

KAB Grachtenloop AVA'70 razend populair

Ondanks flinke plensbuien, regende het persoonlijke records, prachtige prestaties en lachende gezichten bij de 9e editie van de Kab Grachtenloop. Bijna 500 atleten gingen de strijd met de elementen aan en finishten in de sfeervolle hardlooparena op `t Zand in Bredevoort.

In de stromende regen vertrokken de jongste talenten voor hun wedstrijd over ruim 1 kilometer en liepen bijna de klinkers uit de straat. Het leverde mooie plaatjes op en een geheel Aaltens podium. Bij de jongens won Casper Schokkin overtuigend, werd Timme Waalder tweede en Mart ter Haar derde. Bij de meisjes was Liene Waalder de snelste, scoorde Juul Kleinhesselink de tweede tijd en het brons was voor Bowie Gerritsen. 

Op deze afstand werd Senna Ansink bij de jongens gehuldigd als Bredevoorts kampioen en was deze titel bij de meisjes voor Elle Ansink.

Het was inmiddels wat droger geworden, toen de oudere jeugd van start ging voor hun race over 2200 meter. De regen had het parcours loodzwaar gemaakt, maar de lopers lieten zich van hun allerbeste kant zien. Jesper Wieggers van AVA`70 liep een sterke wedstrijd en werd knap tweede. Bij de meisjes hield Suze Stegeman zich als voetbalster prima staande in het hardloopgeweld en ging prompt met de derde podiumplek strijken.

De titel voor snelste Bredevoorter ging naar Simon Prins, terwijl bij de meisjes deze eer was voor Maggie Rots.

Bijna 320 (!) atleten stonden om 19.45 uur te popelen van ongeduld om te kunnen starten voor hun wedstrijd over 5 of 10 kilometer. De favorieten hadden zich vlak voor de startstreep opgesteld en hoewel de sfeer buitengewoon ontspannen was, waren ze van plan om er een mooie strijd van te gaan maken. Gelijk na het startschot zette het peloton zich in beweging en trok het lange, gekleurde lint met lopers door de smalle straten. Bob te Lindert had er duidelijk zin in en maakte de wedstrijd hard. De concurrentie kon behoorlijk in de buurt blijven, maar kon niet verhinderen dat te Lindert onbedreigd de overwinning naar zich toe trok in de snelle tijd van 15,34 minuten. Twan ter Horst pakte een fraaie tweede plek, terwijl Luuk Amkreutz als derde finishte. Bij de Dames lukte het Lynn Rusink om na een prima gelopen wedstrijd een tijd ruim onder de 20 minuten te lopen en zegevierde met ruime voorsprong. Mirit Middelkoop gaat steeds sneller lopen tijdens  wedstrijden, tikte een tijd net boven de 20 minuten aan en werd hiermee tweede.

Op de 10 kilometer kwamen Mark te Brake en Bredevoorter Koen Hoornenborg na 1 ronde gelijktijdig door en de beslissing viel, toen te Brake het tempo wat opvoerde en solo over de meet kwam in de fraaie tijd van 33,37 minuten. Bij de Dames een Duitse zege, want Tina Isensee uit Bocholt was de concurrentie in Bredevoort te snel af en pakte de zege in 44,40 minuten.

De organisatie was bijzonder tevreden met het verloop van de Kab Grachtenloop 2026 en alle hulde voor de vrijwilligers, die ondanks de regen klaar stonden voor de bijna 500 atleten! (FR) 

Gratis hardloop-proeftraining op woensdag 17 juni in Aalten

Aanvang 19.30 uur bij restaurant 't Noorden

Mogelijkheid voor tijdelijke hardloopbegeleiding, zonder lidmaatschap! Afhankelijk van jouw doel, kun je een periode trainingen volgen, voor:

-Verbeteren looptechniek, waardoor lichaamsbelasting vermindert.

-Begeleiding naar wedstrijd, waaronder een halve en hele marathon. (incl. individueel loopschema en tweewekelijkse praktijktraining)

-Gespecialiseerd in hardloopanalyses (advies n.a.v. een filmpje)

Ervaring deelnemer; “Ik vond het fijn dat Henk en Deborah iedereen individueel van tips voorzien, waardoor de trainingen voor iedere deelnemer op zijn eigen manier waardevol zijn. Ik merk zelf dat ik efficiënter ben gaan lopen. Daarnaast heb ik geleerd dat ook oncomfortabele trainingen bijdragen aan verbetering en dat niet iedere training perfect hoeft te zijn om progressie te boeken”

Uitslagen van de 9e Grachtenloop in Bredevoort

De uitslagen worden vanaf 19.05 uur steeds ververst

Klik op de link voor de uitslagen

1050 meter

1050 meter, inwoners Bredevoort

2100 meter

2100 meter, inwoners Bredevoort

5 kilometer

10 kilometer

site organisatie

Gerrit Ormel fietst naar Engeland voor onderzoek naar MS

Gerrit Ormel

AVA'70 lid Gerrit Ormel is maandag begonnen aan een meerdaagse sponsorfietstocht voor onderzoek naar Multiple Sclerose (MS). Met de actie wil hij geld inzamelen voor onderzoek naar de ziekte.

De fietstocht staat in het teken van het 25-jarig dienstjubileum dat Ormel volgend jaar viert bij Germains Seed Technology. Ter gelegenheid daarvan besloot hij zichzelf een sportieve uitdaging te stellen met een maatschappelijk doel.

Ormel vertrok maandag vanuit IJzerlo en fietst eerst naar de onderzoeks- en ontwikkellocatie van Germains Seed Technology in Enkhuizen. Vervolgens rijdt hij door naar Hoek van Holland. Daar neemt hij de nachtboot naar het Engelse Harwich. Na aankomst in Engeland vervolgt hij zijn route naar King’s Lynn, waar de hoofdvestiging van het bedrijf is gevestigd.

Met de sponsoractie vraagt Ormel aandacht voor Multiple Sclerose, een ziekte van het centrale zenuwstelsel die veel mensen direct of indirect raakt. De opbrengst van de actie komt ten goede aan onderzoek naar MS.

“Met deze tocht wil ik bijdragen aan verdere vooruitgang in onderzoek en behandeling”, aldus Ormel. “Elke bijdrage helpt om onderzoek naar MS te versnellen en de kwaliteit van leven van patiënten te verbeteren.” (bron)

Wil je Gerrit steunen, klik dan op de volgende link

Wedstrijdinformatie van de 9e Grachtenloop in Bredevoort

Net na de start van de vorige editie

Woensdag 10 juni vindt de 9e editie van de Grachtenloop plaats in Bredevoort. Enkele belangrijke wetenswaardigheden over deze 1e Zomeravondloop van 2026.

Organisatie:

Atletiekvereniging AVA`70  i.s.m. Comité Bredevoorts Volksfeest.

Start- en finishlocatie:

De start en finish van alle wedstrijdonderdelen vindt plaats op `t Zand in het centrum van Bredevoort.

Programma:

19.00 uur: Start 1 kilometer (kinderen tot en met 9 jaar), 1 ronde

19.20 uur: Start 2 kilometer (kinderen 10 tot en met 15 jaar), 2 ronden

19.45 uur: Start 5 kilometer, 1 ronde

19.45 uur: Start 10 kilometer, 2 ronden

Parcours:

De wedstrijden bij de jeugd (1 en 2 kilometer) gaan door het centrum van Bredevoort. Het parcours van de 5 en 10 kilometer gaat over verharde wegen en zandpaden  en voert de deelnemers om de Slingeplas, via het buitengebied en de Gracht door het centrum van Bredevoort. 

Kleedgelegenheid:

Er is een mogelijkheid van omkleden en douchen in de kleedkamers van v.v. Bredevoort op 300 meter van de start.

Parkeergelegenheid:

Parkeren kan in de nabijheid van start en finish. Volg zo mogelijk de borden richting de Slingeplas en de aanwijzingen van de verkeersregelaars.

Inschrijving:

De voorinschrijving sluit op dinsdagavond 9 juni om 23.59 uur. Op de wedstrijddag kan er vanaf 18.00 uur worden ingeschreven bij het wedstrijdsecretariaat, dat is gevestigd nabij start en finish in Stadsbrouwerij “de Borghman.”   

Inschrijfgeld:

1 en 2 kilometer   : 3,50 euro

5 en 10 kilometer : 7,50 euro.

Het inschrijfgeld dient betaald te worden bij het afhalen van het startnummer.

Afhalen startnummers:

Het afhalen van de startnummers is mogelijk op woensdag bij het wedstrijdsecretariaat in Stadbrouwerij “de Borghman.”  Kom op tijd, want er wordt niet van het tijdsschema afgeweken!

Medische verzorging:

EHBO Aalten

Prijzen:

Beker voor de nummer 1, 2 en 3 bij de jongens 1 kilometer,

Beker voor de nummer 1, 2 en 3 bij de meisjes 1 kilometer,

Beker voor de nummer 1, 2 en 3 bij de jongens 2 kilometer,

Beker voor de nummer 1, 2 en 3 bij de meisjes 2 kilometer,

Beker voor de nummer 1, 2 en 3 bij de heren 5 kilometer

Beker voor de nummer 1, 2 en 3 bij de dames 5 kilometer

Beker voor de nummer 1, 2 en 3 bij de heren 10 kilometer

Beker voor de nummer 1, 2 en 3 bij de dames 10 kilometer

Daarnaast zijn er zijn bekers beschikbaar voor de 3 snelste deelnemers uit Bredevoort bij de 1 en 2 kilometer, zowel bij de jongens als de meisjes.

* Opmerking: Deelnemers kunnen maar 1 keer in aanmerking komen voor een beker. (Hierbij geldt het Bredevoorts klassement als eerste, boven het algemeen klassement.)

Prijsuitreiking van de 1 en 2 kilometer   : 19.45 uur

Prijsuitreiking van de 5 en 10 kilometer : 21.00 uur

Herinnering:

Alle deelnemers ontvangen bij de finish een herinneringsmedaille.

Uitslagen:

De uitslagen zullen z.s.m. na de wedstrijd worden vermeldt op de site: www.ava70.nl

Algemene voorwaarden:

Deelname aan dit evenement geschiedt op eigen verantwoordelijkheid en risico. De organisatie vrijwaart zich van iedere aansprakelijkheid.

Overige bijzonderheden:

-Kab accountants / adviseurs is de wedstrijdsponsor van de Grachtenloop

-Meer dan 30 vrijwilligers in touw voor, tijdens en na de wedstijd

-Sfeervolle start- en finishlocatie

-De Kab Grachtenloop vormt de opening van het Volksfeest in Bredevoort

-Stadsbrouwerij “de Borghman” vormt de locatie voor na-inschrijving en afhalen van de startnummers