Plogtraining AVA'70 (helaas) een groot succes

De 'ploggers' van AVA'70

Zaterdag 21 maart jl. stond er bij AVA`70 een mooie activiteit op de kalender, namelijk “ploggen.” Het is een uit Zweden afkomstige trainingsvariant, waarbij tijdens het joggen (hardlopen) gelijk het zwerfafval in de bossen, op de paden en langs de grote weg wordt ingezameld. Omdat deze datum tevens was gekozen als Landelijke Opschoondag, paste dit uiteraard prima om hier als vereniging aan deel te nemen.

Vanaf 09.00 uur ging de, in clubkleding gehulde, trainingsgroep van AVA`70 op pad. Dit keer was als werkgebied een gedeelte van het centrum van Aalten uitgekozen. Vooraf was er het vermoeden dat de buit wel eens flink zou kunnen zijn en helaas was direct al duidelijk dat dit het geval was. Na nog geen meter hardlopen vanaf het startpunt was het al raak en moest er gebukt worden om het afval te rapen en dit bleef gedurende de ruim 3000 meter lange route de houding van de lopers.

Dribbelen en rapen, joggen en door de knieën, het hield maar niet op. De eerste afvalzakken waren al spoedig gevuld en deze konden ingeleverd worden bij André Ketelarij, die als vanouds de vuilniswagen op twee wielen vakkundig bestuurde. De omgeving van de Jumbo, Albert Heijn en scholengemeenschap Schaersvoorde spande de kroon, maar dan wel in negatieve zin. Veel plastic, papier en overig afval werd er verzameld. De absolute nummer 1 van de inzamelactie waren dit jaar tijdens het ploggen ongetwijfeld de sigarettenpeuken. En als je je dan beseft, dat de afbraaktijd hiervan enkele jaren is, wordt je hier bepaald niet vrolijk van.

Initiatiefneemster en projectmanager Ingrid van Zolingen maakte na het afleggen van de geplande plogroute de trieste balans op van een ochtendje afval rapen. Een fietskar vol met zwerfvuil, bij elkaar ruim 5 zakken, die tot de rand toe vol zaten. Het is natuurlijk bijzonder te ervaren dat een ochtend ploggen een flinke hoeveelheid zwerfafval oplevert, zoals papier, glas en plastic, dat gratis ingeleverd kan worden. De omgeving van de supermarkten  en de school waren in ieder geval door deze activiteit weer helemaal schoon, al zal de houdbaarheidsdatum helaas beperkt blijken te zijn.

Uiteraard was men bij AVA`70 bijzonder blij met de inzet van de ploggers en dit leverde deze kanjers naast een bedankje ook nog een zeer verdiende traktatie op in de vorm van bokkenpootjestaart! (FR)

Struinen door de Ooijpolder bij Nijmegen

De trap naar de Ooijpolder toe

Een gewone maandagmorgen in maart… Rond 8 uur gaan we op pad voor onze 14^e wandeletappe en de planning was na enig overleg, dat we zouden gaan struinen door de Ooijpolder. De trouwe lezer weet dan gelijk, dat we behoorlijk ver uit de comfortzone gaan, maar Geert is enorm bekend in deze streek, dus hij wierp zich op als koersdirecteur. Frank had vooraf zo zijn twijfels over de goede afloop, maar verlegen als hij is, waagde hij het niet om dit openlijk te uiten. Theo was deze dag chauffeur van dienst en liet zien en horen dat hij er gruwelijk zin in had. Even waren zijn kompanen bang dat de krasse knar in de korte bokse zou aantreden, maar dit bleek niet het geval. Wel had hij een zeer feestelijk, gekleurde blouse aan en dat is bij Theo altijd een heel erg goed teken.De vrees dat het wel weer eens druk zou kunnen zijn op de wegen rond Arnhem bleek ongegrond, dus tuften we in soepele vaart richting de Waalkade, waar Geert ook al een parkeerplekje had gereserveerd. Mooi toch, zo aan de voet van de kolossale Stevenskerk?

De Garmins werden ingedrukt en het wandelfeest kon beginnen. Een paar trappetjes op om de beenspieren te triggeren en geloof het of niet, na exact 392 meter volgde al de eerste stop. Al snel bleek wat de werkelijke reden van deze razend vlotte break was. Geert wilde namelijk eventjes zijn twee prachtige kleindochters aan ons showen en uiteraard zijn we dan de beroerdsten ook niet. Bovendien leverde het ook nog eens een lekkere cappuccino en een smeuïge tompouce op. Nou, dan is het wel duidelijk natuurlijk….

Na een klein half uurtje vervolgden we onze wandeltocht en liepen via de rand van de stad, via een houten loopbrug al direct het buitengebied van de Ooijpolder in. We wandelden over een smal zandpad kort langs de waterrand en de vogels floten al het hoogste lied. Logisch ook, want de zon stond inmiddels hoog aan de hemel en de temperatuur liep snel op. Grote duwboten kruisten elkaar en ons oog viel op een grote Schotse Hooglander, die langzaam afzakte naar het water. Eerst om even wat te drinken, maar daarna ging hij tot het middel de rivier in om zijn snikkel schoon te spoelen, zo vermoedde Frank. Ademloos bleef hij naar het schouwspel turen, terwijl zijn wandelmakkers hun weg al lang vervolgd hadden.

We passeerden prachtige natuurvijvers, bunkers uit de oorlog en een oude toren van een voormalige steenfabriek. Geert gaf ondertussen wat geschiedenisles, maar iedereen die hem een beetje kent weet dan gelijk dat de waarheid soms ver te zoeken is, al is dat van zijn gezicht nooit direct af te lezen. We sloften langs een uitkijktoren en om ook wat hoogtemeters te scoren, beklommen we het stalen gevaarte van 5,89 meter. Het uitzicht dat ons geboden werd was in feite wel een tegenvaller, dus hobbelden we snel weer verder.

Even later kwamen we langs een bankje in het Spruitenkamp en besloten even een kleine pauze in te gelasten voor het traditionele broodjesbuffet. Gevarieerd als altijd en een gezond gehalte aan beleg. Daarna was het de hoogste tijd voor het fruithapje. Theo koos voor een mandarijntje, Frank pakte er zelfs twee, maar Geert verrekte het om ook een keer lekker mee te doen. Zijn blik was ineens gericht op een jonge hinde, die langs kwam rennen in een jaloersmakend tempo en een nog mooiere outfit. “Het oog wil ook wat,” was zijn korte reactie, toen we hem aankeken. Theo nam de rol van schillenboer op zich en deponeerde het fruitafval in de prullenbak, die even verderop stond.

De eindsprint werd ingezet en via een prachtig landweggetje, kregen we de Stevenstoren weer in het vizier. Nog even een korte sanitaire stop, want onze leeftijd begint toch een klein beetje tegen te werken op sommige fronten. We passeerden de oude bedding van de Waal en tevens nog een historisch gemaal en liepen weer de binnenstad van Nijmegen in. Nog even een steile trap beklimmen met een treetje of 60 en daarna de afzak richting het fraaie stadscentrum. Zoals gebruikelijk zetten we gelijktijdig de Garmin stop en stond er toch lekker 13,34 kilometer op het schermpje.

Gejuich over deze wandelprestatie en een verdiend stukkie appeltaart als bonus! We deelden nog even ons gemeenschappelijke gevoel, dat we bevoorrecht zijn, om op een gewone maandag te wandelen in de prachtige Ooijpolder, waar het zonnetje volop scheen. Soms is het best prettig om niet doorgeleerd te hebben, want dan geniet je nog meer van dit soort momenten….. Op naar etappe 15!  (FR) 

Succesvolle sponsorborrel AVA'70

De genodigden in de werkplaats van molenmaker Vaags

Op 13 maart jl. organiseerde AVA`70 van 16.00-19.00 uur voor de 2<sup>e</sup> keer een vrijdagmiddagborrel voor haar sponsors en relaties. Een mooie groep van ruim 40 gasten werden ontvangen in het “Tolhuusken”, het gezellige onderkomen van de firma Jos Tolkamp Speciaal Transport BV. Onder het genot van een kop koffie en een gezonde lekkernij van Jewell cake creations werden de aanwezigen welkom geheten door de sponsorcommissie van AVA`70.

Jos Tolkamp Speciaal Transport is al vele jaren een trouwe sponsor van AVA`70 en beschikt over een wagenpark van ruim 30 voertuigen en heeft in totaal 50 personeelsleden in dienst. Het Aaltense bedrijf richt zicht op regulier- en speciaaltransport, hijs- en transportwerkzaamheden, machine/fabrieksverhuizingen, binnen- en buitenopslag. Kortom, een zeer gevarieerd pakket van diensten, waarmee de mannen van Jos Tolkamp zich graag laten uitdagen.

Een bedrijf, dat regelmatig een beroep doet op Jos Tolkamp Speciaal Transport is Vaags-Groot Wesselink, molenmakers. Het bedrijf dat al sinds 1904 (!) opereert is gespecialiseerd in wiekenmakerij, onderhoud, restauraties en nieuwbouw van molens in binnen- en buitenland.

Ook Vaags is al jarenlang sponsor van AVA`70 en de genodigden kregen deze avond een kijkje achter de schermen van het ambachtelijke bedrijf. Het gezelschap werd rondgeleid door de broers Walter en Gerben Vaags in hun enorme werkplaats, die sinds 2023 aan de Broekstraat gevestigd is. Het duo vertelde gepassioneerd over hun ambachtelijke werk, dat wordt uitgevoerd door 25 gespecialiseerde werknemers. Als aandenken aan het bedrijf, ontvingen de sponsors en genodigden een toepasselijke attentie in de vorm van een halve liter ambachtelijk gebrouwen blond bier, genaamd “de Vreugd.”

De nazit met een hapje en een drankje vormde het laatste programma-onderdeel van deze sponsoravond en deze vond weer plaats in het Tolhuusken. De aanwezigen toonden zich na afloop enthousiast over de sponsorborrel en het is dan ook wel zeker, dat er in 2027 een derde editie zal volgen! (FR)

Annemieke maakt documentaire over dood collega: 'Dit mag nóóit meer gebeuren'

Jesper Nijkamp overleed aan een hitteberoerte

Het is een vreemd telefoontje: mijn adjunct-hoofdredacteur belt of ik al in de buurt van de omroep ben. "Ben er over tien minuten", zeg ik. "Oké, dan wacht ik je buiten op", zegt hij en hangt op. Hè, waarom? Dit is heel raar.

Zijn boodschap is ronduit schokkend: mijn leuke, talentvolle collega Jesper, met wie ik zoveel samenwerk, is na het uitlopen van de halve marathon in Enschede in elkaar gestort. Hij ligt in coma in het ziekenhuis. Ik voel alleen maar verbijstering. Hoe kan dat? Jesper? Jong, gezond, goed getraind. Op de redactie zoeken collega’s elkaar op; bezorgd, verbaasd. In de dagen die volgen leven we tussen hoop en vrees. We denken dat Jesper er natuurlijk bovenop komt. Zo sterk, zo jong en veerkrachtig. Dat komt goed. Maar het komt niet goed. Vier dagen nadat hij over de finish kwam, overlijdt Jesper in het ziekenhuis.

Ongeloof

Verdriet overspoelt de redactie. Jesper was erg geliefd. We kunnen er met ons hoofd niet bij dat hij er niet meer is. Dat hij niet meer "Tuurlijk, komt goed" zegt op de redactie. Dat ik niet meer met hem op pad ga. Bij het verdriet komt ongeloof als duidelijk wordt dat Jesper is overleden aan een hitteberoerte. Een hitteberoerte? Wat is dat? Kan je daaraan doodgaan? Mijn journalistieke instinct worstelt zich omhoog dwars door het verdriet heen. De vragen laten me niet los. En ik weet dat Jesper ook zou willen dat ik antwoorden ga zoeken. Dus ga ik met lood in de schoenen het gesprek aan met de ouders en vriendin van Jesper. Zonder hen begin ik niet aan dit verhaal.

'Een nieuwe Jesper voorkomen'

Door onze tranen heen praten we over Jesper en over mijn plan: een documentaire naar aanleiding van Jespers overlijden om uit te zoeken wat een hitteberoerte veroorzaakt, hoe je het kunt voorkomen en hoe je het kunt behandelen. Ze vragen bedenktijd. Als ik een paar weken later bij ze thuis ben, stemmen ze in. Jespers vader verwoordt waarom: “Als we hier maar één nieuwe Jesper, één nieuw slachtoffer van een hitteberoerte mee kunnen voorkomen, dan is dat het waard.”

Dat is ons doel. Dat dit nooit meer gebeurt.

Samen met onderzoeksredacteuren Freke en Jitka ga ik aan de slag. Ik heb vaker dit soort grote projecten opgezet, maar nog nooit zegden zoveel mensen zo snel en vol overtuiging hun medewerking toe: artsen, deskundigen, overlevenden van hitteberoertes, mensen die bij de reanimatie van Jesper waren, de organisatie van de marathon waar het misging met Jesper, weerspecialisten, vrienden van Jesper. Allemaal willen ze meewerken, allemaal om dezelfde reden: de kennis over hitteberoertes, het voorkomen en behandelen ervan móet toenemen.

Privéwereld in zonder Jesper

Jesper kende ik goed, als collega, tijdens een dronken avond op een feest nadat we genomineerd waren voor een prijs. Maar het voelt raar om zo zijn privéwereld in te lopen zonder hem. Meermalen te praten met zijn ouders in zijn ouderlijk huis, veel contact te hebben met zijn vriendin, zijn beste vrienden te interviewen, van betrokkenen te horen hoe zijn laatste dagen en uren zijn verlopen.

We filmen en interviewen de ene na de andere dag. Starten een groot onderzoek onder hardlooporganisaties en hardlopers, raadplegen experts en lezen ons suf. Het lukt om onze professionele focus te houden als we de opnamedagen ingaan met cameraman Tristan. Maar er zijn ook momenten van verdriet wegduwen op locatie en later uithuilen.

Geshockeerd

Via-via vind ik Djurre uit Doesburg: net zo jong, gezond en goed getraind als Jesper. Ook hij kreeg een hitteberoerte tijdens een hardloopwedstrijd. Thuis bij zijn ouders interview ik Djurre en zijn moeder. Ik zie de liefde tussen moeder en zoon en vecht tegen mijn tranen als ik denk aan de moeder van Jesper die haar enige zoon kwijt is. Ik denk aan mijn oudste dochter, die ook 25 is, en voel zó mee met deze twee vrouwen dat ik me moet herpakken om de juiste vragen te stellen.

Als we filmen bij de marathon van Amsterdam, zien Freke en ik een hardloper met wie het helemaal niet goed gaat. Hij ziet er beroerd uit, hij zwalkt. Het publiek begint te joelen en zweept hem op om die laatste kilometers naar de finish te halen. Freke en ik staan allebei aan de grond genageld en zijn geshockeerd. Dit is niet oké! Voor we kunnen ingrijpen (konden we ingrijpen?) is hij de bocht om. We zijn van slag, maar gaan door met de interviews die we die dag moeten doen.

Met editor Marcel zitten we dagen te monteren aan de documentaire. En zo opeens, als we weer beelden van Jesper zien, breekt ons verdriet dwars door onze professionele houding heen. Huilend houden we elkaar vast. Totaal uitgeschakeld. Dit is wat die hitteberoerte is: een sluipmoordenaar die jonge, gezonde, geliefde mensen van het leven berooft. En dát mag nóóit meer gebeuren.

Dinsdag 24 maart is de documentaire Oververhit te zien op onze website en app, op YouTube én vanaf 17.20 uur elk uur op TV Gelderland. (bron)

Foto's van de 1e DoeDoeRunRun in Doesburg en Doetinchem - deel 3

Gerrit Dijkslag

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

fotoalbum

Jos van Beusekom

Foto's van de 1e DoeDoeRunRun in Doesburg en Doetinchem - deel 2

De start van de 15 kilometer in Doesburg

Eric heeft foto’s van de start van de 15 kilometer in Doesburg gemaakt, daarna foto’s op het punt waar de 7.5 en 15 kilometer samen kwamen en nog wat plaatjes in en nabij de hal.

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

Foto's van de 10e Stevensloop in Nijmegen - deel 2

Een groepje atleten op de Waalbrug

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

deel 1

deel 2

Foto's van de 1e DoeDoeRunRun in Doesburg en Doetinchem - deel 1

Mooie overwinning voor Paula Verwaaijen op de 7.5 kilometer

DoeDoeRunRun, hardlopen met een missie

De naam van de eerste DoeDoeRunRun recreatieve hardloop event is gekomen omdat de lopers van Doesburg naar Doetinchem lopen. Dit langs de mooie zonnige Oude IJssel. Ook was er een kortere afstand van 7.5 km. Centraal stond geld ophalen voor het Oude IJssel Huis, dat een ontmoetingsplek is voor mensen die leven met kanker. Men heeft een mooie 45.000€ bij elkaar gelopen.

Klik op de link voor de foto's van Karel Oerlemans van Achterhoek Foto.nl

fotoalbum

site organisatie

site achterhoekfoto.nl

Deze week volgen er meer foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief!

Uitslagen van de 30e Engelse Mijlenloop in Haaksbergen

Keuze uit 5 of 10 Engelse Mijlen

Klik op de link voor de uitslagen

Aaltense atleten

alle uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de Voshaar 5000 in Eibergen

Leuke, kleinschalige wedstrijd

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

Wat is een sporthart en wat betekent dat?

Heb jij een sporthart?

De laatste jaren hoor je steeds vaker de term ‘sporthart’ voorbij komen. Mensen die een duursport beoefenen zoals wielrenners, triatleten en natuurlijk hardlopers hebben een grotere kans om een sporthart te hebben, maar wat is het eigenlijk? En hoe weet je of je een sporthart hebt? En nog wel belangrijker misschien; kan het kwaad en zijn er risico’s aan verbonden? Wij vroegen het aan sportarts Bernard te Boekhorst.

Wat is een sporthart?

Een sporthart is een fysiologische aanpassing van het hart als reactie op langdurige en intensieve training. Het is dus een aanpassing van het hart en geen aandoening waarmee je naar de dokter moet. 'Het 'sporthart' kan een verwarrende term zijn' vertelt sportarts Bernard te Boekhorst, 'Onder dit containerbegrip werden in het verleden alle vermeende pathologische (ziekmakende) veranderingen aan het hart geschaard. Deze veranderingen blijken voor het overgrote deel gezonde en dus fysiologische veranderingen met een zeker nut voor het lichaam. Nu zou ik de term 'sporthart' alleen voor de fysiologische veranderingen reserveren.'

Hoe weet ik of ik een sporthart heb?

Een 'sporthart' komt meestal voor bij goed getrainde duursporters zoals bijvoorbeeld marahtonlopers. Het gaat om een verwijding van de linker hartkamer en een verdikking van de hartkamerwand, waardoor er per hartslag meer bloed uitgepompt wordt. Je hart hoeft dus minder vaak te slaan en daardoor kan de hartslag in rust lager worden.

Wat wij een sporthart noemen kun je dus vooral merken aan een lagere hartslag in rust. 'Daarnaast gaat het autonome zenuwstelsel vaker op de rem staan, omdat in het dagelijks leven het sportlijf het leven als zeer rustig gaat ervaren en de rust-hartfrequentie nog extra kan dalen,' aldus Te Boekhorst. De hartslag kan in rust dalen tot 30-60 slagen per minuut.

Is een sporthart goed?

Een sporthart wordt over het algemeen als gezond beschouwd, maar volgens Te Boekhorst zegt een lage rusthartslag eigenlijk niet zo heel veel. 'Dit effect vindt lang niet bij iedereen in dezelfde mate plaats en soms ook helemaal niet. Het is dus niet per se goed of. Sporten is gezond maar of het effect wel of niet optreedt zegt niets over de gezondheid van het hart.' Zo zijn de hartslagzones in training natuurlijk ook anders verdeeld bij iedereen.

Zijn er ook risico’s verbonden aan een sporthart?

In principe is een 'sporthart' volgens deze definitie van Te Boekhorst gewoon een fysiologische aanpassing van het hart en hoef je dus niet naar de dokter. 'Er zijn enkele uitzonderingen zoals bij mannelijke duuratleten die vele jaren meer dan 15 uur per week hebben gesport. Rond middelbare leeftijd kunnen zij vaker last krijgen van atriumfibrilleren of bindweefsel in de wand van de rechter hartkamer en daardoor ritmestoornissen afkomstig uit deze rechter hartkamer kunnen krijgen.' Als recreatieve loper hoef je je in ieder geval geen zorgen te maken en is er in principe geen enkele verwijzing nodig met een 'sporthart'.

Moet je je als hardloper zorgen maken om plotselinge hartproblemen?

Er zijn natuurlijk wel gevallen bekend van sporters die ineens hartproblemen blijken te hebben, maar daarin is sport niet de schuldige. 'De afwijkingen, die optreden door sport, betreffen vaak al aanwezige afwijkingen in het hart die door het sporten pas tot uiting komen en waardoor het verstandig kan zijn om met die afwijkingen niet te sporten,' verduidelijkt Te Boekhorst. Dat geldt bijvoorbeeld ook voor sporters als voetballer Christian Eriksen en Nathan van Hooijdonk die gedurende hun carrière plots te maken kregen met hartproblemen. Er was al een onderliggende ziekte, die zich tot dan toe niet had geuit en die plotse uiting kan allerlei oorzaken hebben. 'Door het sporten uit zich de ritmestoornis, maar dat had ook bij rennen om de bus te halen of trap oplopen kunnen gebeuren.'

Concluderend is een sporthart dus geen enge ziekte, maar slechts een aanpassing aan de inspanningen en in principe is dat gezond. Het hart past zich aan en daardoor merk je bijvoorbeeld dat je hartslag in rust lager is. Waarschijnlijk is je hartslag bij dezelfde inspanning ook lager dan een aantal maanden training geleden. Daarvoor hoef je niet naar de dokter. Mocht je echt klachten ondervinden van bijvoorbeeld een te lage hartslag, dan is het natuurlijk wel raadzaam om contact te zoeken met een medisch professional. (bron)

Aankondiging van de 40e Paasloop in Kilder

Je kunt nog 2 dagen voorinschrijven

Start en Finish:

Sportpark De Tol / Het Kelrehuus, Zuiderstraat 12 te Kilder

Starttijden en Afstanden:

09:30 uur 2.5 km kinderen t/m 14 jaar

10:00 uur 5.3 km

10:45 uur 10 km

10:55 uur 1.2 km kinderen t/m 9 jaar

Inschijfkosten:

1.2 en 2.5 km : 4 euro, per 23 maart: 5 euro

5.3 en 10 km: 8.50 euro, per 23 maart: 10 euro 

Prijzen:

Er is een prijs voor de winnaar in elk van onderstaande categorieën en er zijn prijzen voor de nummer 2 en nummer 3 per afstand, zowel voor mannen als vrouwen:

-1.2 km jongens; 1.2 km meisjes

-2.5 km jongens; 2.5 km meisjes

-5.3 km Heren, Heren 40+, Heren 50+, Heren 60+

-5.3 km Dames, Dames 40+, Dames 50+ en Dames 60+

-10 km Heren, Heren 40+, Heren 50+, Heren 60+

-10 km Dames, Dames 40+, Dames 50+ en Dames 60 +

 Verdere info:

-Professionele tijdwaarneming door GeVo-PST

-Alle deelnemers krijgen een leuke paas attentie.

-Kleed gelegenheid is aanwezig

-Koffie, thee en frisdrank is verkrijgbaar

Klik op de link voor meer informatie

inschrijven

site organisatie

Wanneer je weet dat je verslaafd bent aan hardlopen

10 punten van de echte verslaafde

Het junkiegehalte onder hardlopers is hoog. Je bent al snel verslaafd. Dat zit niet in 10 kilometer kunnen rennen in tijd x. Het zijn vooral andere effecten dat je zeker weet dat je een verslaafde hardloper bent. We noemen 10 punten van de echte verslaafde. En nog een paar extra.

1 Die extra paar honderd meter

"Kom we lopen toch door tot het einde van de straat”, roep je tegen je hardloopmaatje. Want dan springt je sporthorloge over naar 12 kilometer. Als hardloper hou je van compleet gelopen kilometers.

2 Hardloopschoenen eerst in de koffer

Je gaat op reis en neemt mee: je hardloopschoenen. Je vergeet bijna je paspoort maar je outfit en schoenen lagen als eerste in de tas. Juist tijdens je vakantie ontdek je op de hardloopschoenen weer mooie plekken en leuke stranden.

3 Zondagavond zoektocht

Je zoekt op zondagavond meteen naar uitslagen en ervaringen van vrienden die dat weekend een wedstrijd liepen. Ondertussen pak je ook de nieuwste interviews met bijvoorbeeld Dafne, Sifan, Khalid en Maureen mee.

4 "Je hebt al 10 shirts!”

De meeste hardlopers kunnen het niet laten. Meer leuke hardloopspullen en gadgets kopen. Familieleden kijken je verwonderd aan want waarom moet er in hemelsnaam nog meer zooi in de kast. Voor ons is dat natuurlijk geen zooi maar de omlijsting van de weg naar vrijheid. Schoenen zijn vaak net een tikkie lastiger. Je bent al blij als je een fijne pasvorm vindt en de schoenen in ieder geval een half jaar heel blijven. Je bent zeker verslaafd aan hardlopen als je meer hardloopschoenen hebt dan gewone.

5 Alles is leuk

Oke, waarschijnlijk train je nu ergens tussen de 10 en 21 kilometer per training. Eigenlijk vind je alles leuk. Van 10 kilometer tot een uitgestrekte trail. Een beetje ploeteren over het gras in een cross, mooi. Over obstakels gaan, lekker spelen. Die 35 kilometer trail, ommetje in de natuur. Ondanks dat je talent ergens bij een van deze disciplines ligt zou je ze liefst simultaan willen lopen.

6 Ja, elke dag

Geef het maar toe, je vindt het woord ‘herstellen’ eigenlijk maar niks. Knudde. Waardeloos. Je wilt namelijk eigenlijk diep in je hart iedere dag hardlopen. De ratio vertelt je dat het niet gaat werken omdat je anders met een blessure thuis op de bank zit. Oh nee, dat is nog erger dan maar een paar keer per week trainen.

7 Na een goede wedstrijd wil je meer

Sommige sporters lopen een wedstrijd en weten het dan, dat was eens en nooit meer. Verslaafde hardlopers willen na een wedstrijd meer. Nog een wedstrijd, en dan nog een en daarna misschien een langere afstand. Als de tijd tegenviel willen ze een goedmaakrace. Als de tijd meeviel trainen ze extra hongerig naar de volgende race. Het kan niet op.

8 Nee, niet nog meer doping

Je kijkt met blije en verdrietige blik door het hardloopnieuws. Je volgt je grote helden in de wedstrijden en dat maakt je vrolijk. Je wordt heel triest bij alweer nieuws over betrapte atleten. Dan blijkt ook nog dat de eerste zes atleten in de 1500 meter finale van de Olympische Spelen in Londen te maken hadden met doping. Om te huilen. Jij blijft gezond doortrainen op boterhammen pindakaas.

9 Fijn heel vroeg op

Sommige mensen vinden het fijn om vroeg op te staan. Voor de meeste mensen geldt het tegendeel, uitslapen is geliefd. Jij hardloper zet wel de wekker vroeg zodat je nog even kan trainen voordat je naar je werk gaat. Je staat niet vroeg op omdat je dat fijn vindt maar omdat het hardlopen je dag meteen goedmaakt.

10 Je loopt vaker rond in hardloopkleding dan gewone kleren

Die enorme voorraad shirts en tights gaan natuurlijk vaak aan. Er zijn hardlopers, niet veel, die vaker hun sportkleren aan hebben dan andere kleding. Als je bij dit cluppie hoort, weet je het zeker. Jij bent verslaafd aan hardlopen. (bron)

Deze intervaltraining boost jouw VO2max

VO2max staat voor het maximale volume zuurstof dat je lichaam kan gebruiken tijdens inspanning

Veel lopers hebben hetzelfde doel; sneller worden. En je VO2 max omhoog krijgen is een handige tool om sneller dit doel te bereiken. En een goede workout om je snelheid omhoog te krikken is de Noorweegse 4x4 training.

De Noorweegse 4x4 training komt voort uit een studie van onderzoekers van de Norwegian University of Science and Technology (NTNU) en gepubliceerd in 2007 in Medicine and Science in Sports and Exercise. Onderzoekers namen 40 matig getrainde mannelijke atleten en verdeelden hen in vier groepen om te kijken wat de VO2max het meest verbeterde: lange, rustige duurlooptraining, lactaatdrempeltraining, 15-seconden intervaltraining of vier herhalingen van intervallen van vier minuten. De groepen met de lange, rustige duurloop en de lactaatdrempel trainingen maakte weinig tot geen progressie.

Hoe werkt de 4x4 training?

Vervang jouw volgende tempotraining met deze 4x4 training, in totaal ben je ongeveer 45 minuten bezig met de training, waarvan 16 minuten VO2max werk is.

De sleutel is om tijdens je rustperiodes volledig te herstellen, zodat je tijdens alle vier de intervallen een zo hoog mogelijke inspanning kunt volhouden, vertelt Phil Batterson, inspanningsfysioloog uit Oregon. Het is niet erg als het even duurt voordat je hartslag weer oploopt, voegt hij eraan toe.

Phil Batterson merkt op dat je tijdens het laatste deel van de tweede interval op ongeveer 90 procent van je maximale hartslag wilt zitten. De intervallen moeten behoorlijk zwaar aanvoelen, ongeveer een negen van tien op de schaal van ervaren inspanning (RPE), of ruwweg vergelijkbaar met je persoonlijke record op de een kilometer.

De training

1.     10 minuten rustig hardlopen als warming-up

2.     3 × 30 seconden versnellingen (strides) met 1 minuut volledige rust tussendoor

3.     4 × 4 minuten op 90–95% van je maximale hartslag, met 3 minuten volledige rust of wandelend herstel tussen de intervallen

4.     5–10 minuten rustig hardlopen als cooling-down

De voordelen van de 4x4 training

‘Om sneller te worden of je VO2max te verhogen moet je trainen in die zones’, Legt Batterson uit. Met de Noorweegse 4x4 training spendeer je veel tijd in jouw VO2max tempo en om beter te worden in een hardlooponderdeel moet je daar aandacht aan besteden in je trainingen.

Een recente studie toont aan dat intervaltrainingen de beste manier zijn om je VO2max te verhogen en je uiteindelijk sneller te maken als hardloper. De Noorweegse 4x4 training is een goed voorbeeld van zo’n intervaltraining. Deze trainingen zijn zo goed omdat het jouw hartslag stimuleert en zo jouw lichaam leert om zich daaraan aan te passen. Op deze manier wordt jouw lichaam beter in het bloed pompen en het leveren aan de rest van je lichaam, verteld Batterson. Dit allemaal zorgt ervoor dat jouw lichaam efficiënter zuurstof naar de spieren brengt.

Batterson legt uit dat hardlopen in zone 2 erg nuttig is om de grootte en het aantal van je mitochondriën te vergroten - de cellen die energie produceren die je nodig hebt voor duurlopen - maar dat juist intervaltraining met hoge intensiteit helpt om te verbeteren hoe je mitochondriën zuurstof gebruiken. Dat kan ervoor zorgen dat je een snellere en efficiëntere hardloper wordt. (bron)

Hardlopen met minder blessures en meer plezier - deel 7

Henk Mengers

IK WIL GRAAG DIT VOORJAAR HET HARDLOPEN WEER OPPAKKEN !

Dit keer wil ik niet steeds weer moeten stoppen, omdat:

-    -er weer klachten ontstaan aan scheenbeen, knie of heupen.

-    -steeds weer mijn conditie opnieuw moet opbouwen.

-     -mijn gewicht als een jojo op en neer gaat.

-     -het zo fijn is om een moment voor mijzelf te hebben.

-      -ik het samenlopen met vriend(innen) weer moet onderbreken.

Het lijkt een individuele sport, maar het is een sociale bezigheid.

Neem contact op met je vriend(in) en kom samen naar 5 hardloop techniektrainingen. Je leert hier verantwoord hardlopen,  met veel minder kans op klachten. Tevens krijg je veel informatie over de verschillende energiesystemen, hardloopzones, ademhaling, ed.

Jarenlange ervaring staat garant voor een verantwoorde opbouw. Tevens zijn het prettige samenloop momenten  met medelopers.

De trainingen zijn op zaterdagmorgen 21 maart, 4 en 18 april, 2 en 16 mei op wisselende locaties in Aalten, Bredevoort en Winterswijk.

Neem contact op met Henk Mengers info @flexloper.nl of mobiel 0612152304.

Opm. wees er snel bij, want het start al komende zaterdagmorgen.