Hardlopen op vermogen: 8 veelgestelde vragen

Wie bij een wedstrijd goed om zich heen kijkt, ziet steeds vaker een kleine pod op een hardloopschoen bevestigd

Fietsen met een vermogensmeter is al jarenlang gemeengoed onder recreanten. Hardlopen op vermogen is een ontwikkeling die de laatste jaren sterk in opmars is. Wie bij een wedstrijd goed om zich heen kijkt, ziet steeds vaker een kleine pod op een hardloopschoen bevestigd. Lopen op vermogen is allang niet meer alleen voor pioniers.

In dit artikel beantwoorden we acht veelgestelde vragen over hardlopen op vermogen.

Wat is lopen op vermogen?

Vermogen is de hoeveelheid arbeid die je per tijdseenheid levert. Het wordt uitgedrukt in watt, waarbij 1 watt gelijk is aan 1 joule per seconde.

Een vermogensmeter voor hardlopen berekent het mechanische vermogen dat je levert om een bepaalde snelheid vast te houden. Anders dan tempo of hartslag geeft vermogen direct weer hoeveel energie je op dat moment in je pas legt.

Na een periode van trainen met een vermogensmeter krijg je inzicht in jouw optimale vermogen voor verschillende afstanden, bijvoorbeeld voor een 10 kilometer of een marathon.

Wat heb ik nodig om te lopen op vermogen?

Om te lopen op vermogen heb je in ieder geval een vermogensmeter nodig. Op dit moment is de Stryd 5.0 de meest bekende en betrouwbare vermogensmeter op de markt. Dit is een footpod die je op je schoen bevestigt en die onder andere rekening houdt met windweerstand.

Sommige nieuwere sporthorloges meten ook loopvermogen. Deze berekenen het vermogen op basis van onder andere GPS-gegevens en tempo. Het belangrijkste verschil met Stryd is dat deze horloges geen windsensor hebben. Bij omstandigheden met veel tegenwind kan het berekende vermogen daardoor minder nauwkeurig zijn.

Daarnaast heeft Stryd een uitgebreid ecosysteem ontwikkeld rondom loopvermogen. Het platform biedt prestatievoorspellingen en aanbevolen vermogenszones voor afstanden van 5 kilometer tot en met de marathon.

De footpod koppel je aan je sporthorloge, zodat je tijdens trainingen en wedstrijden je actuele vermogen kunt aflezen.

Wat bepaalt mijn hardloopvermogen?

Het berekende vermogen hangt in de basis samen met je loopsnelheid en je lichaamsgewicht. Daarnaast spelen externe factoren een rol. Bij tegenwind of een klim moet je meer vermogen leveren om dezelfde snelheid vast te houden.

Temperatuur en luchtvochtigheid beïnvloeden niet direct het gemeten vermogen, maar wel hoe zwaar een bepaald vermogen aanvoelt. Ook je loopefficiëntie — bijvoorbeeld pasfrequentie en paslengte — heeft invloed op hoeveel vermogen je nodig hebt bij een bepaalde snelheid.

Vermogens van verschillende lopers zijn onderling minder goed te vergelijken dan bijvoorbeeld tempo. Een zwaardere loper zal bij gelijke snelheid meer watt produceren. Om eerlijk te vergelijken kun je kijken naar watt per kilogram lichaamsgewicht.

Wat is het verschil met lopen op hartslag?

Het grootste verschil tussen lopen op vermogen en lopen op hartslag is de reactiesnelheid. Een tempowisseling zie je direct terug in het vermogen. Hartslag reageert trager en loopt altijd iets achter op de inspanning.

Hierdoor is vermogen zeer geschikt voor intervaltrainingen en heuveltrainingen. Ook bij wind tegen of op een glooiend parcours kun je je inspanning direct aanpassen om je energieverbruik constant te houden.

Een tweede verschil is dat vermogen meegroeit met je fitheid. Je Critical Power (CP) — vergelijkbaar met je omslagpunt — wordt automatisch bijgesteld op basis van recente trainingen en maximale inspanningen. Bij hartslagtraining werk je vaak met vooraf bepaalde zones die minder dynamisch worden aangepast.

Praktijkvoorbeeld

Stel: je loopt 5 minuten per kilometer met wind tegen. Op je horloge blijft je tempo gelijk, maar je vermogen stijgt van 260 naar 285 watt. Als je vasthoudt aan je tempo, lever je ongemerkt meer energie dan gepland.

Door iets te vertragen naar bijvoorbeeld 5:10 min/km zakt je vermogen weer terug naar 260 watt. Je energieverbruik blijft daarmee gelijkmatiger, waardoor je aan het einde van je training of wedstrijd minder verval hebt.

Dit is precies waar lopen op vermogen zijn meerwaarde laat zien: niet de snelheid staat centraal, maar de daadwerkelijke inspanning.

Is lopen op vermogen voor iedereen geschikt?

In principe kan iedere loper trainen op vermogen, of je nu een 10 kilometer in 70 minuten loopt of in 35 minuten.

Voor beginnende lopers kan het echter verstandig zijn om eerst ervaring op te doen met lopen op tempo of hartslag. Een vermogensmeter levert veel data op, wat in het begin overweldigend kan zijn. Zodra de basisconditie is gelegd, kan vermogen juist extra houvast bieden.

Kan ik direct aan de slag met lopen op vermogen?

Een vermogensmeter heeft enige tijd nodig om je goed te leren kennen. Hiervoor zijn maximale inspanningen nodig over verschillende afstanden, variërend van korte intervallen (bijvoorbeeld 100 meter) tot langere inspanningen richting 5 of 10 kilometer.

Na enkele weken ontstaat een betrouwbare Critical Power. Op basis daarvan worden je vermogenszones en wedstrijdvermogens bepaald.

Hoe loop ik een wedstrijd op vermogen?

Op basis van je Critical Power wordt een richtvermogen voor je wedstrijd bepaald. Voor kortere afstanden (zoals 5 kilometer) ligt dit iets boven je Critical Power, terwijl je voor een marathon juist iets onder die waarde blijft.

Het doel is om zo gelijkmatig mogelijk rond dit vermogen te blijven lopen. Zeker bij wind of hoogteverschillen helpt dit om je energieverdeling optimaal te houden en verval in de slotfase te beperken.

Zijn er ook nadelen aan het lopen op vermogen?

Lopen op vermogen kent ook beperkingen. Een vermogensmeter houdt geen rekening met hoe jij je op een bepaalde dag voelt. Een sluimerend griepvirus, slecht slapen of veel stress kunnen ervoor zorgen dat een normaal vermogen zwaarder aanvoelt.

Daarom blijft het belangrijk om ook naar je lichaam te luisteren en bijvoorbeeld je rusthartslag te monitoren.

Daarnaast speelt ondergrond een rol. In mul zand kost een bepaalde snelheid meer energie dan op asfalt. Een vermogensmeter herkent de ondergrond niet expliciet. Wanneer je vaak wisselt tussen zachte en verharde ondergrond kan dat invloed hebben op de interpretatie van je vermogen.

Tot slot

Hardlopen op vermogen is geen vervanging van gevoel, maar een extra hulpmiddel om gerichter te trainen. Voor lopers die hun trainingen willen structureren en hun energieverdeling beter willen begrijpen, kan het een waardevolle toevoeging zijn. (bron)

Is havermout een goed ontbijt als je wilt afvallen?

Past havermout wel bij je schema als je vet wilt verliezen?

Havermout is voor veel mensen vaste prik in de ochtend. Warm, makkelijk en snel gemaakt. Het voelt als een gezonde start van de dag, maar is dat eigenlijk wel zo’n goed idee als je doel is afvallen? Past een kom havermout wel bij je schema als je vet wilt verliezen?

Is havermout een goed ontbijt als je wilt afvallen?

Bij afvallen draait het uiteindelijk om de energiebalans. 'Afvallen gebeurt alleen wanneer je een calorietekort creëert,' legt sportdiëtist Myrthe Rebattu uit. 'Dat kan door minder calorieën te eten, meer te bewegen of een combinatie van beide. Havermout past daar prima bij.'

Met andere woorden: het gaat niet om één product, maar om je totale daginname. Stel dat je rond de 1700 kilocalorieën per dag nodig hebt om af te vallen, dan is er echt ruimte voor een ontbijt van 350 tot 400 kilocalorieën met havermout. Het hoeft elkaar niet uit te sluiten. Sterker nog, voor hardlopers kan het juist slim zijn om niet té veel te snijden in koolhydraten. Te weinig brandstof betekent minder kwaliteit in je trainingen, slechter herstel en uiteindelijk minder progressie.

Waarom havermout kan helpen bij afvallen

Als je wilt afvallen, draait het vaak om drie dingen: verzadiging, spierbehoud en energie voor je training. Havermout kan op al die fronten iets bijdragen.

1. Het vult goed

De combinatie van vezels en langzame koolhydraten zorgt ervoor dat je langer vol zit, zeker als je je havermout aanvult met eiwitten en een beetje vet. 'Havermout is vezelrijk en verteert relatief langzaam. Juist daardoor blijf je langer verzadigd, wat bij gewichtsverlies een voordeel kan zijn,' zegt Rebattu. Dat kan helpen om minder te snacken en je totale energie-inname over de dag lager te houden.

2. Het ondersteunt je trainingen

Voor hardlopers of andere sporters is voldoende koolhydraatinname cruciaal. Ga je te laag in je koolhydraten, dan lever je in op trainingskwaliteit. En minder goede trainingen betekent minder spierbehoud en vaak ook een lagere verbranding op de lange termijn.

3. Het helpt je spieren sparen

Tijdens het afvallen wil je vet verliezen, niet je spiermassa. Daarom is het slim om havermout te combineren met een eiwitbron, zoals skyr, kwark of een schep eiwitpoeder. 'Na een training is alleen havermout niet voldoende voor optimaal herstel. Voor spierbehoud tijdens gewichtsverlies is ongeveer 20 gram eiwit per maaltijd een goede richtlijn.' Zo ondersteun je je herstel én behoud je spiermassa terwijl je in een calorietekort zit.

Zo maak je havermout geschikt voor vetverlies

Wil je havermout inzetten als ontbijt tijdens een periode waarin je wat vet wilt verliezen? Dan draait het om balans.

-Houd je portie havermout rond de 40 tot 60 gram.

-Voeg (vooral na de training) extra eiwitten toe, zoals magere kwark, skyr of een schep eiwitpoeder.

-Kies voor fruit in plaats van siroop of suiker.

-Voeg een kleine hoeveelheid noten of zaden toe.

Goede combinaties

Havermout met blauwe bessen en een lepel gebroken lijnzaad is een klassieke combinatie. Liever iets zoeters? Dan doen banaan en een afgestreken eetlepel pindakaas het altijd goed. In de herfst of winter kun je kiezen voor appel, kaneel en een kleine hand amandelen.

Welke variant je ook kiest: zorg voor balans. Combineer vezels uit de havermout en het fruit met een eiwitbron, zoals skyr of kwark, en een beetje vet uit noten of zaden. Die combinatie zorgt voor een gelijkmatige energieafgifte en helpt om trek later op de ochtend te beperken.

Kun je met havermout specifiek buikvet verbranden?

Veel mensen hopen met een 'goed ontbijt' specifiek buikvet te kunnen aanpakken. Helaas werkt het lichaam niet zo. Je kunt niet lokaal vet verbranden door een bepaald voedingsmiddel te eten. Wat je wel kunt doen, is je totale leefstijl optimaliseren. Dat houdt in dat je zorgt voor voldoende slaap, krachttraining, genoeg eiwitten en een klein, consistent calorietekort. Havermout kan daar prima in passen, maar is niet de sleutel op zichzelf. (bron)

Voorlopige wedstrijdagenda AVA'70 in 2026

Olympische afsluiting Zevenbultenloop 2025-2026

De groep op het bordes bij de afsluiting van de jubileumeditie

Olympische afsluiting Zevenbultenloop 2025-2026

Van zaterdag 13 december 2025 tot en met zondag 11 januari 2026 vond de populaire Zevenbultenloop plaats. Het was de 5e editie en de run mag zich nog altijd verheugen in een groeiende populariteit. Het is de bedoeling om het uitgezette parcours van bijna 15 kilometer rondom Aalten solo of in een groepje af te leggen. Hardlopend, wandelend.. het is je eigen keuze. Maar 1 ding is wel zeker, namelijk dat je onderweg zeven bulten zult moeten bedwingen. De afsluiting en prijsuitreiking vond zondag 15 februari jl. plaats. Niet geheel toevallig koos de 3-koppige organisatie voor deze datum tijdens de Olympische Spelen, want ook bij de Zevenbultenloop is het motto: meedoen is belangrijker dan winnen! Al denkt hier niet iedereen zo over……

Hoe vaak krijg je als fanatiek amateursporter nu de gelegenheid om hard te lopen met geweldige kampioenen? Een zeldzaamheid, maar als je dan een keer de mogelijkheid hebt, dan moet je er natuurlijk gelijk van profiteren. Dat deden zondagmorgen 15 februari jl. dan ook 16 dappere dravers tijdens de feestelijke afsluiting van de jubileumeditie van de Zevenbultenloop. De beide winnaars van het hardloopspektakel, bij de mannen Leon Jentink en bij de vrouwen Annemarie Arentsen, waren immers ook van de partij en dat maakte de duurloop op deze winterse zondag uiteraard extra bijzonder. Zeker toen initiatiefnemer en mede-organisator Rinke ter Haar in zijn altijd indrukwekkende welkomstwoord aangaf, dat de kampioenen beiden een fantastisch parcoursrecord hadden gelopen en ook nog eens solo. Uiteraard gingen de handen van de overige hardlopers gelijk flink op elkaar als grote blijk van waardering. Maar ook van trots dat ze deze dag voor, naast of achter deze 2 vedettes mochten lopen.

Helaas was er ook nog wel een verdrietig berichtwant op het laatste moment hadden 2 kopstukken zich af moeten melden, omdat ze wat sloerig in de rakkert waren. Zeker ook opvallend was het feit dat Hans Monasso, die ook in de prijzen was gevallen, schitterde door afwezigheid. Frank Roos vermoedde dat het vooraf aangekondigde kilometergemiddelde door de razend fanatieke hardloper als een laf tempo zou worden beschouwd en dus niet zou passen in zijn schema. Later bleek dat Hansie voor het eerst in ruim 8 maanden een hardloopsnipperdag had opgenomen en dus de ceremoniële huldiging na afloop aan zich voorbij liet gaan. Een gemiste kans natuurlijk…..

Afijn, in alle ontspanning werd er wandelend door het pelotonnetje richting de start van het Zevenbultenparcours koers gezet en nam de groep plaats op het bordes voor de teamfoto. Evelien, winnares van de fotowedstrijd nam de pose aan, die haar een zeer gewild Zevenbultenshirt opleverde, en de paparazzi kon aan het werk.

De organisatie had speciaal voor deze gelegenheid besloten om het parcours van de Zevenbultenloop in tegengestelde richting te lopen en dat zorgde natuurlijk wel voor wat consternatie, maar toen werd aangegeven, dat er nu dus geen 7 bulten waren, maar 7 afdalingen ging er een zucht van verlichting door de groep. De afdaling is natuurlijk bij de Olympische Spelen een spectaculair onderdeel, dus dat zal bij de keuze zeker mee hebben gespeeld. Nu zou je kunnen denken, dat de route daarmee gemakkelijker zou worden, maar dat bleek maar ten dele waar. De hardlopers kregen nu immers te maken met veel meer vals plat en dat is zeker zo gemeen om af te leggen.

De stemming was onderweg opperbest en er werd genoten van het februari-zonnetje dat haar uiterste best deed om de atleten wat warmte te bieden. Geert Wevers liep met de snuffert op kop, om ervoor te zorgen dat het tempo constant bleef tot het eerste 5-kilometerpunt in de nabijheid van de Domme Aanleg. Hier vond een kleine afsplitsing plaats, want een trio had de opdracht gekregen om in het onderkomen van ter Haar vast de koffie te laten pruttelen en de lekkernijen voor de nazit aan te snijden. De rest ging in galop richting Barlo en zo hier en daar kwamen er lichte afsplitsingen in de groep. De ene keer was een sanitaire stop de aanleiding, de andere keer werd er een kleine tussensprint geplaatst. Maar alles verliep in goede harmonie op deze mooie zondagmorgen.

De kern van Aalten kwam al weer in zicht, maar er moest nog wel afgerekend worden met een aantal hoogtepukkels, voordat de finish werd bereikt. Na 14,81 kilometer bij de één en 14,78 kilometer bij de ander, kon het bordes weer worden aangetikt en was daarmee de missie volbracht. De echte afsluiter vond plaats op het kantoor van Rinke, waar de prijswinnaars in een gezellige ambiance en een indrukwekkende ceremonie protocollaire werden gehuldigd onder het genot van dampende koffie, appeltaart met slagroom of een tompouce. Hoe lekker wil je het maken? Uiteraard was er applaus voor de kampioenen maar zeker ook voor de organisatie, Bart Wesselink, Geert Wevers en Rinke ter Haar.

Het trainen voor de 6e editie kan weer worden opgestart en het openbare parcours ligt er prachtig bij. Van 12 december 2026 tot en met 10 januari 2027 kun je weer scoren voor het klassement van de prestigieuze Zevenbultenloop! (FR) 

Hardlopen met minder blessures en meer plezier - deel 4

Gratis proefles op zaterdag 28 februari om 10.00 uur

Praktijkcursus technisch hardlopen.

In 7 weken technisch verantwoord leren hardlopen is mogelijk! De afgelopen 18 jaar heb ik meer dan 850 lopers geholpen om de hardlooptechniek min of meer onder de knie te krijgen. Via flexloper.nl kan ik ook jou helpen bij het leren hardlopen met minder blessures en meer plezier!

Hoe ziet deze cursus eruit?

In deze 7 weken word je 4 keer verwacht voor een gezamenlijke praktijktraining. Dit doen we om de 2 weken, om het lichaam even de tijd te geven om aan de wijzigingen te wennen. In deze tussentijd krijg je wat ondersteunende oefenstof. Deze cursus A. is echt gericht op praktische tips, om beter en ontspannener te leren hardlopen. Als vervolg kun je kiezen voor cursus B of C.

Nadere informatie, zie www.flexloper.nl

Zaterdagmorgen 28 februari verzorgen we een vrijblijvende open les, waar je kunt ervaren wat deze cursus(sen) inhoudt. Trek je hardloopkleding aan, en kom voor een gratis proefles. Start om 10 uur bij  Schaersvoorde Stationsplein, Landbouwstraat 1, 7122 VM Aalten. (nabij Station)

Het is prettig dat je even een mail stuurt naar info@flexloper.nl zodat we weten wie we kunnen verwachten.

Met sportieve groet Henk Mengers.

Kijk voor meer informatie op onze site of neem vrijblijvend contact op voor meer informatie. Mail: info@flexloper.nl Telefoon: 06-12152304

Uitslagen van de Marathon van Sevilla(Spanje)

Barend Westervelt, Tim te Brake, Koen ten Napel, Mark te Brake en Daniel Booms

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

Mark te Brake 2:36.36, Tim te Brake 2:44.46, Barend Westervelt 3:04.05, Koen ten Napel 3:05.28 en Daniel Booms 3:08.14

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Van Es en Verbaandert winnen in Monaco met Nederlands record op de 5 kilometer

Diane van Es

Atlete Diane van Es heeft in Monaco de internationale wegrace over 5 kilometer gewonnen in een Nederlands record van 14 minuten en 33 seconden. De 26-jarige hardloopster bleef slechts één seconde verwijderd van de beste tijd ooit gelopen door een Europese atlete op deze afstand. Die staat met 14.32 op naam van de Italiaanse Nadia Battocletti.

De Europese atletiekfederatie moet die tijd nog erkennen als Europees record, waardoor Van Es nog altijd officieel de Europees recordhoudster is met 14.39. Die tijd liep ze vorig jaar in Monaco.

Van Es, winnares van het zilver op de 10.000 meter bij de EK van 2024, won de wegrace in het prinsdom met ruime voorsprong op de Belgische Jana Van Lent, die een Belgisch record van 14.48 noteerde. De derde plaats was voor de Sloveense Klara Lukan (15.04).

Bij de mannen was er ook Nederlands succes op de 5 kilometer. Tim Verbaandert won in Monaco in 13.24 en hij scherpte het Nederlands record aan met twee seconden. Verbaandert pakte het record af van Niels Laros, die vorig jaar in Monaco 13.26 had gelopen. Het Europees record op deze afstand is met 12.57 in handen van de Fransman Jimmy Gressier.

Juan Zijderlaan eindigde als tweede, vier seconden achter Verbaandert (13.28). De Fransman Valentin Gondouin werd derde in 13.29. (bron)

Is het slim om hardloopschoenen te rouleren?

Waarom zou je meer dan één paar schoenen gebruiken?

Je schoenen rouleren doe je om twee redenen: om je schoenen langer heel te houden en om jezelf heel te houden.

Waarom je schoenen rust nodig hebben

Je schoenen hebben een demping die uit schuim bestaat. De demping vangt de klappen van het hardlopen op. Bij elke stap wordt het schuim samengeperst en zet het weer uit, kilometers lang. Aan het einde van je loopje is die demping iets dunner dan aan het begin, daarom hebben je schoenen rust nodig. Je schoen heeft 24 tot 48 uur nodig om weer helemaal terug te veren. In die tijd kan ook het oude zweet en vocht verdampen. Zo houd je je schoenen langer veerkrachtig en fris. Zo gaan je hardloopschoenen langer mee.

Waarom jij wekelijks op meerdere schoenen wil lopen

Je schoenen gaan dus langer mee als je ze wat rust gunt, maar misschien heb jij helemaal geen 48 uur rust nodig om te herstellen en wil je morgen alweer lopen. Dan doe je er dus goed aan om meerdere schoenen te gebruiken. Ook omdat je dan je lichaam steeds een beetje anders belast. Dat zit zo:

Elke schoen heeft een iets andere demping, ondersteuning en zoolstructuur. Door te wisselen, verminder je herhaalde belasting op dezelfde spieren en pezen, waardoor je overbelasting en blessures voorkomt. Uiteindelijk komt overbelasting vooral door te vaak hetzelfde te doen zonder voldoende hersteltijd te nemen. Door je schoenen af te wisselen kun je die belasting wat minder eentonig maken. Zo kun je dus meer trainingsbelasting aan zonder dat je lichaam tegen gaat sputteren.

Verschillende soorten schoenen

Zoals we al zeiden is niet elke schoen hetzelfde. Veel mensen beginnen op een schoen waar je eigenlijk alles mee kan. Dat worden daily trainers genoemd. Wil je net wat meer, dan ga je op zoek naar schoenen voor specifieker werk. Denk aan schoenen die wat lichter zijn waardoor je er fijn tempo's en intervallen op kan afwerken of schoenen met extra veel demping voor rustige duurlopen. Veel hardlopers vinden het prettig om af te wisselen met hun schoenen. Daarom hebben veel hardlopers meerdere paren schoenen. Een korte rondvraag op de redactie van Runner's World wijst uit dat we allemaal rustig drie of vier paren afwisselen gedurende de week.

Is het niet zonde om zoveel schoenen te kopen?

Uit het Runner's World lezersonderzoek blijkt dat bijna tweederde van de respondenten per jaar twee of meer paar hardloopschoenen koopt. Dat is best veel, maar dat hoeft niet zonde te zijn. Dat hangt vooral af van de vraag of je de schoenen daadwerkelijk 'op' loopt. Een hardloopschoen gaat zo'n 400 tot 1500 kilometer mee, afhankelijk van het type schoen en hoe je ermee omgaat. Een carbonschoen is vaak na zo'n 400 kilometer al versleten, maar een daily trainer houdt het vaak wel 1000 kilometer vol.

Naast de afstand, gaat je schoen ook met de tijd achteruit. Ook als je je schoenen niet gebruikt gaan ze achteruit. Na zo'n twee jaar is de demping op. Je wil dus je schoenen binnen twee jaar 'op' lopen. Laten we ervan uit gaan dat je schoenen 1000 kilometer mee gaan. Dan kun je dus iedere week 10 kilometer lopen en dan zijn ze na twee jaar versleten. Als je 20 kilometer per week loopt, verslijt je al twee paar in die twee jaar. Kom je daar wel aan? Dan is het prima om meerdere schoenen te hebben. Sterker nog, het kan zelfs raadzaam zijn.

Naast de verschillen in belasting per schoen, is het ook slim om te rouleren met je schoenen zodat je beter kan monitoren wanneer een schoen op is. Als je een oude en een nieuwe schoen afwisselt, kun je waarschijnlijk goed het verschil voelen. Zo voel je ook beter wanneer een schoen echt geen demping meer geeft en je hem dus beter af kunt danken.

Is het beter ter voorkoming van blessures om je hardloopschoenen te rouleren?

Ja, als je fanatiek loopt - laten we zeggen 20 kilometer per week - kun je beter rouleren met je schoenen. Voor het geld of milieu hoef je het niet te laten. Je verslijt beide paren voordat ze te oud worden. Zo varieer je de belasting op je lichaam en kun je ook beter inschatten hoeveel demping je schoenen nog écht bieden.

Bonustip: Via apps als Garmin Connect of Strava kun je eenvoudig bijhouden op welke schoen je welke training hebt afgewerkt. Zo weet je precies hoeveel kilometer je erop hebt gelopen en weet je ook wanneer je naar nieuwe uit moet gaan kijken. (bron)

Van der Sar foundation schenkt AVA'70 twee framerunners

AVA'70 beschikt nu in totaal over vijf framerunners

AVA’70 is sinds eind januari 2026 een tweetal framerunners rijker. Een framerunner is een driewielige fiets, zonder pedalen met een borststeun en een stuur. Het is een sporthulpmiddel waarmee kinderen en volwassenen met een lichamelijke beperking zich kunnen voortbewegen door te lopen of te rennen.

De vereniging had zich vorig jaar aangemeld bij de Edwin van der Sar Foundation met het verzoek tot financiering van een framerunner. Deze stichting heeft sinds enkele jaren de krachten gebundeld met de hersenstichting. Uitgangspunt is dat sporten gezond is en voor mensen met een hersenaandoening is bewegen feitelijk noodzakelijk.

Van der Sar Sport- en Beweegsubsidie draagt bij aan projecten, zodat mensen met een beperking mee kunnen doen en aan kunnen sluiten bij reeds bestaande activiteiten bij verenigingen. De doelgroepen waar de van der Sar Foundation zich op richt  zijn mensen met een lichamelijke beperking zoals een Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH), spierziektes, diabetes en kwetsbare ouderen. 

AVA’70 kwam in aanmerking voor financiële ondersteuning bij de aanschaf van een tweetal framerunners, waardoor inclusief sporten in Aalten verder uitgebreid kan worden bij de atletiekvereniging.

Met deze twee nieuwe framerunners beschikt AVÄ’70 in totaal over een vijftal framerunners en deze uitbreiding maakt het mogelijk om meer mensen met  een lichamelijke beperking de mogelijkheid te bieden om te kunnen sporten.

Op woensdagmiddag trainen de framerunners samen met een hardloopgroep onder begeleiding van een atletiektrainer van AVA’70 van 14.30-15.15 uur op het complex van de vereniging. Op donderdagmiddag van 15.00-15.45 uur gebeurt dit onder begeleiding van een fysiotherapeut van Fysio Aalten.

Wil je ook de beweegmogelijkheden op de atletiekbaan met een framerunner ontdekken? Kom vrijblijvend langs om een framerunner zelf uit te proberen of nadere informatie te krijgen. (FR)

Verslag van de Sukerbietentrail in Lemele

Andre, Angelique en Bianca

Op een wat mistige februari zondagochtend vertrokken er vanuit diverse plekken in de Achterhoek auto’s richting Lemele, of all places. Wat was er dan toch te doen in het pittoreske Lemele, waar normaal in de winter helemaal niets te doen is op zondag ochtend? De Sukerbietentrail, een initiatief voor het goede doel van Team Sukerbiet. De start was vanaf natuurcamping de Lemeler Esch en dat betekende eigenlijk meteen ook dat het maximaal maar 450 deelnemers kon laten starten. Nu hou ik wel van leuke kleinschalige loopjes en als die ook nog voor het goede doel zijn, in plaats van georganiseerd door een commerciële organisatie, is dat mooi meegenomen. In de praktijk betekent dat vaak dat het heel gezellig is en georganiseerd door echte liefhebber. Het paste ook mooi in ons trainingsschema en dus waren we met maar liefst acht Achterhoekers aanwezig in het Sallandse.

Bij aankomst werden we hartelijk ontvangen door vrijwilligers van Team Sukerbiet en doorverwezen naar de startnummer uitgifte en de kleedkamer. De kleedkamer bleek een werktuigenloods waar de trekken en maaimachine iets aan de kant gezet waren en een paar picknicktafels neergezet waren. De ruimte werd al snel gevuld met lopers die een plekje zochten om zich om te kleden en vooral warm te blijven. Twee graden en mist was niet wat ik besteld had, ook niet waar ik op gerekend had met mijn korte broek. Het was er wel heel gezellig, met veel mensen uit de regio zo te horen. De 25 kilometer lopers mochten eerst starten, maar het startvak vulde zich in de laatste twee minuten.

Na de start liepen we de camping af en eigenlijk al bijna meteen de Archemer Berg op. Helaas was het uitzicht beperkt tot een paar honderd meter door de mist, maar de ontvangst door de enthousiaste vrijwilligers op de top maakte alles goed. Het tempo zat er eigenlijk meteen goed in, waarschijnlijk mede door de kou, maar ook de overige deelnemers gingen vlot van start. Lars was al meteen bij ons weggelopen (jeugdige overmoed?) en Rik en Michiel vonden het na de eerste paar kilometers welletjes en zakten iets terug in tempo. Gelukkig konden ze met zijn tweeën samen verder. Bleven we nog met zijn vieren over: Bianca, Angelique, Eric en ik. Het looppeloton was al snel uit elkaar gevallen en dus liepen we met ons groepje alleen, met slechts af en toe mensen die we inhaalden of die ons inhaalden.

Het parcours voerde ons door een heel mooi landschap, voor zover we dat konden zien dan… Ik was er ooit een keer eerder geweest, maar dat was al jaren geleden. Voor de anderen was alles nieuw dus extra mooi en interessant. De route bestond op meerdere plekken uit lussen waardoor je zowel de Archemer als de Lemeler Berg ook van alle kanten kon bewonderen. Dat betekende ook dat er best wat hoogtemeters in zaten en dat in combinatie met wat mullige zand paden maakte het tot een pittig parcours. Een aangezien we liepen alsof het een wedstrijd was moest natuurlijk ook alles hardgelopen worden.

Bianca was blij dat ze in haar strikte triathlonschema nog wat trails mocht lopen van de trainer en babbelde honderduit. Het viel blijkbaar niet op dat onze antwoorden steeds korter werden…. Eric keek af en toe vertwijfeld, maar gaf niet op. Bikkel! Het genieten van de omgeving werd op deze manier eigenlijk wel een beetje tot het minimum beperkt tot vooral het stuk voor de voeten…. Maar omdat niemand opgaf bleven we dus in een eigenlijk iets te vlot tempo doorrennen tot onze limiet bereikt was…. Mijn bovenbenen begonnen steeds meer te protesteren en ook een blaar op mijn voet begon zich te melden. Gewoon negeren…. De lange stukken vals plat in combinatie met los zand leken het uiteindelijk toch van ons te gaan winnen toen we bij ongeveer km 20 waren en we de zoveelste keer de Archemer Berg beklommen. Er moest toch een paar keer omhoog gewandeld worden…

Maar met nog meer aanmoedigingen van de vrijwilligers werd het tempo toch maar weer opgepakt. De laatste vijf kilometer liep het eigenlijk steeds vals plat naar beneden en kon het tempo zelfs nog weer wat omhoog tot we uiteindelijk met een soort van eindsprint na zo’n 2 1/2 uur de finish bereikten. Daar stond een heel verbaasde Lars ons op te wachten, die had ons nog lang niet verwacht. De oudjes doen het nog best hè Lars. Inge en John hadden de korte afstand gedaan en stonden al weer aangekleed op ons te wachten. Op een paar minuten na ons kwamen ook Rik en Michiel over de streep.

Hoewel we van tevoren niet hadden bedacht dat we in wedstrijdtempo zouden lopen liep het gewoon zo. Het mooie was dan ook dat we elkaar onderweg zo stimuleerden dat we uiteindelijk de snelste 25 km in tijden liepen. Voor Eric was zelfs het bijna een persoonlijk record, helaas was de afstand net iets te kort! Super tevreden trokken we snel weer wat droge en warme kleren aan en gingen we op zoek naar de warme chocolademelk met appelgebak. Helaas waren we niet de enigen en zeker niet de laatsten, waardoor we hevig teleurgesteld werden door de serveerster. Helemaal volgeboekt, geen enkel plekje meer. Helaas, dan maar weer op huus an! Op naar de volgende! (bron)

Tonnie Rave, een opkomende ster aan het hardloopfront

Tonnie Rave met zijn eerste gewonnen beker

Je hebt jeugdtalenten en je hebt laatbloeiers. Daarnaast heb je de 'zonder-ambitielopers' en de onverwachte ruwe diamanten die opeens aan het podiumoppervlak komen drijven. Zo’n onverwacht moment mocht ik afgelopen zondag meemaken.

Om negen uur in de ochtend zat ik al in mijn hardloopoutfit om 90 minuten later naar de MKW Moore Cross in Winterswijk te vertrekken. In full-Remimode, want niemand wilde met me mee. Zodra het asfalt vervangen wordt door gras en zand, haken toch veel mensen af. Nu hielp het ook niet dat deze cross al een keer verzet was omdat de Winterswijkse hardlopers van Archeus bang waren voor bevroren tenen. Je zou denken: winter, vorst, het zou wel eens kunnen sneeuwen, maar bij Archeus denken ze daar anders over. Maar het is hun feestje en eerlijk is eerlijk: het is er altijd gezellig en iedereen is vriendelijk.

De avond ervoor had ik Tonnie Rave nog proberen te activeren – u kent hem wel, het kleine broertje van top-ultra-atleet Heini Rave, momenteel wat in ruste op de langere afstanden, die alweer bijna een jaar lid is van AVA. Tonnie barst van de positieve eigenschappen, maar hij heeft ook een paar wat minder positieve trekjes. Zo kan Tonnie soms erg stiekem doen over zijn hardloopplannen. Laten we maar zeggen dat hij bij voorkeur gewoon zijn eigen plan trekt en zich weinig aantrekt van goedbedoelde adviezen van ondergetekende en zijn oudere broer. Het is wel: hoe langer je haar is, des te meer Tonnie naar je luistert.

Enfin, na wat ditjes en datjes was het al snel duidelijk dat Tonnie niet van plan was te gaan lopen. Zijn voorkeur was een soloduurloopje op rustig tempo. Daar Tonnie regelmatig met vrouwelijk schoon loopt, vroeg ik nog even of hij helemaal alleen zou gaan, maar dat was inderdaad het plan.

Tot mijn grote verbazing belde Tonnie mij iets na negenen. Mijn telefoongesprekken met Tonnie ga ik altijd in met een bepaalde tactiek. Voordat ik hem de kans geef iets te vertellen, zeg ik hem al wat hij me gaat vertellen. Dus ik nam op met: “Ah mooi Tonnie, je gaat dus wel mee naar Winterswijk.” Tonnie, onder de indruk van mijn helderziende gaven, kon alleen nog maar stamelen: “Ja, inderdaad, maar ik heb geen auto, mag ik met jou mee?”

Anderhalf uur later stond ik bij de goedlachse stukadoor annex vastgoedmagnaat voor de deur en reden we vanuit een mistig Aalten naar Winterswijk. Halverwege brak de zon door en bij Tonnie verschenen de eerste zweetdruppels op het voorhoofd. De lange broek, het thermoshirt, de compressiekousen tot de liezen, de elektrisch verwarmde handschoenen en de bontgevoerde Hoka’s waren misschien toch niet het beste idee.

Ik vertelde Tonnie dat ik wel hooggespannen verwachtingen van hem had voor de wedstrijd, omdat hij sinds begin dit jaar substantieel meer is gaan lopen. Meer dan 50 km per week is eerder regel dan uitzondering en ik sprak dan ook de verwachting uit dat hij zeker een minuut sneller dan vorig jaar zou zijn op dit parcours. Tonnie begon wat te sputteren, want echt racen is niet zijn hobby, maar wanneer de man eenmaal gevuld is met wedstrijdadrenaline, dan komt ook dat wel goed.

Eenmaal in Winterswijk bleek er ook een redelijke AVA-delegatie te zijn, waaronder mijn zusje, die arme Tonnie gelijk een veeg uit de pan gaf omdat hij niet zijn gele AVA-shirtje aan had. De rest van de Avajanen haakte gelijk in, met als gevolg dat Tonnie later in de auto bekende het lidmaatschap maar eens in te gaan wisselen voor Team Monasso wanneer dit gezeur telkens maar door zou gaan.

Tonnie en ik werkten onze wedstrijd af. Ik de tien kilometer in 43:19 en Tonnie de 5 km in 24:03. Tonnie was ruim sneller dan een jaar eerder en was tevreden met zijn prestatie, en ik hoopte stilletjes op een podiumplek bij de M40 achter Harm te Hennepe.

Op het kantoortje bij Archeus kreeg ik te horen dat ik vierde was geworden en omdat ik Tonnie niet te lang wilde laten wachten, besloten we weer naar Aalten te rijden. Ter hoogte van Vivaldi kreeg Tonnie een telefoontje van Ingrid van Zolingen. Waarom hij niet gebleven was? Want hij was derde geworden bij de M40 en werd gemist op het podium!

Tonnie greep naar het stuur, maar gelukkig kon ik ongelukken voorkomen. Eenmaal tot rust gekomen werd Ingrid gevraagd of zij de beker en de andere prijzen mee kon nemen. Van Vivaldi tot de Bongenkamp zat er een euforische hardloper naast mij. Zijn eerste prijs, podium, alle socials werden gevuld met foto’s en statistieken en nog in de auto stroomden de eerste gelukwensen binnen.

En het is ook niet niks, zo’n eerste podiumplek. Ik weet nog goed dat Frank Roos mij altijd “net niet” noemde en ik ben dan ook ontzettend blij dat Tonnie zo vroeg in zijn carrière al podium heeft gelopen. Maar noblesse oblige: de verwachtingen voor toekomstige wedstrijden zijn nu hooggespannen. De Gerard te Broke Loop: de familie verwacht een podiumplek. Koningsloop? Podiumplek voor Tonnie? Kramprun, bij de elites?

En ik bedenk dit niet zelf; een dag later belde Tonnie mij weer om te vertellen dat hij dacht bij de Voshaar 5000 én Hans Monasso en Heini Rave eruit te lopen. Ik heb maar gezegd dat die kans er zeker in zit.

Tegen AVA zou ik willen zeggen: koester dit talent. Tonnie is de Jutta Leerdam van de hardloopsport in Aalten. Knap en eigenzinnig, laat zo’n jongen tot bloei komen en leg er niet te veel druk op.

P.S.: Uiteindelijk bleek er een fout te zijn gemaakt. Ook ik hoorde op het podium (3e M40) en ook mijn zusje had de derde plek op de V40 veroverd. Ik ben benieuwd of ik mijn beker nog krijg.

Hans Monasso