Verslag van de Sukerbietentrail in Lemele

Andre, Angelique en Bianca

Op een wat mistige februari zondagochtend vertrokken er vanuit diverse plekken in de Achterhoek auto’s richting Lemele, of all places. Wat was er dan toch te doen in het pittoreske Lemele, waar normaal in de winter helemaal niets te doen is op zondag ochtend? De Sukerbietentrail, een initiatief voor het goede doel van Team Sukerbiet. De start was vanaf natuurcamping de Lemeler Esch en dat betekende eigenlijk meteen ook dat het maximaal maar 450 deelnemers kon laten starten. Nu hou ik wel van leuke kleinschalige loopjes en als die ook nog voor het goede doel zijn, in plaats van georganiseerd door een commerciële organisatie, is dat mooi meegenomen. In de praktijk betekent dat vaak dat het heel gezellig is en georganiseerd door echte liefhebber. Het paste ook mooi in ons trainingsschema en dus waren we met maar liefst acht Achterhoekers aanwezig in het Sallandse.

Bij aankomst werden we hartelijk ontvangen door vrijwilligers van Team Sukerbiet en doorverwezen naar de startnummer uitgifte en de kleedkamer. De kleedkamer bleek een werktuigenloods waar de trekken en maaimachine iets aan de kant gezet waren en een paar picknicktafels neergezet waren. De ruimte werd al snel gevuld met lopers die een plekje zochten om zich om te kleden en vooral warm te blijven. Twee graden en mist was niet wat ik besteld had, ook niet waar ik op gerekend had met mijn korte broek. Het was er wel heel gezellig, met veel mensen uit de regio zo te horen. De 25 kilometer lopers mochten eerst starten, maar het startvak vulde zich in de laatste twee minuten.

Na de start liepen we de camping af en eigenlijk al bijna meteen de Archemer Berg op. Helaas was het uitzicht beperkt tot een paar honderd meter door de mist, maar de ontvangst door de enthousiaste vrijwilligers op de top maakte alles goed. Het tempo zat er eigenlijk meteen goed in, waarschijnlijk mede door de kou, maar ook de overige deelnemers gingen vlot van start. Lars was al meteen bij ons weggelopen (jeugdige overmoed?) en Rik en Michiel vonden het na de eerste paar kilometers welletjes en zakten iets terug in tempo. Gelukkig konden ze met zijn tweeën samen verder. Bleven we nog met zijn vieren over: Bianca, Angelique, Eric en ik. Het looppeloton was al snel uit elkaar gevallen en dus liepen we met ons groepje alleen, met slechts af en toe mensen die we inhaalden of die ons inhaalden.

Het parcours voerde ons door een heel mooi landschap, voor zover we dat konden zien dan… Ik was er ooit een keer eerder geweest, maar dat was al jaren geleden. Voor de anderen was alles nieuw dus extra mooi en interessant. De route bestond op meerdere plekken uit lussen waardoor je zowel de Archemer als de Lemeler Berg ook van alle kanten kon bewonderen. Dat betekende ook dat er best wat hoogtemeters in zaten en dat in combinatie met wat mullige zand paden maakte het tot een pittig parcours. Een aangezien we liepen alsof het een wedstrijd was moest natuurlijk ook alles hardgelopen worden.

Bianca was blij dat ze in haar strikte triathlonschema nog wat trails mocht lopen van de trainer en babbelde honderduit. Het viel blijkbaar niet op dat onze antwoorden steeds korter werden…. Eric keek af en toe vertwijfeld, maar gaf niet op. Bikkel! Het genieten van de omgeving werd op deze manier eigenlijk wel een beetje tot het minimum beperkt tot vooral het stuk voor de voeten…. Maar omdat niemand opgaf bleven we dus in een eigenlijk iets te vlot tempo doorrennen tot onze limiet bereikt was…. Mijn bovenbenen begonnen steeds meer te protesteren en ook een blaar op mijn voet begon zich te melden. Gewoon negeren…. De lange stukken vals plat in combinatie met los zand leken het uiteindelijk toch van ons te gaan winnen toen we bij ongeveer km 20 waren en we de zoveelste keer de Archemer Berg beklommen. Er moest toch een paar keer omhoog gewandeld worden…

Maar met nog meer aanmoedigingen van de vrijwilligers werd het tempo toch maar weer opgepakt. De laatste vijf kilometer liep het eigenlijk steeds vals plat naar beneden en kon het tempo zelfs nog weer wat omhoog tot we uiteindelijk met een soort van eindsprint na zo’n 2 1/2 uur de finish bereikten. Daar stond een heel verbaasde Lars ons op te wachten, die had ons nog lang niet verwacht. De oudjes doen het nog best hè Lars. Inge en John hadden de korte afstand gedaan en stonden al weer aangekleed op ons te wachten. Op een paar minuten na ons kwamen ook Rik en Michiel over de streep.

Hoewel we van tevoren niet hadden bedacht dat we in wedstrijdtempo zouden lopen liep het gewoon zo. Het mooie was dan ook dat we elkaar onderweg zo stimuleerden dat we uiteindelijk de snelste 25 km in tijden liepen. Voor Eric was zelfs het bijna een persoonlijk record, helaas was de afstand net iets te kort! Super tevreden trokken we snel weer wat droge en warme kleren aan en gingen we op zoek naar de warme chocolademelk met appelgebak. Helaas waren we niet de enigen en zeker niet de laatsten, waardoor we hevig teleurgesteld werden door de serveerster. Helemaal volgeboekt, geen enkel plekje meer. Helaas, dan maar weer op huus an! Op naar de volgende! (bron)

Tonnie Rave, een opkomende ster aan het hardloopfront

Tonnie Rave met zijn eerste gewonnen beker

Je hebt jeugdtalenten en je hebt laatbloeiers. Daarnaast heb je de 'zonder-ambitielopers' en de onverwachte ruwe diamanten die opeens aan het podiumoppervlak komen drijven. Zo’n onverwacht moment mocht ik afgelopen zondag meemaken.

Om negen uur in de ochtend zat ik al in mijn hardloopoutfit om 90 minuten later naar de MKW Moore Cross in Winterswijk te vertrekken. In full-Remimode, want niemand wilde met me mee. Zodra het asfalt vervangen wordt door gras en zand, haken toch veel mensen af. Nu hielp het ook niet dat deze cross al een keer verzet was omdat de Winterswijkse hardlopers van Archeus bang waren voor bevroren tenen. Je zou denken: winter, vorst, het zou wel eens kunnen sneeuwen, maar bij Archeus denken ze daar anders over. Maar het is hun feestje en eerlijk is eerlijk: het is er altijd gezellig en iedereen is vriendelijk.

De avond ervoor had ik Tonnie Rave nog proberen te activeren – u kent hem wel, het kleine broertje van top-ultra-atleet Heini Rave, momenteel wat in ruste op de langere afstanden, die alweer bijna een jaar lid is van AVA. Tonnie barst van de positieve eigenschappen, maar hij heeft ook een paar wat minder positieve trekjes. Zo kan Tonnie soms erg stiekem doen over zijn hardloopplannen. Laten we maar zeggen dat hij bij voorkeur gewoon zijn eigen plan trekt en zich weinig aantrekt van goedbedoelde adviezen van ondergetekende en zijn oudere broer. Het is wel: hoe langer je haar is, des te meer Tonnie naar je luistert.

Enfin, na wat ditjes en datjes was het al snel duidelijk dat Tonnie niet van plan was te gaan lopen. Zijn voorkeur was een soloduurloopje op rustig tempo. Daar Tonnie regelmatig met vrouwelijk schoon loopt, vroeg ik nog even of hij helemaal alleen zou gaan, maar dat was inderdaad het plan.

Tot mijn grote verbazing belde Tonnie mij iets na negenen. Mijn telefoongesprekken met Tonnie ga ik altijd in met een bepaalde tactiek. Voordat ik hem de kans geef iets te vertellen, zeg ik hem al wat hij me gaat vertellen. Dus ik nam op met: “Ah mooi Tonnie, je gaat dus wel mee naar Winterswijk.” Tonnie, onder de indruk van mijn helderziende gaven, kon alleen nog maar stamelen: “Ja, inderdaad, maar ik heb geen auto, mag ik met jou mee?”

Anderhalf uur later stond ik bij de goedlachse stukadoor annex vastgoedmagnaat voor de deur en reden we vanuit een mistig Aalten naar Winterswijk. Halverwege brak de zon door en bij Tonnie verschenen de eerste zweetdruppels op het voorhoofd. De lange broek, het thermoshirt, de compressiekousen tot de liezen, de elektrisch verwarmde handschoenen en de bontgevoerde Hoka’s waren misschien toch niet het beste idee.

Ik vertelde Tonnie dat ik wel hooggespannen verwachtingen van hem had voor de wedstrijd, omdat hij sinds begin dit jaar substantieel meer is gaan lopen. Meer dan 50 km per week is eerder regel dan uitzondering en ik sprak dan ook de verwachting uit dat hij zeker een minuut sneller dan vorig jaar zou zijn op dit parcours. Tonnie begon wat te sputteren, want echt racen is niet zijn hobby, maar wanneer de man eenmaal gevuld is met wedstrijdadrenaline, dan komt ook dat wel goed.

Eenmaal in Winterswijk bleek er ook een redelijke AVA-delegatie te zijn, waaronder mijn zusje, die arme Tonnie gelijk een veeg uit de pan gaf omdat hij niet zijn gele AVA-shirtje aan had. De rest van de Avajanen haakte gelijk in, met als gevolg dat Tonnie later in de auto bekende het lidmaatschap maar eens in te gaan wisselen voor Team Monasso wanneer dit gezeur telkens maar door zou gaan.

Tonnie en ik werkten onze wedstrijd af. Ik de tien kilometer in 43:19 en Tonnie de 5 km in 24:03. Tonnie was ruim sneller dan een jaar eerder en was tevreden met zijn prestatie, en ik hoopte stilletjes op een podiumplek bij de M40 achter Harm te Hennepe.

Op het kantoortje bij Archeus kreeg ik te horen dat ik vierde was geworden en omdat ik Tonnie niet te lang wilde laten wachten, besloten we weer naar Aalten te rijden. Ter hoogte van Vivaldi kreeg Tonnie een telefoontje van Ingrid van Zolingen. Waarom hij niet gebleven was? Want hij was derde geworden bij de M40 en werd gemist op het podium!

Tonnie greep naar het stuur, maar gelukkig kon ik ongelukken voorkomen. Eenmaal tot rust gekomen werd Ingrid gevraagd of zij de beker en de andere prijzen mee kon nemen. Van Vivaldi tot de Bongenkamp zat er een euforische hardloper naast mij. Zijn eerste prijs, podium, alle socials werden gevuld met foto’s en statistieken en nog in de auto stroomden de eerste gelukwensen binnen.

En het is ook niet niks, zo’n eerste podiumplek. Ik weet nog goed dat Frank Roos mij altijd “net niet” noemde en ik ben dan ook ontzettend blij dat Tonnie zo vroeg in zijn carrière al podium heeft gelopen. Maar noblesse oblige: de verwachtingen voor toekomstige wedstrijden zijn nu hooggespannen. De Gerard te Broke Loop: de familie verwacht een podiumplek. Koningsloop? Podiumplek voor Tonnie? Kramprun, bij de elites?

En ik bedenk dit niet zelf; een dag later belde Tonnie mij weer om te vertellen dat hij dacht bij de Voshaar 5000 én Hans Monasso en Heini Rave eruit te lopen. Ik heb maar gezegd dat die kans er zeker in zit.

Tegen AVA zou ik willen zeggen: koester dit talent. Tonnie is de Jutta Leerdam van de hardloopsport in Aalten. Knap en eigenzinnig, laat zo’n jongen tot bloei komen en leg er niet te veel druk op.

P.S.: Uiteindelijk bleek er een fout te zijn gemaakt. Ook ik hoorde op het podium (3e M40) en ook mijn zusje had de derde plek op de V40 veroverd. Ik ben benieuwd of ik mijn beker nog krijg.

Hans Monasso

Hardlopen met minder blessures en meer plezier - deel 3

In 6-9 weken laten we je ervaren, hoe je lichter en prettiger kunt hardlopen

HARDLOOPTECHNIEK

Van flexrunner.nl kun je geen lid worden! Wat doen wij dan wel?

Via kortdurende cursussen, kunnen we je helpen bij het verbeteren van je hardlooptechniek. In 6-9 weken laten we je ervaren, hoe je lichter en prettiger kunt hardlopen. Dit voorkomt meestal blessures, en het is ook een vorm van energiebesparing.

Misschien is het je wel eens opgevallen dat je sommige lopers nauwelijks hoort voorbijkomen, en dat anderen nogal stampen en hijgen. Dit is gedeeltelijk aanleg, maar hoofdzakelijk een verschil in hardlooptechniek. We kunnen je laten zien en vooral ervaren, dat menigéén kan veranderen van een werkpaard naar een sierpaard.

Ben je al even bezig, en loopt je al 3 kilometer hard, dan hebben we module A.praktijkcursus. Voor de wat meer ervaren lopers, die minstens 7 km kunnen lopen, module B.praktijk en theorie. Zoek je begeleiding naar een wedstrijd 5-10 of 15 km, dan hebben we C.wedstrijdvoorbereiding.

Voor meer informatie over deze verschillende modules, zie www.flexloper.nl

Zaterdagmorgen 28 februari verzorgen we een open les, waar we de diverse loopmogelijkheden laten zien en ervaren. Trek je hardloopkleding aan, en kom voor een gratis proefles om 10 uur bij  Sporthal Stationsplein, Landbouwstraat 1, 7122 VM Aalten.

Het is prettig dat je even een mail stuurt naar info@flexloper.nl dat we weten wie we kunnen verwachten.

Met sportieve groet Henk Mengers.

Kijk voor meer informatie op onze site of neem vrijblijvend contact op voor meer informatie. Mail: info@flexloper.nl Telefoon: 06-12152304

De Zevenbultenloop andersom - de afsluiting

We hebben een mooie 5^e editie van de Zevenbultenloop achter de rug. We gaan ‘em nog één keer doen, om het af te leren! Zoals al eerder vermeld op dit fijne weblog willen we als organisatie alle leeftijdsklassementswinnaars in het zonnetje zetten. Dat hebben ze dik verdiend!

 

Aanstaande zondag, 15 februari 2026 zouden we het erg leuk vinden om met deze winnaars de Zevenbultenloop nog één keertje te lopen. Maar dan andersom! Soms moet je de dingen eens van de andere kant bekijken. Na afloop trakteren we op een kop koffie / thee / chocolademelk met een lekker stuk appeltaart. We verzamelen om 8.45 uur aan de Hofstraat 20 te Aalten (kantoor Rinke ter Haar Architectuur). Je kunt daar ook je spullen kwijt. Om 9.00 uur vertrekken we in een rustig tempo (zo rond de 6.15 min / km) naar de Markt. 

 

Wie waren ook al weer die winnaars?

 

Dames, 40+:           Annemarie Arentsen                 01:06:09 (parcoursrecord)

Heren, 40+:           Daan te Bokkel                           01:03:17

Dames, 50+:           Gerdy Hoornenborg                  01:16:39

Heren, 50+:            Ruud Baars                                01:02:01

Dames, 60+:           Ankie te Brake                           01:49:16

Heren, 60+:            Erik Schokkin                             01:15:00

 

Ach, en weet je: hoe meer zielen hoe meer vreugd! Als er meer mensen mee willen lopen: van harte welkom! Iedereen mag mee doen, maar geef je wel even op. Dan weten we hoeveel stukken appeltaart we in moeten slaan. Let op: het is een bulterig parcours van 15 km lang.

 

Zo mogen de winnaars van editie 2026 natuurlijk ook meedoen. De mooie T-shirts zijn klaar en worden zondag uitgereikt. (Mocht je niet kunnen, geen ramp; dan wordt het T-shirtje nagebracht een deze dagen.) Dit zijn de gelukkige winnaars:

 

1.       Leon Jentink                     00:54:43 (parcoursrecord)

7.       Hans Monasso                 01:05:50

24.     Peter Ebbers                    01:21:29

25.     Harm ter Maat                  01:23:38

31.     Gerben Oldenhave           01:26:42

7^e van onderen: Walter Vaags    03:05:07

 

Ook oud-winnaars zijn uiteraard welkom. Als je mee wilt lopen: trek dan je Zevenbultenloop-shirtje aan. Da’s leuk voor de foto! Over foto’s gesproken: de prijs voor de mooiste foto is gewonnen door Evelien Hillen. Ze heeft toegezegd dat ze in haar nieuwe shirtje nog een keer de winnende pose voor ons gaat showen aanstaande zondag. Komt dat zien!

 

Tot zondag!

Sportieve groet van de Zevenbultenloop-organisatie

Bart Wesselink, Geert Wevers en Rinke ter Haar

 

Deelnemers aan de Zevenbultenloop – andersom:

1. Bart Wesselink 2. Geert Wevers 3. Rinke ter Haar 4. Evelien Hillen 5. Annemarie Arentsen 6. Roy Mengerink, 7. Ingrid van Zolingen, 8. Linda Scholten, 9. Siep van Schepen, 10. Frank Roos, 11. Henk te Beest, 12. Bart Visser, 13. Wouter Burgwal

Uitslagen en verslag van de 46e Groet uit Schoorl Run

Mooie tijd voor Tom Wevers op de halve marathon

Koster en Gulikers grijpen EK-limiet bij Groet uit Schoorl Run

Tijdens de Groet uit Schoorl Run zijn Maureen Koster en Jennifer Gulikers erin geslaagd om de limiet van het EK 10.000 meter in Birmingham te lopen. Koster bekroonde haar sterke race met een tijd van 31.35 minuten, terwijl Gulikers met 32.00 eveneens onder de vereiste limiet dook. De overwinning ging naar de Marokkaanse Soukaina Atanane, die een tijd van 31.20 klokte. Bij de mannen ging de winst op de Mizuno 10 km naar Keneth Kiprop uit Oeganda, die in 27.56 na een nek-aan-nekrace tot op de finishlijn Jenberu Sisay Misganaw uit Ethiopië nipt voorbleef.

Sportorganisatie Le Champion creëerde vandaag een apart startmoment voor de vrouwen, tien minuten vóór de mannen. Vanaf de eerste meters lag het tempo hoog, met de EK-limiet van 32.14 als duidelijk doel voor Koster en Gulikers. Er werd goed samengewerkt met de twee Belgische dames Lisa Rooms en Julie Voet, die met dezelfde ambitie naar Schoorl waren afgereisd. In de openingsfase nam Gulikers veel kopwerk voor haar rekening, maar gaandeweg de wedstrijd moest zij Rooms, Koster en Voet voor zich laten gaan. Op het snelle parcours door de Schoorlse duinen plaatste Atanane vervolgens een aanval op het viertal. Ze passeerde de vier dames en ging er overtuigend met de winst vandoor (31.20). Achter haar volgde Rooms als tweede in 31.34, op de voet gevolgd door Koster in 31.35. Met een vierde en vijfde plaats voor respectievelijk Voet (31.54) en Gulikers (32.00) was het limietenfeest compleet.

Koster was na de finish zichtbaar opgelucht: “De women’s-only race was zo’n mooie mogelijkheid om ons te plaatsen voor het EK. Na mijn voedselvergiftiging van vorige week was het een beetje een risico om te starten, maar het is goed uitgepakt en ik heel blij met dit resultaat.” Na de prestaties van vandaag komen zowel Koster als Gulikers in aanmerking voor selectie door de Atletiekunie voor het EK 10.000 meter deze zomer in Birmingham.

Mannenrace tot finishlint spannend

Na het vrouwen­spektakel was het de beurt aan de mannen, die onder luid applaus over de Heereweg richting finish stormden. De Oegandees Keneth Kiprop en de Ethiopiër Jenberu Sisay Misganaw controleerden vanaf de start de wedstrijd. Hun duel kreeg pas in de slotfase een definitieve ontknoping, waarbij uiteindelijk Kiprop aan het langste eind trok. Hij bleef net onder de magische grens van 28 minuten en won in 27.56. Misganaw finishte als tweede in dezelfde tijd, terwijl de Nederlander Mahadi Abdi Ali het podium completeerde (28.26). Opvallend was de breedte van het veld: ook daarachter werden toptijden gelopen, met een bijzonder snelle top tien.

Overige afstanden

Eerder op de dag stonden ook de Kids Run, de halve marathon (21,1 km) en de 30 km op het programma. De 21,1 km werd gewonnen door de Nederlanders Kristof van Malderen in 1.11.36 en Jill Holterman met een ruime voorsprong in 1.14.23. De snelste man en vrouw op de 30 km waren Simon D’hoore (1.39.04) en Renée Cardinaals (1.56.08).

Editie 2027

De volledig uitverkochte editie van de Groet uit Schoorl Run trok meer dan 10.000 hardlopers en bewees opnieuw haar status als een van de snelste en meest geliefde loopwedstrijden van Nederland. Volgend jaar vindt de 47e editie plaats op zondag 14 februari. (bron)

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

10 kilometer: Jeroen Houwers 33.54 min, Paula Verwaaijen 49.05 min, Denise van der Donk 49.07 min, Wiebe Houwers 56.24 min

halve marathon: Tom Wevers 1:29.09, Manon Rutgers 2:06.56

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de 13e Moore MKW Cross in Winterswijk

Henkjan Wieberdink, Hans Monasso, Walter Vaags, Evelien Hillen, Ingrid van Zolingen, Tonnie Rave en Arja te Brake

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Trillen, duizelig en trek na het eten: dit is de oplossing (en de oorzaak)

Zo’n 30% van de hardlopers krijgt er mee te maken: Een dip in je bloedsuikerspiegel na het eten.

Zo’n 30% van de hardlopers krijgt er mee te maken: Een dip in je bloedsuikerspiegel na het eten. Het kan ervoor zorgen dat je duizelig of misselijk wordt en het idee hebt weer honger te hebben, ook al heb je net je ontbijt of lunch achter de kiezen. Hoe dit precies werkt en wat je er tegen kunt doen: Runner’s World legt het je uit.

Wat is hypoglycaemie?

Koolhydraten die we eten (zoals in brood, pasta, snoep en sportdrank) worden door ons lichaam afgebroken tot glucose. Door de opname van glucose stijgt onze bloedsuikerspiegel en voelen we ons energiek. Wanneer je echter snel en/of veel suikers eet zal je lichaam meer insuline produceren. Insuline verwijdert de suikers uit onze bloedbaan. Met als gevolg een daling van de bloedsuikerspiegel. We noemen dit hypoglycaemie. Wat je eet, hoeveel je eet en wanneer je eet heeft invloed op de hoeveelheid insuline die je produceert. Als hardloper kun je, als het tegenzit, te maken krijgen met reactieve hypoglycaemie. Als je begint met sporten gaat je lichaam koolhydraten (suikers) verbruiken. Je bloedsuiker zal dan nog verder dalen en het gevoel van duizeligheid en trek kan verder toenemen. Het gevoel kan heel vervelend zijn en een goede training in de weg staan. Maar gelukkig er is vrijwel altijd iets aan te doen. Belangrijk is dat je kijkt naar wat je eet, wanneer je eet en hoeveel je eet.

Wat zijn de nadelen van snelle suikers?

Producten die vooral bestaan uit snelle suikers (denk aan wit brood, zoet beleg, cornflakes, witte pasta en natuurlijk snoep en sportdrank) zorgen over het algemeen voor een snellere toename van de bloedsuikerspiegel en vervolgens een grotere insulinereactie (en dus daling van je bloedsuikerspiegel). Door voor je training producten te eten die vezels, vet of eiwit bevatten vertraag je de stijging van je bloedsuiker. Denk aan havermout met volle melk, volkorenbrood met eiwitrijk beleg (kaas/ei) of volle yoghurt met ongezoete muesli.

Welke producten zorgen voor een minder snelle stijging van je bloedsuikerspiegel?

Overigens reageren mensen verschillend op diverse producten. Onderzoek liet zien dat bijvoorbeeld een tomaat bij sommige mensen zorgt voor een enorme piek in de bloedsuikerspiegel, terwijl dit bij anderen vrijwel geen effect had. Door bij te houden wanneer jouw klachten ontstaan en wat je daarvoor gegeten hebt krijg je meer inzicht in je klachten. Goed om te weten: de manier waarop je een product klaarmaakt kan invloed hebben op de insulinereactie. Zo zorgen afgekoelde koolhydraatbronnen (denk aan overnight oats en bijvoorbeeld koude pasta/aardappelen/rijst) voor een minder snelle stijging van je bloedsuikerspiegel en is geroosterd brood beter als je vaak klachten ervaart dan vers brood. Eet je producten met vezels, vet en/of eiwit, zorg dan wel dat je ruim voor je training gegeten hebt.

Wanneer kan je als hardloper het best eten?

Als er een training op het programma staat eet je het liefst zo’n 2-3 uur daarvoor je laatste grote maaltijd. Zo geef je jouw lichaam de tijd om de energie op te nemen. Kies je voor producten met langzamere koolhydraten (zoals volkorenbrood, havermout, muesli, volkoren pasta) dan heb je ook na 2-3 uur nog energie om je training goed te kunnen volbrengen. Het liefst eet je (om je bloedsuikerspiegel niet te verstoren) niets in het laatste uur voor je training, met uitzondering van het laatste kwartier. Door dan juist een kleine snack te eten met wat snelle suikers zorg je ervoor dat je bloedsuikerspiegel niet te laag is of wordt tijdens het trainen. Denk dan bijvoorbeeld aan een rijpe banaan of een handje rozijnen. Bedenk wel dat een te kleine maaltijd 2-3 uur voor het sporten ook kan zorgen voor een te lage bloedsuikerspiegel. Heb je alleen ontbeten met een bakje kwark met een handje bosbessen en wil je 3 uur later hard gaan lopen. Dan kun je erop rekenen dat je een te lage bloedsuikerspiegel hebt bij de start van je training en dat die verder zal dalen tijdens je training. Kortom: Eet 2-3 uur voor je training een maaltijd met langzame koolhydraten en eet dan eventueel in het laatste kwartier nog een kleine snack.

Hoeveel eet je voordat je gaat trainen?

Zowel een te kleine als een te grote maaltijd voor het trainen kan zorgen voor een daling van je bloedsuikerspiegel. Eet je te veel dan komt er een grote hoeveelheid suiker in je bloed, zal je lichaam veel insuline produceren en krijg je vervolgens een grotere dip. Maar als er te weinig energie binnenkomt zal je lichaam bij de begin van je training al starten met een lage bloedsuiker en dit zal alleen maar toenemen met de duur van je training.

Als je vaak te maken krijgt met een zogenaamde hypo (zowel tijdens je training als daarbuiten) is het goed om eens te kijken naar hoe jouw voedingspatroon eruit ziet. Bestaat jouw dieet voornamelijk uit snelle suikers (wit brood, zoet beleg, sportdrank, witte pasta) dan loop je meer risico op een schommelende bloedsuikerspiegel. Ook als je eetpatroon sterk wisselt van grote maaltijden naar periodes waarin je heel weinig eet kan je meer klachten ervaren. Heb je gisteren een behoorlijke portie eten naar binnen gewerkt in een moment dan kan je daar de volgende dag nog last van hebben. Maar ook wanneer je gisteren juist te weinig hebt gegeten of een intensieve training hebt afgewerkt kan je daar vandaag nog de rekening van gepresenteerd krijgen.

Kortom

Heb je vaak te maken met een hypo? Kijk dan eens goed naar wat je, wanneer eet. Probeer meer vezelrijke producten in je dieet op te nemen en vermijd zowel te grote maaltijden als lange periodes waarin je niet eet. Probeer te achterhalen welke producten vooral zorgen voor de schommelingen in jouw bloedsuikerspiegel. Vul voldoende energie aan na je training zodat je energieniveau stabiel blijft gedurende de dag. (bron)

Wat is een Stryd hardloopvermogensmeter en hoe werkt het?

Je bevestigt je Stryd aan je linker- of rechterschoen

Hardlopen op vermogen wint aan terrein, maar is voor veel lopers nog onbekend. In dit artikel leggen we uit wat lopen op vermogen is, waarom steeds meer lopers ermee trainen en hoe de Stryd hardloopvermogensmeter daarbij wordt ingezet.

Wat is lopen op vermogen?

Lopen op vermogen is een manier om hardloopinspanning te meten aan de hand van geleverde energie, uitgedrukt in watt. In plaats van te kijken naar tempo of hartslag, richt lopen op vermogen zich op wat een loper daadwerkelijk aan werk levert tijdens het hardlopen.

Tempo wordt beïnvloed door externe factoren zoals wind, hoogteverschil en ondergrond. Hartslag reageert vertraagd en is gevoelig voor omstandigheden zoals temperatuur, stress en vermoeidheid. Vermogen reageert direct op verandering in inspanning en blijft daardoor stabieler onder wisselende omstandigheden.

Juist die directe relatie met inspanning maakt lopen op vermogen interessant voor hardlopers die consistenter willen trainen en hun belasting beter willen begrijpen.

Waarom kiezen steeds meer hardlopers voor lopen op vermogen?

De populariteit van lopen op vermogen is de afgelopen jaren sterk toegenomen. Dat komt vooral doordat het een aantal beperkingen van traditionele meetwaarden ondervangt:

-Tempo zegt iets over snelheid, niet over inspanning

-Hartslag loopt achter op de daadwerkelijke belasting

-Vermogen laat direct zien hoe hard je werkt

Bij dezelfde inspanning kan het tempo verschillen, bijvoorbeeld bij tegenwind of tijdens het lopen van een heuvel of viaduct. Het vermogen blijft in dat geval een betrouwbaardere indicator van belasting.

Wat is een Stryd hardloopvermogensmeter?

Stryd is een hardloopvermogensmeter: een kleine sensor die op de schoen wordt bevestigd en tijdens het lopen het hardloopvermogen berekent. Dit vermogen wordt weergegeven in watt en kan live worden afgelezen op een sporthorloge.

Stryd is:

-geen GPS-horloge

-geen hartslagmeter

-maar een aanvullend meetinstrument

De sensor is specifiek ontwikkeld voor hardlopen en verschilt daarmee van algemene bewegings- of fitnesstrackers.

Hoe meet Stryd hardloopvermogen?

Het is op dit moment niet mogelijk om hardloopvermogen direct te meten, zoals dat bij een vermogensmeter op de fiets wel het geval is. Bij hardlopen ontbreekt een vast mechanisch aangrijpingspunt.

Stryd berekent het hardloopvermogen door verschillende meetgegevens te combineren tot één vermogenswaarde. Zonder in technische details te treden, worden onder andere de volgende factoren meegenomen:

-Versnelling en afzet van de voet

-Contacttijd met de grond

-Verticale en horizontale beweging

-Veranderingen in tempo

-Hoogteverschil (klimmen en dalen)

Door deze gegevens te combineren, berekent Stryd hoeveel mechanisch vermogen nodig is om het lichaam voort te bewegen. Het resultaat is een waarde die direct reageert op veranderingen in inspanning.

Waarom is hardloopvermogen een stabiele waarde om mee te trainen?

Het grote voordeel van hardloopvermogen is de directe respons op inspanning. Waar hartslag vaak pas na enkele minuten stijgt en tempo wordt beïnvloed door de omgeving, verandert vermogen onmiddellijk wanneer de belasting toeneemt of afneemt.

Dat maakt vermogen bijzonder geschikt voor:

-heuvelachtig terrein

-wisselende weersomstandigheden

-intervaltraining en tempotraining

Twee trainingen met een vergelijkbaar gemiddeld vermogen hebben daardoor vaak ook een vergelijkbare trainingsbelasting gehad, zelfs als het tempo verschilt.

Hoe werkt Stryd in de praktijk?

In de praktijk is het gebruik van Stryd eenvoudig:

-De sensor wordt bevestigd op de schoen

-Koppeling met een sporthorloge (o.a. Garmin, COROS, Polar en Apple Watch)

-Tijdens het lopen is het actuele en gemiddelde vermogen zichtbaar

Na afloop kunnen trainingen worden geanalyseerd in Stryd PowerCenter of in de Stryd app. Hier worden vermogen, belasting en trends inzichtelijk gemaakt.

Wat kun je met lopen op vermogen doen?

Lopen op vermogen biedt een aantal praktische voordelen:

-Constanter trainen, los van omstandigheden

-Betere vergelijking van trainingen op verschillende routes

-Objectiever inzicht in trainingsbelasting

-Een wedstrijd zo energiezuinig mogelijk indelen

Voor veel lopers vormt vermogen een waardevolle aanvulling op tempo en hartslag, niet per se een vervanging daarvan.

Voor wie is lopen op vermogen – en Stryd – geschikt?

Een Stryd hardloopvermogensmeter is vooral geschikt voor:

-Hardlopers die efficiënter willen trainen

-Hardlopers die sneller willen worden, maar blijven hangen op hetzeflde niveau

-Prestatiegerichte lopers van 5 km tot de marathon

-Lopers in heuvelachtig of wisselend terrein

-Lopers die hun trainingen graag in detail analyseren

Voor lopers die uitsluitend recreatief lopen zonder datagedreven benadering, is de toegevoegde waarde beperkter.

Veelgestelde vragen over lopen op vermogen

Is lopen op vermogen ingewikkeld?

De achterliggende theorie kan verdiepend zijn, maar in de praktijk draait het om één centrale waarde: het vermogen in watt.

Is Stryd alleen voor gevorderde lopers?

Nee, maar het meeste rendement haal je eruit als je bewust met training bezig bent.

Heb ik voldoende aan één Stryd?

Ja, je bevestigt je Stryd aan je linker- of rechterschoen. Het is mogelijk om met twee Stryd-sensoren te lopen. In dat geval krijg je aanvullende informatie over links-rechtsbalans. Voor het meten van hardloopvermogen en het trainen op vermogen is één Stryd echter voldoende.

Bestaan er trainingsschema’s op vermogen?

Veel bestaande hardloopschema’s zijn nog gebaseerd op tempo of hartslag. Steeds vaker worden deze schema’s echter ook vertaald naar vermogen. Via Stryd zelf zijn trainingsschema’s beschikbaar die volledig op vermogen zijn gebaseerd.

Hoe weet ik op welk vermogen ik moet lopen?

Vermogenszones en wedstrijdvermogens (van 5 km tot en met marathon) worden bepaald op basis van je Critical Power. Dit is een individueel omslagpunt, uitgedrukt in watt, en vormt de basis voor trainen op vermogen. Nadat je bent begonnen met lopen met Stryd, wordt je Critical Power automatisch bepaald en voortdurend geactualiseerd op basis van je trainingen.

Mijn horloge berekent ook vermogen, waarom heb ik een Stryd nodig?

Steeds meer sporthorloges tonen een berekend hardloopvermogen. Deze vermogenswaarde is meestal gebaseerd op GPS-gegevens en algemene bewegingsdata. Stryd is specifiek ontwikkeld als hardloopvermogensmeter en gebruikt hiervoor sensorgegevens op de schoen. Daardoor is het vermogen doorgaans stabieler, vooral bij wisselende omstandigheden. Een belangrijk verschil is dat Stryd rekening houdt met wind, terwijl horloges het vermogen hier niet op aanpassen. Daarnaast biedt Stryd een uitgebreid analyseplatform en trainingsstructuur die volledig is ingericht op trainen en racen op vermogen. (bron)

Foto's en uitslagen van de Survival in Gendringen - deel 2

De start van één van de onderdelen

Klik op de link voor de foto's van Michiel Tebeest

fotoalbum

AVA'70 start voorjaarsclinic

De flyer van de clinic

Fit het voorjaar in?  Zou jij wel eens mee willen doen aan de Businessrun bij de GTM-Loop of misschien de Montferlandrun? Wil jij het hardlopen wel gaan oppakken, maar weet je niet precies hoe? Lijkt het je gezellig om samen met een groepje sportief bezig te zijn? Het kan allemaal…….

Binnenkort wordt er bij AVA`70 wederom gestart met een cursus “Hardlopen voor beginners.” Tientallen lopers en loopsters hebben in het verleden reeds deelgenomen aan de cursus en velen hebben de smaak inmiddels flink te pakken. Onder deskundige leiding wordt er gedurende 10 weken gewerkt aan de grondbeginselen van het hardlopen. Daarnaast wordt er ook aandacht besteedt aan de warming-up, de lichaamshouding, het schoeisel e.d.

De eerste trainingsavond vindt plaats op maandag 2 maart a.s. om 19.30 uur op het  AVA`70 complex, Bredevoortsestraatweg 110-a in Aalten. Aan deze clinic “lopen voor beginners” kunnen maximaal 20  startende atleten deelnemen. Voor dit aantal is gekozen om de deelnemers voldoende aandacht te kunnen geven tijdens de trainingen. Voor nadere informatie en aanmelding kunt je mailen naar clinic@ava70.nl

Powerwalking en Sportief Wandelen vormen binnen AVA`70 ook een onderdeel van de activiteiten en mogen zich verheugen in een steeds verder groeiende belangstelling. Er wordt op verschillende dagen een mooie route afgelegd in het prachtige buitengebied van Aalten. Voor verdere inlichtingen kunnen geïnteresseerden contact opnemen met:

André Balke (balke6457@gmail.com) - Powerwalking

Anita Hoornenborg (anita-hoornenborg@hotmail.com) - Sportief Wandelen

Neem de stap en kom in beweging bij AVA`70!

Hardlopen met minder blessures en meer plezier - deel 2

HARDLOOPANALYSE

Je ziet “langs ’s heeren wegen” vele verschillende hardloopstijlen voorbij komen. Afhankelijk van de aanleg en vooral de fysieke mogelijkheden, wordt er een techniek aangeleerd, die op dat moment het meest natuurlijk voelt. Na een tijdje blijkt dat deze manier soms toch de vooruitgang belet. Ontwikkeling volgt verschillende stappen. Eerst conditioneel, dan fysiek dan weer conditie, enz. Vaak zie je na een paar periodes conditioneel, dat de fysieke vooruitgang achterblijft. Spieren en pezen hebben meer tijd nodig om de ontwikkeling “bij te benen”.

Globaal kun je twee loopstijlen onderscheiden, op kracht of op souplesse. In eerste instantie zie je vaak dat er op spierkracht wordt gelopen, waarbij de paslengte, en dus de snelheid, steeds toeneemt. Omdat de pas meestal aan de voorkant verlengd wordt, komen de spieren en gewrichten onder enorme (schuine)krachten te staan.

flexloper.nl kiest voor de souplesse methode. Dit zorgt meestal voor een minder snelle vooruitgang. Na enkele jaren blijkt toch dat er minder blessures ontstaan en je persoonlijke ontwikkeling op een hoger niveau komt. Een belangrijk kenmerk van deze techniek is, dat je afzetbeen nagenoeg onder je lichaam-zwaartepunt komt. De spieren en gewrichten worden verticaal belast en tevens wordt hierdoor de grondcontacttijd minder, zodat de “uitgespaarde energie”, de paslengte aan de achterzijde kan verlengen. Bij toplopers zie je dat deze methode, gecombineerd, met een actieve arminzet, een mooie loopstijl, paslengte en snelheid geeft.

We ervaren dat door een consequente loopscholing, iedereen in meer of mindere mate, de souplesse methode is aan te leren. De echte krachtlopers (survival), hebben hierbij zelfs een voordeel, dwz. lichtvoetig lopen met een krachtige afzet, leidt tot mooie resultaten.

Alles begint met zelfinzicht. Misschien weet je helemaal niet wat voor hardloper je bent. Bij flexloper.nl kun je een HARDLOOPANALYSE laten doen, voor uitleg zie www.flexloper.nl

Indien gewenst bieden we korte en passende techniekcursussen aan, waar we oog hebben voor je belangrijkste aandachtspunten. 18 Jaar lang loopscholing verzorgd aan ca. 850 verschillende hardlopers, is de ervaring en kennis die ik ook graag voor jou wil inzetten.

Met sportieve groet Henk Mengers.

Kijk voor meer informatie op onze site of neem vrijblijvend contact op voor meer informatie. Mail: info@flexloper.nl Telefoon: 06-12152304

Voorbeeld analyse “op kracht” en “souplesse”

Klik op de afbeeldingen voor een duidelijker beeld

Foto's en uitslagen van de Survival in Gendringen - deel 1

Een nat pak kan er ook nog wel bij

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

Uitslagen:

zaterdag

zondag

site organisatie