Aankondiging van de Hooilandrun in Lichtenvoorde

De flyer van de Hooiland Run

Datum:

Zondag 27 september 2026

Waar:

Wijkgebouw de Schoppe, Johannes Vermeerstraat 50 7131 SB Lichtenvoorde

Programma:

11.00 uur: Start 1 kilometer (kinderen tot en met 9 jaar) 1 ronde 11.20 uur: Start 2 kilometer (kinderen 10 tot en met 15 jaar) 2 ronden

11.45 uur: Start 5 kilometer, 1 ronde 11.45 uur: Start 10 kilometer, 2 ronden

Parcours:

Het parcours bestaat voor ongeveer de helft uit halfverharde wandelpaden en voor de andere helft uit verharde ondergrond. Er is een ronde van 1 km uitgezet voor de twee korte afstanden. Daarnaast een ronde van 5 km voor de twee langste afstanden. De 10 km run bestaat uit twee ronden van 5 kilometer.

De route loopt op en om de Lichtenvoordse wijk ’t Hooiland, over glooiende wandelpaden, 2 klimmetjes (viaduct en vlinderbrug) en fietspaden. Waar nodig zullen verkeersregelaars de veiligheid bewaken.

Omkleedgelegenheid:

Omkleden is mogelijk op de toiletten van het Wijkgebouw de Schoppe. Er is geen douch gelegenheid.

Inschrijven:

Voor inschrijven is mogelijk via deze site 

Inschrijfgeld:

Kinderen € 3,00

Volwassenen € 7,50

Looptijdenregistratie:

Wij maken gebruik van een tijdregistratiesysteem met chips! Deze chips ontvang je bij de inschrijving en dienen naderhand weer ingeleverd te worden. De looptijden zullen zo spoedig mogelijk na de wedstrijd gepubliceerd worden op onze website www.hethooiland.nl

Herinneringen en prijzen:

Alle kinderen die meelopen zullen een medaille ontvangen! Daarnaast zijn er bekers voor de snelste drie kinderen op de 1km en 2 km.

Voor de volwassenen zullen per afstand de drie snelste mannen en snelste vrouwen een beker ontvangen (beschikbaar gesteld door onze sponsoren).

Drankpost:

In de route van 10 kilometer zal een drankpost opgenomen worden bij start/finish. Bij eventueel warm weer zal een extra drankpost opgenomen worden. Als je gefinisht bent staat er een flesje drinken voor je klaar.

Algemene voorwaarden:

 Deelname aan dit evenement geschiedt op eigen verantwoordelijkheid en risico. De organisatie vrijwaart zich van iedere aansprakelijkheid.

 Je inschrijving is strikt persoonlijk en niet overdraagbaar.

 Indien je bezwaar hebt tegen opname in een adressenbestand, moet dit schriftelijk kenbaar gemaakt worden bij de wedstrijdorganisatie.

Hardlopen op vakantie: IJsland

De prachtige natuur van IJsland

Eén van de beste manieren om een land te leren kennen is om het gebied (hard)lopend te verkennen. Dat is tenminste mijn mening en bij het inpakken zijn mijn sportspullen dan ook ongeveer het eerste wat in de koffer gaat… Dit jaar had ik het geluk om eindelijk de nummer één op mijn vakantie bucketlist te gaan afvinken: IJsland. Dat is natuurlijk wel even wat anders dan bijvoorbeeld Madeira, waar ik heerlijk kon trailrunnen in alleen een korte broek en een shirtje.

In de voorbereiding had ik al gezien dat de temperatuur ergens tussen de vijf en vijftien graden zou kunnen zijn en met de altijd aanwezige harde wind op IJsland levert dat een winterse gevoelstemperatuur op. En daarom pakte ik, terwijl in Nederland de mussen zo ongeveer van het dak vielen van de warmte, mijn complete winteroutfit in de koffer. Lange tight, thermo shirts met lange mouwen, windjack, regenjack, handschoenen. Gelukkig hebben we grote koffers want ook voor de kleren overdag moest de wintergarderobe mee. Bij vliegen op IJsland zit ruimbagage bij de prijs inbegrepen, dat is niet voor niets…

We hadden een huurauto geboekt waar we heel IJsland mee rond gingen toeren en overnachtten in hotels en guesthouses. De route van overnachting naar overnachting mocht je zelf bepalen. Naast de toeristische highlights keek ik natuurlijk ook naar de mogelijkheden voor een rondje rennen bij de diverse overnachtingsplekken en probeerde ik een inschatting te maken van wat mogelijk was. Ter plekke zou ik dan wel kijken of dat überhaupt mogelijk zou zijn qua tijd, weer en omgeving. Heerlijk om zo van tevoren al wat voorpret te hebben.

Eénmaal onderweg bleek al snel dat het best lange dagen in de auto zouden worden, met heel veel uitstapmomenten voor foto’s en dergelijke. Het was dus maar de vraag wat er van hardlopen na het avondeten terecht zou komen, aangezien het tegen kwart voor tien ’s avonds echt wel donker was. De eerste mogelijkheid deed zich voor in Anarstapi, een kustplaatsje van 50 huizen in middle of nowhere in de Westfjorden. Ik had nog net even tijd voor het avondeten in het hotel. Het regende en het waaide flink, dus deed ik mijn regenpak aan voor een rondje over de kustpaden. Na tien minuten hield het op met regenen en kon mijn regenbroek uit. Het bleef wel waaien, dus de regenjas bleef aan. Prachtige kustpaden over en met uitzicht op de kliffen en de oceaan. Het geluid van de meeuwen en de golven die te pletter slaan op de kust. Geweldig ruig gebied. Het hardlopen moest dan ook vaak afgewisseld worden met hiken en klauteren over de rotsige bodem en grote stenen. Uiteraard moest het bergje achter het hotel ook nog even bedwongen worden om het echt af te maken. Precies mijn ding dus. Het eerste loopje van 6 kilometer haalde ik net binnen het uur, waarmee wel duidelijk wordt hoe het terrein ongeveer was. Mooi op tijd voor het eten binnen in ieder geval.

De tweede mogelijkheid was een ochtendloop. We hadden een dag met iets minder auto kilometers en dus kon ik ’s morgens na het ontbijt nog even een paadje op de berg achter het hotel volgen tot aan een meertje en dan weer terug. De vlaggen hingen slap en de temperatuur leek tegen de tien graden te zijn. Korte broek, isoshirt en shirt met lange mouwen moest voldoende zijn dacht ik. Het stippellijntje op de kaart bleek al snel de IJslandse versie te zijn van een single track. Er voerde een soort van spoortje tussen de struiken en over de rotsen recht omhoog, maar dan moest je wel goed opletten. Af en toe een paaltje in de grond om je de weg te wijzen als er echt alleen maar rots was. Het tempo was tergend langzaam, de enkels niet breken was al een hele kunst.

Op een gegeven moment kwam ik in het bovengedeelte van de berg en toen kwam ik er achter dat het niet windstil was, maar dat het hotel in de luwte van de berg lag… Een harde koude wind recht van voren blies dwars door me heen en hardlopen om warm te blijven leek onmogelijk zonder op de rotsen neer te storten. Spijt dat ik niet voor de zekerheid een jack mee had genomen! Na een kilometer of twee in de wind was ik de snijdende wind en de kou zat en besloot ik 500 meter voor mijn einddoel om terug te keren naar het hotel en een lange en heerlijk warme douche te nemen om weer warm te worden. Met de wind in de rug was het een stuk beter te doen gelukkig, maar ook afdalen over ruige en rotsachtige ondergrond is niet gemakkelijk. Ik kwam echter wel weer lekker op temperatuur en dat was al heel wat. Daarnaast had ik op de terugweg een prachtig uitzicht over de fjord waar het hotel aan gelegen was. Deze keer maar 5,6 kilometer in ruim een uur, het moest toch niet gekker worden…. Er zijn dagen dat ik sneller wandel…

Eind van dezelfde dag bleek ik een mogelijkheid te hebben voor nog een rondje, aangezien het ’s morgens maar een klein eindje was… Dit keer een stuk vlakker en meer runnable. De MTB club van Isafjordur had een mooie route gecreëerd door de heuvels langs het fjord waar ik dankbaar gebruik van maakte. Niet al teveel enkelbrekers in het pad en mooie uitzichten over de fjord. Heerlijk genieten dus. De temperatuur was deze keer goed te doen. Bijna tien graden was nog steeds niet veel, maar ik had nu dan ook een lange tight en een windjack extra aan. Ik had mijn lesje geleerd. Ruim 10 kilometer in bijna anderhalf uur…. dat steeds maar stoppen voor foto’s neemt toch wel tijd in beslag…

De volgende mogelijkheid deed zich voor in Akureyri, de hoofdstad van het Noorden. Een stadje met net zoveel inwoners als bijvoorbeeld Aalten. We hadden er weer een lange dag rijden opzitten, met onder andere hele mooie watervallen onderweg. We besloten vroeg te eten, dan kon ik daarna nog een rondje lopen door en om de stad. Het was best fris, een graad of acht en ik had uitzicht op een berg waar nog sneeuw op lag. Het was ook één van de weinige plekken op IJsland waar ik een stukje door een soort van bos kon rennen.

Door de lage temperatuur, de harde wind en het korte groeiseizoen vind je bijna geen bomen, alleen struiken. Ik stopte nog even om IJslandse paardjes te bekijken en op adem te komen. De eerste derde deel van mijn rondje was namelijk één lang stuk heel vals plat omhoog. Net niet steil genoeg om te wandelen en te steil om te rennen. Gelukkig was het daarna heerlijk naar beneden en kon ik eindelijk weer eens iets van tempo lopen. Bijna een derde deel van de route liep ik over een paardenpad aan de rand van het stadje, maar de rest allemaal asfalt binnen de bebouwde kom. Niet de mooiste route van mijn vakantie dus. Bijna 13 kilometer in 1:20 uur. Het begon bijna op hardlopen te lijken.

De volgende mogelijkheid tot rennen was een twijfelgevalletje. Het zou in ieder geval regenen en waaien en de temperatuur was zeven graden. En in de tweede week van onze vakantie was het inmiddels al om half tien donker, na negen uur schemerde het al behoorlijk. Een rondje na het eten moest dus wel een beetje op tijd begonnen worden. Nu lag er naast het hotel ook een atletiekbaan die vrij toegankelijk was. Er was dus een mogelijkheid voor snelle intervallen of iets dergelijks. Maar aan de andere kant van het hotel lonkte een heuvelrug… Na ongeveer 0,5 seconde bedenktijd was de richting bepaald en ging het de paadjes op.

Ik had al op de kaart gezien dat de route een paar waterloopjes kruiste en vroeg me af hoe dat er uit zou zien. De route was een soort van paadje dat tussen de struiken door onder de hoogspanningslijn doorliep. Waarschijnlijk een inspectie pad, maar er werd duidelijk niet zo heel vaak geïnspecteerd. De regenbui bleek een enorme stortbui die ook nog eens aardig aanhield en de temperatuur kelderde meteen naar beneden. Ik had gelukkig aardig wat kleding aan. Lange tight, isoshirt met lange mouw, loopshirt met lange mouw, windjack en daarover heen nog een regenjack, de complete winteroutfit had ik aan.. En nog steeds zweette ik niet, maar kon het net warm genoeg houden. O ja, het kruisen van de waterloopjes betekende gewoon dat je enkeldiep door het ijskoude water moest lopen. Na een hele zomer met hitte training in Nederland was dit duidelijk een koudetraining. Gelukkig kwam ook hier na regen zonneschijn en was ik na 12 kilometer in anderhalf uur weer terug bij het hotel voor een heerlijke warme douche.

Eén van de hoogtepunten qua rennen was bij de Skogafoss, één van de mooiste watervallen van IJsland en op slechts tweehonderd meter vanaf het hotel. Je kon naast de waterval met een trap omhoog (een uitdaging op zich om dat op tempo te doen) en dan een prachtige trail langs de rivier volgen. In de loop van de rivier bevonden zich nog een vijftien watervallen en stroomversnellingen die allemaal de moeite van een foto waard waren. Dat schiet niet op natuurlijk, maar ik had speciaal daarom voor de zekerheid maar een hoofdlampje in mijn rugzak gestopt.

Het pad zelf was uitdagend, met rotsblokken en erosiegeulen waar je goed op moest letten om niet te zwikken. Extra punt van aandacht was het feit dat het naast het pad een meter of veertig bijna recht naar beneden ging. En in IJsland doen ze niet echt aan afscheidingen. Blijkbaar gaan ze er van uit dat je, als je gek genoeg bent om zo’n pad te nemen, je ook wel op je zelf kunt letten. Reden temeer om niet als een dolle te rennen, maar waar nodig gewoon even tempo terug te nemen. Hoewel het wel steeds met kleine klimmetjes op en neer ging bevond ik me eigenlijk op een soort hoogvlakte waardoor het met het totaal aantal hoogtemeters eigenlijk reuze meeviel. Het was meer de ruigheid van het terrein die het tempo flink drukte.

Na een tijdje begon het toch al behoorlijk te schemeren en besloot ik terug te keren naar het hotel om voor het donker weer binnen te zijn. Het hoofdlampje was niet bedoeld om te gebruiken behalve in noodgevallen en ik had geen zin om er een noodgeval van te maken. Inmiddels was ik ook zo ongeveer de enige persoon die nog op de trail liep. Pas bij de waterval zag ik eindelijk weer andere toeristen. Terug in het hotel had ik bijna 10 kilometer in 1:39 uur afgelegd en een hele reeks aan mooie foto’s gemaakt.

Op de laatste dag van onze reis had ik nog de mogelijkheid om een toeristisch rondje door Reykjavik te maken. Lekker weer, in ieder geval redelijke temperatuur. In een uur en ruim 8 kilometer mooi de highlights van de stad bekeken. Heel veel kunst in het park hebben ze bijvoorbeeld:

Wat een geweldige vakantie was het! Samen met mijn vrouw en dochter mooie dingen gezien en heel veel mooie herinneringen gemaakt. Ik vermoed dat IJsland voorlopig nog bovenaan onze top drie van mooie vakanties blijft staan. Als je puur kijkt naar het aantal keren en het aantal kilometers dat ik gelopen heb zou je kunnen zeggen dat het een beetje magertjes was qua training. Maar zo voelde het zeker niet. De combinatie van lange dagen in de auto en de vele indrukken maakte het soms heel lekker om er even op uit te gaan, maar op andere momenten was het ook helemaal prima om juist niets te doen en gewoon lekker te relaxen. De geo-thermale baden maakten dat relaxen ook wel heel fijn bijvoorbeeld. Daarnaast zorgde het enorm ruige terrein er voor dat het aantal kilometers weliswaar laag bleef, maar de inspanning was er niet minder om. En het genieten was altijd maximaal, en dat is uiteindelijk toch wat het hardste telt!

Andre Bleumink

Danny Boom sluit seizoen super af tijdens Ironman 70.3 World Championship in Nice

Nice, wat was je mooi!

Het moment waar ik het hele seizoen naar toe heb gewerkt. Altijd wel spannend als het dan uiteindelijk zover is. Ik ben dan ook super blij met het resultaat! Mijn age group begon al vroeg. Direct na de profs. Het water van de Côte d'Azur was warm waardoor er geen wetsuit gedragen mocht worden. Voordeel van zwemmen in de zee, door het zoute water drijf je meer t.o.v. zoet water. Om 7.10 sprong ik de zee in om uiteindelijk de 11e tijd neer te zetten.

Gelukkig had ik de dag ervoor de route door de wisselzone goed bekeken. Met 3500 deelnemers stonden daar zoveel fietsen! En ook een behoorlijke afstand van water tot het moment van op de fiets springen. Super tof ook dat er zoveel publiek stond. De route van de fiets startte op de boulevard de Promenade des Anglais, om vervolgens richting de bergen te fietsen. Het parcours ging door een prachtig natuurpark met als hoogtepunt de klim naar de Col de Vence. De afdaling was super technisch, veel bochten, slecht wegdek, hobbels en bobbels.

Ondanks de nodige ervaring in de bergen was het voor mij de eerste keer dat ik met mijn tijdritfiets zo'n soort afdaling maakte. Besloten om niet teveel risico te nemen. Goed besluit kwam ik achter. Onderweg heel veel atleten zien vallen met de fiets kapot. Dat is dan einde WK. Via de boulevard naar T2 (wisselzone 2). Deze lag een stukje verder dan de wisselzone van het zwemmen. Ik had geluk, mijn fiets moest ik helemaal aan de buitenste rij zetten. De fietsenstalling was enorm!

Toen begon het laatste onderdeel, hardlopen. Direct na het aantrekken van de hardloopschoenen steil omhoog om weer richting de boulevard te gaan. De route van het hardlopen was direct naast de weg van het fietsen. Super tof om zo naast het strand te rennen met al die supporters. Mijn ouders en Laura stonden daar ook om mij aan te moedigen. Op deze plek konden ze mij 4 keer zien met hardlopen en ook met het fietsen. Begin van het hardlopen ging heel goed. Tot een kilometer of 13. Toen begon ik wat last te krijgen van mijn benen (krampen) waardoor ik een iets lager tempo heb moeten aanhouden. Dan is het wel super fijn dat er supporters staan! Uiteindelijk goed gefinisht als 158e van de 470 finishers in mijn leeftijdscategorie. Superafsluiter van dit mooie seizoen!

Overige resultaten dit seizoen:

OD Bochelt: winnaar overall

OD Holten: 1e leeftijdscategorie

OD Eupen: 1e leeftijdscategorie

1/4e Steinfurt: 2e leeftijdscategorie

Rijntocht (5km open water zwemmen): 1e Heren overall

Foto's van de Lingezegen Night Run in Elst

De start van de Lingezegen Night Run

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

fotoalbum

site organisatie

Varsseveld 14e Kramp Run 5 km - 24.57 min - 13e plaats M60

Het team van Estinea

Een aantal keren per jaar doen we via mijn werkgever Estinea mee aan een hardloopwedstrijd en de Kramp Run is daar altijd één van de onderdelen van. Ik probeer er dan ook meestal bij te zijn en om 16.15 uur verzamelen de bewoners en begeleiders van Estinea, die mee doen aan de 14e editie, zich op een woonvoorziening in Varsseveld. Dit jaar zijn we met 13 deelnemers en het zijn vaak wel de bekende gezichten die je ziet. Onder het genot van een kop koffie of iets te drinken worden de startnummers uitgereikt en zie je de spanning bij sommigen deelnemers toenemen. Ruim een half uur later lopen we gezamenlijk naar het centrum voor het rondje rond de kerk.

Als om 17.30 uur het startschot klinkt duurt het zeker een goede 100 meter voordat we een beetje aan het hardlopen komen. Door de enorme drukte bij de start moeten de meeste deelnemers daarom ook eerst een stukje wandelen. Rond de eerste kilometer staan de fabriekshallen van de Svedex en Kramp te wachten op onze doorkomst. De diskjockeys maken er een mooi feest van en trekken de volumeknop eens goed open. Aan het einde van de tweede hal staat echter geen waterkraam, zoals in voorgaande jaren, en die mis ik toch wel.

Eindigde ik in het vorige verslag nog met de vraag of er ooit voor mij nog weer een tijd van onder de 25 minuten in zou zitten, vandaag houd ik een luttele 3 seconden over en is dit doel bereikt. Deed ik medio april, na mijn blessure, in het Duitse Bad Arolsen nog bijna 28 minuten over deze afstand, dan is er dus al een mooie hap vanaf gehaald. Ik heb gelukkig geen last meer van mijn rechterknie en ben dan ook erg blij en tevreden met het Varsseveldse resultaat en hoop dit in de toekomst nog vaker te herhalen.

Na afloop loop ik met Frank gauw terug naar de thuisbasis voor vandaag, waar mijn collega een heerlijke schaal met krentebroodjes heeft gesmeerd. We maakten er dankbaar gebruik van, trekken wat droge kleren aan en lopen terug naar het centrum om de Top Run te bekijken. Persoonlijk, als toeschouwer, vindt ik het jammer dat het parcours is aangepast. Zag je de atleten voorheen, als je op de goede plek stond, nog tien keer voorbijkomen, nu houdt het bij twee keer op. De organisatie zal er zijn reden wel voor hebben!

De late zomer, vroege herfstbelevenis van de dravers en vrijbuiters van AVA'70

De dravers en vrijbuiters van AVA'70

Bij AVA`70 is er een groepje hardlopers met de nodige trailambities, die elke donderdagavond de omgeving intrekken om te draven langs slootkanten, over maisstoppelvelden, bospaadjes en gravelstroken. Afgelopen week werd de training op bijzondere wijze afgesloten met een samenkomst om onder andere de sportieve plannen voor het najaar te bespreken. Het bleek echter ook dat hardlopers wel degelijk een derde helft kennen…….

Het plan was gevat om tijdig te gaan starten met de Olde Baoten-route en Wesley Hüning was speciaal voor deze avond aangewezen als parcoursdirecteur. Eerst natuurlijk de teampresentatie met een heuse fotoshoot, waarvoor de nodige tijd werd uitgetrokken. Vervolgens ging de 13-koppige selectie op pad en werd er gelijk al een gedeelte van de mountainbike-strook genomen. Zonder een fatsoenlijke warming-up natuurlijk een pittige start met het gevolg dat we na precies 428 meter al twee leden kwijt waren. Omdat dit meer was dan de gebruikelijke 10% aan afvallers werd besloten om de rem er gelijk maar op te gooien. Eenmaal weer compleet, zette het koers voor de eerste helft van de ronde richting Dale. Gids Wesley vertelde af en toe gruwelijk belangrijk nieuws over de omgeving, maar dit alles werd met een korreltje zout genomen, want iedereen die de altijd vrolijke vrijbuiter kent, weet dat hij af en toe het gevoel van richting totaal bijster is. Wanneer de loper immers meer dan een kilometer van de eigen stal is, frommelt hij zijn iPhone uit de broekzak en schakelt alvast Google-maps in. Dit terzijde…

Via Dale ging het al razendsnel naar Barlo voor de tweede helft, die vele malen langer duurde dan de eerste. Door de selectie werd volop genoten van schitterende vergezichten over de akkers, waar de boeren nog duftig aan het werk waren. De samenstelling van de groep en dan met name de gevorderde leeftijd van een enkeling, zorgde er uiteraard voor dat er volgens de wekelijkse traditie minimaal 1 plaspauze wordt ingelast en dat was deze donderdag ook al niet anders. Mooi dat dit kan en prettig voor de dravers die net even in het rood aan het lopen zijn. Via een omtrekkende beweging werden er nog een fiks aantal slootkanten meegepakt en dat is natuurlijk goed voor de stabilisatie van de enkelgewrichten, maar minder goed voor het tempogemiddelde. Iets waar menig loper weer vragen over krijgt als de resultaten op Strava wereldkundig worden gemaakt. Afijn, de groep naderde de finish en er werd bij een enkeling nog een ferme eindsprint uitgeperst, waardoor het 13-tal dravers flink versnippert binnenkwam, maar de begroeting was er niet minder om.

Het werd een gedenkwaardige derde helft bij Het Noorden. Niet geheel toevallig is de parcoursdirecteur van de avond ook nog eens de eigenaar en bood de nazit aan op het Beste terras van Nederland 2026. En dat hebben we geweten….

Eerst effen een droog shirtje aan of een schone slip, een deootje gebruiken en op naar de tafels. Die overigens vrijwel onzichtbaar waren, want ze waren bedekt met borrelplanken van meer dan een meter vol met warme hapjes, nootjes, 8 soorten kaas, worst, serranoham en wat al niet meer…Werkelijk een plaatje om te zien en het was effen wachten op het openingswoord van Wesley, alvorens de aanval kon worden ingezet.

De duurloop van die avond had gemiddeld een dikke 800 calorieën geëist, maar met hetgeen er was geserveerd kon er een buffer worden aangelegd voor een dag of vier. “Vier het Leven”, is het motto bij Het Noorden en we besloten allemaal deze prachtige Late Zomer, Vroege Herfstavond om de daad bij het woord te voegen. Om de kelen te smeren was er ook nog eens cola, gin-tonic en Noorden Blond in het ijs klaargezet. Wilde je een ander drankje ook geen probleem. 

Toen ook Nita Hüning, inderdaad de sterke vrouw van….. was aangeschoven nam Julia Roos, namens de Dravers even het woord. Uiteraard bedankte ze Het Noorden voor de geweldige gastvrijheid en benadrukte, dat de eretitel “Winnaar terras top 100” volledig terecht is. Namens de Dravers bood ze een cadeau aan en dat werd gevolgd door een warm en welgemeend applaus.

Behalve de terrashaarden, brandde er ook nog een aangenaam barbecue-vuur en daar werd een geweldig fijn stukje buikspek op bereid. Het was werkelijk een delicatesse dat, geloof het of niet, de selectie volledig stil kreeg. Het was een nieuw gerecht dat ter keuring werd geserveerd, maar scoorde direct een uitstekend punt. De drank vloeide en de gezelligheid nam steeds verder toe. Als laatste werd er nogmaals een overheerlijk gerecht van het vuur getoverd en ook dit viel letterlijk en figuurlijk uitstekend in de smaak. Nog even werden de laatste roddels gedeeld en de lokale politieke ontwikkelingen besproken, alvorens een prachtige avond in stijl werd afgesloten.

Het leven werd door de Dravers en Vrijbuiters op aangename wijze gevierd tijdens de eerste editie van de late Zomer, Vroege Herfst-belevenis  en het is vrijwel zeker dat dit een traditie gaat worden!

De belevenissen van een hardlooptrainer

Bij flexloper.nl begeleiden we momenteel lopers die zich voorbereiden op een verantwoorde wedstrijd op misschien wel de twee lastigste afstanden: de 5 km en de hele marathon. Dat klinkt misschien tegenstrijdig, maar ervaren MILA-lopers (midden-lange afstand) herkennen zich hier waarschijnlijk in.

Beide afstanden vragen om een specifieke aanpak. Bij de kortere afstanden ligt de nadruk vooral op (basis)snelheid. Daarbij gebruik je met name de snelle spiervezels (type II): die kunnen krachtig samentrekken, maar raken ook snel vermoeid. Bij lange afstanden spelen juist de langzame spiervezels (type I) een grote rol. Die leveren minder explosieve kracht, maar zijn uitstekend geschikt voor langdurige inspanning. Wat je van nature bent, heb je van moeder natuur meegekregen. Dat betekent echter niet dat je je minder sterke aanleg niet kunt verbeteren met gerichte training.

De trainingsopbouw voor een specifieke wedstrijd, vinden onze lopers meestal niet logisch. Er wordt nauwelijks op de gewenste wedstrijdsnelheid getraind. Ongeveer driekwart van de trainingen gaat (veel) te langzaam en het andere kwart (veel) te hard. Dit doen we om de verschillende energiesystemen van het lichaam “aan het werk te zetten”. Onze voorbereiding zijn niet alleen de looptrainingen, maar ook kennisoverdracht van theoretische achtergronden (bv. inzet beschikbare energiesystemen). Een veel gehoorde opmerking is; via zo’n schema zal ik mijn streeftijd nooit halen. Als je op de wedstrijddag fit wilt zijn, hoef je niet altijd hard te trainen, maar wel slim!

De schema’s zijn zo samengesteld dat op de wedstrijddag de afzonderlijk getrainde onderdelen samenkomen. Veel duurvermogen, gecombineerd met voldoende snelheid, zorgt als het goed is, voor de vorm van de dag. Vraag de trainer om advies voor de indeling van de wedstrijd. Wij hanteren daarbij de negatieve split. Daarover gaat de volgende column.

Henk Mengers

Foto's van de 14e Kramp Run in Varsseveld - deel 3

Anniek en Andre Bruil

Klik op de link voor de foto's van Dick Lubbers

fotoalbum

Dick Hilbelink

Foto's van de 14e Kramp Run in Varsseveld - deel 2

Net na de start van de 5 kilometer

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

Kidsrun

Fun & Businessrun

Top Run

Foto's van de Airborne Freedom Run in Arnhem

Raymond Bohm

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

deel 5

deel 6

deel 7

site organisatie

Leo van den Berg

Foto's van de 14e Kramp Run in Varsseveld - deel 1

De kopgroep van de Top Run

Klik op de link voor de foto's van www.achterhoekfoto.nl

fotoalbum

Uitslagen van de 14e Kramp Run in Varsseveld

De uitslagen worden vanaf 16.05 uur steeds aangevuld!

Klik op de link voor de uitslagen 

1 kilometer 3 t/m 7 jaar

1 kilometer 8 t/m 9 jaar

2 kilometer 10 t/m 12 jaar

2 kilometer 13 t/m 15 jaar

2.5 kilometer Frame Run

5 kilometer Fun Run

5 kilometer Business Run

5 kilometer Top Run

site organisatie

Uitslagen van de 31e Enni Citylauf in Xanten(D)

Evelien en Erwin

Uitslagen 10 kilometer: Erwin Wamelink 44.01 min, Evelien Hillen 51.48 min

Klik op de link voor alle uitslagen

5 kilometer

10 kilometer

site organisatie