'Ome Johan Assink' Jubilaris vrijwilliger bij de Zwarte Cross

Johan Assink

Donderdagmorgen 16 juli 2026 even voor 06.00 uur in de ochtend…  Bij het beste terras van Nederland staat het grootste gedeelte van de AVA`70-crew klaar voor vertrek naar het terrein van de Zwarte Cross. Het gezelschap bestaat uit een schitterende mengelmoes van jeugdige talenten en ervaren rotten. De organisatie van het mooiste festival van het jaar heeft de Aaltense hardloopclub gevraagd om een ijzersterke delegatie te sturen voor de inrichting van de camping. Gevraagd wordt naast een tomeloze inzet, ook tact, invoelend vermogen, maar zeker natuurlijk overwicht. Het Dreamteam voldeed aan alle eisen en met name Johan Assink, de grijze eminentie van dik 80 jaar, paste perfect in deze profielschets.

De groep zette zich in beweging en zoals het verwacht werd, zette Assink gelijk aan kop van de fietsclub. Hij kent de route op zijn duimpje, want het is de 10e keer, dat hij als vrijwilliger voor de nodige uren in dienst treedt van de Zwarte Cross. Maar, zo gaf hij met enige dramatiek aan…. het is ook de laatste keer, want je moet je plek kennen, zo gaf hij als motivatie aan. Toen zijn buurman Geert Wevers aangaf, dat Heintje dit ook enkele keren had aangegeven, verscheen er een veelzeggende glimlach op zijn gezicht!  

Johan heeft in die 10 jaar al diverse klussen gedaan als vrijwilliger op de Zwarte Cross. Net als de meesten is hij begonnen met werkzaamheden achter de bar, waar je als vrijwilliger flink moet aanpoten, maar dat is aan de duizendpoot wel besteedt. Toch wilde hij veel dichter bij de festivalgasten staan en gezellig een praatje kunnen maken, zodat je als vrijwilliger ook veel meer meemaakt. AVA`70 kreeg de eervolle taak om op de vroege ochtend koffie te gaan schenken op de camping en Johan meldde zich gelijk aan voor dit mooie, dienstverlenende baantje waar hij direct al helemaal in zijn element was. Beetje struinen tussen de tenten en gelijk wat orde scheppen in de af en toe complete chaos. Zo hebben we de sympathieke en altijd goedgemutste trainer tafeltjes op zien ruimen, zette hij stoelen weer netjes recht, ruimde de rommel een beetje op, maakte desgevraagd een BH`tje vast en meer van dit soort kleine klusjes. Zijn vrijwillige inzet werd zeer gewaardeerd, want hij verkocht veruit de meeste koffie aan de slaapdronken gasten die net wakker werden.

Johan had de vaste gewoonte om op zondag al weer vroeg op het Zwarte Cross-terrein aanwezig te zijn om te genieten van het optreden van Boh Foi Toch. Omdat hij niet al te groot van stuk is, zocht de AVA-jaan een mooi plekkie aan de zijkant van de Mega-tent. Het gebeurde regelmatig dat hij voor, tijdens en na het optreden, werd aangeklampt door campinggasten, die hem overdreven hartelijk bedankten voor zijn opruimwerkzaamheden tijdens het koffieschenken. Een schouderklop, een omhelzing, een proost… Johan liet het allemaal lachend op zich af komen. Hoe mooi is dat?

En toen werd het 2020 en bepaalde Corona ons leven. De verboden namen toe en al snel was duidelijk dat de Zwarte Cross, een evenement dat veel regels en wetten nog wel eens wat met een korreltje zand neemt, ook in de ban ging. Een forse streep door de agenda van duizenden fans en die van Johan Assink. Het verhaal wil dat de grijze Aaltenaar op de reeds geplande datum `s morgens voor dag en dauw op zijn mountainbike toch richting de Schans vertrok om herinneringen op te halen en de geur van gemaaid gras op te snuiven. Buffelend over de paden genoot Assink volop en na een dik uur zette hij zich in het centrum van het terrein tegen een boom en haalde zijn lunchpakketje uit de AVA-rugzak. Ook in 2021 werd de Zwarte Cross van de kalender gehaald en wederom moest Johan een alternatieve daginvulling organiseren. Gelukkig gingen in het jaar daarna alle seinen weer op groen en natuurlijk was Assink weer van de partij.

Met zijn AVA`70-clubgenoten ging hij in de zomer van 2022 weer op pad, maar het bleek dat de groep geelhemden een rol kreeg toebedeeld als krantenjongens en meisjes op de camping. Tuurlijk werd deze opdracht netjes uitgevoerd, maar de groep diende wel een protest in over dit laaggeschoolde baantje en helemaal in het kader van de voortreffelijke recensies van de jaren vóór de pandemie. De organisatie schrok zich kapot van de kritiek en was als de dood dat Johan en zijn kornuiten niet weer zouden komen, dus volgde er een promotie naar het inrichten van de camping, afdeling tenten. Kijk, dan stel je weer wat voor als vrijwilliger en de AVA-janen, met Johan als kopstuk, stelden zeker niet teleur. De directie van de Zwarte Cross toonde zich steeds meer tevreden en het zag er naar uit dat op korte termijn de volgende, belangrijke stap zou worden gezet.

In 2024 ging het gerucht dat Tante Rikie zou gaan stoppen. Toen dit bij AVA`70 ter ore kwam, meldde zich als de bliksem een delegatie van de club bij het hoofdkantoor van de Feestfabriek en overhandigden een 62 bladzijde tellend bidbook aan Ronnie Degen en co. waarin “Ome Johan” werd voorgedragen als waardig en vooral kundig opvolger van de immens populaire Tante Rikie. Assink wist hier uiteraard niets van, maar zal er zeker op gehoopt hebben. De directie van de Zwarte Cross was serieus geïnteresseerd, maar vroeg toch enige bedenktijd. Het duurde lang eer er een reactie kwam en omdat hardlopers niet van wachten houden, werd er gelijk doorgeschakeld en werd er een Koninklijke onderscheiding aangevraagd. Willem, maar vooral Maxima twijfelden geen enkel moment, pakten wel direct door  en verrasten Johan Assink met een fraai lintje.

Johan, bleef Johan en ging in 2025 weer gewoon als vrijwilliger naar de Zwarte Cross en met zijn clubgenoten werd de groep ingezet voor bijna belangrijkste taak die er bestaat, namelijk het op de plek zetten van caravans, campers en touringcars. Bij de briefing werd er meegedeeld dat de Aaltenaren de regie in handen hebben en niet de campinggasten. Een grote bek? Niet waarschuwen, maar opzouten…… Johan wreef zich eens flink in de handen en zag het helemaal zitten. Het liep allemaal als een tierelier dat jaar en de dienstdoende burgemeester, zag dat het helemaal goed kwam. En als er dan toevallig een lastpost tussen zat, dan werd Assink er als de bliksem bij geroepen en sprak dan op gepaste toon: “ Weten jullie wel wie ik ben?” Heerlijk toch, als je iemand bij je hebt met zoveel natuurlijk overwicht.

Ook dit jaar was Johan weer van de partij en samen met de andere geelhemden werd de camping weer perfect ingericht, was iedereen tevreden over zijn plekkie en viel er geen onvertogen woord. De campingbaas Jeroen was bijzonder gecharmeerd van de samenwerking van de AVA`70-crew, dat hij bij zijn afscheid smeekte of we ook in 2027 weer van de partij zouden zijn. Opvallend was, dat de eerste die hierop positief reageerde, Johan Assink was.

We nemen onze jubilaris- vrijwilliger volgend jaar op 15 juli dan ook gewoon weer mee op sleeptouw! (FR)

De vrijwilligers van AVA'70 in 2026

Wedstrijdagenda augustus 2026

Meer informatie kun je vinden op onze website www.loopgroep-zandloper.nl Wil je reageren dan ontvangen we graag jouw reactie die je kunt sturen naar: info@loopgroep-zandloper.nl

za. 1 augustus Berg en Dal-Trail - www.trail-events.eu/events

za. 1 augustus Wierden-Parkrun - www.av-twenterand.nl

za. 1 augustus Otterlo-Trailrun - www.otterlo-trailrun.nl

za. 15 augustus Dülmen(D)-Wasserlauf - www.tsg-duelmen.de

za. 15 augustus Elspeet-Stakenberg Trail - www.trail-events.eu/events

di. 18 augustus Corle-Twee Bruggenloop - www.ava70.nl

di. 25 augustus Berkun-Berkumloop - www.berkumloop.nl

wo. 26 augustus Raalte-Stöppelloop - www.stoppelhaene.nl

wo. 26 augustus Rozendaal-Veldtrail - www.bedriegertjeslopers.nl

za. 29 augustus Apeldoorn-RunXloop - www.avveluwe.nl

zo. 30 augustus Nijmegen-N70 Trail - www.n70trail.nl

ma. 31 augustus Gramsbergen-Lichtstadloop - www.gramsbergen.nl/lichtstadloop

Aanvullingen hoor ik graag!

46e GUV Walfortloop verplaatst naar dinsdag 1 september

Let op: 46e Walfortloop met aangepaste starttijden

De GUV Walfortloop 2026, die gepland stond voor dinsdag 14 juli jl. kon vanwege de tropische weersomstandigheden niet doorgaan. De organisatie heeft  een nieuwe datum voor deze populaire zomeravondloop vastgesteld, namelijk dinsdag 1 september. Vanwege het feit dat het tegen die tijd al wat eerder donker is, zijn de starttijden van de verschillende wedstrijdonderdelen aangepast:

1 kilometer: 18.45 uur

2 kilometer: 18.55 uur

Framerunners: 19.10 uur

5 en 10 kilometer: 19.15 uur.

Zet deze mooie doordeweekse hardloopwedstrijd alvast in je agenda en zorg dat je er bij bent!

Route 84: Lintelo - Wenninkroute

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd regelmatig een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag. 

Vandaag de 84e route uit deze serie: De naamgever van deze route is de Wenninkmolen aan de Gendringseweg. Op sommige punten heb je een prachtig zicht op deze mooie, en nog in gebruik zijnde beltmolen.  Op deze route domineren de weilanden in de nabije omgeving met verbindingen in de vorm van smalle wandelpaden, zoals het pad in het verlengde van de Wolterinkweg en van de Hengeveldweg. Meestentijds zien we hier het vertrouwde en klassieke landschap met daarin de zwartbonte en roodbonte koeien. Steeds is er in het blikveld een boerderij in beeld met namen als: Bulsink, Wolterink, Hengeveld en de Brassenhutte. In deze wandeling blijven we aan de zuidkant van het spoor.

Route 84: Wenninkroute, om de kern van de buurtschap Lintelo

Afstand: 7,6 kilometer

Start: Kulturhus Lintelo Schooldijk 23 - 7121 LX Aalten

Bewegwijzerd: Ja, rode pijlen

Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor

Foto's van de route: fotoalbum

GPX bestand van de route

Laatst aangepast: 20 oktober 2022

Klik hier voor alle wandel- en hardlooproutes in de omgeving van Aalten

Start: Vanaf de parkeerplaats bij het Kulturhus loop je 50 meter verder naar de kruising Halteweg-Schooldijk. Sla hier rechtsaf en 200 meter verder op de volgende kruising ga je weer rechtsaf. Vanaf hier volg je de rode pijlen.

Knooppunten: D14-D23-D16-D82-X61-D65-D20-D44-D35-D86-D14

*Aan het eind van de route is in de Wenninkmolen zichtbaar, zo genoemd naar de eerste eigenaren. Het is een windkorenmolen, type beltmolen uit 1860. De molen heeft een ronde stenen romp en een met dakleer gedekte kap. De vlucht is ongeveer 22,50 meter. De molen is nog in bedrijf en het gehele binnenwerk wordt aangedreven door de wind. In 1986 is de molen gerestaureerd. Bezichtiging is mogelijk op vrijwel iedere zaterdagmiddag (te zien aan de blauwe vlag die dan uithangt) en op afspraak.

Uit de oude doos: A-groep AVA'70 zwaait trainer Theo Stronks uit (maart 2018)

De dinsdagavondgroep van Theo (foto Hans Prinsen)

Zittend op de schouders en onder luid applaus werd Theo Stronks gisterenavond door zijn A-lopers van de baan afgedragen. De uiterst sympathieke trainer nam na 6 seizoenen afscheid en dat wilden zijn loopmaatjes zeker niet ongemerkt voorbij laten gaan. Een commissie was in het leven geroepen om een prachtige avond te organiseren en dat lukte volledig. De laatste training verliep echter wel wat anders dan Theo zich had voorgesteld, toen zelfs ineens zijn oudste zoon Emiel tussen de atleten de baan op kwam. Ook de paparazzi was aanwezig en Stronks had direct al in de gaten, dat hij de regie deze bijzondere avond aan anderen moest laten. Om toch nog zijn eigen inbreng te hebben, begon de trainer met een voordracht over zijn klus, die een kleine 6 jaar mocht duren met veel hoogtepunten, maar ook enkele tegenvallers. Toen de training net 3 kwartier gevorderd was, besloten anderen dat het ook al wel mooi geweest was en hoofdschuddend droop de trainer af richting het clubhuis, waar na de douche het slotfeest zou plaatsvinden.

Uiteraard waren ook zijn vrouw en kinderen uitgenodigd en na de koffie werd het tijd voor de officiële plichtplegingen. Wie anders dan spreekstalmeester Dirk Vreman beet het spits af, om de carrière van Theo Stronks op bijzonder humoristische wijze te schetsen. De bomvolle zaal genoot met volle teugen en “het slachtoffer zelf”, hoorde het betoog hoofdschuddend aan. Natuurlijk waren er vele punten van herkenning, maar af en toe was de waarheid een beetje ver te zoeken. Daar maalde echter niemand om. Op de achtergrond was op een scherm de loopbaan als trainer ook visueel gemaakt met tientallen foto`s en opvallend was daarbij dat bij tal van plaatjes de gezelligheid troef was. Daarin schuilde ook altijd de kracht van Theo als trainer: het hardlopen is een prachtige hobby, maar het plezier staat voorop. Uiteraard horen bij een afscheid ook cadeaus en daar ontbrak het zeker niet aan. Bloemen voor zijn vrouw Adrie, die haar man de afgelopen jaren toch minimaal 287 dinsdagavonden moest missen. Een smakelijke attentie van het B-peloton, dat als kweekvijver en vangnet fungeerde van de A-groep. Een schitterend ingelijste groepsfoto van zijn trainingsgezelschap en een envelop met inhoud om samen met zijn vrouw een nachtje door te brengen in de stad, waar het volgens Theo allemaal gebeurt, Rotterdam. De voorliefde voor zijn cluppie Feyenoord heeft Stronks bij AVA`70 nooit onder stoelen of banken gestoken. Dit leverde hem altijd enorm veel hoongelach op…tot vorig seizoen.

Even na negen uur, toen de drank al volop vloeide, de nootjes al op tafel stonden en de hapjes van Kroesen smakelijk naar binnen werden gewerkt, volgde de volgende verrassing. Zijn muziekmaatjes van de Glazen Boterham waren gearriveerd om speciaal voor deze gelegenheid een ode te brengen aan hun Theo. Uiteraard kennen ze de emotionele Stronks erg goed, dus voor aanvang werd hem gelijk al een handvol tissues overhandigd. Speciaal voor dit afscheid als trainer was er een lied in elkaar gezet en zonder te oefenen, werd dit feilloos ten gehore gebracht. Het werd voor even muisstil in het dampende en overvolle clubhuis. Af en toe draaide Stronks het hoofd iets af en wie goed keek, zag zijn vochtige ogen van ontroering, prachtig gewoon! Gelukkig voor Theo werd het daarna luchtiger en mocht hij nog even uit volle borst meezingen. De avond vorderde en Stronks kwam ogen en oren tekort om alles aan te horen en iedereen te bedanken voor de bijdrage aan dit prachtige afscheidsgebeuren. Even voor twaalf uur werd Theo thuis afgeleverd door de organisatie. De oud-trainer zal een onrustige nacht hebben gehad, dat is wel zeker, maar ook met volle tevredenheid terugkijken op een prachtige avond, waarbij zijn A-lopers op uitbundige wijze afscheid namen van hem als trainer. De waardering voor Theo Stronks was altijd enorm groot en dat heeft hij geweten ook!

AVA'70 dreamteam regeert op de camping van de Zwarte Cross

De Aaltense crew met Campingburgemeester Jeroen

 ‘Ik ben maandag net zo verrot als de caravan’

Het inrichten van de camping bij de Zwarte Cross is een uiterst serieuze aangelegenheid en dan met name het gedeelte waar de caravans en bussen staan opgesteld. Het vereist een geweldig stukje teamwork en het is dan ook geen wonder dat de organisatie van het grootse festival AVA`70 had verzocht, nee bijna had gesmeekt, om ook dit jaar weer een zeer sterke selectie te sturen om deze klus te klaren. Campingburgemeester Jeroen kwam, zag de Aaltense crew, lachte en wist dat het goed kwam…..

De club AVA-janen was al tijdig op het terrein om in te checken, al ontbrak de teamcaptain, die zich met haar kleine bolide finaal had klemgereden tussen alle caravans. De boeren lachten zich natuurlijk een kriek om dit voorval en helemaal toen ze zagen dat er toch wel enige stress uit de ogen van Juultje te speuren was. Uiteindelijk kwam het allemaal wel goed, maar er moest de nodige charme aangesproken worden.

Het was de eerste dag van het spektakelweekend, dus feitelijk zoals altijd een grote chaos. Dit bracht de groenhemden totaal niet aan het wiebelen en ze liepen rustig naar het campingterrein, waar Boss Jeroen de groep al met open armen ontving. De briefing om even na half 8 was duidelijk: Jullie zijn de baas! Je weet wat je te doen staat en houd de lijntjes kort… Kijk, daar heb je wat aan en snel werd de taktiek besproken.

Nadat het vuurwerkverbod om even na 8 uur fors werd overtreden ging de poort van de camping open en rolden de eerste voertuigen de sluis in voor de inspectie. Daar wordt nog wel eens te licht over gedacht, maar moet zeker niet onderschat worden. De sleurhutten worden secuur gecheckt op de aanwezigheid van drank en drugs in dubbele bodems, in matrassen of toiletpotten. De campinggasten blijken zeer creatief, maar de organisatie laat zich ook weer niet zo gemakkelijk foppen. Afijn… na enige tijd kwam de stroom voertuigen op gang en was het aan de AVA`70-clan om in actie te komen. Er was een geweldig plan gesmeed en dat bleek te werken als een tierelier.  Als eerste werden de bezoekers verwelkomt door een viertal jonge Aaltense hindes, die al zwaaiend en breedlachend grote indruk maakten. Evie maakte dit jaar haar debuut als vrijwilliger, maar van een inwerkperiode kwam niets terecht. Ze stond echter gelijk haar vrouwtje en draaide direct op volle kracht mee. Hoe mooi is dat?

Al toeterend en schreeuwend werd de weg rustig vervolgd naar de volgende horde, een heuse T-splitsing. Hier stond een zeer ervaren duo de horde op te wachten en de opdracht voor hen was eenvoudig. Wie zich gedraagt kan na een gezellig praatje rustig doorrijden, de lui met een grote bek of andere strapatsen kregen een waarschuwing, dat bij herhaling de uitgang snel zou volgen. Niemand bleek dit te riskeren dus ging het op naar de laatste stop, waar de locatie werd aangewezen en de laatste aanwijzingen volgden. Bij dit sextet AVA-janen was de supervisie in handen van Johan Assink. Dik 80 jaar, een schat aan ervaring, grijns op z`n gezicht maar wel zo scherp als een mes, dus…... Tuurlijk werd er ondanks de aanwezigheid van onze grijze eminentie toch nog geprobeerd om de boel te flikken en zelf een plekkie te zoeken, maar daar werd rigoureus tegen opgetreden. Er was immers nog een tweede uitgang, die het ZC-avontuur heel snel af zou kunnen breken en dat risico werd toch maar gemeden.

Het voordeel van het stapvoets rijden van de campinggasten is, dat je als vrijwilliger een praatje kunt maken en de sleurhutten goed kunt bekijken. Opvallende teksten prikkelen uiteraard als eerste het netvlies. Zo is op het gros de herkomst te lezen en het werd al snel duidelijk dat er in het Overijsselse Lemelerveld komend weekend geen bliksem te beleven is, want meer dan de helft van het dorp is op het Zwarte Cross-terrein neergestreken. Daarnaast viert de creativiteit hoogtij, laten de meeste slagzinnen niets aan duidelijkheid over, maar een enkeling blijft echt hangen: “Maandag ben ik net zo verrot als de caravan!” Waarheid als een koe, want het gros van de weekendonderkomens zullen bij een BOVAG-keuring niet eens op de brug worden geplaatst om de bodemkwaliteit te checken, want dit gedeelte valt er voordien met zekerheid onderuit. Maar wat een gezelligheid brengen al die gasten mee en als dan ook de verbaterde touringcars het terrein oprijden wordt de feestvreugde groter en groter. Het is volledig duidelijk dat het hier onmundig gaat spoken, zowel overdag, maar zeker ook `s nachts.

Burgemeester Jeroen komt het dreamteam van AVA`70 nog even van wat slimme tips voorzien en die worden dankbaar ter harte genomen. Net als het lunchpakket overigens, dat keurig effen voor 12.00 uur wordt afgeleverd. Snel wat calorieën naar binnenwerken en weer door. De aflossing is aanstaande, maar net voor de wissel dacht een buschauffeur, dat hij met een hoop kabaal wel even zelf zijn stekkie kon uitkiezen. Zijn grote waffel kwam hem en zijn passagiers bijna duur te staan, want de poort naar de uitgang stond inmiddels al wijd open. Uiteindelijk besloot hij maar te berusten in zijn lot, toen Johan Assink kwam aanstiefelen om hoogst persoonlijk dit brandje te gaan blussen. Een verstandige keuze, die ook door de omstanders met applaus werd beloond.

Als dank voor de geweldige samenwerking werd burgemeester Jeroen door het Dreamteam van AVA`70 uitgenodigd voor de groepsfoto en daar nam hij graag de tijd en ruimte voor. Na afloop gaf hij te kennen ook in 2027 in ieder geval weer een beroep te willen doen op de Aaltense crew, die een voortreffelijk stukje werk had geleverd en hij zou dit tevens doorgeven aan de directie van de Zwarte Cross! Waarvan acte……(FR) 

Vakantieverhalen

Prettige vakantie

Er hebben in de afgelopen jaren verschillende vakantieverhalen op deze site gestaan en uit de reacties merk ik dat dit voor iedereen erg leuk is om te lezen

Ga je zelf nog op vakantie of ben je net geweest, schrijf dan ook eens een verslagje (liefst met foto) van een wedstrijd, training of een leuk voorval en laat anderen ook genieten van jou belevenissen. Je hoeft helemaal niet zo goed te kunnen schrijven om tot een leuk verhaal te komen. Wie durft het aan?

Ik wens iedereen een goede vakantie toe!

De belevenissen van een hardlooptrainer

Een perfectionist heeft zijn spierspanning veelal aan de hoge kant. Bij de start van mijn werkzame leven, gaf mijn rug signalen af, die ik niet herkende als spanning. Fysiobezoek sprak ik natuurlijk voor werktijd af. De fysiobaas was met mij bezig, toen er een stagiaire binnenkwam. Zijn opmerking aan haar was; ik heb zelden zo’n stijve vent van deze leeftijd behandeld. Bijna 50 jaar na dato ben ik het nog steeds niet vergeten. Ook al had hij gelijk, dan nog kun je de boodschap iets anders verwoorden.

Als je lang genoeg over je grens gaat, dan wenkt de overspannenheid steeds enthousiaster. Zelf heb je dat nog niet in de gaten. Mij werd geadviseerd Yoga te doen, lekker ontspannen! Op de zolder van de Ahof in Aalten, mocht ik wel eens aansluiten. Toen ik aankwam, zag ik 20 paar vrouwenogen op mij gericht. Dan voel je je toch kleiner dan je in werkelijkheid bent. Korte introductie, starten in de kleermakerszit! Misschien zat er iets in de weg, maar het lukte mij met geen mogelijkheid om deze houding aan te nemen. Dan lijken die 20 paar ogen opeens een stuk groter.

Het was van korte duur. Burn-out was onontkoombaar, ik werd een onderdeel van de vermoeide helden. Voor iedereen aandacht, alleen wat minder rekening houdend met jezelf. Het is een pittige leerschool, maar als je openstaat voor verandering, dan is het een leerzame weg. Daarbij hulp vragen is essentieel. Het was de aanzet tot mijn nieuwe (hardloop)leven. De combinatie loper/trainer brengt, naast fitheid, een mooi sociaal leven. De spierspanning is nog steeds hoog, maar ik kan er meestal verstandiger mee omgaan. Je hoeft niet het gehele traject te doorlopen, voordat je helemaal “onderuit gaat”. Naast onderstaande hardloopbegeleidingstrajecten, zijn we ook gespecialiseerd in Runningtherapie. Een gratis proefsessie laat je ervaren dat deze wijze van bewegen weinig energie kost, maar fitheid en ontspanning oplevert.

Henk Mengers

Verslag van de 70.3 Ironman in Remich (Luxemburg)

Bianca Piek

Twee dagen later....eerst wil ik alle mensen die mij berichtjes, kaartjes, bloemen enz. heel erg bedanken voor jullie aanmoedigingen, steun en medeleven. Was echt hartverwarmend. Nu ga ik natuurlijk even een verslagje doen van mijn avontuur in Luxemburg waar ik best wel wat maanden naar toe getraind heb. Dit zou dan de wedstrijd worden waarin ik zou proberen om een slot te behalen voor het WK van 2027. Uiteindelijk heb ik deze ook kunnen pakken in de 'performance pool' maar niet aangenomen want we waren al onderweg naar huis en voor mijn gevoel had ik 'm ook niet echt verdiend. En waarom niet ? Nou eerst maar eens mijn verslag van de wedstrijddag.

De dagen voor de wedstrijd was het al te zien dat de temperatuur flink zou oplopen in het weekend. Ik las op verschillende nieuwsberichten dat IM in Versailles een dik kruis doorheen ging ivm de warmte. Ik dacht oei zal Luxemburg dan wel doorgaan? Maar daar werd het 'maar ' 34 graden en in Versailles toch wel zo rond de 38 graden. Dus we gaan zolang de organisatie niks veranderd gewoon richting Luxemburg. Wel zag ik nog een bericht voorbij komen op FB waarop iemand reageerde met een officieel bericht van de regio Luxemburg dat er blauwalg in de Moezel zou zitten. Dit bericht werd al snel door de IM organisatie verwijderd. Nou dan zal het vast wel niet kloppen, maar het had natuurlijk wel zo kunnen zijn met deze temperaturen. Dus op naar Luxemburg, niks wijst erop dat er wat gewijzigd gaat worden.

Vrijdag hebben we de bus opgehaald bij Mazda Winkelhorst die wij dat weekend mochten lenen als sponsoring ,echt super tof!  En heel handig want alles kan dan mee. De halve inboedel en mijn triatlon verzameling, geen keuzes stress want alles kan mee. Dubbele fietsschoenen, 2 fietshelmen, extra triatlon kleding want stel je toch eens voor dat er wat kapot gaat net voor de wedstrijd. Dat zou toch drama zijn! Op alles voorbereid, ook de wetsuit gaat mee mocht het toch nog worden toegestaan om met de wetsuit te zwemmen.

Zaterdagochtend om 7.00 uur vetrokken om zo op tijd bij de briefing te zijn en mijn fiets en spullen op tijd in te kunnen checken. Rond 13.00 uur zaten we netjes op tijd bij de briefing waarin alle laatste informatie in het Engels nog even werd doorgenomen voor de wedstrijd dag. Johnny ging alles nog even netjes vertalen want hij heeft heel wat jaartjes in Engeland gereden en kan de taal wel dromen. Ook hier werd verteld we gaan 100% zwemmen, fietsen , lopen. Ook de volledige halve afstand. Wel zonder wetsuit ivm de watertemperatuur van 26 graden. Nou ja ik ben zowel met als zonder wetsuit geen snelle zwemmer. Dus dat maakt geen verschil. Daarna mijn startbewijs opgehaald en alles netjes verdeeld in de tassen om vervolgens de fiets en de spullen in te leveren in de wisselzone. Op naar het hotel om nog een beetje te relaxen en mijn stapel pannenkoeken met jam en stroop naar binnen te werken. Ook over de hele dag heel wat bidons met ORS naar binnen gewerkt. Blijven hydrateren is 'de key' bij 34 graden! Om 4.50 uur het wekkertje gezet om rond 5.00 uur gezellig aan mijn ontbijt te zitten.

Om 6.15 uur zou de wisselzone open gaan en om 8.00 uur de zwemstart. Ik ben in zulke dingen altijd erg georganiseerd en wil alles netjes op tijd klaar hebben zodat ik niet teveel stress heb. Voeding op de fiets en in de tassen. Dan even de banden op spanning brengen. Nog even een laatste check, kijken waar ik straks de wisselzone in en uit ga enz. En 10x naar de dixie voor de laatste zenuwplasjes. Het kost allemaal heel veel tijd. Mijn 'before bidon ' keurig leeg gedronken..'let the game begin!' Werd er vlak voor de start omgeroepen dat de zwemstart niet door kon gaan omdat er in die nacht waardes van blauwalg was gemeten, neeee wat!! nu pas??? Tjee das even schakelen zeg, voor mij is toch echt een halve ironman alleen compleet met alle 3 onderdelen. Dus goed de balen ervan omdat het ook nog allemaal zo vlak voor de start pas mede gedeeld word. Je zag dat iedereen een beetje van slag was. Ok en nu?

Er werd verteld dat we gewoon vanaf onze zwemtijdvak zouden starten zonder onze sokken en hardloopschoenen dus gewoon zoals je normaal gesproken uit het water zou komen. Dan zouden er per 5 seconden 2 deelnemers naar de fiets mogen rennen. En dan verder met de 2 onderdelen. Dus ik ben keurig met Daphne ( mijn teamlid van Woest) in onze zwemtijdvak gaan staan, niks geen schaduw lekker in de volle zon. Toen hoorde we dat ze om 8.25 uur pas gingen starten. Mmm word het nog wat later...wacht ja er komt beweging in, ja paar centimeter en toen stond het stil. Grote massa deelnemers lekker dicht bij elkaar, temperatuur liep lekker op, zweet brak alle kanten uit en ook nog steeds die wedstrijdspanning. Uiteindelijk gingen we om half 10 pas van start. Ik proberen in een hoog tempo naar de fiets te rennen. Mijn lichaam was al behoorlijk warm maar mijn spieren natuurlijk nog niet. Half gaar op de fiets gestapt en gelijk wat gedronken en een gelletje. Hopelijk kom ik snel in mijn wedstrijd ritme en kunnen we lekker volle bak gaan racen!

Het heen en weertje dat ging dan nog en de eerste paar klimmetjes gingen ook nog redelijk maar toen voelde ik toch best al snel dat ik niet de energie level had wat ik normaal zou moeten hebben en dat betaalde zich ook uit in het trap vermogen. Normaal 180/190 watt moet prima te doen zijn. Maar alles werd een gevecht. Bas riep nog dat ik van plaats 13 naar 8 was gegaan bij de dames maar ik wist dat dit niet mijn dag ging worden. Onderweg wat water in mijn nek gegooid, netjes mijn bidons leeg gedronken en de gelletjes op tijd ingenomen maar de 90 km voelde voor mij als 150 km. Blij dat het fiets gedeelte erop zat. Nu op naar de wissel voor het lopen. Ik had het zo warm, hopelijk kan ik na de eerste post weer een beetje afkoelen en kan ik mijn loop ritme goed oppakken. Al zal het met 34 graden geen toptijd worden. Uiteindelijk ben ik bij elke post gaan koelen en heeft Johnny mij ook nog fijn nagenoeg ijswater in mijn nek gegooid. Oh wat was dat fijn! De sfeer was goed maar omdat ik zo aan het vechten was met mezelf en dat ik niet meer mijn energie heb terug gevonden die dag, kon ik niet optimaal van de sfeer genieten. Het was overleven! Na 3 rondes van 7 km was ik echt zo blij dat het erop zat! Wat een bizarre dag!

Bij de finish moest ik zelf mijn medaille gaan halen en werd mij een lauw kersensap in de handen gedrukt. Ohhh en ik snakte zo naar koude cola, zoutjes, meloen, sinaasappel of iets dergelijks. Helemaal niets stond er. Gelukkig wel een koude douche  en Johnny die mij een dikke knuffel gaf! Hij was zo blij dat ik heel en in levende lijve over de finish was gekomen. Hij zag ook dat ik het zwaar had, zelfs voor de supporters was het haast te warm om daar te staan. Het zit erop gelukkig. Niet de wedstrijd waar ik op gehoopt had en totaal niet in mijn ritme gekomen die dag, dus ik was natuurlijk teleur gesteld. Ook niet meer gewacht tot de ceremonie waarin ik dus uiteindelijk een slot had kunnen claimen. Maar voor mijn gevoel was deze wedstrijd niet compleet en heb ik ook niet goed kunnen racen. Al veel energie verloren doordat ik om 5.00 uur al had ontbeten en pas om half 10 van start ging en te lang in de brandende zon heb gestaan. Nee niet verdiend die slot. dus uithuilen en weer doorgaan!! Dit neem ik weer mee met de volgende wedstrijden. Nu nog 2 weken werken en dan even fijn vakantie vieren. 22 augustus nog een halve op de planning van de Gelreman. Dan zonder verwachtingen maar gewoon lekker racen en hopelijk dan weer met alle onderdelen. Ik kom als de vrouwelijke Arnold Zwarzenegger terug I'll be back hasta la vista!

Mede mogelijk gemaakt weer door mijn top sponsoren, sorry dat het niet de dag is geworden maar ik ga zeker door met mooie nieuwe wedstrijden plannen. Deze sport is te leuk om ermee te stoppen. En al die tijd geen blessures, niet ziek of verkouden geweest topfit thanx Frank Heldoorn.

Lavalux Peters Installatietechniek WN Kozijnen & Prefab Wanden Aloys Roemaat Transport Demkes Tegelzet- en Terrazzobedrijf Racestation Warnsveld Mazda Winkelhorst Tonnie Rave #HDFprefab

Uiteindelijk ben ik 17de van de 55 dames geworden in mijn leeftijdscategorie. Totaaltijd van 5.01.01 uur en plaats 105 van de 501 dames totaal. En plaats 928 van 2.189 deelnemers overal

Bianca Piek

46e GUV Walfortloop in Aalten gaat niet door!

De gezondheid van deelnemers, vrijwilligers en toeschouwers staat voorop!

Volgens de richtlijnen van de Atletiekunie kan in verband met de warmte en de daarvoor afgegeven code geel, de GUV Walfortloop vanavond helaas niet doorgaan. 

Als bestuur van AVA'70 vinden we dit een moeilijke beslissing maar we willen geen gevaar voor iets of iemand en het risico lopen dat er wat gebeurt. 

We hopen hiervoor jullie begrip en elkaar snel weer te zien bij AVA'70! Alle inschrijfgelden zullen gestorneerd worden.

Bestuur AVA'70