AVA'70 op Vlieland - Maandag (dag 4)

De vuurtoren van Vlieland

Maandag the day after

De Ava groep, vrijdag avond 33 man/vrouw sterk is op de maandag ochtend aanzienlijk gereduceerd. Helaas moesten er een groot aantal ava-janen op zondag avond weer vertrekken, de maandag plicht roept. Nadat een aantal blijvers, iedereen op de boot heeft gezet en met vochtige ogen heeft uitgezwaaid. Blijft voor de overblijvers de ondankbare taak over om alle restjes van de, “natte” boodschappen uit de koelkast kabouter te maken. Dit is dan ook een verplichting, waar weinig van ons echt problemen van maken. Resultaat, we lagen op tijd in bed.

08:30 stipt aan het ontbijt, ook hier weer een restjes en kliekjes ontbijt. Alles moest op, brood in alle kleuren beleg in alle smaken. De krenten broden, het suikerbrood, alles op wens en verzoek, vakkundig in fijne plakken gesneden door Ingrid v Z, onze regelneef en een van de organisatie kanjers. Wie trouwens op de zondag nog ff met twee vingers in de neus een halve marathon afwerkte. Zorgvuldig werden de laatste bakken eiwitten met creusli en een fijne klodder jam verorberd.

Na dit ontbijt, (waarom ontbijt/ eet je zo onwaarschijnlijk veel als je ergens anders bent) blijft er nog een laatste activiteit over. Niet de aller leukste activiteit, maar gewoon het terugverdienen van de borg. Dus handen uit de mouwen en kneiter hard werken. Poetsen die hut. Uiteraard beginnen we met de slaapkamers van de zondag avond vertrekkers. Dat zijn de makkelijkste klusjes, denk je dan. Sommige (jonge) mannen denken echt, dat thuis de kaboutertjes hun bed afhalen, opruimen etc. Dus Bart W moest ff flink aan de bak om de slaapkamer van zijn hardloop maten op te ruimen en te boenen. Maar dat doe je voor je weekend maten.

Gerrit D met de bezem en Denis W met de huelbezem, in een zucht en een sche…., op alle verdiepingen de vloer weer zand en stofvrij. Met z’n allen het servies en bestek op het aanrecht plaatsen, en onze loop-goeroe Henk L pakt al dit servies zorgvuldig in de vaatwasser.

Nog even de beheerder erbij halen, Linda S, mede organisator en onze financiële manager, laten we ff een goed woordje over de accommodatie doen. En hopsa de borg weer snel terug verdiend. Gewoon een organisatie topper onze Linda, en ”by the way” een strakke 1/2 marathon afgewerkt.

Stipt 09:30 verlaten we opgewekt, vrolijk maar toch een beetje verdrietig onze geweldige weekend accommodatie. Met de belofte dat we over een X aantal jaren zeker terug komen. We wandelen weer zoals we gekomen zijn, de hele dorpsstraat van Vlieland West of was het Oost door, met onze ratelende koffers. Wat een herrie. Voor de boot, word er door een groot aantal ava-janen nog even bij de lokale bakker een suikerbrood meegenomen voor het thuisfront. Nog even een bakkie koffie bij de lokale horeca, uiteraard van de borg :-) en toen aan boord. De hele complete reis,  heen en retour is uitgestippeld en perfect verzorgd door Evelien H, ook een topper van de organisatie van dit AVA uitje. En wie ook ff tussendoor een halve marathon afwerkt.   

Hebben we net op de boot een fijn plek opgezocht en worden al herinneringen opgehaald. Laat onze Ghop brouwer, ook op de boot aanwezig zijn voor de oversteek. Waarbij een aantal van onze AVA dames weer in lichte euforie raken. Dit enthousiasme wordt snel getemperd, het is toch een Ghomo. Vanaf de boot een aantal treinen in en overstappen en we landen weer gezond in ons Aalten.

Helaas moesten ook een aantal dames van de organisatie op zondag avond naar huis. Maar zonder de geweldige bijdrage van de volgende toppers, Julia R wie de noodzakelijke communicatie en PR verzorgde, Katja D wie de corvee lijsten verzorgde, en het zo wist te plannen. Dat haar geliefde Björn ingepland stond voor de maandag morgen? En niet vergeten Gerdy H, wie verantwoordelijk was voor de gehele hygiëne, ook van de toiletten. En op de zaterdag avond de verantwoording nam om onze jonge garde te begeleiden bij het onveilig maken van down town Vlieland Oost. Trouwens we hebben ze nooit kunnen spotten, bij of boven de pot voor een grondige inspectie. 

Zonder de geweldige inzet van deze 6 dames was dit weekend nooit zo perfect geweest. Ik wil dan ook namens alle Vlieland gangers (mag ik dit zeggen, jazeker mag ik dit zeggen) geweldig bedankt 🙏 voor dit super gezellige en ontzettend goed georganiseerd weekend!

“Vlieland meets AVA”. (SvS)

Genieten op de boot

AVA'70 op Vlieland - Zondag (dag 3)

Voor de start van de Vuurtorenloop

We zijn met 33 clubgenoten een lang weekend op Vlieland met als hoogtepunt de deelname aan de Vuurtorenloop met afstanden van 5, 10 en 21.1 km. De route gaat door de duinen, bos en over het strand. De klim naar de vuurtoren zit zelfs 2 keer in de halve marathon.

Raceday: 8:30 uur ontbijten we met z’n allen, niet iedereen is even fit, maar iedereen heeft een doel voor deze dag. Van een pr tot overleven en van finishen of begeleiden tot foto’s maken, maar genieten gaat iedereen. Tijdens het ontbijt wordt er flink gestapeld, de vezels, koolhydraten en suikers gaan er in als koek en het vocht wordt ook op peil gehouden. Eindelijk gaan we dan wandelend op pad naar de startlocatie bij de sporthal. Een warming-up is niet nodig want het hele weekend is er volop gewandeld, de stappentellers komen al over de 30.000 per dag. Nadat we de startnummers opgehaald hebben is het tijd voor Dirk die spontaan het podium pakt en iedereen welkom heet namens AVA’70. Even later wordt de groepsfoto gemaakt, maar deze moet nog eens over omdat Ingrid er niet is. Dan naar buiten waar we opvallen als een gele vlek in het startveld, nog een laatste selfie en elkaar succes wensen. 

We gaan van start op de 21,1 km en de deelnemers van de andere afstanden staan ons luidkeels aan te moedigen. We slaan het eerste schelpenpad in en het is lopen in kolonne, tot opeens iedereen stilstaat, voor een plasje water. Tja het is dus geen trailrun, maar hier kon ik mooi wat langzamere lopers passeren. Even later komen we bij de brouwerij waar we de vorige dag al het één en ander hebben geproeft, linksaf naar boven, over de duin en het strand op. In tegenstelling tot de vorige dagen viel de wind mee, was het droog en scheen de zon, dus korte broek en t-shirt is genoeg. Het strand viel mee, een beetje het hardere zand opzoeken en wat stenen vermijden. Wat een geweldig stuk is dit, zo langs de zee met een zonnetje erbij. Daarna draaiden we langs de haven en lopen we de Dorpsstraat door, waar we dit weekend al diverse keren door zijn gekomen. 

De eerste drankpost staat bij 5 km, even snel een slokje water en weer door. We komen dan langs onze groeps- accommodatie en gaan op weg naar de vuurtoren. We hebben een groepje gevormd met Peter, Ingrid en Henk. Op de steile klim naar de vuurtoren wordt het eerste verschil al gemaakt en in de afdaling raken we Peter al kwijt, die is niet te houden. Ik zelf moet al mijn best doen om bij de andere te blijven en besluit een paar kilometer verder om mijn eigen tempo te gaan lopen om zo zeker te zijn dat ik het ga halen. Ik heb een slechte voorbereiding gehad met weinig kilometers en al maanden geen 20 km gelopen. Maar het weer was geweldig en het parcours door de duinen prachtig. Mooie vergezichten met een slingerend veld deelnemers, die je kilometers in de verte kunt zien. De gele stipjes zijn waarschijnlijk de overige AVA ’70 deelnemers. 

Bij de 10 km drankpost drink ik weer even een slokje water. We draaien de harde weg op, dat is een tegenvaller, ik loop liever onverhard. Bij de 12 km beginnen mijn sokken mijn voorvoeten een beetje gevoelloos te maken dus even stoppen en de schoenen opnieuw aandoen, een gelletje nemen en weer verder. Bij de 15 km weer een slokje water en daar kan ik mooi aansluiten bij een groepje. Op naar de vuurtoren, zo langs het water in de zon en wat heerlijk om zo te lopen. Het groepje gaat me toch te langzaam en ik ga maar weer alleen op pad. Bij de 18 km begint de klim naar de vuurtoren, hier moet ik even wandelen totdat ik Lienke zie staan die mij filmt, dus hup weer het tempo oppakken naar boven. In de afdaling nog een paar deelnemers inhalen en komt de visboer in zicht die we op de zaterdag al een weekomzet bezorgd hebben. Nu moeten we nog een lus maken en door het bos op weg naar de finish. 

Die laatste kilometers gaan zwaar, maar ik kan nog een redelijk tempo aanhouden, de laatste afslag en het geluid van de speaker en publiek hoor je al goed. Lienke is al snel op de fiets naar de finish gesneld om mij nog te fotograferen. Onder luid gejuich word ik binnengehaald. Wat een genieten, het koste wel moeite maar toch volbracht. Denise is 3e geworden bij de dames op de 10 km, dus wachten we met een grote groep op de prijsuitreiking, ook daar lieten we ons luidkeels horen. Toen werd het tijd om naar ons huis te wandelen om te douchen en van een biertje te gaan genieten op het terras of voor de tv wielrennen kijken. Iedereen is tevreden met het behaalde resultaat en de medaille. De helft van de groep gaat helaas nu terug naar huis, vanwege werk of andere reden, dus bleven we achter met 17 personen.

Maar het einde van het actieve weekend is nog niet in zicht want we gaan wandelend weer naar de Bolder, naar ons vaste restaurant op de camping voor de daghap. Vandaag staat er nasi op het menu, dat gaat er best in, met een lekker biertje erbij. Als toetje nog een magnum om de calorieën weer aan te vullen. Daarna weer wandelend een alternatieve route terug naar het huis. Een paar mensen wilden nog een fotosessie op het strand doen met de ondergaande zon, maar de meerderheid kiest voor de koffie. Daarna gezellig na borrelen tot al het bier en de wijn op is. Na een geweldig mooie dag liggen we redelijk op tijd in bed met een vermoeid maar voldaan gevoel.

Rik Delsing

Vlieland Vuurtorenloop 10 km - 57,29 - 9e plaats M60

De groepsfoto

We zijn met 33 clubgenoten een lang weekend op Vlieland met als hoogtepunt de deelname aan de Vuurtorenloop met afstanden van 5, 10 en 21.1 km. De route gaat door de duinen, bos en over het strand. De klim naar de vuurtoren zit zelfs 2 keer in de halve marathon.

Raceday: 8:30 uur ontbijten we met z’n allen, niet iedereen is even fit, maar iedereen heeft een doel voor deze dag. Van een pr tot overleven en van finishen of begeleiden tot foto’s maken, maar genieten gaat iedereen. Tijdens het ontbijt wordt er flink gestapeld, de vezels, koolhydraten en suikers gaan er in als koek en het vocht wordt ook op peil gehouden. Eindelijk gaan we dan wandelend op pad naar de startlocatie bij de sporthal. Een warming-up is niet nodig want het hele weekend is er volop gewandeld, de stappentellers komen al over de 30.000 per dag. Nadat we de startnummers opgehaald hebben is het tijd voor Dirk die spontaan het podium pakt en iedereen welkom heet namens AVA’70. Even later wordt de groepsfoto gemaakt, maar deze moet nog eens over omdat Ingrid er niet is. Dan naar buiten waar we opvallen als een gele vlek in het startveld, nog een laatste selfie en elkaar succes wensen.

We gaan van start op de 21,1 km en de deelnemers van de andere afstanden staan ons luidkeels aan te moedigen. We slaan het eerste schelpenpad in en het is lopen in kolonne, tot opeens iedereen stilstaat, voor een plasje water. Tja het is dus geen trailrun, maar hier kon ik mooi wat langzamere lopers passeren. Even later komen we bij de brouwerij waar we de vorige dag al het één en ander hebben geproeft, linksaf naar boven, over de duin en het strand op. In tegenstelling tot de vorige dagen viel de wind mee, was het droog en scheen de zon, dus korte broek en t-shirt is genoeg. Het strand viel mee, een beetje het hardere zand opzoeken en wat stenen vermijden. Wat een geweldig stuk is dit, zo langs de zee met een zonnetje erbij. Daarna draaiden we langs de haven en lopen we de Dorpsstraat door, waar we dit weekend al diverse keren door zijn gekomen.

De eerste drankpost staat bij 5 km, even snel een slokje water en weer door. We komen dan langs onze groeps- accommodatie en gaan op weg naar de vuurtoren. We hebben een groepje gevormd met Peter, Ingrid en Henk. Op de steile klim naar de vuurtoren wordt het eerste verschil al gemaakt en in de afdaling raken we Peter al kwijt, die is niet te houden. Ik zelf moet al mijn best doen om bij de andere te blijven en besluit een paar kilometer verder om mijn eigen tempo te gaan lopen om zo zeker te zijn dat ik het ga halen. Ik heb een slechte voorbereiding gehad met weinig kilometers en al maanden geen 20 km gelopen. Maar het weer was geweldig en het parcours door de duinen prachtig. Mooie vergezichten met een slingerend veld deelnemers, die je kilometers in de verte kunt zien. De gele stipjes zijn waarschijnlijk de overige AVA ’70 deelnemers.

Bij de 10 km drankpost drink ik weer even een slokje water. We draaien de harde weg op, dat is een tegenvaller, ik loop liever onverhard. Bij de 12 km beginnen mijn sokken mijn voorvoeten een beetje gevoelloos te maken dus even stoppen en de schoenen opnieuw aandoen, een gelletje nemen en weer verder. Bij de 15 km weer een slokje water en daar kan ik mooi aansluiten bij een groepje. Op naar de vuurtoren, zo langs het water in de zon en wat heerlijk om zo te lopen. Het groepje gaat me toch te langzaam en ik ga maar weer alleen op pad. Bij de 18 km begint de klim naar de vuurtoren, hier moet ik even wandelen totdat ik Lienke zie staan die mij filmt, dus hup weer het tempo oppakken naar boven. In de afdaling nog een paar deelnemers inhalen en komt de visboer in zicht die we op de zaterdag al een weekomzet bezorgd hebben. Nu moeten we nog een lus maken en door het bos op weg naar de finish.

Die laatste kilometers gaan zwaar, maar ik kan nog een redelijk tempo aanhouden, de laatste afslag en het geluid van de speaker en publiek hoor je al goed. Lienke is al snel op de fiets naar de finish gesneld om mij nog te fotograferen. Onder luid gejuich word ik binnengehaald. Wat een genieten, het koste wel moeite maar toch volbracht. Denise is 3e geworden bij de dames op de 10 km, dus wachten we met een grote groep op de prijsuitreiking, ook daar lieten we ons luidkeels horen. Toen werd het tijd om naar ons huis te wandelen om te douchen en van een biertje te gaan genieten op het terras of voor de tv wielrennen kijken. Iedereen is tevreden met het behaalde resultaat en de medaille. De helft van de groep gaat helaas nu terug naar huis, vanwege werk of andere reden, dus bleven we achter met 17 personen.

Maar het einde van het actieve weekend is nog niet in zicht want we gaan wandelend weer naar de Bolder, naar ons vaste restaurant op de camping voor de daghap. Vandaag staat er nasi op het menu, dat gaat er best in, met een lekker biertje erbij. Als toetje nog een magnum om de calorieën weer aan te vullen. Daarna weer wandelend een alternatieve route terug naar het huis. Een paar mensen wilden nog een fotosessie op het strand doen met de ondergaande zon, maar de meerderheid kiest voor de koffie. Daarna gezellig na borrelen tot al het bier en de wijn op is. Na een geweldig mooie dag liggen we redelijk op tijd in bed met een vermoeid maar voldaan gevoel.

Rik Delsing

Zelf loop ik vandaag, samen met Siep van Schepen, Peter Ligterink, Romy van Rijs en Dirk Vreman de 10 kilometer. Na een mooi rondje kom ik samen met Siep in 57.29 minuten over de finish. Peter en Romy klokken iets eerder, Dirk iets later.

Met Romy, Peter, Siep en Dirk op het Vlielandse strand

AVA'70 aan de start bij de Vuurtorenloop op Vlieland

De route van de halve marathon 

AVA’70 is sinds afgelopen vrijdag met 33 senioren leden een weekend op het eiland Vlieland. Vandaag staan ze allemaal aan de start bij de Vuurtorenloop, waar ze een schitterende en zeer afwisselende route van 10 of 21.1 kilometer lopen.

De halve marathon is mooi zwaar te noemen doordat hij een stuk pittig strand en twee keer de beklimming van het Vuurboetsduin bevat. Beide routes brengen je een keer langs de vuurtoren. De start van de halve marathon is om 12.15 uur en de 10 kilometer start om 13.00 uur.

Klik voor meer informatie op de site van de Vuurtorenloop

AVA'70 op Vlieland - Zaterdag (dag 2)

De Vliehors-Express

“Ik laad mijn hart vol Waddenzee,

Stiekem zonder vragen

Ik neem een beetje Vlieland mee

Zoveel als ik kan dragen!"

Het is zaterdagmorgen, dag 2 van het toen al razend geslaagde verblijf van 33 AVA-janen op Vlieland. Het is net 06.00 uur in de ochtend als Katja begint met het bakken van 62 eieren voor het ontbijt. Hoewel ze niet op de corveelijst staat, heeft ze toch besloten om maar even flink aan het werk te gaan. Het blijkt dat ze de slaap heeft afgebroken omdat ze met Björn het bed moest delen in een twijfelaar. Het wettelijk geregistreerde stelletje kon maar moeilijk wennen aan de zeer beperkte ruimte, dus besloot Katja giftig om zich dan maar nuttig te gaan maken. De hele meute moest overigens al akelig vlot uit de veren, want om klokslag 07.30 uur klonk het beginsignaal van het 5*-sterrenontbijt. Werkelijk aan alles was gedacht om de hongerige magen te vullen en de talloze ingrediënten gingen grif van hand tot hand. Na drie kwartier begon de opruimronde en was direct duidelijk op wie je kunt bouwen en wie tot de categorie drukkers behoort. Uiteraard zijn de namen van de laatste groep gelijk door de organisatie op papier gezet, dus zullen er nog passende maatregelen volgen. Voordat het officiële programma van start ging werd er eerst tijd gemaakt om onze voorzitter Arja in het zonnetje te zetten. Ze bleek jarig te zijn en hier was verder de gehele dag aandacht voor. Meermalen moest ze emotioneel een traantje wegpinken. Hoe mooi is dat?

Er werd om half 9 koers gezet naar de kustrand, waar de Vliehors Expres al lichtelijk stond te ronken. De groep werd welkom geheten door de gids van deze avontuurlijke activiteit, Volkert. Nee, niet de landelijke bekende, maar een meer dan geweldige entertainer, die gelijk een band creëerde met de hardlopers uit Aalten en er was dan ook direct sprake van een fijne band. Het peloton ging aan boord en er werd koers gezet over het rulle en natte strand in de richting van het natuurgebied de Hors. Honderden plaatjes werden er geschoten en de sfeer was buitengewoon. De eerste stop werd gemaakt bij het Juttersmuseum, dat op palen was gebouwd en waar alle 33 AVA-janen een intiem plekje zochten in de ruimte van dik 6,5 vierkante meter. Onze scheepsmakker begon te vertellen over de geschiedenis van het jutten, de vreselijke scheepsverhalen en bijzonder smeuïge anekdotes. Prachtige kunststukken zijn in de loop van de eeuwen aangespoeld en alles met een eigen waar gebeurt verhaal. Het was werkelijk lachen geblazen en Volkert was ook in de vorm van zijn leven. Hoogtepunt was zeker het moment dat hij hoorde dat onze voorzitter jarig was. De beste en schitterend bebaarde kabouter bedacht zich geen moment en kuste Arja eens even flink. De 1,5 halve turvenhoge kerel wist dat de camera`s volop draaiden, maar gaf gelijk aan, dat hij aanvoelde dat hij deze kans mocht en kon grijpen, zonder vervelende gevolgen. Uiteraard had hij alle lachers op zijn hand. De tour werd vervolgd en we gingen op zoek naar Joris. Het opgelapte zeehondje liet zich vaak zien en ook de geelhemden was dit voorrecht gegund. De windkracht 7 zorgde voor enorme zandverstuivingen maar de zeehondenfamilie liet zich maar al te graag spotten. De AVA`70-clan was zodoende op deze mooie zaterdag getuige van een meer dan schitterend stukje Nederland. Bij terugkomst werd Volkert gruwelijk bedankt voor zijn heerlijke bijdrage aan deze activiteit.

De hele club ging naar binnen om zich op te warmen en deed zich in het luxueuze Badhuys tegoed aan koffie, thee en appeltaart. Toen er werd afgerekend ontstond er even wat verwarring omdat de prijs dusdanig was, dat het er alle schijn van had, dat het servies meegenomen mocht worden. Dit bleek echter toch niet het geval.

Terug op de accommodatie had de groep een kleine 42 minuten om iets voor zichzelf te doen, waarna het in colonne weer vertrok richting de haven. Er werd een bezoek gebracht aan Fortvna Vlieland. (Nee lieve lezers, het is niet Fortuna Vlieland, zoals jullie misschien mochten denken, dus er is van een zetfout dit keer geen sprake….) De lokale bierbrouwerij heette ons van harte welkom en een rondleiding en proeverij volgde. Het was een indrukwekkend verhaal en de locatie was bijzonder fraai, maar over smaak valt te twisten en de meningen over de bieren liepen redelijk uiteen. Dirkie, de spraakwaterval uut de Heelweg, viel wèl erg in de smaak. Hij besloot zich op te werpen als gastheer en de klasse droop er vanaf. De hilariteit overigens ook, want de ene onzin, volgde op de andere, zodat de atleten met een vreselijke big smile het pand verlieten. Op naar de inmiddels bekende eetgelegenheid, waar de groep weer met gejuich werd ontvangen. Eerst een aperitiefje en daarna de warme maaltijd, die dit keer een ruime 8 scoorde. Zelfs Erwin was enthousiast en dat was een dag daarvoor wel heel anders. Gelukkig kon hij in bedwang worden gehouden, maar even leek het erop, dat hij de keuken in wou draven om de kok ter verantwoording te roepen. Goh, wat was het kereltje bliksems, maar dit terzijde.

Na het eten nam de sfeer in razend tempo toe en kwamen alle aanwezige kwaliteiten op het gebied van entertainment volledig tot wasdom. Van tafeldansen tot drummen, van polonaise tot hoogleven en van koorzang tot droog-roeien. Het was een onvergetelijke avond, waar de klasse, maar vooral het plezier vanaf droop. Het wachten is nog even op de bewegende beelden van de bedrijfscamera, want er zouden zomaar eens contracten, dan wel claims kunnen volgen.

En als je dan denkt dat je alles wel zo`n beetje hebt gedaan op een dag, dan bleek dit zeker niet het geval. Om half negen ging immers alweer het alarm voor de georganiseerde avondwandeling. Een dikke 6 kilometer struinen over het eiland, waarbij de route ietsje werd bij geschenen. Er moest verzameld worden bij een dorpshuis en weer nam Dirkie de kans waar om zijn talenten te tonen. Hij deed zich voor als gids van de tour in het donker en had uiteraard de lachers alweer snel op zijn hand. Sommigen herkenden hem inmiddels al en de eerste handtekeningen werden al uitgedeeld. De wandeling ging door het fraaie duingebied rondom het dorp en de vuurtoren en het was ook nog niet eens een makkie. Hier en daar fors hoogteverschil, smalle paadjes, weinig licht en talloze uitstekende boomwortels. Maar zoals de hele tijd al, bleef de sfeer geweldig en behalve hier en daar een vloek bij een misstap. Zonder noemenswaardige kwetsuren maar wel een hele fijne ervaring rijker kwamen we na een kleine anderhalf uur weer terug bij de plaats van vertrek. In een knusse verblijf gingen de doppen weer van de fles, knalden de kurken en gingen de tomaatjes en komkommers van hand tot hand. De jeugd werd nog even op pad gestuurd om de lokale bevolking en horeca enthousiast te maken voor de wedstrijd van de volgende dag en de geelhemden toch maar vooral aan te moedigen bij het passeren van de Dorpsstraat. Om de goede naam niet te grabbel te gooien werden er twee vrouwelijke buddy’s meegestuurd om het gedrag te bewaken. Zonder noemenswaardige klachten keerde het gezelschap huiswaarts. Hier was overigens net voor het sluiten van de dag de pleuris uitgebroken. Dennis de Kit, die vooral bekend staat om zijn opruimerige karakter, had dit keer de koelkast onderhanden genomen. Naast 4 snee brood, drukte hij ook nog eens anderhalf pond jonge Beemster achterover, waardoor 32 clubgenoten ineens zonder zaten. De herrie werd in de kiem gesmoord en wijselijk werd besloten, om er een nachtje over te gaan slapen. Zondag is het immers “raceday”

Frank Roos

Bij het Juttersmuseum

De echte kenners bij de Vlielandse bierbrouwerij

AVA'70 op Vlieland - Vrijdag (dag 1)

De groep op het strand

Om 09:00 uur wordt Denise door Rob bij ons afgezet. Om 09:30 staan we met ons drietjes te wachten op de trein afkomstig uit Aalten met daarin de vele leden van Ava .

Als de trein langsrijdt zien we ze al. Wat zien ze er blij en gelukkig uit. Een weekendje weg met 33 mensen van Ava. Dat gaat een heftig weekend worden. Wat een gemêleerd gezelschap.

Na ongeveer 3 uur stappen we uit bij Harlingen Haven. Ietwat geirriteerd door het geschreeuw van een klein verwend kind dat 3 uur lang zijn zin niet kreeg.

Gelukkig op de boot zal het wel beter worden. Het is windkracht 7 Noordwesterstorm. Voor de zekerheid een tabletje tegen zeeziekte gekregen van Denise. Samen met Gerdy, Romy en Dirk.

De boot vertrekt en opeens hoor ik datzelfde geschreeuw weer . Het kind zit ook weer dichtbij ons en is nog steeds niet tevreden.

Als we ruim 1,5 uur gevaren hebben en genoeg hebben van Siep zijn sterke verhalen, voel ik me misselijk worden. Ja hoor de storm gaat het bijna winnen van mijn opkomende zeeziekte. Later hoor ik dat het geen tabletje tegen zeeziekte was, maar ritalin . Ik heb het verkeerde tabletje ontvangen.

We gaan van de boot af en buiten staat Ingrid iedereen te tellen. We zijn er allemaal  Op naar ons verblijf voor het weekend. Iedereen heeft een buddy voor het weekend waar je mee op de kamer verblijft. Dit zijn bijzondere combinaties.

Erwin en Michiel in een twijfelaar.

Paula, Denise, Denis op 1 kamer.

Rond 16:00 uur arriveren we bij onze accommodatie . Echt tijd van bijkomen hebben we niet, want Ingrid van de organisatie geeft aan dat we om 17:30 uur een uurtje gaan hardlopen/joggen. Het enthousiasme spat ervan af.

Bij terugkomst douchen en door. Alles wordt lopend afgelegd. Dit moet ik er wel bij vertellen, want zoveel stappen maken de meesten van ons nooit op 1 dag. Na ruim 2 uur wandelen komen we bij een strandtent aan genaamd de Bolder. Heerlijk gegeten en bediend worden door de dochter van Ingrid. Julie. Hartstikke leuk. Het bier vloeit rijkelijk. We moeten ook nog weer terug wandelen richting de accommodatie .

De jeugd, na ja jeugd, Erwin, Luuk, Bart vallen niet echt meer onder de jeugd. Maar ja ze zijn samen met Jerrel, Michiel, Romy en Julia de jongsten van het gezelschap. Zij moeten nog door naar het cafe, terwijl de rest zich te ruste legt voor een vol programma op dag 2.

Gr. Katja

Ingrid van Zolingen loopt halve marathon van Vlieland

Ingrid van Zolingen

Iedere eerste zondag in augustus wordt op Vlieland de halve Marathon gelopen. Daarnaast zijn er afstanden van 2, 5 en 10 kilometer. Het parcours is zeer aantrekkelijk door zijn diversiteit en loopt door het dorp, bos, duin, heuvels, over schelpenpaden en asfalt.

De Aaltense Ingrid van Zolingen was deelneemster aan de halve marathon. Ondanks dat ze een aantal keren wandelen moest, liep ze een mooie tijd van 1:57:20 uur en eindigde daarmee net in de top 25 bij de dames 35+.

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Gezellige drukte bij de finish van de halve marathon van Vlieland

Van Zolingen loopt halve marathon van Vlieland

Knappe prestatie Ingrid van Zolingen op het eiland Vlieland

Ingrid van Zolingen heeft vanmiddag mee gedaan aan de halve marathon van Vlieland. Ze liep de 21,1 kilomter in een mooie tijd van 1:48:10 uur en werd daarmee 11e in haar klasse V35.

uitslagen

site organisatie