Het avontuur van het Rademakersbroek

Intussen was ook Ingrid gearriveerd. De noeste werkster was linea recta naar de Rademakersbroek gescheurd, om van de rest van het samenzijn toch maar vooral niets te hoeven missen

Rademakersloop ‘Alleen voor elite-mannen’

Hij stond er een beetje verloren bij.. Wegkapitein Peter Baten blaakt normaliter van zelfvertrouwen en heeft de touwtjes altijd strak in handen. Maar niet op deze prachtige donderdagavond. De Elite B-formatie van AVA`70, een selectie van lopers, die liever de natuur intrekken dan op de baan hun rondjes draaien, trainden op locatie. Jan Rademaker, een verdienstelijk lid met een enorme staat van dienst had het gezelschap uitgenodigd voor een fijne ronde in zijn trainingsgebied. Bijna een half uur voor aanvang kwam het gros van de groep al het fraaie tuinpad van de Rademakers op fietsen. Een strakke waaieretappe had er voor gezorgd dat een enkeling de tempobeulen niet had kunnen volgen en arriveerde wat later. Natuurlijk had deze loper een hele fijne smoes klaar, maar de meesten wisten niet eens dat hij kon fietsen. Om exact 19.15 uur zette zich het gezelschap in beweging, uitgezwaaid door Joke, de vrouw van. 

Petertje slofte een beetje in de achterste gelederen en had weinig te vertellen. De leiding was deze avond voor Jan. De uiterst sympathieke 60`er doet overdag iets met jachten, dus de groep besloot blind mee te varen op zijn richtingsgevoel. Dit ging echter al vrij snel gruwelijk mis. Na eerst al een tweetal uiterst gevaarlijk blaffende viervoeters zonder kleerscheuren te zijn gepasseerd, stonden we ineens middenin een weiland met gortdroog en  verschroeid gras. Omdat er overal draad omheen was gespannen, werd besloten er maar tussendoor te kruipen. Dat bleek niet eens zo lastig, behalve voor Henk Lammers. De goedlachse kilometervreter is nog altijd aan het acclimatiseren van zijn ijsberenspotten-in-Spitsbergen-marathonavontuur en besloot de selectie te begeleiden per fiets. Een mountainbike was absoluut overbodig, zo was hem meegedeeld, dus Henk kwam op een prachtig glimmend vehicle aanfietsen, niet wetende dat hij na een kleine 1200 meter al van de fiets moest voor het nemen van een lastig obstakel. Afijn, het liep allemaal goed af. 

De weg werd vervolgd over prachtig slingerende grindpaden, tussen de landerijen door. Er was ook nog een naam aan gegeven, maar verdere uitleg ontbrak. Na een dikke 6 kilometer volgde een drink- en plaspauze en daar werd dankbaar gebruik van gemaakt. een enkeling dribbelde door, want stilstand betekende dat tientallen muggen, vliegen en blinzen vrij spel hadden. En als je daar gevoelig voor bent…. Af en toe kwam ook Petertje nog even zijn gezicht laten zien. Hij begon zich, nadat de tijd vorderde, wat gemakkelijker te schikken in zijn rol, en dat sierde hem wel. We passeerden intussen het rustieke plaatsje Sinderen en draafden direct weer het volgende kerkepad op. Wat opviel was het grote aantal zitbankjes dat we tegenkwamen. Ze waren nergens bezet, maar Rademaker kende geen pardon en onderhield een strak tempo. We naderden de stal, want als je eenmaal op de wereldberoemde Seesinkvloetstraat bent, kom je langzaam weer in de bewoonde wereld. 

Onderweg hadden we eigenlijk ook wel gelijk boodschappen kunnen doen, want er was van alles te koop. Scharreleieren, aardbeien, linksdraaiende melk, iets minder fleurige bloemen dan normaal en diverse andere waar. Ja zelfs kerstbomen konden al aangeschaft worden, waarbij de keuze werd gelaten tussen een variant met kluit of een gezaagd exemplaar. Best opmerkelijk, als overal de mussen van de hitte uit de dakgoot vallen. In de verte was inmiddels het prachtig, fijne optrekje van de Rademakers zichtbaar en nog even werd het tempo ietske opgeschroefd. Collectief werd besloten om de laatste 60 meter wandelend de hartslag te laten zakken. Dit gold echter niet voor Geertje Wevers. Hij voelde al enige tijd lichte aandrang en hobbelde snel richting de finish, om rustig te gaan zitten. 

Intussen was ook Ingrid gearriveerd. De noeste werkster was linea recta naar de Rademakersbroek gescheurd, om van de rest van het samenzijn toch maar vooral niets te hoeven missen. Joke had het buitenterras tijdens onze afwezigheid gezellig ingericht voor de nazit. Nadat de kannen water waren leeg geslurpd, werd het nog gezelliger. De vakantieplanning werd doorgenomen en intussen werd er lekker geknabbeld aan kaas, worst, tomaten en olijven. Rond de klok van 22.16 uur werd het sein van vertrek gegeven. Er moest immers de volgende dag ook nog gewerkt worden en voor een enkeling ging de wekker al bijzonder vroeg. Aan een puike, sportieve en bovenal zeer gezellige zomeravond van de Elite B-groep kwam een einde. Jan en Joke Rademaker werden uitvoerig bedankt voor hun grote gastvrijheid en het peloton peddelde weer richting Aalten. En komende donderdag is het weer ouderwets: “Beter met Peter!”  (FR)

Verslag van de 8e Hemelvaartsloop in Sinderen

Met nog enkele kilometers in het vooruitzicht, leidde interim-gids Martin Hengeveld de lange afstand lopers ineens over een singletrack langs de sloot

Hemelvaartsdagloop 2017 - "Struinen door Sinderen"

Hemelvaartsdag, 08.42 uur……“Allemachtig, normaal esprokken do`k um dizzen tied pas mien kunstgebit in en now hew d`r al zwat vieftien kilometer hardlopen opzitten!” Deze uitspraak zorgde natuurlijk voor de nodige lachsalvo`s in de openluchtkleedkamer bij Hoeve Te Lindert. De prachtige boerderij in het buitengebied vormde start en finishplek van de 8^e dauwloop, die jaarlijks wordt georganiseerd. Op deze editie kwamen ruim 30 lopers en de drie meefietsers Ineke en Samantha af, al duurde het wel even alvorens iedereen van de partij was. Triathlete in de maak, Ingrid van Zolingen, had zich op het allerlaatste moment afgemeld in verband met de dreiging van overbelasting. De sportievelingen, die de warming-up per fiets deden, waren ruim op tijd, mede door het ziedend hoge tempo aan de kop van het peloton. In de dorpskern bleek dat de Bolle van Grolle zich al vast had gereden in het grind. Vervolgens was het wachten nog op Sanne Wisselink. De runner-up van de C-lichting maakt grote vorderingen, maar niet op logistiek gebied, want over de afstand van haar woonhuis Dinxperlo naar het buurtschap Sinderen deed ze toch een klein uur en dat kan vast sneller.

Afijn, nadat ook alle sanitaire behoefte was gedaan, stond het hele gezelschap om 07.01 uur (!) klaar voor het statieportret in de fraaie tuin voor het woonhuis. Daarna ging de veelkleurige en selectieve selectie op pad voor minimaal 10 en maximaal 15 kilometer door het prachtig groene Sinderense landschap. Al keuvelend ging het over de verschillende kerkepaden met illustere namen en een vast en zeker fraaie geschiedenis. Fotograaf Geert Wevers draafde links en rechts langs de lopers om alle bezienswaardigheden vast te leggen. De atleten hadden nauwelijks oog voor de flitsende collega, die vast en zeker weer een fijn album zal afleveren. Mooi was het in ieder geval zeker en toen na 4,98 kilometer de 10 zich af ging scheiden van de 15 kilometer, koos een opvallend grote club voor de langste afstand. Het tempo was ook prima voor iedereen te verhapstukken, dus dat was ongetwijfeld een reden voor sommigen om de langere uitdaging aan te gaan. 

De natuur warmde zich langzaam maar zeker op en steeds meer dieren lieten zich zien. Naast de talloze hazen en konijnen, toonden ook merries hun jonge kroost en dit zorgde voor de nodige oohhh`s en aahhh`s. Aan de kop van de groep moesten de snelheidsduivels in toom gehouden worden en ze schikten zich voor 1 keer in hun lot, zij het met moeite. Met nog enkele kilometers in het vooruitzicht, leidde interim-gids Martin Hengeveld de lange afstand lopers ineens over een singletrack langs de sloot. Het waterschap had zijn werk niet gedaan, dus dit zorgde voor fraaie plaatjes van lang gras, gipskruid en… natte voeten. Dit mag natuurlijk bij een dauwloop ook eigenlijk niet ontbreken, dus dit stukje werd met gejuich begroet. De haven kwam in zicht en de selectie bleef intact tot de finishstreep. Althans, daar leek het lange tijd op. De autisten die de club bleek te herbergen, moesten de 15 kilometer aantikken, zoals tevoren was aangegeven in de uitnodiging. Deze mafketels hobbelden nog 7 rondjes om een boom om de juiste afstand te kunnen verantwoorden.

In de tuin wachtte de sportievelingen een lopend broodjesbuffet en Herman toonde zich samen met zijn vrouw een geweldig gast-echtpaar. Snel werden de zweetshirts verwisselt voor een droog tricot. De Sloffert had van vrouw Hannie nog een wasseldeuksken meegekregen, dus hij poetste zich even lekker schoon, trok zich ne korte spiekerbokse aan en meldde zich ook bij de meute. In een heerlijk zonnetje werden de verloren gegane calorieën aangevuld, de laatste roddels uitgewisseld en gaf Patrick Ikink bij monde van zijn ega Sabine aan, dat de dauwloop van 2018 van start zal gaan in Balle. Hulde en dank voor de uitnodiging. Nadat Herman en zijn vrouw hartelijk werden bedankt voor de hap en het sap, ging het gezelschap weer huiswaarts. Rond half 10 werden de stalen rossen beklommen voor een vreselijk alternatieve terugweg. “Langer kan niet, sneller wel,“ was het gortdroge commentaar van captain Theo op de vele kritieken die hem van achteruit de groep werden toegeroepen. Aan een prachtige dauwloop kwam om even voor 10.00 uur een einde. Her en der gingen de gordijnen open, ten teken dat de dag op het punt van begonnen stond…..    

Frank Roos

In de tuin wachtte de sportievelingen een lopend broodjesbuffet en Herman toonde zich samen met zijn vrouw een geweldig gast-echtpaar

Foto's van de 8e Hemelvaartsloop in Sinderen

De Sinderense groep

Vanmorgen zijn we om kwart over zes op de fiets vertrokken naar Sinderen. Herman te Lindert en Martin Hengevelt hadden een mooie tocht van ongeveer 10 en 15 kilometer uitgezet door het buitengebied en over de kerkenpaden van Sinderen. Onder prachtige weersomstandigheden stond er na afloop in de tuin nog een heerlijk ontbijt voor ons klaar. Familie te Lindert hartelijk bedankt voor de prachtige route en de gastvrijheid.

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Route 13: Varsseveld Idink- en Nibbelinkbos

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag. 

Vandaag de 13e route uit deze serie: Het Idink- en Nibbelinkbos in Varsseveld. De namen van deze twee bosgebieden komen al in de middeleeuwen voor. Het gebied kent een mooie afwisseling van bos, landbouwgronden, struikgewas en kleinschalige landschapselementen, zoals houtwallen en een kikkerpoel. De totale oppervlakte is ongeveer 110 ha. Het bos is grotendeels aangeplant. De dennen waren nodig als stutpalen in de mijnbouw en loofbomen dienden als hout voor de meubelindustrie. Kenmerkend in dit gebied zijn ook de kampen met hier en daar een steilrand. Een kamp is een hoger gelegen stuk land dat in vroeger tijden als akkerland werd gebruikt.

Route 13: Een route door het Idink- en Nibbelinkbos in Varsseveld
Afstand: 5,5 kilometer
Start: Toeristische Overstap Plaats Koffieboerderij Groot Nibbelink, Nibbelinklaan 12 - 7065 AH Sinderen
Gemarkeerd: Ja (blauwe markeringen op bomen en paaltjes)
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum

GPX bestand van de route

Laatst aangepast: 31 mei 2015
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten

01.Ga vanaf de TOP na 20 meter RA (Idinkweg)
02.Na 600 meter RA Idinkbos (fietspad)
*Het Idinkbos ligt ten zuidwesten van Varsseveld en is 110 ha. groot. Het bos is in de 19e eeuw voor de houtteelt aangelegd. Het bestaat uit afwisselend naald- en loofbomen. Door het gebied stroomt de Seesinkbeek. Het is het leefgebied van veel zangvogels en kleine zoogdieren.
03.1e zandpad RA (bij ANWB paddestoel)
04.1e zandpad LA
05.Zandweg rechts negeren ga RD
06.Op kruising van zandwegen RD, volg smal paadje langs weiland/maisveld
07.Op driesprong LA, kleine paadje blijven volgen
08.Einde pad LA zandweg (niet de P volgen)
09.1e zandpad RA, knooppunt 98 volgen
10.1e graspad RA, voor het bos, nemen
11.Graspad met de bocht naar links langs de sloot blijven volgen
12.Einde graspad LA (zandpaadje)
13.1e zandpad RA
14.1e zandpad RA
15.Graspad links negeren, ga RD
16.1e pad LA, voor sloot aan linkerhand
17.Pad met de bocht naar links meelopen
18.Pad naar rechts negeren, loop RD
19.Einde pad RA en gelijk LA
20.Einde pad RA
21.Einde pad LA, op T-splitsing met bankje
22.Einde pad LA, graspaadje tussen twee weilanden door volgen (Pannekoekenpad)
22.Loop tussen het hekje door en ga LA, grintpad wordt later verharde weg (Nibbelinklaan)
23.Loop door naar het eindpunt, koffieboerderij Nibbelink
*In het voorjaar van 1723 is boerderij Nibbelink totaal afgebrand. Met de spontane hulp van buren en inwoners van Varsseveld is het weer opgebouwd. Uit dank gaf de boer op 14 september een feest. Dit werd 'het stenenbier' genoemd. Alleen de smid was niet uitgenodigd, omdat hij alle hulp geweigerd had vanwege zijn gierige aard. Hij stookte het smidsvuur zo hoog op dat de vonken uit de schoorsteen vlogen en op de rieten daken van de omliggende huizen terecht kwamen. Het feest werd wreed verstoord doordat deze avond het dorp Varsseveld afbrandde.

Verslag van de Trainingsloop op 2e Pinksterdag

Eerste ‘Walter Vaags Molenloop’ een geweldig feest!

34 atleten verzamelden zich vanmorgen voor de alle eerste ‘Walter Vaags Molenloop’. Sinds enkele jaren zijn ook vrouwen welkom bij de themalopen van Geert Wevers, dit tot ongenoegen van een aantal heren. De organisatie was in handen van eerder genoemde Walter Vaags. Walter is de langste molenbouwer van West-Europa. Met een lengte van 2.27 meter kan hij zonder ladder de wieken aan de molen hangen, wat natuurlijk erg handig is.

Zoals de naam ‘Molenloop’ al doet vermoeden, werden er veel zandpaden aangedaan. Op sommige zandpaden lag zelfs geen asfalt. Heel apart. Hoewel de Molenloop al om 10:00 uur van start ging, was het toch al snel een graad of 37. Een enkeling had het daarom ook erg warm. Gerrit te Lindert, alias de blanke Keniaan, was één van de mensen die goed uit de voeten kon in de extreme hitte. Met zijn spiksplinternieuwe oranje voetbalhemd bepaalde hij het tempo. 

Frank Roos, had zijn snelle sokken weer aan en dit mocht de rest weten. Als Te Lindert even een moment van zwakte had, nam Frank gretig de koppositie over en probeerde hij op slinkse wijze de groep, waarin ook zijn vrouw Anita zich bevond, op een lint te trekken. Dit tot grote ergernis van Tim te Brake. De jongste loper van de groep is momenteel erg slecht in vorm. Tijdens de Gerard Tebroke Memorial was zijn conditie zo slecht, dat hij na 3 kilometer al de handdoek in de ring gooide. Dit gold overigens ook voor Katja Demkes, die zich uit schaamte niet liet zien bij de ‘Walter Vaags Molenloop’.

Onderweg werden enkele drinkpauzes ingelast. In deze pauzes kon onder andere wat gedronken worden. In de slotfase werden de mannen gescheiden van de jongens. In een bloestollende eindsprint konden de haantjes van de groep zich bewijzen voor de vrouwelijke atleten. Het maakt overigens niet uit wie deze sprint won. Maar ik kan je wel vertellen, dat het een rasatleet is, 23 jaar oud, woont in Aalten en Zwolle en hij is momenteel in bloedvorm. Ik hoor jullie denken. En nee, het is niet Wim Rensink.

Bij aankomst werden de atleten ‘warm’ onthaalt door ByJessie. Later begreep ik dat ze eigenlijk gewoon Jessie heet. Nooit geweten. Een prachtig gedekte tafel met zelfgemaakt brood, fruit, bier (alcoholvrij), water, ijsjes en wat al niet meer. Het was skitterend. Later bleek ook dat Ingrid van Zolingen had mee gelopen. Ingrid leuk dat je er was, ook namens de organisatie.

Dan moet er nog even een misverstandje uit de wereld worden geholpen. Door een verschil van mening werd mijn column afgelopen donderdag niet geplaatst. Dit heeft geen enkele consequentie voor onze vruchtbare samenwerking. Geert en ik blijven matties.

Walter Vaags, de langste molenbouwer van West-Europa

Foto's van de Trainingsloop op Tweede Pinksterdag

Voor het Kulturhus in Lintelo

Klik op de link voor een aantal foto's

fotoalbum

foto's Jeanet Brinkman

Video van de trainingsloop op 2e Pinksterdag

Meefietser Joppe Roos heeft vanmorgen mooie filmbeelden van de Molentocht gemaakt

Duurloop in Sinderen op 2e Pinksterdag

Op de foto van links naar rechts staand: Martin Hengevelt, Jan Keemink, Marco van Rijs, Floor Perquin, Jan Rademaker, Katja Demkes, Theo Stronks, Lienke te Brake, Ineke Wesselink, Henk Mengers, Wim Vink, Judith Boomkamp, Inez Balke en Johan Wolthuis. Op de hurken: Marieke Prinsen, Ingrid van Zolingen, Geert Wevers, Gerrit Heersink, Roelie Somsen, Ben Wesselink en Erik Demkes.

Maar liefst 22 atleten en atletes hebben gehoor gegeven aan mijn uitnodiging om op tweede Pinksterdag aan een duurloop van 15 kilometer (of iets minder) mee te doen. Gerrit Heersink had een mooie ronde op Sinderens en Varssevelds grondgebied uitgezet en het is heerlijk lopen over deze Achterhoekse paden en wegen. Het weer is fantastisch en Ineke Mengers, onze vaste meefietser, zorgt voor een lekker verkoelend drankje onderweg. Ik heb in deze regio nog niet vaak gelopen en het is dus voor mij ook een vrij onbekende omgeving. Gerrit bedankt voor de route en de anderen voor het meelopen. Lopen met zo’n grote groep is toch altijd leuker dan lopen met een klein groepje.

Klik op de link voor het fotoalbum

fotoalbum

routefoto

statistieken van de duurloop

De bovenste en onderste foto is gemaakt door Ineke Mengers