Veluwezoomroute van Dieren naar Velp

Theo, Geert en Frank op de Posbank

Struinen over de Veluwe

Het was 14 maart een frisse, maar veelbelovende vrijdagmorgen, toen we rond een uurtje of 8 op pad gingen voor ons volgende wandelavontuur. Bewust van het feit, dat we op deze ochtend een bevoorrecht trio zijn, dat een fijne Spaziergang over de Veluwe mag maken, knopen we ons rugzakje met proviand op de rug. De route heeft een lengte van een kilometer of 15, maar dan kun je er bij ons gerust een flink aantal stappen bij op tellen, want de kans dat we minstens twee keer verkeerd lopen is levensgroot. Praten, wandelen en op de route letten is aan ons mannen niet besteed, al doet Geertje er weer alles aan om het tegendeel te bewijzen. Hij heeft het parcours opgeslagen in zijn horloge, 6 A4-tjes uitgeprint en ook nog eens een kompas in de broekzak, dus dan zou je denken……..

Na een paar Dierense straatjes, lopen we al snel de Veluwe op en kan het echte genieten beginnen, al worden gelijk al de eerste hoogtemeters genoteerd. Bovenaan een mooi laantje van eiken komen we op een kruising, waar maar liefst 14 paden beginnen, dan wel uitkomen. We geloofden het eigenlijk niet toen gids Geert het voorlas, maar het bleek werkelijk het geval te zijn. Toen we elk pad even inkeken, stonden we ineens oog in oog met een wild zwijn, dat rustig aan het wroeten was. Toen paparazzi Frank wat dichterbij kwam voor het schieten van een plaatje keek het fors uit de kluiten gewassen exemplaar wat onnozel naar de toerist, maar besloot er weinig aandacht aan te besteden en concentreerde zich verder op zijn hobby.

Na een kleine 4 kilometer kwam we de volgende dierlijke obstakels tegen. Midden op het pad stond een Schotse hooglander te koekeloeren en was niet van plan om ook maar een pas op zij te doen. Overigens was hij in een goed gezelschap, want bij elkaar was de kudde net even iets groter en sterker dan de Aaltense wandelaars, dus besloten we maar een omtrekkende beweging te maken en weken daarmee een meter of 12 af van de aangegeven route. Maar goed, veiligheid boven alles.

We kwamen op het parcours van de Jutbergtrail en dan is het ineens toch een beetje thuiskomen. Hoewel het nog vrij vroeg in de ochtend was, logen de sterke verhalen over de geweldig geleverde prestaties er niet om. Met name Geertje moet hier werkelijk fenomenaal hard hebben gedraafd, zo liet hij ons weten. Hij kon zich het jaartal van zijn bloedvorm niet meer helemaal herinneren, maar het moet toch echt wel in de vorige eeuw zijn geweest…

Voor ons doemde ineens een heel mooi stulpje op, dat de naam Carolina-Hoeve droeg en een schitterende locatie vormde voor ons eerste rustmomentje van deze dag. Het kacheltje brandde al fijn, de koffie smaakte overheerlijk en de beentjes gingen voor even in de relaxstand. Theo was inmiddels al  tot de conclusie dat hij de totaal verkeerde kledingkeuze had gemaakt en dreef inmiddels bijna uit zijn winterjas. Geert en Frank hadden dit al wel aan zien komen, maar omdat de nestor nooit iets van zijn jonge kompanen wil aannemen lieten we hem deze keer maar gewoon aan zijn lot over. Met alle nadelige gevolgen tot gevolg.

Maar verder was het best aangenaam zo op een doodnormale vrijdagmorgen en na de koffiebreak besloten we de pas er maar eens flink in te zetten. Dit stoere voorstel kon na dik 128 meter al direct in de prullenbak, toen we een flinke puist omhoog moesten klauteren en toen we bovenaan kwamen, zagen we ineens een drietal ringslangen van een centimeter of 38 spartelen en ze draaiden de hele tijd met de kop in het zonnetje. We konden onze ogen bijna niet geloven. Een toevallig passerende jonge hinde wilden we laten getuigen van dit fraaie schouwspel, maar zij bleek opvallend genoeg geen enkele belangstelling te hebben.

We stapten dapper door en toen we het paviljoen van de Posbank net gepasseerd waren en ons opmaakten voor de afdaling, zag Frankie in de verte een mooi oranje busje  met een groot logo de bult opdraaien en dacht toch werkelijk Ronald Koeman achter het stuur te zien zitten met naast hem Depay. Bekend is dat het tweetal vrienden zijn en waarschijnlijk trakteerde Memphis zijn coach op een lekker broodje Dunner. Mooi gebaar, natuurlijk…..

Eenmaal weer in de prachtige natuur en inmiddels een kilometertje of 10 onderweg, passeerden we een groepje liefhebbers, die druk aan het mediteren waren. En dan heb je gewoon het donkerblauwe voorgevoel, dat er een onbenullige begroeting gaat volgen. De spanning nam een klein beetje toe, het Aaltense trio keek elkaar aan en besloot heel wijselijk toch maar even louter een hoofdknikje te maken met aansluitend een bijzonder vriendelijk “goedemorgen.” 

De slotkilometers kwamen in zicht, maar bijna ging het nog gruwelijk mis met Theo. Hij verloor in een split second even het evenwicht en dreigde naar beneden te gaan glijden. Het herstel was voor Geert en Frank verrassend, want met een geweldige balanscorrectie wist onze oudste zestiger zich staande te houden. Voor hem zelf was het overigens helemaal geen wonder dat het hem lukte om de benen eronder te houden. Theo doet tegenwoordig samen met zijn lieftallige echtgenote namelijk dagelijks een aantal hoepeloefeningen en deze speciale core-training legt Stronks dus zeker geen windeieren. Geert verslikte zich bijkans in een mandarijnpartje bij de gedachte aan visuele beelden en besloot er wijselijk maar niet op te reageren.

Om de eerstvolgende trein van Velp naar Dieren te halen, werd er nog even een flinke eindspurt ingezet en bleek dat we bij het station aangekomen, nog exact 25 seconden over hadden en wees de teller 16,09 kilometer aan. De beloning volgde door de traktatie van een lekkere Kräuterli, een heuse verademing en prachtige afsluiter van onze lente-struintocht over de Veluwe. (FR) 

De Carolina-Hoeve

Uitslagen van de Posbank Trail in Velp

van links naar recht Joke, Tracey, Maria en Patrick

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren

13 kilometer: Judith Wubbels 1:45.14

24 kilometer: Mark Sticker 2:03.14, Patrick Weijers 2:09.18, Maria Griffioen 2:28.34, Tracey Jewell 2:41.04, Joke Balke 2:41.05

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Lekker rennnen op de Posbank

Met de heide in bloei is het voor Andre Bleumink de perfecte tijd om afgelopen weekend een paar uur op de Posbank rond te rennen met vrienden. Hij maakte er een leuk filmpje van.

Foto's van de 25e Posbankloop in Velp - deel 2

Gerrit-Jan Jansen

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

fotoalbum

Rinke ter Haar

Luuk Nusselder wederom gekroond tot bergkoning 'Muur van Aalbers'

Luuk Nusselder

Velp - Voor de vierde keer in vijf jaar werd Luuk Nusselder uit Hummelo zondagmiddag gekroond tot bergkoning van 'De Muur van Aalbers' (Emmapiramide).

Luuk dook op de 500 meter lange steile klim met 86 seconden onder de recordtijd van Joost Hummelink (2009) en Kristof van Malderen (2010). Ondanks dat Luuk zich volledig op het klimklassement richtte wist hij na 6,1 toch nog als 10e bij  de senioren te finishen van de in totaal 827 deelnemers.

Klik op de links voor de uitslagen van de Muur van Aalbers

6 kilometer

15 kilometer

Foto's en uitslagen van de 25e Posbankloop in Velp - deel 1

Gerrit Dijkslag

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

fotoalbum

uitslagen

site organisatie

Edwin Wissema

Verslag van de Klein Zwitserland Trail in Velp

Henrie Drenthel

Tweede Paasdag stond de Klein Zwitserlandtrail weer op de kalender. Henrie Drenthel stond aan de start van de 50 km. Organisator Dorothea Bil had ook nu weer de mooiste paadjes van de landgoederen Heuven en Beekhuizen in Nationaal Park Veluwezoom aan elkaar geregen tot prachtige routes. Uiteraard had ze daarbij zo’n beetje iedere heuvel in de route opgenomen. De 50 km kwam daarbij zelfs op meer dan 1000 hoogtemeters, het heet niet voor niet Klein Zwitserland.

Er waren meerdere afstanden waarop gestart kon worden. Hierbij kon je dan vanuit een basis-lusje zelf allerlei extra lusjes erbij pakken of weglaten. Een mooi concept. Ook kon je op diverse afstanden starten voor een canitrail, dus met je hond. De 50 km was niet belint en moest geheel op gpx gelopen worden met behulp van bijvoorbeeld een handheld GPS device of via je sporthorloge.

Henrie had het weekend ervoor nog de RunForestRun 3Daagse in de Hartz gehad, met ruim 100 km en heel veel hoogtemeters in drie dagen. Toch voelde hij zich goed genoeg hersteld om aan de 50 km te beginnen. Tot 32 km ging het zelfs behoorlijk voorspoedig, ondanks het feit dat de temperatuur nu zo’n 20 graden hoger was dan een week ervoor in de Harz. Daarna moest hij wat gas terugnemen ivm met de warmte. Vooral de zandverstuiving bij 42 km in de volle zon viel niet mee. Na 6:11 uur kwam hij over de streep.

De honden hebben er zin in

Sfeerverslag van de 24e Posbankloop in Velp

De beelden zijn gemaakt door Nebe4video en Losse Veter

Uitslagen van de 24e Posbankloop in Velp

Herrald Aaldering (1:15:) en Marie Christine Smits

Uitslagen: 

Mannen 6 kilometer:

1. Lars Gerritsen - 19:16
2. Siraj Awal Aman - 19:28
3. Mudesir Awal Aman - 19:45

Vrouwen 6 kilometer:

1. Roos Blokhuis - 21:07
2. Karin Nieuwenhuijsen - 22:06
3. Sandra de Jonge - 23:53

Mannen 15 kilometer:

1. Wesley Mols - 50:11
2. Ties van den Hurk- 51:05
3. Niek van Son - 52:30

Vrouwen 15 kilometer:

1. Lotte van der Pol - 57:24

2. Deborah Wissink - 01:02:58

3. Vienna Romanée - 01:05:20

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Genieten in de Klein Zwitserland Trail in Velp

Henrie, Eric en Andre

De Klein Zwitserlandtrail was een trail zoals ik deze graag zie: kleinschalig, met veel aandacht voor de deelnemers en een geweldig parcours. Diverse afstanden, dus voor iedereen was er wel iets mogelijk. Wij zoeken vaak de grens op, net buiten de comfortzone. De lange afstand van 45 km werd het dus. Eigenlijk was er maar één nadeel, het melden en afhalen van startnummer voor de 45 km begon om 7:30 op Tweede Paasdag…. maar gelukkig hadden ze een goedmakertje. In plaats van 45 km mocht je ook nog een optionele bonusronde van 3 km er achteraan doen, omdat organisator Dorothea Bil niet kon kiezen. Zo vertrokken Eric, Henrie en ik om 6:45 uit Aalten voor ons dagje buitenspelen. Eric had zijn inschrijving van de 22 km omgezet naar de 45, zodat we elkaar er doorheen konden slepen. We mochten beneden bij de tennisclub ons melden en een bakkie koffie met paasstol eten. Daarna liepen we met onze tas naar de scoutingkeet bovenop de heuvel. Dat bleek iets verder te zijn dan we dachten, waardoor we bijna de start misliepen. Die was nl. weer beneden aan de heuvel….

Veel tijd verloren we echter niet bij de start aangezien het meteen steil de heuvel op ging en iedereen meteen aan het wandelen kon. De route van de lange afstand was als gpx-bestand doorgemaild zodat de organisatie alleen de kortere afstanden hoefde uit te pijlen. De pijlen die er hingen moesten we dan ook negeren, maar dat bleek voor sommige lopers erg moeilijk. Hoewel we bijna achteraan gestart waren haalden we steeds mensen in omdat die verkeerd liepen. Nu is het ook best lastig om te navigeren met een GPS-horloge als er veel paadjes zijn. Je ziet dan alleen een spoortje wat je kunt volgen. Op onze handhelds zie je de route tegen een achtergrond met alle paadjes er op en hoef je alleen het pijltje op de route te houden. En zelfs dat is af en toe nog niet makkelijk. Hard lopen maakt navigeren ook lastiger. Aangezien wij niet zo snel waren hadden we voordeel doordat we beter navigeerden. Ieder nadeel heeft zijn voordeel zullen we maar zeggen.

Vooral tijdens het eerste deel, waarin we letterlijk heuvelop, heuvelaf  liepen zagen we regelmatig lopers uit richtingen komen waar ze niet vandaan zouden moeten komen. Wij volgden keurig het pijltje, maar dat kostte moeite genoeg. De heuvels waren steil en talrijk en de paden waren bezaaid met boomwortels en stenen. De kunst was dus om de aandacht te verdelen tussen het schermpje en de ondergrond. Dat lukte niet helemaal en de eerste valpartij was een feit. Gelukkig zonder veel gevolgen en ik kon gewoon verder. Na 14 kilometer bereikten we de eerste verzorgingspost. Enthousiaste vrijwilligers en een goed gevulde tafel met drank en lekkers zorgden er voor dat we vol goede moed aan het volgende gedeelte begonnen. Ook de overige verzorgingsposten waren super verzorgd en bemand door enthousiaste vrijwilligers. We namen er dan ook iedere keer even rustig de tijd voor. Het weer was goed en, hoewel de zon niet scheen en de uitzichten niet geweldig ver reikten, was het toch weer enorm mooi lopen door de heuvels.

Het tweede gedeelte was wat minder sterk heuvelig, maar om dat goed te maken mochten we steeds vaker door mul zand zwoegen. Paardenpaden en stuifzand in een gebied dat wel wat van een woestijn weg had lieten ons ouderwets mopperen. Niet onze favoriete ondergrond, de plannen voor een woestijnrace werden meteen weer de koelkast in gezet…. De spieren begonnen wat stijf te worden van alle geploeter, of misschien toch ook wel doordat we de kilometers zoetjes aan wegtikten. Na de laatste verzorgingspost begonnen we de kilometers af te tellen, maar we wisten dat we nog wel een aantal hoogtemeters voor de kiezen zouden krijgen. We namen dus nog maar een reepje en de laatste slokken uit onze bidons begonnen in beeld te komen. Het open veld rond de Brandtoren maakte het mogelijk om nog een beetje soepel door te lopen, maar daar kwam in de laatste vijf kilometer vlot weer een eind aan toen we het heuvelgebied richting de finish weer moesten doorkruisen.

De hellingen begonnen er nu best in te hakken en de vele boomwortels leken wel hoger uit de grond te komen, maar dat kon ook vermoeidheid zijn natuurlijk. Uiteraard hoefden we niet te overleggen toen we bij de splitsing kwamen. De bonusronde werd ingezet, en Erics record qua langst gelopen afstand werd verbroken. Ook ik verbrak nog een persoonlijk record in de laatste kilometers, die van de hardste val van dit jaar…. Even de lucht kwijt en wat schaafplekjes, maar na even ademhappen konden we weer verder. Nog even de laatste hellingen doorbijten met de handen op de knieën en toen was er na ruim 48 kilometer (en ruim 1100 hoogtemeters) eindelijk de verlossende finish. We werden hartelijk ontvangen door organisator Dorothea en het biertje en de pannenkoek zorgden er voor dat we al snel weer op krachten kwamen. Het was af en toe flink afzien, maar ook enorm genieten van het parcours en de natuur. Precies zoals het zou moeten zijn. Het lopen op GPS is bovendien in mijn ogen echt een element dat iets toevoegt aan een evenement als dit. Daarnaast is het een stuk makkelijker voor organisaties om een wedstrijd te organiseren. Je hoeft immers niet urenlang pijltjes op te hangen en weer op te ruimen, met het risico dat onverlaten deze weghalen. Ik voorzie dan ook dat deze vorm van wedstrijden in de toekomst steeds vaker voor gaat komen, zeker voor wat betreft de lange afstanden.

fotoalbum

route

site organisatie

Foto's van de Natte neuzen Canitrail in Velp

Rennen met de hond of......?

Klik op de links voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

start

oversteek

klim

bomen

talud

rest

site organisatie

Video's van de 23e Posbankloop in Velp

De beelden zijn gemaakt door Marcel Leroi

Uitslagen van de 23e Posbankloop in Velp

15 kilometer: 1.Yahala Awal Aman, 2.Tom Wiggers, 3.Wouter Dilling

De Posbankloop gaat over het mooiste parcours van Nederland. Je kunt kiezen tussen 5,5 km of 15 kilometer. Naast de Posbankklim zit aan het einde de beruchte De Muur van Aalbers; een 500 lange meter klim op de Emmapiramide met apart sprint klassement.

De Posbankloop is echt uniek qua sfeer: start door een Tijgerhoofd, verhard parcours dwars door de bossen van het Nationale Park Veluwezoom, langs de bloeiende hei en met een aantal stevige klimmetjes als toetje. Met een beetje geluk spot je onderweg nog een hertje of zwijn. Daarnaast zullen diverse muziekbands je helpen om de Posbankloop te voltooien.

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

6 kilometer: Bonny Holweg 35:10 min.

15 kilometer: Frank Roos 1:04:11, Gerrit-Jan Jansen 1:07:33, Andre Bruil 1:12:24, Pascal Veldboom 1:20:05, Maurice Magis 1:28:48, Anna van Meurs 1:32:44, Marieke ter Beeke 1:33:01 en Mark van Doorn 1:41:10

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Route 38: Velpse beken

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 38e route uit deze serie: Een mooie tocht langs de loop van twee typisch gegraven sprengenbeken de Rozendaalsebeek en de Beekhuizerbeek. Ook in de bebouwing van Velp is de Rozendaalse beek steeds goed te zien. De route gaat vervolgens langs een idyllisch beekdalletje in de richting van kasteel Rosendael. Het sprengenstelsel bij het kasteel in nog steeds intact. Al in de 18e eeuw was de kasteeltuin beken om z'n fraaie watervallen, vijvers en een theekoepel. Beroemd werd de tuin door de 'bedriegertjes'. Even verder slingert de route door landgoed Beekhuizen met de kronkelende Beekhuizerbeek, die bij kasteel Biljoen uitmondt in de kasteelvijver. Beekhuizen dankt zijn parkachtige inrichting aan Baron van Spaen, die zijn landgoed omtoverde tot een romantisch park met vijverpartijen, houten koepeltjes, bruggetjes en watervallen. We beklimmen de Keienberg en dalen af naar de rand van de Veluwezoom. Een pad tussen de velden brengt ons op landgoed Biljoen met het indrukwekkende kasteel. Langs een uitgestrekte vijverpartij en een stukje door de bebouwing van Velp komen we weer bij het station. 

Route 38: Een route over de landgoederen Rosendael, Beekhuizen en Biljoen
Afstand: 11,2 kilometer
Start: Station Velp Stationsplein 5 - 6881 WC Velp
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 30 juni 2017
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproutes in de omgeving van Aalten

01.Vanuit station Velp LA, aan het eind RA
02.Eerste weg LA, Hendrikus Avelinghstraat
03.Aan het eind RA, je loopt langs een beek met watermolen aan je rechterhand
*Al in 1391 stond op deze plaats een watermolen. Het wordt al heel lang de 'Van Lennepsmolen' genoemd, naar de aderlijke familie die deze molen destijds in eigendom had. In 1961 en 1993 werd het gebouw en de molen grotendeels door brand verwoest.
04.Op de kruising bij de stoplichten oversteken en RA over het trottoir, Hoofdstraat
05.Eerste weg LA, Overbeeklaan, op een driesprong links aanhouden, Overbeeksingel
06.Direct RA, een voetpad langs de vijver, een bruggetje over, de weg oversteken en RD
07.Op een kruising RD, Boulevard en de eerste weg LA, Jeruzalem
08.Op een driesprong RD het brugje over en meebuigen naar rechts
09.Aan het eind RA, Parkstraat en aan het eind opnieuw RA, Burgemeester Brandtlaan
10.Nu de eerste weg LA bij grasveld met speeltoestellen
11.De eerste weg RA, Burgemeester Brandtplein en aan het eind linksaf Sint Hubertusstraat 12.Aan het eind RA, Ulenkamp en aan het eind LA, Bosweg, bij de voorrangsweg RA
13.Na huisnummer 9 links de weg oversteken en RD een onverharde weg in langs de school
14.Langs een slagboom en een bordje 'Koningsberg' en direct het eerste pad LA
*De Koningsberg in Rozendaal is een parkbos met nieuwe lanen en uitnodigende entrees. De komende jaren zullen de nieuwe boompjes en struiken groeien en kunnen volgende generaties ook genieten van dit mooie gebied bij landgoed Rosendael.
15.Met het pad meebuigen naar rechts en het pad ruim 400 meter blijven volgen, aan je linkerhand heb je zicht op het beekdal
16.Op een splitsing bij een bankje rechts aanhouden, asfaltpad omhoog in de richting van een huis
17.Het asfaltpad blijven volgen, ook langs de openbare school
18.Aan het eind LA op de Beekhuizenseweg en direct weer RA, via de poort landgoed Rosendael in
19.Je passeert het kasteel aan je linkerhand
*Kasteel dat sinds 1314 één van  de belangrijkste residenties is van de graven en hertogen van Gelre, graaf Reinoud 1 was de eerste bewoner.
20.Voor een boerderij aan je rechterhand het eerste pad LA langs een bordje 'Landgoed Rosendael' omhoog, grindpad
21.Je gaat door een klaphekje en loopt verder omhoog.
22.Je blijft dit pad volgen, op een kruising bij het hek van de begraafplaats RD, een bredere bosweg
23.Aan het eind even naar rechts en direct weer links, nu een fietspad, dit fietspad blijf je ruim 700 meter volgen
24.Op de splitsing waar het fietspad haaks naar links buigt ga je RD, een smaller bospad.
25.Op Y-splitsing RD naar de asfaltweg, de asfaltweg oversteken en RD langs een slagboom en een bordje 'Rozendaalse Veld'
26.Op een kruising RD en op een splitsing neem je het twee pad naar links
27.Dit pad blijf je krap 700 meter steeds volgen, het wordt op het eind een beukenlaan, die gaat dalen
28.Aan het eind van die beukenlaan, bij een bordje 'Rozendaalse Veld' ga je RA omhoog
29.Je hebt aan je rechterhand een open veld, verderop steek je een fietspad van betonplaten over
30.Je loopt over een parkeerplaatsje naar de asfaltweg, heel iets naar links en direct weer rechts tussen hekken door
31.Je passeert een bordje 'Landgoed Beekhuizen', met het pad meebuigen naar rechts langs de vijver
32.RD langs een bordje 'Nationaal Park Veluwezoom', dit pad krap 700 meter steeds maar RD blijven volgen. Je hebt bos aan de linkerkant en een bosbeekdalletje aan de rechterkant
33.Bij het witte huis aan je rechterhand blijf je RD lopen tot je uitkomt bij de houten hekken
34.Je gaat door het klaphekje en opnieuw RD
35.Nu op een Y-splitsing bij paaltje van Natuurmonumenten met blauwe pijl rechts aanhouden
36.Je gaat een houten planken bruggetje over en volgt een verhard pad steeds langs de rand van de vijver, over diverse bruggetjes
37.Aan de andere kant op de kop van de vijver bij diverse bankjes op de splitsing RA
38.Je neemt het rechter grindpad, parallel aan de klinkerweg aan je linkerhand
39.Je komt uit op de klinkerweg, hier RD
40.Al weer snel bij huisnummer 28 aan je rechterhand het eerste pad naar links langs een slagboom. Aan je rechterhand de beek
41.Op de eerste splitsing schuin links omhoog via metalen trappen. Op alle kruisingen RD, verder omhoog tot de top.
42.Bovenop bij de stenen/metalen cirkel met bank RD en weer steil naar beneden
43.Je passeert een stenen rand en je gaat via metalen trappen verder naar beneden 44.Beneden aangekomen, vlak voor het eind, schuin links aanhouden naar de bosrand.
45.Aan het eind bij de bosrand LA, brede onverharde bomenlaan
46.Al vrij snel bij het eerste klaphek aan je rechterhand ga je RA door het hek langs een bordje 'Landgoed Biljoen'
*In het overgangsgebied tussen de Veluwe en de IJssel ligt het 162 hectare grote landgoed Biljoen.
47.Volg dit pad tussen de velden door in de richting van de verkeersweg
48.Aan het eind RA over het fietspad
49.Voor de rotonde LA de weg oversteken en RD de bomenlaan in
50.Spoorweg oversteken en dan neem je het pad LA en door een wit metalen hek ga je landgoed Biljoen in
51.Direct op Y-splitsing links aanhouden en even daarna meebuigen naar rechts langs de beek en watervalletje
52.Aan het eind RA, even daarna LA met de slotgracht meebuigen
53.Op de kruising voor de ingang naar het kasteel RD
54.Rechtsaf meebuigen, door het hek heen en op de asfaltweg LA
55.Na huisnummer 4 RA, door het klaphekje en een voetpad langs de vijver volgen
56.Je blijft het linkerpad direct langs de vijver steeds met bochten volgen
57.Het pad buigt aan de andere kant van de vijver af in de richting van een afsluitboom en klaphekje
58.Rechtdoor over een asfaltpad in de richting van de voorrangsweg
59.De weg oversteken en RD, Overhagenseweg in de richting van een kerktoren
60.Je neemt nu de tweede weg RA, Kosterijland
61.Aan het eind LA, Reinaldstraat, tegenover huisnummer 69-71 RA, klinkers en direct weer LA een tegelpad in
62.Aan het eind RA langs de kerk
63.Het spoor oversteken direct schuin RA langs een bankje, een tegelpad in de richting van het station

Verslag van de 3e Klein Zwitserland Trail in Velp

Eric Hoogerbrug, Angelique Vrijdag, Claudia Drenthele en Linda de Vries (15 kilometer)

Maandag 17 april, 2^e Paasdag, stond de Klein Zwitserland trail op de agenda. Een mooie kleinschalige trail met relatief veel hoogtemeters in de Veluwezoom. Lekker in de buurt ook nog eens dus. Een mooie gelegenheid om er met een groepje vanuit het oosten van het land naar toe te rijden en er een fijne tweede Paasdagloop van te maken. Bij aankomst was het nog heel erg fris, kouder zelfs dan het met de Kerst was liet ik me vertellen. Dat maakte voor de stemming niet veel uit. De lopers van vooral de lange afstand van 22 km waren bijtijds opgestaan om de startnummers op te halen, maar ook van de kortere afstanden begonnen de deelnemers al bijtijds binnen te komen. Vooral om even gezellig bij te kletsen. De plekjes in de zon waren dan ook al snel bezet.

Henrie, Rianne en ik zouden aan de 22 km meedoen, Linda, Angelique, Claudia en Eric zouden aan de 15 km start staan. De start was een simpel Succes allemaal van Dorothea die alles georganiseerd had. Na de start ging het meteen al heuvelop en, enthousiast als we waren, vergaten we even te kijken of Rianne mee kon komen. Niet dus… maar Rianne kon zichzelf ook wel redden. Als duo ging het soepeltjes verder. Heuvelop, heuvelaf. Best een pittig parcours met behoorlijk steile heuvels. Van de kou hadden we al snel geen last meer. In het zonnetje dat af en toe doorbrak kwamen we zelfs nog aan het zweten. De bospaadjes waren lekker smal en slingerden door het lentegroen. Af en toe even flink modderig en dan weer bezaaid met boomwortels was het bij vlagen zelfs behoorlijk opletten om niet op je neus te gaan. Het tempo zat er lekker in, beetje te optimistisch gestart maar met een kleine aanpassing van het tempo gingen we het wel redden tot het eind.

Na een 10 km hadden we de eerste verzorgingspost en dat was er eentje waar je bijna zou willen blijven. Fruit, water, cola, chips, chocolade van alles werd er door de uiterst vriendelijke crew uitgedeeld. Heerlijk. Met frisse moed begonnen we hierdoor aan het tweede deel. Loslopende pony’s, die zeker niet wild waren, stonden lekker in de weg te staan en her en der konden we wandelaars een prettige dag toewensen. Ontspannen sfeertje, zo op tweede Paasdag. Dat zie je bij de Ikea wel anders op zo’n dag… Door onze vlotte start kregen we nu toch wat meer problemen met het beklimmen van de steilste hellingen, maar verder ging het nog vlotjes verder. Van de overige deelnemers zagen we bijna niets meer tot we bij het punt kwamen waar de andere afstanden er weer bij kwamen. Daarna werd het weer gezellig druk in het bos. 

Na de tweede verzorgingspost was het nog een kleine vijf km naar de finish. Via een aantal lusjes door het bos, die af en toe wat verwarrend werkten kwamen we steeds dichter bij de finish, om er dan ineens weer van weg te lopen. Gelukkig ging het vooral heuvelaf, dus konden we met een soepel gangetje de laatste kilometers afleggen. Na 2:17 hadden we bijna 22 km afgelegd, ruim tien minuten sneller dan we van tevoren bedacht hadden. Prima gedaan dus. Ook onze loopmaatjes kwamen allemaal met een grote glimlach over de finishlijn. Complimenten dus aan de organisatie, niet alleen een mooi en pittig parcours, maar ook nog een lekkere pannenkoek en een biertje naar keuze na afloop. Top evenement in zijn kleinschaligheid. Ik hoop dat het zo blijft, dus vooral niet meer deelnemers toelaten.

site organisatie

Andre Bleumink

Rianne Fokkers, Andre Bleumink en Henrie Drenthel (22 kilometer)

Foto's van de 4e Natte Neuzen Canitrail in Velp

Lopen met je hond in de prachtige omgeving van Velp

Voor de vierde keer organiseerde Canitrail Nederland weer een Natte Neuzen Trail zonder wedstrijdelement en zonder tijdsdruk voor maximaal 150 deelnemers. Honden en baasjes waren van harte welkom om deel te nemen aan deze kleinschalige gemoedelijke en uitdagende trail van 7.5, 15 en 30 kilometer door het schitterende gebied van Beekhuizen en Herikhuizen. 

De route is door trailcoach Dorethea Bil uitgezet met bordjes en onderweg moest men zelf goed opletten. Bij het canitrailen zorg je ervoor dat je zoveel mogelijk zelfvoorzienend bent. Dat betekent dat je drinken voor zowel jezelf als voor je hond bij je hebt. Bij de bemande en onbemande drankposten kun je vervolgens je flesje bijvullen.

Klik op de links voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

fotoalbum Henk Jeuring

site organisatie

Soms is de hond iets sneller dan het baasje, gelukkig liep het goed af

Sfeerverslag zonovergoten 22e Posbankloop: ‘Een van de mooiste parcoursen van Nederland’

De Posbankloop is zwaar, zo stellen de deelnemers unaniem. Maar tegelijkertijd ook een van de mooiste parcoursen van Nederland. De vele beklimmingen en afdalingen bieden een prachtig uitzicht over de prachtige natuur van de Veluwe. De zon maakte het feest zondag compleet.

Verslag van de 22e Posbankloop in Velp

De Dutch mountains: Moed is de bereidheid bang te zijn en het toch te doen!

‘Tijd slijt alle wonden’ is een bekend gezegde. Ik denk dat dit van toepassing was op het moment dat ik mij liet inschrijven voor de Posbankloop zo’n twee maanden geleden. Ondanks dat ik aan mezelf beloofd had NOOIT, maar dan ook echt NOOIT meer deze loop te lopen, schreef ik me toch na 6 jaar weer in. Waarschijnlijk omdat loopmaatje Rinke al als schaap over de dam was én hij het ziet als een trainingsloopje voor de Diepe hel, dacht ik….  ach… laat ik niet zo moeilijk doen.

Dus: “We zien het ‘gewoon’ als een training voor de Diepe hel Holterberg”. Het kan niet vaak genoeg door Rinke en ondergetekende gezegd worden de afgelopen weken. Toch merk ik aan mezelf dat ik de twee dagen voor de race een beetje zenuwachtig, overdreven aandacht besteed aan wedstrijddingetjes en vragen als: Kan ik niet beter havermout vooraf gaan eten? En welk schoenenpaar kan het beste zondag aandoen? Stom, want het is toch gewoon een trainingsloopje. Ook kijk ik toch maar even naar het parcours op de site. DOM DOM… de beelden van toen komen weer terug op mij netvlies. Het zweet breekt me uit bij het lezen over ‘De muur van Aalbers’ en het aanzien van de weg richting paviljoen boven op de Posbank. Ze hebben nota bene de bijnaam: Dutch mountains.

Nu las ik toevallig afgelopen dagen ergens in een artikel de volgende quote: ‘moed is de bereidheid bang te zijn en het toch te doen’. Het kan geen toeval zijn dat ik dat nu net moet lezen... En er is ook gewoon geen weg terug, want ik heb aangeboden chauffeur te zijn voor een clubje Avajanen. Dan kan ik nu écht niet meer afzeggen. Wat fijn is, is dat tijdens het rijden, de gezamenlijke koffie en het inlopen met het cluppie Avajanen het éne na het andere excuus door een ieder wordt genoemd. Als het niet lukt, dan zal het vast liggen aan de hitte, de nieuwe schoenen, de thee vooraf of het feit dat het ‘gewoon als een training’ wordt gezien. Jao jao…

De start is spectaculair. We lopen door een opblaasbare bek van een tijger. De vlotte mannen Frank, Gert-Jan, Wim en Gerrit verdwijnen gauw uit het zicht. Met Rinke, Denise, Anky en André lopen we in een lekker tempo door de prachtige bossen van Velp. So far so good! Dan na zeven kilometer doemt die beruchte weg richting paviljoen op. Zo steil en zo warm midden in de zon. Ik denk op een gegeven moment: Dit heeft toch niets meer met hardlopen te maken. Dit is gewoon ‘pas op de plaats’. Wat een hel! Op het moment dat ik het hoogste punt bereik, zie ik het bordje 8 km staan. Ik kan het niet geloven, maar ik ben al op de helft! Dit laat me meteen een stuk lichter lopen. De kilometers die volgen zijn voor het grootste deel dalend, waarbij sommige stukken echt steil naar beneden. Ik denk aan mijn leermeester in het dalen: good old Henk Mengers. Eeuwig dankbaar ben ik hem daarvoor, want ik haal veel lopers al dalende in.

Ik bereik de voet van de berg van Aalbers. Een 500 meter steile berg, waar je tijd wordt geklokt en je kans maakt op een horloge als je die in je leeftijdsklasse het snelst loopt. Ik had nog stiekum gehoopt een beetje over te hebben en daar vol te kunnen gaan… helaas… ook dit wordt een pas op de plaats, waarbij je écht heel langzaam vooruit gaat (zo voelt het in ieder geval). Daarna is het 1 grote afdaling van 3 kilometer naar de bek van de tijger (naast start ook de finish).  Het liedje: ‘going home’ van Mark Knopfler speelt in mijn hoofd. Een gevoel van lichte euforie overvalt me. Eigenlijk kan ik na afloop alleen maar zeggen: Posbankloop: You hate it and you love it!

Gerdy Hoornenborg

Uitslagen van de 22e Posbankloop in Velp

Een aantal AVA'70 deelnemers aan de Posbankloop

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren: 

4 Engelse Mijl: Mathias Neerhof 33:33 min

10 Engelse Mijl: Frank Roos 1:09:32, Gerrit-Jan Jansen 1:13:37, Wim Rensink 1:15:20, Denise van der Donk 1:16:20, Gerdy Hoornenborg 1:16:39, Niek Kleinhesselink 1:17:47, Rinke ter Haar 1:19:30, Gerrit Dijkslag 1:21:14, Anky Bruil 1:28:55, Andre Bruil 1:28:55, Marloes Wensink 1:32:20, Marieke ter Beeke 1:39:37, Lilian Guelen 1:40:46, Anna van Meurs 1:42:11, Pascal Veldboom 1:49:38, Mark van Doorn 1:49:40

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Ontspannen sfeer voor de start

Posbankloop: Nieuwe parcours en afstanden bekend

Posbankloop 2016: 4 en 10 Engelse Mijl

Zondag 25 september 2016 vindt voor de 22e keer de Posbankloop plaats. Deze editie wordt gekenmerkt door veranderingen; een nieuw logo en zowel het parcours als de afstanden zijn aangepast. Hierdoor is het parcours mooier en kan men nog meer genieten van de prachtige natuur en klimmetjes op de Posbank. Er kan gekozen worden voor 4 EM (6,1 km) en 10 EM (16,1 km). Voor de kinderen is een speciale Kidsrun georganiseerd. Kinderen van 4 tot en met 12 jaar kunnen kiezen voor 500 of 1000 meter. 

De Posbankloop richt zich de aankomende jaren op de regionale toppers uit de regio Arnhem-Nijmegen (inclusief de atleten die trainen op Papendal). Daarnaast worden lopers die hardloopwedstrijden in de regio kleur geven, uitgenodigd. Arnhems Meisje Rent reikt bij regionale loopevenementen een aantal gratis startbewijzen uit. Momenteel hebben al ruim 1000 mensen zich ingeschreven voor de Posbankloop. Hofleverancier is Arnhem met 102 deelnemers, gevolgd door Velp met 77 en Rheden met 54. Loek Bekker uit Alphen aan den Rijn met 74 jaar is de oudste deelnemer en de 10 jarige Chris van de Heuvel uit Velp is de jongste deelnemer. Procentueel doen er net wat meer mannen mee aan de Posbankloop: 56% mannelijke vs. 44% vrouwelijke inschrijvers (bron)

Klik hier om het nieuwe parcours te bekijken

site organisatie