Lint- en Linie klompenpad in Schalkwijk

Fort Honswijk, waar ik vanuit de uiterwaarden van de Lek om heen loop

Schalkwijk is een dorp binnen de gemeente Houten in de provincie Utrecht en gelegen ten zuiden van de stad Utrecht. Het is het centrale dorp op het eiland Schalkwijk, een agrarisch poldergebied dat ligt ingeklemd tussen de Lek en het Amsterdam-Rijnkanaal en vele gezichten heeft. De plaats wordt doorsneden door de spoorlijn Utrecht - 's Hertogenbosch.

Ik loop het klompenpad vanaf de Provinciale weg met de wijzers van de klok mee en de eerste kilometers langs de spoorlijn zijn het minst aantrekkelijk. Daarna volgt er een prachtig gedeelte dat een onderdeel is van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het heet 'Werk aan de Groeneweg', een extra verdedigingsstelling voor het verder gelegen Fort Honswijk en is gebouwd in de Eerste Wereldoorlog. Het werk bestaat uit een aantal loopgraven, 55 groepsschuilplaatsen, grachten en wallen. De schuilplaatsen zijn van gewapend beton, met muren en een dak van bijna een halve meter dik. Omstreeks 1930 werden hier ook fruitbomen aangeplant, om het verdedigingswerk niet te laten opvallen in dit fruitteeltgebied. 

Als ik op de dijk kom ga ik naar beneden om door de weilanden en uiterwaarden van de Lek, die kenmerkend zijn voor het rivierlandschap, te lopen. Het is een vrij drassig gebied en bij hoog water mogen de uiterwaarden onderstromen. Met natte voeten kom ik aan bij Fort Honswijk, dat in de dertiger jaren van de vorige eeuw het eerste concentratiekamp van Nederland was. Het is tot 2012 gebruikt door Defensie en in 2016 heeft de gemeente Houten het fort gekocht voor één euro van het Rijk. Na een restauratie worden de kamers in het gebouw nu verhuurd als kantoorruimte.

Ruim een kilometer verder kom ik in het kleine plaatstje Tull en 't Waal, ik heb er nog nooit van gehoord. Na twee prachtige vlonders in de polder van Blokhoven mag ik met een trekpontje het water over en loop dan weer in de richting van de statige toren van de Kathedraal van 't Sticht, die je vanuit de verte al kunt zien. Door het lintdorp Schalkwijk ga ik, na bijna 10 kilometer, terug naar mijn vertrekpunt. 

'Werk aan de Groeneweg', het bestaat uit een aantal loopgraven, 55 groepsschuilplaatsen, grachten en wallen

Nederlands record voor AVA'70 lid Adinda Kleinrensink

Adinda Kleinrensink

Wat is er mooier voor een atleet, dan tijdens de Olympische Spelen een Nederlands record te scoren? Het werd gepresteerd door AVA`70-lid Adinda Kleinrensink. Niet in Parijs overigens, maar tijdens de Track Meeting op vrijdag 2 augustus, waar de jonge atlete deelnam aan de 4e wedstrijd in de reeks van 5, waaraan telkens een recordaantal atleten aan de start verschijnen. Naast de enorme serie van de verschillende reguliere afstanden, zijn er ook diverse wedstrijdonderdelen voor sporters met een handicap. 

Adinda kwam op de atletiekbaan Maarschalkerweerd in Utrecht uit op de onderdelen kogelstoten en discuswerpen. Met name bij het laatste technische nummer had Adinda al enige tijd het gevoel dat een verbetering van haar persoonlijke record van 17,69 meter eraan zat te komen.  

De Aaltense atlete, uitkomende in de Klasse  F37, bouwde haar wedstrijd prima op en bij de 5e poging was het raak. Adinda wierp de discus naar een afstand van 17,93 meter en dat betekende niet alleen een verbetering van haar persoonlijke record met maar liefst 24 centimeter. Nee, het bleek zelfs een nieuw Nederlands record te zijn. Een geweldige prestatie en uiteraard was Adinda zelf ook ontzettend blij met dit prachtige resultaat. Het zal haar zeker stimuleren om hard te blijven trainen om te kijken wat er nog meer in het vat zit. 

Adinda droomt nog van een Nederlands record bij het speerwerpen en het kogelstoten, dus er ligt nog een mooie uitdaging voor haar! (FR)

Natuurgebied Kwintelooijen op de Utrechtse Heuvelrug

De trap in het natuurgebied

Kwintelooijen is een natuurgebied dat onderdeel is van de Utrechtse Heuvelrug, gelegen ten zuiden van Veenendaal in de gemeente Rhenen. Tegenwoordig beslaat het gebied in totaal 68 ha en is onder te verdelen in een natuurgedeelte (36 ha) en een recreatiegedeelte (32 ha). Het laatstgenoemde deel bevat vele mogelijkheden voor natuurgerichte en sportieve vormen van recreatie, denk hierbij aan hardlooptrainingen.

Het is een zeer divers gebied vanwege de afwisseling in vegetatiesoorten zoals heide, heischraal grasland, open pioniervegetaties, bloemrijk grasland, moerasvegetatie, naaldbos en loofbos. In 1950 begon men met de ontzanding van het gebied van Kwint en Looijen. De naam ‘Kwintelooijen’ is dan ook afgeleid van deze families die samen een twee onder één kap woning hadden aan de Oude Veensegrindweg. Het doel van de ontzanding was zand winnen voor de aanleg van snelwegen en stadswijken.

Aan het begin van de week is Tom een dag bij ons op bezoek op ons vakantiepark. In de middag vraagt hij of ik nog zin heb om een eindje te lopen en dat heb ik natuurlijk wel. Hij heeft een route van een collega gekregen die er al eens gelopen heeft. De route begint aan de andere kant van de weg bij ons park en direct vanaf het begin zijn er weinig kilometers meer bij, die echt vlak zijn. Nu is klimmen al nooit mijn sterkste kant geweest en ik moet dan ook een aantal keren een eindje wandelen om op adem te komen en mijn hartslag weer wat te laten zakken.

Enkele kilometers voordat we weer bij het park zijn denk ik het ergste wel te hebben gehad maar duikt de bekende trap van natuurgebied Kwintelooijen met 169 treden voor onze neus op. Nadat we boven zijn en een hoogteverschil van 50 meter overbrugt hebben, is een prachtig uitzicht over de Gelderse Vallei ons cadeau. Na het lopen heb ik niet meer zoveel gedaan maar Tom had nog genoeg energie over om met de wielrennersfiets terug naar zijn huis in de stad Utrecht te fietsen.

Vijf sterren B&B Lau & Lien in Utrecht (Lunetten) - vakantieverhalen 2024 deel 2

Laurens, Lienke, Ingrid en Evelien

Evelien en ik hadden afgelopen weekend ons jaarlijkse fietsuitje op het programma staan. Deze keer ging het richting Utrecht naar ons AVA’70 maatje Lienke en manlief Laurens. We hadden een mooie uitdaging van zo’n 130km, onze verste afstand wat we hadden gefietst was 110km.

Nadat we de knooppunten hadden uitgezocht met ons nieuwe knooppuntenboekje, die we bij de Aaltense VVV hadden gescoord (bedankt Sylvia), gingen we zondag vol goede moed op pad. Op de heenweg was het de bedoeling dat we via Doesburg, Arnhem en langs de Rijn en de Lek zouden fietsen, zodat we het iets makkelijke hadden om de route te volgen, de volle wind tegen kregen we er gratis bij.

We hebben onderweg prachtige Hollandse plaatjes gezien, langs de Rosanderpolder, Renkum, de Utrechtse Heuvelrug en de Grebbeberg (te veel om op te noemen). Bij 100 km kwamen we er achter dat we nog wel een heel eind van Utrecht af waren en begon het ook nog keihard te regenen. Maar we wisten de moed er prima in te houden. Laurens had ons aangeboden op te halen als we het niet meer vol zouden houden. Maar nu staan we er om bekend dat we best karakter hebben en we ons niet laten kennen. Na 11 uur fietsen, kwamen we ijskoud en met grote honger bij onze B&B aan.

Hartelijk werden we daar ontvangen met verschillende kazen uit Frankrijk en chips, cola en bier. Heerlijk douchen en de gastvrouw zette de verwarming op 30 ℃, zodat onze gewassen kleding de volgende dag weer gedragen kon worden. We hadden allebei een eigen kamer tot onze beschikking en we werden zelfs mee uit eten genomen naar de stad.

Laurens vond dat we wel heel erg omgefietst hadden, dus hij wilde de route voor de volgende dag wel uitzetten. Die ochtend kregen we een fantastisch ontbijt, het ontbrak ons werkelijk aan niets. We hebben geen minpunten bij onze B&B kunnen vinden, behalve de WC bril die wegzakte, maar daar merken we niets van aangezien we toch geen gevoel meer in onze kont hadden.

Maandag op de terugreis ging ook weer voorspoedig en uiteindelijk kwamen we toch weer op 150km uit. Evelien wilde nog weer langs tante Gerda in Scherpenzeel en ik langs mijn familie ‘op vakantie’ in Wolfheze. Al met al 12 uur op onze fietsen gezeten en heerlijk genoten.

Ingrid van Zolingen

Op het pontje

De Ronde Venen Marathon in Abcoude

Jeroen en Herbert

De broers Frans en Michael Woerden liepen samen duizenden wedstrijden. Ze vonden het in de zomer van 2016 een mooi moment om een keer zelf een wedstrijd te organiseren. Een marathon! Het werden 42 kilometers over rustige wegen, langs riviertjes, door natuurgebieden en een voormalige spoorbaan. Eén grote ronde komt langs alle 8 dorpen van de gemeente. Een uniek parkoers langs de mooiste plekken in hun eigen gemeente De Ronde Venen.

Het idee werd met groot enthousiasme ontvangen, zowel door lopers, als mensen die wilden helpen met organiseren. Hardlopers liepen op 19 november 2017 de 1e editie van De Ronde Venen Marathon. Inmiddels waren er ook een succesvolle 2e, 3e en 4e editie. Het parkoers is ingedeeld in rayons, met voor elk rayon een rayonhoofd. Zij zijn verantwoordelijk, met de vele verkeersregelaars en vrijwilligers, voor een goede doorgang in hun rayon.

AVA’70 lid Herbert ter Maat stond afgelopen weekend aan de start van deze marathon. Hij werd op de fiets begeleidt door zijn maatje Jeroen Toevank. In eerste instantie zou hij ook mee doen maar raakte in de voorbereiding geblesseerd en heeft Herbert onderweg prima verzorgd. Na 3:33.33 uur had Herbert zijn Marathon er op zitten!

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de 43e Linschotenloop (Utrecht)

Lienke, Tom en Rinke

Uitslagen leden AVA'70 op de halve marathon

Tom Wevers 1:25.05, Rinke ter Haar 1:41.52, Lienke te Brake 1:48.51

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

AVA'70 geel in de straten van Linschoten

Verslag van de Berghuis Trail in Amerongen

van links naar rechts Andre, Henrie, Angelique en Rik

Mensen die me al langer volgen weten dat ik een liefhebber ben van kleinschalige, maar goed georganiseerde evenementen. De Berghuistrail die op 1 Mei in Amerongen werd georganiseerd door Trail -Events.com is daar een mooi voorbeeld van. Geen grote menigte bij de start maar ieder kwartier een groep, waardoor het lekker rustig blijft op de bospaden. Geen tijdwaarneming, dus geen gestress. Gewoon met een paar loopmaatjes lekker genieten van de Utrechtse Heuvelrug op drie verschillende lusjes die je kon lopen. Samen 23 km, maar als je minder wilde kon dat ook ter plekke beslist worden.

Henrie, Rik, Angelique en ik stapten bijtijds in de auto om vanuit de Achterhoek naar Amerongen te rijden. Op zondagmorgen is dat een stuk vlotter te doen dan door de week en zo waren we veel te vroeg aanwezig bij Bosrestaurant ’t Berghuis. We werden enthousiast begroet door organisator Chris van Beem, die kennen we dan ook al jaren. We maakten ons klaar en hadden eigenlijk nog zo’n 20 minuten over voor de start van onze groep. Aangezien er verder toch geen tijdwaarneming of zo was besloten we gewoon maar te starten, we waren er immers klaar voor.

We kregen een groen stickertje bij de start om aan te geven dat we de groene route gedaan hadden. Vervolgens gingen we kalmpjes aan op weg. Het was fantastisch loopweer, nog wel fris maar het zonnetje begon er voorzichtig door te komen. Het voorjaarsblad kleurde het bos in honderdduizend groentinten en de paadjes waren prachtig. Heerlijk rustig in het bos, een paar mountainbikers op de fietsroutes en her en der wat wandelaars. Voor de rest hadden we het bos voor ons zelf leek het wel. Wat dat betreft was de spreiding van de start heel geslaagd.

De route liep een beetje heuvelop heuvelaf over mooie paden die goed te rennen waren. Na een minuut of tien kon er daarom al wel een shirtje uit. Her en der lagen er nog bomen over de paden van de laatste stormen, maar dat maakte het alleen maar leuker. Eigenlijk voordat we het in de gaten hadden zat de eerste ronde er al weer op.

De verzorgingspost bij start en finish was uitgebreid voorzien van allerlei lekkers, van stukken sinaasappel en watermeloen tot pinda’s en marsjes en snickertjes. We namen het er dus even lekker van en vertrokken daarna (met een nieuw stickertje) vol goede moed voor de tweede ronde. Deze was wat minder heuvelig, maar zeker niet minder mooi. We kregen het al kletsend (ondanks de uitgebreide lintjes en pijltjes) toch voor elkaar om een stukje verkeerd te lopen, maar hadden onze fout al snel in de gaten en de route was al snel weergevonden.

Rik had zich eigenlijk ingeschreven voor twee rondes en Henrie is nog aan het terugkomen van een langdurige blessure. Maar gaandeweg de tweede ronde bedacht Henrie zich dat een derde ronde ook moest kunnen. Het liep namelijk als een treintje. Rik had hierdoor niet veel keus aan het einde van deze ronde. Met hulp van wat social pressure bij de start en finish en een overdosis lekkers om de energie aan te vullen gingen we ook samen voor de derde ronde.

Henrie en Rik gingen de laatste ronde wat rustiger lopen en Angelique en ik gingen juist nog ietsje vlotter. De laatste ronde was eigenlijk het mooist. Mooie kleine single tracks die door het bos slingerden her en der bezaaid met boomwortels en stenen om het nog wat spannender te maken. We vermaakten ons kostelijk. Na voor de laatste keer de Amerongse Berg beklommen te hebben bereikten we tevreden de finish en Henrie en Rik bleken niet eens ver achter ons te lopen. We namen nog wat lekkers en kletsten nog wat na bij een bakje koffie. Lekker in het zonnetje op het terras. Soms is het leven gewoon mooi… (bron)

Andre Bleumink

Uitslagen van de 7e Vlasakkerloop in Amersfoort

Tom Wevers (links) en Gerrit Dijkslag

In 2014 is AV Triathlon begonnen met de Vlasakkerloop als evenement met de start en finish vanaf het eigen clubhuis aan de rand van mooie bos- heide en zandgebieden en direct grenzend aan bos Birkhoven en het mooie natuurgebied de Korte Duinen.

Met verschillende onderdelen in het programma is de Vlasakkerloop een breed sportevenement voor crossers en prestatielopers, voor hardlopers en wandelaars, voor jong en oud, voor valide en minder valide deelnemers.

We zijn trots om sinds 2018 als eerste in Nederland ook een FrameRunningCross (voorheen RaceRunning geheten) in ons programma te hebben opgenomen voor kinderen met een beperking die met een soort driewieler met veel plezier kunnen sporten.

Vanaf 2019 krijgen we van Defensiewege geen toestemming meer om gebruik te maken van het afgesloten gedeelte van de Vlasakkers. Daarom lopen we  in 2021 weer volledig verhard en gedeeltelijk langs de Vlasakkers.

Aan de start van de 10 kilometer staan ook twee AVA’70 leden. Gerrit Dijkslag loopt een tijd van 42.45 minuten over deze afstand, terwijl Tom Wevers er ruim 3 minuten minder over doet en finisht in een tijd van 39.29 minuten.

Klik op de link voor de uitslagen

5 kilometer

10 kilometer

10 Engelse Mijl

site organisatie

Archeus-atleet Douwe Bentsink pakt zilver op NK junioren

De finish van Douwe Bentsink (15)

WINTERSWIJK/Amersfoort – Douwe Bentsink van atletiekvereniging Archeus uit Winterswijk is zondag in Amersfoort op de NK voor junioren onder de 18 jaar tweede geworden op de 2000 meter steeplechase.  De 17-jarige Winterswijker finishte de sterk bezette hindernissenloop in een nieuw clubrecord van 6.35.50, goed voor zilver. Zijn clubgenoot Luke Hiddink werd in dezelfde race knap tiende in 8.02.13.

Douwe liep al na één ronde op medaillekoers achter de koploper Falco Aarts uit Maastricht en stond die plaats in de resterende vier omlopen niet meer af aan de concurrentie. Met zijn zilveren race werd de Archeus-atleet ook definitief tweede op de nationale jaarranglijst voor zijn leeftijdscategorie. Voor Douwe was het een prachtige bekroning van zijn sterke baanseizoen, waarin hij onder meer de junioren-clubrecords op de 1500 en 3000 meter scherper stelde. Met die tijden nestelde hij zich eveneens in de top 15 van Nederland onder de achttien jaar.

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

alle uitslagen

site organisatie

AV Argo lid Tijmen Wisselink Nederlands Kampioen op 800 meter

Tijmen Wisselink op de hoogste trede tijdens NK

Amersfoort - Tijmen Wisselink is zaterdagmiddag op spectaculaire wijze Nederlands Kampioen op de 800 meter geworden bij de jongens U18. Het lid van AV Argo uit Doetinchem nam meteen na de start de leiding en soleerde in een tijd van 1:55,56 minuten door naar de overwinning.

Klik op de link voor de uitslag van de 800 meter

uitslag

alle uitslagen

site organisatie

NK Steeple is volgende horde voor Douwe Bentsink uit Winterswijk na juniorenrecord

Wie op de training weleens door hem voorbijgeraasd is, kijkt er niet van op, maar dat Douwe Bentsink zó snel zou zijn dat-ie een dertig jaar oud record uit de boeken zou lopen, daar had hij zelf ook niet van kunnen dromen. “Ik was zelf ook verrast. Het ging boven alle verwachting, het was een fantastische race”, blikt de Archeus-junior terug op zijn recordloop over 1500 meter, vrijdag 18 juni in Utrecht. Daar liep hij het junioren B/U18-record van de inmiddels veteraan Léon ten Elshof (4.23.9 / 8 mei 1991, Hengelo) aan flarden. Douwe scherpte het aan naar 4.13.96, twee luttele seconden verwijderd van het seniorenrecord van good old Bert Ros. En passant verbeterde Douwe ook het JA/U20 record, eveneens op naam van Léon (4.15.5 / 15 mei 1993, Gendringen). “De omstandigheden die avond waren uitzonderlijk goed”, aldus Douwe. “Het had voor de race net drie kwartier hard geregend en er zat veel zuurstof in de lucht.”

Maar volgens zijn trainer Ronald de Rooy kwam de recordrace van Douwe niet helemaal uit de lucht vallen. “Douwe heeft een goede intrinsieke motivatie, hij kan goed omgaan met tegenvallers en zijn fysiek en lengte zijn ook gunstig voor de middellange afstanden, van 1500 tot 3000 meter.”

Douwe traint al sinds zijn elfde bij Archeus. Daarvoor zat hij net als veel leeftijdsgenoten bij voetbal. “Daar rende ik het hele veld over, met en vooral zonder de bal, haha. Mijn moeder stelde me een keer voor om aan hardlopen te gaan doen en met mijn vader ben ik toen eindjes gaan lopen. Dat beviel prima en de sfeer bij Archeus was gezellig, ook door de gemengde groepen”, aldus de 17-jarige vwo-scholier die komend schooljaar voor zijn eindexamen gaat.

Douwe bewees op de baan, maar ook in de wintercrosses – met zeges in de Twentse crosscompetitie – dat hij op allerlei ondergronden goed uit de voeten kan. “Ik train vijf tot zes keer in de week, op schema’s van Ronald, en afgewisseld met duurloopjes en fietsen. Ik hou van die variatie, vandaar dat ik nu train voor de steeplechase, want dat is ook een loop met wisselende technieken en inspanning. Die waterbak onderbreekt elke keer je ritme, je moet goed opletten hoe je afzet en landt.”

Alle pijlen zijn nu gericht op de 2.000 meter steeplechase op het NK U18, in het weekend van 10-12 september in Amersfoort, waar hij samen met clubgenoot Luke Hiddink aan deelneemt. Daar is Douwe al voor gekwalificeerd dankzij zijn achtste plaats vorig jaar. Een top 5 notering is nu zijn doel, wat realistisch is omdat de oudere jongens naar de U20 zijn doorgeschoven en de concurrentie veelal jonger is. De 1500m, waarop Douwe zijn clubrecord boekte, laat hij er schieten. Die is op het NK niet te combineren met de hindernisloop en ook omdat de concurrentie, met jongens die zelfs onder de 4 minuten lopen, daar moordend is. Ronald: “Op de steeple maakt Douwe met zijn lengte en techniek wel kansen op een hoge notering, maar we gaan er niet alles uitpersen. Het doel moet blijven: beter worden en daarvoor moet je zuinig met je lichaam omspringen. Douwe geniet nu volop van de sport en dat wil hij over vijf of tien jaar ook nog blijven doen.”

Maar eerst volgt nog de Kroese Wevers-trackmeeting, op donderdag 8 juli bij Archeus. Daar kan Léon ten Elshof ook maar beter niet komen kijken – of misschien juist wel  – want dikke kans dat hij opnieuw Douwe de hand kan schudden met de overname van een van zijn vele clubrecords, namelijk die op de 3000 meter U18. Dat staat nu nog op 9.22, maar als Douwe eenmaal zijn spikes aantrekt, kan dat letterlijk en figuurlijk weleens zijn langste tijd gehad hebben. (bron)

Prachtige prestaties Argo Topteam bij Trackmeeting in Utrecht

Luuk Nusselder

Succesvolle eerste Track Meetings

Onder uitstekende omstandigheden werd vrijdagavond in Utrecht, laat op de avond, de 3.000 meter gelopen. In de 1e serie kwam Master1 Rick Heutinck in een ijzersterk bezet veld tot zijn beste prestatie op de baan: 9:03,05. Een serie later liep Luuk Nusselder op sensationele wijze naar de winst. Met een laatste ronde van 62 seconden dook hij met een tijd van 8:47,93 maar liefst 23 seconden onder zijn persoonlijke record. Ook Ruben Garretsen die lang in het spoor van Luuk liep kwam tot een persoonlijk record van 8:54,67. Jordy Kloet moest al eerder afhaken maar finishte toch nog in een nette tijd van 9:10,01.  

Na de overweldigende belangstelling voor de eerste Track Meeting heeft de organisatie besloten op korte termijn een tweede wedstrijd te organiseren. Zo willen ze zo veel mogelijk atleten de mogelijkheid bieden om weer mee te doen aan een baanwedstrijd! Op zaterdagmiddag 18 juli zal daarom de tweede Track Meeting van dit jaar in Utrecht plaatsvinden. 

Klik op de link voor alle uitslagen 

uitslagen

site organisatie

Mooie 2e plaats voor Tom Wevers bij Night Trail in Doorn

De prijsuitreiking op het bordes, in de gele trui Tom

Op zaterdag 22 februari organiseerde de Utrechtse Trail en Running Club een Day & Night Trail. Een uniek trailevenement op de Utrechtse Heuvelrug, met zowel overdag als ‘s avonds een trail. Tussen de Day- en Night Trail was er een compleet trail-verwenpakket, met een trailbuffet en diverse sprekers waren aanwezig in het trailcafé.

Overdag waren er twee verschillende afstanden over het terrein van Landgoed Zonheuvel en omliggende landgoederen op de Utrechtse Heuvelrug. ‘s Avonds was er een 7 kilometer Night Trail over hetzelfde landgoed. De routes waren voor ruim 99% onverhard en geheel aangegeven met (reflecterende) pijlen en lintjes. AVA'70 lid Tom Wevers liep naar een mooie 2e plaats op de Night Trail. 

Klik op de link voor de uitslagen van de 7 kilometer

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de 5e Track Meeting in Utrecht

Leden van het Argo Topteam

5e Track Meetings Utrecht met wisselende successen Argo Topteam

Utrecht - Op de 800 meter had Tijmen Wisselink pech met de serie-indeling. Tijmen soleerde zonder tegenstand naar een tijd van 2:04,23. Sjoerd Wiecherink kwam tot 2:12,23.

Op de 1500 meter knokten de broers Siraaj en Mudesir Awal Aman zich in de 1e serie naar een tijd van 3:57,29 en 3:57,79. In serie 2 liep Ruben Garretsen naar plek 2 in 4:10,91.

Toen de wind inmiddels wat afgezakt was liep Yahyaa Awal Aman naar een nieuw persoonlijk record van 8:38,11. Rick Heutinck finishte in 9:10,81. Jordy Kloet had een mindere dag en moest genoegen nemen met een tijd van 9:33,15.

Ook de AVA’70 leden Mark en Tim te Brake stonden aan de start van de 3.000 meter. Mark liep een tijd van 9:09,00 en Tim van 10:05,61 minuten.

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Prachtige tijd Mark te Brake in Utrecht

Mark te Brake

Met een zon die vrijdagavond pas na 22:00 uur onderging op deze heldere avond was het lang genieten tijdens de 3^e Trackmeeting op de mooie atletiekbaan van Maarschalkerweerd in Utrecht. AVA’70 lid Mark te Brake liep naar een prachtig persoonlijke record op de 3.000 meter. In een mooie vlakke race kwam hij in een tijd van 8.48 minuten over de finish.

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Eric Hoogerbrug maakt Devil's Trails in Doorn compleet!

Dit jaar de ruim 36 km voor Eric

Vandaag was het zo ver! Ik heb het rijtje devil’s trails in Doorn vol gemaakt. In 2014 de 6,66km, in 2015 en 2016 de 16,66km en in 2017 de 26,66km. Dit jaar was het de beurt aan de 36,66km. Direct na de start weer de traditionele mul zandbult opstampen en daarna direct het bos in voor de rest van het trailfeest. Gelijk aansluiting met een paar heren die een lekker tempo aanhielden en niet op het horloge kijken, dat leid alleen maar af. Maar na een kilometer of 7 toch maar eens naar het tempo gekeken, en 5:15 min/km is wel heul erg voortvarend als je nog 29km moet.... Dus maar een beetje laten terugzakken. 

Na verloop van tijd toch de heren weer in het zicht, gaan zij nu langzamer offuuuuh. Nope, ik ging als vanouds weer redelijk ongeremd. Doseren, wat was dat ook al weer? Na 18km tussen de schapen begonnen de benen al te verzuren, maar dan ook echt alles. Maar ik zat op een eindtijd van 3:35 uur. Dus maar iets rustiger verder, had gehoopt op een eindtijd van rond de 4 uur. Eigenlijk vanaf de halve marathon-afstand alleen maar bezig geweest met afremmen, voorkomen van kramp en steeds wisselende pijntjes tussen lies, kuiten, hamstring, bovenbenen en bilspieren. Nadeel van de lange afstand is wel dat je eigenlijk heel lang op jezelf loopt en je op niets of niemand kunt richten. 

Gelukkig kom je genoeg leuke/ mooie/ dingen/ uitzichten tegen onderweg om van te genieten en op een gegeven moment komen de andere afstanden er bij en kun je je een beetje optrekken aan andere mensen. Dus het laatste stuk van 3 km zonder wandelen volbracht! Daar kom je dus bij diezelfde zandbult aan en mag je vol gas richting de finishlijn begeleid door enthousiaste cheerleaders. Volledig verrot, maar dik tevreden (dat laatste duurde even, eerlijk gezegd) Anja opgezocht die daar lekker in het zonnetje op me wachtte. Thanx dat je mijn opper-supporter bent.

Eric Hoogerbrug

Utrecht Kromme Rijnpad en Nieuw Amelisweerd

Nieuw Amelisweerd

Ik heb nog wat tijd over om een mooi tochtje in de stad Utrecht te gaan lopen en ik parkeer mijn auto bij de hockeyclub Kampong. Vanaf de parkeerplaats loop ik in noord oostelijke richting langs de atletiekbaan van Phoenix. Dit is de club waar mijn oudste zoon traint en ik besluit om een rondje over de baan te rennen. Bij toeval kom ik enkele minuten later op het Kromme Rijnpad terecht, een bewegwijzerde route van 29 kilometer tussen Utrecht en Wijk bij Duurstede, dat grotendeels de loop van de Kromme Rijn volgt. De route is goed gemarkeerd en dus ook zonder gids prima te lopen.

Het gaat al snel over in een smal jaagpad dat mij de stad uit voert. Een jaagpad of trekpad is een pad langs een kanaal of rivier dat vroeger werd gebruikt om (vracht)schepen, vooruit te trekken als de wind niet gunstig was. Dit voorttrekken werd jagen genoemd, vandaar de naam. Gewoonlijk gebeurde dit door een paard met begeleider. Ook werden wel dagloners en andere losse arbeiders voor het jagen ingehuurd, deed de schipper het zelf of liet hij het vrouw en kinderen doen. Trekschuiten werden altijd gejaagd. Langs het jaagpad staat een rolpaal, vroeger werden deze gebruikt om de trekschuiten met een paard de bocht door te trekken.

Het Kromme Rijnpad volg ik een paar kilometer en dan kom ik bij een groot informatiepaneel, dat een overzicht geeft van de hele route. Ik sla dan echter linksaf de prachtige witte brug over naar het Landgoed Amelisweerd, waar je een bezoek kunt brengen aan het bezoekerscentrum met horeca gelegenheid. In 1971 kraakte een groep krakers het landhuis Nieuw-Amelisweerd en in 1984 werd het huis op initiatief van de oorspronkelijke krakers gerestaureerd door architect dr. ir. E.J. Hoogenberk. Het huis wordt tegenwoordig nog bewoond en telt 17 appartementen.

Iets verder zie ik de hoge flats van de Uithof waar de universiteit gevestigd is en kom ik op een weg die ik herken van de halve marathon van Utrecht. Via een oude tolweg met fraaie bijhorende tolwachterswoning, nu Auberge 't Oude Tolhuys', loop ik terug naar de stad. Het pad eindigt voor het stadion van FC Utrecht en na een korte bezichtiging loop ik terug naar het beginpunt van de route.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

De Kromme Rijn

Drie clubrecords AV Argo bij Trackmeeting in Utrecht

De broers Awal Aman

Utrecht - De vierde trackmeeting in Utrecht leverde vrijdagavond ondanks de tropische warmte maar liefst 3 nieuwe clubrecords voor AV Argo op. Luuk Nusselder kwam in actie op de 150 en 300 meter sprint. Op beide incourante afstanden wist hij de uit 2005 daterende clubrecords van Niels Manenschijn ruim te verbreken: 150 meter in  17.99 seconden en 300 meter in 38.15 seconden.

Op de 1500 meter gingen de broertjes Awal Aman op weg naar weer een mooie tijd. Mudesir verbeterde zich tot 3.55,35 terwijl Siraj met 3.56,57 het clubrecord JB van Bob te Lindert uit de boeken liep.

De 3000 meter was sterk bezet, Bob te Lindert liep in de snelle eerste serie naar een goede zesde plek in 8.41,74. Jordy Kloet moest genoegen nemen met een tijd van 9.04,58. In de tweede serie werd Ruben Garretsen vierde in een nieuw persoonlijk record van 9.08,28.

Klik voor meer informatie op onderstaande links

alle uitslagen

site organisatie

Verslag van het 7e Rondje Eilanden in Vinkeveen

Cindy Brusse

Zaterdag was het rondje eilanden Vinkeveen: 12 eilanden die in een ronde liggen waarover hardgelopen en waartussen gezwommen wordt. Het was de 7e editie en mijn 5e deelname. Tot nu toe was ik elk jaar sneller en het doel was een nieuw PR neer te zetten. Daarvoor zouden de omstandigheden wel mee moeten zitten, dus niet teveel wind wat zorgt voor golfslag in het water. We (Danny Boom, Angelique Vrijdag, Denise van der Donk-Eskes en ik) gingen op tijd op pad naar Vinkeveen en we arriveerden ruim voordat er om 15.30 gestart zou worden. Vanaf die tijd gingen er elke 30 seconden 10 deelnemers te water. In totaal zouden 596 deelnemers van start gaan: 267 dames en 329 heren. Om 15.34.00 was het Danny’s beurt en om 15.35.00 de mijne. Ik zat in de eerste serie dames en voor ons lagen er reeds 90 mannen in het water. Dat waren vast de mannen die bij de inschrijving hadden aangegeven een poging te zullen doen naar 1 van de 30 finale plaatsen. Dat zouden vast ervaren atleten zijn en zouden we dan vast geen last van hebben. Niets minder was waar. In het eerste stuk van 400m zwemmen was het al snel zigzaggen langs de mannen. Gelukkig had iedereen een kleurige badmuts op, zodat door een beslagen brilletje ze toch nog goed opvielen en ik over niemand heen ben gezwommen. 

Na 400m zwemmen kon aan het eerste stuk lopen van 700m begonnen worden. Teamgenoot Deborah Wissink kwam me na 50m voorbij gesneld. Wat een looptempo. Ik probeerde aan te klampen en zat flink in de verzuring. Deborah liep uit en het verschil was 12 sec aan het eind van eiland 2. Ze bleek als snelste het eerste loopstuk afgelegd te hebben in 2.24. Een snelheid van rond de 3.30/ km! Hierna kon ik Deborah lang in het zicht houden, maar wel liep ze steeds een stukje uit. Het was mooi om over de eilanden te hollen. Overal kregen we aanmoedigingen en iemand riep dat ik een 10 voor mijn outfit kreeg, superleuk. Verderop vormden kinderen van een scoutinggroep een haag waar we doorheen liepen en gaven high-fives! Op een gegeven moment wist ik niet meer op het hoeveelste eiland ik aan het lopen was. De inspanning begon zijn tol te eisen en ik hoopte het laatste stukje zwemmen in het zicht te krijgen. Ook waren daar de gedachtes dat ik me zou gaan afmelden voor de finale als ik me zou plaatsen. Een 2e inspanning zou ik echt niet trekken. En voorgaande jaren ging dat me ook heel slecht af en verzuurde ik meteen al na het te water gaan. De finale bestaat uit 2 korte rondes van 3x zwemmen en 3x lopen. Ik ervaar deze rondjes als strafrondjes. Deze gedachten opzij zettend probeerde ik het tempo er goed in te houden en keek niet op mijn horloge. Pas op de finish zou ik weten of een PR gelukt zou zijn. Ik trok een sprint en.....yes! 45.56, wel 19 sec sneller dan de vorige keer! Nadat meerdere series dames waren gefinisht bleek het een 4e plek. Door naar de finale dus (20 dames) die 90 min later gehouden zou worden.

Danny plaatste zich voor de herenfinale. Hij voelde zich net als ik niet meer in topvorm na zo’n rondje diepgaan, maar zag het als eer dat je daar aan mee mag doen. Daar had hij wel een punt. Dus.... ik ging me niet afmelden, maar ging een poging doen het beste ervan te maken. Ik dronk nog wat Nutri-Kerosine, ging 6 minuten joggen en 4 minuten rustig zwemmen ter voorbereiding om de stijve spieren weer wat soepeler te krijgen. Om 18.00 klonk het finale startschot. Ik begon meteen in een hoog tempo met mijn armen te malen en had het motto “ kijken waar het schip dit jaar weer strand”. Dit bleek niet al net na de start te zijn, zoals vorige keer. Het ging eigenlijk verrassend goed! Ik kwam op een 4e positie te liggen, lag voor op een paar andere eredivisie-dames en kon dit rennend en zwemmend tot de finish volhouden. Na 13.45 kwam ik blij en weer compleet kapot over de finish. Daarna kon ik Danny gaan aanmoedigen. Hij kwam in een sterk deelnemersveld knap als 18e van de 30 finalisten over de finish. De mooie middag hebben we afgesloten bij de wokchinees in Veenendaal.