Gouden duo geeft stokje door.....

Theo en Gerrit geven het stokje door aan Gijs en Björn

Gerrit Ormel en Theo Stronks besluiten na 15 zeer zware, maar mooie jaren de organisatie van het herenuitje uit handen te geven. Ze weten niks meer te verzinnen om de mannen tevreden te houden. Om de vijf jaar was het uitje op zaterdag. De andere jaren op een trainingsavond en wel op de donderdagavond. Het laatste herenuitje was vorig jaar op zaterdag bij de Twee Bruggen. Het was een bloedhete dag en Gerrit en Theo besloten toen om op het heetst van de dag het midgetgolfen toch door te laten gaan. Dan weet je dat er toch een tijd van gaan aangebroken is. De mannen wilden eerst gaan kanovaren, maar ja het was zo'n hete zomer dat er geen water in de beek stond. Een goed alternatief zou bier drinken geweest kunnen zijn, maar ja Gerrit en Theo zijn zulke afgetrainde, gezonde en fanatieke atleten dat alcohol niet in hun vocabulair voorkomt.

Maar goed wie kan ons stokje dan overnemen dachten de heren. Wat als we het na het diner bij de andere heren in de groep gooien. Zo gezegd zo gedaan. Heel voorzichtig zette Theo zijn glas water weg en begon met de woorden:" Gerrit Ormel en ik...... Theo kon zijn zin niet afmaken. Gijs Oosterholt en Björn Demkes overschreeuwden Theo met:" wij willen het herenuitje volgend jaar graag organiseren." En zo geschiedde het. Na 15 jaar het stokje overdragen aan 2 jonge, knappe, bierdrinkende, sportieve, leuke, mooie, grappige, fanatieke, atleten.

De stoerste verhalen kwamen al ter sprake. Nou dat zal me dan een herenuitje gaan worden op donderdagavond 13 juni 2019. Het zal de atleten benieuwen of ze de uitjes van Gerrit en Theo kunnen overtreffen. Of zal het tegen gaan vallen? Daar komen jullie alleen achter als jullie heren je nog opgeven voor 13 juni 2019. Het opgave formulier hangt in de kantine bij Ava. 1 tipje van de sluier kunnen Gijs en Björn al verklappen. Dat is dat er namelijk een speciale mistery guest jullie deze avond zal gaan vermaken. Dus mis het niet en geef je op.

Rest ons nog om Gerrit Ormel en Theo Stronks hartelijk te danken voor de 15 mooie jaren waarin ze de herenuitjes tot in de puntjes verzorgd hadden. We hopen dat jullie 13 juni heerlijk kunnen genieten. Geen stress meer van wat zullen we dit jaar eens gaan doen. Heren veel plezier allemaal op donderdagavond 13 juni 2019.

Björn en Gijs

Foto's van het 15e Herenuitje van AVA'70 bij de Twee Bruggen in Corle

Kanoën.....

Klik op de link voor de foto's van Jerrel Balke

fotoalbum

....en midget golfen

Vijftien jaar herenuitje AVA'70

De organisatoren van de herenuitjes Gerrit Ormel (links) en Theo Stronks

Onlangs vroeg een bekend AVA lid of ik een stukje wil de schrijven over het herenuitje. Ik reageerde ietwat beduusd, zal het proberen was mijn antwoord. In het kader van de privacywet zitten hier natuurlijk wel haken en ogen aan. Wil niemand in een kwaad daglicht zetten, mocht iemand zich toch aangesproken voelen dan is dat voor mijn verantwoording. Vijftien jaar geleden, we hebben het over 2003 is de behoefte ontstaan om 1 x per jaar een gezellige avond te organiseren. Duidelijk mag zijn dat er niet direct spontane reacties los kwamen. Samen met een andere 60 + er de stoute schoenen aan getrokken. In die 15 jaar zijn we ieder jaar op een andere locatie geweest. De 1^e vier jaar en daarna ook vertrokken we op donderdag per fiets. Het was wel op een trainingsavond maar de trainer van destijds kon zich hierin wel vinden. Via een alternatieve route kwamen we op de plaats van bestemming aan. Bescheiden zoals we zijn, werd er begonnen met koffie, niet veel later gevolgd door de lichtbruine rakkers. Vooraf was al duidelijk gemaakt dat het een echte mannen aangelegenheid was, dit werd echter niet door iedereen begrepen. Na een slomp bier moest de honger ook gestild worden, dit werd ruimschoots goedgemaakt door heerlijk buffet. Omdat het op een donderdagavond was hadden de meesten zich al ingedekt en namen voor de vrijdag een snipperdag op. Zelfkennis voldoende zou ik zeggen. 

De organisatie had besloten om het 1^e lustrum wat uitgebreider te doen, gekozen werd voor de zaterdag. In onze buurgemeente Dinxperlo werden we getrakteerd op allerlei sportieve activiteiten zoals, kruisboog schieten en steppen. Als gevolg van de warmte moesten de dorstige kelen voldoende gesmeerd worden, met daarbij behorende een koud en warm buffet. Op die bewuste avond werd het Nederlands elftal uit geschakeld, via een voor die tijd groot beeldscherm moesten we de eer laten aan Rusland. Dit team werd getraind door een bekende uit Varsseveld. In die 15 jaar werd er ook altijd een verjaardag gevierd, dit was vaak de zelfde persoon die de klos was. Omdat hem dit te veel geld koste besloot hij al dan niet vrijwillig zich niet meer op te geven. Of het nu jaloezie was of niet, vanuit het vrouwenkamp kwam de optie om samen iets te organiseren. Tot op heden zijn er vanuit beide kampen geen concrete toezeggingen gedaan. Na een avond gezelligheid moest er natuurlijk ook betaald worden. We kregen een kaartje waarop we konden aantekenen hoeveel we gedronken hadden. Het moge duidelijk zijn dat dit voor een enkeling zeer moeilijk was. Betreffende locatie had aan het eind een tekort toen de jaarcijfers overhandigd moesten worden.  

In 2013 werd het 2^e lustrum gevierd, na een lange fietstocht kwamen we aan in het prachtige Voorst. Wederom moesten we ons van de sportieve kant laten zien, je bent tenslotte sportman of niet. Dit keer ging het vooral om precisie, waarin enkelen zeer bekwaam waren, maar de meesten geen enkel bal gevoel hadden. Niet getreurd, de kater werd daarna ruimschoots weggespoeld. Na een stevige warme maaltijd werd de terugreis in een razend tempo voltooid. Je leert in die jaren de atleten steeds beter kennen, ik noem het maar ook hun zwakke kant, nieuwsgierigheid. Waar gaan we heen – hoe ver is het fietsen – etc. Dieptepunt was wel het feit dat er iemand een dag van te voren bij de locatie waar hij was ging vragen of AVA'70 er een dag later ook geboekt had. De nieuwsgierigheid  ten top. Natuurlijk is de keuze qua eten ruim voldoende hebben we ervaren. Toch heb je te maken met veelvraten, hun ogen kunnen meer aan dan hun magen kunnen verdragen. Op een niet nader te noemen locatie werden we getrakteerd op kleine tennisballen wat eigenlijk gehaktballen moesten zijn. Menigeen was hier niet van gediend (eigenlijk wel terecht) en gelukkig werden daarna voorzien van een flinke schaal bitterballen als goedmaker. 

We hadden afgesproken dat het uitje van 2018 ons laatste zou zijn. Nadat we een datum hadden afgesproken, werd er door een andere 60+ er roet in het eten gegooid. Hij moest toevallig op die datum zijn 40 jarig huwelijk vieren, waarbij velen van ons voor uitgenodigd waren. Het was een prachtig feest waarbij je toen al kon zien dat er een aantal flinke zuipschuiten bij zaten, dat beloofde wat voor 9 juni. Gelukkig konden we snel een andere datum vastzetten. Met 19 personen vertrokken we richting Miste, waar we bij een groot vakantiepark aankwamen. Gelukkig waren de weergoden ons goed gezind, wat goed uitkwam bij de geplande activiteiten. Er werden 2-tallen gevormd waarbij het elkaar vertrouwen in een hoog vaandel stond. Helaas waren enkelen die alleen op zichzelf moesten vertrouwen. In een kano moest er ruim 3 km geroeid worden, dit zorgde voor de nodige hilariteit. Bij terugkomst waren er niet veel die droog uit de kano kwamen, er was een duo die zich daaraan schuldig was. Na deze inspanning waren we toe aan een welverdiend drankje. De koek was daarmee niet op, het luie lichaam moest nog 1 maal getest worden. Op de vernieuwde midgetgolfbaan werd gestreden om de minste punten. Dat een ieder dat niet serieus nam moge duidelijk zijn, de ogen meer gericht op het vrouwelijk schoon dat aan de kant lag te zonnen. 

De zweetdruppels waren inmiddels opgedroogd tijd om het weer aan te vullen met de bekende schuimkoppen. Na een voortreffelijk buffet en toetje werd de basis gelegd voor de verdere voortgang van deze avond. Op een apart terras, waarbij we de drank zelf moesten halen, hebben we ons prima vermaakt. Met het verstrijken van de uren werden de verhalen steeds fantasierijker en kreeg de alcohol steeds meer grip op ons allen. Rond de klok van half 11 begon de terugreis, die zeker niet vlekkeloos verliep. Hierbij werden diverse verkeersovertredingen met een korreltje zout genomen. Omdat Aalten in het teken van de wijnfeesten stond, zagen sommigen zich genoodzaakt om daar ook nog even een drankje te nuttigen. Het ging hier echter niet om bier maar om rode wijn wat één van ons voor de eerste keer dronk. Ben er maar vanuit gegaan dat zeker de 3 Dinxpersen goed thuis zijn gekomen, maar dat ze de zondag languit op de bank hebben gelegen. We kunnen terugkijken op 15 prachtige jaren waar veel plezier aan is beleefd. Gelukkig zijn er gegadigden die het stokje over willen nemen, hoe en in welke vorm dat zal t.z.t wel bekend worden. Op de website staan nog diverse hoogtepunten en foto’s die het aanzien zeker waard zijn. Namens ons tweeën heel veel dank aan iedereen die er bij aanwezig is geweest de afgelopen 15 jaar.

Sportieve groeten Theo Stronks

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 193

Het recept is al sinds jaar en dag ongewijzigd

Het is vre-se-lijk voorspelbaar!

Zuipen, zuipen, zuipen en dan komen de praatjes. Het is ieder jaar hetzelfde liedje. Het herenuitje van Ava’70 valt van te voren uit te tekenen, het recept is al sinds jaar en dag ongewijzigd, slechts de locatie brengt wat afwisseling.

Ik leg het concept even uit. Op een donderdagavond (eens in de vijf jaar op een zaterdag) vertrekt een groep heren per fiets - korte broek en sokken te hoog opgetrokken – naar een geheime plek, vaak een wat schimmig etablissement op steenworp afstand van de Ava-baan. Bij aankomst bestelt iedereen, om de alcoholzucht te verbloemen, eerst een kopje koffie. Dit bakkie wordt in recordtijd achterover gegooid om vervolgens aan het bier te gaan. Er wordt stevig gedronken, dat vinden de heren althans zelf. Altijd zijn er een paar gasten die hun snor drukken, die durven het achterste van hun tong niet te laten zien. Meestal zijn dit de neven Geert Wevers en Rinke ter Haar. “Ik kon geen vrij krijgen, morgen dus weer vroeg uit de veren”, is dan vaak het zwakke excuus. Onzin, de één is zelfstandig ondernemer en de ander maakt op zijn werk de planning. Wat nou geen vrij krijgen? Tijdens de zuiperij is het een aaneenschakeling van uitgekauwde anekdotes. Vaak heeft Henrie Drenthel het hoogste woord, die heeft zogenaamd alles al meegemaakt. Aan het eind van de avond blijven de diehard over. Een aantal jonge gozers, types als Hans Jentink, Luuk te Brake en Mark Geesink en één oude man: Bert Klutman. Laatstgenoemde doet er alles aan om na sluitingstijd nog een drankje te bemachtigen.

Dit jaar namen de organisatoren afscheid. Gerrit Ormel en Theo Stronks vonden het mooi geweest. Niemand voelde zicht – nuchter – geroepen om het stokje over te nemen…. Na een paar bier stonden de potentiële organisatoren plotseling in de rij. Wat vre-se-lijk voorspelbaar. Gijs Oosterholt bood, met dubbele tongval, aan om in 2019 de leiding te nemen. Björn Demkes sloot zich bij Oosterholt aan, iets waar ze waarschijnlijk nu al spijt van hebben. Voor de editie van 2020 heeft zich ook al een trio opgeworpen; Peter Kroesen, Miel Heusinkveld en Maarten Angenent. Waarschijnlijk wordt deze drie-eenheid uit Dinxperlo bijgestaan door Herman te Lindert, die spuugt er namelijk ook niet in. Op het 40-jarig huwelijksfeest van Wim Rensink had Herman al een stuk in de kraag voordat de bar was geopend. Erg gênant, wel leuk. De heren hebben ook besloten om de komende tien jaar nog geen vrouwen toe te laten, tenzij het vrouwen zijn die ze pas op de locatie leren kennen… Iets waar ik persoonlijk totaal niet achter sta, maar ja, meeste stemmen gelden!

Foto's van het 14e herenuitje in Bredevoort

Proost!

Donderdagavond is de herengroep van AVA'70 voor het 14e jaar op stap geweest. De organisatoren hadden als bestemming het Grachthuys in Bredevoort gekozen. Het was prachtig weer en we hebben de hele avond heerlijk buiten op het terras aan de Grote Gracht gezeten. Volgend jaar staat het herenuitje voor de 15e keer op het programma. De organisatoren Theo Stronks en Gerrit Ormel willen van dit derde lustrum iets speciaals maken, we laten ons weer graag verrassen.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

13e uitstapje herengroep AVA'70 naar 't Romienendal

De groep is klaar voor vertrek

Donderdagavond heeft de herengroep van atletiekvereniging AVA’70 haar jaarlijkse uitstapje gemaakt. Voor de 13e keer werd deze weer voortreffelijk georganiseerd door Gerrit Ormel en Theo Stronks. 

De fietstocht vanaf de Hamelandbaan ging in ongeveer een half uurtje naar 't Romienendal in Dale. Hier hebben we met 29 personen heerlijk wat gegeten en gedronken en het mooie was dat we de hele avond buiten hebben gezeten

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Gerwin Jansen-Eupe

Hans Jentink en Mathias Welz

12e Uitstapje herengroep AVA'70 naar de Domme Aanleg

Een heerlijk buffetje stond er klaar

Voor het 12e jaar op rij gingen de heren van AVA'70 op stap naar een horecavoorziening in de buurt van Aalten. De organisatoren, Theo Stronks en Gerrit Ormel, hadden dit jaar café de Domme Aanleg als locatie uitgekozen. Na een fietstochtje van een half uurtje stond er een heerlijk buffetje en een drankje voor ons klaar, dat de atleten zich goed lieten smaken.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Op de fiets er naar toe

Herenuitje Ava’70: een ordinaire herensociëteit

Het Karpermeer, een prachtige plek

Keihard bier drinken met 40 plussers is altijd tricky. Niet dat die gasten het zuipen verleerd zijn, integendeel, ze kunnen alleen zo slecht tegen alcohol. De één wordt grofgebekt, de ander barst in een emotionele bui spontaan in tranen uit en weer een ander wordt vreselijk vrouw onvriendelijk. Afgelopen donderdag ben ik weer op stap geweest met een grote groep, vooral 40 plussers, van Ava’70. Het jaarlijkse herenuitje. 

Dit ‘vrouw-vrije-evenement’ werd al voor de 11^e keer gehouden. Theo Stronks (Trainer Ava’70) en Gerrit Ormel (gewoon een aardige man) zijn al die jaren verantwoordelijk voor de organisatie. Dit jaar was Eetcafé Karpermeer het decor voor dit amusante schouwspel. Net zoals ieder jaar begint het heel beschaafd. Een kopje koffie, een leuk gesprekje, een klein grapje op zijn tijd, maar dan. Na een pilsje of drie begint de ellende. Het beschaafde groepje atleten verandert in een split second in een ordinaire herensociëteit. Iedere dame wordt uitgebreid onder de loep genomen. Marco van Rijs, gelukkig getrouwd, dat zegt die in ieder geval, is als het op dit soort onderwerpen aankomt altijd ‘haantje de voorste’. Mart Slotboom (werknemer Dorset) had ook zijn mening paraat. “Mijn droomvrouw? Als ze maar een hartslag heeft”, zei Mart terwijl hij in één slok zijn vierde Veltins biertje (€ 2,75 per glas) achterover sloeg. 

Bert Klutman, ook wel ‘Terror Bert’ genoemd, had de smaak ook goed te pakken. Als de Gerard Tebroke Memorial wordt besproken, laat hij geen spaan heel van de gemiddelde recreant. “Als je de 10 kilometer boven de 51 minuten loopt, moet je gediskwalificeerd worden”, roept hij met een stalen gezicht. Ook de vijf kilometer lopers werden door Bert met de grond gelijk gemaakt. “Echte wedstrijdatleten lopen de 10 kilometer.” Iedereen die zich onheus bejegend voelt door de uitspraken van Klutman, kan op deze site aangifte tegen hem doen. Geert Wevers taaide hem al vroeg op de avond af. Wevers, planner bij Estinea, was boos. Hij had geen vrij gekregen de volgende dag. Ik herhaal: Geert Wevers, planner bij Estinea. Is Geert nou zo dom of ben ik nou zo slim?

Luuk te Brake, de jongste van het stel, was lekker Popie Jopie aan het doen tussen alle oudjes. ‘De Kampioen van de training’ (eretitel die hij kreeg van de eerder genoemde Geert Wevers) maakte zijn concurrenten Patrick Ikink en Wim Brinkman volkomen belachelijk. Patrick Ikink, zwaar aangeslagen en Wim Brinkman, al thuis bij moeders de vrouw, konden zich amper verdedigen tegen het verbale geweld van Luuk te Brake (Hovenier). Luuk mag zichzelf nu bewijzen. Hij loopt binnenkort enkele wedstrijden tegen Patrick. Op 22 juni schitteren deze twee atleten tijdens Rund um's Reeser Meer in Haldern. Daarna komen achtereenvolgend de Schützenfestlauf in Ellewick (28 juni) ,de Drevenacker Volksbank Abendlauf (4 juli), de Alpener Stadtlauf (19 juli) de City-lauf Hamminkeln (24 augustus) en als klap op de vuurpijl de Sparkassen-stadtlauf Wachtendonk (7 september). Supporters opgelet: er zijn nog drie plaatsen vrij in de Duitse taxi

Inmiddels gingen de bitterballen rond. Op het menu stonden eigenlijk gehaktballen, maar die waren niet weg te krijgen. Hans Jentink (Nog nooit onder de 20 minuten op de 5 kilometer) beweerde zelfs dat er enkele karpers op hun rug dreven na het nuttigen van deze kleffe smerigheid. Volgens Asmond de Jong (kroegbaas en zelf ook geen liefhebber van de betreffende gehaktbal) was er iets mis gegaan met de levering. De bitterballen maakten alles goed.

Rond 01.00 uur waren de meeste heren dronken en was het de hoogste tijd om naar huis te gaan. Nog even betalen. Helaas weer op slag nuchter bij het zien van de rekening, maar goed, het was ernstig gezellig. 

sportieve groet, Erwin Wamelink

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

De organisatie, Gerrit Ormel en Theo Stronks

10e uitstapje herengroep AVA'70, golfen in Voorst

Marco van Rijs

Het jaarlijkse herenuitstapje van atletiekvereniging AVA'70 ging dit jaar op de fiets naar Voorst, De organisatoren, Gerrit Ormel en Theo Stronks, hadden weer een geweldig programma in elkaar gezet waarbij het ons aan niets ontbrak.

Later volgt het verslag van deze dag door Erwin Wamelink

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Erwin Wamelink, Björn Demkes, Denis Woeltjes en Robert Temming

Soms gaat er ook wel eens iets mis

Verslag van het 10e uitstapje herengroep AVA'70

Erwin Wamelink

Ava-heren werken aan hun handicap

door Erwin Wamelink

Dat de meeste Ava-heren een handicap hebben is geen geheim. Toch hebben weinig heren ooit op een golfbaan gestaan. Tijdens de tiende editie van het beruchte herenuitje trokken 19 heren, onder leiding van Gerrit Ormel en Theo Stronks, richting Voorst voor een spannend potje golf. Hoewel de lompe Aaltense boeren even moesten wennen aan de Voorstse kakkers, was het ijs na een goed stuk appelgebak snel gebroken. Na een korte instructie van de instructeur, die volgens mij zelf nog nooit een golfclub in de handen heeft gehad, begon de felle strijd.

De ‘oudjes’ werden in een speciale groep gestopt. Naast de twee organisators zaten ook Jan Rademaker en de fanatiekste zestig plusser van het westelijk halfrond, Bert Klutman, in deze veteranen groep. Voor deze mannen werden de afstanden aangepast. Ook speelden zij met grotere ballen en werden ze met een golfkarretje van afslagpunt naar afslagpunt gereden. Jan was zo onder de indruk van Berts verhalen over zijn werk bij het waterschap, dat hij spontaan alle ballen in de vijver sloeg. “Ik wil net als Bert ook wel eens een monster van het water nemen,” was het slappe excuus van de aftredend voorzitter. In een ander groepje maakte Robert Temming indruk. Voor iedere bal nam hij ruim de tijd. Met specifieke metingen schatte hij de afstanden in en ook maakte hij subtiel gebruik van de wind. Dit was duidelijk te zien in zijn slagen. Met fijne precisie sloeg hij al zijn ballen met een prachtig boogje geweldig uit de richting. De winst ging uiteindelijk naar niemand minder dan Ronald Pastoors. Door verschillende redenen kwam hij de laatste jaren weinig aan hardlopen toe. De uurtjes die hij daardoor over had spendeerde hij aan golfen en met succes. Na 18 holes stonden er 82 punten op het scorebord. Benno A. Was met 123 slagen duidelijk de minste speler van het gezelschap. A. drong er nadrukkelijk op aan dat hij niet wilde dat zijn gehele naam werd genoemd in dit stuk. Deze wens respecteer ik en hier houd ik mij dan ook aan.

De golfbaan leek na het bezoek van de Ava-heren meer op het crossparcours van de Zwarte Cross, maar dat mag de pret niet drukken. Het hoogtepunt van de dag is zoals ieder jaar het buffet. Aan niets kwam het de heren te kort. En dat de mannen honger hadden was wel te zien. De buffetbakken konden zonder te worden afgewassen gewoon weer terug in de kast. Nu de bodem was gelegd was het tijd voor bier. En met drank in de man verdwijnt het verstand in de kan. De grote verhalen vlogen over tafel. Dit wordt ook wel de ‘wie heeft de grootste praat’ genoemd. Henrie Drenthel kwam met een opgeblazen verhaal over een zogeheten BOA. Dit is een buitengewone opsporingsambtenaar. Het kwam erop neer dat Drenthel slaags was geraakt met de politie nadat hij zijn blote billen uit het raam had gestoken. Zoals een goed journalist betaamt heb ik natuurlijk wat research gedaan en verschillende bronnen bevestigden dat het verhaal behoorlijk uit zijn verband was getrokken. Marco van Rijs wilde ook even de blits maken met een slechte anekdote. Dit verhaal kan nog consequenties hebben voor zijn huidige baan, dus hier wijd ik verder niet over uit. 14 bier en 25 vrouwonvriendelijke verhalen verder was het tijd om op te stappen.

Halverwege de terugweg werd er nog even gestopt om te kijken of alle prostaten nog wel goed functioneerden. Er waren geen problemen. Deze feiten heb ik overigens niet gecheckt. Na een uurtje fietsen was Aalten in zicht. De dag was als ik voor mezelf spreek meer dan geslaagd en veel te snel voorbij. Hopelijk kan de organisatie tijdens het elfde uitje op minstens 25 deelnemers rekenen! 

Gerrit Ormel

Theo Stronks

Bert Klutman en Ronald Pastoors

9e Uitstapje herengroep AVA'70 naar de Geste en Malle Babbel

Op de fiets naar onze bestemming

Voor de negende keer was gisteravond het jaarlijkse uitje van de mannen van atletiekvereniging AVA'70. Om klokslag 19.00 uur vertrokken we bij het clubhuis voor een fietstocht van een kilometer of vijf, die eindigde op de Markt in Aalten. 

De organisatoren van deze avond, Theo Stronks en Gerrit Ormel, hadden bij de Geste een heerlijk buffet voor ons geregeld, waar de vertrekkende trainer Bert Klutman werd bedankt voor zijn trainerschap. De avond werd met een afzakkertje afgesloten bij cafe de Malle Babbel. 

Klik op de link voor een aantal foto's van deze avond

fotoalbum

De vertrekkende trainer Bert Klutman

8e Uitstapje herengroep AVA'70 naar de Radstake

Herengroep AVA'70 uit eten bij de Radstake

"Sodemieter op en ik wil je niet weer zien"! We zitten nog maar net bij de Radstake op het terras en deze kreet vliegt al uit de mond van kroegbaas Venderbosch over tafel. Gelukkig is het niet bedoeld voor één van de AVA'70 leden die net aan hun mannenstap avondje zijn begonnen maar voor een dame aan een naburig tafeltje.

Na een gezamenlijke fietstocht van ongeveer een half uur door de prachtige Wolboom kunnen we de koffie en de eerste consumptie nog lekker buiten opdrinken. waarna we binnen de avond voortzetten met een heerlijk diner. Het ziet er allemaal voortreffelijk uit en het smaakt dan ook prima.

Ons uitje valt bijna altijd samen met de viering van de verjaardag van Rob en onze vriend Berkelder krijgt het dan ook ieder jaar weer voor elkaar om het ijstoetje met vuurwerk opgediend te krijgen. Ik weet niet hoe hij het altijd red maar dat weet hij zelf denk ik ook niet.

Net na middernacht fietsen we het dorp Aalten weer binnen, waar sommige jongens nog een uurtje of vijf a zes kunnen slapen voordat de wekker gaat. De achtste editie van onze jaarlijkse stapavond zit er weer op, Theo en Gerrit bedankt voor de organisatie.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Een heerlijk koud biertje voor Jan Wevers

Rob Berkelder met zijn ijstoetje, je ziet hem ervan genieten!

De organisatoren van deze avond Gerrit Ormel (links) en Theo Stronks

7e Uitstapje herengroep AVA’70 naar Vivaldi

Steakhouse Vivaldi op de Haart

Donderdagavond heeft de herengroep van atletiekvereniging AVA’70 haar jaarlijkse uitstapje gemaakt. Voor de 7e keer werd deze weer voortreffelijk georganiseerd door Gerrit Ormel en Theo Stronks. 

De fietstocht vanaf de Hamelandbaan ging door de bossen van het Walfort en de Zwanenbroekweg naar Steakhouse Vivaldi op de Haart. Hier hebben we met 17 personen heerlijk wat gegeten en gedronken.

Rob Berkelder

Wim Tijs

Marco van Rijs

Theo Stronks

Foto’s van het 5e uitstapje van de herengroep van AVA’70 naar Dinxperlo

op het terras bij de Sander in Dinxperlo

Klik op de link voor het album

fotoalbum

5e Uitstapje herengroep AVA’70 naar Dinxperlo

Klaar voor vertrek

In de afgelopen maanden zag je Theo Stronks en Gerrit Ormel vrij regelmatig met elkaar staan praten. Het ging dan vaak over de organisatie van het jaarlijkse uitstapje van de herengroep van AVA’70. Zij organiseren dit altijd en het is ieder jaar weer een verrassing wat we gaan doen en waar we naar toe gaan. Het enige wat ons verteld wordt is dat we op de fiets moeten komen. Ook dit jaar hebben ze met hun tweeën weer een prachtig programma in elkaar gezet en was er voor iedereen wat te doen. 

Om half twee vertrokken we bij het veld van AVA’70 met ongeveer twintig personen richting de Duitse grens. Ik zag het al voor me dat we vanavond in een Duitse pub naar het Nederlands elftal zaten te kijken. Een paar meter voor de grens sloegen we echter rechtsaf zodat we op Nederlands grondgebied bleven. Even later werd er in de buurtschap IJzerlo een tussenstop gemaakt en kregen we een gezonde appel van de plaatselijke groenteboer aangeboden.

De tocht ging verder richting Dinxperlo en we kwamen bij het nieuwe onderkomen van de Survivalvereniging Try-Out in het Bargerbos uit. Hier werd de groep in tweeën verdeeld en gingen we met onze groep richting het kruisboogschieten. Sommige jongens hadden dit echt in de vingers en behaalden bijna het maximale aantal punten, terwijl anderen hun capaciteiten in het survival bos lieten zien. Daarna was het onze beurt om te gaan steppen en onderweg enkele hindernissen in de buurt van het Welinkbos te nemen. Dit was erg leuk om te doen.

Na een verfrissende douche was het avondprogramma aan de beurt. Er was een mooie locatie bij cafe de Sander uitgezocht en hier ontbrak het ons aan niets. Lekker eten, genoeg te drinken en een prachtige voetbalwedstrijd voor de boeg (dachten we). Nadat we uit volle borst het Wilhelmus hadden meegezongen werd het steeds stiller. De wedstrijd Nederland-Rusland liep dan ook wat anders dan wat we er ons van voorgesteld hadden. Net voor het eindsignaal kwam de stemming er met de gelijkmaker van Ruud van Nistelrooy nog weer in maar in de verlenging wonnen de jongens van Guus verdient.

Even na middernacht kwamen we weer in Aalten aan en ik wil hier Gerrit en Theo nog een keer bedanken voor de perfecte organisatie.

fotoalbum

kruisboogschieten

steppen

Gerard Demkes

Goed en voldoende eten