Uitslagen van de Run4Parkinson in Lievelde

Opbrengst 65.000 euro

Klik op de link voor de uitslagen

3 mijl

4 mijl

site organisatie

BersamaRun: eerbetoon aan Indi, strijd tegen mentale obstakels

Indy van der Ley (rechts) en Lesley Sikkink deden in 2022 samen mee aan de Kei-Fit Obstacle Run

De BersamaRun is een obstacle-run met een missie. Op 28 september gaan 275 deelnemers de strijd aan op het motorcross-circuit in De Schans. Daar trotseren ze hindernissen om aandacht te vragen voor mensen die dagelijks hun mentale obstakels trotseren. De run is tevens een sponsorloop om geld op te halen voor Stichting MIND en 113 (zelfmoordpreventie). Zij zijn de hele middag aanwezig voor informatie en hulpvraag. Iedereen is welkom tijdens de BersamaRun. Of je nu toeschouwer, supporter, deelnemer, vrijwilliger of sponsor bent, want obstakels overwinnen doe je samen.

Door Dinès Quist

De BersamaRun is een eerbetoon aan Indi van der Ley die op 22-jarige leeftijd overleed. Vriend Lesley Sikkink nam het initiatief om een obstacle-run te organiseren. Niet alleen om Indi te eren, maar ook om een vuist te maken tegen het taboe rondom mentale problematiek. “Er is nog zoveel te winnen op het terrein van mentale gezondheid,” vertelt Marc van der Ley, vader van Indi. “Door deze run te organiseren brengen we mensen samen en openen we de dialoog. Want erover praten is o zo belangrijk. Niet alleen als je zelf met mentale klachten kampt, maar ook als ouder, buurman of vriend. Stichting MIND en 113 kunnen je daarbij helpen. Zo wordt de run tevens een laagdrempelige plek om kennis te maken met wat deze organisaties te bieden hebben.”

Bersama betekent ‘samen’

“Bersama betekent ‘samen’ in het Indonesisch. Ik geloof in de kracht van samen. Mentale klachten zijn vaak onzichtbaar, steek daarom je hand uit naar een ander en geef of ontvang hulp om samen aan deze problemen te werken. Voor mij persoonlijk is het heel fijn om bij de BersamaRun weer samen te komen met iedereen voor wie Indi dierbaar was: familie, vrienden, zijn huisgenoten uit Tilburg, oud-studiegenoten, zijn sportteams, enzovoort. Indi was een verbinder, in zijn voetsporen verbinden wij nu mensen met de BersamaRun. Omdat Indi een fervent sporter was, is de obstaclerun een mooie manier om mensen samen te brengen. De run is bedoeld om samen de hindernissen te lijf te gaan. Is een obstakel te hoog of te zwaar? Laat je dan helpen door een ander. Daar gaat het ook om in de mentale wereld. Is iets te zwaar om te dragen? Spreek het uit en laat je helpen. We hopen met de run een handvat te bieden aan jongvolwassenen met mentale problemen.”

MIND en 113

Dat veel mensen het thema belangrijk vinden blijkt wel uit het feit dat er nu al bijna € 11.000,00 gedoneerd is aan Stichting MIND. MIND maakt zich sterk voor een psychisch gezonder Nederland en biedt hulp aan mensen met (beginnende) psychische klachten en hun naasten. Zij strijden voor betere behandeling en ondersteuning en voor meer begrip en respect in de samenleving. MIND biedt informatie, advies en ondersteuning. Zij werken nauw samen met 113 Zelfmoordpreventie. Stichting 113 biedt dag en nacht hulp aan mensen met suïcidale gedachten en hun naasten. Zij werken samen met professionals en organisaties om tijdig signalen te herkennen en hulp te bieden. Ook voor deze organisatie is al bijna € 7.500,00 opgehaald via donaties.

Drempels verlagen

“Het zou mooi zijn als er op lokaal niveau inlooppunten zouden komen waar mensen terecht kunnen”, vertelt Marc, “waar je op een laagdrempelige manier kunt aankloppen. De drempel voor jongvolwassenen om hulp te vragen is al mijlen hoog. Als dan uiteindelijk de nood hoog is, blijkt de wachtlijst voor een psycholoog een paar maanden te duren. Ik denk dat als er op een laagdrempelige manier hulp beschikbaar is, er een hoop ellende voorkomen kan worden. Daar wil ik me wel hard voor maken.”

De BersamaRun start om 14.00 uur bij Trattoria Toscana aan de Heringsaweg 18 in Lievelde. De inschrijving voor deelname aan de BersamaRun is inmiddels gesloten, maar losse donaties zijn nog steeds zeer welkom. Scan hiervoor de QR-code. (bron)

Kijk voor meer informatie kijk op de verschillende websites 

www.bersamarun.nl  

www.wijzijnmind.nl

www.113.nl

Mooie resultaten van: In Stap en Draf

Katja, Maroeska, Judith en Claudia

Sinds een paar jaar train ik een damesgroepje in Lievelde. Tijdens de carnaval in Beltrum werd ik hiervoor gevraagd nadat ik genoeg bier had gehad. Ik kon toen geen nee meer zeggen en zo ontstond er een hardloop groepje genaamd: In Stap en Draf. Nu bijna 3 jaar later trainen we nog steeds 1 keer in de week op de maandagavond. De dames zijn rond de 50 en komen trouw trainen. Als er oefeningen gedaan moeten worden dan kraakt het aan alle kanten er er wordt veel gekreund en gesteund. Dus de oefeningen zijn zeker goed voor de dames. Helaas zijn de dames ook erg druk met andere hobby's en hebben ze vaak maar 1 keer in de week tijd van trainen. Dus voor zichzelf lopen komt er vaak niet van. Dat is niet te zien hoor haha.

Toen ik zag dat er een 5 km op de baan zou worden gelopen, gooide ik dit in ons Whatsapp groepje. Judith appte mij met de vraag: zou ik dat kunnen? Jazeker kun jij dat. Maroeska en Claudia meldden zich ook aan. Vol goede moed trokken we vanavond naar Aalten. Claudia, normaal gesproken prōt  ze de hele weg aan ene Wieze deur, nu werd ze toch wel wat stilletjes in de auto. Gezonde spanning zal het geweest zijn. Bij Judith zag ik angst en vooral paniek in haar ogen. Ik dacht niks zeggen, want haar angst en paniek gaat waarheid worden. Maroeska, de nuchterheid zelve, sprak Judith en Claudia moed in. Gewoon je eigen tempo lopen en niet naar anderen kijken. Wat mooi toch. Echte team spirit.

19:30 uur het startschot. En daar gingen de dames. Claudia en Maroeska gingen te hard van start. Dat gaan ze voelen dacht ik nog, maar ze herstelden zich snel. Judith had het zwaar en ik besloot bij haar te blijven lopen om haar erdoorheen te loodsen. Onderweg hoorde ik Judith een paar keer zuchten en poeh poeh roepen. Kom op doorgaan Judith, je doet het hartstikke goed. Claudia en Maroeska haalden ons een paar keer in. Ze liepen goed. De andere deelnemers hebben ons 10 keer gelapt, maar dat kan de pret niet drukken. Claudia eindigde in 27:13, Maroeska in 30:45 en Judith in: 34:21 minuten.

Ik ben een trotse trainster. Mooi om jezelf te testen na de Corona. De terugweg in de auto hadden ze weer praatjes en waren ze trots op de prestaties. Bedankt Ava en op naar meer wedstrijdjes.

Groeten Katja Demkes, trainster In Stap en Draf

Onverwachts bezoek

Erwin en Luuk

Vandaag 27 december 2020 zijn Bjōrn en ik 12,5 jaar getrouwd. Ook viert Bjōrn zijn 44e verjaardag. Helaas kunnen we dit niet uitgebreid vieren vanwege de Corona. Niet dat ik het erg vind. Het kost alleen maar geld. En dat geld geven we toch liever uit aan sport artikelen. Visite verwachten we dus ook niet. Toch komen er nog mensen aan de deur om ons te feliciteren. Hartstikke leuk. Ook is het buiten versierd.

Rond 14:30 uur wordt er wel honderd keer op de bel gedrukt. Kris zegt: er is iemand aan de deur. Ik zeg ga kijken dan. De felicitatie dienst staat voor de deur. Het zijn niemand minder dan Erwin Wamelink en Luuk te Brake. Ze hebben hun zondagse kleding er speciaal voor aangetrokken. Mooi in sporttenue. Ilse, de vriendin van Luuk heeft ze in Lievelde afgezet met de bedoeling dat ze lopend teruggaan naar Aalten. Zo heeft Ilse ook wat tijd voor zichzelf, wat ze zeker nodig heeft met deze wilde, stoere, lompe, onbenullige man.

Zoals jullie allemaal wel weten, zit er toch niemand op bezoek van deze twee te wachten. Met veel bombarie en lawaai komen ze binnen stormen, want ooh wat is het koud buiten met storm Bella. Ondertussen komen er steeds meer buren naar buiten die op het lawaai afkomen. Ik bied alvast mijn excuses aan dat hun middag rust verstoord is. Bjōrn heeft de verkleumde jongens ondertussen koffie aangeboden. Ik zie dat Erwin liever wat anders wil. Ik vraag of ze niet liever een biertje willen drinken? Ik breng ze dan later wel naar huis. Luuk en Erwin kijken elkaar aan en besluiten het dan toch maar bij koffie en taart te houden.

De stoere praatjes beginnen alweer. Om 15:00 uur is het dan toch tijd om richting Aalten te gaan, omdat het anders te donker wordt. Ze willen een rustig duurloopje naar Aalten doen van 4 minuut de kilometer. Het is ongeveer 10 kilometer en dat willen ze toch wel binnen 38 minuten rennen. Dan zijn ze nog voor het donker terug. Lekker joggen noemen ze dat ook nog. Erwin denkt dat 36 minuten ook nog wel haalbaar is, maar Luuk vind dat ze het rustig aan moeten doen in de storm. Ze hebben namelijk de hele weg storm Bella voor. Toch nog vier keer gevraagd of ik ze niet weg zou moeten brengen. Je zag ze twijfelen, maar dan wordt het zeker doorverteld bij Ava en dat kan toch echt niet. Ze hebben een reputatie hoog te houden. Uiteindelijk ze de deur uitgewerkt en ze succes en sterkte gewenst met de terug reis. Bikkels Bunt ze. Erwin en Luuk bedankt voor het mooie cadeautje en voor jullie leuke verrassingsbezoekje. Jullie zijn een leuk en welkom lichtpuntje in deze Corona crisis.

Groeten Katja Demkes

Daan Migchelbrink loopt de 75 km van het Scholtenpad

Afgelopen zaterdag heb ik onder zeer goede en mooie omstandigheden het Scholtenpad gelopen. Een tocht over een kleine 75km. Maar eigenlijk begint dit verhaal op 31 december 2019.

1 januari 2020 was voor mij de start van een trainingsperiode naar de marathon van Rotterdam. Het zou mijn 2e marathon worden. En wat is er mooier om dit te doen in het jaar dat Ava70 zijn 50 jarige jubileum viert? Zoals iedereen weet ging dit plan niet door vanwege Covid19. En heb ik na een aantal weken mijn training afgebroken. Maar goed, niet getreurd, hij werd verplaatst naar het najaar, 25 oktober.

Dus na een zomer zonder echte doelen begon ik, tegen beter weten in, 3 augustus aan mijn 22 marathon opstart van het jaar. En van te voren had ik bedacht, dat ik hoe dan ook een marathon wilde lopen dit jaar. Of Rotterdam door zal gaan of niet! Zo was de trainingsarbeid niet voor niks. En ook al gauw werd Rotterdam opnieuw geschrapt van de hardloopkalender. Mij gelijk aangemeld voor de Landschaps Marathon van Winterswijk, stond ook al eens op mijn wensenlijstje. Ook die werd op het laatst moment gescharpt.

Inmiddels zul je denken: hoe kom je dan bij 75km?

Op 31 december 2019 zag ik een bericht in een Ava70-app groep van Mathias Welz. Hij had deze dag een afstand gelopen van 75km! het zogenoemde Scholtenpad. Dit is een route  die oorspronkelijk bestaat uit 4 etappes die starten vanuit de markt in Winterswijk. Inmiddels zijn er meerdere varianten. Ahfijn, deze route kun je dus ook in 1 keer rondom lopen. En dit had Mathias Welz dus gedaan. En via de website FKT (Fastest Known Time) zag ik dat het nog iemand dit had gelopen (inmiddels nog 2 mensen). En het leek mij een leuk idee om deze route ooit te gaan lopen. Hoe gaaf is dat!?

Terug naar toen voor de 2e keer Rotterdam werd afgelast.

Toen dit gebeurde bedacht ik mij waarom loop ik na mijn solo marathon, niet het Scholtenpad. En daar kwam de Achterhoek Ultra. Het enige evenement dat in dit jubileumjaar van Ava70 wel doorging. Ik wilde de marathon en de 50km als voorbereiding gebruiken voor de 75km. Dus geen tijd in mijn hoofd om de marathon of 50km of 75km te voltooien.

Zondag 4 oktober.

De dag van mijn solo marathon. Oorspronkelijk stond de marathon van Winterswijk deze dag gepland. Maar ik had een route bedacht waarbij ik alle plaatsen en buurtschappen aan zou doen in de gemeente Aalten. Deze dag was het niet al te best weer. bewolkt, met een enkele bui, maar boven VEEL wind. Ik had mijn moeder (waarvoor veel dank!) geregeld als navigator en cateraar. Iets over 08:00 ging ik van start. Naar een km of 35 begon mijn hamstring iets te haperen en moest ik mijn tempo iets laten zakken. Na 42.195 drukte mijn klokje weer. Eindtijd: 03:49:54.

Vervolgens snel herstellen, want aanstaande zaterdag was immers de 50km van Achterhoek Ultra op het programma. Ik had een trail rugzak geregeld, voeding, voldoende drinken en in de loop van de week ontving ik de email met daarin de laatste informatie en de gpx route. Deze ingeladen in mijn fietscomputer en iets na 10:00 stond ik aan de start op het Ava70 terrein.

De route was mooi en duidelijk. Al was mijn gps-computer af en toe de route kwijt. Met name in bos gedeeltes. Gelukkig kwam ik andere lopers en zo liep ik naar het eerste rustpunt. Dit was goed verzorgd. De wind maakte het koud waardoor ik niet te lang stil wilde staan. Net toen ik weg wilde lopen kwamen mijn ouders aanfietsen. Dus na wat extra minuten toch mijn weg kunnen vervolgen. Het grootste gedeelte tussen rustpunt 1 en rustpunt 2 liep ik alleen, geen andere lopers te bekennen, wat het mentaal niet makkelijk maakte. Ook de korte regenbui hiel daar niet bij.

Aangekomen bij het 2e rustpunt werd ik weer opgevangen door mijn ouders op de fiets. Wat mentaal een oppepper gaf. Na wat drinken en wat snoepjes, mezelf ingang getrokken voor de laatste 16km. Op wat lastige stukken na, deze uiteindelijk toch goed doorgekomen. Moe maar voldaan kwam ik binnen na tocht van 5:27:42. Nog nooit zń afstand gelopen, toch wel trots op mijzelf. Maar ik wist in mijn hoofd wat er volgend weekend op het programma stond. hoe ik de laatste 5km van deze tocht doorkwam was hoopvol voor het Scholtenpad.

De volgende dag werd ik wakker met spierpijn en wat last onder mijn voet. Niet zo gek, maar in de loop van de week maakte ik mij toch wat zorgen. Aanstaand weekend ging ik immers een tocht van 75km lopen. Dit is de helft meer dan de tocht van afgelopen zaterdag! Na op maandag een rondje te hebben gelopen om het lichaam weer in beweging te krijgen, liep ik donderdag een 15km duurloop. De spierpijn was inmiddels weg, maar de last onder de voet was nog aanwezig. Al merkte ik tijdens het lopen dat ik er wel doorheen kon lopen.

In overleg met mijn medefietser en gezien het gunstige weer besloot ik om de tocht op zaterdag te gaan doen. De mee fietser was wederom mijn moeder, wat heb ik fantastische ouders! Het idee was om 08:00 te vertrekken.

Zaterdag 17 oktober: De dag waarvoor ik vele trainingsuren had gemaakt was gekomen. Ik was benieuwd hoe mijn voet het ging houden....de eerste 10km kwamen we mooi en rustig door. De route had ik laten starten op ´t Zand in Bredevoort. Om vervolgens via het buurtschap ´t Klooster naar Vragender te gaan. Van Vragender liepen ik richting de Engelse Schans bij Lievelde en richting Zwolle bi-j Grolle. Omdat ik mijn voet toch al wel behoorlijk begon te voelen, had ik in mijn hoofd om vlak voor mijn pauze wandeling, bij het 20km punt, een ibuprofen te nemen. Ik had van alles meegenomen, maar schijnbaar de pijnstillers vergeten. Goed, 2 boterhammen er in, wat drinken en na 1km wandelen ben ik weer gaan hardlopen. Rond km 30 begon ik het zwaard te krijgen. Last van de voet, een lang stuk langs een beek, een stuk daarvan kon niet gefietst worden dus hebben we daar gewandeld. Na een stuk harde weg bij kilometer 40 ongeveer moest ik toch echt een sanitaire stop maken. Kortom ik was met het hele hardlopen er een beetje mee aan het doen. Wandelen hardlopen, eten, drinken, sanitaire stop...

Ik pepte mezelf op om het komende uur door te lopen. En bij de 50km kreeg ik weer moraal. Ik was nog nooit zo ver geweest! Vanwege een aardig vermoeid lichaam besloot ik om vanaf daar van 5km na de volgende 5km te lopen. Dat deed mij goed. Ondanks dat mijn lichaam vermoeid was hield ik in mijn gedachte: we gaan nu niet meer stoppen he! zoveel trainingsuren! zń doel!

Het eind kwam in zicht, we liepen inmiddels rond op buurtschap de Haart. Het einde kwam nu echt inzicht. Wat lusjes en we waren spoedig weer in Bredevoort. En toen wij weer bij het beginpunt waren schreeuwde ik een blijdschaps kreet YEAH! We waren rond, na iets meer dan 74km en 7:57:02 zat mijn tocht erop. De trilogie was voltooid. Vermoeid, op, maar voldaan. Ondanks de echt hele mooie route, langs klinkerpaadjes, landweggetjes, slootkanten en asfalt nam ik mijzelf voor dit in de toekomst niet meer te doen. Ook voor mijn moeder was het een mooie route en ik ben haar veel dank verschuldigd! Alleen omdat ik wil hardlopen!

Voor de geïnteresseerden met ambities, de route kun je hier vinden (gpx download)

Groeten Daan

Koningsdag Challenge Björn Demkes

‘De omgekeerde wereld van Björn Demkes’ 

Eén van de meest veelzijdige atleten bij AVA`70 is misschien Björn Demkes wel. De in Lievelde woonachtige trappensteller zoekt het graag een treetje hogerop en is niet vies van een uitdaging. Op zijn palmares staan inmiddels al een aantal zeer prestigieuze titels. Zo was hij in het verleden ooit Prins Carnaval in zijn eigen gehucht en scoorde later nog veel eer en waardering als King of the Beeklaan. De alleskunner leverde vorig jaar nog een huzarenstukje, door op de dag dat hij 42 jaar en 195 dagen oud werd, een heuse marathon te lopen op het complex van AVA`70. Demkes heeft daarbij het geluk dat hij een vrouw heeft, die feitelijk net zo gek is, dus dat maakt het wat gemakkelijker om eens buiten de lijntjes te kleuren en daar is hij zeker niet vies van. Elk jaar in februari rond een belachelijk verkleedfeest laat de uiterst fanatieke sporter zich helemaal gaan en drinkt zich het schompes. Een Challenge die alles, maar dan ook werkelijk alles van het lichaam vraagt. Juist op dat soort momenten is Björn op zijn sterkst. 

De Challenge, die voor Koningsdag op de kalender is geplaats is de atleet helemaal op het lijf geschreven. Demkes had zich wel voor genomen, dat het wat bijzonders moest zijn, die niet door anderen herhaald zal worden en het moest op zijn minst een beetje spraakmakend zijn. En zo gebeurde het dan ook… Vanaf zijn woonhuis, zette Björn een handstand in en liep in deze omgekeerde loophouding de straat door, het dorp uit, een kruising over en vervolgens ging het richting de Schans. Het moest eigenlijk een promofilmpje worden voor de Challenge, maar voor velen was de winnaar direct bekend……  (FR)

'Superman' Bjorn Demkes is 42.195 meter jong

De helft van de marathon zit er al op

Als je een fanatiek hardloper bent en je wordt 42 jaar en 195 dagen is het logisch dat je dit jubileum viert met het lopen van een marathon. Toch? Toen wereldkundig werd gemaakt, dat AVA`70-lid Björn Demkes dit werkelijk van plan was, fronste menigeen toch wel even de wenkbrauwen. De verbazing werd nog veel groter toen hij te kennen gaf, dat dit zou gaan gebeuren op de eigen thuisbaan. Dit betekende immers 140 ronden en een reststukje van 195 meter. Wat weinigen wisten, was het feit dat Demkes al een jaar of 2 heeft zitten broeden op dit plan en als hij iets in zijn hoofd heeft, dan gaat het gebeuren ook……

Woensdag 10 juli was de marathon dag en langzaam maar zeker werd er toegewerkt naar het moment suprême. Katja, de vrouw van, had de P.R. in handen en haar kun je wel om een boodschap sturen. Trainingsmaatjes en andere belangstellenden werden uitgedaagd om een stukje met haar held mee te gaan rennen. Voorwaarde was daarbij wel, dat het tempo door Björn bepaalt werd en dat zou liggen rond de 5 minuten per kilometer. Behoorlijk pittig dus voor menigeen. Grote vraag vooraf was natuurlijk in hoeverre Björn hersteld zou zijn van zijn inspanningen van afgelopen zaterdag, toen hij in Didam de halve triathlon tot een goed einde bracht. Een prima warming-up voor de marathon of zou het allemaal toch iets teveel van het goede zijn? Enige voorzichtigheid werd ingebouwd, al twijfelde er eigenlijk ook weer niemand aan dat de ijzersterke atleet de finish zou gaan halen.  Om even na half 5 stond Demkes, uiteraard met startnummer 195, klaar voor zijn vertrek. De klok kon aangezet worden en Marco van Rijs gaf aan dat de tijdregistratie oké was. Kortom, de missie kon gaan beginnen. 

Vanaf de start werd de marathon man begeleidt door de verschillende atleten, die met hem opliepen. Volgens plan begon Demkes met tijden tussen de 1,26 en 1,30 minuten per ronde en dit constante tempo hield hij kilometerslang vol. Op het AVA-terras was het inmiddels al gezellig druk met vrienden, familie en bekenden, die hem kwamen supporteren. Opvallend bij de passerende hardlopers was vooral, dat met name superman zelf degene was die het woord voerde. Zeker toen er telkens pupillen en junioren aansloten om mee te draven, zorgde hij voor de aanmoedigingen. Toen om even na kwart over 6 de halve marathon en feit was en er dus 70 ronden waren afgelegd, oogde Björn nog zeer fris. Maar iedereen die een beetje hardloopkennis heeft, weet dat de marathon  na een kilometer of 32 pas echt gaat beginnen. Op en rond de baan werd het drukker en drukker. Iets dat ongetwijfeld een dopingwerking had, want langzaam maar zeker ging het tempo iets omhoog en werden de rondetijden steeds een fractie sneller. Atleten die dachten snel even aan te sluiten kwamen dan ook van de koude kermis thuis. De leading-man nam nog een paar slokken, werkte een gelletje naar binnen en de finale kwam in zicht. Grote vraag was natuurlijk of er nog een inzinking zou volgen? 

Echter, de man met de hamer was in geen velden of wegen te bekennen en op 10 ronden voor het einde stelde Demkes zijn meedravende kompanen voor, om de gashendel wat verder open te draaien. Verbaasd keken de hardlopers hem aan, maar eigenlijk durfde niemand de meester af te remmen, dus werd de daad bij het woord gevoegd. Het terras was inmiddels tot de laatste plaats bezet en een heuse dorpsomroeper zorgde voor verbale begeleiding van de finale. Onder luide aanmoedigingen werden de laatste ronden gelopen, waarbij de 41^e kilometer een tijd opleverde van 3,58 minuten. Hoe fit ben je dan nog? De eindsprint werd ingezet en Demkes draafde onder een ovationeel applaus van het talrijke publiek over de finish. De klok stond stil op de waanzinnig snelle 3 uur, 18 minuten en 5 seconden. Een marathon, gelopen op een 300 meterbaan zal zelden of nooit in een dergelijke recordtijd zijn afgelegd. Na de kussen en bloemen, kregen de paparazzi alle ruimte om hun werk te doen. De marathonloper zelf liet alles rustig over zich heen komen en werkte in sprinttempo een fles Erdinger naar binnen. Alcoholfrei, dat wel… Her en der stonden meelopende atleten nog bij te komen van hun (veel kortere) inspanningen, terwijl Demkes zich al aan het douchen was. De missie was volledig geslaagd en wie de atleet een kwartiertje later in de kantine zag verschijnen, kon niet geloven, dat hij zojuist een marathon had gelopen. Even later wandelde de atleet naar buiten om nog even te gaan helpen met het opruimen. Kapsones zijn hem vreemd en dat is ook zijn grote kracht.

Even op een gewone woensdagavond een marathon lopen op de baan, omdat je toevallig 42 jaar en 195 dagen jong wordt. Wie verzint nou zo iets? AVA`70-atleet Björn Demkes deed het op 10 juli jl. in een recordtijd van 3 uur, 18 minuten en 5 seconden. Wat een klasbak!

Frank Roos

Bjorn Demkes: 42 jaar en 195 dagen - 42 kilometer en 195 meter!

Schitterende prestatie van Bjorn Demkes

10-07-2019 marathon Day

Het is zover. Marathon Day. Maar eerst moet er nog gewerkt worden. Bjorn zijn wekker gaat even voor 05:00 uur. Lekker werken en vanmiddag even een marathon op de atletiekbaan lopen. Bjorn is vandaag 42 jaar en 195 dagen, precies de marathonafstand. Hoe bedenk je zoiets en nog veel erger, waarom bespreek je zulke dingen niet eerder met je vrouw? Wat heb ik dan nog voor nut vraag ik me af. Ik app Bjorn regelmatig vandaag met de vraag:” hoe gaat ie? Ben je al zenuwachtig?” Goed en nee hoor, krijg ik als antwoord terug. Kort en krachtig zoals altijd. Ik word al wel een beetje zenuwachtig. Rond 15:00 uur kom ik thuis en zit Bjorn achter een bord pasta. Hele dag goed gestapeld en rond 15:30 uur rijden we richting Aalten.

Joppe is er ook al. Alles wordt een beetje opgebouwd. De Ava vlaggen hangen al uit. Marco van Rijs komt met zijn timelaps attributen. Wat mooi opgezet toch door vele vrijwilligers. 16:28 uur. De 195 meter moet nog uitgemeten worden. Dit wordt door Jan Raben gedaan. Bjorn loopt wel mee voor de zekerheid. 16:30 uur gaat Bjorn dus niet starten. Ik denk daar gaat het al mis. Dit kan niet goed gaan. Iets over 16:30 uur gaat dan toch het startschot en Bjorn begint aan zijn 140 rondjes en 195 meter. Het is de bedoeling dat hij elke 300 meter 1 minuut en 30 seconden loopt. Hij loopt er zelfs onder. Hij heeft een tafeltje klaargezet met bidons vol water en kerosine en een paar gelletjes en bammetjes. Die mag ik aangeven, wanneer hij daar behoefte aan heeft.

Moeder Gerda loopt de eerste ronde met Bjorn mee. Zo ook Henk Mengers. Gerrit ter Haar en Gerrit te Lindert lopen ook een aantal rondes mee. Wat mooi om te zien. Bjorn Rossel gaat 10 keer 1000 meter met Bjorn meelopen. Ik wilde eigenlijk ook aan het begin meelopen voor het geval er nog niemand mee zou lopen. Dit hoeft dus nu niet. Ik wacht wel even af. Henk Mengers stopt na 6 kilometer en ik sluit mij bij Bjorn aan. Bjorn oogt fit en praat de hele tijd en de rondjes zijn goed vol te houden. Ik stop na een aantal kilometers en de volgende lopers sluiten alweer aan. Dit zijn Luuk en Tim te Brake. Tim houdt zijn trainingsjasje mooi aan. Hij zal het wel koud hebben. Hij is natuurlijk de temperaturen van Zuid Afrika gewend. Ondertussen lopen ze maar door en sluiten er steeds meer mensen aan bij Bjorn. Wat mooi om te zien. Bjorn kijkt vaak achterom en is met de andere lopers in gesprek. Hij is goed in orde.

Ik moet denken aan Forrest Gump, wanneer hij op een dag besluit om te gaan rennen en dan stopt hij niet meer. Een lint van mensen sluit zich bij Forrest aan. Zo ook hier bij Ava. Een lint van mensen sluit zich aan bij Bjorn. Gaaf om te zien. Wat een supporters ook allemaal aan de kant. Onze vrienden Bokkers zijn er. En nog meer mensen uit het mooie Lievelde. Waaronder 1 etterbakje genaamd Margret. Zij haalt Bjorn constant uit zijn focus. Bjorn Bjorn Bjorn hej Bjorn wej bunt ter ok, moar wej goat zo weer. Familie Grothe en Ilse, Bjorn zijn kameraden zijn er ook en lopen zelfs ook nog een stukje mee. Eduard heeft zijn mooiste zwemshort ervoor aangetrokken. Bjorn zijn zus Nathalie loopt ook nog heel wat kilometers mee. Maria en Joke, Evelien, Walter, de jeugd, er lopen zoveel mensen mee, wat mooi toch. Wat een saamhorigheid. Zelfs Marty Holkenborg wil nog meelopen en onderweg een selfie van zichzelf maken terwijl hij voor Bjorn uitloopt. Het werd wel een selfie alleen zonder Marty. Bjorn zijn collega Ritchie komt zelfs kijken. Dat is wel heel bijzonder. Ritchie staat geëmotioneerd aan de kant. Zo trots is hij op zijn collega. (sorry Ritchie haha).

De laatste rondes komen ondertussen in zicht. Frank Roos, Geert Wevers, Lisa te Molder, Marijn Lampio lopen ondertussen ook mee. Bjorn is nog steeds superfit en besluit zelfs te gaan versnellen. Hij loopt sommige meelopers eraf, waaronder Geert en mij. En bedankt hoor. Geert hobbelt aan de zijkant verder mee. Wat een topper is hij ook. Dat kan niet de bedoeling zijn. Ook de jeugd welke Bjorn traint lopen meerdere rondes mee. Prachtig van de jeugd, wat een toppers. Ook onze dochter Loes loopt nog vele rondjes mee. De laatste ronde is in zicht. Kris en Loes, Noa en Vera lopen de laatste ronde ook met Bjorn mee. Ik denk dat er wel een stuk of vijftig mensen of meer meelopen in de laatste rondes. Dirk Vreeman is mooi aan het speaken als de menigte steeds voorbij komt rennen.

Dan komt Bjorn al applaudisserend over de finish. Het applaus is voor de meelopers en de supporters en de vrijwilligers bedoeld. Wat gaaf zeg. Het lijkt of hij er niks onder geleden heeft. Evelien komt meteen met een halve liter alcoholvrij biertje aanlopen. Zelfs Kris en Loes zijn trots op hun vader. Wat een mooie prestatie. Deze kan weer afgevinkt worden. Ik mag hopen dat Bjorn nu wel even klaar is met zijn projecten. Even rust nu. Ik kan het namelijk niet meer aan.nl  Bjorn en ik willen iedereen bedanken die vandaag aanwezig waren. Er zijn er teveel om te bedanken. Ik weet zeker dat ik heel veel mensen vergeten ben, maar vooral de vrijwilligers, meelopers en de supporters BEDANKT. Zonder jullie was het waarschijnlijk een veldslag geworden. Bjorn lag om 22:00 uur in bed. 01:00 uur was hij nog wakker. Ik vroeg hoe het ging. Als antwoord kreeg ik: “verrot.” Om 05:00 uur gaat de wekker weer. Gewoon weer aan het werk. 

Verslag van een trainingsloop in Lievelde

De groep voor het vertrek in Lievelde

Rond de klok van 09:00 uur strompelen de atleten bij mij naar binnen. Het is dit keer een bij elkaar geraapt groepje van onder andere: Ava'70, Runforfun uit Vragender, Lopersvereniging Groenlo (LVG) en 2 lopers die geen lid zijn van een vereniging. Een leuk bij elkaar gekomen groepje maakt zich klaar voor een hardlooprondje van 10,7 kilometer. Onder de bezielende leiding van mijzelf natuurlijk. Omdat ik dinsdagavond tijdens de warming-up uitgeschakeld ben door op een te kleine horde te stappen, ga ik mee op de fiets. Dan kan ik de lopers nog beter begeleiden haha.

Rob Berkelder loopt samen met Linda de Vries voorop. Ze hebben veel te bespreken. Ik krijg het niet mee. Het zal vast over de prachtige omgeving van Lievelde gaan, want Rob is een groot natuurliefhebber. Evelien Hillen stelt zich netjes voor aan mijn buurvrouw Anja en plotseling horen we een gegil van blijdschap. Wat blijkt, Evelien en Anja kent mekaar nog van vrogger bej  I'Varca. Ej wet joa wal wat ne zoepen en angoan en brekken doar altied. Ik hoor Anja zeggen: heb ej nog steeds denzelfde kerl as toen? Mooi om mee te luisteren naar die twee. Onze tweede fietser, wil niet met naam genoemd worden en ook niet op de foto gezet worden, kwam vrogger ok altied bej I'Varca. In plaats van de groep te begeleiden, sluit ze zich ook aan bij Anja en Evelien. Ik sta er alleen voor met de rest van dit groepje.

Zo praat ik wat met Renata. Ze vertelt dat Runforfun dit jaar hun vijfjarig jubileum beleefd. Wat leuk. Ze hebben iets van 43 leden, allemaal vrouwen. Er is de mogelijkheid om drie keer in de week te trainen. Leuk om te horen. Geert en Renata zijn onderling ook al aan het afspreken om 30 mei vanuit Vragender de duurloop te gaan lopen. Hartstikke mooi. Geert zegt, hier worden vriendschappen voor het leven gesloten. Wat een gezemel toch. Hier hoor ik niet bij. Snel weg wezen. Iedereen klets met elkaar of ze elkaar al jaren kennen, de kilometers tikken weg. Nicole Hofman loopt ook mee. Hartstikke leuk. Ze geeft aan dat haar doel is om voor haar 50e toch een keer de marathon te gaan lopen. Nicole, in 2020 gaan we met een heel stel de marathon van Rotterdam lopen. Dit als eerbetoon aan Geert Wevers. Hij loopt dan zijn 2e marathon na 25 jaar. Dus wees welkom om met ons mee te trainen.

Ook loopt Roy Ebbers mee. Ik ken de hele man niet. Hij schijnt helemaal uit Doetinchem gekomen te zijn met zijn mooie bolide. Ik denk dat hij Anja, Geert en Rob wel kent, want onderweg praten ze honderduit met elkaar. Ja het lijkt er inderdaad op dat hier vriendschappen voor het leven gesloten worden. Aan het eind wordt het het deerntjen van ter Bogt (ben toch je voornaam vergeten) toch iets teveel. Ze heeft al vijf dagen achtereen gesport en krijgt kramp. Renata blijft bij haar zoals een goede trainster betaamd. Uiteindelijk komen alle lopers en beide fietsers weer in Lievelde aan. Een mooie ronde met prachtig weer, wat wil je nog meer? Ja een goed verzorgde catering mag ook nog genoemd worden. Mensen bedankt voor de heerlijke ontspanning op deze morgen en tot 30 mei. We komen dan om 8.30 uur bij elkaar bij Renata Gierkink aan de Winterswijkseweg 45 in Vragender. We lopen dan een rondje Schaddenpad, rondom het Vragenderveen.

Groeten Katja Demkes

Route 43: Lievelde

In de afgelopen jaren heb ik veel route's door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 43e route uit deze serie: Lievelde, één van de kerkdorpen van de gemeente Oost Gelre

Route 43: Lievelde
Afstand: 12,0 kilometer
Start: Parkeerplaats station Stationsstraat 4 - 7137 MX Lievelde
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 30 november 2017
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten

01.Je loopt de parkeerplaats af richting de Stationsstraat en op deze straat ga je LA en je loopt parallel aan het spoor, met het spoor aan je linkerzijde
02.Je komt uit op een grote parkeerplaats, deze RD oversteken richting het fietspad en vervolgens dit fietspad (Kol'nboerpad) inlopen, je hebt het spoor nog steeds aan je linkerzijde
03.Eerste geasfalteerde weg LA (Kloosterstraat), je steekt het spoor over
04.Direct daarna op de viersprong met de halfverharde weg (Gasteveldsdijk) RD
05.De weg buigt met een bocht naar rechts af, maar je blijft hier RD lopen, de geasfalteerde weg (Brakerweg) in
06.Aan je rechterzijde passeer je de “Onderduikershut Brakerweg”, deze weg wordt even later een zandweg met fietspad
*In deze onderduikershut hebben tijdens de Tweede Wereldoorlog diverse onderduikers gezeten. Zeer uiteenlopende mannen, zo heeft er een Britse piloot, een gedeserteerde Duitse soldaat en een gedeserteerde Pool die aan Duitse kant vocht gezeten. Ook hebben er Nederlanders gezeten die gevlucht waren voor de Duitse Arbeitseinsatz.
07.Op de kruising met de zandweg (Zwolseweg) RD en op de volgende kruising met een zandweg nogmaals rechtdoor
08.Zandweg uitlopen tot aan de geasfalteerde weg (Scheidingsweg) en hier links aanhouden
09.Je komt uit op het fietspad langs de geasfalteerde weg (Lievelderweg)
10.Steek het fietspad en de weg over en op het volgende fietspad RA
11.Vrijwel direct daarna de eerste weg LA en vervolgens direct daarna weer LA, de zandweg (Bellenbroeksdijk) in
12.Een zandweg schuin naar links negeren en op de kruising met de geasfalteerde weg (Eefselerweg) RD
13.Op de T-splitsing LA, de zandweg (Molenweg) in en op de driesprong scherp RA, de geasfalteerde weg (Eimersweg) op
14.Op de T-splitsing LA, de geasfalteerde weg (Droebertweg) in
15.Je steekt het spoor over en vrijwel direct daarna RA, de zandweg (Pruildijk) in
16.Zandweg uitlopen tot aan het half verharde grindpad en RD het paadje inlopen bij het gele paaltje (het paaltje houd je aan je rechterzijde)
*Dit is een leuk paadje over het natuurgebied “Achterhoek Koolmansdijk”
17.Het paadje uitlopen tot aan de zandweg (Koolmansdijk) met fietspad
18.Fietspad en zandweg oversteken en paadje (bij bordje “Achterhoek Koolmansdijk”) inlopen
19.Op de kruising met een half verhard grindpad RD, het grindpad (Pompstationdijk) in
20.Je steekt een bruggetje over en daarna ga je LA
21.Hier volg je tijdelijk de “Gele paaltjes route” over het open veld van natuurgebied “Achterhoek Koolmansdijk”
*Vanwege de hoge grondwaterstand was de omgeving van de Koolmansdijk altijd een wanhoop voor boeren. Ontwateren lukte niet best door de hoge kweldruk. In droge perioden was er eigenlijk alleen maar wat gras te oogsten. Dankzij de medewerking van de boeren vond er een ruilverkaveling plaats en kon de grond beter verdeeld worden. Boeren kregen beter land en de nattere delen kwamen in handen van Staatsbosbeheer. Daardoor kon waardevolle natuur worden ontwikkeld voor de toekomst.Een goede ruil!
22.Je komt uit op een zandweg (Koolmansdijk) met fietspad en hier ga je RA
23.Op de viersprong RA, de geasfalteerde weg (Storckhorsterdijk) op en direct daarna weer RA, het pad aan de linkerzijde van de sloot volgen
24.Je komt uit op de geasfalteerde weg (Storckhorsterdijk, bij een bankje) en hier rechts aanhouden
25.Je steekt een bruggetje over en direct daarna ga je LA, het pad aan rechterzijde van de sloot in
26.Je komt uit op de geasfalteerde weg (Koemaatsdijk) en hier ga je LA, de weg (Berkendijk) naar rechts negeren
27.Op de T-splitsing RA, de geasfalteerde weg (Koolmansdijk) in en de eerste doodlopende weg naar links negeren
28.Eerste zandweg (Boskermansweg) LA en deze zandweg uitlopen tot aan de geasfalteerde weg (Landmeter Wittweg), hier RA
29.Eerste zandweg (Ebberinkweg) LA
30.De geasfalteerde weg (Tankweg) naar links negeren en je steekt het spoor over, je loopt nu op een geasfalteerde weg (Tankweg)
31.Een doodlopende zandweg (Paskersdijk) naar links negeren en ook het half verharde grindpad (Kolsteepad) naar links negeren
32.Eerste geasfalteerde weg RA en daarna de eerste geasfalteerde weg LA
33.Je komt uit op het fietspad langs de geasfalteerde weg (Lievelderweg) en hier RA
34.Je steekt het spoor over en daarna de eerste weg (Stationsstraat) LA en even daarna ligt aan je linkerzijde de parkeerplaats waar je ook bent gestart

Lievelde-Zieuwent

Mooie groep in Lievelde

Het maandelijkse woensdagmorgen loopje met Rob Berkelder startte vanmorgen in Lievelde. Katja Demkes had een prachtige route over de kerkenpaden uitgezet in de richting van Zieuwent. Dertien deelnemers volbrachten de mooie tocht van dertien kilometer, sommigen hadden nog nooit zo'n eind gelopen. Hieronder staat het verslag van Katja.

De volgende woensdagmorgen tocht is op 12 februari en we starten dan om 9.00 uur bij Rob Berkelder aan de Koopmanstraat 73a in Aalten. We lopen dan een rondje van ruim 10 kilometer in de richting van de Groene Grens. Iedereen is weer van harte welkom om mee te lopen.

Klik op de link voor enkele foto's van deze training

fotoalbum

Vanmorgen vroeg afgesproken met een groepje van 13 personen om een keertje in een andere omgeving te lopen.Met 5 vrouwen sterk is Vragender vertegenwoordigd. Harreveld komt met 2 vrouwen. Ava’70 komt zoals gewoonlijk weer eens te laat aanzetten, wel met 4 personen. Ik zal ze maar niet bij naam noemen. En natuurlijk mijn favoriete buurvrouw Anja en ik.

Ik heb samen met Björn afgelopen zondag deze ronde nog gelopen, en ik begin toch te twijfelen of ik het nog wel weet. Maar goed we gaan op pad. Het tempo ligt rond de zes minuten de kilometer. Heerlijk duurloopje gaat dit worden. Een paar vrouwen hebben nog nooit meer dan 10 kilometer gelopen. Ik had doorgegeven dat het rond de 12 kilometer zou gaan worden. Het zal toch iets meer worden, maar ze zullen het gaan halen. We lopen eerst langs autobedrijf Bleumink, ook wel in de volksmond Pelle genaamd. Hier lopen we de Kloezedijk op. Ik zie dat Rob Berkelder helemaal in zijn sas is met al die mooie vrouwen. Hij huppelt van voor naar achter en van achteren weer naar voren.

Via de Kloezedijk gaan we de fietspaden route op. Ik weet alleen de naam niet meer, vergeef me. We lopen de Stegge op en komen langs MEGAPRET. Geert is als een kind zo blij, hij rent meteen naar de ingang. Wij 11 vrouwen lopen gestaag door samen met Rob. Soms is Geert nog net een klein kind. De Stegge loopt over in de Tankweg en daar lopen we ook weer een van de fietspaden op. Ook hier schiet me de naam niet te binnen. Via de Paskersdijk (ja in Lievelde hebben we ook dijken) komen we op de Eimersweg uit. Dit is even een lang saai stuk.

Eimersweg loopt over in de Droebertweg. Hier gaan we het spoor over en komen we in een zandpad uit. We lopen nu in het gebied genaamd Kalverbrook. De dames kunnen het allemaal goed volhouden. O ja Rob en Geert ook. Geert maakt ondertussen foto’s van de vrouwen die er steeds vermoeiender uit gaan zien. Onderweg wordt er volop gekletst, dus we kunnen de route nog wel een stukje langer maken denk ik bij mezelf haha. Onderweg gaan de voorsten regelmatig terug om degenen die achteraan lopen weer op te halen. Zo hoort het ook. Een groepje schapen in de wei denken dat ze harder kunnen lopen dan ons. Ze rennen als een gek weg. Een mooi gezicht, Ingrid van Zolingen denkt dat ze de schapen wel in kan halen. De schapen staan dan allang weer stil en staan raar te kijken als ze iets rose voorbij zien komen.

Ondertussen zijn we de Boschlaan al overgestoken en lopen we in het gebied van het mooie Zieuwent. Ook hier lopen we over een van de fietspaden. Er staat me iets van bij dat er Hemmele pad stond. Ook een prachtig gebied waar we van mogen genieten. We zijn al over de helft. Het valt me op dat ik nog niemand van de dames heb horen klagen. Wat een bikkels. Ik hoor alleen Geert zeuren, maar ja dat is normaal. Buurvrouw Anja en Danielle uut Harreveld lopen voorop en houden geen rekening meer met de andere dames. Ze gaan er vandoor. Ik roep ze een halt toe. Ik krijg valse blikken toegeworpen. Ach ja bun het wal gewend van die beide. Ze passen zich toch weer netjes aan.

Het laatste gedeelte richting Lievelde komen we nog weer over de Voshuttedijk. Hier is ook een mooi stukje natuur aangelegd. We lopen hier met zijn allen gezamenlijk weer richting de Nieuwstraat. Sommigen hebben voor het eerst meer dan 10 kilometer gelopen. De dames uut Vroagender fietst voldaan terug naar Vragender. Harreveld neemt ook afscheid en gaat richting de buurvrouw Anja. Ava’70 knoeit mijn kamer nog even onder met wasser uut Duutsland en daarna vertrekken ze ook weer naar Aalten. Ik blijf tevreden achter in de puinzooi.

Bedankt voor de gezelligheid en tot een volgende keer.

Rondje Lievelde

Museumboerderij Erve Kots

Het is s'morgens 8.15 uur, Lievelde is aan het ontwaken en de eerste agrariërs zijn al druk bezig om hun bedrijf draaiende te houden. Het is nog niet helemaal licht en licht bewolkt als ik aan mijn duurloop bij Erve Kots begin. Dit is een Saksische boerderij uit de 17e eeuw met Los Hoes, bakhoes, kolenbrandershut, rosoliemolen, oudheidkamer en houtzagerij. In het brouwhuis wordt zelfs nog op geheel ambachtelijke manier bier gebrouwen: het "Frederik Hendrik" biertje en het Achterhoekse landbier "Boksebier". Tot 1936 is de boerderij bewoond geweest door de familie Kots. Na het overlijden van de laatste bewoner, Hendrik Kots, heeft de erfgenaam het museum gesticht. Het openluchtmuseum laat zien hoe de Achterhoekse boer eeuwenlang leefde, woonde en werkte.

Bij het tegenover gelegen kaasboerderij Weenink kun je kijken naar de ambachtelijke bereiding van boerenkaas, kruidenkazen en andere zuivelproducten. Vandaag ben ik daar echter niet voor gekomen en ik vertrek in westelijke richting. Ik loop een aantal van de vele kerkepaden die Lievelde rijk is en ga naar ongeveer 500 meter het Kolsteepad op. Later kom ik ook nog op het Bloemendalpad, Gasteveldsdijk en het Trampad. In de verte kijk ik tegen de achterzijde van het speelparadijs Megapret aan. De familie Wassink heeft hier hun bedrijf ontwikkeld van een boerenbedrijf naar een volwaardig dagrecreatiebedrijf voor kinderen. 

Ongeveer halverwege de route kom ik een hekwerk met borden tegen waarbij je goed moet kijken om er nog iets uit wijs te worden. Er hangt een prachtig bord tussen van "Onthaasten in de Achterhoek" en dat spreekt me op dit moment wel aan. Als ik het dorp Lievelde in loop, zie ik dat de hele hoofdstraat er uit ligt en het lijkt of het dorp wordt aangesloten op de riolering maar deze zal wel vervangen worden. Op een bloeiende warenmarkt met twee kramen proberen enkele ondernemers hun spullen aan de man te brengen en vraag ik me ondertussen af of het dorp zelf nog enkele winkels heeft? Of is het voor de dagelijkse boodschappen aangewezen op Lichtenvoorde of Groenlo?

Langs de spoorbaan van Zutphen naar Winterswijk ga ik het dorp uit. Ik loop het viaduct onder de N18 door waarna ik enkele kilometers verder dezelfde weg weer oversteek en in de richting van Groenlo loop. Ik sla linksaf het bos in en hier is het even goed uitkijken waar ik naar toe moet. Een wegwijzer van Erve Kots stuurt mij weer in de goede richting en net voor het uur ben ik terug op mijn vertrekpunt. Als ik even na half tien thuis de oprit op rijd, heb ik er al een leuk tochtje opzitten en nog een mooie dag voor me.

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Heerlijk weer met een prachtig opkomende zon

Spoorzoeken in het dorp Lievelde

De gelopen route

Vragender-Lievelde-Meddo-Corle (16 km)

de ruïne van de Sint Jacobskapel

Ik begin mijn training midden op het dorpsplein in Vragender en de laatste keer dat ik daar stond was in juli 2010 toen met een flinke storm de toren van de kerk was gewaaid. Inmiddels is er weer een nieuwe toren geplaatst en ziet alles er weer uit of er nooit wat gebeurd is. Ik vertrek in noordelijke richting en als ik het dorp uitloop kom ik bij de oude ruïne van de laatgotische Sint Jacobskapel. Dit was de vroegere kerk van het dorp, gesticht in het jaar 1444 maar na 1650 is het in verval geraakt.

Een kilometer verder laat ik het natuurgebied 't Kamper rechts- en het circuit De Schans links van me liggen. Ik kom in de buurt van Lievelde dat ontstaan is uit een oude boeren gemeenschap. De naam komen we in de geschiedenis tegen als Livelo, Levele en Leveldt en betekent 'bos op hoogte bij grafheuvel'. In de omgeving van privéterrein 'n Onderholt grazen de koeien in een gele wei vol met paardenbloemen wat een mooi gezicht geeft.

Net voor Meddo wordt ik nog uitgenodigd om 'rösteg efkes te goan zitten' maar ik loop liever verder om het Korenburgerveen heen, in de toekomst wil ik er ook nog een keer doorheen. Het is een restant van het uitgestrekte veenmoeras dat ooit grote delen van de Achterhoek bedekte, tot voorbij de Duitse grens. Hier leven dieren en planten die elders in Nederland zeer zeldzaam zijn.

Over de Korenburgerveenweg kom ik op landgoed Mentink dat rond 1920 werd gesticht door een textielbaron. Hij liet er heide ontginnen voor de bosbouw en legde er een aantal eiken- en beukenlanen aan. Er staat een beeld ter nagedachtenis aan Victor Westhoff met de tekst: 'Hij observeert-hij beschrijft de natuur-in al haar verscheidenheid-telkens weer-hij volgt de natuur'. Dat laatste blijf ik doen en vervolg mijn weg in de richting van Corle. 

Op de Dag van de Arbeid hebben de Duitsers een vrije dag en ik ben er dan ook tientallen tegengekomen op de fiets tijdens deze training. In de laatste kilometers word ik onverwachts begroet door twee Duitse fietsers en blijken het Klaus en Karin Schlueter te zijn, die ik al bij enkele hardloopwedstrijden ben tegen gekomen. We praten even wat bij en als ik even later het dorp Vragender weer binnenloop kom ik langs de achtkantige Korenmolen 'De Vier Winden'. Bij volle wind is deze alle dagen nog in gebruik voor het malen van consumptiegranen, hoofdzakelijk tarwe, boekweit, rogge, gerst en maïs. Na precies 16 kilometer ben ik terug bij de parkeerplaats tegenover café Beneman.(fietsknooppunten 38-33-5-6-13-12-38)

fotoalbum

Trainingsloop in Lievelde

De uitkijktoren op de Engelse Schans 

Rond de trainingsloop met Pinksteren geven Katja Demkes en Heidie Jentink al aan dat zij wel een loop tussen Kerst en Nieuwjaar willen organiseren en dat hebben ze prima gedaan. Een mooi route, goede verzorging onderweg van hun partners en de sneeuw die er ligt geeft alles net een beetje extra glans. Voor de start maakt Björn een groepsfoto waar we met 30 personen op staan. Een mooie groep dus van zes verschillende verenigingen waarbij de lopers ook uit plaatsen als Apeldoorn, Doesburg en Westervoort komen. Zelfs was er dit jaar voor het eerst een deelname van iemand die net over de grens woont.

We lopen Lievelde, dat ligt in de gemeente Oost Gelre, uit en komen al vrij snel op het Smallemdiekse kerkenpad en even later langs het bekende kinderspeelparadijs Binnenpret. Een kilometer verder ligt links voor ons onder aan de Lievelder Es het Openluchtmuseum Erve Kots. De herberg staat tot ver in het land bekend om haar Pannenkoeken en Pillenweggen met daarbij een mok koffie. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog hebben de legers van Frederik Hendrik hier hun hoofdkwartier opgeslagen.

Even later komen we op het volgende kerkenpad, genaamd het Trampad. Het is het trace van de voormalige spoorlijn van de stoomtram Groenlo-Lievelde. Deze spoorlijn heeft dienst gedaan van 1883 tot 1911. Dit trace, tot ongeveer 1960 al in gebruik als fietspad, is in 1999 als zodanig in ere hersteld en dus ook ideaal om er te lopen. Ongeveer op de helft van de route staat er een heerlijk kopje bouillon met een krentenbol op ons te wachten en dat gaat er bij iedereen wel in.

Na het derde kerkenpad 't Onderholt komen we aan bij de uitkijktoren op de Engelse Schans. Middenin de Tachtigjarige Oorlog werd deze door de troepen van Frederik Hendrik aangelegd. Het verdedigingswerk maakte deel uit van de linie die Groenlo van de buitenwereld afsloot. Na de verovering van de stad nam de natuur langzaam bezit van de resten van de Engelse Schans. Na eeuwen van betrekkelijke rust werd het terrein in 1945 aangekocht door de Motor- en Autoclub Lichtenvoorde(MACL) en werd door de restanten van de gracht en bastions een motorcrossbaan aangelegd. 

Na meer dan 10 jaar van voorbereiding kon in 2002 een gereconstrueerde Engelse Schans voor het publiek worden opengesteld. Vanaf de grond kan men een goed beeld krijgen van de schans maar het werd al snel duidelijk dat een uitkijktoren op deze plek een zeer aansprekende aanvulling op de beleving van de schans zou zijn. Het uitzichtplateau op 20 meter boven het maaiveld geeft een spectaculair uitzicht in alle windrichtingen, enkele lopers willen dit liever met eigen ogen zien.

Nadat we het zandpad terug lopen, steken we de Twenteroute over en zijn dan nog maar enkele honderden meters van ons vertrekpunt. Ook hier staat de koffie alweer te dampen en wordt er door iedereen nog even nagepraat over deze mooi en goed verzorgde morgen. Katja, Heidie en aanhang bedankt voor jullie organisatie en gastvrijheid, het was top!

De heren van de catering

Heerlijk loopweer maar je moet niet te lang stil blijven staan

Gelopen route