Uitslagen van de 19e Venloop in Venlo

Annemarie Arentsen, Jann Wenting, Koen ten Napel, Harm te Hennepe en Arja te Brake

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltense atleten:

10 kilometer: Geert Grievink 1:06.18 en Roy Grievink 1:06.19

halve marathon: Harm te Hennepe 1:25.29, Koen ten Napel 1:25.32, Annemarie Arentsen 1:25.44, Janne Wenting 1:34.52, Joske 1:58.23, Arja te Brake 1:58.36 en Leo van den Berg 2:08.06

Klik op de link voor de uitslagen

5 kilometer

10 kilometer

21.1 kilometer

site organisatie

Het witte stadje Thorn

Het witte stadje

De grensregionale ligging van het Parc Maasresidence in de gemeente Maasgouw waar we verblijven is zonder twijfel een groot pluspunt. Binnen een half uur ben je in Duitsland of België maar met het trainingsloopje dat ik vanmorgen loop blijf ik toch maar in ons eigen Limburgse land. Ik heb een route uitgezet van ruim 7 kilometer om de omgeving een beetje te verkennen. 

Over de ophaalbrug van de prachtige Maasplassen loop ik het park af en ruim een kilometer verder kom ik bij één van de parels van de provincie Limburg, het witte stadje Thorn. De bijnaam 'het witte stadje' dankt Thorn aan de karakteristieke witgeschilderde gevels van de historische gebouwen die het stadje sieren. Deze opvallende architectuur draagt bij aan de unieke sfeer en uitstraling van Thorn. Verder staat het stadje bekend om zijn monumentale panden, de historische steegjes en de authentieke straatjes. 

De kenmerkende witte kleur van het dorp is ontstaan ten tijde van de Franse overheersing. De Fransen wilden namelijk belasting heffen op de grote van ramen die er in een huis zaten. Veel van de arme inwoners van Thorn metselden als reactie hierop een groot deel van hun ramen dicht. Om deze tekenen van armoede een beetje te verbergen verfden veel van de inwoners hun huis wit. De witte huisje in het historische centrum van het dorp zijn tegenwoordig dan ook een beschermd stadsgezicht. Mede door de rust werd de stad al gauw geliefd bij kunstenaars en toeristen.

De Sint-Michaëlkerk (abdijkerk) waar ik langs kom torent hoog boven de witte huisjes uit. Het is een parochiekerk waarvan een deel nog uit de veertiende eeuw stamt. De huidige kerk is een gotische kruisbasiliek maar hij is gebouwd op de resten van een oude romaanse kerk. Over de vele maaskeien die in het kleine dorpje van nog geen 2500 inwoners liggen, loop ik het buitengebied in. Ik kom langs boerderij Zegershof waar ik later in de week nog twee keer verse asperges ga halen. Via het plaatsje Wessem loop ik via de achterkant ons vakantiepark weer op.

De Sint-Michaëlkerk

Uitslagen van de 18e Venloop in Venlo

Andre Bruil en Janne Wenting

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

5 kilometer: Lars Meinen 16.33 min, Sven Meinen 17.00 min, Twan Meinen 17.07 min

Halve marathon: Jeroen Houwers 1:13.16, Twan ter Horst 1:14.26, Mark te Brake 1:15.01, Luuk te Brake 1:19.23, Bjorn Rossel 1:22,36, Sam ter Haar 1:29.44, Rudi Meinen 1:32.17, Gerrit Dijkslag 1:33.29, Janne Wenting 1:44.18, Andre Bruil 1:46.07, Debora Veldman 1:52.46, Henk Mengers 1:52.52, Linda Stronks 1:53.02 en Manon Rutgers 2:12.00

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de 17e Venloop in Venlo

Andre, Frank en Siep

Uitslagen Aaltense atleten: 

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Herfstige Helipad Ultra door Limburg

Andre en Henrie

Je moet wat voor je hobby over hebben… Zaterdagmorgen ging om kwart over vijf ’s morgens de wekker. Snel uitzetten en zachtjes uit bed en aankleden, want de rest ligt nog lekker te slapen. Ik zou om zes uur bij Henrie zijn om van daar samen richting Kerkrade te rijden. Het is pikkedonker als ik de deur uitstap en ik zie nog net de buurjongen licht slingerend met de fiets thuiskomen van het stappen… Onderweg naar Aalten kom ik welgeteld twee auto’s tegen. Wat doen we ons zelf weer aan?

Stipt zes uur stappen we bepakt en bezakt in Henrie’s auto en tikken we station Kerkrade in op de navigatie. Over Duitsland gaat het best snel en het is nog niet eens licht als we op de parkeerplaats van het stationnetje aankomen. Waar die miljoenen van het miljoenenlijntje in zijn gaan zitten weet ik niet, maar niet in de aankleding van station Kerkrade… Niet eens een dixi of iets dergelijks. Ook de organisatie was nog nergens te bekennen. We hadden nog rustig een half uur langer kunnen slapen. Maar even een rondje wandelen dan…

We wisten van tevoren al dat het een heel kleinschalig evenement van trail-running.eu was en dat is ook precies waar we van houden. Organisator Chris kwam met zijn busje aan en we waren meteen in gesprek over allerlei loopjes die we in het verleden al gedaan hebben. Gaandeweg kwamen er nog meer medelopers aan en uiteindelijk stonden er ruim twintig lopers klaar voor de Hertog Limburg Ultra. 56 kilometer door Duits/Belgisch/Nederlands Limburg. Het weer zou meevallen, maar het had flink geregend dus er lag ouderwetse Limburgse pratsj te wachten op de paden.

Het parcours bestond uit vier etappes, met drie verzorgingsposten onderweg waar we even bij konden tanken. De eerste etappe tot CP 1 was zo’n 14 km en voerde veel over verharde boeren weggetjes, met af en toe prachtige binnendoor paadjes met veel glibberige modder, spoelgeulen en stenen. Best fris nog, zeker als je over een heuvelrug liep met de wind vol op kop. Helemaal vlak was het natuurlijk ook niet, maar we liepen best lekker. Zelfs wat voor op ons schema. Bij CP1 werden we op allerlei lekkers onthaald, we namen er rustig de tijd voor. Een colaatje, een paar snickertjes en een handje nootjes. Dat doet de trailrunner goed.

De tweede etappe was een geweldig mooie etappe, veel door het bos over allerlei mooie kleine paadjes. We kwamen ook regelmatig deelnemers aan de Grizzly/Bear Trail tegen. Die liepen op dezelfde dag in grofweg hetzelfde gebied en hadden dus ook een prachtige dag. De singletracks lagen er prachtig bij en je kon goed merken dat de herfst nu echt begonnen was. Het rook echt herfstig, naar nat afgevallen blad en modderpaden. Heerlijk. In deze etappe zaten ook heel veel hoogtemeters verstopt in een flink aantal keren klimmen en dalen tot we uiteindelijk bij het drielandenpunt weer een verzorgingspost hadden. Hier konden we ook even genieten van een lekker warm bouillonnetje en een keur aan lekkers.

Rondom het Drielandenpunt was het best druk op de paden met mountainbikers en trailrunners, maar ook ‘gewone’ wandelaars. Altijd apart dat het dan in een straal van een paar kilometer om zo’n toeristentrekker best druk is en daarbuiten onwaarschijnlijk rustig. Het weer was geweldig om te lopen, zelfs de zon was gaan schijnen en aangezien we nu de wind in de rug kregen konden we ook onze windstoppertjes wel in de rugzak proppen. Genieten was het.

Nadat we de bossen rond het Drielandenpunt uit waren kregen we een verbindingsstuk door Duitsland wat veelal asfalt was, dat was even een mentaal dingetje. Henrie vond het niets om zo’n stuk langs een grotere weg te lopen en begon ook wat meer last van zijn SI gewricht te krijgen. Maar niets aan te doen, even doorbijten en dom doorlopen. Ik begon ook de kilometers al aardig te voelen, maar het ging verder nog relatief goed allemaal. De derde CP kwam als geroepen. Even weer wat lekkers er in en wat bemoedigende woorden van de vrijwilliger ter plekke kan een wereld van verschil maken.

We wisten ook dat de laatste etappe weer mooi zou zijn, dus raapten we de moed bij elkaar en draafden we verder. En we werden niet teleurgesteld, er volgde een geweldig mooi stuk door de bossen. Heuvel op, heuvel af, met mooie watertjes waar we langs liepen. Heuvelop was het draven al lang over, er zaten ook een aantal gemeen steile klimmetjes in, maar het was echt geweldig fijn dat je daarna ook weer heerlijk naar beneden mocht. Die ‘gratis kilometers’ zorgen dat je de moed er in houd en het schiet best lekker op op die manier.

De laatste paar kilometer mochten we nog even dwars door het centrum van Kerkrade. Met de grootste moeite wist ik Henrie er van te weerhouden om bij een ijssalon nog even een laatste tussenstop te doen. De terrassen waren gelukkig allemaal gesloten en zo kwamen we dan toch zonder verder oponthoud weer bij station Kerkrade uit. Daar werden we hartelijk ontvangen door de organisatie en de lopers die er nog waren. 7:44 uur onderweg geweest, 56 km en ruim 1000 hoogtemeters weggewerkt. Voor ons doen hadden we best goed gelopen. Uiteraard ging het niet helemaal vanzelf, maar we waren beiden heel tevreden. De McDonalds op de terugweg was in ieder geval verdiend. (bron)

Andre Bleumink

Uitslagen van de 16e Venloop in Venlo

Hans te Lindert, 1:54.52 op de halve marathon

Uitslagen Aaltense lopers: Klik bij de uitslagen op geavanceerd zoeken op woonplaats en vul Aalten in.

Klik op de link voor alle uitslagen

alle uitslagen

site organisatie

Geweldige prestatie AVA'70 lid Bianca Ruesink bij Ironman Maastricht

 Bianca Ruesink is gewoon een Ironman!

Mijn 1ste Ironman Maastricht 2022  

Na een paar halve triathlon's was het altijd mijn wens een keer een hele te doen. Maar ja wanneer doe je zo'n hele? Het vergt nogal wat trainingstijd en ik vind het belangrijk dat m'n gezin ook achter m'n keuze staat. Gelukkig steunen ze me daar volop in dus Maastricht moest het gaan worden omdat ik 'm sowieso in Nederland wou gaan doen.  

Ingeschreven, nu nog een goede coach vinden die voor mij de schema's gaat maken. Want zomaar wat trainen zet geen zoden aan de dijk. Toen kwam ik uit op Evert Scheltinga, zelf ervaren triatleet op hoog niveau en weet als geen ander hoe je je kunt voorbereiden. M'n schema is gestart rond januari, 8 maanden lang geprobeerd zo strak mogelijk aan het schema te houden. Al was het soms puzzelen maar het lukte. En toen kwam eindelijk de dag, lang naar uitgekeken en nu ging het toch echt gebeuren.  

Zaterdag zijn we naar Maastricht gereden, we hadden daar een hotel geboekt in de buurt van het parcours. Daar kon ik mij gaan inchecken en heb ik netjes de briefing bijgewoond om te horen of er nog wijzigingen waren betreft de wedstrijd. Gelukkig weinig veranderingen. De vraag was alleen nog of er in wetsuit gezwommen mocht worden ivm de watertemperatuur. Dat kreeg je dan een uur voor de wedstrijd te horen. Vingers crossed dat hij aan mag. Daarna nog even ergens een restaurantje gepakt en lekker wezen eten met z'n 2 en daarna op tijd het bed in. Want de wekker zou om 4 uur afgaan.  

Na een onrustige nacht was het dan zover. Om 4 uur zat ik dan 3 witte bollen met appelstroop weg te kauwen, kreeg het nauwelijks weg maar zonder ontbijt starten is geen optie. Om half 6 kon ik nog even naar m'n fiets de laatste spulletjes toevoegen. Om 6 uur kregen we te horen dat de watertemperatuur onder de 24 graden was. Dus yess de wetsuit mocht aan  

Ik ging netjes met Thomas (was ook zijn eerste Ironman ) bij de groep staan wat onze uiteindelijk zwemtijd zou gaan worden aangezien het een Rolling start is. Dus gelukkig niet met z'n allen tegelijk het water in. Maar 2 mensen per 4 seconden. Zwemmen is absoluut m'n zwakste onderdeel dus ik zag er wel een beetje tegen op 3,8 km te zwemmen in de Maas. Met ook nog best een beetje golfslag. Geprobeerd zo rustig mogelijk te blijven en m'n ritme te vinden en uiteraard netjes om de boeien zwemmen anders word je eruit gehaald en mag je niet meer meedoen. Na ongeveer 1,5 uur zwemmen ohne ende was ik er eindelijk. Moet eerlijk zeggen het viel me niet tegen. Je had weinig last van mensen die zo over je heen zwommen. Hup het water uit en naar de transition zone wat nog een best stukje lopen was. 

M'n pak uit en mezelf gaan klaar maken voor het fietsen. De kunst is dan ook om rustig te blijven zodat je niks vergeet. Fiets pakken en gaan met de banaan. +/- 180 km en ruim 1200 hoogtemeters voor de boeg. Helaas heb ik geen parcours verkenning kunnen doen. Maar aangezien het 3 rondes van 60 km waren kon ik met de eerste ronde al goed zien waar de klimmetjes en de moeilijke stukken waren. Het is geen snel parcours, veel bochten slecht asfalt hier en daar en zelfs en stuk gravel als verrassing. Met een tt fiets niet echt ideaal maar de omgeving maakte een hoop goed.  

Daarbij goed eten en drinken tussendoor ook al wil je het liefst alleen maar drinken. Ik heb geprobeerd m'n energie zo goed mogelijk te verdelen. Hartslag niet te hoog te laten komen en met klimmetjes iets inhouden. Anders verzuur je al snel. Genoeg publiek onderweg die je erdoorheen schreeuwen haha geweldig!  

De laatste ronde begonnen m'n benen al pijn te doen met de klimmetjes. Ik denk oh jee en straks nog die marathon. Hopen dat het dan anders aanvoelt. Gelukkig was dat ook zo. De eerste 2 rondes van 10 km ging zelfs superlekker, en wat me ook nog een energieboost gaf dat was dat Johnny natuurlijk er stond onderweg maar dus ook m'n dochter en m'n schoonmoeder. Die waren als verrassing naar Maastricht gekomen. Erg leuk!  

Na de 2de ronde voelde ik wat in m'n rechter kuit. En bij iedere stap begon het steeds meer te zeuren. De bekende bijna kramp spiertrekkingen nog nooit last van kramp gehad maar helaas ik werd niet gespaard dit x. Combinatie warm weer en misschien toch net niet genoeg gedronken tja zeg het maar. Ik dacht wel oh jee hoe ga ik de volgende ruim 22 km nog volbrengen. Ik moet nog zo'n eind opgeven is geen optie dus hier en daar wat moeten wandelen. Zeker tijdens de 2 klimmetjes die erin zaten was hardlopen geen optie. Bij elke post goed even wat drinken m'n hoofd koel houden en hier daar een gelletje mee pakken of een colaatje. Zodra je in het centrum kwam werd je gedragen door het publiek al die aanmoedigingen, muziek geweldig! Wat een feest met een big smile van oor tot oor ging ik verder. 

Eindelijk kreeg ik m'n gele bandje dat betekende de laatste ronde. Daan Boekelder liep nog even een stukje mee om me een hart onder de riem te steken. Vol houden!! Je kunt het !! En met alle bemoedigende woorden van al m'n supporters en het publiek kon ik zo de laatste 10 km wegtikken. Jaaaa en daar is de finish wat was ik blij dat ik er was. Spookte 10 x door m'n hoofd waar ben ik aan begonnen en nooit weer maar als je dan bij de finish bent man wat is dat een fijn gevoel. Wat een onthaal, ik ben gewoon een IRONMAN! Yess in the pocket !! Een dag om nooit te vergeten! Wat was het gaaf! Nu lekker nagenieten van alles en de spierpijn auw auw.  

Ik wil iedereen bedanken vooral m'n eigen gezin die me hierin volop gesteund hebben, zonder hun was het nooit gelukt! Ik weet niet of ik er ooit weer 1 ga doen maar deze pakken ze in ieder geval niet meer af! Trots. 

Tocht door het Zuid-Limburgse heuvellandschap

Eén van de herdenkingsmonumenten

Als we een (mid)weekje op vakantie zijn, loop ik meestal op de eerste dag even het plaatselijke VVV kantoor binnen om wat over de omgeving te weten te komen. In het plaatsje Gulpen valt mijn oog op een folder over een herdenkingstocht in de buurt. Ik neem de folder mee, om later in de week de tocht te gaan lopen.

De gemeente Gulpen-Wittem was het toneel voor veel bijzondere, heldhaftige en tragische oorlogsgebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De gevallenen worden op belangrijke locaties in de omgeving herdacht en de verschillende monumenten en plaquettes geven gelegenheid om stil te staan bij alles dat hier is voorgevallen. Tijdens mijn tocht kom ik langs 7 herdenkingsmonumenten.

De route van bijna 10 kilometer gaat vanaf de parkeerplaats tegenover het klooster in Wittem in zuidelijke richting naar het Wagelerbos, Mechelen, Wahlwiller, Partij en weer terug naar Wittem. De prachtige route heeft enkele hoogteverschillen en voert veelal over bospaden en door weilanden. Ik loop 's morgens in alle rust door deze prachtige omgeving en kom maar enkele mensen tegen, een mooi begin van de dag.

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Jo Schoonbroodt (71) loopt wereldrecord op de marathon in categorie 70+

Jo Schoonbroodt

Jo Schoonbroodt uit Maastricht was er al een paar keer dichtbij, het wereldrecord marathon in de leeftijd boven de 70 jaar. Tijdens de Maasmarathon van Visé in België liep hij afgelopen jaar al een Europees record met 2.56.37, een tijd die hij bij de NN Marathon Rotterdam 2021 verbeterde naar 2.55.20. Maar afgelopen zondag liep de ‘Grijze Keniaan’ in Visé de marathon in een nieuwe wereldbesttijd van 2:54:19, 4 seconden onder de tijd van de Amerikaan Gene Dykes uit 2018.

Jo Schoonbroodt loopt werelrecord in Visé

Jo Schoonbroodt is de ochtend na zijn prestatie nog in hemelse sferen. ‘Het was gisteren een topdag, mijn plan was om voor de 75e keer een marathon onder de 3 uur te lopen. Ik ken het parcours in Visé en ik had de NN Marathon Rotterdam goed verteerd. Een week na die marathon liep ik in mijn eigen Maastricht alweer een halve marathon in 1.27.'

De eerste helft

Het startschot viel voor de marathon gisteren om 09.30 uur, gelijktijdig met de halve marathon. Het parcours gaat over twee lussen die vanuit België langs de Maas ook Nederland aan doen. ‘Gelukkig hadden we in de eerste lus een grote groep met halve marathonlopers die mij tegen de frisse noordoostenwind konden beschermen. Die eerste ronde ging in 1.26.18 en hiermee liep ik onverwacht sneller dan de doorkomst in Rotterdam een maand terug en ook sneller dan het schema voor de wereldbesttijd. In de tweede lus kreeg ik gezelschap van mijn loopmaat Frank Driessen die me hielp in de moeilijke stukken tegen de wind in.’ (bron)

De helden van Helden

Linda de Vries en Yvette Heusinkveld

Ergens eind augustus begin september zag ik de aankondiging van de Koeberg trail voorbij komen. Nog nooit van gehoord misschien maar eens  kijken waar die gelopen wordt. Helden in Noord Limburg was de locatie nooit geweest dus laten we het maar proberen. Om het inschrijfgeld hoef je het niet te laten dat is maar liefs zes hele euro’s en een kop koffie en een stuk vlaai bij terugkomst. Yvette maar eens gevraagd of ze zin had om mee te gaan dus dat was geregeld.

Om kwart voor 6 ging de wekker en om half 7 stond Yvette voor de deur. De weersvoorspellingen waren goed dus kom maar op! Een beetje fris maar met goede zin en een kop koffie komt alles goed. Na een ritje van anderhalf uur kwamen we aan in Helden. De Startlocatie vinden was nog een uitdaging, er stonden geen bordjes of zoiets ,maar na een bonus ronde door Helden  was de start plek gevonden.

In een prachtige sporthal/ buurthuis konden we ons melden voor de 16 km trail. De gehele route was uit gepeild dus dat moest goedkomen. Het aantal deelnemers op de 16 km waren ongeveer een man of 30 zagen we op het lijstje en wij waren wel de deelnemers die het verst weg kwamen (ach ja altijd in voor iets nieuws).

Tijdsregistratie was niet aanwezig dus we konden beginnen nadat we tussen 2 vlaggen waren doorgelopen. De route was zeer goed uit gepeild met bordjes en linten dus dat gaf bijna geen problemen. We hadden gister nog een mail gehad met een waarschuwing dat we goed moesten opletten dat de wegen elkaar nergens kruisen maar wel soms vlak langs elkaar heen lopen.

Nou dat was zeker waar je hoorde regelmatig andere lopers naast je in het bos al kletsend voorbij rennen. Het bleef bij ons bij 1 keer een klein foutje omdat ik achter andere deelnemers aan liep. De route is bijna helemaal door een bos en was geheel onverhard. Ik denk dat we wel ongeveer elk mooi paadje in het bos hebben gezien.

Het gebied lijkt een beetje op de Vennebulten maar dan wel een heel stuk groter en met meer  stukken met geel zand, ook de nodige klimmetjes zijn aanwezig. Maar wel prima hardlopend te doen. Na ongeveer een kilometer of 9 komt een man ons achterop die we al eerder gezien hebben, hij was dus ook ergens verkeerd gelopen maar omdat de routers zo dicht bij elkaar ben je zo weer terug op de route.

Dan komen we bij de pauze plek bij een bankje staat een vrijwilliger met een jerrycan met water en een kan koffie. Na een praatje gemaakt te hebben gaan we beginnen aan het laatste stuk van de prachtige route. Onderweg komen we ook steeds mountainbikers tegen en sommige groepen zelfs meerdere  keren maar een goeie morgen kan er amper af maar dat mag de pret niet drukken.

Dus moe maar voldaan komen we na een kleine 16 km weer terug bij de start. Even een boks met de man bij de begin en eind vlag en het zit er weer op voor vandaag. Snel onze tas uit de auto halen en op naar de koffie met vlaai. De keuze is riant kersen, abrikozen of rijstevlaai en zelfs nog een met appel dus met een lekkere kop koffie en een stuk vlaai ons in de zaal een plekje gezocht.

Maar dat vlaai eten met een plastic vorkje is voor ons wel een uitdaging want na twee happen is mijn vork al in twee stukken. Om ons heen blijft alles wel heel dus we missen nog wat ervaring blijkbaar. Ook het vorkje van Yvette heeft het inmiddels ook  begeven. We gaan maar een kijken waar de kleedkamers zijn want even onder de douche voordat we terugrijden is wel fijn.

Boven in de sporthal zijn meerdere kleedkamers en we hebben de ruimte voor ons zelf. Na een fijne warme douche stappen we weer in de auto terug naar Aalten. Bij deze wil ik nog een bedankje doorgeven aan de echte Helden van Helden want dat zijn natuurlijk de vrijwilligers die zich voor zo’n leuk evenement inzetten. Toppers Bedankt en misschien tot later. (bron)

Groet Linda de Vries en Yvette Heusinkveld

Verslag van de virtuele Twee Bruggenloop

Leon Jentink die zijn 5 kilometer op- en rond de Cauberg liep

Overtuigende winnaars Twee Bruggenloop

Normaal gesproken staat in de laatste week van de vakantieperiode de Twee Bruggenloop op de hardloopkalender van AVA`70, maar vanwege het coronavirus, kon er al in een vroeg stadium een dikke streep door deze bijzonder populaire wedstrijd. Om de atleten toch enigszins tegemoet te komen, werd er een virtuele variant georganiseerd, waarbij elke deelnemer op een zelfgekozen parcours een traject van 5 kilometer loopt. Solo wel te verstaan en dat blijkt in de praktijk altijd een behoorlijk lastige opdracht te zijn…

Tijdens de virtuele Twee Bruggenloop, die plaatsvond in het laatste weekend van augustus, meldde zich een selectief deelnemersveld aan met atleten uit de regio, maar ook ver daarbuiten. Vanaf vrijdagavond konden de tijden worden doorgegeven en na de eerste dag ging bij de Dames Ineke Graven aan de leiding met een fraaie tijd van 20,59 minuten. Bij de Heren werd de koppositie ingenomen door Jurre Vriesen, die zijn 5 kilometer afraffelde in een uitstekende finishtijd van 18,01 minuten. De vraag is natuurlijk telkens weer, wie er op de tweede dag in actie komt en welke atleten een aanval gaan wagen op de overwinning. Ieneke Voets uit Elst won al meerdere virtuele wedstrijden en toonde ook dit keer haar uitstekende talent door te finishen in 19,45 minuten.  Bij de Heren beet iedereen zich stuk op de tijd van Vriesen, die als lid van wielerclub de Peddelaars met zijn overwinning aantoonde, niet alleen een verdienstelijk wielrenner te zijn, maar ook een uitstekend fietser. Marcel Kuenen uit Elst kwam nog het dichtst in de buurt, maar moest toch nog een dikke halve minuut toegeven.

De AVA`70-jeugd verbleef het weekend op Texel en organiseerde op het Noord-Hollandse eiland een variant op de virtuele Twee Bruggenloop. Er kon gekozen worden uit 3 afstanden, namelijk 1,2 of 5 kilometer. Maar liefst 50 geelhemden kwamen in actie op het loodzware parcours, dat bestond uit strand, bossen en de beklimming van een zandduin. Bij de jongens was Twan Meinen veruit de snelste, terwijl bij de meisjes Mirthe Luiten de wedstrijd naar haar hand zette en de overwinning opeiste.

Uiteraard hoopt de organisatie dat de bijzonder populaire Twee Bruggenloop in 2021 weer op het gelijknamige vakantiepark afgewerkt kan worden. Er is immers niets mooier dan een groot deelnemersveld, de sfeer rondom wedstrijd, het applaus èn de gezelligheid bij de finish!        

Verslag van de Devils Trail Maasduinen in Arcen

Eric Hoogerbrug

Zondag was het de primeur van de Devil’s Trail Maasduinen. Vanuit het immer pittoreske Arcen (uiteraard bekend van de tuinen en ook van een of ander biermerk) was een ivm de temperatuur langgerekt parcours uitgezet. Dit gaf eenieder de gelegenheid om bij verschillende “raakpunten” de route wat in te korten. Dat hiervan regelmatig gebruik werd gemaakt (onder andere door ondergetekende) was niet verbazingwekkend. De start was weer in de categorie typische trail starts. Kort voor de start werd iedereen naar de startboog bij de brouwerij van Hertog Jan geroepen voor een korte briefing over het parcours en het niets van rotzooi achterlaten op je pad. Op de vraag of er mensen waren die daar hun eerste trail gingen doen werden twee handen opgestoken. Deze mensen kregen een spontaan applaus van de andere deelnemers. Het is tenslotte niet effe een rondje park, zo’n 33km trail… Hierna werd het traditionele “running with the devil” van Van Halen ingezet en konden we vertrekken voor een qua gevoelstemperatuur voorbode van het vagevuur.

Het eerste stuk ging langs weilanden met een redelijk verkoelend windje. Daarna in het bos kon je nog was gebruik maken van de schaduw. Na de eerste drankpost op 4,5km (lijkt overdreven vroeg, maar was zeker niet overbodig) ging het afwisselend door bos en over de hei. Wat. Een. Plörishitte. Daar. Soms geen zuchtje wind, maar wel volle bak in de zon. Bospaadjes en lange (soms tergend lang in mijn beleving) paden over de hei met afwisselend hard zand, mul zand en nóg muller zand wisselden elkaar af. Na 8km begon de hitte, de buurtbbq van gisteren, slechte nachtrust door de Zeehondjes-griep (als je gaat liggen blaf je zo hard dat je bang bent dat ze je naar Pieterburen brengen) en een voorhoofdholte vol met niet te vertrouwen rommel zich te wreken. Hoofdpijn en stramme spieren gingen van af en toe afwisselen naar een geweldige samenwerking om het plezier in de loop stevig te vergallen.

Na de tweede verzorgingspost op 10km dan toch maar (voor de tweede keer dit jaar, ja mensen er is nog hoop….) een verstandig besluit genomen en de route van de 22km te volgen. De terugweg liep zonodig nog waardeloze dan de heenweg. Iedere lange helling (lees vals plat stukje) ging moeizaam en de wandelingetje werden steeds frequenter. Maar het genieten van de omgeving bleef ik gelukkig wel doen. Je komt iedere keer net weer een ander landschap tegen. Niet zo mooi en afwisselend als onze eigen Achterhoek, maar toch…. Met de finish in zicht rustig doorgehobbeld en eenmaal binnen was er een “cold-tub” en een koude douche waar je je even kon opfrissen. Dat was wel welkom na de uiteindelijk 23 km en een lichaamsgeur die niet echt meer naar bosviooltjes rook… Ook het finish drankje was goed geregeld. Je kon uit een aantal Hertog Jan biertjes kiezen, koffie, thee of frisdrank. Zelf heb ik het bij een Hertog Jan Bastaard (Radler) gehouden. Mein Gott wat smaakte die lekker….

Een compliment voor de organisatie van de Devil’s Trail, hij was eigenlijk zoals al hun evenementen weer strak voor elkaar! Netjes bepijld en met linten aangegeven. Erg vriendelijke en vooral positieve vrijwilligers (had ik af en toe best nodig) bij de verzorgingsposten en de verkeersregelaars. Super gedaan dames en heren! Hopelijk volgend jaar weer deze in het rijtje en dan hoop ik dat het 10graden minder warm is.

Eric Hoogerbrug

5e plaats F45 Cindy Brusse op EK Triathlon in Weert

Cindy Brusse

Vandaag het EK olympische afstand triatlon te Weert!

De omstandigheden waren heerlijk en ik hoopte dat het een topdag zou worden. Wel had ik wat twijfel, want na een goede combinatietraining vorige week zondag (100 fietsen en 5 kilometer lopen in een voor wat leek een makkelijk tempo van 4.38 min/km (gevoel easy en hartslag 147) had ik de hele week last van zere benen. De afgelopen 2 looptrainingen was ik dan ook niet vooruit te branden. Echter meestal is het toch wel weer op tijd in orde. En vanochtend waren de eerste tekenen na het uit bed stappen prima!

Om 9.45 ging ik met de groep witte badmutsen van de Female 45-49 van start voor 1500 meter zwemmen. Tot aan de eerste boei ging t voorspoedig, maar na de eerste 400 meter moest ik t tempo toch wat laten zakken en ging van plek 1 naar 4. De wissel ging voorspoedig en begon op mij hele fijne TREKfiets aan de 40 kilometer fietsen. Dat fietsen ging in de training niet zo goed de afgelopen weken en hoopte dat ik vandaag mijn dag wel zou hebben. En dat was zo, het fietsen ging heerlijk en de snelheid was gemiddeld 35.4 km/u. Voor mij is alles boven de 35.0km/u goed, dus ik was helemaal blij!

Maar toen kwam het lopen.... In de eerste 2 kilometer voelde ik al dat het helemaal niet soepel ging en de zere benen van afgelopen week waren er weer, oh nee! Dat had ik niet verwacht na een goed fietsonderdeel. Ik hoopte nog dat in de loop van de race de benen bij zouden trekken, maar dat deden ze niet. Het tempo ging niet omhoog en de hartslag ook niet. Uiteindelijk liep ik de 10 kilometer minstens 3 minuten trager (47 min, auw) dan anders (tempo 4.40/km)maar heb de finish wel weten te bereiken. Ik werd 5e F45 op 2 minuten van de 3e. Ik hoop dat over 2 weken de benen weer normaal doen tijdens de triatlon van Bocholt!

Henrie Drenthel loopt Limburg Loopt Lekker Trailmarathon

De 50 kilometer route 

Limburg Loopt Lekker werd meer Lekker Leeg Lopen. Na ruim een week fiks verkouden te zijn geweest besluit ik vrijdag, tegen beter weten in, toch maar af te reizen richting Zuid-Limburg voor de 100 km Limburg Loopt Lekker. Kom redelijk bijtijds op een kleddernatte parkeerplaats aan en ga nog even koffie drinken in de kantine van RKHBS die nog een vrijdagavoindtoernooi hebben voor 35-plussers. Na de koffie installeer ik me en op dat moment krijgen we te horen dat we van de politie niet mogen overnachten op de parkeerplaats. Echt weer Nederlandse regeletjesgeneuk. We mogen wel binnen het hek bij de kantine staan, gelukkig maar. De hele avond dreunen de geluiden vanuit de kantine de camper binnen en ook de regen tikt onophoudelijk op het dak. Als om iets over drie Dave Roelvink ook nog begint te zingen kan de pret niet op. Hoef ook pas om 4.45 uur op. 

Nou dat werd wat, eerst camper wegzetten en vervolgens zo brak als een konijntje met acute bronchitis me klaar gemaakt voor de start. Het wil allemaal nog voor geen meter. Binnen drie kilometer is alles er van boven en onder weer uit en vraag ik me werkelijk af wat ik aan het doen ben. Na een uurtje besluit ik om dan maar de Kidsrun van 50 km te gaan doen, meer zit er vandaag echt niet in. Na dat moment wordt het allemaal iets stabieler en kan ik eigenlijk, weliswaar langzaam, doorhobbelen naar de finish. Het was weer prachtig georganiseerd en er miste geen lintje. Hulde voor Annemarie en Willem Mutze. Zo, nu eerst maar eens van die verkoudheid af komen.

Verslag van de 14e Venloop in Venlo

Rinke en zijn hardloop mattie Gerdy. Gijs, Björn en Katja zitten achterin

Zondag 31 maart 2019 Venloop

Op Facebook zie ik een bericht van Anky Bruil voorbijkomen van :" wie wil mij startbewijs van de Venloop overnemen." Ik wil dat wel, maar is dat verstandig? Even overleggen met mijn man. Die zegt: ja doen, gewoon als duurloop. Oké ik doe het. Ik neem het startbewijs over en heet tijdens de Venloop Anky. Ik heb al regelmatig een 20 kilometer gelopen. Samen met Cindy Brusse die in voorbereiding is voor de halve triathlon op Mallorca. Nou dan moet een duurloop van 21 kilometer ook wel gaan lukken. Er wordt een appgroepje aangemaakt. Voyager heet het groepje. We kunnen meerijden met Rinke en zijn hardloop mattie Gerdy. Gijs en Björn en ik zitten achterin. Wat hebben Rinke en Gerdy elkaar toch veel te vertellen. Ik kom er niet tussen. Achter mij hoor ik Gijs en Björn alleen maar over de Ironman praten. Ik hoor Gijs fluisteren tegen Björn aah waarom doe je gewoon geen hele. Gijs haalt Björn over. Nu moet ik ingrijpen dacht ik, maar voordat ik het weet heeft Gijs mij ook al bijna overgehaald om een halve te gaan doen. Gelukkig zijn we in Venlo aangekomen en vlucht ik de auto uit voordat ik ja kan zeggen. Rinke houdt van wandelen, want hij parkeert de auto bijna 2 kilometer verderop van de finish. Daar zijn wij vieren niet zo blij mee om na de wedstrijd nog zo'n eind naar de auto terug te moeten lopen. We komen bij het evenement aan en treffen daar de rest van de Ava leden. Het zijn er nog best veel. Mooi en gezellig altijd. 

Het is zover. Wat een drukte. Ik was er vier jaar geleden ook al geweest, maar kan me die drukte niet meer herinneren. Op mijn startbewijs staat 1:45-2:00 uur. Ik probeer in een startvak daarvoor te komen. Dit lukt vrij makkelijk. Er is helemaal geen controle. Ik zie Wim Brinkman al staan. Wim wil wel iemand hazen. Ik ga toch nog verder vooraan staan en zie daar Luuk te Brake. Die loopt nog verder naar voren. Ik blijf staan. Het startschot klinkt daar ga ik. Veel te hard van start zoals gewoonlijk. Ik wil 5 minuut de kilometer, maar dit lukt me niet de eerste 4 kilometer. Gelukkig kom ik Sam ter Haar tegen en hij loopt netjes en constant net onder de 5 minuten. Hier blijf ik bij lopen. Sam is erg spraakzaam. Het is zijn eerste halve dus hij weet niet wat hij kan verwachten. Hij was vrijdagnacht laat thuisgekomen van een avondje stappen en zaterdagnacht hetzelfde verhaal, maar hij had af en toe wel een colaatje gedronken in plaats van bier. 

We worden onderweg nog ingehaald door Wim Brinkman, Frank Roos en Rudi Meinen. Na 13 kilometer loopt Sam bij mij weg. Ik blijf mooi dit tempo lopen. Ik zweet me een ongeluk. Ik heb het idee alsof er net een emmer water over me heen gegooid is. Zo word ik door de mensen aan de kant ook bekeken heb ik het idee. Zou het dan toch de overgang zijn? Dan heb ik wel een hele lange opvlieger van bijna 21 kilometer. Onderweg hoor ik vaak kom op Anky. Ooh ja staat ook op mijn startnummer. Wat fijn die aanmoedigingen. De laatste paar kilometers worden best zwaar, nog een klein stukje en ja gefinisht. Wat een mooie loop. Er staat zoveel publiek langs het hele parcours. Om de 200 of 300 meter staat wel een DJ of een bandje. Wat een feest en gezelligheid. Ik Heb een paar keer gedacht om te stoppen en bij die mensen te gaan staan en gezellig mee te gaan feesten. Iedereen van Ava is gefinisht en ze zijn bijna allemaal tevreden. Sommigen gaan weer terug met de trein en wij weer met de Voyager. Rinke en Gerdy willen wel graag een Mc Flurry. Björn en ik willen een big Mac menu en Gijs gaat thuis een pizza eten. Toch maar even stoppen bij de Mac Donalds in Duitsland. Björn en ik gaan daar heerlijk romantisch uit eten. Terwijl Rinke en Gerdy genieten van hun Mc Flurry en Gijs toch een Milkshake nuttigt. Het was een lange en mooie en gezellige dag met mooie prestaties. 

Tot de volgende keer, 

groeten Katja Demkes

Op de terugweg toch maar even stoppen bij de Mac Donalds in Duitsland

Uitslagen van de 14e Venloop in Venlo

Alle Avajanen unmundig meu maar voldaan!

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de Aaltense deelnemers

Aanvulling: Mark te Brake 1:12:57, Bjorn Demkes 1:24:30, Katja Demkes 1:40:01, Jan te Brake 1:44:11, Angelique Vrijdag 1:53:01. Luuk te Brake liep met het startnummer van Eddy Rensing en Sam ter Haar met die van Geert Zweerink. Mooie 2e en 3e plaats voor Sven en Lars Meinen.

Een vooruitblik op het NK halve marathon van Venlo met Bart van Nunen

Vorig jaar won Bart van Nunen de Nederlandse titel in Venlo (foto Ted Boots)

Aanstaande zondag is het parcours van de halve marathon tijdens de Weir Venloop net als vorig jaar het decor voor de Nederlandse kampioenschappen. De beste Nederlandse langeafstandslopers zullen om 14:00 uur van start gaan op de Deken van Oppensingel in het Limburgse Venlo voor hun race van 21.098 meter. AVA'70 jeugdlid Tijn Piest interviewde Bart van Nunen, de regerend Nederlands kampioen op de halve marathon en de snelste marathonloper van 2018 uit ons land! Bart: erg bedankt voor de antwoorden!

1. Vorig jaar werd je Nederlands kampioen halve marathon in Venlo. Hoe verliep je race?
‘Vorig jaar begon ik express rustiger dan de rest van de Nederlanders. Na zo’n 8 km kwam ik erbij en heb ik een kilometer meegelopen. Daarna heb ik nog een kilometer op kop gelopen van de groep en toen ben ik alleen verder gegaan. Dit jaar zijn o.a. Michel Butter, Jesper van der Wielen en Frank Futselaar er ook bij en hebben we een haas. Dat zal vast een mooie race worden.’

2. Wat maakt een halve marathon zo leuk en hoe kun je deze het beste indelen?
‘Voor mij geldt over het algemeen hoe langer hoe beter. De marathon is wel echt mijn ding denk ik na afgelopen jaar, maar een halve is de langste afstand daarna. Ik denk dat het hier wel al heel erg van belang is om niet te hard te starten. De eerste 10 km zouden echt easy moeten zijn. Als je zorgt dat je dan op 17 km nog enigszins oké zit, dan loop je een goede halve.’

3. In welke afstand zou je je graag willen specialiseren en wat is je ultieme doel?
‘Ik ben me nu al aan het specialiseren in de marathon. Daarin hoop ik dit jaar weer een goede stap te zetten en dan denk ik dat ik wel eens het limiet zou kunnen lopen voor Tokio.’

4. Van welke atleten verwacht je veel concurrentie komende zondag? 
‘Vooral van Jesper van der Wielen en Michel Butter verwacht ik veel, maar Mohammed Ali Mohammed en Frank Futselaar zouden ook wel hoge ogen kunnen gooien komende zondag.’

5. Ten slotte: ben je uit op de titel of heb je een ander doel voor ogen?
‘In mijn ogen is het lopen van je beste race het belangrijkste, als je dat doet kun je alleen maar tevreden zijn. Persoonlijk vind ik het in dit stadium van mijn carrière vooral belangrijk om mijn pr’s te blijven aanscherpen, maar als titelverdediger wil ik ook wel heel erg graag winnen natuurlijk.’ (bron)

Tijn Piest op de foto met Bart van Nunen tijdens de Gerard Tebroke Memorialloop 2018

Foto's en uitslagen van het Molenhoeks Makkie in Molenhoek

Lopen in de prachtige omgeving ten zuiden van Nijmegen

Wat een feest in Molenhoek, een dorp ten zuiden van Nijmegen. Meer dan 1.600 inschrijvingen voor Molenhoeks Makkie en WandelMakkie, 3.000 mensen op de been in een dorp van 3.500 inwoners, 140 vrijwilligers, tientallen muzikanten, een NK Cross voor bestuurders, burgemeester Willem Gradisen als onbenoemd ambassadeur én een verpulvert record! Dank aan alle deelnemers, toeschouwers en vrijwilligers voor hun deelname, inzet, aanmoedigingen en vele complimenten! Op naar de 10e editie in 2019!

Klik op de link voor de foto's van Sonja Jaarsveld

fotoalbum

uitslagen

site organisatie

Bram Som aan de start van de 5 kilometer

Verslag van de 5e Ketelwaldtrail in Milsbeek

vlnr Eric Hoogerbrug, Judith Huitink, Sandra Wassink en Nico Rouwhorst

Ketelwaldtrail 2018 in het altijd gezellige Milsbeek. Wat een lekker rustig aan 17km trailrondje zou worden, werd 1,5 week geleden toch maar omgezet naar een 33km ronde. Maar dan komen de weersvoorspellingen....31graden met volle bak zon... Lekker dan, ga je met je goeie gedrag! Maar ja, wie A zegt moet ook zweet zeggen ofzo.

Dus vanmorgen met Sandra, Nico, en Judith om 8:45 uur op pad om er voor de volle 100% van te genieten. Ruim op tijd om Henry nog even te spreken die de33km alvast had uitgeprobeerd, maar ineens door de op het vroege tijdstip nog ontbrekende splitsingsbordjes met 20km alweer back to base was. Dan valt dan toch het startschot...uuhm bel dus. En gaat het 33km peleton op pad, de anderen moeten nog even geduld hebben voor hun startmoment. De lichaamstemperatuur loopt vlot op en de bijbehorende klotsende oksels laten ook niet lang op zich wachten. Maar met zo’n mooi parcours en goede verzorgingsposten onderweg (zelfs met tuinslang om de kop even af te koelen) gaat het boven verwachting goed. Dat er hoofdzakelijk in het bos, dus schaduw word gelopen is ook niet echt vervelend. 

Bij 27km begint het dan toch te regenen. Dit is ook volgens de lopers om mij heen erg welkom...maar dan ook écht heel erg welkom! Op één punt was er even verwarring waarheen gelopen moest worden ivm ontbreken van borden en/of linten. Maar gelukkig had ik de pas aangeschafte gps mee mét de gedownloade route er in en is het spoor weer snel gevonden en kunnen we richting de finish! Maar dan slaat op 1km voor deze finish het lot toch nog even toe....Kent u dat, kramp in de hamstring? Hoop dat de kindjes in de buurt hun oren even dicht hebben gehouden, wat ik daar gezegd heb was niet echt geschikt voor herhaling... 

Na een minuut of 10 rekken en strekken maar weer voorzichtig dribbelen en rustig aan naar de eindstreep. Daar werd ik opgewacht door de andere leden van het Ava trailcollectief, die hun prestatie al vol verve hadden volbracht. Al met al weer een geslaagd trailfeestje met een gezellige club mensen.

Eric Hoogerbrug

Prachtige 2e plaats Mathias Welz op de 33 kilometer

Foto's en uitslagen van de 5e Ketelwaldtrail in Milsbeek

Heerlijk trailen in het prachtige natuurgebied Ketelwald

Het natuurgebied Ketelwald onderscheidt zich door het zeer gevarieerd natuuraanbod van water, heide, bossen en heuvels. Het mooie natuurgebied rondom de Sint Jansberg is een uniek gebied om te lopen, gelegen op de stuwwal die is ontstaan in de voorlaatste ijstijd. 

Een heuvelachtige streek die bestaat uit loof- en naaldbos. Het prachtige gebied verbindt de Mookerheide met het Duitse Reichswald. Vanaf enkele hoogtepunten heeft u een prachtig uitzicht op de door houtwallen omgeven akkers en weilanden. In het natuurgebied bevindt zich watermolen De Bovenste Plasmolen, gebouwd in 1725. Het Pieterpad loopt eveneens door dit gebied.

Klik op de link voor de foto's van Ruud Thijssen

fotoalbum

uitslagen

site organisatie