Posts tonen met het label Veenendaal. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Veenendaal. Alle posts tonen

dinsdag 9 juli 2024

Natuurgebied Kwintelooijen op de Utrechtse Heuvelrug

De trap in het natuurgebied

Kwintelooijen is een natuurgebied dat onderdeel is van de Utrechtse Heuvelrug, gelegen ten zuiden van Veenendaal in de gemeente Rhenen. Tegenwoordig beslaat het gebied in totaal 68 ha en is onder te verdelen in een natuurgedeelte (36 ha) en een recreatiegedeelte (32 ha). Het laatstgenoemde deel bevat vele mogelijkheden voor natuurgerichte en sportieve vormen van recreatie, denk hierbij aan hardlooptrainingen.

Het is een zeer divers gebied vanwege de afwisseling in vegetatiesoorten zoals heide, heischraal grasland, open pioniervegetaties, bloemrijk grasland, moerasvegetatie, naaldbos en loofbos. In 1950 begon men met de ontzanding van het gebied van Kwint en Looijen. De naam ‘Kwintelooijen’ is dan ook afgeleid van deze families die samen een twee onder één kap woning hadden aan de Oude Veensegrindweg. Het doel van de ontzanding was zand winnen voor de aanleg van snelwegen en stadswijken.

Aan het begin van de week is Tom een dag bij ons op bezoek op ons vakantiepark. In de middag vraagt hij of ik nog zin heb om een eindje te lopen en dat heb ik natuurlijk wel. Hij heeft een route van een collega gekregen die er al eens gelopen heeft. De route begint aan de andere kant van de weg bij ons park en direct vanaf het begin zijn er weinig kilometers meer bij, die echt vlak zijn. Nu is klimmen al nooit mijn sterkste kant geweest en ik moet dan ook een aantal keren een eindje wandelen om op adem te komen en mijn hartslag weer wat te laten zakken.

Enkele kilometers voordat we weer bij het park zijn denk ik het ergste wel te hebben gehad maar duikt de bekende trap van natuurgebied Kwintelooijen met 169 treden voor onze neus op. Nadat we boven zijn en een hoogteverschil van 50 meter overbrugt hebben, is een prachtig uitzicht over de Gelderse Vallei ons cadeau. Na het lopen heb ik niet meer zoveel gedaan maar Tom had nog genoeg energie over om met de wielrennersfiets terug naar zijn huis in de stad Utrecht te fietsen.

zaterdag 11 maart 2017

Verslag en foto's van de 11e Galgenberg Marathon in Rhenen

Walter Vaags (geel shirt) op de beklimming van de mooie trap
Eigenlijk had ik in de tuin aan de slag gemoeten, maar door leveringsproblemen werd dat uitgesteld. De Sallandtrail was volgeboekt en daar ben ik bovendien al vaker geweest. Maar het zou heel mooi weer worden, jammer om niets te doen dus. Toen een paar van mijn AVA-maatjes vroegen of ik meeging naar de Galgenbergmarathon, was de keus snel gemaakt. Het is een groepsloop, geen wedstrijd, en ondanks dat ze het geen trail noemen is het bijna helemaal onverhard. Perfect als lange trainingsloop dus. Zaterdag 11 maart stond ik daarom al ruim op tijd klaar bij het clubgebouw en al snel was iedereen er. Na de gebruikelijke selfie vooraf verdeelden we ons over de auto’s en vertrokken we. Het zou een mooie dag worden, maar zo vroeg in de ochtend was het nog koud. Twijfels alom over de kledingkeuze van de dag. Ik had van alles in mijn tas gegooid. Korte broek stond vast, maar wel of geen iso-shirt er onder? Ook de anderen waren er nog niet helemaal uit. Genoeg stof om over te praten dus onderweg. Nadat we aankwamen bij Residence Rhenen werden we hartelijk ontvangen door de organisatie. Gratis koffie en een plakje cake, dat ging er wel in. Het was niet heel druk, maar wel gezellig. De organisatie wil lekker kleinschalig en persoonlijk blijven en er mogen er dan ook niet meer dan 100 meedoen. De deelnemers zijn verdeeld in een aantal startgroepen, gebaseerd op de tijd die je op een vlakke marathon kunt lopen. De hele weg loop je achter een tweetal voorlopers aan die de weg kennen en blijf je als groep bij elkaar. Met AVA-maatjes Walter, Evelien, Hans en Wim bij mij in de groep wist ik in ieder geval zeker dat ik niet eenzaam zou worden, voor de rest zou het vast ook wel loslopen.

Na de start liepen we meteen in een stevig tempo weg. De voorlopers waren weliswaar al ruim de 65 jaar voorbij, maar dat bleek niet uit hun lopen. Respect voor deze mannen. Het parcours heuvelde flink en na een aantal kilometers mochten we ook nog een mooie trap beklimmen. Prachtige uitzichten over de wijde omgeving, een klein momentje om te kijken, en weer door. De temperatuur was eerst niet heel hoog en ik was blij met mijn isoshirtje. Na een uurtje kwam de zon beter door en begon ik het toch warm te krijgen. Dan is zo’n rugzakje toch wel heel handig. Niet alleen mijn eigen shirtje, maar ook een jackje van Hans kon er zo in weggemoffeld worden. De verzorging werd wel heel serieus genomen tijdens deze loop. Vijf verzorgingsposten waar we werkelijk in de watten werden gelegd, het trailgevoel was hier wel heel duidelijk aanwezig. Water, thee, cola, sportdrank en een keur aan lekkere dingen om te eten. Mijn favoriet voor de dag was denk ik de stukken stroopwafel of de blokjes kaas. Maar voor iedereen was er wel wat lekkers te vinden. Even lekker eten en drinken, evt. sanitaire stop en weer door. De voorlopers wachtten nergens op.

Het tempo bleef strak de hele weg en de hele groep bleef goed bij elkaar. Pas in het laatste stuk begon het bij klimmen een beetje uit elkaar te vallen en moesten we soms even wachten. De stemming zat er ook de hele weg goed in. Lekker doorlopen en toch nog kunnen kletsen met iedereen, dat is toch wel de beste manier om zo’n tocht te doen in mijn ogen. Er waren meerdere (ultra)marathonlopers met heel veel wedstrijdervaring en dus mooie verhalen. Ook een flink aantal trailrunners die her en der mooie evenementen gedaan hadden of op de planning hadden. Geen enkele reden om over zware onderwerpen als de aankomende verkiezingen te praten dus.  Ook werd er best veel verteld over het gebied waar we doorheen kwamen. Ook nog wat cultuur opgestoken dus. Bij de finish stonden de andere AVA-maatjes al te wachten en we konden nog even een pittige tomatensoep van het huis nuttigen voor we naar huis gingen. Het plan om nog snel even mee te doen met de estafette van de T&F op de baan werd helaas de grond ingeboord doordat we te laat terugkwamen bij de club. Hadden we net iets harder moeten lopen in de marathon denk ik. Maar alles bij elkaar een geweldige dag weer. Een aanrader, die Galgenbergmarathon.

Klik op de link voor de foto's van de organisatie



Andre Bleumink
van links naar rechts Evelien Hillen, Roel Somsen, Hans Sielias, Walter Vaags, Andre Bleumink, Wim Brinkman en Gerrit Dijkslag

zaterdag 5 maart 2016

Verslag van de 10e Galgenberg Marathon in Rhenen

van links naar rechts Martin Hengevelt, Peter Kroesen en Roel Somsen
Samen met Peter en Roel zijn we op zaterdag 5 maart om 07.00 uur vertrokken om in Veenendaal de Galgenbergmarathon te lopen, volgens Peter de mooiste marathon in Nederland. Aangekomen bij residence Rhenen werden wij hartelijk ontvangen door de organisatie (loopgroep Veenendaal), waarbij ons een kop koffie werd aangeboden door de bediening van het restaurant. Buiten werden nog een aantal groepsfoto’s gemaakt en daarna kon er gestart worden. Roel startte in de 4e groep die om klokslag 09.00 uur vertrok, onze groep, de 2e startte om 09.18 uur. 

Toen we vertrokken was iedereen nog lekker aan het babbelen, na een tijdje werd het best wel pittig waar onder andere de Amerongense berg en de beklimmingen van de Utrechtse Heuvelrug moesten worden gelopen. Gelukkig was het weer prima maar door de regen van de vorige dag waren de paden behoorlijk modderig. Onderweg 5 keer een kleine pauze om te drinken en al die lekkere dingen te proeven, zelfs blokjes kaas. Na 43 km en 4 uur 35 weer terug, netjes de schoenen buiten en binnen werd ons een heerlijke kop soep gereserveerd. Een pittige maar vooral een hele mooie marathon.

Sportieve groet, Martin Hengevelt

fotoalbum

site organisatie



zaterdag 15 maart 2014

Foto's en verslag van de 8e Galgenberg Marathon in Veenendaal

van links naar rechts Marieke Prinsen, Henk Lammers, Gerrit te Lindert, Peter Kroesen en Tracey Jewell. Op de hurken Wim Brinkman
Vanmorgen vroeg vertrokken enkele leden van AVA'70 naar Veenendaal om mee te doen aan de Galgenberg marathon. Deze trainingsmarathon loopt bijna alleen maar door het bos en er zitten een paar stevige heuvels in onder andere de Grebbeberg en de Utrechtse Heuvelrug. Om 9.00 uur startte de eerste groep en de bedoeling van deze loop is dat je bij elkaar blijft in de groep die je qua snelheid hebt opgegeven. Na goed 4,5 uur waren Wim Brinkman, Tracey Jewell, Marieke Prinsen, Gerrit te Lindert, Peter Kroesen en Henk Lammers weer terug. Het was een mooie loop en onderweg werden ze prima verzorgt, weer 42 kilometer erbij.

Klik op de link voor de foto's van Tracey Jewell

fotoalbum

site organisatie
Tracey Jewell
Henk Lammers
De route van vandaag

Foto's van de 8e Galgenberg Marathon in Veenendaal

De deelnemers aan de 8e Galgenberg Marathon

Klik op de link voor de foto's van Loopgroep Veenendaal

fotoalbum
Peter Kroesen
Gerrit te Lindert
Wim Brinkman
Marieke Prinsen

zaterdag 10 maart 2012

Verslag van de 6e Galgenberg Marathon in Veenendaal

Alle deelnemers aan de 6e Galgenberg Marathon
Sinds enkele jaren staat bij een aantal atleten van AVA’70 van de lange afstands groep de Galgenbergmarathon rood onderstreept in de loopagenda. Deze trainingsmarathon is een aantal jaren geleden opgezet door enkele enthousiaste lopers uit de omgeving van Veenendaal. Aangezien de loop door het mooie maar beschermde bosgebied van de Utrechtse heuvelrug gaat, mogen er maar 80 deelnemers aan deze loop mee doen. Het inschrijfgeld (wat minimaal is voor een marathon ) gaat naar het goede doel en dat was dit jaar : Alpe d’Huzes groep Montchristo.

Op deze zaterdagmorgen om 7.15 uur vertrokken van af het AVA’70 terrein : Marieke Prinsen, Bjorn Demkes, Roel Somsen, Peter Kroesen, Gerrit te Lindert , Wim Brinkman en de ervaren crack Henk Lammers richting Veenendaal. Aangekomen bij Residence Rhenen waar om 9 uur de start is, zien we al meer lopers waaronder Petra Domhof en Jet Klomp, oud AVA’70 leden en tegenwoordig horen beide dames bij de Nederlandse top wat betreft Ultralopen. Na een kop koffie worden de groepen ingedeeld, dit gaat puur naar eigen inbreng en naar de te lopen snelheid. Bjorn, Peter en Wim starten in groep 1, Gerrit in groep 2 en Marieke, Henk en Roel in groep 3. Marieke begint nu toch wel wat zenuwachtig te worden want het is immers haar eerste marathon.


Bij elke groep zijn een paar voorlopers die het tempo aangeven en gelukkig ook goed de weg weten. Onderweg kan men zelfs beslissen om over te stappen op een langzamere groep, als blijkt dat het tempo toch te hoog ligt. In totaal zijn er 5 verzorgingsposten waar je werkelijk bijna van alles kan krijgen, banaan, koek, drop, chips, tuk koekjes en natuurlijk sportdrank, thee of zelfs cola. De route gaat vanuit Veenendaal over de Utrechtse heuvelrug richting Elst, Amerongen en Leersum om van hier uit weer terug te gaan richting Veenendaal. Van hier uit gaat de tocht nu naar Rhenen, langs de Rijn, waar we op eens worden getrakteerd op een enorm trap, die boven aan uit komt bij het oorlogsmonument, dan over de Grebbeberg om via Elst weer naar Veenendaal te gaan.

Veel bos en stevige heuvels kenmerken deze mooie marathon, waar het doel is om samen te genieten, maar ook om samen aan te komen. Door de rustige manier van lopen heb je onderweg tijd genoeg om van de natuur te genieten maar ook om kennis te maken met je mede lopers. Moe maar voldaan arriveren we na 4.30 uur weer bij het vertrek punt. Iedereen van onze groep heeft hem uitgelopen en Marieke was nog zo fit dat ze nog wel verder kon. Na een heerlijke kop soep en een welgemeend dank je wel aan de organisatie gingen we weer terug naar Aalten, met weer een ervaring rijker.


namens iedereen: Wim Brinkman

Hoogteprofiel Galgenberg Marathon

zaterdag 27 februari 2010

Galgenberg Marathon in Veenendaal

De deelnemers aan de Galgenberg Marathon, de naam is ontleend aan een heuvel in de buurt van Amerongen, waar eeuwen geleden een executieplaats was. Tijdens de loop wordt er even stil gestaan bij "de naamgever"
Zaterdagmorgen vroeg uit de veren, samen met Petra Domhof, Jet Klomp en Henk Lammers op weg naar Veenendaal voor de Galgenbergmarathon. Deze marathon is een echte trainingsloop door de mooie bosrijke omgeving van Veenendaal. Om half negen werden we ontvangen met koffie en cake in de Residence Rhenen en werden de groepen ingedeeld. Het is namelijk de bedoeling dat je samen loopt in het tempo dat je van te voren aangeeft. Wij vieren liepen in de groep met een gemiddelde snelheid van 10 kilometer per uur. Dit op advies van degene die hem al vaker heeft gelopen want de loop is vrij pittig. Mocht het te hard gaan of heb je een slechte dag dan kan je je bij een pauze post laten zaken en aansluiten bij een andere groep.

Na eerst een groepsfoto gemaakt te hebben gingen we op pad, onder begeleiding van een aantal ervaren lopers die het tempo bepaalden. Ook kenden ze de route goed (wat wel gemakkelijk is) en er ging een begeleider mee op een mountainbike, hij had en verbandtrommel bij zich voor eventuele calamiteiten. Onderweg was er om de 8 kilometer een drink/rust plaats waar een paar minuten werd gestopt. Al het drinken en eten onderweg was gratis en je kon van alles krijgen, van thee tot cola en van ontbijtkoek tot banaan of zelfs chips. De loop ging via Elst, Amerongen en Leersum door het natuurgebied de Utrechtse Heuvelrug weer terug naar Veenendaal. Weer aangekomen bij het beginpunt was er voor iedereen een aandenken en een heerlijke kop soep. Het hele evenement is gratis maar men kan wel een donatie doen voor een goed doel, in dit geval voor KIKA.

Al met al een geweldige loop, vooral om dat iedereen zijn eigen tempo kon lopen. Dat was ook maar goed want de loop is erg zwaar met de vele heuvels, zwaarder dan de ATB route in het Montferland. Na afloop nog even staan na praten en dan hoor je toch verhalen. Zo waren er een stel atleten die morgen naar de Ardennen gingen voor een wedstrijd van 63 kilometer of gewoon morgen nog een marathon lopen. Wij vonden het zo wel mooi en zijn moe naar voldaan naar huis gegaan met het idee om volgend jaar zeker weer terug te komen.

Voor meer informatie www.galgenbergmarathon.nl

Groetjes Petra Domhof, Jet Klomp, Henk Lammers en Wim Brinkman