Mooie prestatie Bjorn Demkes bij halve triathlon van Didam

Bjorn Demkes

Björn heeft al een paar jaar in zijn hoofd om de hele triatlon van Almere te gaan doen. Dit jaar moest het er dan maar van komen. Ik was de verstandigste van ons twee door aan te geven dat misschien eerst de halve een optie zou kunnen zijn. Ja, Björn had zich al voor de halve van Didam ingeschreven. Nu het trainen nog. Hoe train je voor zoiets. Zwemles op de maandag avond bij Eddie Lamers. Hardlopen was niet zo moeilijk. Het fietsen. Dat was toch wel een dingetje. Niet Björn zijn sterkste onderdeel. Tuurlijk moest er een tijdritfiets komen. Op een dinsdagavond laat naar Leiden. Björn had via Marktplaats een redelijk goedkope tijdritfiets zien staan. Ja dacht ik, laat ik maar mee gaan voor het afdingen(haha). We hadden alle twee geen verstand van de fiets. We kwamen ergens boven op een zolder etage terecht. Ik had er geen goed gevoel bij. Het leek wel een drugspand. De fiets stond in de keuken. Björn zag geen gevaar meer, alleen de fiets en ooh wat zou deze blits staan en hier zou hij vast en zeker ook harder mee kunnen fietsen. De fiets toch maar meegenomen en op naar de fietstrainingen.

Elke week nam Björn zijn andere racefiets mee in de vrachtwagen en fietste dan na het werk vanuit Brabant of waar dan ook naar huis. Zo maakte hij zijn kilometers wel. Een mooie koppeltraining van 40km fietsen, 7km hardlopen, 40km fietsen en 7km lopen met triatlon koning Gijs Oosterholt deed Björn besluiten om toch maar geen hele triatlon te doen. Dit jaar in ieder geval niet. Gijs fietste zo makkelijk en hard, Björn moest zo hard werken met fietsen dat hij totaal kapot thuis kwam. Ik zei: " geen hele triatlon dit jaar." Nee zei Björn. Daarna een mooi trainingsweekend met 8 mede triatlonatleten in Lochem, maakte zijn trainingsuren ook weer compleet. Zo kwam de halve steeds dichterbij. De kwart in Bredevoort stond eerst nog op het programma.  Dat 3 dagen kermis in Lievelde geen goede voorbereiding was voor een kwart triatlon bleek wel. Björn stapte na het onderdeel fietsen uit. 

Triatlon Didam

Björn's eerste onderdeel zwemmen ging goed. Het fietsen. Björn zag er fit uit met het fietsen. Het fietsen ging ook goed. Het looponderdeel. Dit ging niet zo lekker. Bij 10 kilometer kreeg hij al last van kramp en steken in de zij. Met moeite liep hij de 21 km uit. Maar wat prachtig toch. Björn finisht zijn eerste halve triatlon onder de 5 uur. 4 uur en 51 minuten om precies te zijn. Het eerste wat Björn tegen mij zei bij de finish:" voor mij geen hele triatlon." Haha dat zal nog wel veranderen. Gijs Oosterholt, Bianca Piek en Mirjam Lammers ook gefeliciteerd met het finishen van de halve triatlon. Angelique Vrijdag en Björn Rossel hebben de achtste triatlon ook weer mooi volbracht.

Nu snel herstellen, want woensdag staat zijn volgende uitdaging alweer op het programma. Namelijk de marathon lopen op de 300 meter atletiekbaan van Ava. Hierbij is iedereen uitgenodigd om een stukje mee te lopen en Björn aan te moedigen. Je moet wel een beetje gek zijn of niet sporen om dit te doen, maar ja je bent maar 1 keer 42 jaar en 195 dagen. Is toch niet gek dat ik Björn soms niet meer bij kan houden. Maar toch  een mooie gedachte van Björn. Succes woensdag. 

Groetjes Katja

Lichamelijk beperkte Bart (15) uit Didam kan weer fietsen

Bart Berendsen uit Didam met zijn nieuwe fiets met trapondersteuning(foto Jurgen Pillen)

DIDAM - Bart Berendsen uit Didam heeft zaterdag dankzij de opbrengst van de Kramp Run, een hardloopevenement in Varsseveld, een fiets met trapondersteuning gekregen. De 15-jarige Didammer kan door een lichamelijke beperking zelf geen gebruik meer maken van een normale fiets. 

'Mijn zoon kan nu met zijn trapondersteuning naar zijn stageplek in Wehl fietsen. Fietsen is erg belangrijk voor hem om zijn spieren in goede conditie te houden', aldus Heidi Berendsen. Hersenbloedingen zorgen bij Berendsen voor kalkafzetting in de spieren, waardoor deze steeds stijver worden. Fietsen is voor hem steeds moeilijker. De nieuwe fiets werd zaterdag met enthousiasme door de 15-jarige Didammer en zijn familie ontvangen.

De jongen heeft de fiets te danken aan een samenwerking tussen de Kramp Run en de Stichting Kanjers voor Kanjers. Die laatste organisatie helpt door middel van diverse acties kinderen met een beperking, ziekte of ander ongemak. (bron)

Baggerloop Triathliem houdt op te bestaan

Moeder en dochter bij de Baggerloop van 2015

DIDAM – De Baggerloop van triatlonvereniging Triathliem houdt op te bestaan. De 21ste editie van het hardloopevenement vorig jaar was ook de laatste. Door de teruglopende belangstelling voor de run zag de organisatie zich genoodzaakt te stoppen.

“De laatste jaren was er steeds minder animo voor de Baggerloop”, vertelt Harrie Verheijen namens Triathliem. “Ondanks dat we mensen heel actief benaderden, via bijvoorbeeld scholen en verenigingen, schreven zich steeds minder deelnemers in. We hadden altijd rond de 600, 700 inschrijvingen, maar die aantallen liepen de laatste jaren steeds verder terug. Vorig jaar hadden we nog geen 200 deelnemers. Dat was het kantelpunt.”

Het parcours van de Baggerloop ging grotendeels over onverharde grond in de natuur rondom de Westernboerderij in de buurtschap Greffelkamp in Didam. De deelnemers renden door de wei, via sloten, soppend in de modder, over stoere paden. Na afloop konden ze zich in een groot bassin, gevuld met warm water, afspoelen.

“De concurrentie is te groot”, zegt Verheijen. “De laatste jaren worden er steeds meer van dit soort evenementen georganiseerd. Dat is één van de oorzaken van de terugloop geweest. Het is jammer dat de Baggerloop stopt, maar als er zo weinig animo voor is, heeft het geen zin meer om er nog zoveel werk in te steken.” (bron)

Foto's van de Triathlon in Didam

De huldiging van de verschillende deelnemers

Klik op de links voor de foto's van Gerard Evers

deel 1

deel 2

Cindy Brusse

Verslag van het NK triathlon Olympische afstand voor masters te Didam

Dit was het 5e weekend op rij met een wedstrijd. De afgelopen 7 triatlons had ik superveel zin, echter deze week is de zin en de fut er helemaal niet. Na elke wedstrijd voel ik me 2 dagen moe en heb spierpijn. Na de eerste 2 wedstrijden heb ik gemerkt dat het beter is voor lijf en geest om 3 dagen niet hard te lopen. Met moeite 6.30 min/km lopen is niet iets wat lekker voelt of waar je vrolijk van wordt. Fietsen kan echter prima in de dagen na de wedstrijd en zwemmen is ook goed te doen. De afgelopen week begon dus weer met 2 brakke dagen. De 2 zwemtrainingen gaan voor geen meter. De snelheid, die ik 1 maand geleden had lijkt helemaal foetsie. Bij het clubkampioenschap pers ik er op de 1km pers nog 13.53 uit, maar de streeftijd voor dit seizoen had ik op 13.35 staan. Ik hoop dat het komt omdat ik de dag ervoor nog een triatlon heb gedaan. De rustige fietstrainingen gaan wel aardig en de rustige looptrainingen goed. Desondanks ontstaat er in de loop van de week nog geen zin in de wedstrijd. Een moe gevoel blijft overheersen.

Dan is het zover. Zaterdagochtend vertrek ik naar Didam. Na het ophalen van het startnummer pruts ik mijn fiets tussen de spijlen van een onhandig hek in het parc fermee. Eigenlijk past het niet lekker als de schoenen al op de fiets ingeklikt zijn. Maar ja, het moet maar zo. Hup door naar de zwemstart. De master mannen vertrekken 5 minuten voor ons. Hmmm, dat beloofd niet veel goeds. Een week ervoor in Düsseldorf hadden de master mannen 10 minuten voorsprong en haalden we een deel van de groep in op de helft van de afstand van vandaag. We gaan van start en ik lig achter de voeten van Sandra Wassink-Hitzert Ze heeft de turbo erop vandaag en de armen hebben een hoge slagfrequentie. Ik heb deze ook, maar verzuur al binnen 400 meter. Sandra zwemt langzaam weg. Dan maar in de voeten van Marleen verder. Ook die blijk ik al snel niet meer bij te kunnen houden. Beh, ik had al geen zin en dan gaat t zwemmen ook nog zo rot. Het wordt er daarna niet beter op. Een soort gras of hooi groeit midden in de plas tot aan de oppervlakte. Zo nu en dan blijft er een dot aan mijn arm hangen. Ook begin ik mannen in te halen. Wat zijn het er veel. Links er langs, rechts erlangs, tussen 2 dobberaars door. Het blijft 1 km lang slalommen. Ik vraag me af waar Marleen en Sandra liggen. Omdat de vrouwen en mannen dezelfde kleur badmuts op hebben, is het niet meer te zien. In totaal passeer ik 70 mannen voordat ik de kant op klim. Ik ren naar mijn fiets met een pluk gras hangend aan mijn chip. De wissel verloopt hopeloos. De elastiekjes blijken al van de schoenen gesprongen te zijn en ze bungelen over de grond. Het maakt het opstappen niet makkelijker. Gelukkig (iehh) legt de man van Sandra het geklungel vast op een filmpje en duwt me ook nog weer ff de goede weghelft op.

Ik begin aan 2 rondes van 20km fietsen en hoop in te gaan lopen op Marleen, maar dat gebeurd niet. Ik wordt ingehaald door Judy van den Berg en lig dan 4e. Na 1 ronde passeer ik ineens Gerben, die ik niet direct herken. Na een paar bochten komt ie naast me rijden en zegt dat ik toch echt een beetje langer door moet trappen in de bochten. Vanwege het natte wegdek ga ik als een gympie door de bochten. Ik heb de schuiver van vorig jaar in een natte bocht nog op mijn netvlies. Dat leverde 3 weken lang een open wond en een ontstoken arm op. Het lijkt erop dat Gerben Duenk naast me rijdend nog meer adviezen wil delen. Ik vraag hem om ff door te rijden, want ik heb geen zin in een plaatsje in de strafbox ivm stayeren. Het wordt stuivertje wisselen want een paar km verder haal ik Gerben weer in, en bij het van de fiets afspringen komt hij mij weer voorbij.

De 2e wissel verloopt prima. Gerben en ik beginnen samen met lopen. Ik begin met een hoge pasfrequentie en het gaat al snel best lekker. Na 2.5km klok ik 10.25 en hoop in te lopen op Marleen. Echter Marleen loopt uit op mij! Hoe kan dat? 1 maand geleden deed ze nog 45 min over 10km en ik 43 min. Later hoor ik van haar dat ze toen nog last had van kinkhoest en benauwd was. Nu functioneerden haar longen weer normaal. De 2e,3e en 4e ronde loop ik bijna dezelfde tijd als de 1e ronde en passeer ik veel mensen van de halve triatlon. Met een looptijd van 41.56 min kom ik na een slechte zwemprestatie, een matige fietstijd en een heel goed looponderdeel over de finish en kom 18 seconden tekort voor het podium. Ik wordt 4e. Ik baal en neem me voor om de komende weken weer wat meer aandacht aan het zwemmen te besteden om over 2 weken weer goed mee te kunnen doen in de eredivisie.

Cindy Brusse

Verslag van het NK Olympic Distance Masters triathlon in Didam

4e van links Gerben Duenk

Twee weken terug in Aalten de 1e kwart gedaan van dit jaar, en dat ging niet vanzelf. Dan weet je bij het NK ga ik geen podiumplek halen.(normaal ook niet maar dat terzijde) In 2 weken tijd je niveau naar boven krikken gaat het niet worden. De 1e dagen vooral gewerkt aan herstel, ik had behoorlijk spierpijn en van echt trainen kwam niet veel terecht. Vorige week zaterdag voor het eerst een echte training kunnen uitvoeren en wel een pittige fietstraining met aansluitend een 12km duurloop, het was me duidelijk dat aan het duurvermogen gewerkt moest worden. De zondagmorgen is standaard gereserveerd voor het fietsen, en hier hebben we een duurrit van 75km richting Dingden gemaakt. Dingden heeft een prachtig heuvelachtig landschap waar een paar uitdagende klimmetjes inzitten. Het zwemmen is erbij ingeschoten, maar op maandag nog wat snelheidswerk kunnen doen voor het lopen.

Het woon/werk verkeer doe ik op de racefiets, en zo pak ik nog wat kmtrs. Op woensdagavond de laatste duurloop gedaan van 6km en meer voorbereiding zit er niet in voor zaterdag. De weersverwachting wordt de hele week angstvallig in de gaten gehouden, de berichten zijn niet geweldig, zeg maar rustig slecht. In de loop van de week wordt de verwachting bijgesteld en het lijkt nat maar niet koud te worden. Op maandag heeft de organisatie een temperatuurmeting van het water gedaan en de temperatuur van het water is 22,5 graad (een wetsuit is bij 22 graden of meer bij de OD niet toegestaan) daar word ik niet vrolijk van, daar ik veel voordeel heb van de wetsuit. Met regen in het verschiet kan de temperatuur natuurlijk nog dalen. In Aalten was ik op de dag van de wedstrijd flink gespannen, deze keer is het een stuk minder. Natuurlijk de gewone spanning die iedere sporter op de dag van de wedstrijd heeft heb ik ook. Om kwart voor tien rijd ik naar Didam en het lijkt erop dat het droog gaat worden en blijven, heerlijk is dat, als er ook nog een zonnetje komt kan de dag niet meer stuk. In Didam aangekomen worden we door de vrijwilligers naar een parkeerplek gestuurd en ik loop naar de inschrijving toe. Onderweg hiernaar toe tref ik Paul en die heeft flink wat last van de zenuwen en is ook benieuwd of we de wetsuit aan mogen, op dat moment weten we de actuele temperatuur van het water nog niet. Bij de inschrijving krijgen we te horen dat het water 20graden is. We zijn allebei erg blij met dit bericht.

Ik loop richting de wisselzone en ben snel door de “keuring” deze keer zo vroeg ingeschreven dat ik een laag startnummer heb (19) en ik heb een mooie plek voor snelle wissels. Leuk detail Hans Lammers waar ik menig trainingsuur meegemaakt heb en in 2005 samen naar de triathlon van Almere ben geweest staat op plek 18!! We kletsen wat bij en hij is in training voor de hele van Friesland!! ik neem me voor om tijdens het zwemmen in de buurt van hem te blijven dan moet ik normaal een leuke zwemtijd hebben. Hans zwemt iets sneller dus als hij rustig aan doet kan ik hem hopelijk volgen. Ondertussen heb ik Cindy en Gerjo ook gezien en iedereen is klaar om naar de start te gaan.

Bij de start de laatste instructies over het zwemparcours we moeten 2 ronden zwemmen om de 1500mtr vol te krijgen. Het water voelt heerlijk aan en wat mij betreft mag het startschot knallen. Ik zorg dat ik bij Hans in buurt ben en nadat we weg zijn kan ik hem goed in de gaten houden. Hij heeft een behoorlijk opvallend pak aan en de 1e 750m kan ik heb volgen. Ik laat hem gaan want anders kom ik te vermoeid uit het water. Na het zwemmen en de giga trap die we moeten beklimmen ren ik naar de wisselzone en zie dat Hans de wetsuit al uit heeft ik doe mijn best dat om nog wat tijd goed te maken en dat lukt aardig. Ondertussen al een energie reep naar binnen aan het werken, snel de schoenen aan het nummer de bril en de helm op, fiets pakken en lopen naar de uitgang. We lopen samen op, en in mijn ooghoek zie ik dat Cindy ook de fiets al in de handen heeft. De dames zijn 5min later gestart en zij heeft die tijd dus al goed gemaakt op mij. Op het onderdeel fietsen doen we elkaar niet zoveel, maar gezien de trainings arbeid van mij ga ik ervan uit dat ze mij snel zal inhalen. Tijdens het lopen naar de uitgang met de fiets zegt Hans 'ga maar voor” en dat doe ik dus, spring snel op de fiets en ben gelijk goed weg. Na 500 mtr fietsen hoor ik een knal en een gerammel ik kijk achterom en zie dat Hans pech heeft (bleek einde wedstrijd voor Hans)

Het fietsen gaat goed en de 1e helft van het parcours is vooral wind tegen, er was geen regen en de weg was ondertussen alweer droog geworden en de zon begon zelfs te schijnen. Ik word af en toe ingehaald mijn fietsen is gewoon niet goed genoeg, alhoewel het gevoel goed is. Al een keer gekeken waar Cindy bleef en inderdaad ik kon haar zien. Na een km of 30 fietsen kwam ze mij voorbij maar nam geen grote voorsprong, met een stuk waar we wind in de rug hebben geef ik gas en ga haar voorbij. Dit was van korte duur en kwam zij mij weer voorbij en die situatie veranderd niet meer. Door mijn betere bochtenwerk kan ik nog wat bij haar blijven. We komen tegelijk aan bij de wisselzone en ik kan zeggen dat ik nog niet vaak zo'n snelle wissel heb gehad. Het lopen gaat gelijk goed, we zijn de wisselzone net uit of Cindy komt mij voorbij met een snelheid alsof ik stil sta. Natuurlijk doe ik een poging om erbij te blijven maar na 100m weet ik dat ik dat niet moet doen. De 1e ronde kan ik in een heerlijk tempo lopen en ik voel me erg goed. De 2e ronde gaat zeker zo goed en ik durf in de 3e ronde nog wat aan te zetten, dat breekt mij op na 500m, en ik voel een kramp opkomen in mijn rechterbeen. Ik neem iets gas terug en de kramp trekt weg. In de 4e ronde probeer ik weer wat gas te geven en dat gaat weer, en zonder kramp loop ik de laatste ronde zo snel mogelijk. Mijn eindtijd is 2,27,44 waar ik zeer tevreden over ben. Mijn zwemtijd 27,17 mijn fietstijd 1,10,31 en een looptijd van 46,26. Tijden die goed waren voor de 13 plek van de 22 50-55 en voor een 54ste plek van de 133. Het moet zeker nog sneller kunnen en daar wil ik de komende tijd aan werken. De volgende wedstrijd is in Braamt bij het stroombroek. Een compliment voor de organisatie en voor alle vrijwilligers het was een mooie wedstrijddag.

Gerben Duenk

Verslag van de 20e Baggerloop in Didam

Winnaar Heinz van Dongen uit het Duitse Kevelaer

Bikkels twijfelen niet, maar ploegen voort door  modder in Baggerloop Didam

Door Benno Stevering

DIDAM – Gerrit te Grotenhuis uit Aalten liet van zich spreken tijdens de loeizware 20^e Baggerloop, waar ontwijken van de modder onmogelijk was. Hij pakte zondag de 2^e plek achter de Duitser Heinz van Dongen uit Kevelaer die net als in 2016 meesterlijk de langste afstand van 14 kilometer naar zijn hand zette in 1.03.37 uur. Van Dongen hoopt in Dusseldorf op verbetering van zijn marathontijd naar 2.43 uur. Zijn commentaar: ‘’Op sommige stukken kom je diep in de modder terecht. Vooral in het tweede deel van de wedstrijd is het dan goed kijken waar je loopt. De Dusseldorf marathon vindt plaats op 30 april. Momenteel loop ik rond de 70 km per week. In Kevelaar heb ik dit jaar al 2.46 uur gelopen. In Dusseldorf hoop ik drie minuten sneller te zijn om mijn beste tijd aan te kunnen scherpen.’’  Te Grotenhuis, in 2006 tijdens het NK Survival in Harreveld nog tweede en dit jaar vijfde bij het NK survival in Gendringen, realiseerde in Didam 1.04.39 uur waarna hij rap de hot tub indook bij de finish. ‘’Ik heb over vier grote ronden mijn eigen wedstrijd gelopen en ben dik tevreden met het behaalde resultaat. Met jonge kinderen ervaar ik deze sport als lekkere, ontspannen bezigheid. Op de harde ondergrond kon de niet te kloppen Duitser afstand van mij nemen. Bij survival gaat het meer om armkracht, hier om uitdaging, fun en souplesse. Maar dit parcours is zeker survivalrun waardig. Het oversteken van de sloot is eenvoudig een kwestie van goed springen. In de weilanden is het wel even goed uitkijken waar je je voeten neerzet. Uitwijken in de modder is niet mogelijk. Helemaal ongeschonden kom je echt niet uit de strijd. Met ons Ropes & Running team willen we bij de 5x5 estafette in Doetinchem het Argo Topteam concurreren.’’ 

Triathleet Wim van Hilst uit Steenderen, vorig jaar tweede, aanschouwde het moddertafereel langszij. Hij wil over een week in de Wehlse Elverloop op de vijftien kilometer zijn snelheid testen. Zijn vrouw triatlete Marian van Hilst werd nu tweede achter de Duitse Carolien Jeuken uit Kleve die won in 1.22.52 uur, een uitstekende prestatie.  Nooit bereikte 4-voudig Nederlands Kampioen survival Peter Rutjes het podium in de baggerloop. Wel heeft hij 15 keer meegedaan aan de Baggerloop. Ik woon in Loil en dan vindt de baggerloop bijna plaats in mijn achtertuin bij wijze van spreken.In de survivalrun hoef ik niet meer zo nodig te presteren. Dit jaar werd ik bij de korte run NK RUC nog derde. Bij de grote run RUC NK werd ik zesde. Bij een dergelijke baggerloop is de kans op blessures altijd wel aanwezig. Baggeren zie ik meer als gezelligheid, fun en uitdaging.’’`Vol enthousiasme kon hij echter toekijken hoe dochter Fem na drie kilometer baggeren bij de jeugd het podium beklom. Onder de deelnemers ook Luuk Nusselder uit Hummelo en zijn trainingsmaatje Ruben Garretsen uit Keijenborg. Beiden waren ze net terug van hun wintersportperiode in Oostenrijk. In mei wacht hen al weer het Argo trainingskamp in Portugal. ‘’We zullen in de tussenliggende periode nog regelmatig wat wedstrijden lopen, waaronder de Elverloop in Nieuw-Wehl. Hier in de Baggerloop hebben we twee rondjes gelopen. In de slotfase hebben we nog wat aan kunnen zetten.’’ 

Ludieke deelnemers waren onder andere  ‘zware Jongen’  Henri Polman van het organiserende Triathliem, een groep Schotten en een dame met een spierwitte bruidsjurk, na afloop niet meer smetteloos. De prijs voor de best verkleedde deelnemer is gewonnen door de Montferland Bootcamp groep met hun prachtige outfit in schotse kilten. Ze hadden hele goede concurrentie van een dame die in een lange, witte trouwjurk de baggerloop liep. Aan het eind was de jurk zoals beschreven niet meer wit….Henry Polman van het organiserende Triathliem is een van de weinige deelnemers die vanaf het eerste uur actief is in de Baggerloop. ‘’Het parcours is wat compacter en meer rondom de westernboerderij gesitueerd nadat we het gedeelte bij de Nevelhorst eruit hebben gehaald. We zijn content met het aantal vernieuwingen die zijn doorgevoerd. Met acht slotendoorsteken hebben we een uniek parcours voorgeschoteld. Het is een pracht gezicht om de deelnemers met een lach op het gezicht over de eindstreep te zien komen. Bij de funrun kan men kiezen tussen 1, 3, 4 of 5 ronden. Hiervoor is ondermeer gekozen om opstoppingen te voorkomen. Deze 20^e Baggerloop is alleen mogelijk geworden dankzij de in totaal 50 vrijwilligers en de gastvrijheid van de Westernboerderij. De vele modder op de gezichten en benen van de finishers en van de doorkomst kan men terugkijken op de videopnamen. ’’ Roy en dochter Evy Venhorst uit Didam liepen voor de tweede keer mee. ‘’Tot onze enkels kwamen we als echte bikkels in de blubber. Een extra zware dimensie en lof voor de organisatie. Volgend jaar doet zoonlief ook mee’’.  Het was een lust voor het oog de 350 deelnemers over sloten en door modder te zien springen en ploeteren  rondom de schitterende locatie van de westernboerderij. Gezamenlijk maakte men een vuist voor de Stichting Vrienden van Duchenne, voor kinderen met een spierziekte. Sporters krijgen steeds meer spierkracht,  maar bij degenen met de ziekte van Duchenne worden de spieren steeds zwakker, met als gevolg dat ze uiteindelijk in een rolstoel belanden. De organisatie heeft namens alle deelnemers een cheque uitgereikt aan de vertegenwoordiger van het Duchenne Parent Project met de minimale opbrengst van 800 euro.  Voorzitter Albert Lentink kon namens Triathliem terugkijken op een geslaagde 20^e editie van de Baggerloop.

Ploeteren door modder en sloten bij 20ste Baggerloop in Didam

Harry Derksen (links) en Henri Polman zijn al vanaf het begin betrokken bij de organisatie van de Baggerloop. Polman loopt meestal verkleed. Hij deed zondag mee aan de RenneVoorDuchenne Fun-Run.

DIDAM – Triathliem was haar tijd twintig jaar geleden al ver vooruit. In 1997 organiseerde de Didamse triatlonvereniging haar eerste Baggerloop, de voorloper van de inmiddels zeer populaire trailruns. Tegenwoordig wordt er vrijwel elk weekend wel ergens in Nederland een off-road hardloopwedstrijd gehouden. “Ik denk dat wij destijds de eerste waren”, zegt Harry Derksen. Derksen is al vanaf het begin betrokken bij de organisatie van de Baggerloop en liep zondag voor de zestiende keer mee. “Toen Triathliem tien jaar bestond, wilden we iets nieuws organiseren”, weet hij nog. “Hardloopwedstrijden op de klinkers waren er al genoeg, dus dachten we ‘laten wij eens lekker gaan ploeteren in de natuur, over maïsland, door sloten en bossen’.”

Het eerste jaar werd de Baggerloop alleen gehouden voor de eigen leden. Die waren echter zo enthousiast, dat de inschrijving een jaar later voor iedereen werd opengesteld. Derkseb: “In de beginjaren hadden we mooie geldprijzen voor de winnaars en kwamen er veel toplopers naar Didam. Zo’n tien jaar geleden zijn we daarvan afgestapt. We richten ons nu vooral op de recreatieve loper en geven het geld liever aan een goed doel.” Sinds 2012 steunt de organisatie van de Baggerloop het Duchenne Parent Project. Onder het motto Renne voor Duchenne wordt er geld opgehaald voor kinderen die lijden aan de spierziekte. Zondag tijdens de jubileumeditie kregen de deelnemers voor elk rondje dat ze liepen een RenneVoorDuchenne-bandje. Iedere loper kon in totaal vier bandjes verdienen.

“We hebben de opzet van de loop dit jaar veranderd”, vertelt Derksen. “Het parcours bestaat niet meer uit één lange ronde van zes kilometer, maar uit een zuidelijke lus met twee slootjes van drie kilometer en een iets langere noordelijke lus. Dat maakt het ook leuker voor de toeschouwers, omdat de meeste deelnemers nu drie of vier keer langs de start- en finishlocatie bij westernboerderij ‘De Baerle’ komen.”

Het nieuwe parcours maakte de wedstrijd echter ook tot één van de zwaarste van de afgelopen twintig jaar. Daarbij maakte de vele regen van vorige week het de deelnemers nog eens extra lastig. Zij moesten zich niet alleen een weg door de dikke lagen modder banen maar ook door volgelopen sloten. “Het parcours was echt slopend”, moest Derksen na afloop toegeven. “De hele zware stukken moesten we nu bovendien vier keer lopen. Maar dat geploeter maakt de Baggerloop nu juist zo leuk.” Derksen liep de vier ronden van ruim 3,5 kilometer in ongeveer 1.24 uur. De winnaar van de Vink Baggerloop XL, Heinz van Dongen, klokte een tijd van 1.03,37. Carolien Joeken was als snelste vrouw in 1.12,54 binnen. Bij de jeugdlopen (1,5 en 3 kilometer) waren er eerste plaatsen voor Max Verbeek, Nienke Salari, Jay Scheffer, Dianthe Scherphof, Niek Nijman, Celine van Heerikhuize, Evan Oosterink en Sophie van Bergen. Hoofdsponsor Vink verscheen bij de verschillende afstanden met dertien deelnemers (inclusief kinderen) aan de start. (bron)

Foto's en uitslagen van de 20e Baggerloop in Didam

Eric Hoogerbrug is blij dat hij er is

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

allerlei

jeugd

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

uitslagen

site organisatie

Lars en Eric Hoogerbrug

Linda de Vries en Angelique Vrijdag

Eline de Jong uit Didam voorziet meer concurrentie

Eline de Jong in actie

'Het weer mag nooit excuus zijn'

Kelly Heerink

'Als ik in de prijzen had kunnen vallen en dat niet is gelukt, neem ik mezelf dat niet in dank af." Was getekend: Eline de Jong. De 19-jarige hardloopster uit Didam wil winnen, altijd. Dat is haar topsportersmentaliteit. Maar ze accepeert dat het er niet altijd in zit. Zo viel De Jong tijdens het Nederlands kampioenschap voor junioren net buiten de prijzen op de 10 kilometer. Maar mokken , dat deed ze niet. "Ik heb het maximale eruit gehaald en een goede persoonlijke tijd neergezet: 38.48 minuten. Al keek ik wel even raar op, toen ik over de finish kwam en op mijn horloge keek." Er bleek een pion verkeerd neergezet, waardoor het parcours 130 meter te lang was. "Dat scheelde dertig seconden. Maar gelukkig bij iedereen. In 2017 hoop ik diverse regionale wedstrijden te winnen."

Voor februari staat het NK in Schoorl weer op de agenda, waar De Jong de 10 kilometer gaat lopen. En in maart volgt het NK cross. "Ik ben wel benieuwd waar ik sta op dit moment", zegt de loopster, die zich sinds oktober senior mag noemen. "Ik denk dat ik het wel moeilijk ga krijgen. Het is een breder veld, met nog meer deelnemers, dus ook meer concurrentie." Een uitdaging voor de Jong, die dan ook keihard traint. Daar hoort ook krachttraining bij. "Door aan mijn rompstabiliteit te werken, ondervind ik progressie. Het accent ligt voor mij op de armen. Van nature ben ik niet sterk." Hardlopen spreekt haar zo aan, omdat ze veel vrijheid ervaart en veel buiten is. Al heb je het weer niet voor het kiezen. "Extreme omstandigheden, daar moet je soms mee dealen. Maar het mag nooit een excuus zijn voor een mindere prestatie. Ik ben op mijn best als ik in een constant hoog tempo loop tussen de derde en de tiende kilometer."

De Jong woont nog bij haar ouders. Haar 17-jarige zusje doet ook aan atletiek, maar is minder fanatiek. Vader loopt ook hard en besmette haar jaren geleden met het sportvirus. In het weekend trainen ze weleens samen. "Mijn familie steunt me in alles. Het eten staat altijd klaar en ze gaan mee naar de wedstrijden." Het gezin leeft gezond. Brood wordt zo veel mogelijk vermeden, Eline begint de dag liever met havermout. En alcohol? Geen druppel. "Ik ga sowieso bijna nooit uit. Je merkt het meteen, als je vermoeid raakt. Na de introductieweek op de universiteit ging mijn baantraining nergens over." Een ander leven dan de meeste andere studenten, maar lastig vindt ze dat niet. "Je kiest toch vriendinnen uit die bij je passen." De Jong studeert natuurwetenschappen aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Vorig jaar behaalde ze haar propedeuse. "De combinatie met sport is prima vol te houden. Alleen die treinen... Ik moet soms iets eerder weg van een college om de training in Zevenaar te halen. Maar als ik dan vertraging heb, ben ik alsnog te laat." Een college missen is voor haar geen optie. "Dan moet ik het zelf uitzoeken, in het weekend nota bene. Zit je daar weer mee."

De oplossing is op kamers gaan in Nijmegen en daar trainen. "Waarschijnlijk ga ik dat doen." Na haar bachelor wil ze haar master halen. Daarna? "Geen idee. Als ik dan nog geen werk heb, zou ik kunnen promoveren. Wat ik wel weet is dat ik niet te veel wil reizen. Ik haat filerijden. Het mooiste zou zijn als ik het hardlopen later kan combineren met flexwerken." Voor de minder verre toekomst, voor dit jaar, is het doel duidelijk. "Mijn persoonlijke records verbeteren en qua kampioenschappen het maximale er uithalen." Een ander voornemen is om deel te nemen aan een internationale wedstrijd. "Als ik realistisch ben, is een EK voor mij het maximaal haalbare. Wie weet." (bron)

Foto's van de Diemse Experience Run

Ted Kok

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

fotoalbum

uitslagen

site organisatie

Edwin Wissema

Foto's en uitslagen van de 21e Baggerloop in Didam

Lars Hoogerbrug

Klik op de links voor de foto's van Anneke Botteram

jeugdloop

6 en 12 kilometer

prijsuitreiking

Foto's Eric Beatse, de Kiekjesdief

allerlei

junioren - deel 1

junioren - deel 2

senioren - deel 1

senioren - deel 2

uitslagen

site organisatie

Bas, Anita en Jelle Hubers

Eric en Lars (nummer 63) Hoogerbrug

Verslag van de Diemse Torenloop in Didam

De start van de Torenloop

Diemse Torenloop prooi voor Sem van der Eijnde

Door Benno Stevering

DIDAM – De Diemse Torenloop in Didam leverde zaterdagavond 6 juni een fraaie overwinning op voor Sem van der Eijnde uit Velp bij de mannen en een nieuw parcoursrecord op de 3 mijl met een tijd van 13.33 minuten. Hij finishte voor triatleet Pim Venderbosch die een thuiswedstrijd liep en amper vijf tellen achter de winnaar eindigde. De derde plek ging naar Tom van Beusekom uit Duiven die 14.39 minuten nodig had over de 3 mijl. De 17-jarige Van der Eijnde is woonachtig in Velp en maakt een flinke progressie door sinds hij zich wil ontwikkelen als toploper. Hij traint hierbij meerdere malen per week op Papendal.  In zijn discipline wordt hij daarbij getraind door Jeroen Reintjes uit Nieuw-Dijk. Reintjes is de promotor van de Diemse Torenloop. Topatleet Gert-Jan Wassink is de mentor van Van der Eijnde en gaf hem groen licht om bij Jeroen Reintjes te komen hardlopen in verband met het baanseizoen en meerdere wedstrijden te gaan hardlopen. 

De Kidsrun bij de jongens werd gewonnen door Tijn Bauman uit Driel die 2.55 minuten op de klokken zette en Bente Elst van Loopland uit Arnhem pakte de zege bij de meisjes op de 1400 meter in 4.46 minuten. In totaal kwamen er 160 deelnemers aan de start. Hiermee kende de Diemse Torenloop een hernieuwde stijgende belangstelling, mede dankzij het promotieteam.

Uitslagen Diemse Torenloop 2015: 

3 mijlenloop (4,8 kilometer) Mannen: 1. Sem van der Eijnde (Velp) 13.33 minuten, 2. Pim Venderbosch (Didam) 13.38, 3. Tom van Beusekom (Duiven) 14.39, 4. Tom Hulkenberg (Zevenaar) 15.23, 5. Remco Wieskamp (Nijmegen) 15.59. 

3 mijl (4,8 kilometer) Vrouwen: 1. Tamara Dellemann (’s-Heerenberg) 17.24 minuten, 2. Bo Teunissen (Drempt) 19.01, 3. Marit de Jong (Didam) 19.02, 4. Ursula Nales (Groenlo) 19.06, 5. Karin van Wegen (Zevenaar) 19.19.

Klik op de link voor alle uitslagen van de 3 Mijl

uitslagen

fotoalbum Rob Jansen

site organisatie

Foto's en uitslagen van de Baggerloop in Didam

Eric Hoogerbrug

Klik op de link voor de eerste foto's

allerlei

junioren - deel 1

junioren - deel 2

senioren - deel 1

senioren - deel 2

senioren - deel 3

senioren - deel 4

fotoalbum (foto's Martijn van Dijk zijn toegevoegd)

uitslagen

site organisatie

Wim Rensink

Video van de Baggerloop in Didam

De video is gemaakt door Carel Stortelder

Verslag van de Baggerloop in Didam

Edwin Wissema

Beste mudfactor voor Edwin Wissema in Baggerloop

Door Benno Stevering

DIDAM – Edwin Wissema baggerde zondagochtend het best in de jaarlijkse Baggerloop, georganiseerd door triatlonvereniging Triathliem. Vorig jaar ging de winst naar Wim van Hilst uit Steenderen. Van Hilst was dit keer sociaal bezig voor zijn vereniging bij de drankvoorziening. Het motto verandert, de opbrengst gaat al sinds een aantal jaren naar een goed doel, de Stichting Duchenne, maar de modder blijft plakken! Vooraf nog onbesmeurd, liet Edwin Wissema na twaalf kilometer voor eigen publiek met zijn modderige  trialshoes de klok stil staan op 46.59 minuten. Vol trots liet hij weten: ’’Ik ben de laatste anderhalf jaar blessurevrij. Je zou zeggen dan zoek je bij een baggerloop enigszins weer de problemen op, maar ik kan hier op de fiets naar toe en loop voor eigen publiek. Dat geeft een kick. Feitelijk had ik van mijn trainer Titus Fierkens een negatief startadvies, maar hier wilde ik perse bij zijn voor eigen publiek. Daarnaast zijn mijn enkels zo sterk omdat ik veel in het bos loop. Soms vlieg je stad en land af om een mooie wedstrijd te kunnen lopen. Dan is deze prachtige Baggerloop toch een must en welkome afwisseling! In 2009 liep ik de twaalf kilometer mee en werd ik vijfde. Nu pakte ik een gat en behield de voorsprong tot de finish. Ik heb vanaf het begin alleen gelopen. Het is weliswaar totaal anders dan op de verharde weg lopen. Ik voelde het koude water terwijl ik tot op mijn knieen door de sloot heen waadde. De sloten waren dan ook het lastigste. Ook bij de Nevelhorst liepen we een meter of tien door het water heen. Vanaf de start eenzaam aan kop was het zwaar om het tempo hoog te houden. Aan het einde kwam ik pas echt in mijn ritme, de tweede ronde ging dan ook het best. Mijn hoogtepunt dit jaar was het goud bij het NK indoor over drie kilometer. Daar heb ik goed gepresteerd en dan mag je toch een klein beetje risico nemen bij een baggerloop. Mijn enkels zijn heelhuids uit de strijd gekomen. Op het werk is het momenteel vrij druk, dan zie je uit naar een weekend Texel met mijn trainingsmaatjes. Erwin Reijmer en Wouter Gijsberts zullen daar zeker de nodige kilometers maken voor de marathon die ze binnenkort gaan lopen weer. Eind april gaan we de atletiekbaan weer op.

’’ Triatlete en duatlete Judy van den Berg uit Doesburg won overtuigend bij de vrouwen in 54.48 minuten. Jolanda Zweep uit Rheden en Nicolette Ibink uit Hengelo hadden het nakijken. Op de zes kilometer was het Pim Venderbosch, de zoon van voormalig toptriatleet Eimert en lid van de organiserende vereniging die de Baggerloop won in 23.48 minuten. Hij was erg blij met zijn vijftien tellen voorsprong op de nummer twee Dennis Weijers uit Doetinchem. Pim over zijn wedstrijd: ’’De echte mud ondervonden we bij de start en bij die meststraat. Halverwege spande het er even om. Dennis Weijers kon ik uiteindelijk toch lossen bij het slootje springen. Volgens mij had ik nooit eerder tegen hem gelopen. Vorig jaar was ik nog vierde. Ik hou wel van deze blubberloop. De helft van de vereniging is hier aanwezig. Ik houd wel van deze modderloop.  Het zal een vast evenement worden op mijn sportkalender. Nu zit in het laatste jaar van het VWO in Zevenaar. Ik ben niet echt gericht aan het trainen voor een hardloopwedstrijd. Natuurlijk is dit wel erg leuk. Afgelopen jaar werd ik zevende in Doetinchem op de kwart triatlon. Dit seizoen loop ik met een team van Triathliem mee in de landelijke eerste divisie. Sinds twee jaar is deze competitie van start gegaan.’’ 

Dennis Weijers uit Doetinchem noteerde 23.56 minuten en Bob Winter uit Zutphen 25.13 minuten.  Vierde finisher, de 52-jarige Jaques Wouda van Nijmegen atletiek, woonachtig in Beek-Ubbergen, benadrukte nog eens dat heel hardlopend Nederland teveel op de weg is gefixeerd. ‘’Men moet oppassen voor totale crossontvreemding en wat vaker het bos of de polder kiezen. Volgens mij weten de mensen maar half hoe mooi het daar is en laten de lopers teveel kansen liggen. Daarnaast is een cross goed voor de krachtontwikkeling en het evenwichtsgevoel! Crossen, mudraces en Trials zijn erg in! Hier in Didam viel het met de modder wel mee. Het is een prachtige belevenis geweest hier op de akkers te mogen lopen. Het loopt onregelmatig, maar toch is het een unieke dimensie! Ik loop al zo’n veertig jaar en heb al vele lopen meegemaakt. In Harreveld heb ik wel eens een crossloop gewonnen. Hier in Didam lag ik constant op de derde of vierde plek. Het ging goed ondanks mijn lichte blessure’’. 

Baanatlete Christy van Beek uit Wageningen zegevierde bij de vrouwen op de zes kilometer. Het zoontje van haar vriend heeft Duchenne. ‘’Speciaal voor de ziekte Duchenne doe ik hier mee. Ik liep als een speer. Wel waren de waterdoorwadingen zwaar. Nu ga ik me weer richten op de 800 en 1500 meter.’’ Cindy Brusse uit Aalten, twee jaar geleden nog tweede nam nu genoegen met een derde plek in 29.04 minuten.  ‘’Ik zag ze van me weglopen. Het was goed te doen die blubber dit jaar. Het tempo lag wel hoog. Met de nummer vier heb ik nog de nodige strijd kunnen leveren wat me de derde plek opleverde. De eerste twee dames waren te ver voor!’’  Twee deelnemers, waaronder de ervaren mudrunner Dennis Moeremburg uit Zandvoort liepen de race blootvoets. Wel erkende hij dat het met die maïsstronken wel even goed uitkijken was. De als kabouter Plop uitgedoste triatleet Henri Polman liep weliswaar sneller, maar de jury erkende de Superheldencup voor de ludiekst uitgedoste deelnemer aan ‘de Toffe Meiden’ uit ’s-Heerenberg. Deze gezellige veelal zussengroep zoeken de uitdaging en gezelligheid op in de modderraces. Binnenkort zoeken ze hun vertier op Ameland. Met een totaal aantal van 540 deelnemers bereikte de Baggerloop een nieuw record. De organisatie Triatlonvereniging Triathliem maakte dankbaar gebruik van de westernboerderij de Baerle in Didam en mocht na afloop minimaal euro 1825,-- aan de Stichting Duchenne uitreiken.

Uitslagen van de Baggerloop in Didam

Floor Molewijk 

Uitslagen Aaltenaren 6 kilometer: Dennis van Kapel 28:19, Cindy Brusse 29:04, Hanneke Gerrrits 31:34 en Nardie Somsen 39:05

alle uitslagen

site organisatie