zondag 31 maart 2019
Rode Kruis Wandeltocht bij Archeus in Winterswijk trekt 1400 deelnemers
 |
| De familie Brinkman, volop aan het genieten voor de Bataafse molen |
Organisator Jos Kampshof toonde zich na afloop ‘meer dan tevreden’: “We hebben meer deelnemers dan vorig jaar getrokken en de reacties over de uitgestippelde routes waren louter positief.” De routes liepen met name ten noorden en westen van het dorp, onder andere door landgoed Gossink, langs recreatieplas ’t Hilgelo, door het Meddose veen, het Rommelgebergte en het Mentinkbos.
Verslag van de 14e Venloop in Venlo
 |
| Rinke en zijn hardloop mattie Gerdy. Gijs, Björn en Katja zitten achterin |
Zondag 31 maart 2019 Venloop
Op Facebook zie ik een bericht van Anky Bruil voorbijkomen van :" wie wil mij startbewijs van de Venloop overnemen." Ik wil dat wel, maar is dat verstandig? Even overleggen met mijn man. Die zegt: ja doen, gewoon als duurloop. Oké ik doe het. Ik neem het startbewijs over en heet tijdens de Venloop Anky. Ik heb al regelmatig een 20 kilometer gelopen. Samen met Cindy Brusse die in voorbereiding is voor de halve triathlon op Mallorca. Nou dan moet een duurloop van 21 kilometer ook wel gaan lukken. Er wordt een appgroepje aangemaakt. Voyager heet het groepje. We kunnen meerijden met Rinke en zijn hardloop mattie Gerdy. Gijs en Björn en ik zitten achterin. Wat hebben Rinke en Gerdy elkaar toch veel te vertellen. Ik kom er niet tussen. Achter mij hoor ik Gijs en Björn alleen maar over de Ironman praten. Ik hoor Gijs fluisteren tegen Björn aah waarom doe je gewoon geen hele. Gijs haalt Björn over. Nu moet ik ingrijpen dacht ik, maar voordat ik het weet heeft Gijs mij ook al bijna overgehaald om een halve te gaan doen. Gelukkig zijn we in Venlo aangekomen en vlucht ik de auto uit voordat ik ja kan zeggen. Rinke houdt van wandelen, want hij parkeert de auto bijna 2 kilometer verderop van de finish. Daar zijn wij vieren niet zo blij mee om na de wedstrijd nog zo'n eind naar de auto terug te moeten lopen. We komen bij het evenement aan en treffen daar de rest van de Ava leden. Het zijn er nog best veel. Mooi en gezellig altijd.
Het is zover. Wat een drukte. Ik was er vier jaar geleden ook al geweest, maar kan me die drukte niet meer herinneren. Op mijn startbewijs staat 1:45-2:00 uur. Ik probeer in een startvak daarvoor te komen. Dit lukt vrij makkelijk. Er is helemaal geen controle. Ik zie Wim Brinkman al staan. Wim wil wel iemand hazen. Ik ga toch nog verder vooraan staan en zie daar Luuk te Brake. Die loopt nog verder naar voren. Ik blijf staan. Het startschot klinkt daar ga ik. Veel te hard van start zoals gewoonlijk. Ik wil 5 minuut de kilometer, maar dit lukt me niet de eerste 4 kilometer. Gelukkig kom ik Sam ter Haar tegen en hij loopt netjes en constant net onder de 5 minuten. Hier blijf ik bij lopen. Sam is erg spraakzaam. Het is zijn eerste halve dus hij weet niet wat hij kan verwachten. Hij was vrijdagnacht laat thuisgekomen van een avondje stappen en zaterdagnacht hetzelfde verhaal, maar hij had af en toe wel een colaatje gedronken in plaats van bier.
We worden onderweg nog ingehaald door Wim Brinkman, Frank Roos en Rudi Meinen. Na 13 kilometer loopt Sam bij mij weg. Ik blijf mooi dit tempo lopen. Ik zweet me een ongeluk. Ik heb het idee alsof er net een emmer water over me heen gegooid is. Zo word ik door de mensen aan de kant ook bekeken heb ik het idee. Zou het dan toch de overgang zijn? Dan heb ik wel een hele lange opvlieger van bijna 21 kilometer. Onderweg hoor ik vaak kom op Anky. Ooh ja staat ook op mijn startnummer. Wat fijn die aanmoedigingen. De laatste paar kilometers worden best zwaar, nog een klein stukje en ja gefinisht. Wat een mooie loop. Er staat zoveel publiek langs het hele parcours. Om de 200 of 300 meter staat wel een DJ of een bandje. Wat een feest en gezelligheid. Ik Heb een paar keer gedacht om te stoppen en bij die mensen te gaan staan en gezellig mee te gaan feesten. Iedereen van Ava is gefinisht en ze zijn bijna allemaal tevreden. Sommigen gaan weer terug met de trein en wij weer met de Voyager. Rinke en Gerdy willen wel graag een Mc Flurry. Björn en ik willen een big Mac menu en Gijs gaat thuis een pizza eten. Toch maar even stoppen bij de Mac Donalds in Duitsland. Björn en ik gaan daar heerlijk romantisch uit eten. Terwijl Rinke en Gerdy genieten van hun Mc Flurry en Gijs toch een Milkshake nuttigt. Het was een lange en mooie en gezellige dag met mooie prestaties.
Tot de volgende keer,
groeten Katja Demkes
Op Facebook zie ik een bericht van Anky Bruil voorbijkomen van :" wie wil mij startbewijs van de Venloop overnemen." Ik wil dat wel, maar is dat verstandig? Even overleggen met mijn man. Die zegt: ja doen, gewoon als duurloop. Oké ik doe het. Ik neem het startbewijs over en heet tijdens de Venloop Anky. Ik heb al regelmatig een 20 kilometer gelopen. Samen met Cindy Brusse die in voorbereiding is voor de halve triathlon op Mallorca. Nou dan moet een duurloop van 21 kilometer ook wel gaan lukken. Er wordt een appgroepje aangemaakt. Voyager heet het groepje. We kunnen meerijden met Rinke en zijn hardloop mattie Gerdy. Gijs en Björn en ik zitten achterin. Wat hebben Rinke en Gerdy elkaar toch veel te vertellen. Ik kom er niet tussen. Achter mij hoor ik Gijs en Björn alleen maar over de Ironman praten. Ik hoor Gijs fluisteren tegen Björn aah waarom doe je gewoon geen hele. Gijs haalt Björn over. Nu moet ik ingrijpen dacht ik, maar voordat ik het weet heeft Gijs mij ook al bijna overgehaald om een halve te gaan doen. Gelukkig zijn we in Venlo aangekomen en vlucht ik de auto uit voordat ik ja kan zeggen. Rinke houdt van wandelen, want hij parkeert de auto bijna 2 kilometer verderop van de finish. Daar zijn wij vieren niet zo blij mee om na de wedstrijd nog zo'n eind naar de auto terug te moeten lopen. We komen bij het evenement aan en treffen daar de rest van de Ava leden. Het zijn er nog best veel. Mooi en gezellig altijd.
Het is zover. Wat een drukte. Ik was er vier jaar geleden ook al geweest, maar kan me die drukte niet meer herinneren. Op mijn startbewijs staat 1:45-2:00 uur. Ik probeer in een startvak daarvoor te komen. Dit lukt vrij makkelijk. Er is helemaal geen controle. Ik zie Wim Brinkman al staan. Wim wil wel iemand hazen. Ik ga toch nog verder vooraan staan en zie daar Luuk te Brake. Die loopt nog verder naar voren. Ik blijf staan. Het startschot klinkt daar ga ik. Veel te hard van start zoals gewoonlijk. Ik wil 5 minuut de kilometer, maar dit lukt me niet de eerste 4 kilometer. Gelukkig kom ik Sam ter Haar tegen en hij loopt netjes en constant net onder de 5 minuten. Hier blijf ik bij lopen. Sam is erg spraakzaam. Het is zijn eerste halve dus hij weet niet wat hij kan verwachten. Hij was vrijdagnacht laat thuisgekomen van een avondje stappen en zaterdagnacht hetzelfde verhaal, maar hij had af en toe wel een colaatje gedronken in plaats van bier.
We worden onderweg nog ingehaald door Wim Brinkman, Frank Roos en Rudi Meinen. Na 13 kilometer loopt Sam bij mij weg. Ik blijf mooi dit tempo lopen. Ik zweet me een ongeluk. Ik heb het idee alsof er net een emmer water over me heen gegooid is. Zo word ik door de mensen aan de kant ook bekeken heb ik het idee. Zou het dan toch de overgang zijn? Dan heb ik wel een hele lange opvlieger van bijna 21 kilometer. Onderweg hoor ik vaak kom op Anky. Ooh ja staat ook op mijn startnummer. Wat fijn die aanmoedigingen. De laatste paar kilometers worden best zwaar, nog een klein stukje en ja gefinisht. Wat een mooie loop. Er staat zoveel publiek langs het hele parcours. Om de 200 of 300 meter staat wel een DJ of een bandje. Wat een feest en gezelligheid. Ik Heb een paar keer gedacht om te stoppen en bij die mensen te gaan staan en gezellig mee te gaan feesten. Iedereen van Ava is gefinisht en ze zijn bijna allemaal tevreden. Sommigen gaan weer terug met de trein en wij weer met de Voyager. Rinke en Gerdy willen wel graag een Mc Flurry. Björn en ik willen een big Mac menu en Gijs gaat thuis een pizza eten. Toch maar even stoppen bij de Mac Donalds in Duitsland. Björn en ik gaan daar heerlijk romantisch uit eten. Terwijl Rinke en Gerdy genieten van hun Mc Flurry en Gijs toch een Milkshake nuttigt. Het was een lange en mooie en gezellige dag met mooie prestaties.
Tot de volgende keer,
groeten Katja Demkes
 |
| Op de terugweg toch maar even stoppen bij de Mac Donalds in Duitsland |
Uitslagen van de 14e Venloop in Venlo
 |
| Alle Avajanen unmundig meu maar voldaan! |
Klik op de link voor alle uitslagen
site organisatie
 |
| Uitslagen van de Aaltense deelnemers
Aanvulling: Mark te Brake 1:12:57, Bjorn Demkes 1:24:30, Katja Demkes 1:40:01, Jan te Brake 1:44:11, Angelique Vrijdag 1:53:01. Luuk te Brake liep met het startnummer van Eddy Rensing en Sam ter Haar met die van Geert Zweerink. Mooie 2e en 3e plaats voor Sven en Lars Meinen.
|
zaterdag 30 maart 2019
Teambuilding centraal bij klusdag AVA'70
 |
| De stalen constructie is gratis gefabriceerd door Aalders machine en apparatenfabriek de Heurne |
Zaterdag 30 maart stond bij
AVA`70 in het teken van de Voorjaarsklusdag. Een kleine 50 leden besloten de
training een keertje over te slaan, lieten de hardloopschoenen in de kast staan
en meldden zich bij de club voor nuttige werkzaamheden. Walter Vaags voert al
enige jaren met succes de scepter over deze activiteit en werd dit jaar
bijgestaan door stagiair Bjorn Rossel. De junior werd speciaal belast met het
aansturen van zijn jeugdkornuiten en dit proces verliep uitstekend. In totaal
stonden er een 30-tal grote en kleine klussen op de lijst en waren heuse
werkbriefjes gemaakt maakt de nodige informatie. Nee, Walter en Bjorn hadden de
zaakjes prima voor elkaar. Na de koffie werd er om 12 minuten over negen een
start gemaakt met de werkzaamheden en op elke hoek van de accommodatie werd
noeste arbeid geleverd. Opvallend was, dat jong en oud elkaar hielp alsof het
de gewoonste zaak van de dag was. Doeners en denkers werkten eendrachtig samen
en niemand bleek te beroerd om de handen vies te krijgen of een klusje te doen,
die onbekend was of mogelijk te hoog gegrepen. Nee, de saamhorigheid spatte er
werkelijk aan alle kanten vanaf. Een prachtig stukje teambuilding kwam er bij
deze Voorjaarsklusdag boven drijven. Mooi dat de verschillende talenten zo
werden samengebracht. En ook nog spontaan ook!
De reclameborden werden gesopt, zodat de sponsors nog beter in beeld
komen. De materiaalcontainers werden volledig uitgepakt, gesorteerd en
vervolgens weer keurig ingepakt. Rondom het gebouw werd alle onkruid tussen de
tegels weggekrabd en het aanwezige blad bijeen geveegd. Op het dak van het
clubhuis werden de 60 zonnepanelen zorgvuldig schoongepoetst, waardoor de
zonkracht nog beter haar werk kan doen. De omvormer deed gelijk uitstekende
zaken, want de weersomstandigheden waren meer dan aangenaam en leverde zodoende
op alle fronten de nodige energie op. Op het middenterrein was zeer technisch
opgeleid personeel bezig met het maken van een fraaie bekisting van de
hoogspringmat. De stalen constructie hiervoor was gratis gefabriceerd door Aalders machine en apparatenfabriek de Heurne
en de aangebrachte beplating maakt het helemaal af.
Intussen was het al even na
12 uur, dus werden de vrijwilligers naar binnen gefloten voor de lunch. Nu is
dit bij AVA`70 meestal wel goed geregeld, maar dit keer was het werkelijk een
feestje. Tientallen belegde broodjes, fruit, sap… werkelijk aan alles was
gedacht. Er was ook nog een primeur en dat bleek een broodje Surinaamse kip te
zijn. Het was werkelijk een delicatesse. Het keukenpersoneel o.l.v. Ingrid van
Zolingen had alles uit de kast gehaald om de hongerige magen te stillen en
slaagde volledig in die opzet. Na deze smakelijke onderbreking werden over het
terrein de puntjes op de i gezet en de werkzaamheden zorgvuldig afgewerkt. Het
resultaat van de schoonmaakactie en opruimklus was een bomvolle container met
afval, een aanhangwagen met oud ijzer, een totaal verwaarloosde kerstboom, maar
bovenal een volledig schoongemaakte accommodatie. Uiteraard waren de captains
Walter en Bjorn bijzonder content met het eindresultaat en konden vol trots
meldden dat de 5e Voorjaarsklusdag helemaal geslaagd was. Met dank aan
50 clubgenoten, die eendrachtig samenwerkten aan een gezamenlijk doel!
Frank Roos
Frank Roos
vrijdag 29 maart 2019
Uitslagen van de 2e wedstrijd van de baancompetitie
 |
| De deelnemers aan de 3.000 meter |
Noah Lampio 10.48 min, Eva Groot Kormelink 10.49 min, Rick Rensing 10.59 min, Tijn Piest 11.28 min, Erwin Wamelink 11.28 min, Jerrel Balke 11.52 min, Marijn Lampio 11.53 min, Lars Rossel 12.45 min, Stan Prinsen 13.08 min, Bjorn Neerhof DNF, Bjorn Rossel DNF
Klik op de link voor alle uitslagen
uitslagen
rondetijden
site organisatie
Een vooruitblik op het NK halve marathon van Venlo met Bart van Nunen
 |
| Vorig jaar won Bart van Nunen de Nederlandse titel in Venlo (foto Ted Boots) |
1. Vorig jaar werd je Nederlands kampioen halve marathon in Venlo. Hoe verliep je race?
‘Vorig jaar begon ik express rustiger dan de rest van de Nederlanders. Na zo’n 8 km kwam ik erbij en heb ik een kilometer meegelopen. Daarna heb ik nog een kilometer op kop gelopen van de groep en toen ben ik alleen verder gegaan. Dit jaar zijn o.a. Michel Butter, Jesper van der Wielen en Frank Futselaar er ook bij en hebben we een haas. Dat zal vast een mooie race worden.’
2. Wat maakt een halve marathon zo leuk en hoe kun je deze het beste indelen?
‘Voor mij geldt over het algemeen hoe langer hoe beter. De marathon is wel echt mijn ding denk ik na afgelopen jaar, maar een halve is de langste afstand daarna. Ik denk dat het hier wel al heel erg van belang is om niet te hard te starten. De eerste 10 km zouden echt easy moeten zijn. Als je zorgt dat je dan op 17 km nog enigszins oké zit, dan loop je een goede halve.’
3. In welke afstand zou je je graag willen specialiseren en wat is je ultieme doel?
‘Ik ben me nu al aan het specialiseren in de marathon. Daarin hoop ik dit jaar weer een goede stap te zetten en dan denk ik dat ik wel eens het limiet zou kunnen lopen voor Tokio.’
4. Van welke atleten verwacht je veel concurrentie komende zondag?
‘Vooral van Jesper van der Wielen en Michel Butter verwacht ik veel, maar Mohammed Ali Mohammed en Frank Futselaar zouden ook wel hoge ogen kunnen gooien komende zondag.’
5. Ten slotte: ben je uit op de titel of heb je een ander doel voor ogen?
‘In mijn ogen is het lopen van je beste race het belangrijkste, als je dat doet kun je alleen maar tevreden zijn. Persoonlijk vind ik het in dit stadium van mijn carrière vooral belangrijk om mijn pr’s te blijven aanscherpen, maar als titelverdediger wil ik ook wel heel erg graag winnen natuurlijk.’ (bron)
 |
| Tijn Piest op de foto met Bart van Nunen tijdens de Gerard Tebroke Memorialloop 2018 |
donderdag 28 maart 2019
Jaarvergadering 2019: 'AVA'70 gaat derrrannn'
 |
| Gerbrand Karsten 45 jaar lid van AVA'70 |
Het was eigenlijk
louter goed nieuws dat het publiek werden voor geslingerd en het ene bericht
was nog mooier, leuker en prettiger dan het ander. AVA`70 staat goed op de
kaart en wist in het afgelopen jaar weer een aantal prestigieuze titels in de
wacht te slepen. Wat ook gratis aan te slepen is, blijkt de voorraad energie te
zijn. De zonnepanelen, LED-verlichting en energiezuinige apparaten zorgen voor
een prachtig positief overschot. Ook daar is inmiddels al weer een mooie
maatregel voor gemaakt, zodat er weer fors bespaard kan gaan worden op de nota.
Mooi toch?? De bovenlaag van de atletiekbaan blijft voor problemen zorgen, maar
hierover is veelvuldig overleg. Om dit euvel een beetje af te leiden is er voor
gezorgd dat de lopers voldoende te kijken hebben bij de beoefening van hun
sport door het ophangen van een record aantal reclameborden. Kassa rinkel en de
rek is er ook nog niet helemaal uit. Als we het dan toch over geld hebben…
Penningmeester Linda Scholten kwam met de jaarcijfers en daaruit bleek dat de
club ook in 2018 weer uitstekend had geboerd. Daarnaast werden de vrijwilligers
ruimschoots en meer dan terecht beloond voor hun activiteiten en de materialen
zijn up to date, zo bleek uit de getallen. De kascontrole hadden alle 673
bonnetjes, facturen en schimmige betalingsstukken stuk voor stuk nageplozen,
maar er bleek niet 1 twijfelgevalletje tussen de zitten. Werkelijk een
meesterwerk, aldus de uiterst serieus kijkende controleur.
De
voorzitter vervolgde zijn betoog met een blik op de toekomst. AVA`70 blijft
inzetten op kwaliteit en gaat de ingeslagen weg een prettig vervolg geven.
Achter de schermen wordt er hard gewerkt aan de verschillende
uitbreidingsplannen, die gedeeltelijk betaald kunnen worden uit het eigen
spaarpotje en dat is een prettige wetenschap. Daarnaast wordt er de nodige
aandacht besteed aan opleidingen en staat duurzaamheid hoog in het vaandel.
Allemaal mooie ontwikkelingen dus, die de goedkeuring van de zaal kregen,
middels een hartverwarmend applaus. Rudi Meinen gaf de microfoon door aan
medebestuurslid Erwin Wamelink. De praatgrage multitasker had de eer om wat
clubleden een ode toe te brengen. Hans Prinsen stapte na een jaar of 6 met een
meer dan tevreden gevoel uit het bestuur en werd uitvoerig bedankt voor bewezen
diensten. Joke Balke toonde zich een voortreffelijk gastvrouw en begon
spoorslags met het aandragen van de diverse zeer toepasselijke en creatieve
cadeau`s. Ook het koppel Dave en Chantal Posthumus mochten naar voren komen.
Jarenlang vormden ze mede “het gezicht” bij de jeugdafdeling en namen met
opgeheven hoofd afscheid. Reden? “We vinden het te leuk!” dat is nog weer eens
wat anders dan te zeggen dat je op het hoogtepunt stopt. Hulde en applaus viel
hen ten deel.
Het gebeurt zelden, maar daarna werd Gerbrand Karsten in de
schijnwerpers gezet. De krasse knar is maar liefst 45 jaar aan AVA`70 verbonden
en dat was de reden van een fijn betoogje van Wamelink. Gebruikelijker is het
eigenlijk om iemand te huldigen die 40 jaar lid is en die eer viel te beurt aan
Sien Meinen. De jeugd is haar passie en daar wil ze nog zeker een poosje mee
doorgaan. Uiteraard had niemand daar bezwaar tegen en met een brede glimlach
nam ze de bloemen in ontvangst. Het tweetal Eric Demkes en Marco van Rijs waren
de laatste twee die naar voren mochten komen om fijne woorden van de
spreekstalmeester in ontvangst te nemen. Beide waren 25 jaar lid van de club en
besloten dit voorlopig ook maar te blijven, want de gezelligheid en sfeer
kunnen ze niet missen.
Aan
alle festiviteiten kwam nog geen einde, want Rudi Meinen kreeg ook nog wat voor
zijn kiezen. Door een tweetal uitstekende prestaties werd hij gehuldigd als
snelste atletiekvoorzitter van Nederland. Burgemeester Stapelkamp himself
overhandigde hem voor deze eretitel een fraaie beker. Waarschijnlijk
onder het motto dat er toch wel geen vragen zouden zijn, werd de rondvraag
pardoes overgeslagen en ineens zag je her en der de briefjes weer in de
broekzak glijden. “Vragen stellen we hier direct en daarmee hoef je echt niet
te wachten tot de ledenvergadering,” was het korte en bondige antwoord van
Marloes Wensink. Zij is het nieuwe bestuurslid en aanvaardde haar nieuwe job
onder luid applaus. Ze besloot dan ook maar gelijk de toon te zetten….
Omdat
het sap en de hapjes inmiddels al geruime tijd van hand tot hand gingen, werd
besloten om ook de pauze te verschuiven naar het einde van het programma. Het
werd de hoogste tijd om kennis te gaan maken met de tweede speciale gast die
aanwezig was en dat was niemand minder dan oud-wielrenner Gert Jacobs. De
tempobeul van weleer had zijn gezicht al tijdig laten zien in het clubhuis en
wist direct dat het wel goed zou komen. En dat klopte volledig. Jacobs was een
meesterknecht in zijn jarenlange profcarrière en vertelde uitvoerig hoe de
zaken toen zijn beloop kregen. Goudeerlijk deed de Drent zijn relaas en liet de
mooie en minder mooie kanten van zijn bestaan horen. Zo miste hij met zijn
maten het goud op de Olympische Spelen bij de 100 kilometer
ploegenachtervolging, omdat NOC-NSF het niet nodig vond om een 4-tal
tijdritfietsen te bekostigen. Iets dat hem uiteraard nog steeds dwars zit. In
de jaren `80 was doping een gemeengoed en iedereen gebruikte. Het maakte geen
verschil natuurlijk, want uiteindelijk won toch de sterkste.
Na zijn carrière,
belandde Jacobs door enige vorm van naïviteit in een zwart gat, omdat al zijn
hebben en houden er doorgejast werd. Echter, rasoptimist Jacobs kroop uit het
dal en door een mix van commitment, samenwerking en trots overwon hij. De toeschouwers
luisterden aandachtig naar de oud-wielrenner, die de zaal actief betrok bij
zijn betoog. Na
dik een uur kwam Jacobs met een mooi en passend slot: “Moeten
jullie eens luisteren…. Ik ben hier nu een poosje, maar ik merk dat jullie
trots zijn op je clubje. Houd dat vooral vast. Het is hier gezellig en jullie
stralen plezier uit. AVA`70 is zo sterk als het collectief en ik merk dat dit
gewoon goed zit hier! Ik zou zeggen: Derrrannn!” Mooie
woorden natuurlijk, die de breedlachende Gert Jacobs een staande ovatie
opleverde. Uiteraard werd op deze positieve beoordeling van de club, een fijne
toast uitgebracht en kan AVA`70 weer volle kracht vooruit!
Frank Roos
Frank Roos
 |
| Dave en Chantal Posthumus 'We vinden het te leuk' |
Foto's van de Jaarvergadering 2019 van AVA'70
 |
| Gert Jacobs met de jeugd van AVA'70 |
 |
| De snelste atletiekvoorzitter van Nederland |
AV Archeus organiseert Rode Kruis Wandeltocht door mooi coulisselandschap
 |
| Wandelen in het weekend van 30 en 31 maart in het prachtige buitengebied van Winterswijk |
In maart vorig jaar trok de tocht vanaf Archeus 1200 deelnemers en de reacties waren lovend. Deelnemers waren onder de indruk van de accommodatie, de verrassende routes, de catering onderweg, de goede bewegwijzering en het probleemloos parkeren. Ook dit jaar kunnen de deelnemers weer genieten van het prachtige coulisselandschap rondom Winterswijk. Alle routes gaan over verharde wegen, zandwegen, bospaden en paadjes langs kronkelende beekjes. De organisatoren hebben er weer veel moeite voor gedaan om de deelnemers ook buiten de spreekwoordelijk platgetreden paden te voeren. Bijzonder is dat aan het einde van alle routes de deelnemers dwars door molen De Bataaf wandelen.
De
kortste route van 6 km is met name bedoeld voor gezinnen met kinderen. Via het
terrein van de Winterswijkse Luchtvaart Club wordt gewandeld naar het
Gossinkbos. Daarna loopt de route langs de Willinkbeek en vervolgens door het
bos bij ’t Waliën. Van daaruit gaat men via de Jachthuisweg terug naar het startpunt,
de Hunenbulten. In deze route zit geen rustpunt.
De
andere afstanden volgen eerst dezelfde route als de 6 km en voeren dan langs
het Hilgelo, door het Bonninkbos en via het Karkpad richting het eerste
rustpunt. Daar kan men genieten van de prachtige locatie. De catering is er
aanwezig met koffie, thee, fris, soep en belegde broodjes. Vanaf
dit rustpunt loopt de 12 km terug via een pad langs de Whemerbeek richting
Ravenhorst. En dan via een mooie route langs het dorp terug naar het startpunt,
de Hunenbulten.
De
wandelaars van de 16 km volgen een pad langs de Groenlose Slinge en gaan langs
de andere zijde weer terug. De 20, 26 en 31 km steken de Groenlosweg over en
volgen een pad door het Meddose Veen. Bij deze drie afstanden is een tweede
rustpunt. De langste afstanden 26 en 31 km gaan ook nog over Landgoed Mentink
en daarna weer via het Rommelgebergte richting het eerste rustpunt.
Informatie
over afstanden en routes:
Datum
(naar keuze): zaterdag 30 maart en zondag 31 maart
Start
Vanaf
sportaccommodatie De Hunenbulten, Vredenseweg 136, Winterswijk
Starttijden
6
en 12 km: 8.00 - 13.00 uur
16
en 20 km: 8.00 – 12.00 uur
26
en 31 km: 8.00 – 10.00 uur
Informatie deelnemers
Het
gebouw is geopend van 7.30 tot 17.00 uur.
Inschrijven
vanaf 7.45 uur.
Deelname: € 4,00.
Kinderen
t/m 12 jaar wandelen gratis mee.
Honden
zijn (aangelijnd) welkom, behalve op afstanden: 20, 26 en 31 km
Voor meer informatie: wandeltocht@av-archeus.nl
of www.av-archeus.nl
Snoepjes voor lopers: do’s & don’ts
 |
| Snoepjes kunnen de voorraad suikers slechts beperkt aanvullen |
Winegums, zuurtjes, drop, nougat, kauwgom, druivensuiker, marshmallows, … Dit zijn bronnen van snelle suikers en bevatten nauwelijks vet. Deze snoepjes zijn dus handig om je voorraad koolhydraten mee aan te vullen. Chocolade, vanillewafels, frangipanes, M&M's en dergelijke bevatten ook heel wat snelle suikers, maar vormen tegelijk een grote bron van vetten. Deze snoepjes worden dus afgeraden om je koolhydraten mee aan te vullen.
Nu zal je al heel wat snoepjes
moeten innemen om je volledige voorraad snelle suikers op peil te houden.
Daarom kan je ook gedroogd fruit zoals rozijnen, vijgen, dadels, abrikozen of
gewoon fruit zoals bananen en druiven inschakelen. Hierbij moet je alleen
oppassen voor de vezels die ze bevatten. Soms kunnen deze voor maag- en
darmlast zorgen.
Je mag dus zeker snoepen
tijdens en na wedstrijden, maar kies dan wel voor snoep met een beperkt
vetgehalte. Weet wel dat snoepen geen compensatie kan zijn voor de verloren
energie tijdens de inspanning. Snoepjes kunnen de voorraad suikers slechts
beperkt aanvullen. Ook tijdens intensieve trainingsperiodes zijn ze af te
raden, of in elk geval toch slechts met mate te gebruiken, en dient de energie
van andere bronnen te komen. (bron)
woensdag 27 maart 2019
Goed voorbereid aan de start van GUV-triathlon 2019
 |
| Gerben Duenk en Denise van der Donk |
Programma triathlontrainingen
Zondag
07 april 2019: Techniek en intervaltraining hardlopen op de baan van AVA’70
Zondag
12 mei 2019: Fietstraining: Techniek, uitleg onderhoud materiaal en oefenen
wissels, Sportpark Zuid
Zondag
26 mei 2019: Koppeltraining fietsen / hardlopen, nadien ruimte voor vragen en
persoonlijk weegmoment omtrent sport & voeding gericht op triathlon,
Sportpark Zuid
Zondag
09 juni 2019: Techniek training open water zwemmen en mini-triathlon,
Slingeplas Bredevoort
Praktische informatie
De
trainingen vinden plaats van 9.00 – 11.30 uur. Vertreklocatie:
Atletiekvereniging AVA’70, Bredevoortsestraatweg 110A te
Aalten. Aanmelden kan nu al via: 06-13035818 of via info@ikkanhetaan.nl Er is
plek voor maximaal 15 personen. De kosten bedragen €50,-. Graag
zien we je aanmelding tegemoet!
Groeten,
Gerben
en Denise
zondag 24 maart 2019
Uitslagen van de 25e Engelse Mijlenloop in Haaksbergen
 |
| De jubileumeditie van de Engelse Mijlenloop |
25e Engelse Mijlenloop
voor Gert-Jan Liefers
De jubileumeditie van de
Haaksbergse Engelse Mijlenloop kreeg met Gert-Jan Liefers een aansprekende naam
op de erelijst. De Apeldoorner soleerde naar de zege op de 10 Engelse Mijl in
56:16.
Het organiserende AV Haaksbergen profiteerde van perfect loopweer bij de 25e editie, waardoor de atleten snelle tijden op de klok wisten te zetten. Liefers, Olympisch finalist op de 1500 meter in Athene 2004, liet zien dat hij nog altijd een begenadigd atleet is. Hij was al snel los in het mooie buitengebied van Haaksbergen.
Enschedeër Steven Mengels moest een flink gat laten en finishte bijna twee minuten later in 58:11. Siem Uittenhout, oud inwoner van Enschede maar tegenwoordig woonachtig in Utrecht, finishte als derde, kort achter Mengels: 58:29. Oud profrenner Joost Posthuma zat daar weer tien tellen achter en miste daardoor net het podium.
Bij de vrouwenrace waren de marges groter. Winnares Ingrid Klaassen had 1:03:23 nodig over de 16,1 kilometer. Daarmee versloeg de Amsterdamse regionale coryfee Ingrid Prigge (Borne), die tweede werd in 1:06:13. Daarna was het even wachten op de derde vrouw. Dorothé Vrieze uit Zelhem kwam na 1:12:52 over de eindstreep aan de Markt voor de Sint Pancratiuskerk.
Het organiserende AV Haaksbergen profiteerde van perfect loopweer bij de 25e editie, waardoor de atleten snelle tijden op de klok wisten te zetten. Liefers, Olympisch finalist op de 1500 meter in Athene 2004, liet zien dat hij nog altijd een begenadigd atleet is. Hij was al snel los in het mooie buitengebied van Haaksbergen.
Enschedeër Steven Mengels moest een flink gat laten en finishte bijna twee minuten later in 58:11. Siem Uittenhout, oud inwoner van Enschede maar tegenwoordig woonachtig in Utrecht, finishte als derde, kort achter Mengels: 58:29. Oud profrenner Joost Posthuma zat daar weer tien tellen achter en miste daardoor net het podium.
Bij de vrouwenrace waren de marges groter. Winnares Ingrid Klaassen had 1:03:23 nodig over de 16,1 kilometer. Daarmee versloeg de Amsterdamse regionale coryfee Ingrid Prigge (Borne), die tweede werd in 1:06:13. Daarna was het even wachten op de derde vrouw. Dorothé Vrieze uit Zelhem kwam na 1:12:52 over de eindstreep aan de Markt voor de Sint Pancratiuskerk.
Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:
5 Engelse Mijl: Anouk Vaags 44.17 min
10 Engelse Mijl: Wim Brinkman 1:11:51, Wouter Raben 1:14:34, Roel Rusink 1:14:51, Theo Neerhof 1:19:50, Linda Stronks 1:21:20, Wiljo Bussink 1:21:20, Leon Huitink 1:21:25, Andre Bruil 1:21:39, Vera Meinen 1:24:43, Peter Ebbers 1:26:09, Eljo Stronks 1:31:57, Sandra Ouwersloot 1:34:14, Nanny Ebbers 1:34:15, Marion Doornink 1:34:15, Eugenie Maarsingh 1:34:25, Anita Eeltink 1:43:07, Miranda ter Haar 1:43:11, Jannelien Magis 1:43:23, Bibiana Kleine Schaars 1:49:24 en Steffie Lettink 1:49:26
zaterdag 23 maart 2019
Uitslagen van de 3e Gaanzeloop in Gelselaar
 | |
Een startnummer van de Gaanzeloop
|
vrijdag 22 maart 2019
Verslag van het 7e Safari Joggen op de Veluwe
 | ||
| De 'vroege vogels' van vanmorgen
'Blij met een gewei'
Vrijdagmorgen
vond de 7e editie plaats van het safari joggen in natuurgebied de
Veluwe. Organisator Geert Wevers had weer een mooi pelotonnetje van 8
natuurliefhebbers weten te strikken voor een hele fijne ronde met de bedoeling
om wild te spotten. De zonsopkomst stond gepland om 6.37 uur en Geert Wevers
begon even tevoren zijn tranentrekkend welkomstwoord. De temperatuur was
uitstekend, de wind speelde geen rol en toch was het avontuur bij voorbaat al
gedoemd te mislukken. De mist bleek ditmaal spelbreker te zijn, want het zicht was
nog geen 18 meter. Wevers, slim als hij is, schakelde direct over op een andere
tactiek. De insteek van de bijeenkomst was dit keer niet de kwantiteit, maar de
kwaliteit, aldus de coach, die al aan voelde komen, dat er geen dier te zien
zou zijn. Toch zette de club zich vol goede moed in beweging en al na dik een kilometer was
het prijs. Een 5-jarig hert was een gedeelte van zijn gewei vergeten en Wim
Brinkman lazerde bijna over het prikstel heen. Van gif wilde hij het ding een
eind weg gooien, maar Patrick Ikink zag er wel handel in en bood er een
vorstelijk bedrag voor. Om niet de hele tijd met het gereedschap te zeulen,
verstopte hij zijn hebbeding dik 1,5 meter onder de grond. Stel dat er meer
natuurliefhebbers zijn….
Je zag feitelijk geen hand voor ogen, maar toch
schoten er een tweetal reeën de verkeerde kant op. Juichend werd het duo
begroet en de ochtend kon natuurlijk al niet meer stuk. Het gezelschap trok
langzaam door het mooiste stukje Nederland, keek in de rondte maar behalve het
gefluit van tientallen vogels was het akelig stil. Totdat er ineens een groot
gevaarte opdook. Het schimmige silhouet zorgde ervoor dat Sanne Wisselink een
geweldige duik nam en in een greppel stil bleef liggen. Eenmaal dichterbij
gekomen, bleek het om een fotograaf te gaan, die net als wij ook al verdraaid
weinig wild voor de lens zou krijgen. Pure pech natuurlijk, maar de
gezelligheid maakt toch best wel veel goed. Na 4,36 kilometer hield Gerjo
Wevers plots stil. Tegen de bosrand meende hij toch echt een Schotse Hooglander
waar te nemen. Nu ziet Gerjo wel vaker dingen die er niet zijn, maar in dit
geval bleek hij toch akelig dicht bij de waarheid te komen. Er werden 2
verkenners op pad gestuurd, die met een omtrekkende beweging naderbij trachtten
te komen en deze missie slaagde. Het dier was moederziel alleen, maar de alerte
Brevoortse ambtenaar Daan Migchelbrink zag tot zijn grote schrik dat de
vleesklomp ongeduldig met zijn voorpoten begon te krabben en riep de voorste
linie met spoed terug. Een wijze daad, want de horens zijn meedogenloos scherp
als je er aan gespiest wordt.
De voltallige groep zette zich weer in beweging
en opvallend genoeg was het voortdurend Sabine Ikink die op kop sleurde. Met
haar zorgzame karakter wilde de Balse blondine voorkomen dat de rest van de
groep ook maar iets zou overkomen. Wat een heldin! Totaal onverwachts kwamen er
zomaar 5 reeën tegelijk buurten en we konden ons geluk bijna niet op. Sanne
Wisselink, emotioneel als altijd, pinkte snel even een paar traantjes weg bij
het zien van dit natuurschoon. Om de club wat af te leiden, begon ze maar snel
een verhaal over een rode paddenstoel met witte stippen, maar we hadden al lang
door dat het haar even allemaal te machtig af werd. De kolonie spechten zorgden
ervoor, dat onze tocht muzikaal begeleid werd en af en toe klonk het getokkel
op de boom zo hol, dat je het idee had dat er elk moment een eik om zou vallen.
Zou ook een beuk kunnen zijn, overigens.
Op dik 8 kilometer kregen we nog een
prachtig extraatje aangeboden. Een knoeperd van een Hooglander stond ineens
vlak bij ons pad te koekeloeren. Frank Roos, normaliter een enorme held op sokken, ging eens even polshoogte nemen.
Met grote verbazing bestudeerde hij het enorme klokkenspel van het imposante
dier en wilde dit in geuren en kleuren vertellen aan zijn groepsgenoten, die
echter allang en breed hun weg vervolgd hadden. De groep kwam weer bijna in het
zicht van de haven toen er nog een verrassing voorbij kwam. Het bleek de
bijzonder zeldzame Veluwaanse motvlinder te zijn, die vooral beroemd is om zijn
asgrauwe kleur. Werkelijk een plaatje…. Om het mooie avontuur nog even extra
glans te geven, werd er een hele fijne groepsfoto gemaakt en niet moe, maar wel
voldaan keerde het ijzersterke team AVAjanen terug naar de vertrouwde regio. Er
werd besloten om spontaan nog een lekker ontbijtje te organiseren en een
anoniem duo uit Barlo tekende voor dit smakelijke sluitstuk.
Twee
vragen staan er eigenlijk na deze 7e editie van het safari joggen
nog open: Waarom
worden de dieren, die zonodig in de Oostvaardersplassen afgeschoten moeten
worden, niet overgeplaatst naar de Veluwe, zodat wij ook wat meer kans op
succesvol spotten hebben Zal
het gewei bij de familie Ikink werkelijk worden gebruikt als kapstok of gaat
het toch dienst doen als speeltje voor de hond? Ik
heb nu al zin in de 8e editie!
Frank Roos
|
Foto's van het 7e Safari Joggen op de Veluwe
 |
| van rechts naar links Sanne Wisselink, Frank Roos, Gerjo Wevers, Patrick Ikink, Sabine Ikink, Daan Migchelbrink, Wim Brinkman en Geert Wevers |
Klik op de link voor de foto's van Daan Migchelbrink
woensdag 20 maart 2019
Wat deed Running Team Liemers in Griekenland?
 |
| Running Team Liemers bezig aan een zware baantraining |
Je bent met je trainingsgroep op trainingskamp geweest in Griekenland. Waarom daar?
“Onze trainingsgroep is
inderdaad naar Griekenland op trainingsweek gegaan. We verbleven in Loutraki,
niet een plek waar tot nu toe vaak mila-groepen heen zijn geweest, daarom
waarschijnlijk ook wat opvallend. Wij hebben een teamgenootje in Korinthe
wonen, dit ligt vlak bij Loutraki. Afgelopen zomer is zij voor het eerst bij
ons komen meetrainen en ook afgelopen november heeft ze weer 1,5 week
meegetraind. Super tof! Nu waren wij uitgenodigd om ook eens te kijken hoe het
bij haar was.”
De
lokale middenstand sponsorde jullie stage. Hoe zat dat precies?
“Jenny Papadimatou woont dus
in het Griekse Korinthe. Ze traint hier op schema’s van Titus en krijgt hulp
van de Griek Panos Theocharis. Hij helpt haar met allerlei dingen, zo ook met
het naar Nederland komen. Deze keer heeft hij geregeld, met ondersteuning van
de lokale middenstand, dat wij daar konden komen. We voelden ons echt heel
thuis en eigenlijk ook wel een beetje VIP. Toen we aankwamen stond er
onmiddellijk een bus voor ons klaar waarin Dimitrios Leisos ons naar het hotel
bracht en samen met Maria Petrou ons eigenlijk de hele week overal mee naar toe
heeft genomen. Het was echt heel bijzonder. De mensen waren onwijs hartelijk en
blij dat zij ons konden helpen op deze manier! Wij zijn ze dan ook heel
dankbaar. Ook het hotel was top geregeld en inclusief ontbijt. Lunch en diner
werd geregeld en hierbij hadden we keuze uit verschillende restaurants.”
Trainde
je heel anders of veel meer dan thuis? Wat was de zwaarste training?
“We hebben daar wel wat meer
gedaan dan thuis, omdat we ook allemaal vrij waren en ons even helemaal konden
focussen. Doordat alles dus al was geregeld en we zelfs niet over vervoer of
eten hoefden na te denken was dit goed mogelijk!
De zwaarste training was denk
ik voor de meesten de tweede baantraining. Een groot deel van de groep ging
voor het eerst dit seizoen op spikes lopen. Ik zelf niet, maar het tempo lag
wel een stuk hoger dan de afgelopen wintertrainingen, een echte training
richting het baanseizoen. Omdat we de dag ervoor kracht hadden gedaan begonnen
we ook allemaal met de nodige spierpijn, wat het er niet makkelijker op maakte!
Toch was het voor een ieder een top training!
De allermooiste training was
absoluut de training bij het meer die we op zaterdag hebben gedaan. We hebben
hier tempoblokken afgewerkt en zijn vervolgens even met de beentjes het water
ingegaan om daarna heerlijk te gaan lunchen met een prachtig uitzicht. Voor ons
allemaal een van de mooiste ervaringen.”
Was
het een succesvol trainingskamp?
“Het was echt een heel
succesvol trainingskamp, zoals ik al zei konden we ons echt helemaal focussen.
Dit heeft ook bijgedragen aan dat niemand pijntjes had of echt te moe was om
een training goed door te komen. Dat iedereen zo goed draaide hadden we nog
niet eerder meegemaakt, dus dat was zeker een groot succes! Kortom een perfecte
locatie met perfecte omstandigheden. Wij hebben enorm genoten en zouden het dan
ook zeker aan andere groepen aanraden!”
Waar
gaan we je binnenkort in actie zien?
“Aankomende zondag zal ik
deelnemen aan de Parelloop. Samen met Daan, Frank, Robin en Bregje zal ik naar
Brunssum afreizen.” (bron)
zondag 17 maart 2019
Foto's van de 5e Stevensloop in Nijmegen
 |
| Jaap Sijtsema en Diederik Verbakel |
Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief
 |
| Het was top! |
Abonneren op:
Posts (Atom)