 |
| Net voor de start van de 4e Lochemse Bergloop Hans Monasso en Gerrit Dijkslag stonden zaterdagmiddag beide aan de start van de 4e Lochemse Bergloop. Hans deed over de ongeveer 10,5 kilometer lange afstand 48.24 minuten, terwijl Gerrit ruim 1 1/2 minuut langer nodig had (50.08 min). Andre Neerlaar (48.22 min) en Boyke Knippers (44.59) waren wat sneller dan de Aaltense atleten. Klik op de link voor alle uitslagen |
Posts tonen met het label Barchem. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Barchem. Alle posts tonen
zondag 5 april 2026
Uitslagen van de 4e Lochemse Bergloop
zaterdag 4 april 2026
Woest Lochemsebergloop trekt recordveld in zonnig paasweekend
 |
| Ideale weersomstandigheden met de Lochemsebergloop BARCHEM – Onder ideale
omstandigheden is op zaterdag 4 april 2026 de vierde editie van de Woest
Lochemsebergloop uitgegroeid tot een groot succes. In het paasweekend genoten
honderden lopers van een uitdagend parcours over de Lochemse Berg, waar sfeer,
sportiviteit en natuur samenkwamen. Met maar liefst 471 inschrijvingen,
waaronder bijna 100 kinderen en tientallen Berkellanders, sprak de organisatie
van een “ongekend deelnemersveld”. De combinatie van een uitdagend bosparcours en perfect loopweer zorgde voor snelle tijden én tevreden gezichten. De deelnemers konden kiezen uit een kidsrun van 1 kilometer en de traditionele afstanden van 5 en 10 kilometer, die over de karakteristieke bospaden van de Lochemse Berg voerden. Sterke prestaties op 5 en 10
kilometer Op de 5 kilometer bij de dames
ging de winst naar Clara Kets in 24:43. Zij bleef Ulrike van den Nulft en
Astrid van Velden voor, die respectievelijk tweede en derde werden. Bij de mannen was het podium
volledig snel bezet: 1. Dennis Brandenburg – 19:26 2. Mark Groot Bronsvoort –
19:32 3. Stijn Westerbeek – 19:46 Snelle tijden op de 10 kilometer Ook op de 10 kilometer werd op
hoog niveau gelopen. Bij de vrouwen was de winst overtuigend voor: 1. Dieske Kruisselbrink –
41:33 2. Maaike Mosterd – 51:12 3. Esther Strijker – 51:54 Bij de mannen ontstond een spannend podium: 1. Caimin Stevens – 41.19 2. Rudie Lammers – 41.36 3. Edwin Wentink – 42.11 “Trots en op naar het
jubileum”
De organisatie kijkt met grote tevredenheid terug op het evenement. “Alles viel op zijn plek: het weer, de opkomst en de sfeer. Dit is precies waar we het voor doen,” aldus de organisatie. Met deze succesvolle editie groeit het evenement verder uit tot een vaste waarde in de regionale hardloopkalender. De blik is inmiddels gericht op volgend jaar, wanneer de loop zijn vijfjarig jubileum viert met Woest Sport uit Borculo als sponsor. “Dat willen we natuurlijk extra bijzonder maken,” klinkt het veelbelovend. (bron) |
zaterdag 5 april 2025
Uitslagen van de 3e Lochemse Bergloop in Barchem
 |
| Tonnie Rave en Hans Monasso |
Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:
1 kilometer: Devin Overkamp 7.00 min
5 kilometer: Lobke Hendriksen 21.19, Evie Scholten 28.04, Wim Rensink 28.38, Kimm Overkamp 39.26
9.5 kilometer: Hans Monasso 48.20, Bart Overkamp 50.43, Tonnie Rave 53.41, Marloes Blekkink 61.41, Shanna Klein Geltink 61.41
Klik op de link voor alle uitslagen
zaterdag 6 april 2024
Foto's van de Bergloop in Lochem
 | ||
| De start van de 9.5 kilometer met Gerrit Dijkslag en Harm te Hennepe Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen jeugd 5 kilometer 9.5 kilometer
|
Uitslagen van de Bergloop in Lochem
 |
| Gerrit Dijkslag Uitslagen Aaltense atleten: 5 kilometer: Lobke Hendriksen 22.27 min, Dirk-Jan Robbe 30.37 min 9.5 kilometer: Harm te Hennepe 45.19 min, Gerrit Dijkslag 46.45 min, Hans Monasso 60.45 min Klik op de link voor alle uitslagen uitslagen site organisatie |
 |
| Harm te Hennepe |
zaterdag 1 april 2023
Foto's van de Lochemse Bergloop
 | ||
| Hans Monasso Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen jeugd 5 en 9.5 kilometer
|
zaterdag 26 juni 2021
Hoogtestage AVA'70 in groene speeltuin
 |
| De 25 graden vormde eigenlijk best lekker hempjes weer |
Er zijn van die dagen dat er zoveel mooie en indrukwekkende sportmomenten zijn, dat je tot diep in de nacht druk bent om alles te verwerken. Zaterdag 26 juni jl. was zo`n bijzonder etmaal…..
Bij de Grand Prix in het Oostenrijkse Stiermarken rijdt Max Verstappen zich op fenomenale wijze naar pole position. In de pitstraat staat concurrent Hamilton hoofdschuddend bij zijn Mercedes en hij weet voldoende: meer dan de titel “best of the rest” zit er dit weekend niet in. In Frankrijk gaat op dezelfde dag de Tour van start, waarbij Alaphilippe er gelijk vol inkletst en het geel pakt. Nadien gaat het vooral om de valpartijen, waarbij het onnozele gedrag van toeschouwers zorgen voor de nodige blikschade, flink wat asfalteczeem en heel veel boze renners. In de Amsterdam-arena laat Denemarken even zien aan Frank de Boer en c.o. hoe je met dominant voetbal het publiek op de banken krijgt en ook nog eens wint. Op het Veluwse vakantie park “de Schijf” in Barneveld wordt de 86-jarige Gerrit van der Steen voor de 4e keer op rij Nederlands kampioen simultaan sjoelen voor veteranen. Kortom het was een geweldige zomerse sportdag met tal van hoogtepunten en opmerkelijke prestaties, die veel stof tot gesprek vormden.
En juist op deze memorabele dag had men bij AVA`70 ook nog eens een hoogtestage in Lochem gepland en dat is natuurlijk ook zeker vermeldenswaardig. Een zeer gemêleerd gezelschap stond op het afgesproken tijdstip paraat voor een pittige heuveltraining. Er was besloten om niets aan het toeval over te laten en zo gebeurde het, dat er maar liefst 2 gespecialiseerde trainers klaar stonden om de groep atleten onder handen te nemen. Geert Kip, de enthousiaste Hollenbergbewoner, gaf aan ook in Lochem alle paadjes te kennen. Tenminste, die overtuigende indruk wekte hij zeker op het kleurrijke clubje dravers. Het andere kopstuk was niemand minder dan Andre Bleumink. Hij kent elke meter is dit uitgestrekte natuurgebied en zijn voetafdruk staat dan ook op vrijwel elke boomwortel. “De Bleumink-shuffle”, korte trailpasjes en daarbij de elegante romphouding, is bovendien in de hele regio bekend, dus hoe compleet kan een training zijn?
De keuze was in principe vrij simpel: als je kiest voor Geert als gids ben je een uur op pad, ga je voor Bleumink dan krijg je een extra bonus voor je kiezen. Vol goede moed gingen de AVA-janen vergezeld van enkele enthousiaste gastlopers op pad en doorkruisten het Lochemse bosgebied op verschillende manieren. Om het gestel af en toe te prikkelen waren er enkele versnellingen voor de uitslovers ingebouwd, alsof het nog niet inspannend genoeg was. De 25 graden vormde eigenlijk best lekker hempjes weer, maar tussen de bomen viel de wind in zijn geheel weg en dat zorgde voor een beste zweetproductie. Ondertussen werd en door de lopers wel volop genoten van het bijzonder gevarieerde landschap, waar de konijnen en hazen nog vrij rond kunnen dartelen, de eekhoorntjes van boom naar boom wipten en de muggen in het zonnetje dansten. Dit laatste was overigens minder prettig, want af en toe zochten ze toch wat afleiding en dan is zo`n drijfnat lijf toch blijkbaar een aangename prooi. Onderweg moest je overigens niet alleen rondkijken en genieten van de natuur, maar ook nog eens je blik richtten op het parcours en de loper voor je. Het regenwater had immers de boomwortels volledig blootgelegd en schoongespoeld en dit waren er veel, heel veel. Een strompelpartij kon natuurlijk ook niet uitblijven, maar gelukkig was de schade louter emotioneel, dus daarvoor hoefde verder geen specialist ingeschakeld te worden.
Geert en zijn vrouwelijke gevolg vonden het na dik een uur ploeteren welletjes en zochten de verdiende schaduwrijke omgeving op. De coach was apetrots op de prestaties die er aan de dag werden gelegd tijdens de hoogtestage. De Bleumink-clan passeerde in optocht het terras, waar de bezoekers verbijsterd keken naar de uitslovers, die zich op gingen maken voor het toetje. Dit bestond uit de beklimming van de trappenheuvel, het passeren van het kapelletje en als uitsmijter een gevoelige ontmoeting met “de Moordenaar.” Its all-in the name, maar pijn deed het in ieder geval wel…. Op het buitenterras van de Kale Berg werd er verkoeling gezocht en gedronken, waardoor er op ontspannen wijze ook voor deze atleten een einde kwam aan een even prachtige als pittige hoogtestage in de groenste speeltuin van de Achterhoek! (FR)
zondag 30 mei 2021
Berkel Waypoint Challenge: Zutphen-Barchem
 |
| Andre en Rik Nadat Rik en ik een paar weken
geleden onze eerste etappe van de Berkel Waypoint Challenge gelopen hadden (van
Oldenkotte aan de grens naar Barchem) was het nu tijd voor deel twee.
Logischerwijs zou je zeggen dat we nu van Barchem verder stroomafwaarts naar
Zutphen zouden lopen tot het punt waar de Berkel in de IJssel uitkomt. Maar aangezien het qua
logistiek handiger was om met de trein naar Zutphen te reizen en dan via de
Berkel naar Barchem te lopen zaten wij ’s morgens om 8:30 in een bijna leeg
boemeltje. Na afloop met je zweterige en modderige hardloopkloffie aan in de trein
zitten maak je immers niemand blij mee. Halverwege onze treinreis kletterde de
regen tegen de ramen van onze wagon. Een blik op Buienalarm leerde ons dat we
beter eerst rustig een bak koffie konden halen op station Zutphen. Daarna zou
het hopelijk de hele dag droog zijn. Na onze bak koffie deden we de
overbodige kleding in onze rugzakken en liepen we eerst naar de monding van de
Berkel. Dat bleek niet meer te zijn dan een stuw in de havenkade, maar het was
toch even een momentje. We zetten onze GPS aan en liepen een stukje door de
oude Hanzestad Zuthpen. De Berkel is tegenwoordig blijkbaar meer een soort
stadsgracht, terwijl er vroeger echt op gevaren werd met de befaamde
berkelzompen. De karakteristieke Hanzepanden vind je meer in de oude
binnenstad, maar een stuk van de oude stadsmuur was meteen ons eerste waypoint. Eenmaal buiten Zutphen
verandert het aangezicht van de Berkel regelmatig. Op sommige plekken is het
een smal riviertje dat door bomen geflankeerd wordt en op andere plekken wordt
ze breder en stroomt ze rustig tussen de weilanden door. Vroeger was deze
streek erg in trek bij de adel en de rijken. Tal van buitenhuizen en kastelen
zijn er te vinden, Een mooi voorbeeld hiervan is huize de Voorst, tegenwoordig
eigendom van de Politie. Nu ook een Viking Waypoint, dus even een foto schieten
als bewijs. Hoewel het niet regende en er
ook geen neerslag meer verwacht werd bleven we niet helemaal droog. De paden en
maaipaden langs de Berkel waren op sommige plekken behoorlijk nat en modderig.
We hielden de voeten in ieder geval de hele weg niet droog. Maar de temperatuur
was prima om te lopen en aangezien we de wind in de rug hadden leek het prima
voorjaarsweer. Ook de watervogels hadden geprofiteerd van het voorjaar. Overal
zagen we zwanen, ganzen, eenden en waterhoentjes met jongen zwemmen. Altijd een
mooi gezicht. Zo onderweg kom je nog eens
mensen tegen en maak je af en toe een praatje. Zo kwamen we iemand tegen die
spontaan vroeg of we wel eens van de Berkel Waypoint Challenge gehoord hadden….
Ik viel zowat achterover. Wat is de kans dat je iemand tegenkomt die daar van
gehoord heeft? Na een leuk gesprekje liepen we weer verder langs de meanderende
Berkel bij Almen. De rivier is hier echt mooi in oude staat hersteld. Ter
hoogte van de Velhorst maakten we even een kleine detour en maakten we een lus
over het landgoed. Op zich een mooie toeristische lus, maar wat mij betreft
hadden we ook gewoon langs de Berkel verder mogen gaan. Maar we vermaakten ons
prima en we tikten de kilometers rustig weg. De waypoints waren ook goed te
vinden en zo schoten we lekker op. Het stuk van de Velhorst naar
Lochem was eigenlijk heel simpel de oever van de Berkel volgen. Wel een stuk
waar ik nog nooit geweest was en bijzonder rustig. Het stuk van Zutphen tot
Almen kende ik eigenlijk al van de MST route Ruurlo-Zutphen, maar hier kwamen
we op relatief onbekend terrein. Grasland en bosjes aan beide kanten van de
Berkel met koeien en schapen. Grasland dat wuifde in de wind klaar om gemaaid
te worden en mais die ook al overal net boven de grond uitkeek. Kivieten
scheerden over ons hoofd om ons van het nest weg te lokken. Als rasachterhoeker
voelde ik me helemaal thuis. Bij Lochem was het even gedaan
met de natuur. Via een villawijk en wat nieuwbouw werden we door de stad geleid
langs allerlei koloniale panden om daarna pas weer bij de Berkel terecht te
komen. De Cloese hadden we vorige keer ook gezien dus we wisten dat we alleen
nog maar de Lochemse Berg over hoefden te steken om bij eetcafé de Kale Berg
uit te komen. Ook deze keer weer onze finish waar na bijna 30 kilometer lopen
wat loopvrienden ons op zaten te wachten. Heerlijk nakletsen met vrienden op
het overdekte terras onder de heater met een warme chocolademelk met slagroom,
kun je een betere afsluiting wensen? De hele Berkel in Nederland hebben we nu
afgelopen. Het volgende deel zal even moeten wachten tot de Covid maatregelen
in Duitsland ook teruggedraaid worden. Andre Bleumink  |
zondag 2 mei 2021
Berkel Waypoint Challenge: Oldenkotte-Barchem
 |
| Bij de Mallumse molen in Eibergen Door de Coronacrisis is het
aantal trailevenementen tot een minimum beperkt. De Waypoint Challenges van
onze Viking vrienden zijn dan ook een welkome uitdaging. Eén van de nieuwste
ideeën is de Berkel Waypoint Challenge. De Berkel is een riviertje met de
oorsprong in het Duitse Billerbeck en mondt uit in de IJssel bij Zutphen. De
rivier had ooit als enige doel om Achterhoekers en Tukkers uit elkaar te
houden, maar werd daarnaast ook gebruikt voor vervoer over het water met de
beroemde Berkelzompen. In het verleden is de Berkel sterk gekanaliseerd om
water zo snel mogelijk af te voeren. Sinds enkele tientallen jaren zijn de
ideeën daarover nogal veranderd en wordt er veel geld en energie gestoken in
het herstellen van de natuurlijke loop en bijbehorende biotoop. Voor de Challenge zijn er
overal langs de Berkel waypoints uitgezet die gevonden moeten worden. Je kunt
hiervoor gebruik maken van allerlei paadjes die de Berkel volgen of simpelweg
het maaipad volgen langs het water. De waypoints zijn vaak typische punten in
het landschap en meestal best fotogeniek. Ik nam mijn cameraatje dus maar weer
mee. Aangezien Duitsland nog ontoegankelijk is wegens de Coronamaatregelen
besloten Rik en ik eerst maar eens de etappe van Oldenkotte aan de grens tot
aan Barchem te lopen. 35 Km genieten van het voorjaar langs het water, eendjes
kijken. Het beloofde een mooie dag te worden. Nadat we gedropt waren in
Oldenkotte liepen we de eerste kilometers te genieten. De oude waterloop is
weer teruggebracht in oude glorie en de oevers zijn prachtig. Helaas zijn er
ook nog stukken die nog de gekanaliseerde versie zijn, maar ook daar is de
natuur al stukken mooier dan ik me weet te herinneren uit mijn jongere jaren.
En ook langs de rivier is van alles te zien wat het de moeite waard maakt om je
een dagje uit te sloven. Via de Mallumse Molen in Eibergen liepen we naar het
Hambroek bij Borculo. Onderweg namen we steeds de tijd om wat te eten en te
drinken en natuurlijk wat foto’s te maken. Het weer veranderde onderweg
zo ongeveer iedere tien minuten. Van een prachtige lentezon tot zwaar bewolkt
en een koude wind recht van voren. Prachtige Hollandse wolkenluchten waar een
oude meester blij mee zou zijn, maar waar ook regelmatig wat uit kwam vallen.
Maar de paar druppels die vielen mochten de pret niet drukken. Het lopen van
waypoint naar waypoint leidde de aandacht ook mooi af van het feit dat het voor
Rik de verste afstand was die hij dit jaar tot nu toe gelopen had. Het venijn zat deze etappe
echter in de spreekwoordelijke staart. Nadat we een foto van de Cloese gemaakt
hadden mochten we in één lijn de Lochemse berg op naar de Belvedère. Een mooie
klim, maar de benen waren het er niet meer mee eens…. Gelukkig mochten we
daarna de afdaling naar eethuis de Kale Berg, waar we opgehaald zouden worden.
Tot onze verassing werden we opgewacht door een paar loopmaatjes en konden we
onze tocht afsluiten met een gezellige nazit op het terras. Lekker dat dat weer
mag. Onderweg heb ik weer opnames
gemaakt met mijn cameraatje en het resultaat zie je hieronder. Deze keer zonder
muziek, de geluiden van de vogels en het water spreken voor zich zelf. |
Andre Bleumink
zondag 13 oktober 2019
Foto's van de 7e Lochemtrail in Barchem
 | ||
| Wim Brinkman (links) en Frank Roos bezig aan hun halve marathon Klik op de link voor de foto's van Eduard Camping fotoalbum
|
Uitslagen van de 7e Lochem Trail in Barchem
 |
| Taart met dank aan Mathias Welz, winnaar op de 31 kilometer |
Klik op de link voor alle uitslagen
zondag 7 april 2019
Uitslagen van de 9e Lochemse Bergloop in Barchem
 |
| De flyer van de Lochemse Bergloop Klik op de link voor de uitslagen uitslagen site organisatie |
zondag 18 november 2018
Verslag van de 6e Lochem Trail in Brachem
 |
| De Groenlose groep |
Nu dat lukte, voor een aantal
stond het licht op groen totdat we een appje van Annemarie kregen, met het
bericht dat ze een breukje in haar voet had opgelopen op weg naar een training.
Ap Scheers nam haar plaats in op voorwaarde dat hij een rokje aan zou doen.
Maar met Vincent, John, Frank, Jan, Peter, Maria en ikzelf hadden we een mooie
groep voor de 21 km. De dag ervoor ging ik nog snel even winkelen bij Sport-balance in Breedenbroek voor een lange
tight, een shirtje en een paar sokken. Aan de outfit kon het dus niet liggen.
Bij het ophalen van het
startnummer kwamen we nog meer bekenden tegen. Zo deden Rene, Mark, Monique en
Raymond ook mee, maar dan aan de 11 km, en Henrie deed zelfs de 31 km. Achteraf
had ik nog een aantal bekenden gemist, volgens de berichtjes op Facebook. Het
was dus weer een gezellig samenzijn. Maar veel tijd was er niet, we moesten op
weg naar de start bij de Kale Berg. Nog snel nam onze fotograaf van vandaag,
Carla, even een groepsfoto en toen gingen we op weg.
Stilzwijgend hadden we
afgesproken om met de groep bij elkaar te blijven tot aan de drankpost, maar
dat werkte niet. Peter was al snel in geen velden of wegen meer te zien en Inge
en Vincent hadden ook een net te hoog tempo voor mij. Het is belangrijk om
rustig te beginnen, omdat het venijn van deze 21 km in de staart zit. De eerste
kilometers liepen we op voor ons bekend terrein, maar het was verraderlijk met
al die bladeren op de boomwortels en dan ook nog vaak een verblindend zonnetje.
Maar we hadden niets te klagen, het was perfect loopweer, droog een beetje fris
en een lekker zonnetje.
Na het bos te hebben verlaten
gingen we naar de overkant naar de toren en de ons bekende trap. Het liep tot
nu toe wel lekker, maar ik kon geen tempo maken. De benen waren nog te zwaar van
een training op vrijdagavond in de sportschool, achteraf dus geen goede combi.
De laatste weken had ik een aantal weken weer op asfalt meegetraind, maar daar
had ik toch last van met mijn achillespees. Ondanks dat ik goed had gerekt en
warm had gelopen voelde ik deze wel, maar het was nog niet pijnlijk. Ik liet de
rest van de groep lopen en ging mijn eigen tempo lopen samen met Ap. Ook hij
had al lang deze afstand niet gelopen en had het ook zwaar. Bij het
bungalowpark ging Ap zelfs onderuit, maar stond gelukkig meteen weer op.
Samen gingen we zo op weg naar
de drankpost op zo’n 13 km. Er zaten lange rechte zandwegen in het parcours die
keihard waren en dan ook nog stukken asfalt, dit liep niet fijn met
trailschoenen aan. Ik was bang dat mijn achillespees zou gaan opspelen, maar
dat viel mee. Bij de drankpost snel een stukje banaan en wat sportdrank genomen
en toen weer verder. De stukken in het bos liepen lekker, al was het wel
zwaarder aan het worden.
Na door een stal met koeien te
hebben gelopen moesten we door een droge sloot en toen weer zo’n lange rechte
zandweg. Ik hoorde achteraf van andere deelnemers dat zij die stukken fijn
vonden om bij te komen, maar voor mij waren ze saai en te hard. Langzaam kwamen
we weer op bekend terrein en de kilometers gingen snel voorbij. Op zo’n 16 km
nam ik nog even een gelletje om zo de laatste kilometers een beetje extra
brandstof te hebben. We namen nog een slokje water en maakten ons op voor de
finale. Bij de oversteek van de Barchemseweg, moesten we even stoppen voor
enkele auto’s, en toen merkte ik dat ik er doorheen zat, ook Ap had het
helemaal gehad, maar we moesten nog een pittig stuk.
Aan de overkant wachtte ons
een pittig klimmetje en dan het pad naar de toren. Er was die dag ook een
wandeltocht en de deelnemers keken ons vol bewondering aan en moedigden ons ook
hartverwarmend aan. Ik was blij om boven bij de toren te zijn en toen kon
afdalen. Dat ging wel weer lekker, in tegenstelling tot Ap, want afdalen vindt
hij maar niets, zeker niet als je niet goed kunt zien waar je loopt. Eenmaal
beneden wachten we op elkaar om samen de oversteek te maken naar de Barchemse
kant.
We kwamen steeds dichter in de
buurt van de finish en konden de speaker al horen, maar we wisten dat we nog
een extra lusje moesten maken. Op karakter liepen we de laatste kilometer en
daalden als laatste af in de kuil achter de Kale berg en kwamen hand in hand
over de finish. We waren beide kapot en moesten eerst even wat drinken om op
adem te komen. De rest van de groep stond ons op te wachten en was al weer fris
en fruitig.
Met een bekertje cola in de
hand liepen we naar de camping om ons om te kleden, want het was toch fris. Met
moeite kleden we ons om, we waren stijf en kapot, en namen een lekker bakje
erwtensoep in de kantine. Nog even napraten, maar daarna gingen we toch snel op
weg naar huis om te douchen. We hadden met de groep om 16:00 uur alweer
afgesproken bij het Brouwersnös in Groenlo om te borrelen en wat te eten. De
speciaal biertjes kwamen wel aan, maar smaakten ook heerlijk en het eten was
perfect. Al met al een perfecte afsluiting van een mooie maar zware zondag. Er
is nog ruimte voor verbetering zullen we maar zeggen.
Rik Delsing
 |
| Een perfecte afsluiting van een mooie maar zware zondag |
Uitslagen van de 6e Lochem Trail in Barchem
 |
| Rik Delsing in de prachtige omgeving van Lochem |
zondag 8 april 2018
Foto's en uitslagen van de 8e Lochemse Bergloop in Barchem
 |
| van links naar rechts Tracey Jewell, Eric Hoogerbrug, Dirk-Jan Robbe, Wim Rensink en Lars Hoogerbrug. Op de hurken Katja Demkes en Wim Brinkman Uitslagen: 5 kilometer: Katja Demkes 23.44 min, Dirk-Jan Robbe 25.48 min 10 kilometer: Wim Brinkman 47.09 min, Wim Rensink 51.37 min, Lars Hoogerbrug 57.31 min, Eric Hoogerbrug 57.31 min, Tracey Jewell 57.44 min Klik op de link voor de foto's van Björn Demkes |
zondag 15 oktober 2017
Verslag en uitslagen van de Lochem Trail in Barchem
 |
| AVA'70 leden in Lochem
Wie mijn verhalen een beetje
volgt, weet dat ik nogal eens de grenzen op zoek van mijn mogelijkheden op
trailgebied. Vaker wel dan niet kom ik volkomen uitgewoond over de streep en is
het plezier op dat moment nog even ver te zoeken. Dat komt dan later weer. In
de trainingen is het meestal andersom, daar staat plezier voorop. Zeker tijdens
groepsloopjes etc. is plezier het belangrijkste. Vaak eigenlijk nog leuker dan
een wedstrijd. Deze keer zou de Lochemtrail een beetje een combinatie worden,
tenminste dat was de bedoeling. Met een groepje trainingsmaatjes van AVA’70
zouden we de 21 km doen. Een ander groepje zou de 11 km gaan doen. Voor de
start was het al een vrolijke boel, waarbij een groepsfoto natuurlijk niet
mocht ontbreken.
Direct na de start mochten we
omhoog de Kaleberg op, goede warming up en de toon was meteen gezet voor de
komende kilometers. In de ochtendzon
kwamen de herfstkleuren al mooi tot hun recht. Paar keer omhoog en omlaag via
allerlei mooie bospaadjes en daarna richting de Lochemse Berg. Ons groepje liep
in een rustig tempo en er was volop ruimte voor grappen en grollen. Medelopers
in de buurt werden daar volgens mij af en toe helemaal flauw van…. Hoofdaanstichter
van de vrolijkheid Marco werd echter al vrij snel minder vrolijk. Na een mooi
wegseizoen kon hij de mentale oversteek naar de trails blijkbaar niet aan.
Tussen de oren kwam het niet goed en van de oren verder naar beneden ook niet.
Hij besloot af te haken en naar de 11 km over te stappen.
Na veel enkelproblemen
afgelopen maanden durfde Rianne nog niet
vol vertrouwen te vlammen op de technische klimmetjes en afdalingen. Na nog de
Paaschberg overwonnen te hebben was ze er duidelijk over. We moesten maar
verder lopen, ze kwam wel wat later… Het leek wel het liedje van Drs P waarin
er steeds een kindje uit de trojka wordt gegooid… Onverstoorbaar gingen we
verder met zijn viertjes, aangevuld met wat lopers die bij ons in de buurt
liepen. Nu werd het wat vlakker en ging
het richting de camping. Prima te lopen stukken, wel wat saai in mijn ogen.
Anderen vonden het lekker om even bij te komen. Doordat het vlakker werd ging
het tempo heel iets omhoog, maar nog steeds goed te doen.
Bij de verversingspost deden
we ons even te goed aan alles wat er te eten en te drinken was. Voor een 21 km
eigenlijk bijna niet nodig als je met een racevest loopt waar je zelf wat te
drinken in meeneemt, maar wel heel lekker… Hierna een stuk door een bosje en
daarna mochten we een stukje door de stal van een boer. De lucht van koeien in
de stal deed me denken aan vroeger, maar ik had geen tijd om daar lang bij stil
te blijven staan. Verder door de modder tussen de voerkuilen. Mijn schoenen bleven
nog net aan mijn voeten. Van hieruit ging het weer terug richting de finish en
ergens raakten we Peter kwijt. Die kon het tempo wat steeds wat verder omhoog
ging net niet meer bijbenen. Weer eentje uit de trojka gevallen…. Eric, Tracey
en ik voerden het tempo nog heel iets op aangezien we over redelijk harde
vlakke paden liepen en zo begonnen we vrolijk medelopers in te halen.
Dat is natuurlijk altijd een
lekker gevoel als je nog zoveel over hebt dat je kunt versnellen aan het eind
en dan een inhaalrace begint. Onze trojka pikte de ene na de andere loper in.
Het tempo zat er goed in, terwijl ik toch nog wel het gevoel had dat ik kon
genieten van de herfstkleuren in het bos en alles. Het feit dat ik de weg prima
weet in dit gebied helpt daarbij natuurlijk ook. Met nog enkele kilometers tot
aan de streep kwamen we weer terug bij de Lochemse Berg. Een nare lange klim
claimde het volgende slachtoffer uit onze trojka. Tracey haakte af en kon ook
in de afdaling niet meer bijkomen. Eric en ik zetten nog maar weer eens wat
aan. Ik keek af en toe uit mijn ooghoeken naar hem om te zien hoe het er voor
stond. Beetje stangen is natuurlijk altijd leuk en ik was van plan om hem even
heel diep te laten gaan in het laatste stuk. Maar daarvoor moest ik ook stevig
tempo lopen, knallen dus op dat laatste stuk.
Nog een paar valse klimmetjes
en lekker snelle afdalingen kwam uiteindelijk de finish dichterbij en met een
grote grijns kwamen Eric en ik over de streep. Na een paar minuutjes gevolgd
door Tracey en nog wat later door Peter en Rianne. Terug bij camping Reusterman
zaten onze maatjes van de 11 km al lekker in het zonnetje te genieten van een
lekkere gratis bak snert. Ook zij hadden een heerlijke Lochemtrail gehad. Goed
georganiseerd, goed uitgepijld en heerlijk kleinschalig. Wat een geweldige
loop. Eentje die meer deelnemers verdiend.
|
zondag 2 april 2017
Foto's en uitslagen van de Lochemse Bergloop
 |
| Tracey Jewell en Eric Hoogerbrug |
7.5 kilometer: Rianne Fokkers 44.06 minuten, Kevin Velthuys 49.28 minuten, Karin Schwiening 1:03:16
15 kilometer: Tracy Jewell 1:26:26, Eric Hoogerbrug 1:26:26
Klik op de link voor alle uitslagen en foto's van Mischa Visser
uitslagen
deel 1
deel 2
site organisatie
zondag 16 oktober 2016
Verslag van de 4e Lochem Trail in Barchem
 |
| Carla Hoornenborg |
De start is weinig spectaculair mede doordat er ook niemand
persé vooraan wilde staan. Maar om klokslag 10 uur zijn we dan toch weg. Het
parkoers is de eerste 6 km mooi geaccidenteerd over de Lochemse Berg die ik
natuurlijk goed ken van alle trainingen die we daar gelopen hebben. Daarna gaat
het vanaf de hockeyvelden bij Lochem richting Vorden en wordt het vooral vlak. Ik had mij voorgenomen om in voorbereiding op de Bello
Gallico de komende vier marathons op een rustig trainingstempo te lopen van
gemiddeld max. 9 km/h. hoe vaak ik dit ook probeer het wil maar niet lukken. Nu
loop ik bewust met de handrem er op en toch krijg ik de kilometertijd maar niet
onder de 6 minuten. Dan maar niet meer op het horloge kijken en gewoon op
gevoel gaan lopen. Na ca 12 km slaat de halve linksaf en mogen de 31 en 42 km
rechtdoor het Grote Veld in. Een prachtig natuurgebied tussen Lochem en Vorden
met heerlijke bospaden. De verzorging bij 14 km is prima van alles te drinken
en dat smaakt nu best wel want met de zon erbij is het toch lekker warm
geworden. Heb de hele weg al alleen gelopen en na ongeveer 20 km kom ik een
loper achterop die wat last van kramp heeft en het wat rustiger aan wil doen.
Jammer, ik had graag met iemand samen op en zo de tijd wat de doden.
Bij het 29 km punt komen we weer op de route van de 31 km
maar zie daar op een enkeling na ook geen lopers meer van. Ondertussen begin ik
aardig opgedroogd te raken en snak echt naar een verzorgingspost. Meende zelf
dat dit bij 29 km was, maar dit blijkt dus bijna bij 34 km te zijn. Helaas was
daar bijna alles op en moest ik het met een bekertje water en een krentenbol
doen. Even lekker gezeten om het eten weg te spoelen en een klein rustmomentje
te pakken. Het gemiddelde ligt daar nog steeds net iets boven de 10 km/h dus de
geplande eindtijd van 4.30-4.40 uur moet er wel in zitten mits er niks geks
gebeurd. Ik haal nog een iets te hard gestarte loper in en na een
vervelend lusje door een stal en over de crossbaan is het eind al in zicht.
Binnendoor, even de grote weg oversteken, de Belvedère beklimmen en op na de
finish. Pak op het steile stuk naar de Belvedère nog even een wandelmomentje om
een laatste gelletje en water te nemen en ik wordt al dribbelend ingehaald door
een wat oudere ‘heer’ waarmee ik aan het begin al tot tweemaal toe tevergeefs
een gesprek aan heb proberen te knopen. Ook nu weer precies hetzelfde, geen
reactie op een vraag en opmerking. Stik er maar in, dacht ik nog. Blijf zo’n
dertig meter achter hem lopen en in de laatste twee kilometer halen we nog twee
lopers in.
Ik loop vlak voor de finish nog bijna verkeerd door bovenin
(bij het huisje) bijna het pad van de Lochemse Bergloop-finish aan te houden
zoals dit ook op de site stond, maar blijkbaar hebben ze dit vandaag veranderd.
Mijn voorganger is nu ineens 100 meter weg en dat maak ik in een halve
kilometer niet meer goed. Vlakbij de finish staat nog één keer een dranghek op
het pad bij een vijfsprong en je moet daar goed kijken welk pad je moet hebben.
Het is het 2e pad over een boomstronk en buigt daarna snel naar rechts af
richting finish. Daar aan gekomen zie ik mijn voorganger nergens, maar na
blijkt nu, heeft hij het derde pad gekozen en zodoende een lusje teveel gelopen
en komt 1 minuut na mij binnen. Probeer nog even of er nu wel een gesprek mee
te voeren valt maar geef het al gauw op, wat een azijnpisser. Mijn eindtijd blijkt 4.13.32 te zijn, oftewel een
gemiddelde van precies 10 km/h en een vijfde plaat. Ben er wel blij mee want
het ging redelijk makkelijk. Aan de andere kant was de training juist bedoelt
om langzaam te lopen, maar ja. Mijn chip kan ik omruilen voor een kop
erwtensoep en die gaat er lekker op het terras zittend wel in. Ik vond het een prachtig parkoers alleen had het van mij
wel wat zwaarder mogen zijn want 293 hoogtemeters op mijn Garmin is niet echt
spectaculair. Ben ook benieuwd of er gezien de geringe deelname volgend jaar
nog een vervolg op komt. Nu eerst een paar dagen rust en uitwaaien en dan op 30
oktober het NK Trail in Schoorl.
Groeten,
Henrie Drenthel
 |
| Net voor de start van de kleinschalige marathon |
zondag 18 oktober 2015
Uitslagen van de 3e Lochem Trail in Barchem
 |
| van links naar rechts: Walter Vaags, Eric Hoogerbrug, Dennis Woeltjes, Wim Brinkman, Gerrit Dijkslag en Evelien Hillen |
Uitslagen leden AVA'70
21 kilometer: Dennis Woeltjes 1:45:38 en Wim Rensink 1:52:51
31 kilometer: Gerrit Dijkslag 2:24:27, Wim Brinkman 2:48:18, Evelien 3:24:39. Eric Hoogerbrug 3:24:39 en Walter Vaags 3:24:39
Klik op de link voor alle uitslagen
zondag 12 april 2015
Uitslagen en foto's van de 5e Lochemse Bergloop
 |
| Dennis Woeltjes Uitslagen Aaltenaren en AVA'70 leden: 7,5 kilometer: Ruud Baars 32:31 min, Wim Rensink 34:44 min, Dirk-Jan Robbe 36:02 min, Mariska van den Berg 48:31 min, Samantha Zegers 48:31 min en Anke van Pel 48:31 minuten 15 kilometer: Dennis Woeltjes 1:06:16, Andre Bleumink 1:12:30, Eric Hoogerbrug 1:21:38 en Imelda Veldkamp 1:34:21 |
 |
| Andre Bleumink |
Abonneren op:
Posts (Atom)