Gerrit Ormel fietst naar Engeland voor onderzoek naar MS

Gerrit Ormel

AVA'70 lid Gerrit Ormel is maandag begonnen aan een meerdaagse sponsorfietstocht voor onderzoek naar Multiple Sclerose (MS). Met de actie wil hij geld inzamelen voor onderzoek naar de ziekte.

De fietstocht staat in het teken van het 25-jarig dienstjubileum dat Ormel volgend jaar viert bij Germains Seed Technology. Ter gelegenheid daarvan besloot hij zichzelf een sportieve uitdaging te stellen met een maatschappelijk doel.

Ormel vertrok maandag vanuit IJzerlo en fietst eerst naar de onderzoeks- en ontwikkellocatie van Germains Seed Technology in Enkhuizen. Vervolgens rijdt hij door naar Hoek van Holland. Daar neemt hij de nachtboot naar het Engelse Harwich. Na aankomst in Engeland vervolgt hij zijn route naar King’s Lynn, waar de hoofdvestiging van het bedrijf is gevestigd.

Met de sponsoractie vraagt Ormel aandacht voor Multiple Sclerose, een ziekte van het centrale zenuwstelsel die veel mensen direct of indirect raakt. De opbrengst van de actie komt ten goede aan onderzoek naar MS.

“Met deze tocht wil ik bijdragen aan verdere vooruitgang in onderzoek en behandeling”, aldus Ormel. “Elke bijdrage helpt om onderzoek naar MS te versnellen en de kwaliteit van leven van patiënten te verbeteren.” (bron)

Wil je Gerrit steunen, klik dan op de volgende link

Uitslagen en verslag van de 46e Groet uit Schoorl Run

Mooie tijd voor Tom Wevers op de halve marathon

Koster en Gulikers grijpen EK-limiet bij Groet uit Schoorl Run

Tijdens de Groet uit Schoorl Run zijn Maureen Koster en Jennifer Gulikers erin geslaagd om de limiet van het EK 10.000 meter in Birmingham te lopen. Koster bekroonde haar sterke race met een tijd van 31.35 minuten, terwijl Gulikers met 32.00 eveneens onder de vereiste limiet dook. De overwinning ging naar de Marokkaanse Soukaina Atanane, die een tijd van 31.20 klokte. Bij de mannen ging de winst op de Mizuno 10 km naar Keneth Kiprop uit Oeganda, die in 27.56 na een nek-aan-nekrace tot op de finishlijn Jenberu Sisay Misganaw uit Ethiopië nipt voorbleef.

Sportorganisatie Le Champion creëerde vandaag een apart startmoment voor de vrouwen, tien minuten vóór de mannen. Vanaf de eerste meters lag het tempo hoog, met de EK-limiet van 32.14 als duidelijk doel voor Koster en Gulikers. Er werd goed samengewerkt met de twee Belgische dames Lisa Rooms en Julie Voet, die met dezelfde ambitie naar Schoorl waren afgereisd. In de openingsfase nam Gulikers veel kopwerk voor haar rekening, maar gaandeweg de wedstrijd moest zij Rooms, Koster en Voet voor zich laten gaan. Op het snelle parcours door de Schoorlse duinen plaatste Atanane vervolgens een aanval op het viertal. Ze passeerde de vier dames en ging er overtuigend met de winst vandoor (31.20). Achter haar volgde Rooms als tweede in 31.34, op de voet gevolgd door Koster in 31.35. Met een vierde en vijfde plaats voor respectievelijk Voet (31.54) en Gulikers (32.00) was het limietenfeest compleet.

Koster was na de finish zichtbaar opgelucht: “De women’s-only race was zo’n mooie mogelijkheid om ons te plaatsen voor het EK. Na mijn voedselvergiftiging van vorige week was het een beetje een risico om te starten, maar het is goed uitgepakt en ik heel blij met dit resultaat.” Na de prestaties van vandaag komen zowel Koster als Gulikers in aanmerking voor selectie door de Atletiekunie voor het EK 10.000 meter deze zomer in Birmingham.

Mannenrace tot finishlint spannend

Na het vrouwen­spektakel was het de beurt aan de mannen, die onder luid applaus over de Heereweg richting finish stormden. De Oegandees Keneth Kiprop en de Ethiopiër Jenberu Sisay Misganaw controleerden vanaf de start de wedstrijd. Hun duel kreeg pas in de slotfase een definitieve ontknoping, waarbij uiteindelijk Kiprop aan het langste eind trok. Hij bleef net onder de magische grens van 28 minuten en won in 27.56. Misganaw finishte als tweede in dezelfde tijd, terwijl de Nederlander Mahadi Abdi Ali het podium completeerde (28.26). Opvallend was de breedte van het veld: ook daarachter werden toptijden gelopen, met een bijzonder snelle top tien.

Overige afstanden

Eerder op de dag stonden ook de Kids Run, de halve marathon (21,1 km) en de 30 km op het programma. De 21,1 km werd gewonnen door de Nederlanders Kristof van Malderen in 1.11.36 en Jill Holterman met een ruime voorsprong in 1.14.23. De snelste man en vrouw op de 30 km waren Simon D’hoore (1.39.04) en Renée Cardinaals (1.56.08).

Editie 2027

De volledig uitverkochte editie van de Groet uit Schoorl Run trok meer dan 10.000 hardlopers en bewees opnieuw haar status als een van de snelste en meest geliefde loopwedstrijden van Nederland. Volgend jaar vindt de 47e editie plaats op zondag 14 februari. (bron)

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

10 kilometer: Jeroen Houwers 33.54 min, Paula Verwaaijen 49.05 min, Denise van der Donk 49.07 min, Wiebe Houwers 56.24 min

halve marathon: Tom Wevers 1:29.09, Manon Rutgers 2:06.56

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de 51e halve marathon van Egmond aan Zee

Een aantal leden van de Zandloper die in Egmond de halve marathon hebben gelopen

Egmond trotseert elementen: Niyonkuru zegeviert, Niesten en Brinkman op podium

De 51e editie van de Egmond Halve Marathon is zondag onder ijskoude omstandigheden uitgelopen op een ware strijd tegen de elementen. Op het strand, in de duinen en op de wegen rondom Egmond aan Zee kregen de lopers te maken met winterse kou en harde omstandigheden, die de wedstrijd extra zwaar maakten. Desondanks leverde de klassieker opnieuw een aantrekkelijk en hoogstaand wedstrijdverloop op.

Bij de mannen ontstond al vroeg op het strand een omvangrijke kopgroep van circa vijftien atleten. Onder hen bevonden zich de Nederlanders Stan Niesten, Filmon Tesfu en Gianluca Assorgia, evenals de nummer twee van vorig jaar Suldan Hassan. In het duingebied werd het tempo echter fors opgeschroefd en viel de groep snel uiteen. Uiteindelijk bleven drie mannen over: Niesten, Hassan en de Ethiopiër Haymanot Alew, die met een 2.03 tijd op de marathon gold als favoriet van de groep.

Het drietal hield elkaar lange tijd in evenwicht. Geen van de lopers nam nadrukkelijk het initiatief en er werd vooral naar elkaar gekeken in aanloop naar de finish. In een spannende eindsprint toonde Alew zich uiteindelijk de snelste. Hij won in een tijd van 1.03.10. Hassan volgde op twee seconden als tweede, terwijl Niesten knap als derde finishte. Daarmee was hij de eerste Nederlander en zorgde hij voor een bijzondere Nederlandse podiumplaats.

Bij de vrouwen was er extra aandacht voor de terugkeer van Nienke Brinkman. De Egmond Halve Marathon was vorig jaar haar laatste wedstrijd, waarna zij een lange periode van blessureleed doormaakte. Dat zij dit jaar weer aan de start stond in Egmond aan Zee, maakte haar deelname bijzonder.

Tot en met het 15-kilometerpunt bleef Brinkman onderdeel van een kopgroep met de twee Rwandese loopsters Florence Niyonkuru en Emeline Imanizabayo. Enkele kilometers voor de Bloedweg moest zij hen laten gaan. Niyonkuru nam vervolgens de leiding en gaf die niet meer uit handen. Zij won de wedstrijd in 1.10.38. En won daarmee de man-vrouw wedstrijd van de Egmond Halve Marathon. Imanizabayo eindigde als tweede. Brinkman bekroonde haar terugkeer met een derde plaats en was daarmee de eerste Nederlandse vrouw.

De prestaties van zowel Niesten als Brinkman maakten deze editie extra bijzonder, omdat beide Nederlanders het podium van het overall klassement bereikten. Dat gebeurde in omstandigheden die de Egmond Halve Marathon haar reputatie als zwaarste halve marathon van Nederland opnieuw eer aandeden. De kou en het winterse weer maakten de strijd tegen de elementen dit jaar mooier dan ooit.

Editie 2027

De 52e editie vindt volgend jaar plaats op zondag 9 januari 2027. De inschrijving opent medio augustus 2026.  

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

 site organisatie

Verslag en uitslagen van de 50e Marathon van Amsterdam

Luuk te Brake, Erwin Wamelink en Sam te Haar

Geoffrey Toroitich Kipchumba heeft de 50ste marathon van Amsterdam gewonnen. De Keniaan (25) vestigde in zijn derde marathon in 2.03.30 een parcoursrecord. Dat stond sinds 2021 met 2.03.36 op naam van Tamirat Tola. Kipchumba stapte vorig jaar in Londen uit en werd dit jaar in 2.05.46 zesde in Tokio. Hij demarreerde in Amsterdam  na 36 km uit een kopgroep van nog maar drie atleten en liep vervolgens solo naar de eindstreep. De winnaar van vorig jaar, de Ethiopiër Tsegaye Getachew, moest genoegen nemen  met de tweede plaats. Hij bleef op ruime afstand van de winnaar zijn landgenoot Getaneh Molla in de eindsprint voor. 

Bij de vrouwen ging de winst naar Anyalem Desta. De 21-jarige Ethiopische atlete liep met haar winnende 2.17.37 de derde tijd ooit. Het parcoursrecord van 2.17.20 bleef net buiten bereik. Khalid Choukoud (39) eiste in 2.08.00, zijn tweede tijd ooit, al voor de vierde keer de Nederlandse titel voor zich op.

Bij de vrouwen veroverde Anne Luijten, die al haar derde marathon van het jaar liep, in 2.28.28 voor het derde jaar op rij de titel. Nieuwkomer Mikky Keetels liep halverwege verrassend aan kop, maar was iets te hard van stapel gelopen. Zij viel achter Jill Holterman terug naar de derde plek, maar dook met 2.31.23 wel ruim onder haar persoonlijk record. 

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

Halve Marathon: Sander Bolink 1:23.23, Sem Ruwhof 1:42.39, Isa Rave 1:44.15, Tonnie Rave 2:01.37, Esther Rave 2:14.25, Nove Rave 2:14.26

Marathon: Twan ter Horst 2:29.44, Erwin Nieuwboer 2:36.30, Koen Hoornenborg 2:43.58, Luuk te Brake 2:49.50, Stijn ter Haar 2:50.13, Renee Nieuwboer 3:21.48, Erwin Wamelink 3:33.05, Sam ter Haar 3:36.07, Michel Wijnroks 3:45.33, Nout Heusinkveld 3:50.06

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de 8e Cruyff Legacy in Amsterdam

Frank en Andre

Zondag 7 april hebben weer veel atleten voor een ander gelopen tijdens de 8e editie van de Cruyff Legacy 14K!

Dit evenement is een unieke combinatie van persoonlijke uitdaging en het steunen van een goed doel, precies zoals Johan Cruijff het voor ogen had. Johan was een voetballegende die niet alleen bekend stond om zijn ongeëvenaarde voetbaltalent, maar ook om zijn filosofie over beweging en de kracht van sport om levens te veranderen. Ook de AVA’70 leden Frank Roos en Andre Bruil stonden in Amsterdam aan de start en liepen de 14 kilometer gezamenlijk naar een mooie 1:17.25. Herbert ter Maat was zelfs nog een kwartier sneller en kwam in 1:01.39 over de finish.

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de 49e halve marathon van Egmond aan Zee

Niek, Petra en Maurice

Uitslagen Aaltenaren en AVA'70 leden:

Halve marathon:

Tom Wevers 1:25.36, , Niek Weevers 1:45.21, Jelle Heersink 1:45.34, Maurice Magis 1:47.44, Petra Hoezen 1:49.33

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Verslag van de Circuit Run in Zandvoort?

Jelle Hubers (links) en Leon Veldhuis

Op zondag 26 maart werd in Zandvoort de jaarlijkse Circuit Run georganiseerd. Vanuit Aalten reisden enkele atleten af om zich op dit pittige parcours te meten met vele duizenden enthousiaste mede-runners. Gekozen kon worden uit 4km, 12 km of 10 Engelse Mijl (16,1 km).

Jelle Hubers en Leon Veldhuis pakten in de vroege ochtend de trein richting Zandvoort voor hun race van 12 km. Waar het vorig jaar een stralende zonnige dag met ca 15 graden was, was het dit keer een grijze dag met een frisse wind en onderweg plensden diverse buien op de ruiten van de trein. Echter eenmaal in Zandvoort aangekomen was het droog, en los van de stevige bries was er niets te klagen over het weertje aldaar. Na het wedstrijdtenue te hebben aangetrokken werd het startnummer opgespeld en liepen de atleten naar de pitstraat van waaruit het startschot klonk.

De afspraak was om vooral rustig aan beginnen en dan zien we wel wat er vandaag in het vat zit. Jelle nam het voortouw de eerste kilometer en Leon kon hem maar moeilijk bij benen tijdens de ronde op het circuit. Maar na ca 3 km kwam Leon beter op stoom en wist hij het tempo heel vlak rond de 5m45/km te houden. Jelle liep vlak achter Leon aan en bleek het vooral bij de beklimming van de duin en met de tegenwind de laatste paar km wat zwaar te hebben. Uiteindelijk finishten beide heren in een tijd waar ze zelf dik tevreden mee waren! Dus na afloop werd er op het circuit een welverdiend drankje genuttigd. Bij strandpaviljoen werd nog even teruggeblikt op de prestaties alvorens het tweetal begon aan de treinreis richting Aalten.

Het allersnelste sprintje van de dag vond plaats op Amsterdam Centraal omdat de heren welgeteld 2 minuten overstaptijd hadden om op het juiste perron terecht te komen. Uiteindelijk lukte dit en daarna konden de pootjes hoog, met voor de inwendige mens nog wat aansterkende versnaperingen. Het was wederom een pittige maar prachtige loop en de heren kijken alweer uit naar de volgende editie!

Vanuit Aalten waren er ook nog een paar atleten die gezien de reisafstand al op zaterdag waren gearriveerd.

Uitslagen:

4 km: Sven Meinen 14.57, Lars Meinen 16.03, Tygo Berendsen 20.49

12 km: Leon Veldhuis 1.08.41, Jelle Hubers 1.13.39

10 Mijl: Twan Meinen 1.11.46, Rudi Meinen 1.12.02

Sportieve groet,

Leon Veldhuis

van links naar rechts Rudi, Twan, Sven en Lars Meinen

Verslag van de Zandvoort Circuit Run

Leon en Jelle

Op zondag 27 maart hadden Jelle Hubers en Leon Veldhuis besloten om de maandelijkse hardloop-date eens op een bijzondere manier in te vullen. Na toch wel wat saaie jaren qua evenementen kwamen ze onlangs de Circuit Run van Zandvoort tegen op het wereldwijde web. Al snel werd besloten hiervoor in te schrijven, al was het vooral voor Leon wel spannend of hij dit zou halen en zou volhouden, na een aantal fysieke tegenslagen. Er werd door beide heren echter fanatiek getraind en op deze zonnige zondag was het dan zover. De trein bleek de beste vervoersoptie, mede door de beperkte bereikbaarheid en parkeergelegenheid in Zandvoort, de toch wel hoge benzinekosten en vooral zodat beide heren dan uitgerust ter plaatse zouden arriveren. Onderweg gezellig keuvelend en genietend van een broodje ging de tijd snel voorbij. Met een kleine vertraging, die gelukkig te overzien was, kwamen de heren in Zandvoort aan. Een wandeling van ca 15 minuten later arriveerde het 2-tal op het circuit van Zandvoort.

Even omkleden en het festijn kon begonnen. Jelle was keurig gekleed in zijn AVA-teneu. T-shirtje, korte broek. Leon is, zoals altijd wanneer de temperatuur nog niet stabiel boven de 20°C stijgt, altijd wat huiverig om kou te vatten. Hij had daarom zijn lange hardloopbroek aan en zelfs een thermoshirt met lange mouwen. Door de wat latere aankomst was er geen tijd meer om nog in te lopen en werd er meteen naar het startvak vetrokken. Dwars door de pitboxen, waar normaal gesproken gesleuteld wordt aan de Red Bulls en Ferrari's, werd er doorgelopen tot aan de pitstraat waar enkele minuten later het startschot klonk. Als eindtijd hadden de heren 1u15m doorgegeven en het plan om dit te realiseren luidde als volgt: niet te snel starten, 6m/km als tempo aanhouden en dan maar kijken hoeveel km dit vol te houden was. Mocht dat ergens onderweg niet meer gaan, dan is er altijd nog 3 minuten speling om de gekoesterde eindtijd alsnog te halen.

De 1e km liepen de heren schouder aan schouder en waren ze vooral onder de indruk van de toch wel heel bijzondere plek om hard te lopen. 10km/u is al een best tempo voor deze bikkels, maar dat de snelheid hier vaak toch ca 300km/u hoger ligt is wel bijzonder. Nadat de eerste indrukken waren ingedaald zat de 1e km erop in een tijd van 5m45. Leon noemde nog dat dit iets te snel was t.a.v. het opgesteld plan, Jelle dacht daar duidelijk anders over. Hij besloot namelijk vanaf dat moment gas te geven (waarom ook niet, als je toch op het circuit bent). Binnen enkele minuten was hij op dit bochtige parcours uit het zicht van Leon verdwenen, om pas na de finishlijn weer herenigd te worden met elkaar. Leon besloot de race vanaf toen maar tegen de klok te lopen, maar vooral te genieten van de schitterende entourage van deze run. Na een volle ronde op het circuit werd richting de 4e km het circuit verlaten. Tussentijd Jelle: 22m52, tussentijd Leon 23m47 (13 tellen voor op schema).

Nadat de lopers het (overigens onverwacht glooiende) circuit achter zich hadden gelaten ging de route richting zee, van km 5 t/m km 7 werd er langs de waterkant gelopen. Dat dit een pittig stuk parcours was behoeft waarschijnlijk weinig verdere toelichting. Zeker toen het strand verlaten werd via een stuk zacht zand en aansluitend een klim over de duin werd het moeilijk(er) om het tempo hoog te houden. De warmte (!) speelde hier ook zeker een rol in, want ondanks een zeebries liep men vol in de zon en dus ook best te zweten! Bij km 8 werden de volgende tussentijden genoteerd: Jelle 47:57, Leon 48:33, beide heren zaten te worstelen met de snelheid en bleken achteraf dus wat dichter tot elkaar gekomen. 

Vanaf het strand ging de route verder door het centrum van Zandvoort. Hier was veel publiek en, net als overigens tijdens de hele route, stonden er veel muzikale ondersteuners langs de kant. DJ's, dweilorkesten, maar ook vanuit aanliggende tuinen klonk geregeld muziek. Beide heren wisten nog een eindsprint in te zetten en toen de finishlijn in zicht kwam zetten ze zich nog 1x schrap en raapten alle kracht bij elkaar. Jelle wist te finishen in een prachtige tijd van 1u11m39s! De hele race werd het tempo van 6m/km dus volgehouden. Leon eindigde in 1u12m11s en kwam uiteindelijk net 11 tellen tekort op het door hem bedachte schema. Echter beide atleten finishten ruim sneller dan de vooraf bedachte 1u15m. Beiden kijken dan ook zeer tevreden en trots terug op de prestatie. Na afloop werd tijdens het uithijgen nog even over het circuit rond gekeken en toen was het tijd om schone kledij aan te trekken. Aan het strand werd nog even een welverdiende dorstlesser genomen en daarna keerde het duo moe maar zeer voldaan huiswaarts.

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Verslag van de Marathon van Amsterdam

Tom van Beusekom

Dit jaar besloten om de avond voor de marathon dichtbij Amsterdam te logeren voor een rustige opstart. Het werd een B&B Millsight in Uitgeest én na een goed verzorgde en ontspannen overnachting in Uitgeest kwam de frisse start op gang. Trouwens een aanrader deze B&B. Om half acht op de dag van de marathon vertrokken we richting Amsterdam, hier aangekomen liepen we richting het Olympisch Stadion. Staand voor dit imposante stadion ging er maar één ding in mijn hoofd ‘eindelijk weer een wedstrijd’. Eén feit stond boven water, van deze wedstrijd ga ik genieten én zeker uitlopen, kostte wat kost. Na al mijn trouwe vrienden en familie begroet te hebben ging ik het stadion in en dat gaf een heerlijke kick, hier ligt zoveel geschiedenis. Na deze ontboezeming op naar de start, wat een heerlijk gevoel was dat.

De eerste kilometers vlogen voorbij en dit ging ook heerlijk ontspannen. Bij elke zes kilometer nam ik een gel. Op elke gel had Paula grappige tekstjes gezet en dat gaf me steeds een lach op mijn gezicht. Rond de 30 kilometer begonnen mijn benen toch tegen te stribbelen die haperden behoorlijk en wilde zelfs stoppen.  Door af en toe de spanning eraf te halen door te wandelen om deze onmisbare benen toch maar te vriend gehouden. Uitstappen, nee, dat wilde ik zeker niet! De editie van 2019 spookte regelmatig nog door mijn hoofd, waar ik moest uitstappen. Zelfs toen ik een busje zag rijden, dacht ik, nee vandaag ga ik daar niet in zitten. Vandaag is uitlopen mijn motto! Aangekomen op kilometerpunt 38 in het Vondelpark kreeg ik weer een oppepper van de aanwezige vrienden en familie. Wat is dit geweldig en ben daar dankbaar voor. Vlak voor de finish sloeg de emotie toe en tranen van blijdschap stroomden over de wangen. Zo bijzonder blij en trots, dat ik deze marathon heb uitgelopen én deze is in de pocket, mijn vijfde marathon!

Tom van Beusekom

Knappe prestatie Cindy Brusse bij Ironman 70.3 West-Friesland

Cindy Brusse

1 maand geleden kreeg ik het idee om misschien wel aan een halve triatlon te gaan meedoen. Het leek me een mooie afsluiter van het seizoen en ik had best consistent getraind en dan met name op het fietsen. Het zwemmen deed ik meestal (1 a) 2x per week en is goed genoeg om 30 min over 1.9 km te doen. Alleen het lopen....dat deed ik minder. Door intensief fietsen had ik hier weinig zin in en verder was ik tijdelijk ook niet erg gemotiveerd voor dit onderdeel. 

Met nog 3 weken trainen met weekomvang van 12 a 13 uren en daarna een taperw eek zag ik het wel zitten. Dus op 4 september heb ik me ingeschreven voor jawel 341 euro! Waarom betaal je zoveel voor een wedstrijd zul je denken? Ten eerste omdat de 2 vorige IM 70.3 races te Mallorca en Finland me goed zijn bevallen: super mooie events, geweldig parcours, goed geregeld en heel leuk om tegen internationale atleten te racen. Ten tweede wat Bibian Mental voor haar dood de Nederlanders adviseerde is me goed bijgebleven: Gebruik je geld om mooie herinneringen maken ipv in spullen te steken. Dus zo gezegd, zo gedaan!

De herinnering is mooi en begint bij het overnachtingsadres de nacht voor de wedstrijd bij een vriend van Dennis aan de rand van Monnickendam aan het water. We waren er nog nooit geweest en was het gezellig! Na de lunch gingen Dennis en Rinse vanaf zijn huis een boottocht met bier maken en ik ging in Hoorn m’n registratie spullen halen en vervolgens mijn fiets stallen in het parc fermee. Daarna terug bij Rinse en Simone aan de borrel. Simone ging ervan uit dat ik de witte wijn zou afslaan. Echter mijn hoop op een goede wedstrijd was volledig van de baan omdat ik me vanaf woensdag niet fit voelde. Lees: heel erg moe, energielevel van niks, 30 min joggen al teveel (vrijdag nog ff geprobeerd op 6 min/km en ik wilde steeds gaan wandelen, maar dat mocht niet van mezelf) een bijna snotneus en als klap op de vuurpijl zaterdagochtend waterdunne diarree. Op vrijdag een patiënt met diarree onderzocht en steeds flink de handen gedesinfecteerd. Zou dat virus dan ook al in aerosolen ronddwalen? Anyway, 2 witte wijntjes gingen er goed in tezamen met heerlijke borrelhapjes. Oh ja, er moest ook nog gegeten worden. Wilden we echt pasta eten of was kip en worst op de BBQ met grilgroenten, salade etc ook een optie? Dat laatste werd het met ook nog een heerlijk ijsdessert. Met een goed gevulde buik en ontspannen mindset ging ik naar bed.

Na een goede nacht werd ik zondag fit wakker! Om 8.30 kwam ik bij de zwemstart. Wat een sfeer en gezelligheid daar zo in het haventje! Om 9.00 klonk het startschot en gingen elke 5 seconden drie atleten te water. Van te voren kon je je opstellen in startvakken op geschatte zwemtijd. Dit om over elkaar heen zwemmen te voorkomen. Nadat we het rustige water in het haventje uit zwommen werden we verrast door de flinke golfslag op het open water. Het ging me goed af en passeerde diverse atleten. Ik had wel het idee dat het geen toptijd ging worden met die golven, maar dat viel erg mee! In 29 minuten stond ik weer op de kant.

Ik racete door het parc fermee, waar het gras inmiddels glad was geworden doordat het was gaan regenen en ik ging in de hoek van het voetbalveld op mijn plaat. Snel opgestaan en op volle snelheid weer verder! Hup de fiets op en in de regen ging het feest verder. De bochten werden wel wat eng door mogelijke gladheid. Dus rustig aan erdoor heen gegaan. Ik ging lekker fietsen, waarbij de hartslag te hoog was om het 3 uren vol te houden. Dus keek ik er maar niet meer naar en bleef lekker doortrappen en daarbij regelmatig kerosine drank en water tot me nemend. De vaart zat er onwaarschijnlijk goed in. Waar de afgelopen 4 dagen het energielevel LOW was, bleek op D-day de batterij prima opgeladen!

Een paar keer liep het parcours dwars door een pittoreske dorp. In de hobbelige klinker straatjes was de support goed! Vele families maakten er een feestje van. Het was ook wel even een lekkere break van het op het stuur liggen en malen met die trappers. En daarna weer blij het asfalt weer op te gaan. Na 60 km kwam er wat ongemak....ik leek een volle blaas te krijgen. Hoe kan dat nu? Nog nooit meegemaakt in een wedstrijd! Het ongemak nam in de volgende 20km verder toe en ik moest denken aan een supporters bord: “smile if you ever peed on your bike”. En dacht ook: hoe dan? Anyway, na 90 km mocht ik van de fiets! Met een gemiddelde van 33.7km/u en 174W en tijd van 2.41 u was ik superblij!

Na weer een vlotte wissel ditmaal zonder sliding begon het looponderdeel strammig, maar met een mooie snelheid van 4.37/km. Vervolgens iets gas terug en een tempo gevonden wat lang vol te houden zou moeten zijn. Tja, dat hoop je dan maar..... Na 7 km begon het allemaal al wat minder fijn aan te voelen, maar ik bleef nog onder de 5min/km met 48 min na 10 km. Helaas werd het steeds ongemakkelijker en kreeg ik ook nog een zere rechter voetzool. Na 14km begonnen de kilometertijden op te lopen. En waar het de eerste 2 van in totaal 4 rondes super was om door het pittoreske Hoorn met straten van onregelmatige mini-klinkertjes maar vooral vele toeschouwers te hollen, werd het toch steeds lastiger om dan een lach op mijn gezicht te krijgen. En dat ondanks de vele aanmoedigen van mensen die riepen dat mijn mintgroene kleurige Hawaii pakje de mooiste was en dat ook elke ronde bleven herhalen. Het tweede deel van elke ronde ging over rustige en geasfalteerde wegen langs het meer. Dat was wel fijn.

Ik bleek in de Ironman app de uiteindelijke nummer 1 in mijn agegroup, een Duitse dame, op 20 sec te naderen bij een tussentijdse meting. Maar helaas...met 5 x een kilometertijd van 5.25/min verprutste ik de kans op de overwinning. Na 5.05 uur kwam ik als 2e in de agegroup F45-49 over de finish en kon geen stap meer zetten. 2 vrijwilligers hebben me naar een stoel geholpen en zorgden voor wat te drinken. Mijn doel een tijd onder de 5.12 uur had ik gehaald. Nu is het afwachten op de 2e plek genoeg is voor een slot voor het WK agegroupers volgend jaar oktober te St George Utah, USA. Mocht de Duitse dame deze niet accepteren dan rolt hij door naar mij. Afwachten dus! Komende week volgt dat per mail.

Cindy Brusse

Foto's en uitslagen van het NK 10 kilometer in Hem

Mark te Brake

Op zondagochtend 29 augustus kwamen Nederlands snelste lopers naar Hem voor het Nederlands kampioenschap 10 kilometer 2021. Er was een snel en aantrekkelijk parcours uitgezet rondom Hem en Venhuizen, waarbij de lopers ook over de West-Friese Omringdijk, langs het Markermeer kwamen.

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

fotoalbum

uitslagen

site organisatie

Medemblik-Wervershoof-Onderdijk

Het stoommachinemuseum 

Vanaf ons huisje op het park in Medemblik zijn we met ruim een kilometer bij het stoommachinemuseum. Het is er nog erg rustig als we even een kijkje nemen. Het Nederlands Stoommachinemuseum houdt de geschiedenis van zowel het stoomgemaal 'Vier Noorder Koggen' alsmede de ontwikkeling en betekenis van stoommachines levend. De originele pompen en een groot aantal prachtige machines, die bijna allemaal op stoom kunnen draaien, geven een mooi tijdsbeeld weer. Stoom was belangrijk en stoom is belangrijk in ons dagelijks leven. Voor de schepen op het IJsselmeer is er recht vooruit een kade van stortsteen te zien, een onderdeel van de nieuwe jachthaven voor de ‘bruine vloot’. Daardoor is het Stoommachinemuseum, met links de hoge schoorsteen als ‘landmark’, voor historische schepen bereikbaar.

We lopen verder en komen in de Groote Vliet en Vlietlanden. De Groote Vliet is eigenlijk een uitgewaaid binnenmeer van de Vliet of Kromme Leek, een restant van een vroegere zeekreek. De oeverlanden laten zien hoe het hier vroeger was, het vaarpolderlandschap van vóór de ruilverkaveling in de jaren zeventig. Schrale, drasse graslanden met brede hoogwatersloten met helder, voedselarm en gebiedseigen water. Rondom stroken moerasbos met elzen, berken, wilgen en populieren.

Via het gemeentelijk Kaagbos, gaan we de dijk op en zien het genoemde Gemaal Vier Noorder Koggen liggen. Tussen de twee aanvoersloten ligt een brede ‘kofferdam’ die het laag- en hoogwater scheidt. Het poldergemaal pompt het water 2 tot 2,5 meter op naar op het IJsselmeerpeil van 0,20 - NAP, aangedreven door zowel diesel- als elektromotoren. We volgen de dijk, die loopt van Andijk naar Medemblik, enkele kilometers en houden rechts steeds zicht op het IJsselmeer. Op het strandje naast de lage graskade zijn nog oude zoutwaterschelpen te vinden uit de Zuiderzeetijd en in het Zeedijktalud zijn grote platte gletsjerstenen te zien, onder meer afkomstig van Drentse hunebedden. Ze zijn hier met de hand gezet na 1731 toen de paalworm de houten bekisting van de oude wierdijk begon door te vreten.

Na ruim 13 kilometer en bijna 3 uur wandelen zit ons rondje er op. Het was een mooie afwisselende tocht langs oude en nieuwe landschappen, vanuit Medemblik naar Wervershoof en Onderdijk. Klik op de link voor enkele foto's.

Medemblik-Opperdoes

Prachtige plek, achter in de tuin van ons huisje

Jeroen en Merle zijn enkele dagen bij ons op bezoek in Medemblik en zoals bijna ieder jaar heeft eerstgenoemde zijn hardloopschoenen mee genomen. Vanaf ons vakantiepark lopen we een mooi rondje door de omgeving van het knusse stadje. Na de eerste kilometer langs het IJsselmeer komen we al vrij snel bij kasteel Radboud. Het staat aan de oostkant van de haven en dateert uit het jaar 1288. Het is één van de vele kastelen in de provincie Noord-Holland, die gebouwd werden in opdracht van Floris V. Hij zette deze burchten neer in de periode van vijf jaar. Een recordtempo, normaal was er in die tijd een jaar of 10 voor nodig om één kasteel te bouwen, laat staan vijf. Kasteel Radboud is de enige die is overgebleven.

Het kasteel was een zogenoemde dwangburcht want Floris wilde niet alleen een dam opwerpen tegen de veelvuldige infiltraties in zijn gebied door de Friezen, maar ook steunpunten hebben van waaruit hij de pas onderworpen West-Friezen onder de duim kon houden. Oorspronkelijk had het kasteel in grote lijnen dezelfde plattegrond als het Muiderslot. Daarvan resteren nog twee woonvleugels, twee vierkante torens en een ronde hoektoren. De rest is in de loop der eeuwen verdwenen, alleen de contouren zijn nog zichtbaar. Op 4 september 1939 werd Rembrandts schilderij De Nachtwacht hier tijdelijk in veiligheid gebracht, voordat het in mei 1940 naar een bunker in de duinen bij Castricum verhuisde. Kasteel Radboud was van 1889 tot 15 januari 2016 eigendom van de Nederlandse staat en viel destijds onder de Rijksgebouwendienst. Het monument is op die datum overgedragen aan de Nationale Monumentenorganisatie.

Via de Pekelharinghaven lopen we het stadje binnen en als we de drukke winkelstraat gehad hebben zijn we het centrum ook al weer uit. Op het goede gevoel lopen we verder en komen een paar kilometer verder in het plaatsje Opperdoes. Het wordt ook wel Klein-Giethoorn genoemd, omdat net als Giethoorn een deel van de plaats bestaat uit bruggetjes over de waterwegen naar de huizen en boerderijen. Maar in plaats van punters zijn er schuiten en wordt het geheel niet zo sterk toeristisch uitgebuit. Er is wel een camping die het uitdraagt en de bijnaam als naam draagt.

Als we toevalligerwijs deze camping oplopen denken we dat we er aan de achterkant wel weer vanaf kunnen maar dat blijkt niet zo te zijn. Op een gegeven moment kunnen we niet verder en moeten we dezelfde weg terug lopen of dwars over een groot weiland naar een boerderij die we in de verte zien liggen. We besluiten de laatste optie te nemen en zien een paar honderd meter verder enkele auto's rijden. Als we op de verharde weg uitkomen hebben we eigenlijk geen idee meer waar we zijn en vragen een tegemoetkomende fietser naar de weg. 'Oh dat moet je nog een best eind' is het antwoord dat we krijgen. Na een uitleg waar we het beste heen kunnen lopen, blijkt het achteraf gelukkig nog mee te vallen. Een kilometer of vier verder zijn we weer 'thuis' en hebben er een mooi tochtje opzitten.

Kasteel Radboud

Team Noah Challenge bij triathlon in Almere

De beelden zijn gemaakt door Henriette Brethouwer

Wim Brinkman loopt Cruyff Legacy Run in Amsterdam

Wim Brinkman bij een afbeelding van Johan Cruyff

Ongeveer half februari kreeg ik een mail, dat er op 11 mei in Amsterdam een bijzondere wedstrijd zou worden georganiseerd. De Cruyff Foundation, Ajax, en Le Champion, hadden de handen in elkaar geslagen en er zou een wedstrijd worden georganiseerd ter na gedachtenis van Nederlands grootse voetballer aller tijden Johan Cruyff. De opbrengst van deze loop zou gaan naar de Cruyff Foundation, met als doel zo veel mogelijk sport en spel mogelijk heden ontwikkelen voor kinderen, waar door ze meer bewegen en gezonder blijven. Achter dit doel kon ik natuurlijk helemaal staan (als opa van bijna 3 kleinkinderen), maar ook het idee om in Amsterdam op plekken te lopen waar mijn grote voetbalidool had rond gelopen sprak mij erg aan. Gelukkig ben ik al van de oudere generatie en heb ik Johan Cruyff nog in levende lijve kunnen zien voetballen bij Ajax, Nederlands Elftal (1974) en zelfs Feyenoord. Dus na de bewuste mail was het voor mij duidelijk, daar moet ik bij zijn.

Vanmorgen om 10.00 uur de trein genomen richting Amsterdam, want ik wilde op tijd aanwezig zijn, zodat ik ook voor de wedstrijd nog wat foto s kon maken bij de Arena. Rond 12 uur arriveerde ik bij de Arena en het viel mij direct op hoeveel mensen er rond liepen in het speciale shirt van de organisatie met nummer 14 op de rug. En daar liep ik dan met mijn AVA geel ook tussen. Na een aantal foto s bij de Arena, met de metro richting Olympische stadion, want daar was de start. Net toen ik daar aan kwam, kwam ook de spelersbus van Ajax er aan rijden en vol verwachting klopte mijn hart. Zouden ze als afleiding na woensdag een stukje mee lopen? Maar helaas, er kwamen mensen uit de bus, die zeker qua figuur, geen spelers van Ajax konden zijn. Dit bleken de Vips te zijn, die er veel geld voor hadden betaald om de hele middag in de watten te worden gelegd inclusief vervoer in spelersbus.

Maar ja de 14 km hardlopen moesten ze echter toch helemaal zelf doen of zou er een taxi geregeld zijn?

Precies om 14.14 uur werd het start schot gegeven door Mister Ajax Sjaak Swart en Danny Cruyff. Tijdens de 14 km run werd je op verschillende plekken herinnerd aan Johan Cruyff, via billboards, spandoeken, uitspraken en via de speciale app die je kon downloaden voor je telefoon. Veel lopers hadden dan ook een oortje in en gingen op bepaalde plekken stil staan om even te luisteren. Als ik ergens een hekel aan heb is dat aan lopers met een oortje in, dus gelukkig kon ik goed door lopen. Via Betondorp kwamen we bij het geboorte huis en de lagere school van JC, ook liepen we langs de plek waar stadion de Meer eerst was. Bij km 12 kwamen we al in de buurt van de Arena en de laatste kilometers ging via de Toekomst, over de parkeerplaats richting hoofdingang. Via deze hoofdingang liepen we het stadion in.

Bij het opdraaien van het gras, had men een tafel staan met alle 3 Europacup bekers er op die Johan Cruyff met Ajax heeft gewonnen. Ook dit was een plek, waar veel lopers stopten om nog gauw even een selfie te maken. Al met al vond ik het een geweldige belevenis en had mij van te voren bedacht om er een rustig loopje van te maken en te finishen in een tijd van 1.14 uur. Maar zo als dat vaak gaat, was ik te fanatiek en het liep ook gewoon erg fijn, maar was mijn eind tijd wel 1.04.41 En dat vond ik zelf erg mooi. Dit ter nagedachtenis aan deze geweldige nummer 14 Johan Cruyff.

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

Verslag en uitslagen van de 42e Groet uit Schoorl Run

Mark te Brake, rechts zijn vader Jan

Krumins en Butter winnen NK 10km

door hardloopnetwerk 10 February 201910 February 2Op een regenachtige dag vond vandaag het NK 10 kilometer plaats als onderdeel van de internationale Groet uit Schoorl Run. Ondanks de regen waren de omstandigheden beter dan vorig jaar, toen er een harde wind stond. Hoewel de lopers op de langere afstanden (Run2Day 30 kilometer & Mizuno halve marathon) in de ochtend nog flink last hadden van nattigheid, was het tijdens de 10 kilometer grotendeels droog.

Felle strijd om het podium bij de mannen in een historisch sterk veld

Bij de mannen ging Michel Butter er al vroeg vandoor, maar later liet hij zich terugzakken en kwam hij samen te lopen met Bart van Nunen en Stan Niesten. De strijd tussen twee van Nederlands beste marathonlopers werd in het voordeel van Butter beslist: hij haalde zijn vijfde titel op deze afstand binnen door net voor Van Nunen en de jonge en zeer talentvolle Niesten te eindigen. Voor de twee laatstgenoemden was het de eerste keer dat ze hier op het podium stonden. Van Nunen zei zaterdag nog dat hij absoluut niet wist of het hem ging lukken in de top-3 te eindigen. Het NK was bij de mannen dan ook zeer sterk bezet: van te voren waren er zelfs mensen die dachten dat er misschien wel 20 Nederlanders onder de 30 minuten zouden kunnen lopen. Uiteindelijk werden het er ‘slechts’ 13, maar dat is alsnog een stuk meer dan de afgelopen edities. Slechts 4 Nederlandse lopers braken 30 minuten tijdens het NK in 2018, in 2017 waren het er 8, in 2016 2, en in 2015 9. De nummers 6 tot en met 13 zaten vandaag bovendien binnen slechts 3 seconden van elkaar (zie uitslagen hieronder)!

Krumins dichtbij Nederlands Record

Bij de vrouwen verliep de race heel anders: een zongebruinde Susan Krumins ging er vanaf het begin hard vandoor en had bij de finish een voorsprong van maar liefst 2 minuten en 39 seconden op de tweede Nederlandse, Kim Dillen. Ze had wel internationale tegenstand. Na een wedstrijd lang kopwerk te hebben verricht wist de Zweedse Meraf Bahta haar eruit te sprinten. Krumins liep met haar tijd van 31:11 min slechts 12 seconden boven het Nederlands record van Lornah Kiplagat uit 2004 (30:59). Dillen liep vanaf het begin alleen en was in staat een grote groep belaagsters achter zich te houden. Die groep bestond in het begin uit zo’n 8 Nederlandse vrouwen. Omstebeurt vielen ze van de groep af, en uiteindelijk was de jonge Jasmijn Lau degene die er met de bronzen plak vandoor ging. (bron)

AVA'70 lid Mark te Brake liep een prachtige tijd van 32.28 minuten en eindigde hiermee op een mooie 98e plaats. Zie hier voor de racebeelden van de NOS en hier voor alle uitslagen.

site organisatie

Edwin Wissema pakt zilver op het NK Schoorl

Edwin Wissema

Edwin Wissema uit Didam, lid van atletiekvereniging de Liemers heeft zondag in de categorie Masters I een zilveren plak behaald op het Nk tien kilometer in Schoorl. De veertiger maakte gebruik van zijn supervorm van het moment en werd tweede in een mooie tijd van 32.51 minuten. Zijn commentaar: ‘’Het was eigenlijk geen goede race. Ik heb veel alleen gelopen in de regen. Wel was ik sneller als vorig jaar en een betere klassering. Mijn doelstelling om een plak te halen op het NK in Schoorl heb inderdaad gehaald.

De resterende clubgenoten van mij hebben goed gelopen en er waren veel persoonlijke records, maar geen medaille. Over twee weken loop ik mee op het NK cross in Emmeloord.’’ Wissema maakt een bijzondere periode door met veel goede resultaten bij diverse hardloopwedstrijden. Zo liep hij snel tijdens de Dijkencross in Pannerden. Tijdens de Beekse bosloopcompetitie pakte hij de winst op de vijf kilometer (tekst Benno Stevering, foto Running Team Liemers)

Familie te Brake loopt halve marathon van Egmond aan Zee

van links naar rechts Jan, Tim, Mark en Luuk te Brake

Ayele Abshero wint voor de derde keer de NN Egmond Halve Marathon

Het eerste grote loopevenement van het nieuwe jaar, de NN Egmond Halve Marathon, werd vandaag gewonnen door de Ethiopiër Ayele Abshero. Het was de derde keer dat hij de wedstrijd van organisator Le Champion op zijn naam schreef (eerder won hij in 2014 en 2011). Hij noteerde een tijd van 1.04.57. Ook bij de dames was er Ethiopisch succes. Haven Hailu kon vandaag het beste met de omstandigheden omgaan en klokte een eindtijd van 1.14.51. Ruth van der Meijden eindigde knap als vierde vrouw en was beste Nederlandse in 1.17.20. Ronald Schröer eiste de plek als beste Nederlander op in 1.07.08 (9e overall).

Wedstrijd heren

De strijd om de ereplaatsen werd dit jaar uitgevochten in een stormachtig Egmond aan Zee. Het was droog, het strand was hard, maar een stevige west tot noordwestenwind maakte het aardig zwaar vandaag. Het zorgde ervoor dat een compacte kopgroep van ongeveer 25 man besloot op het strand dicht bij elkaar te blijven. Het werd een tactisch spel voor de beste positie aan de binnenkant van de groep. Vlak voor Castricum probeert Michel Butter vooraan iets te pushen, maar moet de wedstrijd even later staken vanwege een hamstringblessure. Ook Khalid Choukoud stapt kort daarna uit. Op de drassige duinpaden voerden de Afrikaanse lopers het tempo gelijk op. De afvalrace resulteert uiteindelijk in een kopgroep van acht man. Het is de onbekende William Wanjiku uit Kenia die als eerste een gat durft te slaan. Op de Bloedweg besluit oud-winnaar Ayele Abshero dat de wedstrijd nog niet beslist is. In de laatste kilometer weet hij aan te haken bij Wanjiku, om vervolgens in de bocht bij de Van Speijk vuurtoren met grote passen solo richting de finish te lopen (1.04.57). Wanjiku raakt in de slotmeters zijn tweede positie ook nog kwijt door een sterke eindsprint van Taoufik Allam uit Marokko (1.04.59). Wanjiku finisht één seconde later (1.05.00). Ronald Schröer hield vandaag de Nederlandse eer hoog, hij werd 9e overall in een tijd van 1.07.08. Schröer was na afloop ontzettend blij: “Ik dacht vanochtend: dit is mijn achtertuin, ik ga het gewoon doen vandaag.” De talentvolle Stan Niesten werd tweede Nederlander in 1.07.51, Edwin de Vries mocht de derde plek op het Nederlandse podium innemen (1.08.40).

Wedstrijd dames

In het kader van de man/vrouw wedstrijd gingen de dames 9.17 minuten eerder van start dan de mannen. Andrea Deelstra trok al snel de stoute schoenen aan door de leiding te pakken in de wedstrijd. Ze bereikt als eerste het keerpunt in Castricum aan Zee. Op zo’n 20 seconden daarachter een klein groepje dames met daarin Ruth van der Meijden en de drie Afrikaanse favorieten Jakcline Chepngeno, Haven Hailu en Maeregu Hayelom. Van der Meijden moet vervolgens in de duinen al snel lossen en ook Hayelom kan het tempo van de andere twee dames niet volgen. Op het 12 km-punt moet Deelstra de koppositie opgeven en lopen Chepngeno en Hailu samen richting Egmond. Op het 19 km-punt worden de twee ingehaald door de eerste mannen. Op dat moment weet de 20-jarige Hailu een gaatje te slaan, waarna ze de winst niet meer uit handen geeft. Ze noteert een finishtijd van 1.14.51. Chepngeno wordt tweede (1.15.06) en Hayelom derde (1.16.49). Van der Meijden haalt Deelstra in de slotkilometers nog in en eindigt als eerste Nederlandse vrouw en vierde overall (1.17.20). Deelstra finisht kort daarachter in 1.17.41. Op de boulevard van Egmond kwam Bo Ummels als derde Nederlandse over de finish (1.19.31).

Geslaagde editie

Bijna 18.000 deelnemers genoten vandaag van de schitterende kilometers over het strand en door de duinen van het Noordhollands Duinreservaat. De wind vanuit zee was pittig, maar de verwachte regen bleef uit en dus stond het publiek weer in grote getalen langs de kant om de lopers aan te moedigen. De 70-jarige Jaap Wit uit Heerhugowaard volbracht vandaag als enige deelnemer voor de 46e keer de halve marathon.

Opbrengst goede doel

PWN was dit jaar als goed doel verbonden aan de NN Egmond Halve Marathon. Alle deelnemers konden tijdens hun inschrijving een donatie doen aan de organisatie, die zich inzet voor het behoud van bijen en andere bestuivers in het duingebied. De cheque met een recordbedrag van € 18.023,50 werd bij de start uitgereikt door Ruud van der Velde, voorzitter van Le Champion, aan Joke Cuperus, directeur PWN, en Raymond Duindam, manager sector Natuur en Recreatie.

Editie 2020

De volgende editie van de NN Egmond Halve Marathon vindt plaats op zondag 12 januari 2020. De inschrijving gaat begin augustus van start.

Uitslagen familie te Brake: 

Mark 1:17:56, Tim 1:27:16, Luuk 1:33:48 en Jan 1:44:42

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 202

Die moeten wel uit Twente komen!

Ik heb overal vrienden. Mijn netwerk spreidt zich uit over Nederland en ver daarbuiten. Afgelopen maandagavond kreeg ik een telefoontje uit Amsterdam. Mijn goede vriendin Nancy, student communicatiewetenschappen en in het weekend barvrouw in ‘the Old Sailor Pub’. “Wat ik nou toch heb meegemaakt”, zegt ze met veel verbazing in haar stem. “Zondagavond, normaal een rustig avondje, weet je wel. Een paar van die lompe boeren, die net als jij uit Twente komen, hebben hier het hele café op stelten gezet! Misschien ken je ze wel, ze doen ook aan hardlopen.” De kans om haar aan het verstand te peuteren dat de Achterhoek en Twente totaal anders zijn, kreeg ik niet. Ze begon aan een eindeloze monoloog. Ik vat het kort samen.

“Zo’n kale hing de hele avond aan de bar. Hij maakte selfies en filmpjes en had een irritante harde lach. Hij vertelde dat ‘ie de enige van de groep was die niet aan de halve marathon had meegedaan. Rare gozer. Op een gegeven moment fluisterde hij iets in mijn oor: ‘Ik heb geen medaille maar ik kan je wel iets anders laten zien waar je veel enthousiaster van wordt.’ Ik deed net of ik zijn boerse accent niet kon verstaan. Er was ook nog zo’n flapdrol die de hele avond heeft geprobeerd mij een kachel te verkopen. Wat moet ik met een kachel?

Een andere patser zat vreselijk te bluffen over twee eigen bedrijven een privévliegtuig en zijn nieuwe auto. ‘Voor het bedrag wat ik aan die auto besteed heb, kan het personeel hier een jaar op vakantie’, riep die constant door de karaoke-microfoon. Er waren ook twee vrouwen bij. Een kleine en een lange. Die kleine was behoorlijk lam en aandachtsgeil maar die lange gedroeg zich wel netjes, al zong ze wel steeds mee met liedjes waar ze de tekst eigenlijk niet van kende. Bijzondere lui maar ze hebben wel voor een mooie omzet gezorgd. Hahahah!” 

Het telefoongesprek werd bruut onderbroken door een brand lucht. Shit, de kipburgers vergeten! Voordat ik op de fiets spring richting de Chinees, maak ik Nancy nog even duidelijk dat ik mij niet kan voorstellen dat ik die gasten ooit heb gezien. Zulke asociale boeren ken ik niet, die moeten inderdaad wel uit Twente komen!