't Onland en de Wrange in Gaanderen

De welverdiende cappuccino met appeltaart bij Tiemessen in Etten

‘Wijzen uit het Oosten gaan terug in de tijd’

Op maandag 1 december jl. startte de meteorologische winter, dus bij uitstek een mooie gelegenheid om weer eens een wandeletappe te plannen. De knie van Geert blijkt nog steeds tegen te sputteren, terwijl de kuit van Frank een pittige belasting ook nog niet toeliet. Alleen Theo was dus in feite topfit en dat wilde de oude vos dan ook maar al te graag horen. Misselijkmakend natuurlijk een dergelijke houding, terwijl je kompanen uit de put proberen te krabbelen. Afijn, om de sfeer toch een beetje prettig te houden, was er gekozen voor een kortere route dan normaal, maar ook dat leverde voldoende gespreksstof op….

Als vertrekpunt was er gekozen voor herberg `t Onland en toen Geert zijn bolide de parkeerplaats opdraaide, bekroop ons gelijktijdig het gevoel van een valse start. De motor draaide nog, toen de drieturvenhoge tuinman aan kwam lopen. De chauffeur van dienst besloot gelijk maar een praatje te gaan maken en kwam gedesillusioneerd terugsloffen. We gingen gelijk al terug in de tijd, want er was geen plaats in de herberg voor de drie wijzen uit het Oosten! Pfff…een stuksken traditie gelijk naar de galemiezen, want het goede gebruik, namelijk na afloop van de Spaziergang dampende cappuccino en appeltaart met twee toefjes slagroom, kon gelijk in de prullenbak. Gelukkig wisten we ons snel te herpakken en gingen op pad.

Zoals altijd was de formatie al direct duidelijk, namelijk met de punt naar achteren. Theo en Geert in de voorste linie, terwijl Frank er op zijn gemakkie achteraan drentelde. Al na een kleine 2 kilometer, betraden we een stukje historisch grondgebied, namelijk bosgebied de Wrange. Vroeger leefden hier dassen en een plek waar ze samenscholen noemen ze een wrang. Weer wat geleerd, maar ook Theo ging aan het verhalen. In zijn jongere jaren had hij in deze omgeving veel voetbalgevechten geleverd tegen de local hero`s van de club S.V.D.W. Het bleek de plek te zijn waar voetbal nog ouderwets oorlog was en waar winnen als uitspelende vereniging volstrekt onmogelijk was. Als het tot trammelant kwam en dat was een wekelijks ritueel, volgde gelijk de waarschuwing dat als het niet gauw anders ging de vuilnis in de komende weken niet werd opgehaald. 

Nou, dan is er natuurlijk weinig keus. Het waren in feite de eerste omkopingsschandalen in de voetbalwereld, aldus nestor Stronks. Maar waar je als scheidsrechter ook af en toe met hele leuke snuisterijen naar huis kon gaan. Het hart zat best op de goede plek, zo bleek na afloop in het clubhuis, waar de potjes bier in veelvoud van hand tot hand gingen. Theo keek met enige weemoed naar de stappende kompanen, die smulden van zijn gedetailleerde vertelling. Kijk, van dergelijke historische grootspraak ga je beter wandelen en de stemming was volledig omgeslagen. Theo had weer zijn waarde bewezen en daarom ligt hij ook zo goed in de groep.

We draaiden natuurpark Koekendaal in en ook dat is een stukje geschiedenis in Doetinchem. Wie heeft er nooit gebanjerd in de speeltuin met louter afgekeurde toestellen of rondgehuppeld in de dierenweide? Oude herinneringen komen bovendrijven en in gedachten zijn we weer even jong…. We passeerden de Bielheimerbeek, waar naast voorntjes en snoeken, tegenwoordig ook weer karpers in rondzwemmen. De beek meandert prachtig door het landschap en we hadden het geluk dat we een poosje langs het kabbelende water blijven smoksen. Kilometer 5 werd ruimschoots gepasseerd en dat betekende dat de route al over de helft was afgelegd, zo liet Frank weten. De teller zou uitkomen op 10, dus er was niets aan gelogen.

De seinen gingen op groen om een lekkere pauze in te lassen, op het moment dat er een bankje in zicht zou komen. Maar de tweede teleurstelling van de dag leek een feit te gaan worden, want alles kwamen we tegen, maar geen bankje. Het einde van de tocht kwam in zicht en de kilometerteller gaf feitelijk wat anders aan. In alle hectiek hadden we gewoon weer een paar paaltjes gemist en de lus die we onbewust oversloegen, bleek dik 1,7 kilometer te zijn. We besloten na enig overleg het er gewoon bij te laten en de proviand ook maar bij terugkomst op de parkeerplaats te nuttigen. Hiervoor moest overigens nog bijna een half uur uitgetrokken worden, want de rugzak van Geert en Theo bleek boordevol te zitten. Tuurlijk, je moet de verloren calorieën zo snel mogelijk compenseren, maar gruwelijk bufferen is ook weer niet nodig….

Tradities moet je koesteren, dus gingen we op deze waterfrisse maandag op zoek naar een plekje, waar we als wijzen uit het Oosten wel welkom waren. Dit vonden we uiteindelijk in Etten. Nostalgie ten top natuurlijk, want wie heeft er geen patat gegeten bij Tiemessen? De ontvangst was vriendelijk van een Vietnamese schoonmaakster, die ons de weg wees naar het toilet, waar we eerst nodig moesten afwateren. Daarna het zelfbedieningscafé in, waar de appeltaart uit een grote tombolamachine moest worden getoverd. Terug in de tijd, dus. Vroeger kwam alleen het kauwgom uit de muur, later mars en kroketten en nu zelfs het appelgebak. De smaak was er overigens niet minder om. Toen om exact 12.00 uur het luchtalarm ook nog eens af ging, was het de hoogste tijd geworden om weer huiswaarts te gaan en de succesvolle 13e wandeletappe af te sluiten! (FR)

Het Ganderpad in Doetinchem

Herberg Het Onland

Het Ganderpad is het oostelijkse klompenpad in Nederland en een tocht door het agrarisch cultuurlandschap. Het gaat zoveel mogelijk over historisch tracé en voert over onverharde paden via boerenland en landgoederen. Rust, kleinschaligheid en de combinatie van cultuur en natuur bepalen de sfeer. Na enkele klompenpaden op de provinciegrens van Gelderland en Utrecht te hebben gelopen, wordt dit alweer mijn zesde klompenpad.

Samen met Rob Berkelder en Andre Balke starten we onze tocht rond de klok van negen uur bij Het Onland, dat al sinds 1790 een herberg is. Mens en paard konden er terecht om hun dorst te lessen voor ze hun reis vervolgden. Vanaf de beginjaren vijftig bouwt men de 'deale' (de plek waar de koeien stonden) om tot feestzaal. Een grote brand in 1980 verwoest het complex en alleen de jachtkamer blijft bespaard. De rest van het complex is herbouwd. 

Direct na het vertrek steken we de Rekhemseweg over en lopen langs een prachtige slootkant in de richting van de Bielheimerbeek. Deze beek dankt zijn naam aan klooster Bethlehem. De beek is door monniken gegraven vanaf de Beneden Slinge en stroomt naar de Oude IJssel. Na de verwoesting van het klooster en het verbod op katholieke erediensten sinds 1852, zoeken de katholieken van Gaanderen naar plekken waar ze hun geloof kunnen belijden en ontstaat hier rond 1720 in een schuur een schuilkerk. 

Met een temperatuur van rond het vriespunt is het nog vrij koud maar Rob heeft hier maling aan. Met een korte broek en een t-shirt met korte mouwen lijkt het of het een graad of vijftien warmer is. Ik loop zelf met een muts op maar durf, als ik Rob zo zie, mijn handschoenen niet uit mijn jack te halen. Ook is het nog erg mistig en jammer genoeg trekt deze op de hele route niet weg.

Op Landgoed 't Maatje graasden tot 1998 nog koeien en teelde de boer gewassen. Toen het boerenbedrijf stopte, vormde men een deel van de 43 hectare om tot een nieuw natuurgebied met een zo gevarieerd mogelijke natuur. De Bielheimerbeek krijgt door bypasses een deel van zijn oorspronkelijke loop terug. Veel vogels, planten en klein wild vinden hier nu een leefgebied en op het afgesloten gedeelte grazen zelfs Galloway runderen. 

Na ruim 9 kilometer komen we ineens weer aan de achterkant van herberg Het Onland aan en besluiten we om er nog een kilometer of vijf bij aan te knopen. Net voor camping de Wrange gaan we het prachtige natuurgebied Koekendaal binnen. Even later lopen we iets verkeerd en moeten we via het spoor onze weg terug vinden. Na bijna anderhalf uur zijn we terug bij Het Onland. Een warme kop koffie zou er nu wel ingaan maar jammer genoeg is de herberg op woensdags gesloten. De volgende trainingen met Rob staan gepland op 8 april in Aalten en op 20 mei rond de Aasee in Bocholt (zie link). Wie een keer mee wil is van harte welkom.

Klik op de link voor enkele foto's van de route

fotoalbum

Andre en Rob boven de Bielheimerbeek

Route 4: Terborg

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag. 

Vandaag de 4e route uit deze serie: Een verrassende route rondom Terborg. We lopen de bebouwing uit over voetpaadjes langs het nieuwe natuurpark rond de Akkermansbeek. Om een gevarieerde natuur te krijgen zijn delen van de bestaande weilanden afgegraven. Daar ontwikkelt zich nu een vochtig, bloemrijk grasland. Via een nieuwbouwwijk waar de straten zijn vernoemd naar de industrie van de ijzergieterij komen we aan de rand van Terborg en Gaanderen. Hierna vervolgt de route door bosjes, langs akkerranden en langs de bosrand van een flinke heuvel naar het meer open boerenland. Maar ook het agrarisch gebied is hier redelijk kleinschalig. We lopen over onverharde slingerpaden langs boerderijen. Na een korte passage door de rand van Silvolde gaat het laatste deel van de tocht langs de hooggelegen Paasberg, een oud rivierduinencomplex, met aan de andere kant zicht op de landerijen van Kasteel Wisch.

Route 4: Een route rondom Terborg

Afstand: 11,2 kilometer

Start: Station Terborg - Stationsstraat 15 - 7061CT

Bewegwijzerd: Nee

Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor

Foto's van de route: fotoalbum

GPX bestand van de route

Laatst aangepast: 14 december 2016
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten

01.Met de rug naar het station van Terborg loop je RD de Stationsweg in
*Terborg kreeg in 1419 stadsrechten van de Heeren van Wisch. Terborg is vernoemd naar de Burcht ('ter burght') van de Heeren van Wisch, die in de twaalfde eeuw een burcht aan de oever van de Oude IJssel lieten bouwen. Die burcht, waaran de voormalige gemeente Wisch haar naam dankte, is inmiddels verdwenen. Het huidige kasteel Wisch in Terborg is van een recenter datum. Het Oude IJsselgebied mag zich de bakermat van de Nederlandse ijzerindustrie noemen. Het is het oudste en omvangrijkste gebied in Nederland waar ijzerwinning plaatsvond. Er hebben in totaal acht ijzergieterijen gestaan.
02.Voorrangsweg (Doetinchemseweg) oversteken en RD (Industrieweg)
03.De eerste weg RA (Van Wischstraat) 
04.Op de kruising RA (Bosboomstraat), de klinkerweg gaat over in een voetpad
05.Ga door het klaphekje, een houten bruggetje over, en loop RD
06.Steek een asfaltweg over (de Doorbraak) en loop RD, een onverhard voetpaadje
07.Dit paadje langs het water blijven volgen tot je uitkomt op een verharde weg
08.Hier ga je heel even naar rechts en na 5 meter weer RA
09.Eerste weg LA (Kernmakerijstraat) 
10.Na 100 meter LA, deze weg blijf je met bochten steeds volgen (Gieterijstraat)
11.Bij een voorrangsweg ga je RA (Slakweg)

12.Steek de weg (de Rijksweg) over en ga RD, een onverhard paadje in
13.Ga direct na 20 meter het eerste paadje LA zandweg
14.Op een kruising rechtdoor (Mullepad)
15.Na 100 meter ga je RA, een smal voetpaadje langs de akker (blijft Mullepad)
16.Je komt uit bij een spoorwegovergang, deze steek je via twee klaphekjes over (in 2016 is hier een hek geplaatst en moet je even om het hek de spoorbaan oversteken om op het zelfde pad aan de andere kant van het spoor verder te lopen, oppassen!)
17.Direct daarna op een kruising RD, een bospaadje, een pad naar rechts negeren. 
18.Je loopt tussen de sportvelden door, met de bocht naar links door een metalen voetgangerspassage  
19.Het paadje met een bocht naar links vervolgen om het voetbalveld heen. 
20.Bijna halverwege het voetbalveld neem je het eerste paadje RA
21.Rechts heb je weer een voetbalveld en gaat weer tussen een metalen voetgangerspassage door
22.Aan het eind van het Mullepad RA, dit pad RD volgen
23.Ter hoogte van de school Wis en Wierig aan de linkerkant ga je RD tussen houten paaltjes door, een breed grindpad

24.Steek de Hoofdstraat over en ga RD (Warnersstraat) 
25.Na huisnummer 10 aan je rechterhand ga je LA, een bospaadje in
26.Op een splitsing van drie paadjes het linkse pad aanhouden
27.Ga RD over de heuveltop heen en loop helemaal naar beneden in de richting van de bosrand
28.Achter de bomenrij ga je RA en loopt helemaal langs de bosrand, tot je bij de Kerkstraat uit komt
29.Steek hier over en neem de eerste onverharde weg RA (Tuinstraat) 
30.Het wordt een halfverhard karrenspoor en slingert langs boerderijen, na nummer 8 wordt het een graspad 
31.Je komt uit op een asfaltweggetje, hier ga je RA en na boerderijnummer 10 RD, een onverhard karrenspoor
32.Meebuigen naar links, daarna op een driesprong RD en dan weer meebuigen naar links
33.Aan het eind RA, een pad van tegelplaten met gras in het midden. 
34.Op driesprong RA, langs boerderijnummer 10, je komt uit op de de Voorbroek. 
35.Hier ga je LA, een brede onverharde weg. 
36.Na ongeveer 500 meter kom je uit bij een bankje en een prullenbak op een driesprong
37.Hier ga je RA (niet het fietspad nemen!)

38.Aan het einde van de weg, bij P-21815 LA, je passeert boerderijnummers 23 en 23a 
39.Pal voor de volgende boerderij (huisnummer 25) steek je RA de voorrangsweg over
40.Je passeert een houten afsluitboom en volgt het graspad op ‘Natuurterrein NSW Landgoed Hommelink’ 
41.Loop steeds RD en volg het pad door een bosje. 
42.Daarna loop je langs een groot gebouw met een ecodak in de richting van een spoorwegovergang, graspad
43.Ga, via twee hekken, de onbewaakte spoorwegovergang over en volg een smal graspaadje tussen de velden
44.Sla aan het eind voor een sloot LA, waar de sloot stopt ga je RD
45.Loop over een zandpad met aan je rechterhand een sportveld, je komt uit op een asfaltweg. 
46.Hier ga je RA en loop Silvolde binnen, steek De Berkenlaan over en ga RD de Munstermanstraat in

47.Steek de Terborgseweg over en ga RD over het trottoir langs de laan van Schuylenburch
48.Na huisnummer 7 de weg oversteken en sla direct LA, over het trottoir door het groen
49.Ga aan het eind op de klinkers links en direct weer RA de Laan van Schuylenburch vervolgen
50.Weg naar links, Bosstraat, negeren. 
51.Sla aan het eind van de Laan van Schuylenburch RA, de onverharde Paasberglaan in
*De Paasberg is een oud rivierduinencomplex, opgewaaid in de laatste ijstijd (10.000 tot 13.000 jaar geleden), toen niet de Oude IJssel maar een voorloper van de Rijn door het gebied stroomde. In het verleden was de Paasberg groter. De Paasberg liep door in noord-westelijke richting en heeft waarschijnlijk in verbinding gestaan met de heuvels van Gaanderen. Tegenwoordig is de Paasberg vier hectare groot. In het verleden was de Paasberg kaal en tot 1921 stond er een molen op de top. Nu is de Paasberg begroeid met bomen en staan er drie villa's op de berg. In het verleden werd er met Pasen een paasvuur ontstoken op de Paasberg. De naam verwijst naar dit oude gebruik om de terugkeer van het licht en de lente te vieren.
52.Deze weg blijf je 1400 meter steeds RD volgen, op het laatst wordt het een asfaltweg
53.Sla aan het eind RA en negeer een weg naar links
54.Meebuigen naar links en bij de voorrangsweg RA
55.Steek bij nummer 4 het zebrapad over en volg het asfaltfietspad
56.Je komt uit bij een asfaltweg, hier ga je LA, terug naar het station

Spoorloop van Terborg naar Doetinchem

Villa 'De Ooyman' in de bossen van Gaanderen

Toen ik enkele weken geleden mee deed aan de 5x5 Estafette in Doetinchem, zaten we voordat de wedstrijd begon met zijn allen in de kantine van atletiekvereniging Argo te schuilen voor de slechte weersomstandigheden. Ik ben toen wat gaan bladeren in het clubblad dat daar lag en kwam een beschrijving van een INV-natuurwandeling uit 1988 tegen. Het eerste waaraan ik dan meestal denk is, dat ik de route wel een keer kan gaan lopen en heb het clubblad toen meegenomen, er lagen er meerdere.

Afgelopen maandag was het al zover en onder erg mooie weersomstandigheden stond de 'Spoorloop' op mijn programma. De route loopt grotendeels door de bossen rond Gaanderen en begint op het station in Terborg en eindigt op het station in Doetinchem. Net na de middag parkeer ik mijn auto dan ook bij het eerstgenoemde station en ga vanuit het NS-station linksaf en steek na 300 meter het spoor over. Ik volg het fietspad aan de parallelweg in de richting van Varsseveld en neem de derde weg links, het Voorbroek. Nadat ik de Akkermansbeek over ben, loop ik op een verharde twee sporen bestrating, een grasachtig pad en enkele zandpaden in de richting van Gaanderen. Een oud ANWB bord geeft aan dat ik me zo'n 900 meter van de Rijksweg- en 6,6 kilometer van Doetinchem bevindt. 

Een kilometer verder passeer ik het witte kerkje in Gaanderen en enkele wegen, paden en bossen komen me bekent voor van de Achterhoek cross, die hier tot voor enkele jaren nog plaats vond. De route slingert zich verder door de bossen, ik steek de Bielheimerbeek- en twee keer het spoor over. Nadat ik het pompstation "De Pol' gepasseerd ben, ligt een klein stukje verder villa 'De Ooyman' parmantig in de zon te schitteren. Het prachtige huis heeft een majestueuze maar ook wel charmante uitstraling.

Bij de bossen van natuurpark 'Koekendaal' in het bosgebied van 'de Wrange' vraag ik even naar de weg en een hovenier stuurt mij weer de juiste richting uit. Via de statige huizen in de buurt van 'stadion de Vijverberg' kom ik op het station in Doetinchem aan. De trein die me terug naar Terborg moet brengen is net vertrokken maar bijna een half uurtje wachten op een bankje in een lekker zonnetje is toch ook geen straf?

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Rondje Oude IJsselstreek

Een loop door verschillende buurtschappen

Vandaag heb ik een rustige duurloop van precies 17 kilometer gemaakt door de gemeentes Oude IJsselstreek en Montferland. Ik ben door verschillende buurtschappen gekomen met illustere namen als Heuven, Warm, Vethuizen, Ziek, Rafelder en IJsselhunten. Van een aantal van deze buurtschappen heb ik nog nooit gehoord terwijl ze maar ruim 20 kilometer van Aalten vandaan liggen.

Ik parkeer mijn auto bij de Rooms Katholieke Kerk in het dorpje Etten, dat dit jaar zijn duizendste verjaardag viert. Het is prachtig weer en goed genoeg om in een korte broek en T-shirt te gaan lopen. De visboer staat op de parkeerplaats zijn waar te verkopen maar ik besluit om eerst maar aan mijn tocht te beginnen. Ik vertrek in Noordwestelijk richting naar de buurtschap Heuven, dat ingeklemd ligt tussen Etten, Gaanderen en Doetinchem. Ik steek de Slingerparalel over en kom al gauw in Warm, een buurtschap die zijn naam vandaag eer aan doet.

Enkele kilometers verder ben ik in de buurtschap Vethuizen en loop ik langs het drie sterren havezathe hotel Carpe Diem. Iets verder bezoek ik de Mariakapel en ik zit ook niet meer zover van huize Stefas in Azewijn af, op de borden wordt het plaatsje in ieder geval al genoemd. Na de buurtschap Ziek, steek ik de Zeddamseweg over. Er is veel politie aanwezig, die me veelal op hun motor inhaalt. Toevallig heb ik gisteravond met de training van Gerrit Dijkslag gehoord dat Olympia’s wielerronde vandaag door de Achterhoek rijdt en ik besluit om even te wachten. Enkele minuten later komt het peloton er al aan, al is het door de wind verscheurd in drie grote waaiers en een aantal verdwaalde fietsers die er tussenin zitten te zwoegen. Ze moeten vechten tegen de wind om bij te kunnen blijven.

Leuk om te zien maar ik moet verder en ik sla rechtsaf de buurtschap Rafelder in. Ik lees op een informatiebord dat hier in het jaar 1851 nog steenkool werd gevonden en dat de Driekoningenweg haar naam ontleent aan het feit dat in vroeger tijden slechts drie boeren, die veel invloed hadden, aan die weg woonden. Voor mijn gevoel wonen er nu niet veel meer. Na de buurtschap IJsselhunten loop ik via het dorpje Varsselder, langs de rand van Ulft terug naar het beginpunt van de route. De visboer is jammergenoeg met de noorderzon vertrokken.   

Klik op de link voor de foto’s

fotoalbum

Olympia's wielerronde

Gaanderen 37e Achterhoekcross 5 km – 19,27 min – 1e Plaats 40+

Achter de nummer twee van de wedstrijd Coen de Wit (nummer 532) aan

Door een gezellige zaterdagavond en het verzetten van de klok naar de zomertijd waren de uurtjes slaap vannacht wat minder. Toch stond ik vanmorgen fris aan de start van de 5 kilometer bij de Achterhoekcross in Gaanderen. De bezetting was in vergelijking met andere jaren naar mijn idee wat minder en ik kwam al direct aan het begin van de wedstrijd op een derde plaats te lopen. De nummer één Dennis Weijers was een klasse apart en ook de nummer twee Coen de Wit (nummer 532) liep een sterke wedstrijd.

In het bos bij de Wrange is het ieder jaar weer een verrassing. In het verleden ben ik hier al eens verkeerd gelopen en nu kwam Coen mij ineens weer voorbij terwijl hij in de wedstrijd al zo’n honderd meter voor me liep. Op het laatst moest ik nog flink doorlopen om Paul Huls voor te blijven, terwijl de derde veteraan Jos Slutter ruim een halve minuut achter mij liep. (foto Dinand Woolschot)

Gaanderen Achterhoekcross – 5 km – 19,16 min – 1e plaats 40+

Net voor de start van de 5 kilometer

Na een aantal podiumplaatsen lukte het me vanmorgen eindelijk om dit jaar eens een wedstrijd in mijn klasse te winnen. De 5 km. van de Achterhoekcross in Gaanderen begon wat rommelig. De start was ongeveer een kwartier later en ruim 100 meter verder terug dan een jaar geleden. Aan de eindtijden was dit ook te zien bij iedereen. Direct na het startschot liepen Koen Vossers, Ronald Withag en Manfred Vels bij de overige deelnemers weg.

Achter deze lopers ontstond een mooi groepje waarbij ik na ongeveer twee kilometer even het gevoel kreeg dat ik te hard van start was gegaan. Na een lastig klimmetje in de bossen van de Wrange kon ik toch een mooi constant tempo blijven lopen. Op de lange rechte weg terug naar de finish hadden we de wind pal tegen. Toch kon ik mijn plaats behouden om uiteindelijk als eerste veertig plusser over de streep te gaan. Een leuke bijkomstigheid is dat bij de 5 km. nog vier clubgenoten in de prijzen vielen en de broers Tim, Mark en Luuk te Brake ook alle drie op het podium kwamen.

Uitslagen: Geert Wevers 19.16 min (1e Masters1), Dennis Woeltjes 19.28 min (7e Senioren), Robert Temming 19.32 min (8e Senioren), Jan Wevers 19.33 min (2e Masters1), Gerrit Ormel 19.43 min (2e Masters2), Henk Mengers 21.11 min (3e Masters2), Mart Slotboom 23.00 min (10e Senioren), Ton Roks 23.10 min (1e Masters3), Constant Volmeijer 27.12 min (12e Senioren)

uitslag

verslag

Ik loop Gaanderen weer binnen

van links naar rechts Tim, Mark en Luuk te Brake