 |
| De atleten zijn klaar voor de start Schitterende 44e editie
van de OVM Deloop Onder een heerlijk zonnetje werd
vandaag de 44e editie van de OVM Deoloop afgewerkt. Met ruim 430 deelnemers was
de opkomst ook dit jaar weer goed te noemen. De eerste bussen met trailrunners
vertrokken al halverwege de ochtend om vanaf Vorden 24 tot 40 kilometer af te
leggen door de bossen en heidevelden van de regio om uiteindelijk te eindigen
weer bij het finishterrein op de velden van v.v. Deo. Aan het eind van de
ochtend volgden de canitrailers voor een route van 25 kilometer met hun
viervoeters. En vanaf 13:00 uur was het de beurt
aan de kortere afstanden, die allen vanaf het sportcomplex vertrokken voor hun
uitgezette afstanden. Op het startfinishterrein was het gezellig druk met
bezoekers en binnengekomen hardlopers die hun hardloopmaten de laatste meters
hartstochtelijk aanmoedigen. Ook de prijsuitreiking om 14:30 uur in de kantine
werd goed bezocht. Toen de laatste deelnemers rond half 4 binnen waren gekomen
en de materialen weer waren opgeruimd konden vrijwilligers en organisatie onder
het genot van een hapje en drankje weer terugblikken op een zeer geslaagde
editie. Klik op de link voor de uitslagen |
zaterdag 13 december 2025
Uitslagen van de 44e Deoloop in Borculo
zaterdag 14 december 2024
Foto's van de 43e Deo loop in Borculo
.jpg) |
| Wim Brinkman Klik op de link voor de foto's van Rene Hoekstra Jaime Lebbink |
Uitslagen van de 43e Deo loop in Borculo
 |
| Uitslagen van de Aaltense lopers Klik op de link voor alle uitslagen uitslagen site organisatie |
zaterdag 16 december 2023
Vreemd gaan op de Deo trail in Borculo
 |
| Kelly en Andre Ook dit jaar stond de DEO
trail weer op de kalender. Lekker dichtbij, dus iets langer blijven liggen.
Rustig spullen in pakken en koffie. Geen zachtjes uit bed kruipen bij nacht en
ontij om niemand wakker te maken omdat ik zo nodig even naar de Ardennen wil of
iets dergelijks. Heerlijk relaxt dus. Maar toch zou het dit jaar wel iets
anders gaan dan in andere jaren… Ik ging namelijk eens met iemand anders lopen
dan anders. Henrie had nog wat last van kwaaltjes en mijn andere vaste
loopmaatjes waren ook niet van de partij. Genoeg bekenden om mee te kletsen en
samen te lopen overigens, bij de start kende ik bijna de helft van de
deelnemers in ieder geval van gezicht. Mijn jonge collega Kelly kwam
net voor de start aanfietsen. Die woont sinds kort in de buurt en loopt
regelmatig mee met de Nedap lunch run. Daar had ik haar verteld van de DEO loop
en ze besloot zich spontaan aan te melden voor de 40 km. Aangezien het haar
eerste trail was leek het haar leuk om met mij mee te lopen. Ook voor het
navigeren leek het haar beter bij iemand aan te haken, want daar had ze heel
weinig ervaring mee. Rugzakje? Nee, ik kan één bidonnetje wel gewoon vast
houden… De wenkbrauwen gingen links en rechts wat omhoog, maar met een Pippi
Langkous mentaliteit kun je een heel eind komen. Een beetje begeleiding van
mijn kant was echter misschien niet verkeerd. Henrie ging op zijn uppie en
in zijn eigen tempo lopen en ik trok samen met Kelly vanaf de parkeerplaats bij
het doolhof in Ruurlo de bossen in richting Vorden. Het was best wat modderig,
maar lang niet zo erg als ik verwacht had gezien de regen van de laatste tijd.
Met 30 personen aan de start was het ook niet druk, maar we liepen niet
helemaal alleen in het bos. De route richting Vorden kwam me zeker niet
onbekend voor, maar voerde wel door een prachtig stuk typisch Achterhoek. Kelly
genoot als ex-stadsmens en verse import Achterhoeker volop van al die natuur.
Qua leeftijd zou ze mijn dochter kunnen zijn en qua looptalent boven mijn
niveau (maar dat beseft ze nog niet echt). Het voelde af en toe alsof er een
losgeslagen veulen om me heen dartelde door de bossen. Terwijl ik best vlot
doorliep voor mijn gevoel. Bij Vorden hadden we een
verzorgingspost met allerlei lekkers, even een momentje voor cola en chocolade.
Een sportreep in de zak van mijn Fusion broek, checken of Kelly ook wel wat at
en weer verder. Al kletsend met elkaar en met medelopers over werk, sport,
leven en wat verder zo ter sprake komt tijdens evenementen tikten we de
kilometers weg over het Grote Veld. Wat blijft dat toch een geweldig gebied. In
elk jaargetijde kun je hier weer andere dingen zien. Mooie singletracks en iets
bredere paden leidden ons in de richting van Lochem. Het weer was ook helemaal
niet slecht. Geen wind, graad of acht, prima loopweer eigenlijk. Koud hadden we
het in ieder geval niet. We liepen een hele tijd
‘haasje over’ met een paar triatleten en nog wat lopers die ik wel kende van
andere evenementen. Dan liepen we weer iets uit en even later passeerden ze ons
weer. Af en toe liepen we iets langer samen en dan was het best gezellig. Een
heel typisch verschijnsel wat je bij trails wel vaker ziet. In heuvelachtiger
gebied komt dat wat sterker naar voren omdat sommige mensen beter kunnen
klimmen en andere beter dalen. En dat kregen we dan ook mooi te zien na de
tweede verzorgingspost, net voor de Lochemse Berg. Doordat ik mijn oermannetjes
instinct zelfs op mijn leeftijd toch niet helemaal kon onderdrukken had ik
eigenlijk de hele eerste helft steeds een heel klein beetje boven mijn normale
tempo gelopen. En waar Kelly nog nog lachend en kletsend links en rechts wat
foto’s maakte begon ik toch wel zware benen te krijgen. Gelukkig was ik niet de
enige. Jeroen werd deze keer niet vergezeld door zijn Adrie, maar ook door een
snellere loper. En die liep tegen hetzelfde probleem aan. Heuvelop lieten we
het tempo maar even terugvallen naar een stevig hiketempo en heuvelaf
probeerden we de schade weer wat goed te maken en onze loopmaatjes weer in te
lopen. . We voelden ons een beetje als de twee oude mannetjes van de
Muppetshow… Met de Lochemse Berg en de Kale Berg achter de rug was het niet meer heel ver naar Borculo. Even een tergend lang rechte zandweg mentaal zien te overwinnen en dan nog een paar kilometer door prachtig gebied. Op een gegeven moment kwamen we de laatste lopers van de korte (cross) afstanden achterop en was de route aangegeven. Een mooi moment voor Kelly om een eindschot in te zetten. Maar goed dat de ondergrond nat was, anders was ik in een stofwolk achtergebleven. Bij mij was het een kwestie van stug doorharken tot de finish. Als het precies 40 km was geweest had Strava me vast gefeliciteerd met de snelste 40 km van dit jaar, maar het was net iets korter. Met een rondje om het voetbalveld van DEO was ik er geweest, maar ik vond het meer dan genoeg geweest. Ik was in ieder geval heel tevreden. Kelly ook, want die had gewoon even een eerste plek in de wacht gesleept. Mooie bijdrage gewonnen om aan een paar trailschoenen te spenderen. Volgens mij is er een nieuw trailtalent opgestaan. Het klinkt overigens toch ook een stuk beter dat ik de eerste dame gehaast heb dan dat ik er door een jong deerntje uitgelopen ben, of niet dan? De finish kwam als geroepen, heerlijk een bouillonnetje naar binnen werken en met iedereen nog wat nakletsen. En daarna nog een Glühwein in de kantine. De Glühwein was warmer dan de douche, maar aangezien er een record deelname was geweest op de korte afstanden was dat ook te verwachten. De vrijwilligers hadden er weer een geweldig mooi evenement van gemaakt. Volgend jaar mag de bus naar de start dus nog best iets voller.(bron)  |
Record aantal deelnemers aan 42e OVM-Deoloop in Borculo
 |
| Het start- en finish gebied |
Dat de jaarlijkse crossloop
door het Stelkampsveld een mooie traditie is om de feestdagen in te gaan bleek
wel uit het recordaantal deelnemers dat zaterdag aan de start verscheen van de
OVM-Deoloop.
De eerste lopers vertrokken al
in de ochtend met de bus om een gpx-trailrun te lopen van 25 of 40 kilometer.
Deze mooi uitgezette routes door de Achterhoek worden een steeds beter bezocht
deel van het evenement en keren dan ook zeker volgend jaar weer terug.
Voor het eerst liepen er ook
een aantal honden mee met de 25 kilometer. Door de enthousiaste reacties van
baasjes en hond is de kans groot dat de canitrailrun volgend jaar ook weer
opgenomen wordt.
S middags was het dan tijd
voor de kortere afstanden die door het prachtige natuurgebied Stelkampsveld
liepen. Het terrein was af en toe nat, maar goed te doen. Tussen 1 en half 2
startten deze kortere afstanden die ook al jaren kunnen rekenen op trouwe deelnemers.
Ook was er weer een powerwalk, waar zo’n 30 man aan mee deed.
Onder aanmoediging van
supporters en eerder teruggekeerde hardlopers vond iedereen zijn weg terug naar
de finish, de één iets sneller dan de ander. Maar wel allemaal met een prima
eigen sportprestatie.
Voor de winnaars van alle
afstanden was er een prijs in de vorm van een waardebon van Woest Sport.
Nadat de laatste deelnemers
waren teruggekeerd konden de vrijwilligers de spullen opruimen en in de kantine
opwarmen met een drankje en een warme hap.
Klik op de link voor de uitslagen
zaterdag 17 december 2022
Deo Drop-off trail 2022
 | ||
| De 40 kilometer lopers bij Huize 't Velde in Warnsveld Vorig jaar werd het
veertigjarig bestaan van de DEO loop gevierd met een speciale editie, een trail
van (uiteraard) 40 km. Dit jaar werd er wegens enthousiaste reacties een
vervolg aan gegeven. Niet alleen met een 40 km, maar ook 25 km trailrun was
mogelijk. Ik had me al vrij vroeg opgegeven en nog wat maatjes weten te mobiliseren
om mee te doen. Ik ging de 40 km lopen met Bianca en Angelique, de bedoeling
was om het een beetje rustig aan te doen. Het moest een soort van
voorbereidende loop worden voor de 50 km Sallandtrail en we wilden kijken hoe
we er voor stonden. We konden enigszins uitslapen
aangezien het maar een kwartiertje rijden was naar de start. Het was echt
winters, de temperatuur was enkele graden onder nul en de dag ervoor had het
wat gesneeuwd. Nu ben ik meer een liefhebber van lopen bij een graad of twintig
met een zonnetje, maar dit had toch ook echt wel wat. Bij het DEO terrein
liepen al wat vrijwilligers heen en weer om het een beetje warm te houden, en
dan moesten ze de hele dag nog…. Wij doken na het ophalen van
de startnummers snel de warme kantine in. Even bijkletsen met allerlei lopers
uit de buurt. We zouden eerst met een bus weggebracht worden na de start en de
chauffeur had de kachel al lekker opgestookt. De 40 km lopers werden eerst
gedropt bij Huis ’t Velde bij Warnsveld. Na een groepsfoto mochten we beginnen
met onze tocht. Een aantal snelle lopers spoten er meteen vandoor, wij vormden
met ons drietjes en routebedenker Tom de achterhoede. Het was even wennen zo vanuit
de warme bus het koude winterweer in. De extra laagjes, handschoenen, buffs en
zo kwamen goed van pas. Na een paar minuten waren we warmgelopen en ging het
eigenlijk prima. De paden langs de Berkel waren bekend, maar ik had er alleen
maar in voorjaar en zomer gelopen als onderdeel van de MST route en de Viking
Berkelroute. In volle winterpracht was het toch weer heel anders. Mooie
uitzichten over een bevroren Berkel die daar weer prachtig meandert. De grond
was voor de verandering eens niet modderig, maar bevroren. Na twee kilometer
zwikte Angelique hierdoor haar enkel al, maar gelukkig kon ze verder. Vlak voor ons liep een groepje
trailrunners van de Zandloper, bekenden dus en we mixten regelmatig even qua
groep. Altijd leuk om met bekenden te lopen en wat te babbelen onderweg. Tom
wist als ervaren trailrunner ook nog wel wat mooie verhalen uit de mouw te
schudden en zo tikten we als kletsend de kilometers weg. Na een kilometer of
zeven verlieten we de Berkel en gingen we het Gote Veld in. Prachtig gebied en
wat mij betreft één van de pareltjes van de Achterhoek. Bos, heide, vennetjes,
van alles kwamen we onderweg tegen. Een enthousiaste vrijwilliger
stond kleumend bij een tafeltje met eten en drinken op ons te wachten bij de
schaapskooi. De repen chocolade waren bijna niet te breken doordat ze bevroren
waren, maar de cola smaakte prima en gaf nieuwe kracht. Fun fact: bijna
bevroren cola begint pas te bubbelen nadat het opwarmt, maar dan heb je het dus
al doorgeslikt en ben je al weer aan het lopen…. Het klonk als of de burlende
edelherten op de Veluwe over waren gestoken naar de Achterhoek. De eerste helft zat er al best
vlot op, voor mijn gevoel redelijk doorgelopen maar toch strak achteraan, Dat
maakt verder niet uit maar geeft wel aan dat er best doorgelopen werd door iedereen.
We verlieten het Grote Veld en draaiden via een stuk route die ik me herinnerde
van de Lochem Trail onder Lochem door richting Lochemse Berg. Maar voordat we
de heuvels in gingen hadden we eerst nog een verzorgingspost. Van de post
mochten we alles pakken en opeten wat we wilden aangezien we toch de laatste
lopers waren. Maar inmiddels had ik weinig behoefte aan een grote koude plons
in mijn maag en ik beperkte me dus tot een bekertje cola en wat lekker om te
snacken. Inmiddels begon de sleet er
een beetje in te komen bij sommige van ons groepje, ik begon zelf wat last te
krijgen van stijve hamstrings en onderrug. Misschien door de kou of de harde
ondergrond? Maar de heuvels van de Lochemse Berg en de Kale Berg gaven een paar
keer een wandelmomentje, voor mij meestal een manier om ook de stijve spieren
even los te werken. Ik moet zeggen dat ik wel even de neiging had om op de Kale
Berg even een klein ommetje te maken voor de heerlijke warme cocolademelk en
kaneelcake bij het gelijknamige eetcacé. Groepsdruk voorkwam dat en we liepen
verder. Het verbindingsstuk over de
Maandagsdijk van Barchem naar het Stelkampsveld vond ik echt even lastig, maar
dat is meer omdat ik daar de weg goed weet en het eigenlijk een saaie rechte
zandweg is. Maar ook om me heen begon het wat te kraken in ons pelotonnetje van
AVA/Zandlopers. Angelique kreeg het voor elkaar om ook nog de andere enkel
flink te zwikken en had het mede daardoor erg zwaar in het laatste stuk. Het
Stelkampsveld is een voorbeeld van ‘nieuwe natuur’ waar enorm veel bos is
gerooid en de bodem verschraalt is etc. Het begint er nu wat beter uit te zien,
maar het zal nog een aantal jaren nodig hebben voor het weer echt mooi wordt Het laatste stuk kwamen we
gelukkig op het parcours van de ‘normale’ DEO loop en zagen we ook nog diverse
bekenden rennen. Dat helpt natuurlijk enorm qua afleiding en maakte de stramme
spieren en de vermoeidheid wat draaglijker. Ik had inmiddels ook gewoon honger,
te weinig gegeten onderweg dus. Door de kou krijg je minder zin in eten en
drinken, maar je hebt de energie wel nodig natuurlijk Na de finish konden we in de
lekker warme kantine van DEO genieten van warme chocolademelk met slagroom en
gezellig bijkletsen met iedereen. Omdat ook de ‘gewone’ crosslopers nog steeds
finishten bleef het nog lang gezellig druk in de kantine. Wat mij betreft een
prachtige traditie die aan het ontstaan is! Andre Bleumink
|
Bijna 400 deelnemers aan 41e editie van de OVM DEO loop in Borculo
Bijna 400 deelnemers aan 41e editie van de OVM DEO loop
Onder winterse omstandigheden werd afgelopen zaterdag de 41e editie van
de OVM-DEOLOOP afgewerkt. Bijna 400 deelnemers betekende een record aantal voor
de Dijkhoekse organisatie. Sinds vorig jaar is het programma uitgebreid met een
trailrun. Dit jaar gingen de trailrunners met de bus naar hun drop-off voor de
25 en 40 kilometer richting de Dijkhoek.
De eerste deelnemers waren al terug voordat de kidsrun om 13
uur startte. Een kleine 20 kinderen liepen mee, waaronder een groot aantal
spelers uit de JO8-1 en JO9-2 van DEO. Deze beide teams hebben dan ook het
bezoek aan Hof van Eckberge gewonnen!
Na de kidsrun werden de overige afstanden weggeschoten. Na
terugkomst vond de bouillon gretig aftrek, net zoals de stukken fruit en snoep
die door Plus Borculo waren gesponsord.
De winnaars van de verschillende afstanden wonnen een
kadobon van Woest Sport en door middel van loting werden 2 paar schoenen
verloot aan de trailrunners en fitwalkers. Ook deze waren gesponsord door Woest
Sport.
vrijdag 24 december 2021
A'j plat kunt praoten moj't neet laoten - deel 8
Sport verbroedert
Op de leste dag veur de ni-jje
'lock down' heb ik samen met de twee Anne's van Loopgroep Zandloper en Jan
Rademaker van AVA'70 met-edaon an de Deo-Loop in Borculo van 12,7 kilometer, 'n samenwerking tussen twee plaatseleke
loopverenigingen.
Jan en ik kennen mekare goed
uut mien AVA-periode. Wi-j hebt völle
samen etraind en ok mooie wedstrieden elopen in binnen- en butenland. Op 't
leste loopjen van 2021, wazzen beide Anne’s getuge van “de opa’s vertellen
van vrogger”. De anekdotes bunt toevalleg 'poep-en-pies-verhalen,
maor daordeur niet minder smeuïg.
De lange opa was in
wedstrieden altied net wat sneller dan de wieze opa. Op 'n zondagmorgen
in Baek, stond 'n 10 kilometer-heuvelwedstried epland. Vier rondjes van 2,5
kilometer met zo’n anholdende vervaelende bult d'r in. Op de leste bult liep de
lange bi-jnao met de neuze op de grond. De wieze zag zien kans
schoon en haalden de lange zo snel in, of dat hi-j 'm teggenkwam. De lange
had nog 'n paar honderd meter um 'n paar keer te slikken, en dan de wieze “oprecht”
te feliciteren. Nao 't uuthijgen was de wieze man onvindbaor. Toch maor
effen terugdribbelen um 'm te zeuken. Van achter 'n paar dikke beume zag ik 'm
zwaaien en ropen “breng mi-j effen een flesken water”. Deur de
ontspanning of 't plezier, had hi-j honderd meter veur de finish plots 'n niet
te holden buukloop ekreggen.
Een estafette in Essen, twee
rondjes van 21 kilometer rondom de Baldeneysee. Met vier AVA-70 lopers,
ieder 10,5 kilometer. Loper 2 en 4
werden met 'n boot het meer ovver-ezet, zodat ze bi-j de 10,5 en de 32
kilometer loper 1 en 3 konnen aflossen.
Jan was loper 3 en ondergetekende mocht de laatste etappe afleggen naor
de finish. A'j 32 kilometer bi-j 'n wisselpunt mot wachten, dan is een
toiletbezuuk niet te vermijden. Angezien d'r gin dixi anwezeg was, liep
ik daorveur 'n stuksken het bos in. Angezien Jan sneller kon lopen as ik kon pinkeln,
ston hi-j in 't wisselvak te wachten. D'r werd bliekbaor al 'n antal keren
um-eropen 'Hernn Mengers, wo sind Sie? ' Jan dech nog steeds dat wi-j op
dat moment 'n podiumplek verloren hebt.
Deur vermoeidheid of deur
verbazing wazzen beide Anne’s bi-j de Deo-Loop heel stil bi-j “opa’s
verhalen”. Hun gezichtssuutdrukkingen gavven daoraover meteen dudelekheid.
zaterdag 18 december 2021
DEO loop mooi loopfeestje
 |
| Andre Bleumink De DEO loop bestaat eigenlijk
al zolang als ik loop en ik heb al regelmatig aan de start gestaan van deze
gemoedelijke crossloop die door de voetbalvereniging van Dijkhoek en omstreken
wordt georganiseerd. Altijd gezellig met zijn allen in de kleedkamers en dan
een meestal modderig rondje rennen aan het eind van het jaar. Dit jaar was het
zelfs een echte jubileum editie, de veertigste keer! Om dit te vieren hadden ze
het gekke idee om ook een trailroute van 40 km uit te zetten. Mijn interesse
was natuurlijk meteen gewekt. De route was uitgezet door
Tom, een trailrunner uit de omgeving die ieder paadje kent. Dat beloofde
natuurlijk veel en mijn verwachtingen voor de route lagen dan ook best hoog.
Het enige wat bekend was van de route was het begin en het eind, dat volgde nl.
de route van de cross. Voor de rest was het een vraagteken en pas toen we twee
dagen van tevoren een mail kregen met de gpx kregen we meer duidelijkheid. Het
zag er goed uit, veel stukken die ik wel kende maar ook niet heel vaak kom. We hadden met vier personen
uit ons trailapp groepje afgesproken om er een mooie rustige loop van te maken.
Veertig kilometer door modderig terrein lag voor de meesten van ons wel aardig
op het randje van de mogelijkheden qua training. Bij de start stonden zo’n 30
lopers klaar en het zag er naar uit dat een groot aantal er van het ook rustig
aan zouden doen. We kletsten nog even bij, de start moest nl. even wachten op
ons maatje Sander die zich in de dag vergist had en als de brandweer richting
Borculo reed. Maar met enkele minuten vertraging werden we met een welgemeend
‘Succes’ uitgezwaaid door de starter. We liepen samen met een
groepje Zandlopers richting het trekpontje over de Slinge bij museum
Lebbenbrugge, mooi ludiek element. Daarna liepen we richting Stelkampsveld, een
bosgebied dat het laatste jaar flink op de schop is gegaan om meer
biodiversiteit te creëren. Door de regen van afgelopen tijd, in combinatie met
grote machines waren hierdoor de paden een grote modder bende. Glibberend en
glijdend zochten we het beste spoor en we waren blij dat we weer een
singletrack het bos in konden. Vervolgens ging het over de
Kale Berg en de Lochemse Berg. Bekend gebied natuurlijk aangezien ik daar veel
train, maar altijd mooi. Helaas miezerde het al de hele morgen . En de combinatie
van fijne miezer en een bril is niet optimaal om te genieten van het uitzicht.
Iedere keer moest ik even mijn bril poetsen om een beetje zicht op het pad en
op de omgeving te houden. Om gek van te worden. Met echte regen heb ik daar
veel minder last van omdat dan mijn petje het wel opvangt, maar met miezer
werkt dat niet. Maar ondanks het niet optimale
zicht genoot ik nog steeds volop. Inmiddels liepen we over het Grote Veld,
werkelijk een geweldig stuk natuurgebied met afwisselend bos en (heide)veld en
allemaal mooie paadjes waar trailrunners van houden. We liepen met ons groepje
inmiddels achteraan aangezien Rik een wat mindere dag had. Alleen een
voetballer van DEO die ook spontaan meedeed hat het nog moeilijker, die had nog
nooit zo ver gelopen. Gelukkig was er Tom, die de route bedacht had, met zijn
maatje om hem te begeleiden naar de verzorgingspost halverwege. En het was een fijne
verzorgingspost. Cola, bananen, repen chocolade, winegums, van alles lag er om
ons weer op krachten te laten komen voor de tweede helft. We namen er dan ook
even de tijd voor. Maar niet te lang, want het was zeker niet warm. Een paar
bekertjes cola naar binnen werken en omdat er meer dan genoeg was stak ik ook
nog een reep chocolade in de zak van mijn Fusion broek. Alsof die er speciaal
voor gemaakt waren…. Rik had het hier al niet
makkelijk, maar we liepen toch door. In een heel rustig tempo en in de hoop dat
het nog goed zou komen na de genoten versnaperingen. Tom en zijn maatje waren
als bezemlopers nu ons gezelschap en al kletsend over allerlei onderwerpen
liepen we verder richting Vorden. Het mooie was dat we nog steeds volop liepen
te genieten van de route en de omgeving. Bij vlagen vervloekten we de modderige
paden, waar bos- en landbouwvoertuigen de toegang bijna onmogelijk maakten,
maar eigenlijk was het niet alleen zwaar maar ook gewoon heel leuk. Op weg van Vorden naar Borculo
konden we nog een glimp opvangen van Kasteel Medler en de Wiersse en werden
bospaadjes afgewisseld met stukken slootkant en zandpaden. Voor mij
gedeeltelijk bekend vanwege de route van station Vorden naar Station Ruurlo die
ik al eens uitgezet had, maar wel echt mooi boerengebied. We begonnen inmiddels
redelijk stijf en stram te worden en het tempo kwam er ook niet meer in, maar
we kwamen wel steeds dichter bij de finish. Bij de finish werden we
opgewacht door de Zandlopers die ook net over de streep waren en door een
enthousiaste organisatie. Die hadden nu hun taken er op zitten en konden
beginnen met opruimen, maar ze namen liever eerst even de tijd om met ons te
kletsen. Top organisatie! Vanwege de Corona regels mochten we niet douchen en
om te voorkomen dat we helemaal onderkoeld zouden raken namen we toch maar snel
afscheid om bij de auto lekker droge spullen aan te trekken. Thuis eerst maar
eens douchen en een warme chocolademelk, die had ik wel verdiend vond ik. Het gerucht gaat dat de
organisatie er over nadenkt om deze jubileumloop vanaf volgend jaar als
reguliere loop op te nemen en misschien zelfs ook een 25 km afstand voor de
mensen die liever niet zo ver lopen. Een echte aanrader, ik hoop dat er dan ook
een keer sneeuw ligt, dat zou het helemaal af maken. De spierpijn van het
glibberen en glijden die ik nu ook al had neem ik dan voor lief. |
Verslag, uitslagen en foto's van de 40e DEO loop in Borculo
 |
| Bianca Piek, de 12.7 kilometer netjes onder het uur |
Afgelopen zaterdag stond voor de 40ste keer de DEO loop op
de agenda. De organisatie was blij dat de loop dit jaar wel kon plaats vinden,
vorig jaar kon de loop niet door gaan i.v.m. de strenge corona maatregelen van
toen. Daarom vond de 40ste editie niet in 2020 plaats, maar in 2021. Speciaal
voor dit jubileum was er een extra afstand aan het programma toegevoegd. De 40
kilometer trailrun.
Gerrit Mengerink van Nieuws uit Berkelland ging zaterdag
een kijkje nemen en sprak met Bas Dibbelink, die inmiddels de DEO loop 15 jaar
organiseert. Met hem sprak Gerrit over het toen en nu van de loop.
Michel Besseling winnaar 40 km. Woest-trailrun
Michel Besseling uit Amersfoort is winnaar geworden van de
40 km. trailrun tijdens de jubileumeditie van de OVM DEO loop 2021. Met een
tijd van 03:10:02 bleef hij Dave Pauelsen en Melvin van der Vloet (beide uit
Enschede) voor.
Dit jaar was er de mogelijkheid om mee te doen aan een
trailrun van maar liefst 40 kilometer. Deze afstand is een symbolische
verwijzing naar de 40e editie van de OVM-DEO loop. Maar liefst 28 deelnemers
hadden zich ingeschreven voor de ‘bijna marathon’ afstand. De route op GPX
voerde je door de bossen en weides van de Achterhoek, de route was schitterend
en liet al het moois zien dat de Achterhoek te bieden heeft.
Rennen met Rupo tijdens kidsrun
Speciaal voor de 1,5 km. kidsrun wist de organisatie van de
OVM DEO loop de snelste mascotte van het Noorderlijk halfrond te strikken. De
hond RUPO uit Ruurlo liep zeer fanatiek mee met de eerste meters en zwaaide de
deelnemers allemaal uit. Na afloop bij de finish overhandigde RUPO alle
deelnemers een fraaie medaille als aandenken!
Klik op de links voor de uitslagen en foto's
 |
| Linda Stronks, Marion Doornink en Maurice Magis zijn aan de finish van de 40 kilometer Trail run |
zondag 2 mei 2021
Berkel Waypoint Challenge: Oldenkotte-Barchem
 |
| Bij de Mallumse molen in Eibergen Door de Coronacrisis is het
aantal trailevenementen tot een minimum beperkt. De Waypoint Challenges van
onze Viking vrienden zijn dan ook een welkome uitdaging. Eén van de nieuwste
ideeën is de Berkel Waypoint Challenge. De Berkel is een riviertje met de
oorsprong in het Duitse Billerbeck en mondt uit in de IJssel bij Zutphen. De
rivier had ooit als enige doel om Achterhoekers en Tukkers uit elkaar te
houden, maar werd daarnaast ook gebruikt voor vervoer over het water met de
beroemde Berkelzompen. In het verleden is de Berkel sterk gekanaliseerd om
water zo snel mogelijk af te voeren. Sinds enkele tientallen jaren zijn de
ideeën daarover nogal veranderd en wordt er veel geld en energie gestoken in
het herstellen van de natuurlijke loop en bijbehorende biotoop. Voor de Challenge zijn er
overal langs de Berkel waypoints uitgezet die gevonden moeten worden. Je kunt
hiervoor gebruik maken van allerlei paadjes die de Berkel volgen of simpelweg
het maaipad volgen langs het water. De waypoints zijn vaak typische punten in
het landschap en meestal best fotogeniek. Ik nam mijn cameraatje dus maar weer
mee. Aangezien Duitsland nog ontoegankelijk is wegens de Coronamaatregelen
besloten Rik en ik eerst maar eens de etappe van Oldenkotte aan de grens tot
aan Barchem te lopen. 35 Km genieten van het voorjaar langs het water, eendjes
kijken. Het beloofde een mooie dag te worden. Nadat we gedropt waren in
Oldenkotte liepen we de eerste kilometers te genieten. De oude waterloop is
weer teruggebracht in oude glorie en de oevers zijn prachtig. Helaas zijn er
ook nog stukken die nog de gekanaliseerde versie zijn, maar ook daar is de
natuur al stukken mooier dan ik me weet te herinneren uit mijn jongere jaren.
En ook langs de rivier is van alles te zien wat het de moeite waard maakt om je
een dagje uit te sloven. Via de Mallumse Molen in Eibergen liepen we naar het
Hambroek bij Borculo. Onderweg namen we steeds de tijd om wat te eten en te
drinken en natuurlijk wat foto’s te maken. Het weer veranderde onderweg
zo ongeveer iedere tien minuten. Van een prachtige lentezon tot zwaar bewolkt
en een koude wind recht van voren. Prachtige Hollandse wolkenluchten waar een
oude meester blij mee zou zijn, maar waar ook regelmatig wat uit kwam vallen.
Maar de paar druppels die vielen mochten de pret niet drukken. Het lopen van
waypoint naar waypoint leidde de aandacht ook mooi af van het feit dat het voor
Rik de verste afstand was die hij dit jaar tot nu toe gelopen had. Het venijn zat deze etappe
echter in de spreekwoordelijke staart. Nadat we een foto van de Cloese gemaakt
hadden mochten we in één lijn de Lochemse berg op naar de Belvedère. Een mooie
klim, maar de benen waren het er niet meer mee eens…. Gelukkig mochten we
daarna de afdaling naar eethuis de Kale Berg, waar we opgehaald zouden worden.
Tot onze verassing werden we opgewacht door een paar loopmaatjes en konden we
onze tocht afsluiten met een gezellige nazit op het terras. Lekker dat dat weer
mag. Onderweg heb ik weer opnames
gemaakt met mijn cameraatje en het resultaat zie je hieronder. Deze keer zonder
muziek, de geluiden van de vogels en het water spreken voor zich zelf. |
Andre Bleumink
zaterdag 21 december 2019
Foto's van de 39e Deo loop in Borculo
 |
| Dirk-Jan Robbe Klik op de link voor de foto's van Jaime Lebbink Rene Hoekstra Ronald Schepers |
DEO-loop in Borculo: Vuvuzela, gure wind en lege soep
 |
| De deelnemers aan de jeugdloop proberen allemaal als eerste het veld af de weg op te sprinten. Het is AVA'70 lid Kyra Lampio (geel shirt) die uiteindelijk de loop wint (foto Orangepictures Marcel ter Bals) |
De Kids Run van de DEO-loop telt enkele tientallen jeugdigen die hopen als eerste over de streep terug te keren, na 1,5 kilometer over paden en wegen rond het voetbalveld. Degenen die hun energie in die eerste seconden al opbranden zijn echter niet de winnaars. Dat wordt Kyra Lampio, een 10-jarige atlete uit Aalten, die bij atletiekvereniging AVA'70 sport. En niet onverdienstelijk, zo blijkt.
Uitslagen van de 39e Deo loop in Borculo
 |
| Veel belangstelling voor de Deo loop |
maandag 31 december 2018
Route 56: Borculo rondom de Slinge
In de afgelopen jaren heb ik veel route's door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.
Vandaag de 56e route uit deze serie: Deze tocht start in Borculo en leid je langs diverse mooie en interessante
bezienswaardigheden in en rondom deze stad. Nadat je het centrum hebt verlaten, loop je via
enkele verharde wegen en mooie, rustige paadjes richting de Slinge. Hier geniet je van de
schitterende natuur rondom deze beek. Je loopt langs Boerderijmuseum De Lebbenbrugge en je
steekt de Slinge over met het voetveer. Via het Jan Ribberspad loop je weer terug naar Borculo.
Kortom: één en al genieten.
Afstand: 9,6 kilometer
Start: Parkeerplaats aan de Pagendijk - 7271 DG Borculo
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 2 januari 2019
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten
01.Je loopt de
parkeerplaats af via de achterzijde, langs een informatiebord van de VVV
02.Via
een paadje kom je uit op een geasfalteerd fietspad (Perkamentlaantje)
03.Hier ga
je RA en even later een weg (De Smidse) naar rechts negeren
04.Doorlopen tot aan de T-splitsing en hier LA, de klinkerweg (Voorstad) op
05.Wegen van links en rechts
negeren en doorlopen tot aan de T-splitsing
06.Hier RA, de klinkerweg
(Muraltplein) op
07.Aan je rechterzijde ligt de uit de 16e eeuw stammende Hervormde Kerk Sint Joris
08.Even later ligt aan je linkerzijde het Brandweermuseum en het Stormrampenmuseum
09.De weg uitlopen tot aan de
T-splitsing en hier LA, de klinkerweg (Hoflaan) op
10.Daar waar de weg met
een bocht naar links afbuigt, de eerste weg (Beukenlaan RA
11.Net voor
de brug, RA het pad met de houten vlonders op
12.Eerste pad RA en
even later gaat het pad met een bocht naar rechts
13.Je komt uit op de
geasfalteerde weg (Hoflaan), deze oversteken en op het trottoir LA
14.Eerste
weg (Haarloseweg) LA en direct daarna RA, het fietspad op
15.Je steekt de geasfalteerde
weg (Batendijk/N821) over en daarna het eerste fietspad LA
16.Op de kruising
met de weg (Grolse Steeg) RD en het fietspad blijven volgen
17.Je steekt
het viaduct over en daarna het eerste fietspad RA, dit fietspad loopt
parallel aan de weg (Beltrumseweg)
18.Op de kruising met de geasfalteerde weg
(Oude Grolse Steeg) RD, het fietspad blijven volgen
19.Eerste weg (Kreunertweg) RA en daarna het eerste pad LA (na huisnummer 8 en bij een bankje)
20.Op de kruising met de zandweg (Schooldijk) RA en op de kruising met de
geasfalteerde weg (Kreunertweg) LA
21.Doorlopen tot aan de geasfalteerde weg
(Wessel van Eylllaan), hier LA
22.Op de kruising met de klinkerweg
(Platvoetsdijk) RD en daarna een pad naar rechts negeren (bij slagboom)
23.Hierna de eerste zandweg RA, deze zandweg wordt later een smaller bospad
24.Je komt uit op een betonnen
pad, bij de beek (Slinge) en hier rechts aanhouden 25.Pad uitlopen tot aan de
klinkerweg (Beijershorstdijk), deze klinkerweg oversteken en het pad aan de
rechterzijde van de beek inlopen
26.Even later moet je via een klaphek het pad
langs dit prachtige natuurgebied vervolgen
27.Via het volgende klaphek komt je
uit op de ventweg langs de weg (Ruurloseweg/N315) en ga hier LA
28.Direct daarna steek je de
brug over de Slingebeek over en direct daarna RA
29.Je steekt de
Ruurloseweg over en loopt het pad (langs slagboom), aan de linkerzijde van de
beek Slinge in
30.Het pad blijven volgen tot aan de zandweg (Lebbenbruggedijk)
31.Aan je rechterzijde zie je Boerderijmuseum De Lebbenbrugge Borculo liggen.
Let op, dit ligt dus niet aan de route
32.De zandweg oversteken
(richting bord “Doorwaardbare plaats”) en opnieuw het pad aan de linkerzijde
van de beek Slinge volgen
33.Even later volg je het verhoogde pad en kom je uit
op een grindpad, hier RA 34.Doorlopen tot aan het voetveer en met dit
voetveer steek je de beek Slinge over 35.Direct daarna RA (richting
slagboom), je loopt nu op het Jan Ribberspad
36.Dit iets hoger gelegen pad
blijven volgen (bospaden naar rechts en links negeren) tot aan de bredere
zandweg (Galgenveldsdijk) en hier rechts aanhouden
37.Op de kruising LA, de
zandweg (Lebbenbruggedijk) met fietspad in
38.De zandweg wordt enige tijd later
een verharde weg en de klinkerweg (Oude Schooldijk) naar links negeren
39.Volgende
klinkerweg (Spoordijk) LA en even later loop je voorbij het bord bebouwde
kom Borculo
40.Vrijwel direct na dit bord RA, een grindpad in, op
driesprong links aanhouden
41.Je komt uit in de bocht van de verharde weg
(Kingmalaantje) en hier RD blijven lopen
42.Op de T-splitsing RA,
de Prinses Irenestraat in
43.Tweede weg (Prinses Beatrixstraat) LA
44.Weg uitlopen tot aan de T-splitsing en hier RA, de Koningin
Julianastraat in 45.Tweede weg (Prins Hendrikstraat) LA
46.Vrijwel direct
daarna het eerste pad RA. Dit is een pad welke over het Cycloonpark loopt
47.Op de kruising van paden RD en je komt uit op de Burgemeester
Bloemersstraat 48.Hier ga je LA en op de volgende viersprong RD
49.Eerste pad (Molenkolkpad) RA
50.Direct na het bruggetje RA, het
geasfalteerde Perkamentlaantje op
51.Eerste pad RA en je komt uit
op de parkeerplaats waar je ook je bent gestart
zaterdag 15 december 2018
Borculo 38e Deoloop - 12,7 km - 1:03:01 - 20e plaats
 |
| Rene Wenting, Wim Brinkman en Geert Wevers, samen met de winnares van de 12.7 kilometer Linda ter Haar |
Net voor de start komt clubgenoot Rene Wenting achter ons staan en hebben we het even over het tempo dat we willen gaan lopen. Rond de 5 minuten per kilometer lijkt ons wel wat en we gaan dan ook samen op weg door het prachtige natuurgebied van het Galgenveld. Alle afstanden zijn gelijk gestart en in het begin is het even zoeken naar de goede cadans. Na de afscheiding van de kortste afstand zien we enkele leden van Loopgroep Zandloper voor ons lopen en als eerste gaan we Vera Meinen voorbij. Een paar kilometer verder zijn we bij Peter Ebbers en Linda ter Haar en alle drie sporen we aan om bij ons aan te sluiten. Ze blijven echter hun eigen tempo lopen, al wordt het verschil met ons nooit erg groot.
Onderweg is het echt genieten van de prachtige omgeving. Iets na de helft laat Rene zijn handschoenen vallen en moet zich omdraaien om ze op te pakken. We zijn even uit ons ritme maar we lopen gezamenlijk verder. Ongeveer 5 kilometer voor het einde komt ineens Linda bij ons lopen en op mijn vraag of ze weet in wat voor een positie ze loopt bij de dames is haar antwoord, op de eerste plaats. Als ik omkijk zie ik ongeveer 50 meter achter ons de tweede dame. We proberen Linda wat uit de wind te houden en een mooi tempo te houden. Mijn snelste nicht kan hier goed in mee en loopt langzaam bij haar achtervolgster weg.
In de laatste kilometers krijgt Rene het iets moeilijker en Wim geeft aan 'ga jij maar met Linda mee, dan blijf ik wel bij Rene lopen'. Zo gaan we de laatste kilometer in en Linda geeft zelfs aan dat er nog wel wat versneld mag worden. Met ruim een minuut voorsprong wint ze de langste afstand en krijgt ze aan de finish een mooie bon in haar handen gedrukt. Ze bedankt ons voor het 'hazen' en ook Rene, Wim en ikzelf kijken terug op een mooie wedstrijd. Wat is het toch heerlijk om iets langzamer te lopen dan dat we eigenlijk kunnen. Het is in ieder geval een stuk ontspanner en je ziet voor mijn gevoel toch meer van de omgeving. Misschien moeten we dat in de toekomst maar eens vaker doen!
 |
| Linda en Geert |
 |
| Wim en Rene |
Verslag van de 38e Deo loop in Borculo
 |
| In 3e positie Marco Rutgers, de winnaar van de 12.700 meter |
Foto's van de 38e Deo loop in Borculo
 | ||
| Rianne Fokkers (775), weer terug na een blessure Klik op de link voor de foto's van fotoalbum
|
