Column: Erwin’s zin en onzin - deel 79

De prachtige atletiekbaan in Oberwesel, volgende week het domein van 34 Achterhoekse atleten

Zo nerveus als een jochie van 8!

Lopen, lopen en nog eens lopen. De eerste week van mei staat traditiegetrouw in het teken van het Track & Field trainingskamp. Zes dagen is het Duitse Oberwesel het domein van 34 Achterhoekse atleten. Duurloopjes, intervallen, lange tempo’s en krachttrainingen volgen elkaar in rap tempo op. Hans Prinsen jr. is als geestelijk vader van het Track & Field Team verantwoordelijk voor het onttaan van de jaarlijkse trainingsstage. Een vierdaags verblijf in Ihlow is in 2012 de afrap van een reeks geweldige ‘kampen’. Een jaartje later is Meppen de uitvalsbasis. Voetbalcracks kennen deze Duitse stad ongetwijfeld. Johan Derksen kwam in zijn gloriedagen uit voor de ‘plaatselijke SV’. In 2014 gaan de atletiekpareltjes uit het Oosten des Lands slechts enkele stappen de grens over. Het ter hoogte van Enschede liggende Rheine is een weekje Nederlands grondgebied.

Rond de kerstdagen gaat een 4-koppige delegatie enkele dagen op patrouille in Oberwesel. Het kwartet is zwaar onder de indruk van deze locatie. Op slechts drie uurtjes rijden van Aalten ligt het paradijs. Het middeleeuwse dorpje in de Mittelrhein is de hemel op aarde. Het decor van een hoogwaardige Oostenrijkse speelfilm verbleekt bij de schilderachtige vergezichten van het Duitse landschap. Alles wat een trainingskamp nodig heeft, is hier voor handen. De wonderschone natuur, een in een uitstekende staat verkerende atletiekbaan en een privé-zwembad om te ontspannen na gedane arbeid. Één nadeel, of nadeel, laten we het een uitdaging noemen. De atletiekbaan ligt in het dal terwijl de jeugdherberg op een heuvel staat. Na iedere training wacht de atleten een fikse klim, dus lekker uitlopen is er niet bij.

Naast 28 Ava-leden gaan er ook vijf atleten van Atletico’73 uit Gendringen mee op reis. Survivallaar Barend Westervelt completeert het gezelschap. Ja inderdaad, dit is dezelfde Barend Westervelt die mij een halfjaar terug op gruwelijke wijze vernederde tijdens een survivaltraining. Gelukkig heelt tijd alle wonden. De atleten zullen aan een streng regime worden onderworpen, want geloof mij, er wordt keihard getraind. Helaas ontbreekt Hans Prinsen jr. dit jaar, maar het trainerskorps liegt er niet om. Jan te Brake jr., Sien Meinen, Mart Slotboom en Sander Wikkerink hebben al de nodige uurtjes samen doorgebracht om een strak, op elkaar afgestemd, trainingsschema in elkaar te zetten. Weinig atleten zullen onder de - onmogelijk te beschrijven spierpijn  - uit komen.

Dit zijn van die ‘snoepreisjes’ waar ik het hele jaar naar uitkijk. Een week lang topsportertje spelen. Ik voel me net een nerveus knulletje van 8 die over vier dagen zijn verjaardag viert. Ik kan niet wachten!

Normaal loop ik nooit vooruit op de zaken, maar vandaag maak ik een uitzondering. De komende twee columns staan volledig in het teken van de bruiloft van Dirk-Jan Robbe. Hij trouwt op 15 mei met zijn Melanie (Mijn vroegere mentrix). De receptie is van 15:00 uur tot 16:30 uur. Het is natuurlijk leuk om met zoveel mogelijk Ava-leden aanwezig te zijn. Rond 14:30 uur vertrekken we vanuit Aalten. Houd deze site in de gaten voor de laatste ontwikkelingen omtrent deze heugelijke dag. 

Verslag van de 2e Koningsloop in Aalten - deel 2

Remi Rondeel

Remi Rondeel de koning te rijk in 2^e Koningsloop Aalten

Door Benno Stevering

AALTEN – De tweede Koningsloop werd maandagmiddag in een zonovergoten Aaltens centrum een prooi voor de 24-jarige Remi Rondeel uit Zelhem. Het lid van het Argo top team legde het vijf kilometer lange Koningsnummer af in een tijd van 16 minuten en 10 seconden. Het parcoursrecord dat Mark te Brake van de organiserende vereniging vorig jaar zestien tellen sneller liep bleef  intact. Te Brake moest helaas vanwege  een blessure verstek laten gaan. Remi Rondeel liep in een geweldige solo vanaf start tot finish naar de winst. ‘’Ik was moe, maar het hoge tempo ging vanzelf, door hard weg te gaan. Mijn clubgenoot Rens Houwer  kon niet volgen en moest zelf knokken voor zijn plaats in de achtervolging. Mijn hakblessure van maart is nu over. Tijdens de zwemloop in Doetinchem was ik nog tweede en in de survival van Schippersbeek werd ik zevende bij een RUC wedstrijd over tien kilometer. Nu ik blessurevrij ben loop ik drie maal per week, tweemaal survival en fiets nog wat extra. Nu gaan we eerst met Argo naar een trainingskamp in het Duitse Bad Rosenvelde om ons scherp te houden voor het baanseizoen waar ik me concentreer op de 1500 meter. Straks staat er bij de vijf keer vijf km Estafetteloop in Doetinchem een mooi team. Ik voel dat ik weer bijna terug ben op niveau. In juni ga ik nog met vrienden klimmen op de Mont Blanc voor mijn vakantie.’’ 

De achtervolgende groep liep enigszins behoudend, maar de spanning was er niet minder om.  Robin Rietman van Atletico’73 uit Ulft die in de vijfde en laatste ronde versnelde, werd een uitstekende tweede achter  Rondeel in 17.03 minuten, gevolgd door de 18-jarige Rens Houwer van Argo die 17.06 minuten realiseerde. Rens twijfelde achteraf even over zijn klassering, maar beaamde dat Rietman in de slotfase hem voorbij kwam. ‘’Ik wilde kijken hoe hard Remi Rondeel kon openen, maar dat was voor mij wat te rap om te volgen. De eerste kilometer lag duidelijk boven mijn wedstrijdtempo. Voor het publiek leek het even of er behoudend gelopen werd in de groep achter Remi. In de laatste ronde versnelde Robin Rietman, waarbij ik niet mee kon. Ik was even bang om alleen te komen lopen. In de eenalaatste ronde maakte Tim een aanvallend foutje door als eerste de sprint aan te zetten. Dit moest hij bekopen en gaf terrein prijs in de groep. Ondanks dat ik mijn tweede plek niet kon opeisen, was ik content met deze enigszins neutrale gelopen race. Rietman, nu 1,5jaar lid van Atletico ziet een stijgende lijn dankzij zijn heuvel- en baantraining en heeft plezier gekregen in het hardlopen. Hij pakte de tweede plek. ‘’Ik heb eerder veel aan tennis gedaan. Maar atletiek bevalt me erg goed. Mijn prestaties zitten in de lift. De afgelopen periode had ik wat minder hard getraind. Toch wist ik in de vierde van de vijf ronden uit de groep te spurten. Bij atletico’73 wissel ik mijn baantraining af met heuveltraining in Montferland onder leiding van Wilma Bod. Ook train ik veel met Luuk Siemes die zich overigens veel op Trials heeft gericht. Tim te Brake uit Aalten moest bakzeil halen op de zware Prinsenstraat. Uiteindelijk moest hij de bekende triatleet Eddy Lamers uit Groenlo nog voor zich duldden. 

De winnares bij de dames kende dezelfde goedlachse verschijning als vorig jaar, Lisa te Molder uit Zieuwent. De bijzonder lichtvoetig lopendeTe Molder, lid van AVA’70 bleef met 19.16 minuten vijf tellen van haar eigen record af. ‘’Doordat mijn eerste kilometer te hard ging in 3.20 minuten, moest ik mezelf herstellen gedurende de wedstrijd. Na dit inzakmoment rond de eerste kilometer, wist ik de wedstrijd over vijf ronden ontspannend af te sluiten. Onlangs liep ik nog 1.28 uur in de halve van Venlo. Komende week wachten me een 800 meter en een drie km in Emmen op de baan.  Door schema’s van Jos Sasse en Theo Stronks te combineren weet ik me tot een hoger niveau te tillen.’’ Naomi van Hierden van het Argo-Top Team werd tweede op 13 tellen, gevolgd door survivalatlete Cindy Brussé van Ropes en Running  in 20.11 minuten. De Koningsloop werd gehouden in het centrum van Aalten waarbij een groot publiek genoot van de in totaal 360 deelnemers, waaronder veel jeugdlopers en waarbij het klapstuk 86 lopers en loopsters trok. Jan Raben van de organiserende vereniging AVA’70 had eerder die dag een lintje in de orde van Oranje Nassau ontvangen en hielp mee met de prijsuitreiking.

Verslag van de 2e Koningsloop in Aalten - deel 1

 Bij de 1600 meter voor meisjes stond Eva Bruil (929) aan de start als favoriet en de troef van AVA`70, maakte de hoge verwachtingen meer dan waar

Wat is er mooier dan bij een hardloopwedstrijd te starten en te finishen op de Markt van Aalten, waar het publiek rijen dik staat opgesteld en het zonnetje lekker schijnt? De 2^e Koningsloop trok een record aantal deelnemers, er heerste een geweldige sfeer langs het parcours en er werden prachtige tijden gelopen.

Om exact half 12 klonk het startschot voor de 800 meter voor de meisjes en vol goede moed gingen de jongste talenten van start. Het pittige rondje door het dorp ging Elvira Jansen uit Dieren het beste af, want zij kwam als eerste weer op de Markt, gevolgd door Janneke van de Groep en Esmee Jansen, allebei uit Aalten. Daarna was het de beurt aan de jongens om hun kunsten te tonen. Timo Westerveld heeft al eerder aangetoond een groot talent te zijn en de pupil van AVA`70 troefde zijn clubgenoten Robbe Graven en Sven Meinen af, die respectievelijk 2^e en 3^e werden. Het trio finishte binnen de 3 minuten en dat is loeisnel op het geaccidenteerde parcours.

Over talenten gesproken. Bij de 1600 meter voor meisjes stond Eva Bruil aan de start als favoriet en de troef van AVA`70, maakte de hoge verwachtingen meer dan waar. Met een ongelooflijk snelle tijd van 5, 18 minuten verpulverde ze haar tijd van vorig jaar met maar liefst 30 seconden.Trainingsmaatje Linde Klein Nibbelink liep een prima race en finishte als tweede en bleef Rosa ter Hedde 2 tellen voor. Bij de jongens over 1600 meter was er een mooie strijd om de titel tussen Stein Cornelissen en AVA`70-junior Tim Mengerink. Laatst genoemde kwam met de finish in zicht nog erg dichtbij zijn concurrent, maar trok uiteindelijk toch aan het kortste eind. Met een prachtige tijd van 5,04 minuten was Mengerink toch dik tevreden.

Een ijzersterk deelnemersveld van 86 atleten en atletes ging om half 1 van start voor de wedstrijd over 5 kilometer. De 6 ronden door het centrum van Aalten zijn loodzwaar, want er zitten in totaal maar liefst 13 klimmetjes in, die er voor zorgen dat het erg moeilijk is om in het ritme te komen. Bij de Heren toonde Remi Rondeel direct vanaf de start al zijn klasse aan, door de koppositie in te nemen en deze ook niet meer af te staan. Ronde voor ronde liep hij verder weg bij zijn achtervolgers en finishte uiteindelijk in een hele snelle tijd van 16,10 minuten. Op enige afstand werd er door een groepje atleten keihard geknokt om de overige podiumplekken. Robin Rietman werd uiteindelijk tweede, gevolgd door Rens Houwer. Tim te Brake van AVA`70 kon lang met de besten mee en werd uiteindelijk knap 5<sup>e</sup> in een prima tijd van 17,18 minuten. Bij de Dames was Lisa te Molder een van de favoriete deelnemers en de AVA`70-atlete ging hard van start en pakte direct voorsprong op haar concurrentes. In de loop van de wedstrijd kreeg te Molder het zichtbaar wel wat moeilijker, maar de Zieuwentse knokte zich ijzersterk naar de winst, op enige afstand gevolgd door Naomi van Hierden en Cindy Brusse.

Uiteindelijk kwamen er een recordaantal  van 341 atleten over de meet, die allemaal een fraaie medaille in ontvangst mochten nemen. AVA`70, dat de loop i.s.m. het Oranje Comité Aalten organiseert, was uiteraard bijzonder tevreden over de deelname en zeker ook over het enthousiasme van het vele publiek langs de kant. AVA`70 kon voor deze sportieve activiteit weer een beroep doen op een batterij aan vrijwilligers die alles in het werkten stelden om alles goed te laten verlopen. De 2^e editie van de Koningsloop was dan ook in alle opzichten geslaagd en een wedstrijd om in te lijsten!

Foto's en uitslagen van de Stadsloop in Hattem

Winnaar op de 5 kilometer Andre Knol, 2e man is Retse van der Berg

Klik op de link voor de foto's van Gerrit Schuitema

fotoalbum

uitslagen

site organisatie

Foto's en uitslagen van de 2e Koningsloop in Aalten

De start van de 5 kilometer

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

uitslagen

site organisatie

Het podium op de 5 kilometer bij de dames van links naar rechts Naomi van Hierden, Lisa te Molder en Cindy Brusse.....

.....en bij de heren, met van links naar rechts Robin Rietman, Remi Rondeel en Rens Houwer

Koninklijke onderscheiding voor AVA'70 lid Jan Raben

Normaliter opereert Jan Raben het liefst op de achtergrond, maar nu stond hij ineens in de spotlights!

Jan Raben was op de traditionele dag van de lintjesregen naar  “Ons Huis” in Dinxperlo gereden en bij het betreden van de foyer merkte hij direct al, dat er toch wel een opmerkelijk aantal goede bekenden op hem zaten te wachten. De familie had de uitreiking van de Koninklijke Onderscheiding  voor hem prima geheim weten te houden, want Jan was vertelt dat hij een dagje uit zou gaan met de kinderen en kleinkinderen, vanwege het feit dat hij en zijn vrouw Stien 10 jaar opas-opa en oma waren. Het pak moest aan voor de trip en daar was Jan nou niet zo gecharmeerd van. Toch besloot hij het kostuum maar uit de kast te halen, al bleef zijn voorkeur uitgaan naar een mooie broek en bijpassende trui. De dag pakte voor Jan Raben uiteindelijk wel even wat anders uit, dan hij tevoren gedacht had!

De aanvraag voor de Koninklijke Onderscheiding is gedaan door de familie en ook een enkeling bij AVA`70 was al lange tijd op de hoogte van dit verzoek. Het initiatief werd uiteraard gesteund en er werd zelfs een schriftelijke motivatie van AVA`70 bij de aanvraag gevoegd.

Jan Raben is al sinds de oprichting lid van de vereniging en begon bij de vereniging als actief atleet. Raben liep talloze wedstrijden, waaronder ook een aantal marathons. In de loop van de tijd werd het takenpakket van de kleine draver uitgebreid en werd hij looptrainer en jurylid. Nadat zijn actieve carrière als hardloper ten einde kwam, bleef hij actief als wandelaar. Daarnaast toont hij altijd grote betrokkenheid bij de ontwikkelingen binnen de club en draagt zijn steentje bij, wanneer dat wenselijk is. Voor al zijn verdiensten bij AVA`70 werd hij benoemd tot ere-lid en tijdens het 40-jarig jubileum van de club ontving hij tevens een speldje en oorkonde van de Atletiekunie. Daarnaast was Jan Raben jarenlang actief bij volleybalvereniging BOVO, waar hij zich als verzorger verdienstelijk maakte. Als masseur komt hij nog steeds in actie. Ook is Raben nauw betrokken als medewerker bij Hospice  “de Lelie” in Winterswijk. Tenslotte gaat de actieve zeventiger al vele jaren mee als begeleider bij de IKA-vakantieweken.

Kortom, voor al zijn bijzondere verdiensten voor de samenleving op het gebied van zorg, welzijn en sport werd Jan Raben benoemd tot lid in de Orde van Oranje Nassau en mocht hij uit handen van Burgemeester Berghoef de bijbehorende medaille en het getuigschrift in ontvangst nemen.

AVA`70 was met een ruime vertegenwoordiging uitgenodigd om bij dit bijzondere moment aanwezig te zijn. AVA`70 is blij en zeker ook trots dat ons erelid, Jan Raben, deze Koninklijke Onderscheiding heeft mogen ontvangen en feliciteren hem van harte met deze vorm van erkenning voor al het vrijwilligerswerk dat hij de afgelopen jaren o.a. bij de club heeft gedaan! (bron: site AVA'70)

Vrijdag 24 april 2015 heeft burgemeester Berghoef, tijdens de jaarlijkse lintjesregen, drie Koninklijke Onderscheidingen uitgereikt aan mensen die zich langdurig, vrijwillig ingezet hebben voor de Aaltense en Dinxperlose gemeenschap. Zij zijn alle drie benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. De uitreikingen vonden plaats in het Kulturhus in Dinxperlo. De onderscheidingen werden uitgereikt aan: de heer H.J.L. Bussink uit Dinxperlo, de heer T.G. Jansen uit Dinxperlo en de heer J.C.M. Raben uit Aalten (Bron: RTV Achterhoek).

Meivakantie speelt Marikenloop Nijmegen parten

Marikenloop 2013

NIJMEGEN - Zo'n 11.000 vrouwen komen zondag 17 mei naar Nijmegen voor de Marikenloop, de grootste 'ladies run' van Nederland. Een heel mooi aantal, zegt Joan Merx van de organisatie, stichting Zevenheuvelenloop. Maar het zijn wel 3.000 hardlopers minder dan vorige jaren. Vorig jaar was de Marikenloop met 14.000 inschrijvingen – het maximumaantal – al op 2 april 'uitverkocht'. Momenteel staat de teller voor de Marikenloop op 10.000 deelneemsters. Inschrijven kan nog tot 6 mei.

De Stevensloop, de 1e Nijmeegse stadsloop die half maart werd gehouden, heeft mogelijk potentiële Marikenloopsters naar zich toe getrokken. Maar ook de meivakantie speelt de Marikenloop parten, denkt Merx. De 'ladies run' is namelijk net op de zondag na Hemelvaart. Veel mensen trekken eropuit voor een lang vrij weekeinde. De Marikenloop wordt voor de 13e keer gehouden (bron: De Gelderlander).

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 78

Bom ontploft in wedstrijdgroep

Achterbaks, gevoelloos, geen enkel inlevingsvermogen en kinderachtig. Het zijn veel gehoorde kreten tijdens de trainingen van de A-groep. De laatste weken heerst er een grafstemming binnen de ‘wedstrijdgroep’ en veel atleten wordt het loopplezier ontnomen. Hoofdtrainer Theo Stronks is de grip over zijn pupillen en assistent-trainers langzaam aan het verliezen.

Het is een doodgewone donderdagavond in april. Zoals iedere week staat er een saaie duurloop op het programma, ditmaal van 15 kilometer. De leiding is in handen van Gerrit Dijkslag. Tot tien kilometer is er niks aan de hand, maar dan valt er een gaatje en ontstaan er twee groepen. Tracey Jewell, Wim Rensink en Carla Hoornenborg haken af. Ze kunnen het tempo niet volgen of hebben geen zin meer. Dijkslag, over het algemeen vrij duidelijk in zijn bewoordingen, stuurt het drietal, zichtbaar gepikeerd, een zandpaadje in zodat zij een stukje minder hoeven te lopen. De dames kunnen hun irritaties niet langer onderdrukken en lopen, zwaar gefrustreerd, terug naar de baan zonder op de rest te wachten. Volgens het duo ligt het tempo tijdens de training te hoog en dit is niet zoals het hoort. Dijkslag speelt de vermoorde onschuld en wordt ondersteund door zijn lievelingetje Dirk-Jan Robbe, die aan de hand van zijn horloge de kilometertijden tevoorschijn tovert. Wim Rensink die ook het zijpad is ingestuurd stookt het vuurtje nog een beetje op, want er moet ook nog een beetje gelachen worden. Nu weet ik uit ervaring dat de A-groep niet bekendstaat om zijn humor, dus de geintjes van Wim vielen, zoals verwacht, volkomen verkeerd. Na de training beklagen veel atleten zich bij hoofdtrainer Theo Stronks. Gespreksonderwerpen:het gebrek aan empathie van Dijkslag en de lakse houding van enkele atleten.

Een week later is de kou nog niet uit de lucht. Er ontbreken op deze avond, opvallend genoeg, twee vrouwen op de training. Toeval? De trainer, dezelfde als een week eerder, spreekt de groep als een dictator toe. Er is achter de rug van deze oefenmeester commentaar geleverd, dit is een kwalijke zaak. Vrij naïef natuurlijk, want er is niets zo leuk als roddelen over de trainer. Het is oorverdovend stil tijdens de duurloop. De spanning is om te snijden. Tevergeefs proberen vrolijke snuiters als Geert Wevers en Denis Woeltjes de stemming erin te houden. Het heeft geen zin. Er is heibel in de tent en dit wordt niet met een grapje of grolletje opgelost.

De kern van het kwaad moet worden aangepakt. Maar waar zit nu eigenlijk het probleem? Zijn het de gekrenkte ego’s van die zogenaamde wedstrijdatleten, machtsmisbruik van die arrogante trainers of is het een bevestiging van het vooroordeel dat vrouwen altijd wat te mekkeren hebben? Het bestuur van Ava’70, dat altijd loopt te pochen met de ‘Ava-gezelligheid, moet flink aan de bak om alle neuzen weer dezelfde richting op te krijgen. Het wordt bemiddelen, vergaderen, reflecteren en evalueren. Want ik kan jullie als atleet van deze groep zeggen dat de lol er volledig af is. 

Start to Run bij AV Argo in Doetinchem

YES! Iedereen heeft het gehaald

Zaterdag, deed ik niets dat ook wel later mag, zaterdag….’ wie kent het niet die prachtige song van Blof. Zaterdag 18 april was ook zo’n mooie dag voor ruim 60 lopers. Zeven weken geleden begonnen bijna 80 mensen aan Start to Run, 65 in Doetinchem en 15 in Terborg (speciaal groepje door Dennis voor Azora medewerkers). Nu, op 18 april zouden ze vooral zich zelf laten zien wat ze in de weken trainen hebben bereikt. 3000 meters, meer dan 3000 stappen, konden ze dat volhouden en, veel minder belangrijk maar toch, in welke tijd? Ida, Dennis, Femke en ondergetekende met af en toe een invalbeurt van Hans (Legebeke) en Andries (Centen) hebben de deelnemers in 7 weken mogen begeleiden. Van 6 x 1 minuut in zone 1 met lange wandelpauzes naar 15 tot 25 minuten in zone 2/3 zonder pauze, gaat dat lukken?

Hoewel het merendeel van de deelnemers aan de testloop heeft kunnen meedoen zijn we er tot onze spijt niet in geslaagd iedereen binnen boort te houden. Een enkeling moest al na twee weken knarsetandend stoppen, een aantal anderen wat later, meestal door een blessure / overbelasting. Jammer, we doen zo ons best en gunnen het iedereen die begint. Maar het lukt ons gaandeweg de jaren wel om steeds meer mensen te laten finishen, soms wel met een pijntje hier of wat twijfel daar. Helemaal zonder uitvallers zal ook utopisch zijn. Gedurende zes zaterdagen heel hard werken, een groot deel ook nog op dinsdag met Ida, zijn al die mensen loopmaatjes van elkaar geworden en hielpen ze elkaar door moeilijke momenten heen, want die waren er ook. Al met al waren het 7 mooie weken die hun apotheose zouden krijgen in die ene testloop. 

Wat een feest zou dat gaan worden! Extra mensen werden ingeschakeld voor de organisatie, de tijdregistratie, foto’s, film, een watertje of sportdrankje na de inspanningen en een lekkere koek voor bij de koffie in de kantine. Ik zal je zeggen: een feest werd het. De groep van AZORA zou zich voor deze testloop bij ons voegen, leuk, hoe meer zielen….’s Morgens bij binnenkomst in ons clubhuis voor de laatste aanwijzingen en peptalk werden de deelnemers zoals bijna altijd ontvangen door Femke en kregen ze voor de eerste keer een startnummer en chip aangereikt. De spanning steeg direct, oei, hoe werkt dat allemaal…maar met wat hulp van elkaar werd alles op de juiste manier op shirt en schoen bevestigd. Na een kort praatje van Bas werd duidelijk dat ter gelegenheid van de opening van de nationale Sportweek die ook op deze dag stond gepland, we een BN-er in ons midden hadden die ook nog eens met ons mee zou gaan naar natuurpark Overstegen en daar de start zou gaan verzorgen. Het werd steeds leuker. Ook de meegekomen / genomen supporters (klein en groot, jong en minder jong) deden een duit in het zakje en zorgden mede voor een uitgelaten sfeer op locatie en na afloop. 

De afstand naar het park, zo’n 1,5 km van ons clubhuis vandaan, werd gebruikt om de WU te doen. Daardoor stonden we allemaal op scherp aan de start. BN-er Bart Meijer, in trainingsoutfit, hield een enthousiaste speech waarin hij nog eens verwees naar de Olympische gedachte die we moesten vasthouden (meedoen is belangrijker dan winnen) klonk de startsignaal en begonnen de lopers aan een avontuur dat ze nog niet eerder hebben meegemaakt. 5 rondes van 600 meter, 3000 meter totaal. De foto’s en de film laten meer zien dan ik kan beschrijven. Kijk en geniet van de inspanningen die men zich heeft getroost. Van de grote glimlach en een kleine traan (van geluk) tot een high five , een luid applaus van de supporters en een groots onthaal van de slotloper, je ziet het allemaal voorbijkomen. Het was een groots eind van een goed begin. Het begin van een leven waarin hardlopen, vermoed ik, definitief een plaatsje zal krijgen. Maar waarbij het vervolg ook weer een begin zal hebben. Met een heel aantal mensen gaan we namelijk weer door bij ARGO, op naar het volgende doel, de 5 km van de Keppelrun. Nog niet opgegeven? Twijfel niet. Wordt beslist weer zo’n trainingsperiode en (wedstrijd)dag om niet te vergeten.

Een speciaal woord van dank voor een aantal mensen die dit grote feest en de periode daar aan voorafgaand mogelijk hebben gemaakt is op zijn plaats. Ida en Dennis als onvermoeibare hoofdtrainers, Femke (en zaterdag ook Desiree en Jolanda) als deskundige assistent-trainer(s), Bernard Hilferink van Easy Running over het nut van goede hardloopschoenen en kleding, Tara Vossers vanwege haar informatie over verstandig eten, Gerbert Vossers voor de professionele tijdregistratie, Paul Huls en Hans Vos voor de extra benodigde handjes afgelopen zaterdag, Anneke Botteram voor foto/film (ook al tijdens de trainingen), Ben Lebbink voor foto’s, Bart Meijer voor de overhandiging van de felbegeerde diploma’s, handtekeningen en foto’s waarmee hij menigeen na afloop in de kantine verblijdde en Ap en Ruud die de koffie en thee weer prima uitserveerden. Vergeet ik nog iemand? Dat is dan onbedoeld.YES! Iedereen heeft het gehaald. Wij hebben 7 geweldig mooie weken met jullie mogen optrekken, hebben hier weer veel van geleerd, het was een puike en gezellige groep, dank ook aan jullie dat wij dat van jullie hebben mogen ontvangen.

Met sportieve groet,

Bas

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum


Bart Meijer, televisie en radiopresentator geeft niet alleen het startschot maar liep zelfs de 3 kilometer testloop met de Start to Runners mee. De video is gemaakt door Anneke Botteram.

Route 12: IJzerlo Bankjesroute

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 12e route uit deze serie: IJzerlo, één van de buurtschappen van Aalten. IJzerlo geniet enige bekendheid vanwege de jaarlijkse Farm & Country Fair, het Paasvuur en de opvoering van openluchtspelen.

Route 12: Een route door de buurtschap IJzerlo, ten westen van Aalten
Afstand: 10,2 kilometer
Start: 't Dorpshuus Thijsweg 19 - 7122 KH Aalten
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route

Laatst aangepast: 19 februari 2019
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten

01.Vertrek vanaf ’t Dorpshuus, volg de Thijsweg 
*In ‘t Dorpshuus wordt een rijk bloeiend verenigingsleven gehuisvest. Het is de spil waar het hele IJzerlose buurtschaps- en verenigingsleven om draait. Een groot aantal verenigingen maken vele wekelijks gebruik van het gebouw, zoals jeugdclubs, zang-, muziek- en sportverenigingen (gymnastiek en volleybal ),de schietvereniging, de bibliotheek, de ouderensoos en de biljartclub. Verder is er aan de bar een ontmoetingsplek voor iedereen die er even uit wil.
02.Op de Thijsweg na huisnummer 3a RA het zandpad in, wordt graspad 
03.Loop de hele tijd RD, gaat over in verharde weg (Koskampweg), 1e bankje 
04.Weg vervolgen, einde weg LA (Klokkemakersweg) 
05.Bij eerste boerderij rechts (Van Schijndel), loop je RA tussen de 3e en 4e schuur door
06.Blijf het zandpad volgen
07.Einde zandpad, voor het bos LA, loop langs de bosrand
08.Einde bosrand RA, loop tot aan de verharde weg
09.Ga hier LA (Huisstededijk)
10.Bij huisnummer 8 RA, het pad volgen naar de stuw 
11.Bruggetje van de stuw oversteken en fietspad links volgen, aan het het einde van het zandpad staat het 2e bankje 
12.Op verharde weg LA (Tammeldijk)
*De Tammeldijk, die op dit punt de Keizersbeek kruist, is een typisch Achterhoeks landdijkje. Aan de Tammeldijk 4 vindt u theetuin Rensink. De naam Rensink werd al in 1650 genoemd en vanaf die tijd tot 1940, is deze boerderij altijd door een Rensink bewoond. Het huidige huis is gebouwd in 1799 en in 1914 is het achterhuis aangepast aan de eisen van destijds.
13.Over de brug LA het zandpad in (Beekvlietweg)
14.Aan het einde RA verharde weg (Huisstededijk)
15.Verharde weg (Kruisdijk) oversteken 
*Een vijfsprong van wegen tussen IJzerlo, Dinxperlo, De Heurne, Lintelo en Aalten. Op dit punt is het moeilijk kiezen welke richting in dit mooie buitengebied men op wil, of welke (kleine) kern men wil bezoeken.
16.Pad volgen, gaat over in Teubenweg 
17.Aan het einde van het zandpad (voor huisnummer 3) LA (verharde weg)
18.Op driesprong RA Gelkinkweg 
19.Eerste weg, na loonbedrijf Hoftijzer, LA (Rengelinkweg)
20.Direct RA inrit inslaan, aan de rechterzijde staat het 3e bankje 
21.Weg vervolgen, gaat over in fietspad/ruiterpad
22.Aan het einde van het fietspad LA (Rengelinkweg)
23.Op kruising van verharde weg met zandpad RA
24.Einde zandweg RA (Kruisdijk) 
25.Verderop linksaf Tuuntesteeg (Ruiterroute), halverwege staat het 4e bankje 
26.Einde Tuuntesteeg schuin RA het zandpad in (Lurvinksteeg), gaat over in verharde weg 
27.Einde Lurvinksteeg rechtsaf Thijsweg 
28.Aan het einde van de Thijsweg ben je weer bij ‘t Dorpshuus 

Foto's en verslag van de 1e dag van de seniorencompetitie in Almelo

De start van de 5 kilometer

Om 09:45 uur verzamelen de meeste atleten van de dames en heren competitieploegen zich in het AvaCafé. Het wachten is alleen nog op Sander Wikkerink. Zijn ‘Whatsapp’ verraadt dat hij nog maar een paar uurtjes in bed ligt en we besluiten hem nog maar even te laten slapen. Aan het begin van de middag sluit ook Sander zich aan bij de gezelligste competitiegroep van Noord en Oost Nederland. 19 atleten (10 heren en 9 dames) vertegenwoordigen de clubkleuren van de Aaltense atletiekvereniging. Met twee partytenten en vier beachvlaggen is het ‘tentenkamp’ van de geel-blauwen niet te missen.

Gertjan Bentert bijt met een fenomenale 18.05 sec. op de 110 meter horden het spits af. Dit is een persoonlijk record voor de meerkamper. Gertjan, A-junior, is een garantie voor veel punten. Ook bij het hoogspringen (1.80m) en verspringen (5.82 wederom een pr!) staat hij zijn mannetje. De herenploeg heeft vooraf een prognose gemaakt om de uitdaging nog wat groter te maken. Bijna iedereen houdt zich keurig aan deze prognose en de meesten presteren zelfs nog iets beter dan vooraf verwacht. Bart Wesselink is sterk terug gekomen van een blessure. Hij loopt 12.60 sec. op de 100 meter en schiet flink uit zijn slof op de 200 meter (24.93 sec). Roel Schreurs is dé troef op de 400 meter. Hij heeft maar weinig snelheidstrainingen gedaan, maar toch sprint hij naar 54.08 sec. Mart Slotboom is net op tijd fit voor de competitie en loopt op de 400 meter naar 1.04.56 min. Björn Demkes wordt na zijn marathonavontuur van een week eerder ingezet op twee technische nummers. Dat hij dit ook kan, is voor zijn teamgenoten geen verrassing. Speer (37.56m) en kogel (9.50m). Patrick Ikink kan ook aardig met een kogel overweg. Hij stoot de 7,25 kilogram wegende kogel naar 8,50 meter. Op de 100 meter is Patrick goed voor een persoonlijk record. Hij loopt een tijd van 13.33 sec. Jeroen Reintjes en Tim te Brake lopen beide een uitstekende 5.000 meter. Jeroen mist wat wedstrijdritme en loopt 17.00.minuten. Junior Tim evenaart zijn eigen persoonlijke toptijd van 17.49 min. Sander Wikkerink is op het moment suprême weer helemaal fit. Hij loopt de 200 meter in een keurige 30.42 sec. Erwin Wamelink loopt de 800m. Hij blaast na een snelle start zijn motor volledig op en blijft met 2.13.48 sec ruim zes seconden verwijderd van zijn PR. Op het hink-stap-springen komt hij tot 10.91 meter. De heren sluiten de dag goed af. Tim (400m), Roel (300m), Sander (200m) en Patrick (100m) lopen een razendsnelle 2.17.69 sec. op de Zweedse Estafette.

De damesploeg heeft met Lisa te Molder en Katja Demkes twee lange afstandloopsters van formaat in huis. Lisa (11.12 min) wint de 3.000 meter, op dezelfde afstand wordt Katja vierde in een dik persoonlijk record van 11.32 min. Katja maakt in Twente een uitstapje naar het kogelstoten (6.66m). Hoewel haar concurrenten twee keer zo lang en breed zijn, houdt ze zich goed staande. Inez Balke debuteert in het competitieteam. Dit doet ze erg goed. Op de 100m loopt ze 16.40 sec. Ook Chantal Posthumus is een nieuwkomer. Op de 800 meter (3.02.98 min) is ze ijzersterk. Met de kogel kan ze ook goed uit de voeten. Met 6.79 meter is ze clubgenote Katja nipt de baas. De 15-jarige Romy van Rijs is nog piepjong maar nu al een belangrijke kracht binnen het vrouwenteam. Op de 100m horden klokt ze 21.62 sec. Daarnaast vliegt ze over 1.45 meter bij het hoogspringen en is ze na 29.32 sec. klaar met haar 200 meter. Sabine Ikink wordt in Alemlo ook ‘ontgroend’. “Verschrikkelijk”, is het enige woord dat ze na haar 400 meter (1.28.50m) kan uitbrengen. Ondanks de loodzware sprintafstand geniet Sabine zichtbaar met volle teugen van de geweldige sfeer binnen het team. Nathalie Demkes loopt eveneens de 400m en ze is van grote klasse. Ze vlieg over de baan en is al na 1.10.62 min. over de eindstreep. Daarna werpt ze de discus ruim over de 20 meter. Suzan Waalders komt bij het verspringen altijd goed uit de verf. In Almelo landt ze na 3.59 meter. De watervlugge Suzan loopt op de 200 meter 33.89 sec. Teamleidster Leonie Rijks deelt haar 800 meter uitstekend in. Op het eind slaat de verzuring toe, maar ze loopt toch een tijd van 3.12.76. De Zweedse estafetteploeg bestaande uit: Lisa (400m), Leonie (300m), Inez (200m) en Sabine (100m) duikt knap onder de drie minuten. 

Tom Wevers heeft als jurylid ook een mooie prestatie geleverd. Onlangs werd hij door de atletiekunie uitgenodigd om volgend jaar te jureren tijdens de EK atletiek in Amsterdam. Tijdens de competitie worden de vergaarde punten bij elkaar opgeteld tot een teamtotaal. De heren staan op een zevende plaats, slechts vier punten achter de nummer vijf. Het puntentotaal is 6.624 (2014 = 6.335) De vrouwen staan op een prachtige achtste plek en verzamelden onderweg 4.702 punten (2014 = 3.631) Zowel de heren als de dames staan er een stuk beter voor dan afgelopen jaar. Op 3 mei (Emmen) en 7 juni (Wageningen) is het voor de teams zaak om hun topposities te verdedigen. Supporters: jullie zijn van harte welkom om dit spektakel te aanschouwen.

Klik op de link voor de foto's van Tim te Brake

fotoalbum

site organisatie

Estinea Running Team schittert in Enschede

Het  Estinea Running Team

Zondag 18 april vond de Enschede marathon op het programma en Estinea  verscheen met 11 lopers en loopsters aan de start. Wim Brinkman kwam als eerste in actie, want de kilometervreter nam deel aan de halve marathon. Brinkman is al weken in uitstekende vorm en liet dit ook zondag zien en finishte in een prachtige tijd van 1 uur, 31 minuten en 15 seconden. Uiteindelijk leverde deze prestatie een 1^e plaats op in zijn leeftijdscategorie.

Om precies 13.00 uur viel het startschot voor de Menzis FitRun, een wedstrijd over 5 kilometer, door het centrum van Enschede. Een elftal runners van Estinea ging op weg naar een mooie tijd. Roy Ebbers was gebrand op een snelle score en dit lukte hem prima, want hij kwam over de meet in 19,52 minuten. De andere deelnemers van het Estinea Running Team liepen ook uitstekend en menig  persoonlijk record werd aan diggelen gelopen. De zonnige omstandigheden en het talrijke publiek hadden een zeer motiverende werking. 

De supporters Ellen, Wilma en Gonda klapten zich de handen stuk en schreeuwden de atleten richting de finish. Een serie sterke eindtijden, een verdiende medaille en een mooie ervaring rijker vertrok het gezelschap weer richting huis. Eenmaal thuis, bleek dat een aantal Estinea Runners gespot waren en vol in beeld de huiskamers “inliepen” tijdens de uitzending van RTV-Oost!

Uitslagen:

In het Veld Halve marathon:

Wim Brinkman: 1 uur, 31 minuten en 15 seconden.

Menzis FitRun:

Roy Ebbers: 19,52 minuten, Andre Bruil: 20,47 min, Rob Eleijzen: 24,16 min, Veronique Schulingkamp: 26,09 min, Frank Roos: 26,21 min, Jelle Hubers: 26,22 min, Esther Schulingkamp: 29,48 min, Tim Jentink: 32,48 min, Angelique sterenborg: 37,50 min, Ilona van Pluur: 39,48 min en Michel Eenink: 41,10 min

Videobeelden clinic Gert-Jan Wassink bij AVA'70

Prachtige beelden van de clinic van Gert-Jan Wassink vanmiddag bij AVA'70 (www.runningmovements.nl)

Oosterend (Terschelling)

Prachtige duinen 

Voor de laatste route op Terschelling gaan we naar Oosterend, de laatste bewoonde plaats aan de andere kant van het eiland. We vertrekken per bus in West-Terschelling, dat ons voor het luttele bedrag van 2 euro helemaal naar de oostkant van het eiland brengt. Een paar haltes na de Groene Weide, het restaurant van de bekende zanger Hessel stappen we uit, eerder deze week hebben we al een uurtje bij hem op het terras gezeten. Het beloofd vandaag wederom een prachtige dag te worden en de zon doet al volop zijn werk.

Nog geen kilometer na de start lopen we het mooie heidegebied in, alleen jammer dat deze nog niet in bloei staat. We gaan in de richting van de duinen, steken deze over en komen op een prachtig strand. Soms heb je echt het idee dat je met zijn tweeën op een onbewoond eiland zit. Rond de middag komen we aan bij het Heartbreak Hotel. De naam zegt het al, Elvis is still alive en wel in Oosterend op Terschelling. Deze strandtent is compleet in vijftiger en zestiger jaren ingericht. Ook de muziek is aan het thema aangepast. Er komt Elvis, Johnny Cash en Chuck Berry uit de boxen. Leuk om aan te horen en het te bekijken.

We zitten aan de rand van het natuurreservaat De Boschplaat, één van de grootste ongerepte natuurgebieden van ons land. Brede stranden, stuivende duinen, uitgestrekte kwelders, duingraslanden en ontelbaar veel vogels duiken voor onze neus op. Het natuurreservaat meet circa 10 bij 5 kilometer en is sinds 1910 in beheer bij Staatsbosbeheer. Het gebied is sinds 1970 voorzien van het Europees diploma voor Natuurbeheer. Zoals de naam al doet vermoeden was het gebied in vroeger tijden een losse zandplaat. De geul tussen beide eilanden (Terschelling en Ameland), het Koggediep, is echter dichtgeslibd. Tussen 1931 en 1937 is het gebied met Terschelling verbonden door de aanleg van een stuifdijk, met een lengte van bijna negen kilometer, die de naam Derk Hoekstra Stuifdijk heeft gekregen. 

Oorspronkelijk was het de bedoeling met de aanleg van die stuifdijk een aanzet te geven tot het scheppen van cultuurland. Uiteindelijk is het gebied tot een van de meeste waardevolle natuurgebieden van Nederland uitgegroeid. Zo'n 65 vogelsoorten broeden op de Boschplaat, die tijdens het broedseizoen dan ook deels niet toegankelijk is. Belangrijke broedlocaties van zilvermeeuw, kleine mantelmeeuw en lepelaar zijn voor het publiek gesloten van 15 maart tot 15 augustus. Een algemeen misverstand over de Boschplaat is dat het gebied vroeger bebost zou zijn geweest. Het tegendeel is het geval. 'Bos' betekent met een oude benaming eenvoudigweg 'verhoging in het landschap' of 'duin'.

Ook hier maken we weer een kleine pauze. In de doorgang van een bunker kunnen we net met zijn beiden zitten en genieten hier volop van de prachtige natuur en de heerlijke zonnestralen. Als we weer verder gaan zie ik ineens de kop van een paard net boven het maaiveld uitkomen. Als we beter kijken lopen er vier en kan ik ze nog vrij rustig op de foto zetten. Na de duinen wordt het allemaal wat drassiger en op sommige paden kunnen we door de nattigheid niet lopen en moeten we een alternatieve weg zoeken. Een half uurtje later staan we voor ongeveer 20 loslopende geiten en direct erna loopt er ook nog een kudde koeien. Een ANWB paddenstoel geeft aan dat we nog 1,1 kilometer van Oosterend afzitten en als de huizen aan de horizon verschijnen duurt het ook niet lang meer dat we weer bij ons vertrekpunt zijn. Hier hebben we nog een half uurtje in de zon gezeten voordat de Arriva bus ons terug brengt naar ons vakantieadres.

Klik op de links voor de foto's

fotoalbum

routebeschrijving

Elvis in het Heartbreak Hotel

Vier loslopende paarden in natuurgebied de Boschplaat

Hier moeten we een alternatieve weg zoeken

Nationale Sportweek Promo: 'Samen hardlopen is leuker'

Wie neem jij mee naar de club? Tijdens de Nationale Sportweek (van 18 tot en met 25 april 2015) staan de trainingen bij de clubs open voor iedereen. Kom mee trainen en ervaar de voordelen van samen lopen!’ Kijk voor meer informatie op de volgende link.

Deze beelden zijn op zaterdag 4 april bij AV Argo en in de Kruisbergse bossen in Doetinchem opgenomen.

Seinpaalduin en Doodemanskisten (Terschelling)

 Monument voor alle Terschellingers die niet zijn teruggekeerd van zee

Dit keer een route die we zo vanuit ons appartement kunnen beginnen. We lopen naar de Waddenzee en vandaar uit gaat het, via de prachtige haven van West-Terschelling, naar de westkant van het dorp. We houden even stil bij een monument voor alle Terschellingers die niet zijn terug gekeerd van zee. Hoeveel zullen het er zijn?

Even verderop liggen hoge duinen die het dorp beschermen tegen de harde westerstormen. Het zuidelijke punt heet het Seinpaalduin, vanwege de seinpaal die erop staat. Deze seinpaal geeft met verschillende kleuren licht informatie over de te verwachten wind aan de scheepvaart op het wad. Twee lichten van dezelfde kleur boven elkaar betekent windkracht 8 of meer. We hebben van de week al aardig wat wind gehad maar deze kracht heeft het nog net niet gehaald. Het weer is mooi helder en vanaf dit duin is er een schitterend uitzicht over het dorp West-Terschelling, de vuurtoren en de Noordsvaarder, een zandplaat die later vast kwam te zitten aan het eiland. Over het wad is in de verte Vlieland te zien, aan twee kanten heb je hier uitzicht op de kustlijn en de zee.

Over ongelijke zandpaden trekken we verder naar het noordwesten en hier ligt in de bossen het duinmeertje Doodemanskisten. Het is zo'n 300 meter lang, 100 meter breed en we worden verwelkomd door een grote horde eenden. Midden in het meertje liggen twee eilandjes. Over de Doodemanskisten doen verschillende verhalen de ronde. Een ervan zou een verwijzing naar een drenkelingenkerkhof kunnen zijn. Het verhaal gaat namelijk dat op deze plek de lijken van zeelieden begraven werden, die op het strand waren aangespoeld.

Na een prachtig rondje komen we uit bij Paviljoen De Walvis, misschien wel het mooiste plekje van Nederland lezen we. Het is inderdaad een unieke locatie, met weidse uitzichten over het wad, voor onze middaglunch. De veerboot naar Harlingen vertrekt net uit de haven. Na hier heerlijk gegeten te hebben zit onze tocht van vandaag er al weer op.

We hebben nog wat energie over om aan het eind van de middag voor de eerste keer onze hardloopschoenen aan te trekken. We lopen oostwaarts over de dijk van de Waddenzee en halverwege steken we de dijk over om via de dorpjes Baalduinen en Hee door de bossen terug te gaan. Twee tochtjes, beide ruim 10 kilometer, zitten er op en we hebben het eiland nog weer beter leren kennen.

Klik op de links voor enkele foto's

fotoalbum

De veerboot naar Harlingen vertrekt net uit de haven

Vanaf het Seinpaalduin is er een schitterend uitzicht over het dorp West-Terschelling

Midsland (Terschelling)

De LW2 op het strand in Midsland aan Zee

Midsland is een dorp op het waddeneiland Terschelling en zoals de naam al aangeeft ligt het ongeveer in het midden van het bewoonde deel van het eiland. De Hervormde kerk, centraal gelegen in het dorp, is het startpunt van onze route en deze éénbeukige kruiskerk stamt uit 1880. Na enkele kilometers lopen we het Koreaduin op, een 20 meter hoog duin waar Staatsbosbeheer een uitkijkpunt heeft ingericht. Ik vind het een beetje een vreemde naam maar omdat het gelijknamige bos is aangelegd in 1951, net in de periode dat in Korea een oorlog aan de gang was, werd in de 'wandelgangen' al snel de naam Koreabos gebruikt. Een uitspraak van een bosarbeider toendertijd was: 'Je kunt beter naar Korea gaan dan werken voor Staatsbosbeheer' maar dit terzijde.

We dalen het uitkijkpunt weer af en lopen het vogelbroedgebied Waterplak binnen. Omdat we midden in het broedgebied zitten moeten we op de paden blijven om de bruine kiekendief, de aalscholver en de blauwborst voldoende rust te geven om hun jongen groot te brengen. We lopen het plaatsje West aan Zee binnen en gaan het strand op. We worden gewaarschuwd dat er een griepvirus onder de zeehonden heerst en dat we dode of zieke dieren kunnen aantreffen, gelukkig zien we er geen één. 

'Waar de zee het land ontmoet daar vind je de Branding' en in dit strandpaviljoen in Midsland aan Zee drinken we wat. Er ligt hier een grote boei op het strand, de rode LW2. Een overblijfsel van een strandfestijn of zijn jutters de KNRM voor geweest en hebben zij de ton uit de branding gered? Ik zou het niet weten en veel echte Terschellingers weten het antwoord op die vraag evenmin. Het schijnt dat het drijfbaken ooit een ondiepte gemarkeerd heeft op het Lutjewad, bij Wadlopers betere bekend als Engelmanplaat, maar is nu zelf gestrand.

Even later laten we de koffiemolen in Formerum, een voormalige korenmolen, links liggen en lopen Landerum binnen. In de verte zien we de dijk van de Waddenzee aan de horizon verschijnen en steken deze over, nog geen uur geleden liepen we op het strand van de Noordzee. Prachtige vergezichten, ontzettend veel vogels en het gekwaak ervan dat onze rust enigszins verstoord. Ruim 15 kilometer verder lopen we Midsland weer binnen. Wederom een prachtige route.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

routebeschrijving

Hervormde kerk in Midsland

Strandpaviljoen de Branding

De koffiemolen in Formerum

Björn Demkes loopt een fantastische Marathon, aangemoedigd door enthousiaste supporters

Björn Demkes

Na 15 weken keihard trainen, 5 keer in de week, is het dan eindelijk zover. De laatste week heeft Bjorn nog 4 korte trainingen op het schema staan. Hij doet er maar 2, want hij heeft last van zijn kuit. Dit wordt steeds erger. Verder is Bjorn moe. Ik maak me toch wel zorgen. Ik zie Enschede 2012 voor me.  Van de week al een paar keer tegen Bjorn gezegd: zou je wel gaan starten dan? Hierop zegt Bjorn: je moet me juist oppeppen niet depressief maken. Zo verloopt de laatste week een beetje.

Zondag 12 april 2015

05:00 uur gaat de wekker. Dit zijn toch geen tijden om op te staan. Vandaag is Bjorn zijn dag. Vrijdag hebben we zijn startnummer opgehaald. Op de sportbeurs nog snel compressie kousen laten aanmeten, blijkt de pijnlijke kuit anderhalf centimeter dikker te zijn dan de linker kuit. Ik zie het niet goed gaan met die marathon. Maar goed, Vandaag ben ik pakezel, taxi chauffeuse, kinderen oppassen en opletten dat ik ze niet kwijtraak in de drukte. Van Bjorn nog opdracht meegekregen dat we op 3 punten met drinken en gelletjes moeten klaarstaan. Dit is voor het geval het niet goed mocht gaan, even een extra boost Door die vieze gelletjes.

Om 09:00 uur afscheid genomen van Bjorn. Heel veel succes gewenst en samen met Loes en Kris gaan wij vast lopen naar de Erasmus brug.  Heerlijk zonnetje, wind. Ik heb er geen fijn gevoel erover. We gaan voorbij de Erasmus brug staan. 10:00 uur de start. Kippenvel heb ik. Prachtig om te zien als de eerste kopgroep langs komt rennen. In het derde groepje loopt Gertjan Wassink. Kris, Loes en ik schreeuwen zo hard dat hij wel onze kant op moet kijken. Dan komt Bjorn eraan. Weer een kippenvel moment. Hij zwaait vrolijk. Ik heb er nu een goed gevoel bij, moest hem eerst zien rennen. Snel naar de metro om naar het volgende punt te gaan. Daar gaat het mis. Ik dacht dat ik een dagkaart voor 3 personen had gehaald, maar nee het kan ook niet eens goed gaan. Ik had 3 kaartjes moeten krijgen. Dus met al mijn charmes 2 gratis kaartjes kunnen bemachtigen voor de metro. Het is zo druk, het hangt er met de benen uit. Loes vind het niet leuk in de grote stad, om de 2 seconden vraagt ze of we er al zijn. Mooi.

We komen bij het 15 km punt. Hier zoeken we een plekje waar we Bjorn een fles je drinken met 2 gelletjes kunnen overhandigen. Daar komt hij aan. Bjorn oogt fris en fit en pakt het flesje met de gelletjes aan. Snel rennen Kris en Loes en ik verder naar een ander punt. Het is een lusje, dus kunnen we Bjorn nog een keer zien. Terug in de Metro naar het 28 km punt. Dit is weer bij de Erasmus brug. Wat moeten we ons haasten. Daar komt Bjorn weer aan. Hij ziet er goed en fit uit.  Bjorn loopt op schema om 2:48 te kunnen lopen. Weer een flesje met gelletjes kunnen overhandigen. Ze moeten hier de Erasmusbrug weer over. Er staat een stevige wind. Maar ik zie dat Bjorn er soepel overheen loopt. We moeten ons ook snel weer haasten naar kilometerpunt 39.

Onderweg daarnaartoe zien we Andre en Inez Balke staan. Samen lopen we naar het 39 kilometerpunt. Daar zien we ook nog een mooi groepje van Ava staan waaronder mijn grote kameraad Erwin Wamelink. Verder Gertjan Bentert, Bart Wesselink, Mark en Tim te Brake en nog meer jongens. Leuk dat ze er ook zijn. Hun staan midden op de weg wat verder afgezet is met dranghekken. Wij kunnen daar niet komen. Dus de afstand tussen ons is groot. Om met elkaar te kunnen praten, moeten we schreeuwen naar elkaar. Ik hoor Erwin schreeuwen: wil je een snoepje? Dat wil ik wel. Erwin gooit het snoepje en ik krijg het voor elkaar om hem te vangen, maar dit terzijde. Andre, Inez, Kris,Loes en ik lopen nog een stukje verder. Ik klim dan over een dranghek om Bjorn zijn laatste gelletje te kunnen overhandigen. Er komt een verkeersregelaar aan welke mij weg wil sturen.  Ik laat mij niet wegsturen. Ik krijg het voor elkaar dat ik mag blijven staan. Ik kijk op mijn horloge en zie dat Bjorn elk moment kan komen, mocht hij nog op schema lopen. Het duurt en duurt en dan eindelijk zie ik in de verte een geel hemdje opdoemen. Het is Bjorn. Hij ziet er nog heel goed uit, fit en fris. Niet grauw zoals toen in Enschede. Hier weet ik dat 2:48 gehaald gaat worden. Bjorn wil het laatste gelletje niet en rent verder.

Yes dit gaat een mooie eindtijd worden. Andre en Inez blijven nog op dat punt. We zeggen elkaar gedag. Ik loop met Kris en Loes in een stevig tempo richting  de finish. Onderweg snel een bloemetje en een mooie ballon gekocht voor Bjorn. Als we bij de auto komen zien we Bjorn opstaan. Wat is hij blij en tevreden. Ook ziet hij er nog zo goed en fit uit. Wel erg last van de kuiten, maar dat is maar bijzaak. Bij de auto omkleden, wat eten en drinken en heel tevreden rijden we terug naar de Achterhoek.

WAT EEN GEWELDIGE MOOIE DAG.

Björns supporters, Katja, Kris en Loes