 |
| De flyer van de Adventslauf in Ellewick Na 5 succesvolle wedstrijden met ruim 200 deelnemers, gaat de Ellewicker Kerstloop ook in 2023 weer van start. De loop zal plaatsvinden op zaterdag 9 december. Het evenement begint om 14.15 uur met de scholierenloop van 1,5 kilometer, er moeten 3 ronden van elk 500 meter worden afgelegd. Kinderen geboren tussen 2010 en 2017 kunnen deelnemen aan deze race! De 3 eerstgeplaatste meisjes en jongens van de leeftijdsgroepen U8, U10, U12 en U14 krijgen een mooie beker en voor alle kinderen is er een herinnering. De starttijd van de 5 kilometer is om 15.00 uur. Er moeten 2 ronden van 2,5 kilometer in de omgeving van Ellewick worden afgelegd. Een hoogtepunt is ook dit jaar weer de inloop in de Ellewicker Schützenhalle, waar zich de finishlijn bevindt. Na afloop van de wedstrijd zijn er douchefaciliteiten direct naast de Schützenhalle, op het sportterrein van ASV Ellewick. We hopen op een groot aantal deelnemers van onze Nederlandse hardloopvrienden. Na de wedstrijd is er in de gezellige Schützenhalle koffie en gebak en er zijn ook drankjes te krijgen. We kijken er naar uit om je te verwelkomen in Ellewick. Tot ziens! Klik voor meer informatie op onderstaande links |
woensdag 29 november 2023
Aankondiging van de 6e Adventslauf in Ellewick (D)
zondag 26 november 2023
Foto's van de Pietenloop in Bemmel
 |
| Dirk-Jan Robbe Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief allerlei 5 kilometer 10 kilometer |
Uitslagen van de Pietenloop in Bemmel
 |
| Wim Brinkman De Pietenloop is een kleinschalige, recreatieve loop in Bemmel voor het hele gezin. De Pietenloop vindt plaats op de laatste zondag van november. Er zijn 4 afstanden die gelopen kunnen worden: 700 meter, 1.500 meter, 5 kilometer en de 10 kilometer. De korte
afstanden (700m en 1500m) zijn voor de jeugd en vinden plaats op het sportpark.
Aan de 5 en 10 kilometer kan iedereen meedoen. De laatste twee afstanden nemen
je mee langs en door de prachtige polder van Bemmel. Ook 2 AVA’70 leden stonden
zondag aan de start van de 5 kilometer. Wim Brinkman liep een tijd van 22.12
minuten en Dirk-Jan Robbe kwam ruim 5 minuten later (27.50) over de finish. Klik op de link voor alle uitslagen |
zaterdag 25 november 2023
Operatie Boekeldercross
 | ||
| Voorfietser Jan Heideman In november vond de
Boekeldercrosscompetitie plaats en het was er eigenlijk wel weer eentje om in
te lijsten. Hoewel… de weersomstandigheden werkten dit jaar niet echt mee.
Eigenlijk werd het parcours met de week slechter en nam het aantal glibber- en
glijpartijen steeds grotere vormen aan. Maar dit hoort natuurlijk ook wel weer
bij een cross, dus na afloop waren er toch vooral heel veel blijde en tevreden
gezichten. In totaal dik 1300 inschrijvingen en dat is natuurlijk een prachtig
resultaat. Naast de sportievelingen mag een diepe buiging ook zeker gaan in de
richting van de tientallen vrijwilligers, waarop AVA`70 wekelijks een beroep op
heeft mogen doen!! Een kijkje achter de
schermen……. Begin september gooit Marco
van Rijs de inschrijving van de Boekeldercrosscompetitie al open. De directeur
tijdregistratie wil niets aan het toeval overlaten en heeft op deze manier
voldoende tijd om correcties en de inschrijvingen te verwerken. Door vroegtijdig
te werk te gaan, is de Boekeldercross de enigste wedstrijd in Nederland, waar
het mogelijk is, om 12 seconden voor de start je inschrijving nog door te
geven. Goed, het kost wat moeite, maar dan heb je ook wat, aldus de altijd
goedlachse van Rijs. Achter de schermen wordt in deze fase ook alvast
gedebatteerd over de gadgets en dergelijke. Eigenlijk is dit vooral bedoeld om
alvast een beetje in de mood te komen en eigenlijk lukt dit dan ook vaak prima. De crosskoorts neemt
natuurlijk in oktober verder toe, wanneer Frau Hillen in actie komt. Deze
praatgrage regelnicht begint dan met het werven van de noodzakelijke
vrijwilligers en dat is een beste klus. Immers, er wordt niet alleen gekeken
naar de kwantiteit, maar zeker ook naar de kwaliteit. Zo wordt de
verantwoording tegenwoordig hoofdelijk weggezet en dat betekent nogal wat. Zo
werd bijvoorbeeld Siep van Schepen benoemd tot hoofd tyraps en kreeg Roy
Mengerink de zware taak om het aantal uitgegeven tangetjes te registreren. Daar
staat niemand natuurlijk echt bij stil, maar een dergelijke taak, kan je zomaar
een paar slapeloze nachten opleveren. Ook spreekstalmeester Dirk Vreman wordt
in deze tijd voorzien van kruiwagens met informatie en de olijke Heelweggenaar
maakt er dan altijd een heerlijke eigen voorstelling van. Speciaal voor hem
werd er door de club een bijzonder fijne linnen overkapping aangeschaft, zodat
zijn paperassen tegen een buitje zouden kunnen. Het echte opbouwen van de
hardlooparena start op de donderdag voor het eerste crossmiddagje en dat is een
enorme klus. Gesjouw met tientallen draghekken en spandoeken, geleur met
strobalen, het afzetten van het parcours met honderden meters lint… de VUT-commissie
is er gruwelijk druk mee. Ja, AVA`70 mag zich bijzonder gelukkig prijzen met de
aanwezigheid van een mooie trop topfitte pensionado, die weer en wind trotseren
om alles in gereedheid te brengen. Gelukkig doet Douwe Egberts, pepernoten,
speculaas, koeken en snoep het geweldig goed bij deze geweldige groep
vrijwilligers. Daar zorgt Frau Hillen dan wel weer voor….. Op de wedstrijddag zelf worden
er nog een 40-50 extra vrijwilligers ingevlogen voor de finishing touch.
Inschrijfdames, parcoursafbouwers, spandoekbevestigers, EHBO-ers,
verkeersbegeleiders, startnummerverzamelaars, ATB-begeleiders, ontvangstcomité,
toiletjuffrouwen, bezorgkoffie-dame, huisfotograaf. Je kunt het zo gek niet
bedenken of het is er wel. Niemand loopt dan ook doelloos rond bij `t
Romienendal, want iedereen weet exact wat er te doen is en wat er verwacht
wordt. Zo is er ook altijd hulp in de buurt bij calamiteiten, want uiteraard
zijn die er zeker. Een vastlopende computer, betekent geen eindtijd, een
valpartij zorgt voor tranen, die weggepoetst moeten worden. Zomaar wat zaken
die zich spontaan voordoen, maar waar in no-time een oplossing voor wordt
gezocht. Het peloton vrijwilligers,
voor en achter de schermen, zorgde ook dit jaar weer voor een fantastisch
verloop van de Boekeldercrosscompetitie. Het was werkelijk 4 zaterdagen
genieten geblazen en de sfeer op en rond de hardlooparena was meer dan
uitstekend. Namens de vele honderden deelnemers, hulde aan alle medewerkers!
(FR)
|
Foto's van de 4e Boekeldercross in Aalten - deel 2
 |
| Hans Sielias en Jan Rademaker Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen 1 en 2 kilometer 5 en 10 kilometer |
 |
| Nieuw AVA'70 lid Wilmar Westerveld |
Prachtige eindstrijd Boekeldercross AVA'70
 |
| Een solide lopende Tom Wevers scoorde een 3e positie in de rangschikking Zaterdag vond bij `t
Romienendal de finale plaats van de Boekeldercrosscompetitie 2023. De
deelnemers streden tegen de klok, elkaar, maar zeker ook tegen de elementen.
Zon, regen en wind wisselden elkaar af, vooral veel modder bleek een
zekerheidje. Om 13.00 uur ging de
eindstrijd van start met de jeugdloop voor de allerjongste talenten en het was
niemand minder dan Sinterklaas zelf, die het startsignaal gaf. Op de 1000 meter ging Dirk te
Brake met de titel aan de haal door alle 4 afleveringen te winnen. Teammaatje
Milan te Brake werd fraai tweede. Bij de meisjes was Lena ter Haar veruit de
snelste en klokte ook dit keer weer een razendknappe tijd. Met een prachtige winst in de
laatste etappe werd Lars Meinen op de 2 kilometer de ijzersterke eindwinnaar.
Age Eindhoven werd 3e na een schitterende strijd. Fiep Meinen viel bij de
meisjes in de prijzen en mocht trots het podium beklimmen. De deelnemers aan de
5-kilometerwedstrijd streden op een selectief en loodzwaar parcours om de
prijzen en de eer. Stan Prinsen was in deze laatste omloop van 2023 veruit de
beste en dat leverde hem de
eindoverwinning op. Een solide lopende Tom Wevers scoorde een 3e positie in de
rangschikking. Bij de Dames viel het optreden van het jonge AVA`70-talent Lobke
Hendriksen op, die wekelijks flinke progressie boekte en zo een hele knappe
podiumplek veroverde. Een gymnast, die het
klassement bij de 10 kilometer wint… het gebeurde dit keer. Joran Luiten bleek
na 4 etappes de snelste en bleef Koen Hoornenborg een kleine minuut voor. De
jonge Lynn Rusink was bij de Dames veruit de snelste en won alle 4 de afzonderlijke
wedstrijden. Een podiumplek was er ook voor Gerdy Hoornenborg, die op het
spekgladde parcours een prima tijd liet noteren. Bekers, medailles, geldprijzen
en voor alle deelnemers, die minimaal 3 keer in actie kwamen bij de
Boekeldercrosscompetitie, een fraaie handdoek van hoofdsponsor Boekelder
Betonboren. Het zorgde voor veel lachende
en tevreden gezichten. De organisatie toonde zich na afloop uiteraard
zeer tevreden over het verloop van het evenement, dat wekelijks honderden
deelnemers trok. Het succesvolle verloop van de Boekeldercrosscompetitie is
mede te danken aan de inzet van vele tientallen vrijwilligers, die er samen voor
zorgden dat alles op rolletjes liep. De Boekeldercrosscompetitie zal zeker in 2024 ook weer op de wedstrijdkalender van AVA`70 gezet worden! (FR) |
Foto's van de 4e Boekeldercross in Aalten - deel 1
 |
| Hoog bezoek bij 't Romienendal Klik op de link voor de foto's van Dick Lubbers fotoalbum |
Aalten 4e Boekeldercross 5 km - 24.28 min - 3e plaats M60
 |
| Een groepje met Arjan Onnink (839), Geert Wevers (47), Maurice Magis (799) en Geraldien Ormel (99) Na drie Boekelder crossen sta ik op een keurige 2e plaats in het tussenklassement bij de M60 maar Ruurloër Rick Moezelaar en clubgenoot Ben Wesselink staan er eigenlijk beter voor, al hebben ze beide in deze competitie nog maar aan twee wedstrijden mee gedaan. In de vierde en laatste cross wordt dan ook het klassement beslist en voor aanvang van de wedstrijd kan het dus zelfs nog een 2e, 3e en 4e plaats in de eindrangschikking worden. De plaats vindt ik niet het belangrijkste maar het is altijd leuk dat je op deze leeftijd nog een keer op het podium kunt komen. We zullen het zien. Aan alle vier crossen heb ik dit jaar mee kunnen doen en het parcours werd iedere week slechter. Veel modder, glibberige stukken en voor het begin van de wedstrijd begint het ook nog te regenen, er is de laatste tijd nog niet genoeg gevallen. Iedereen heeft er natuurlijk evenveel last van, al heeft de één het schoeisel wat beter voor elkaar dan de ander. In de laatste bocht voor de eerste kilometer zie ik dan ook al een atleet onderuit gaan. Ik loop er een tiental meter achter en ben dan ook erg voorzichtig in dezelfde bocht. Ik sta nog net niet stil maar veel scheelt er ook niet meer aan. Gemakkelijk gaat het voor mij vandaag dan ook niet en ik moet er hard voor werken. In de tweede kilometer, op de Gesinkbult, loop ik al met een hoge hartslag, en ben blij dat ik voor de laatste keer dit jaar boven ben. Iets verderop zie ik Ben Wesselink langs het parcours staan en dat is voor mijn eindklassering dus gunstig. Het blijft voor mij vandaag moeizaam gaan en een keer of drie glijd ik weg, al kan ik gelukkig wel op de been blijven. Mij finischtijd is zo'n 20 tot 40 seconden langzamer dan de vorige keren en mijn slechtste tijd dit jaar. Op het podium staat Bert Klutman als snelste veteraan en hij wint dan ook verdiend deze editie. Op een goede minuut gevolg door Rick Moezelaar. Zelf moet ik direct na de wedstrijd weg om nog een late dienst op het werk te draaien, het podium moet ik dan ook aan me voorbij laten gaan. |
 |
| Het podium bij de M60: 1.Bert Klutman, 2.Rick Moezelaar en 3.Geert Wevers |
Eindklassement van de Boekeldercross compettie 2024
 |
| De prijzen zijn verdeeld Klik op de link voor het eindklassement |
maandag 20 november 2023
Marco van Rijs 12,5 jaar gediplomeerd trainer bij AVA'70
.JPG) |
| Marco van Rijs |
In het voorjaar van 2011 heeft AVA'70
atleet Marco van Rijs met veel succes de cursus Looptrainer 2 doorlopen. Op
maandag 29 augustus van datzelfde jaar kreeg hij daarvoor van toemalig AVA'70 voorzitter Jan Rademaker
een aandenken en een mooie bos bloemen!
Dit betekent dat AVA'70 al 12 1/2 jaar gebruik maakt van de trainerstalenten en de vele vrijwilligerstaken van Marco van Rijs.
Marco van harte gefeliciteerd en we hopen dat AVA'70 nog vele jaren gebruik mag maken van al je inzet.
.jpg)
zondag 19 november 2023
Verslag van de 38e Zevenheuvelenloop in Nijmegen
 |
| Gerrit-Jan Jansen |
Meedoen is meemaken
Bij menig loper staat de
Zevenheuvelenloop bovenaan het lijstje van wedstrijden, die je jaarlijks moet
lopen. Fit of niet! De razend populaire wedstrijd met het klimmen en dalen van
de zeven heuvels op en rond Nijmegen weet ook telkens weer een flink aantal
AVA-janen te lokken en sommigen maken er een heus schoolreisje van….
Ruim voor het startschot komt
een club geelhemden vanuit Aalten al uit de trein sjokken om zich richting het
verzamelpunt in de nabijheid van het kloppende hart van de wedstrijd te
begeven. De koppies staan nog op standje ontspannen als ze de deur van horecagelegenheid
Mi Bario open gooien. Aan tafel vier zit inmiddels al een paar clubgenoten, die
het gezelschap uitbundig begroeten. Als even later weer een koppel binnenloopt,
ondergaat hen hetzelfde lot. De omstanders zijn nogal verbijstert over de meer
dan luidruchtige actie van de Achterhoekers, die hun afkomst niet verloochenden
en de grote tafel gelijk bedekten met startnummers, bidons, bananen en
mueslibollen. Op dat moment liep net Mark te Brake voor het raam langs, die
zich in het eerste startvak tussen de echte toplopers mag gaan begeven en dus
alvast lekker aan het warmdraaien is. Hoofdschuddend zag hij aan, dat het
binnen eigenlijk veel te gezellig was en de voorbereiding van zijn clubgenoten
een bedenkelijk niveau had.
Het is bij elkaar toch best wel een meer dan behoorlijk gemêleerd gezelschap, met zeker ook onwaarschijnlijk veel talent aan boord. Neem Gerrit-Jan Jansen, die deze mooie dag zijn jubileum viert, want hij staat voor de 10e keer aan de start en zal gaan finishen ook. De penningmeester van de club heeft er deksels veel zin an, want hij heeft lange tijd van de zijkant toe moeten kijken vanwege een bevroren schouder. De ontdooiing heeft helaas best lang op zich laten wachten, maar gelukkig kan hij er dit keer bij zijn en hij straalt dan ook de hele tijd van oor tot oor. Minder reden tot juichen heeft Guido Kraaijenbrink. De ijzersterke loper van het Kobus heeft zich de vergist in het opgeven van de verwachte eindtijd en een lullige seconde blijkt een wereld van verschil te maken. Zo start hij dit keer niet in vak geel, maar in groen en is daardoor feitelijk gelijk kansloos voor een toppositie. Balen natuurlijk, maar aan zijn snuffert was vooral al duidelijk te zien dat hij gemotiveerd was tot op het bot, om vandaag te gaan vlammen. De missie slaagde volledig en De Kraaij zal volgend jaar vrijwel zeker een uitnodiging gaan ontvangen.
Maatje Henk-Jan Wieberdink had
hele andere problemen, want zijn achillespees aan de rechterzijde voor het
publiek althans, zorgde voor wat gezeur, waar je eigenlijk helemaal geen trek
in hebt. Gelukkig is er dan altijd nog de Aaltense wonderdokter Han Tieltjes,
die voor elk pijntje met liefde en overgave een mooi tapelijntje aanlegt. Ook
de sympathieke AVA-draver klopte niet tevergeefs aan, en raffelde met hulp van
zijn flexibele peesondersteuning een hele mooie, solide wedstrijd af. Dat lukte
Roy Mengerink ook en wel met glans. De slechts 69,2 kilogram wegende
kilometervreter is in de regel vaak veel te bescheiden en dekt zich voor een
wedstrijd altijd in om mogelijke tegenvallende prestaties alvast te verklaren.
Hij liet deze zondag zien, dat de rust-roest-niet-methode een prima resultaat
op kan leveren, want een tijd van net boven de 64 minuten is toch meer dan
prettig om mee thuis te komen. Jeroen Wisselink maakte vorig jaar zijn debuut
in Nijmegen en was er op gebrand om een pe-erretje te gaan scoren. De
oer-Boergondier bleek akelig serieus naar de race te hebben toegeleefd, want
zijn tijd van 2022 werd werkelijk vermorzeld. Breedlachend liet hij na afloop
weten, zeker terug te komen om een eindtijd onder het uur te gaan scoren.
Altijd mooi natuurlijk dat atleten de schroom zo snel van zich af durven
gooien….
Gerjo Wevers kende een voorbereiding waar je alleen van kunt dromen. Geen noemenswaardig gesputter van het lijf, de kop lekker leeg en de blik strak op een goede prestatie. Echter, na een kilometer of 4 vals plat, kreeg hij zomaar ineens een soort van “inkak-momentje.” Iets dat hij totaal niet herkende van zichzelf, maar wat hij toch wel even moest verwerken. Gelukkig wist hij op tijd zijn rug te rechten en kon hij de bakens weer verzetten op weg naar de streep. Zo presteerde hij alsnog zeer verdienstelijk en wist een hele fijne eindtijd te noteren, waar hij echt blij mee was. René Wentink is eigenlijk een heel ander verhaal, want hij blijkt zich in een moment van overmoed of verstandsverbijstering te hebben ingeschreven voor de marathon van Rotterdam, editie 2024. Dit betekent dat er kilometers gemaakt moeten gaan worden en de Seven Hills gold als een mooie nulmeting voor een schema dat aanstaande is. In Andre Bruil vond hij een loopmaatje voor deze dag en gezamenlijk trok het duo over de bergen en dalen. Ze weken niet van elkaars zijde, dronken samen een paar Oohoo bolletjes water, knikten beleefd naar het talrijke publiek en kwamen bijna hand in hand in een keurige eindtijd over de finish lopen.
De benjamin van het Aaltense gezelschap was met stip
Julia Roos, die altijd enorm van dit soort gezellige “meet en
greet-sportmomenten” kan genieten. Toch wilde ze zeker ook wel een mooie
prestatie neerzetten en had een veel oudere haas weten te strikken om haar naar
de eindstreep te loodsen. Behalve het tempo bepalen, moest de nestor ook nog
even het water aanpakken, de dextrootjes verstrekken en de ideale looplijn
bepalen. Dit laatste lukt maar moeizaam, want hij liep menigeen behoorlijk voor
de voeten, maar alles leidde wel tot een zeer acceptabel en verdienstelijk
resultaat van de jonge vlogster. Anky Bruil is in de regel veel en veel te
bescheiden en die eigenschap zorgde er voor, dat ze dik een uur na het
startschot pas vanuit een zijstraatje mocht instromen. De pech was, dat ze
gelijk ook nog eens een geweldige hoosbui op de pruik kreeg. Als een doorweekte
vaatdoek legde ze het eerste deel van de wedstrijd af en dat is natuurlijk geen
pretje. Toch liet ze zich in het geheel niet van de wijs brengen en liep een
hele fijne race. De beloning kwam echter pas bij terugkomst in de inmiddels
bomvolle Italiaanse kroeg. Anky dacht even heel rustig haar teammaatjes op te
gaan zoeken, maar daar dachten de gasten heel anders over. Ze kreeg namelijk
een minutenlange staande ovatie voor de geleverde prestatie en het dak leek even
te gaan bezwijken door de geproduceerde decibels.
Afijn, het Aaltense gezelschap was weer compleet en zeer enthousiast over de zelf geleverde prestaties, dus kon het feest beginnen. Het bier kwam op tafel en gelijk ontstonden de problemen, want de tapkraan kon het tempo van de gasten bij lange na niet aan. Het kon echter de gezelligheid niet aantasten. Zeker niet toen jubilaris Jansen besloot een rondje te geven vanwege zijn jubileum. Als penningmeester van de club kun je dit natuurlijk best af en toe doen, dus het kassabonnetje werd zorgvuldig opgeborgen. Aan een prachtig sportief schoolreisje kwam helaas veel te snel weer een einde, maar het moet al gek gaan, wil er niet in 2024 een vervolg aan worden gegeven. Meedoen is immers meemaken! (FR)
Uitslagen van de Bommelasloop in Enschede
 |
| Rik, Bianca, Angelique, Andre en Wim Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren: 7,6 kilometer: Wim Brinkman 35.16, Dirk-Jan Robbe 44.14 11,4 kilometer: Petra ter Horst 1:12.03, Irma Brundel 1:12.04, Steffie Lettink 1:23.42, Anita Eeltink 1:24.21 16,3 kilometer: Rik Delsing 1:46.00 20,4 kilometer: Peter Ebbers 1:53.54, Andre Bleumink 1:58.15, Bianca Piek 1:58.16, Angelique Vrijdag 1:58.17 Klik op de link voor alle uitslagen |
Uitslagen van de 38e Zevenheuvelenloop in Nijmegen
 | ||
| Roy, Gido, Henkjan, Jeroen, Gerrit-Jan en Gerjo Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren: 15 kilometer: Mark te Brake 51.50, Stan Prinsen 52.48, Erwin Nieuwboer 53.44, Jorick Westerveld 1:02.24, Dennis Bloemers 1:02.40, Roy Mengerink 1:04.07, Gido Kraayenbrink 1:08.04, Loes Wielink 1:08.30, Geert Jansen 1:09.13, Gerrit-Jan Jansen 1:09.17, Niek Weevers 1:11.12, Jeroen Wisselink 1:11.16, Henkjan Wieberdink 1:11.44, Maurice Magis 1:13.07, Gerjo Wevers 1:13.24, Frank Roos 1:13.35, Julia Roos 1:13.36, Emiel Stemerdink 1:13.39, Andre Bruil 1:16.25, Rene Wenting 1:16.27, Henk Jan Legters 1:18.36, Ria Huntink 1:19.46, Petra Hoezen 1:22.48, Anky Bruil 1:25.17, Linda Stronks 1:31.12, Carlijn Stronks 1:31.12, Miranda ter Haar 1:34.24, Merel ter Haar 1:34.24, Jan te Winkel 1:36.25 Klik op de link voor alle uitslagen uitslagen site organisatie
|
IJzersterk deelnemersveld bij 38e NN Zevenheuvelenloop
 |
| Rogers Kibet, de winnaar van 2022 staat vandaag weer aan de start (foto Sonja Jaarsveld) |
Oegandese clash
Rogers Kibet wist vorig jaar
met 42.08 niet alleen een toptijd neer te zetten, maar ook een persoonlijk
record te lopen. Dit jaar zal Kibet echter nog een extra horde moeten
overwinnen: wereldrecordhouder op de halve marathon Jacob Kiplimo. Kiplimo werd
dit jaar wereldkampioen cross in het Australische Bathurst, waar hij ‘Mr.
Zevenheuvelen’ Joshua Cheptegei versloeg. Ook liep Kiplimo de 6e snelste tijd
ooit op de 5km - 12.41 - wat hem een van de absolute favorieten maakt.
Razendsnelle vrouwen
De Keniaanse Beatrice
Chepkoech liep afgelopen jaar een PR in 47:18 bij de hersftklassieker, maar
krijgt dit jaar concurrentie van Vivian Cheruiyot. De tevens Keniaanse
Cheruiyot is onder andere vijfvoudig wereldkampioen en Olympisch Kampioene op
de 5km. Recent heeft ze een ware comeback ingezet, waar de NN Zevenheuvelenloop
de volgende topprestatie moet worden. Afgelopen maand kende ze een mooie
generale, met een 5e plek op de Delhi Half Marathon.
Nederlandse top
Bij de nationale elitelopers
keert Mike Foppen terug naar zijn thuishaven om een serieuze gooi te doen naar
de winst. Foppen verpulverde in de zomer het Nederlands record op de 5000m met
ruim 7 seconden. De snelste Nederlander ooit op de NN Zevenheuvelenloop,
Richard Douma, maakt tevens zijn rentree. Khalid Choukoud is al jarenlang een
graag geziene loper op de heuvels en dingt dit jaar wederom mee bij de toppers.
Anne Luijten is bij de vrouwen de meest in het oog springende naam. In Amsterdam liep de Arnhemse in oktober de marathon van haar leven. Ze haalde hiermee niet alleen de Olympische limiet, maar werd ook in één klap de derde Nederlandse vrouw ooit op de klassieke afstand. Luijten neemt het op tegen onder andere Diane van Es. Sinds dit jaar is Van Es Nederlands recordhoudster op de 10km; ook bij het WK in Boedapest verscheen ze aan de start.
De uitzending bij Omroep Gelderland begint om 12.45 uur.
zaterdag 18 november 2023
Aalten 3e Boekelder Cross 5 km - 23.47 min - 4e Plaats M60
 |
| Koud, guur en nat |
Door de overvloedige regenval in de afgelopen week, lag het parcours er op sommige stukken vandaag erg slecht bij. Bij het warm lopen merk ik al, bij de eerste strook langs de sloot, dat het vandaag wel eens een mooie glibberpartij kan worden en dat blijkt later ook wel. Na afloop geven verschillende lopers aan dat ze onderuit zijn gegaan en dat is bij sommige atleten ook zeker aan hun kleding te zien.
Aan de ene kant is dat balen maar aan de andere kant is dat ook het leuke van vier zaterdagmiddagen crossen in november. Geen week is bijna hetzelfde en op de weersomstandigheden kun je geen invloed uitoefenen. Daarnaast is het koud en net voor de start begint het ook nog te regenen en wordt het parcours nog modderiger. Ik besluit dan ook op het laatste moment mijn armstukken en handschoenen aan te doen, iets waar ik geen spijt van heb gehad.
Ik sta er van te kijken dat de eerste kilometer toch weer iets sneller gaat dan in de weken ervoor, want op sommige stukken heb ik echt moeite om op de been te blijven en glijd ik verschillende kanten op. Na precies drie kilometer gaat mijn veter van de linkerschoen los, waar ik voor mijn gevoel toch echt een dubbele knoop ingelegd hebt. Verschillende atleten gaan me voorbij en na een aantal seconden vervolg ik mijn weg. Het is even zoeken naar het juiste ritme maar dat gaat al gauw weer goed.
De laatste honderd meter kan ik er nog een klein sprintje uit persen en als ik over de finish kom, ben ik net als de week ervoor weer 10 seconden sneller. Er volgt nog één editie en ik sta op dit moment tweede in het klassement bij de 60 plussers. Als twee atleten, die beide nog maar twee keer gelopen hebben, de laatste wedstrijd mee doen, zal het voor mij dit jaar een vierde plek in het eindklassement worden. Zaterdag zullen we het zien!
Verslag van de 3e Boekeldercross In Aalten
 |
| Lenie Wamelink Boekeldercross AVA’70 nog niet
beslist Na 3 loodzware etappes van de
Boekeldercrosscompetitie is de strijd op de verschillende afstanden nog zeker
niet beslist. Tuurlijk…. Er zijn zeker favorieten voor de titel op te noemen,
maar zekerheidjes zijn het toch nog niet. Zo kregen de deelnemers zaterdag
tijdens de 3e omloop te maken met een heuse strijd tegen de elementen. Regen en
wind teisterde de atleten en met name de overvloed aan hemelwater, zorgde voor
de nodige glibber- en glijpartijen. Menig sportieveling belandde op de knieën
in de modder en de sporen waren bij de finish dan ook duidelijk zichtbaar. Toch werd er op deze
voorlaatste cross flink gas gegeven en mooie tijden genoteerd. Bij de
allerjongste talenten kan de titel Ravi te Hennepe en Nina Ormel vrijwel niet
meer ontgaan. Beide dravertjes zijn nauwelijks twee turven hoog en moeten elke
editie over drie strobalen heen klauteren, die bijna groter zijn dan de koters
zelf. Echte toppertjes zijn het, die telkens met een glimlach over de finish
komen. Bij het peloton van de 5
kilometer moeten we een diepe buiging maken voor 3 AVA-janen op leeftijd. Bij
de Dames, categorie 60+, is Lenie Wamelink een hele constante factor en loopt
in solide stijl haar ronde op het selectieve parcours. Dit gaat haar vrijwel
zeker een verdiende podiumplek opleveren. Bij de Heren in dezelfde
leeftijdscategorie komt 70`er Bert Klutman uit. De grijze eminentie kan zich
elke keer weer opladen als geen ander en de ijzervreter is de trotse koploper
in het voorlopige tussenklassement. Misschien verdient Leo Temming nog wel meer
respect. De buitengewoon sympathieke atleet is de 80 inmiddels al ruim
gepasseerd, maar flikt het nog om wekelijks net even wat sneller te zijn. Een
prachtige prestatie uiteraard en wat een mooi voorbeeld is hij… Ook op de 10 kilometer scoort
een atleet op leeftijd een noemenswaardige prestatie. De altijd goedlachse
60-plusser Henk Bol staat na drie races fier aan kop en het moet al heel raar
lopen, wil hij de titel niet in de wacht slepen. Zaterdag wordt de
Boekeldercross afgesloten met de grote finale en zullen de titels verdeeld gaan
worden. Bekers, ereprijzen en fraaie herinneringen liggen er na afloop klaar
voor de deelnemers. Nog een keer zullen de atleten gas gaan geven op het schitterende
crossparcours in het Daalse land. De strijd in de hardlooparena gaat om 13.00
uur van start en mede door de uitstekende tijdregistratie kunnen de winnaars
direct na de wedstrijd het podium gaan beklimmen! (FR) |
Foto's van de 3e Boekelder Cross in Aalten
 |
| De start van de 5 en 10 kilometer |
Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen
 |
| Robert Frenken (167) en Christian Schwarte |
De Ronde Venen Marathon in Abcoude
 |
| Jeroen en Herbert De broers Frans en Michael
Woerden liepen samen duizenden wedstrijden. Ze vonden het in de zomer van 2016
een mooi moment om een keer zelf een wedstrijd te organiseren. Een marathon!
Het werden 42 kilometers over rustige wegen, langs riviertjes, door natuurgebieden
en een voormalige spoorbaan. Eén grote ronde komt langs alle 8 dorpen van de
gemeente. Een uniek parkoers langs de mooiste plekken in hun eigen gemeente De
Ronde Venen. Het idee werd met groot
enthousiasme ontvangen, zowel door lopers, als mensen die wilden helpen met
organiseren. Hardlopers liepen op 19 november 2017 de 1e editie van De Ronde
Venen Marathon. Inmiddels waren er ook een succesvolle 2e, 3e en 4e editie. Het
parkoers is ingedeeld in rayons, met voor elk rayon een rayonhoofd. Zij zijn
verantwoordelijk, met de vele verkeersregelaars en vrijwilligers, voor een
goede doorgang in hun rayon. AVA’70 lid Herbert ter Maat
stond afgelopen weekend aan de start van deze marathon. Hij werd op de fiets
begeleidt door zijn maatje Jeroen Toevank. In eerste instantie zou hij ook mee doen
maar raakte in de voorbereiding geblesseerd en heeft Herbert onderweg prima
verzorgd. Na 3:33.33 uur had Herbert zijn Marathon er op zitten!
Klik op de link voor de
uitslagen |
zondag 12 november 2023
Met de Vikings in Schotland
 |
| Eric Hoogerbrug Als donderdagochtend om 3:15
de wekker afgaat vraag je je wel af waar je in hemelsnaam mee bezig bent. Maar
het vooruitzicht van een trip met een groep van Viking Outdoor naar Schotland
met een stel mensen met dezelfde interesse (of afwijking, is maar hoe je het
wilt zien) helpt je met het wakker worden. Dus om 4:00 uur in de auto en om
5:35 op Schiphol afgezet door de allerbeste. Binnen even rustig kijken of er al
meer mensen van het Viking gezelschap waren, en die waren snel gevonden
aangezien ik een aantal ook al had ontmoet tijdens de social trail van een paar
weken geleden. In het restaurant en later bij
de gate konden we gelijk kennismaken met oude en nieuwe gezichten. Na een prima
vlucht op naar de huurauto’s en gelijk door naar de eerste trail. De speeltuin
die die dag door Peter Taai was uitgezocht was de Pentland Hills. Een prachtig
parcours met heul veul klimmetjes, vergezichten en het was duidelijk dat het
een zeer hoogtemeterrijk weekend zou worden. Het laatste deel voerde ons langs
een stuwmeertje en de afgaande rivier hiervan. Hier konden de kuiten en
hamstrings de laatste paar kilometers van de 20 even rustig herstellen. Uiteraard hebben we na afloop
gelijk nog even een “evaluatie” gehouden in een lokale eet/ drinkgelegenheid.
We moesten tenslotte even wachten op de groep wandelaars die dezelfde route
hadden afgelegd. De uitslag van deze evaluatie was unaniem dat dit een zeer
geslaagde start van het weekend was, en dat dit wel verwachtingen schepte. Dit
werd door Peter met een knik en blik duidelijk gemaakt dat dat wel goed kwam.
De overnachting in de Youth hostel in Edinburgh was heel bijzonder. Een oud
kasteel met heel veel authentieke details waar wij de gemiddelde leeftijd van
de gasten bijna verdubbelden….. Vrijdag was het de beurt om de
Lomond Hills maar eens te gaan bekijken. Na wat proviand ingeslagen te hebben
bij een lokale bakkerij (waar we nog even duidelijk gemaakt kregen dat we niet
naar de bergen gingen maar “those are only hills”) gingen we iets verderop op
pad. De hardloop- begeleiders Maaike en Rutger en Maaike hadden geen enkele
moeite om de groep(en) bij elkaar te houden. Vooral Rutger schepte er een waar
genoegen in om telkens van achter naar voor te rennen om iedereen maar zo stoer
mogelijk op de foto/film te zetten en af en toe de groep we samen te krijgen.
Om de vergelijking nu te gaan maken met een herdershond zou ik niet durven te
zeggen, maar….. Ook hier was het weer puur
genieten van al het mooie wat Schotland te bieden had. Hier werd wel even
opgesplitst in een lange en nog langere afstand. Opvallend was wel dat beide
groepen konden kiezen tussen vlak lopend om de berg heen of ploeteren over de
top, deze beiden kozen voor het laatste. Mijn overtuiging dat er in iedere
trailrunner een klein masochistje schuilt werd hierdoor weer bevestigd. Na 17km
genieten en een prettige nabespreking in een lokale gelegenheid werd er
vertrokken voor de overnachting in een volgend Youth hostel in Glencoe. Het diner hebben we genoten in
de Clachaig Inn. Hier werd ik door een niet nader te noemen persoon met de
initialen P.T. gedwongen tot het proeven van een whisky. Die was zo vervelend
dat er voor de zekerheid toch nog maar een andere achteraan moest om te kijken
of die nog beter was. De zaterdagochtend stonden we
bij Glencoe in de Scottish Highlands op een parkeerplaats rond te kijken naar
een paar pukkels, die naam berg toch zeker waard waren. Recht vooruit kijkend
zag ik twee bulten waarvan de toppen groen waren met daarachter een bult waar
sneeuw bovenop lag. “We gaan vast naar één van de twee voorste bulten” dacht
ik. Klopt, daar gingen we heen, en langs, en door naar boven richting de
besneeuwde toppen. Peter had al gezegd dat er
waarschijnlijk weinig kon worden hardgelopen. Daar bleek geen woord van
gelogen. Soms op handen en voeten klauteren en voor 80% met de stokken naar
boven sjouwen was voor mij ook een geheel nieuwe ervaring. Gelukkig was dit de laatste
tijd regelmatig geoefend met André op de Lochemse berg en in het Montferland. Was het uitzicht onderweg naar
boven al prachtig, bovenop was het werkelijk adembenemend. Denk dat er door de
medelopers voor zeker 50 GB aan foto’s en filmpjes is gemaakt. Na een
groepsfoto in de sneeuw zijn we iets vlotter verder gegaan aangezien er over de
bergen naast ons steeds meer bewolking kwam en je wilt niet afdalen met 1 meter
zicht, wat in Schotland niet denkbeeldig is. Het eerste stukje van de
afdaling ging via een soort glijbaan. Dus één voor één naar beneden zodat je
als je weggleed niet je voorganger een dwarslaesie zou bezorgen. Voor iemand
zoals ik, die héél slecht in afdalen is, was dit stuk het minst leuk. Daarna
ging het nog steeds steil naar beneden, maar was het goed te doen. Op de
helling zagen we op een gegeven moment nog een aantal herten kort bij ons staan
grazen die totaal niet onder de indruk waren van ons. Snapten we ook wel want
zij zijn wandelend sneller weg dan wij naar hen zouden kunnen komen. Na wat alternatieve laatste
paadjes die wel/niet op Garmin/Suunto stonden (dit discussie puntje kwam
regelmatig voorbij dit weekend) kwamen we na 9,99km, 8uur en 1250 hoogtemeters
terug in het dal en na een welverdiende douche was iedereen weer helemaal
opgeknapt….. Behalve wat lichte last van de kuiten, zo stram als de pest dus,
viel voor mij de schade mee. ’s Avonds ons weer culinair
laten verwennen in de Clachaig Inn met live muziek van de wereldberoemde zanger
Gary Alexander die ons zelfs nog de gelegenheid gaf om onze zangtalenten
tentoon te spreiden met een Nederlandstalig nummer. Hier werd spontaan door de
22 aanwezige Nederlanders een puik stukje Guus Meeuwis ten gehore gebracht waar
de lokale bevolking nog steeds van onder de indruk is. De zondag ochtend hebben we
nog een klein herstelloopje gedaan. 7km “bijna vlak” volgens de heer R.B. Was
even moeizaam op gang komen, waarschijnlijk door het genuttigde water van de
avond daarvoor. Misschien de volgende keer water nemen wat niet eerst door een
distilleerderij is gegaan. Daar kregen we nog een prachtig cadeautje van moeder
natuur met een geweldig uitzicht over een meertje naar een door de zon
verlichte bergtop. Terug in de hostel snel douchen, inpakken en “naar de
voertuigen”. Via de “Hidden valley” bekend van de film Skyfall en een bezoek
aan een mooie waterval waarvan de naam zo ingewikkeld was dat ik hem volledig
kwijt ben, terug naar Glasgow. De terugvlucht ging met wat vertraging door mist in Amsterdam uiteindelijk toch voorspoedig en na het afscheid waar iedereen het roerend eens was dat dit een zeer memorabele reis was geweest met een “goeie groep, echt een goeie groep” kon ik weer met de liefste die al een hele tijd op Schiphol stond te wachten weer terug richting de Achterhoek. Iedereen die deze reis op wat voor manier heeft mogelijk gemaakt héél erg bedankt! En nu maar toeleven naar het Wicklow Mountains weekend in april. (bron) Eric Hoogerbrug  |
Uitslagen van de Herfstrun in Beek
 |
| Een collage van de Herfstrun Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren: 7 kilometer: Luuk te Brake 27.18 min, Wim Brinkman 31.34 min, Erwin Wamelink 33.12 min, Gabrielle Bruil 33.46 min, Dirk-Jan Robbe 40.43 min 14 kilometer: Annemarie Arentsen 1:03.58, Bianca Piek 1:05.50 21 kilometer: Maarten Lubbers 1:36.31, Maarten Heersink 1:37.05, Hans Monasso 1:42.28, Evelien Hillen 1:55.32 Klik op de link voor alle uitslagen uitslagen site organisatie |
zaterdag 11 november 2023
Verslag van de Slangenburg Trail in IJzevoorde
 |
| Kasteel Slangenburg Glibberen door de Slangenburg Zaterdag stond de
Slangenburgtrail weer op de kalender. Gezien de overvloedige regenval afgelopen
weken kwamen al wat herinneringen naar boven van vorige kleddernatte edities.
Meteen een glimlach op mijn gezicht bij de herinnering aan heerlijk 20 km
glibberen en glijden door de vette modder. Angelique en ik hadden ons pas laat
ingeschreven en dat betekende dat we wat later zouden starten dan onze
loopmaatjes van AVA, LVG etc. We konden dus een keer rustig uitslapen, dat is
meestal anders. Het weer was nogal
wisselvallig en Buienradar wist het ook allemaal niet zeker. Ik had mijn tas
dus volgepropt met jasje, windstoppertje, van alles wat eventueel handig kon
zijn. Maar toen we naar IJzevoorde reden leek het weer heel redelijk, beetje
wind, maar droog en niet koud. Zelfs een waterig zonnetje liet zich zien. Het
(regen)jasje kon dus in mijn rugzak voor het geval dat. Lekker in korte broek,
want wat je niet aan hebt wordt ook niet nat. En het leek er op dat de meeste
nattigheid van beneden zou komen. De plassen stonden tenminste overal op het
land. Het was niet druk in de
Plokkershutte, maar we zagen wel meteen al een aantal loopmaatjes. Maar we
hadden niet veel tijd van kletsen want zij moesten al vrij snel starten. Nog
even geduld en toen mochten we ook los…. Angelique was een tijdje geblesseerd geweest
en we zouden het niet al te gek maken qua snelheid. Maar stiekem zat het tempo
er toch nog best redelijk in op de eerste helft. Het was een echte herfsttrail,
met volop rode, bruine en gele bladeren aan de bomen en op de grond,
paddenstoelen links en rechts, het hele plaatje was compleet. We hadden de
voeten al binnen 300 meter nat dus maakte het daarna allemaal niet meer uit.
Rechtdoor de modderplassen is meestal de beste optie en het kind in mij genoot
volop want plassen waren er volop. De Slangenburg en omliggende
landerijen vormden een geweldig decor om doorheen te lopen. Mooie bossen met
veel oude en dikke bomen, prachtige doorkijkjes over de landerijen en
boerderijen. Een schoolvoorbeeld ook van het Achterhoekse coulisselandschap. En
dat geheel leek onder een heerlijk herfstzonnetje wel een reclamespotje. De
route was super goed uitgezet met lintjes en je zou moeite moeten doen om
verkeerd te lopen (hoewel dat toch sommige mensen gelukt is). Op de meest
afgelegen plekken in het bos stonden nog vrijwilligers om ons de goede kant op
te wijzen. Top organisatie dus, complimenten! Halverwege kwamen we bij
kasteel Slangenburg. Met dit weer echt een plaatje, waar ook traditioneel de
verzorgingspost was. Plakje ontbijtkoek met een stuk banaan, wegspoelen met
water en weer door. Het mooiste stuk moest namelijk nog komen. Het eerste stuk
was qua bospaden nog best goed beloopbaar maar in de tweede helft werden de
paadjes smaller en de hoeveelheid modder evenredig groter. Boomwortels hielden
zich schuil onder herfstbladeren en de modderplassen bleken soms een stuk
dieper dan gedacht. Maar wonder boven wonder bleven Angelique en ik allebei
overeind. Wij waren in het bijna laatste
groepje gestart en mijn verwachting was dan ook dat we in het begin wel
regelmatig ingehaald zouden worden door de lopers van de 12 km die na ons
zouden starten. Maar tot mijn verbazing gebeurde dat niet. Wij haalden af en toe
wat lopers in, maar ook niet heel vaak. Door de gespreide start was het hele
veld over een behoorlijke afstand verspreid geraakt. Heerlijk rustig dus. Af en
toe passeerden we ook wat wandelaars, al dan niet met hond. Die keken vol
verbazing hoe wij dwars door de plassen en de modder voorbij draafden. Pas in het laatste kwart
gingen we zelf veel mensen inhalen o.a. van de korte afstand, maar ook een
aantal loopmaatjes die een stuk eerder gestart waren. Altijd leuk om dan even
iemand wat bemoedigende woorden toe te voegen. Zeker bij de lopers van de korte
afstand waren er veel die een modder fobie hadden en weinig ervaring met
trailrunning. Ik denk dat ze aan het eind van hun ronde op beide vlakken punten
hebben gescoord. Vooral in het allerlaatste stuk was er een mooie lange rechte
zandweg die helemaal kapotgereden was door bosbouwmachines. Modder tot boven de
enkels en glibberen van links naar rechts. Niet iedereen wist blijkbaar dat
rechtdoor de beste oplossing is, maar wij gaven het goede voorbeeld. Met de benen van boven tot
onder dik onder de modder en een grote glimlach op het gezicht kwamen we na
ruim twee uur en twintig km bij de finish. Daar hadden ze heel slim een aantal
bakken water neergezet om de grootste drek er even af te spoelen. Dat scheelt
nogal met het schoonmaken van de sportzaal. Blijkbaar waren er ook al best veel
lopers weg, want er was ruim plek in de kleedkamer en er was nog ruim warm
water onder de douche. Tot slot nog even een lekkere bak erwtensoep (zat gewoon
bij het inschrijfgeld inbegrepen) in de kantine en gezellig nakletsen.
Uiteindelijk werden we bijna door de vrijwilligers uit de kantine gezet… Geweldig genoten dus.
Angelique had al een tijdje niet meer zo’n afstand gelopen, dus die had het wat
moeilijker aan het eind maar bleef toch goed doorlopen. Onze loopmaatjes hadden
ook allemaal veel plezier gehad onderweg en waren heel tevreden over het
verloop. De organisatie had er duidelijk veel moeite en tijd ingestoken,
eigenlijk verdienen ze dan ook veel meer deelname. Volgens jaar allemaal
inschrijven dus. (bron) Andre Bleumink  |
Abonneren op:
Posts (Atom)