Posts tonen met het label Pieterpad. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Pieterpad. Alle posts tonen

zaterdag 14 mei 2022

Pieterpad 4e etappe: Zuidlaren-Rolde

De schaapskudde op het Balloërveld
Het Pieterpad is de bekendste lange-afstand wandelroute van Nederland. Het pad loopt van Pieterburen aan de Noord-Groningse Waddenkust naar de Sint-Pietersberg in Zuid Limburg en slingert daarbij door een groot aantal verschillende landschappen, afwisselende natuur en gebieden met een uiteenlopende cultuurhistorie. De bijna 500 kilometer van het Pieterpad gaan over de kleinste wegen en paden en is zoveel mogelijk onverhard. We proberen in een aantal jaren de 26 etappes van het Pieterpad te volbrengen.

4e etappe: Zuidlaren-Rolde - zaterdag 14 mei 2022 - 17.3 kilometer

Na een goede nachtrust en een heerlijk ontbijt beginnen we even na tienen aan onze vierde etappe. Ons startpunt Zuidlaren is een brinkdorp pur sang. Liefst zeven brinken tref je hier, open grasvelden met hoge eiken waar ze vroeger het vee verzamelden. De route start bij de grootste brink van Zuidlaren, die dan ook de ‘Grote Brink’ heet. Hier vindt elk jaar de grootste paardenmarkt van Europa plaats, met 150.000 bezoekers. Als we het dorp uit zijn, komen we over Dennenoord, het terrein van de voormalige Vereeniging tot Christelijke Verzorging van Krankzinnigen en Zenuwlijders in Nederland. Naast de karakteristieke paviljoens en een schitterende treurbeuk uit 1895, hangt er een serene rust. Eén van de (vele) leuke kanten van wandelen is dat de omgeving binnen een paar kilometer een complete metamorfose kan ondergaan. Na provinciale weg N34, de ‘Hunebed Highway’, wordt de route op slag dan ook veel mooier. Het hart van de etappe wordt gevormd door het Nationaal Landschap de Drentsche Aa. Samen met het Limburgse Heuvelland is dit gebied bestempeld tot ‘Mooiste landschap van Nederland’.

Het Pieterpad kruist het Schipborgse Diep via een lang smal bruggetje. Rondom het Schipborgse Diep is het oude esdorpenlandschap bewaard gebleven met Saksische boerderijen op brinken, akkers op bolle essen en lager gelegen beekdalen. Het beekje kronkelt schilderachtig door z’n brede beekdal, een landschap dat er nog altijd zo uitziet als een eeuw geleden. Af en toe zie je het smalle beekje glinsteren tussen de bloemrijke velden. Vaker is er alleen een vaag vermoeden dat het daar ergens in de verte stroomt, tussen het geel van de bloemen. De zandpaden langs het beekdal trakteren je voortdurend op doorkijkjes tussen oude eiken en berken op het lieflijke beekdal. Een uniek landschap waar het echt genieten is. Over smalle paadjes vervolgt de route door een dicht bos dat iets jungle-achtigs heeft.

Het beekdal van de Drentsche Aa is niet alleen mooi om te zien, het is ook een belangrijk reservaat met het best bewaarde esdorpenlandschap van West-Europa. Ook vind je hier de grootste concentratie prehistorische monumenten van Nederland: eeuwenoude grafheuvels, hunebedden en galgenbergen. Via een klaphekje betreden we de Gasterse Duinen. We zien hier golvende heidevelden, forse stuifduinen, schilderachtige vennetjes en eenzame dennen op heuveltoppen. In de middeleeuwen was het hier reuze druk, want de Gasterse Duinen lagen precies op de route van het handelsverkeer tussen Groningen en Coevorden, omdat je hier met paard en kar de rivier kon oversteken. Het razende verkeer zorgde ervoor dat het zand lekker kon stuiven. De eeuwenoude karrensporen zijn nog steeds herkenbaar als diepe geulen door het veld.

Na het pittoreske dorpje Gasteren, met horeca (pauzeplek) en rietgedekte boerderijen, wordt het nóg mooier op de grote stille heide van het Balloërveld. Was het hiervoor nog vrij druk met wandelaars en fietsers op deze zaterdag, hier komen we maar een enkele wandelaar tegen. De mulle zandpaden maken deze laatste kilometers tot een echte kuitenbijter. We hebben het geluk dat we zelfs de schaapherder met zijn kudde Drentse heideschapen tegenkomen. Langzaam komt de 15de eeuwse gotische kerk van Rolde in zicht aan de horizon, het lijkt wel een oud-Hollandse schilderij opstekend uit weilanden waar koeien rustig grazen. Voldaan wandelen we Rolde binnen, met op de achtergrond het geklepper van ooievaars in hun nest. De eerste 80 kilometer zitten er op, in het najaar hebben we het volgende weekend gepland.

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

vrijdag 13 mei 2022

Pieterpad 3e etappe: Groningen-Zuidlaren

Een hunebed pal naast een 19e eeuwse boerderij
Het Pieterpad is de bekendste lange-afstand wandelroute van Nederland. Het pad loopt van Pieterburen aan de Noord-Groningse Waddenkust naar de Sint-Pietersberg in Zuid Limburg en slingert daarbij door een groot aantal verschillende landschappen, afwisselende natuur en gebieden met een uiteenlopende cultuurhistorie. De bijna 500 kilometer van het Pieterpad gaan over de kleinste wegen en paden en is zoveel mogelijk onverhard. We proberen in een aantal jaren de 26 etappes van het Pieterpad te volbrengen.

3e etappe: Groningen-Zuidlaren - vrijdag 13 mei 2022 - 21.5 kilometer

Even na de klok van 6.00 uur vertrekken we uit Aalten en zetten de auto op de Brink in Zuidlaren, het eindpunt van de 3e etappe die ons te wachten staat. Enkele minuten later nemen we de bus naar het station in Groningen. Na een kop koffie in één van de mooiste stationshallen van Nederland beginnen we aan onze etappe.

Over de kronkelende dijk langs het Hoornsediep, dat een eindje verderop overgaat in het Noord-Willemskanaal verlaten we de stad Groningen. Prachtige oude vrachtschepen liggen rustig op het water, fanatieke roeiers zijn actief bezig. Doordat het water bijna evenwijdig loopt aan de A28, hoor je op de achtergrond het geruis van de auto’s. Prachtig zijn de verblijven aan de andere kant van het water waar een mevrouw met drie hondjes zich met een privé trekpontje naar de bewoonde wereld begeeft. Een groot ‘gasvlam-kunstwerk’ van Kurt W. Forster rijst op tussen de bomen.

We lopen in de richting van het Paterswoldsemeer. Ooit lag hier een zompig veenmoeras waarna turfwinning de contouren van het meer bepaalde, het wordt steeds stiller op het pad. Molen De Helper uit 1863, die de gelijknamige polder heeft drooggemalen, staat op de oostelijk oever. Het dijkje waar je overheen wandelt is schilderachtig en levert een oer Hollands plaatje op, een mooi moment om even een pauze te houden. Even verder vertelt een oud houten bord dat de Sint Pietersberg nog maar 447 kilometer ver is. We hebben mooie uitzichten over bloemrijke velden, knotwilgen langs slootjes en af en toe doemt in de verte een monumentale boerenhoeve op.

We wandelen Haren uit langs enorme villa’s en komen uit op prachtige zandwegen met mooie hoge bomen. Hier zie je de Hondsrug duidelijk enkele meters hoger liggen dan de zandweg, waarop je loopt. Bij Haren kruist de route het water en de snelweg en een groep ganzen vindt hier voedsel bij een grote plas water. Een paadje tussen de velden luistert naar de naam Tranendal, maar verdrietig wandelen is het hier beslist niet. Verderop duik je de bossen weer in. De route slingert over zandwegen verder tot de brug over de spoorlijn. Deze vakwerkbrug biedt een mooi zicht op het rangeerterrein ernaast. Treinen en goederenwagons staan er geduldig te wachten.

Voorbij de Zuidlaarderweg worden de zandwegen breder en bij het natuurvriendenhuis De Hondsrug trekken we het Noordlaarderbos in. Je wandelt hier op de flank van het beekdal van de Drentse Aa. In een klein kunstatelier houden we pauze. We zijn inmiddels de provinciegrens over en lopen Drenthe- en het dorpje Midlaren in. Een oud metalen bordje leidt ons via een paadje en tussen heggen door naar de grafkamers van meer dan vijfduizend jaar oud. Dit hunebed staat pal naast een 19e eeuwse boerderij. De weg leidt ons verder tussen glooiende en erg droge akkers door naar Zuidlaren, een dorp met zeven brinken. Via de Kerkbrink eindigt de etappe op de Brink waar al acht eeuwen een jaarlijkse paardenmarkt wordt gehouden. Van hieruit is het nog geen 3 minuten rijden naar ons Bed and Breakfast waar we de nacht zullen doorbrengen.

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

Het Bed and Breakfast

vrijdag 1 april 2022

Pieterpad 2e etappe: Winsum-Groningen

Oostum, met op de achtergrond het kerkje

Het Pieterpad is de bekendste lange-afstand wandelroute van Nederland. Het pad loopt van Pieterburen aan de Noord-Groningse Waddenkust naar de Sint-Pietersberg in Zuid Limburg en slingert daarbij door een groot aantal verschillende landschappen, afwisselende natuur en gebieden met een uiteenlopende cultuurhistorie. De bijna 500 kilometer van het Pieterpad gaan over de kleinste wegen en paden en is zoveel mogelijk onverhard. We proberen in een aantal jaren de 26 etappes van het Pieterpad te volbrengen.

2e etappe: Winsum-Groningen - vrijdag 1 april 2022 - 21.5 kilometer

In december 2021 hebben we voor dit jaar al een aantal datas vastgesteld om weer enkele etappes van het Pieterpad te gaan lopen. We hebben er echter geen rekening mee gehouden dat ze voor 1 april sneeuw voorspellen en dat het sinds het begin van de weermetingen de koudste 1 april ooit zal worden. De vrijdag voor vertrek hebben we nog even spoedoverleg en als alternatief komt er uit de bus dat we altijd een etappe van het Pieterpad dichter bij huis kunnen gaan lopen. Als om 5.00 uur 's morgens de wekker gaat valt het met de sneeuw in Aalten erg mee en glad is het ook niet echt. We besluiten dan ook om naar het hoge Noorden af te reizen om verder te gaan waar we in september 2021 zijn opgehouden.

Het startpunt is rond de klok van negen uur aan het Winsumerdiep gelegen Winsum, waar de molens de Ster en de Vriendschap hoog boven het dorp uitsteken. Het dorp is in 2020 door de ANWB uitgeroepen tot het allermooiste dorp van Nederland. Een prachtdorp volgens de jury en de Groningse plaats gaf 50 andere dorpen het nakijken. Specifiek roemde de jury het haventje en over een mooi jaagpad langs dit water wandel je het dorp uit. Net buiten het dorpje loop je, door weidse landschappen, veel over asfalt en betonplaten.

Na bijna 6 kilometer komt het dorpje Gangwerd in zicht en in die verte zie je al de korenmolen en het kerkje van het oude dorp. Het dorp ligt, zoals veel dorpen in de omgeving, op een wierde, een kunstmatige opgeworpen heuvel, om bij hoogwater droge voeten te houden. We hebben zin in koffie met appelgebak en gaan naar een unieke locatie 'Gangwerd aan Zee'. Een half uurtje later lopen we verder langs het schilderachtige Reitdiep, de rivier die de stad Groningen vroeger verbond met de zee. Monumentale boerderijen, roestige sluizen en bruggen uit vroeger tijden vind je op je verharde pad. We genieten van het uitzicht over het water, al voelt de wind hier soms erg fris aan. Dan doemt in het landschap iets moois op: tussen hoge bomen, op één van de meest schilderachtige wierden van Groningen, ligt het kerkje van Oostum. Het Romaanse kerkje stamt uit de 13e eeuw.

We wandelen verder in de richting van de stad Groningen. Lange rijen elektriciteitsmasten doen wat afbreuk aan het plattelandsidylle en de Paddepoelsterbrug is voor onbepaalde tijd gestremd. Maar de omleiding langs het van Starkenborghkanaal is een mooi traject en zelfs een gedeelte onverhard! Even later schemeren de futuristische gebouwen van het Zernike Science Park door de bomen. Via een park in de wijk Paddepoel en het aangename Noorderplantsoen komen we de stad binnen. Dit park is aangelegd op de plek waar in de 17e eeuw de verdedigingswallen van de stad werden gebouwd. In dit park hebben we onze 2e en laatste pauze. In het oude deel van Groningen volgt een schilderachtige haven met silo’s, pakhuizen en binnenvaartschepen. De haven ligt overigens aan hetzelfde Reitdiep waar we eerder langs hebben gelopen. Het mooie stationsgebouw rondt deze etappe af. Van hieruit nemen Theo en Geert de trein naar Winsum om de auto weer op te halen.

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

zaterdag 25 september 2021

Pieterpad 1e etappe: Pieterburen-Winsum

Ons prachtige verblijf aan het Warffurmermaar

Het Pieterpad is de bekendste lange-afstand wandelroute van Nederland. Het pad loopt van Pieterburen aan de Noord-Groningse Waddenkust naar de Sint-Pietersberg in Zuid Limburg en slingert daarbij door een groot aantal verschillende landschappen, afwisselende natuur en gebieden met een uiteenlopende cultuurhistorie. De bijna 500 kilometer van het Pieterpad gaan over de kleinste wegen en paden en is zoveel mogelijk onverhard. We proberen in een aantal jaren de 26 etappes van het Pieterpad te volbrengen.

1e etappe: Pieterburen-Winsum - zaterdag 25 september 2021 - 12 kilometer

Veertien kilometer ten noorden van de stad Groningen ligt het pittoreske Onderdendam. Net buiten het dorp, aan de overkant van de Warffumermaar ligt ons prachtige Bed&Breakfast Hoogholtje. De betekenis van het Gronings woord voor een hoge vast voetbrug, de enige toegang tot het huis! De B&B ligt aan de waterkant en heeft een eigen terras, een prachtig onderkomen. Na een heerlijke nachtrust en een prima ontbijt brengt de gastheer ons zelfs naar Pieterburen, nadat we eerst onze auto in Winsum hebben geparkeerd. 
 
Onze startplaats voor vandaag is dus Pieterburen, bekend van het Zeehondencentrum van Lenie ‘t Hart. Het landschap van dit plaatsje is wijds en open, met een zeer vruchtbare bodem van zeeklei. De zee heeft deze klei hier afgezet. Het was een Waddengebied dat bij heel hoge vloed overstroomde en met iedere overstroming kwam er een laagje bij. De streek heet ook wel ‘Het Hoge Land’. Vervoer ging over water, over geulen die ontstonden door de werking van eb en vloed. Dit werd ons onderweg medegedeeld door een plaatselijke bewoner.

Na enkele honderden meters lopen we langs de mooie Petruskerk, de klok op de toren wijst met zijn gouden wijzers even na elfen aan. Het pad langs het Pieterbuurstermaar kronkelt door een rechtlijnig landschap. Er staan hier beduidend meer bomen dan aan de noordkant van het dorp. Het riviertje wordt overgestoken over een hoog, houten voetgangersbruggetje. Omdat zo’n bruggetje relatief hoog is, kunnen er bootjes met vee, opgetast hooi of andere vracht onderdoor.

Om ons heen genieten we van eindeloze uitzichten over het zeer platte platteland. Monumentale boerenhoeven en kerktorentjes in de verte maken het plattelandsplaatje af. Na 5 kilometer is Eenrum het eerste karakteristieke wierdedorp op onze weg naar het zuiden. Hoog op de wierde pronkt de mooie kerk en in de tuin rechts van de kerk laat een dikke treurbeuk al anderhalve eeuw zijn takken hangen. Smalle straatjes met kleine huisjes bepalen verder het beschermd dorpsgezicht. Het Pieterpad verlaat Eenrum over een weg met aan beide zijden riante villa’s met balkons en serres uit het begin van de twintigste eeuw.

Voorbij een kanaal en provinciale weg volgt al snel het eenvoudigere dorpje Mensingeweer. Geen opvallende kerk langs het pad hier, maar wel een molen, bakstenen huisjes en kleine boerderijen. En een hoogholtje waarover de route het water met de mooie naam Mensingerweersterloopdiep kruist. Over asfaltwegen volgt de route dit zeventiende eeuwse kanaal, via de buurtschap Maarhuizen tot aan het Winsumerdiep. Tussen bomen en bosschages door zijn er vergezichten over uitgestrekte graslanden en akkers onder een prachtige lucht.

Via een mooi kerkpad komen we in Winsum, dat in 2020 door de ANWB is uitgeroepen tot mooiste dorp van Nederland en waar aan alles is te zien dat het vroeger een welgesteld dorp was. We eindigen onze route op de gemetselde stenen brug de Boog, de twee kortste etappes van het Pieterpad zitten er al weer op. Op het terras van eetcafé J&A nemen we de dag nog even door en zijn we precies op het startpunt van onze volgende etappe die ons naar de hoofdstad Groningen leidt. We hopen dat we deze dit jaar nog kunnen meepakken!

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum
Op een hoogholtje

vrijdag 24 september 2021

Pieterpad proloog: richting de Waddenzee

Adrie, Theo, Geert en Ina
Het Pieterpad is de bekendste lange-afstand wandelroute van Nederland. Het pad loopt van Pieterburen aan de Noord-Groningse Waddenkust naar de Sint-Pietersberg in Zuid Limburg en slingert daarbij door een groot aantal verschillende landschappen, afwisselende natuur en gebieden met een uiteenlopende cultuurhistorie. De 500 kilometer van het Pieterpad gaan over de kleinste wegen en paden en is zoveel mogelijk onverhard. We proberen in een aantal jaren de 26 etappes van het Pieterpad te volbrengen.

Proloog: richting de Waddenzee - vrijdag 24 september 2021 - 10 km

Vandaag gaan we beginnen aan het Pieterpad, een reis die misschien wel jaren kan duren. Het pad bestaat uit 26 etappes van minimaal 12 en maximaal 24 kilometer. We kiezen er voor om ook de proloog te gaan lopen, je kunt deze wandeling beschouwen als een opwarmertje. De route maakt geen onderdeel uit van het Pieterpad zelf, en is in de gids slechts opgenomen als een suggestie. Na een kop koffie op het terras van hotel Waddengenot, vertrekken we rond de klok van 12.30 uur en lopen we met Theo en Adrie in de richting van de Waddenzee, bijna het noordelijkste puntje van Nederland op het vaste land.

De proloog volgt de markering van het Nederlands Kustpad richting Oudedijk en Kaakhorn. Grote en weidse akkers liggen er verlaten bij en op de omgewoelde zeeklei liggen restanten van de laatste uien- en aardappeloogsten. We komen na enkele kilometers in het plaatsje Westernieland. Grote schuren achter statige woonhuizen laten zien dat de Groningers hier altijd al groot boerden. We lopen verder op een lange rechte weg naar de Linthorst-Homanpolder en nemen bij de ingang van de polder even een pauze bij een monument. Het blijkt dat de zeedijk grotendeels is aangelegd door werklozen in het kader van de werkverschaffing. Dertien van deze werkers vonden de dood, toen de bus waarmee zij naar het station werden gebracht onder de trein bij Ranum kwam. Op het monument staat nog een veertiende naam van iemand die onder het werkspoorlocomotiefje op de dijk kwam.

Een afslag verder gaat de weg omhoog naar de dijk toe. De polder lijkt leeg en recht maar de vergezichten zijn fantastisch, het is haast alsof je in een kunstwerk loopt. De zon komt er ook steeds meer door en de wind heeft hier vrij spel, maar het is heerlijk weer. We lopen tussen de kwelders, die begraasd worden door paarden en runderen, en de dijk, begraasd door schapen, door. Bij het metalen beeld van een wadloper die tot zijn middel door de zee waadt, voert de route landinwaarts opnieuw langs immense akkers voorbij de oude zeedijk en nog meer boerenland terug naar Pieterburen. De Groningse boeren zijn met trekkers aan het werk om het land om te ploegen. Ze worden achtervolgd door een grote groep landende en weer opvliegende zeemeeuwen.

Na ongeveer 10 kilometer komen we weer op de Hoofdstraat van Pieterburen en gaan nog even naar het bezoekerscentrum Waddenkust. De vrijwilliger achter de balie vraagt waar we vandaan komen en hij kent zelfs nog iemand bij ons uit het dorp, de wereld is klein. Vanaf hier moeten we nog ongeveer 200 meter naar ons vertrekpunt lopen en worden op het einde van de tocht zelfs muzikaal onthaald door Jannes, die hier live staat te zingen. Een mooi begin van ons Pieterpad avontuur.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Het beeld van de wadloper

zondag 27 september 2020

Gerben Oevermans liep de afgelopen dagen in een recordtijd het Pieterpad

Gerben Oevermans
Ultraloper Gerben Oevermans (30) uit Ridderkerk heeft in de afgelopen dagen een geweldige prestatie neergezet door het Pieterpad in recordtijd te volbrengen. Hij liep de 498 kilometer van het bekendste lange afstand wandelpad van Nederland in 88 uur 45 minuten en 56 seconden, bijna 10 uur sneller dan de oude snelste tijd van Wouter Huitzing die er afgelopen jaar 98 uur over deed.

Eigenlijk zou Gerben Oevermans meelopen met de bekende Spartathlon in Grielenland, maar die kon door Covid 19 niet doorgaan. Met de training voor de Spartathlon in de benen besloot hij daarom de snelste tijd voor het Pieterpad aan te vallen. Met zijn eigen ontwikkelde techniek van hardlopen afgewisseld met snelwandelen begon hij afgelopen dinsdagmorgen om 08.45 uur in Pieterburen aan de Waddenzee aan de tocht die hem via Assen, Coevorden, Nijverdal, Doetinchem, Groesbeek en Venlo via de Limburgse heuvels naar de St. Pietersberg nabij Maastricht bracht. Moeilijke punten onderweg waren vooral de nachten en het slaaptekort. Zo legde hij de eerste 350 kilometer af in twee en een halve dag hardlopen met maar twee uur slaap. Uiteindelijk had Oevermans tijdens de bijna vijfhonderd kilometer genoeg aan vijf uur slaap.

Met zijn prestatie zamelt Oevermans geld in voor weeskinderen in Tanzania, bij binnenkomst stond de teller hiervan al op ruim Euro 27.000. (bron)

Bekijk zijn route hier