Theo's bloemenperkje

Theo poseert minutenlang in een soort van Zen-houding bij het gekleurde bloemenveldje

AVA`70 staat al jaren bekend als een “erkend leerbedrijf” en ontving hiervoor inmiddels meerdere certificaten. Niet alleen eigen trainers krijgen een vakkundige basistraining om een groep te kunnen begeleiden, maar ook leerlingen van diverse opleidingen wordt de kans geboden om hun stageperiode bij AVA`70 te lopen. Daarnaast is er de club alles aan de gelegen om de aanwezige talenten bij de leden zo optimaal mogelijk tot bloei te laten komen. Er wordt hierbij gedacht in mogelijkheden en het blijkt dat velen deze kansen met beide handen aangrijpen.

We schrijven dinsdagavond 25 juli jl. even na 20.00 uur. De grote B-Selectie van Marco komt binnendruppelen na een fijne duurloop door het Daalse land. Op de baan werkt de A-groep een pittige training af, terwijl op het midden van de baan de jeugd bezig is met het afwerken van technische nummers. Uit het krachthonk klinkt een luide beat, afgewisseld met oerkreten. Ja, u leest het goed… ook in de zomerperiode wordt er bij AVA`70 volop doorgetraind. De vakanties van het trainerskorps wordt in overleg volledig op elkaar afgestemd, zodat de reguliere trainingen gewoon door kunnen gaan. Hoe mooi is dat…

Maar wat valt er nog meer op? Lane 4 van de atletiekbaan is deze avond gereserveerd voor “team Hoftijzer”. Een viertal jeugdige en ambitieuze jongeren werken aan een project dat hordenloper Jop ver, heel ver moet gaan brengen. De bijzonder talentvolle atleet heeft versterking in zijn begeleidingsstaf en dit betreft coach Joost Lammers, materiaalman Mick Wagener en social media-man Mees Prinsen. Het kwartet werkt al geweldig samen en deze mooie avond staat het perfectioneren van de start op het programma. Het startblok wordt regelmatig bijgesteld, de trainer geeft aanwijzingen en alles wordt op beeld vastgelegd. Jop Hoftijzer laat al zijn kunnen zien, vliegt uit de startblokken en zoeft over de horden. Prachtig om die gasten zo bezig te zien en geweldig dat ze door de club gefaciliteerd worden en alle vier op verschillende terreinen hun talenten kunnen tonen.

Er gebeurt op dit tijdstip echter veel meer, want barjuffrouw Petra van Wijk laat zien dat ze ook van alle markten thuis is. Ze schenkt deze avond niet alleen met alle liefde heerlijke Beukenhorst koffie of serveert koele, alcoholvrije Erdinger. Nee, de praatgrage en uiterst talentvolle vrijwilligster besluit ook even de ramen van de grote terrasdeuren te soppen. De scholeksters, die graag op de buitenplaats van AVA`70 verblijven, hebben er weer een zooitje van gemaakt. Hoe het kan is niet helemaal duidelijk maar het glas van de pui is volledig bevuild. Petra toont echter al haar kunnen en in een vloeiende beweging haalt ze de trekker over het glas, dat streeploos en blinkend weer in de zonnetje straalt.

Maar we zijn er nog niet, want als erkend leerbedrijf mag je bij AVA`70 ook best volledig buiten de lijntjes kleuren om je talenten te tonen en tot uiting te laten komen. En dit is het geval bij Theo Stronks. De altijd goedlachse senior heeft bij de club natuurlijk al vele jaren een geweldige staat van dienst en krijgt ook van iedereen heel veel speelruimte. En verdomd als het niet waar is…. wat Theo onderneemt, scoort altijd, dus dan heb je wel een bak krediet opgebouwd. Van de kilometervreter is bekend dat hij naast hardlopen ook bijzonder geïnteresseerd is in fauna, maar met name flora. Bij elke duurloop geeft hij zijn ogen de kost om nog wat fleurigs en geurigs te spotten. Hij weet er ook razend veel van, dus deelt hij zijn informatie ook graag met zijn kompanen. Graag wilde hij ook zijn talenten op dit gebied delen met alle clubgenoten en vroeg bij het bestuur toestemming om zijn liefde voor bloemen te tonen. “Zou ik een mooi veldje met een mengsel van wildbloemen mogen inrichten, zo liet hij weten?”

Tsja, dan ga je als preses natuurlijk snel door je hoeven en Theo kreeg zonder tegenstemmen alle ruimte om zijn talenten te showen. Uiteraard greep hij deze kans volledig met beide handen aan. Op een prachtige A-locatie van de atletiekaccommodatie van AVA`70 zaaide de veteraan met liefde een paar zakjes zaad dat uiteindelijk moest leiden tot een prachtig gevarieerde mix van fleurige en kleurige bloemen. Theo had het prieeltje nauwkeurig afgezet en menigeen was wel razend benieuwd, wat er uiteindelijk allemaal tot bloei zou komen? We zijn inmiddels een aantal weken verder en het resultaat is werkelijk verbluffend. De bloemenpracht is inmiddels beveiligd door een drietal camera`s, die Stronks vanuit zijn huiskamer kan volgen. Het is immers niet de bedoeling dat het bloemenperkje verandert in een pluktuin, dus enige controle blijkt dan wel noodzakelijk.

Voorafgaand aan elke training loopt de talentvolle bloementeler met een klein gietertje naar zijn domein om, waar nodig, extra water te verstrekken. Na afloop van de duurloop of baansessie gaat Theo wederom naar de bloemenpracht en poseert minutenlang in een soort van Zen-houding bij het gekleurde bloemenveldje. Uiteraard is men bij AVA`70 ook erg blij met het eindresultaat en met name van het feit dat er weer een talentvol lid met succes erg fraai resultaat heeft geboekt. Als erkend leerbedrijf levert dit de vereniging zeker weer een aantal bonuspunten op en hopelijk ook extra motivatie op bij de leden om je talenten te tonen! Pak de kansen en denk in mogelijkheden. (FR)          

Agressieve buizerd

Pas op: Agressieve buizerd

Een hardloper is vrijdag aangevallen door een agressieve buizerd op de Boterdijk in de Aaltense buurtschap Dale. In de buurt van camping ‘Goorzicht’ viel de roofvogel de man tot drie keer toe aan maar gelukkig bleef het daarbij en liep hij geen hoofdwond op.

De buizerd heeft hem waarschijnlijk aangevallen omdat de vogel in de buurt nestelt en deze de hardloper als indringer heeft gezien. Mensen die zo'n aanval willen ontlopen, kunnen het betreffende gebied beter mijden.

Buizerd grijpt hardloper in hoofd in Doetinchem

Hardloper Sander Boer is woensdag in zijn hoofd gegrepen door een agressieve buizerd in Doetinchem. Dat schrijft hij op zijn facebookpagina. Daarop meldt hij tevens dat hij de borden, die eerder door de gemeente Doetinchem waren geplaatst en die waarschuwen voor de agressieve buizerd, heeft genegeerd. Dit kwam hem op een aanval van de roofvogels te staan. 

'Eigenwijs zijn en maling hebben aan de borden "agressieve buizerd". Aan het hardlopen en halverwege een buizerd op je kop krijgen. En dan toch gewoon nog 4 km doorlopen in een leuk tempo. Doorgaan waar anderen stoppen', aldus Sander. 

De buizerd heeft Boer waarschijnlijk aangevallen omdat de vogel in de buurt nestelt en deze de hardloper als indringer heeft gezien. Mensen die zo'n aanval willen ontlopen, kunnen het betreffende gebied beter mijden.

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 127

Als ik wat geritsel hoor kijk ik vluchtig over mijn schouder. Een meter of tien verderop staat een imposante Kasuaris, een loopvogel die alleen in Australië voorkomt

Lotgenoten met een grotevogelfobie, meld je!

“Het gaat goed met de buizerd in Nederland. De laatste decennia is de populatie flink gestegen. Sinds 2010 zijn er jaarlijks meer dan 10.000 broedparen in Nederland.”

Bij het lezen van bovenstaand bericht zijn de reacties binnen de familie Wamelink heel verschillend. Papa Geert maakt een huppeltje van enthousiasme, zoon Erwin krijgt echter een wegtrekken van hier tot gunter. Voor intimi is het geen verrassing als ik zeg dat ik nogal bang ben voor vogels, dit tot grote hilariteit van velen. Een kleine kanttekening: duiven, mussen, kraaien en dat soort spul kan ik nog wel hendelen, maar als het beest iets meer uit de kluiten gewassen is, schijt ik een arsenaal aan kleuren.

Op 2^e Paasdag trek ik de hardloopschoenen aan voor een korte duurloop richting ‘Klein Zwitserland’. Via het bos kom ik uit bij een boerderij en krijg een rolberoerte van de schrik. Uit het niets schiet er een pauw ter grootte van een bestelbus de weg op. Ik verkramp volledig en blijf muisstil staan. De pauw heeft dondersgoed in de gaten dat ik hem zit te knijpen en kijkt vol genoegdoening mijn kant op. Zonder te aarzelen draai ik me om en loop - met een hartslag van 175 - dezelfde weg terug naar huis.

De volgende nacht blijkt dat de pauw meer indruk heeft gemaakt dan gedacht. Ik beland in een gruwelijke nachtmerrie. Het drama speelt zich af in het Loohuisbos. Ik ben aan de wandel met onze hond Spike. Het is rustig in het bos. Zoals gewoonlijk praat ik een beetje in mezelf. Als ik wat geritsel hoor kijk ik vluchtig over mijn schouder. Een meter of tien verderop staat een imposante Kasuaris, een loopvogel die alleen in Australië voorkomt. Helaas houden ze in nachtmerries geen enkele rekening met de leefomgeving van inheemse vogelsoorten. Mijn pupillen springen in ‘standje houseparty’ en ik zet hem op een lopen. Shit, het is zo’n droom waarin je rent maar niet vooruit komt. Spike heeft ook de kuierlatten genomen en verdwijnt als een speer uit mijn zicht. Ik doe wanhopige pogingen om te schreeuwen maar er komt geen geluid uit mijn strot. Op het moment dat de Kasuaris zijn klauwen in mijn nek wil zetten, schrik ik wakker, drijfnat van het zweet. Ik ben zo bang dat ik weer in dezelfde nachtmerrie terecht kom, dat ik de slaap niet meer kan vatten.

Even terugkomend op die verdomde pokke buizerds. Deze angstaanjagende roofvogels zijn er verantwoordelijk voor dat ik tussen maart en oktober diverse bossen  en zandpaden vermijd tijdens mijn duurloopjes. Nu vraag ik mij af of er meer mensen met hetzelfde probleem rondlopen? Zijn er meer lopers die amper de straat meer opdurven? Ik wil graag een groep oprichten voor hardlopers met een grotevogelfobie. Zoals alle mede-angstigen weten, loop je in een groep geen enkel gevaar en kun je veilig door de bossen struinen. Lotgenoten meld je en wie weet kunnen we binnenkort zonder angst de straat weer op! 

Deze angstaanjagende roofvogels zijn er verantwoordelijk voor dat ik tussen maart en oktober diverse bossen  en zandpaden vermijd tijdens mijn duurloopjes

Ziekte van Lyme nog onvoldoende opgemerkt

Een teek

Wanneer heb je de ziekte van Lyme en wanneer niet? En wat moet je doen als je denkt dat je het hebt? Jaarlijks worden in Nederland 1,5 miljoen mensen gebeten door een teek. 

Hiervan krijgen ongeveer 25.000 mensen de ziekte van Lyme. De meeste mensen genezen en krijgen geen klachten maar enkel duizenden mensen worden ernstig ziek en krijgen te maken met langdurige klachten. Lyme kan, wanneer het niet tijdig onderkend wordt, onder andere leiden tot verlammingsverschijnselen.

De ziekte van Lyme krijg je door een tekenbeet. De Borrelia-bacterie is de echte veroorzaker van de ziekte van Lyme. Die bacterie komt via de teek ons lichaam binnen. Het probleem is dat de ziekte van Lyme niet altijd herkent wordt. Bloedbeelden kunnen aangeven dat je helemaal gezond bent, terwijl wel degelijk de bacterie in je lichaam zit.

De kans dat je een teek tegenkomt wordt steeds groter want we krijgen steeds meer teken in Nederland. Ze zitten verstopt in het lage groen in bossen of parken.

Het risico op tekenbeten is ook voor hardlopers een serieus risico. Dat ondervond ook Gerard de Bruin in een documentaire van Nieuwsuur. Hij vertelt wat voor verregaande gevolgen die beet heeft gehad. Klik hier om de docu te bekijken. 

Het programma ‘De Kennis van Nu’ deed uitgebreid onderzoek en maakte een interessante vervolgreportage over tekenbeten en de ziekte van Lyme en de tot nu toe vaak lastige diagnose: Bekijk hier de reportage.

Markolvers, geetlings en stöters (7)

Eén van de mooiste facetten aan onze fijne hardloopsport is natuurlijk het “buiten zijn”. Lekker rennen door weer en wind en intussen genieten van al het mooie dat Moeder Natuur ons te bieden heeft. Van huis uit heb ik een voorliefde meegekregen voor onze gevleugelde vrienden. Mijn vader had zijn erf volhangen met vogelkastjes om de roodstaartjes en bonte vliegenvangers een fijne huisvesting te bieden. Ik ben geen ornitholoog - vogelkenner - maar als je sommige soorten weet te herkennen dan kan dat tijdens het hardlopen alleraardigst zijn!

Mijn grootste vriend is de Vlaamse Gaai (markolver in het plat). Ooit heeft een collega me toevertrouwd dat het zien van een Vlaamse Gaai je die dag geluk brengt. De Vlaamse Gaaien zie je ook vaak in een koppeltje: dubbel geluk! Als ik met Gerdy op de vroege zondagochtend aan het hardlopen ben, onderbreken we zelfs de mooiste gesprekken als we deze gevleugeld vriend zien: “Kiek, doar zit d’r ene!” Want wie wil er nu geen geluk?

Er zijn theorieën dat vogels een spirituele betekenis hebben. Onderdeel van deze theorie is dat ieder mens een zogenaamde “totem-dier” heeft. Een dergelijk beest is een dier waar je een bijzondere band mee hebt, in mijn geval is dat dus de Vlaamse Gaai. Onder de spirituelen onder ons staat de Vlaamse Gaai voor geluk, vindingrijkheid en aanpassingsvermogen. Deze eigenschappen kun je projecteren op jezelf, als je ze nodig hebt. Fijn toch? Onlangs was ik op weg voor een planpresentatie en was in de auto, enigszins nerveus, de presentatie van mijn ontwerp hardop aan voorbereiden. Toen ik twee Gaaien op mijn pad trof, gaf me dat goede energie, alsof me ingefluisterd werd dat ik op mijn vindingrijkheid moest vertrouwen. En de presentatie werd een groot succes…

Als je een speciale band heb met een Merel (geetling) dan mag je jezelf gelukkig prijzen. De Merel staat symbool voor betovering. Als je het avondconcert van Merel hoort snap je waarom! Geniet van zijn lied, sta even stil bij je zegeningen en verwonder je over het mooie. Omdat het nu nog niet weer is om buiten te zitten, zou je ook even kunnen genieten van Blackbird - The Beatles (https://www.youtube.com/watch?v=BrxZhWCAuQw).

Allemaal leuk en aardig, maar hoe zit het dan met de grote vrees van de hardloper: de Buizerd (stöter)? Valt daar nog wat positiefs over te vertellen? De Buizerd staat symbool voor doortastend, scherpte, een nieuwe visie. Maar hij staat ook symbool voor de dood en wedergeboorte. Het is dus een vogel die je aan het denken kan zetten, een soort midlife-crisis vogel dus: ben ik wel goed bezig, wordt het tijd voor wat anders? Een studie, een tatoeage, een motor, een nieuwe vriendin, zal ik eens gaan hardlopen…?

Toen ik de Buizerd aan het begooglenen was, kwam ik uiteraard de verhalen tegen over de agressieve lummels. In de broedperiode komt het wel eens voor dat een opgefokte buizerd een voorbijganger weg wil jagen. Vaak blijft het bij een schijnaanval, maar er zijn ook gevallen bekend van verwondingen. Nu ik toch mijn vogelkennis aan het etaleren ben, zal ik hierover ook een zinnig woord zeggen! In de eerste plaats is het ontlopen van deze stootvogel het meest wijs. Vermijd als het even kan de bosranden en loop met een maatje. Ik las ook dat je bedachtzaam en waakzaam moet zijn: als je een buizerd spot op weidepost of tak, houd hem dan in de gaten. De kans dat ie dan nog aanvalt is heel klein: de jachttactiek van de buizerd is gebaseerd op het verrassingselement. Als je hem “aankijkt” is de verrassing weg. Laatst tip, op basis van mijn eigen boerenverstand: trek geen zwart-gele klerencombinatie aan! De combinatie van geel en zwart staat in de natuur voor gevaar. Dus als je het buitengebied in gaat voor een duurloop, trek dan je onbestendige kleurencombinatie aan. Dan maar wat minder hip…

Ik vond nog een dreigend muziekje van APEX - Follow the Buzzards: (https://www.youtube.com/watch?v=RC11EBP6y08). Misschien schrikt dit de buizerd af als je dit keihard zingt tijdens het rennen!

Toen ik dinsdagavond tijdens de baantraining aan het prakkiseren was over mijn vogeltjes zag ik trainer Geert Kip! Wat is hier de symbolische betekenis dacht ik toen direct? Heb ik even opgezocht: de hen staat symbool voor moederschap en zekerheid. Ik vertaal het zo: Geert waakt als een trouwe moederkloek over zijn atleten, en weer of geen weer, Geert is er altijd! Mooi symbool voor onze vereniging dus!

Tenslotte hebben we nog onze voorzitter, Dave PosthuMUS. Wat heeft die mus te betekenen? De mus staat symbool voor thuis, vertrouwd, slim, brutaal en wulpsheid. Je zou het kunnen vertalen dat Dave zijn AVA als tweede, vertrouwde thuis ziet; met zijn ontwapende jongensachtige enthousiasme leidt hij het bestuur van onze mooie vereniging. En tot slot zijn wulpsheid, en die van Chantal natuurlijk: hieraan heeft de club 4 jonge talenten te danken!

Zo zie je maar weer; de hardloper wordt niet alleen een positiever mens door “het stofje”, maar ook door de mooie symboliek om ons heen. Als je het maar wilt zien!

Ik ben benieuwd naar de vogels die vanaf vandaag worden gespot! Mocht je de symbolische betekenis willen weten, dan meld je je maar! Met uitzondering van je eigen vogeltje natuurlijk, die snap ik zelf ook niet altijd...

Rinke ter Haar

Hardloper staat dicht bij de natuur

De buizerd wordt erg voorzichtig door de medewerkers van de dierenambulance uit het prikkeldraad verwijderd

Op zondagmorgen 13 mei 2012 zag Wim Vink een dier op kop hangen aan een prikkeldraad in zijn weiland in ‘t Loohuisbos te Aalten. Eerst wist hij niet wat hij zag en bij nader onderzoek bleek het een buizerd te zijn die de nog in leven was. In het verleden is hij diverse malen aangevallen door een buizerd, tijdens het hardlopen. Vorig jaar nog op Tweede Pinksterdag, ook in de omgeving van ‘t Loohuis.

Dus enige gemengde gevoelens bekropen hem. Echter, het achteraf-begrip voor moederbuizerd, die de natuurlijke drang heeft om haar jongen te beschermen, gaf de doorslag en heeft hij de Dierenambulance ingeschakeld. Het was tenslotte moederdag. Zeer voortvarend is hij te woord gestaan en binnen 20 minuten was een tweepersoons team aanwezig om helpend voor de vogel in nood op te treden. Zelf heeft hij op verzoek de nijptang ter hand genomen om het prikkeldraad in tweeën te knippen, wat inmiddels weer gerepareerd is.

De buizerd is zo goed als kon los gemaakt, met nog een stukje ijzerdraad vast aan haar poot. Daarna is de buizerd in een passende kooi vervoerd naar de roofvogelopvang van de heer en mevrouw Holtslag te Barchem. Daar zal verdere behandeling plaatsvinden. Het herstel van de gewonde poot is van cruciaal belang voor het dier om te kunnen overleven in de vrije natuur. Helaas blijkt inmiddels dat de buizerd niet te redden was en het niet overleefd heeft.

zie ook Agressieve buizerd in Aalten