Boekeldercross is niet voor watjes....

Het elftal van AZSV dat afgelopen zaterdag aan de start stond van de Boekeldercross

Afgelopen zaterdag was de eerste etappe van de Boekeldercrosscompetitie en de vrijwilligers hadden alles weer uit de kast gehaald om er een prachtige openingsdag van te maken. Dat lukte volledig, maar waar ze geen invloed op hebben is het weer. En laat dit nu net deze dag meer dan beroerd zijn. Tenminste, als je niet van regen houdt. Ondanks de slechte weersomstandigheden, stonden er maar liefst 350 (!) dappere atleten aan de start om er een prachtige sportmiddag van te maken.

Van jong tot oud kreeg iedereen te maken met kletsnatte voeten, regen op de pokkel en drek van enkel tot nek. Het mooie was echter dat het geploeter door de modder bij de finish vooral lachende, maar zeker ook trotse gezichten opleverde. Niet bij iedereen natuurlijk, maar in veel gevallen was dit zeker het beeld bij de aankomst.

Onder de deelnemers natuurlijk heel veel bekende hardloopgezichten uit de hele regio, die maar al te graag naar de Daalse arena komen. En wat te denken van de tientallen Duitse sportievelingen aus Löwick, Rhede, Bocholt und Ellerwick. Ze zorgen voor een buitengewoon gezellige, grensoverschrijdende sfeer.

Wie we zeker moeten noemen zijn de AZSV-vrouwen van de 2e selectie M-O20. Hun voetbalwedstrijd werd afgelast en ze besloten om er toch samen een sportieve middag van te gaan maken. De voetbalkicks werden gewisseld voor hardloopschoenen en zo stonden de club om even voor half 2 klaar in de hardlooparena voor een geweldige uitdaging. De afstand van 5 kilometer is al een best eind voor velen, maar het modderparcours zou zeker een geweldige aanslag gaan vormen op het gestel.

Goedlachs zette de voetbalselectie zich in beweging en het helderrode en schone clubtenue leverde een mooi plaatje op bij het vertrek. Maar bij de eerste beste slootkant werd het kaf al van het koren gescheiden en begon de battle pas echt. Zwoegend en ploeterend, af en toe foeterend volgden de voetbalvrouwen stoer het lint van de voorlopers. Het modderparcours kreeg de speelsters van de Aaltense voetbaltrots echter niet klein en langzaam maar zeker druppelden ze binnen.

De meesten waren doodop, sommigen gesloopt maar overal de trotse glimlach bij de finish. De selectie wachtte keurig op het laatste lid van de formatie en toen was er nog alle tijd voor de socials om vriend en vijand op de hoogte brengen van het hachelijke avontuur in de Daalse bagger. Snel nog even een prachtige teamfoto en op naar de warmte! (FR)

Hardlopers hebben ook (geen) verstand van voetbal

4 juli 2012 AZSV-PSV met Memphis Depay

‘Rendemant van het talent’

In Nederland bulkt het van het sporttalent! In tal van sporten blinken landgenoten uit in disciplines en worden Europese titels, wereldkampioenschappen en Olympische medailles binnengesleept. Individueel en in teamverband scoren we er lustig op af en dat is in veel gevallen best opmerkelijk, gezien het feit, dat we eigenlijk maar een heel klein landje zijn. We gaan als Oranjegezinde natie vaak massaal achter onze topsporters staan, als successen worden behaald, titels lonken en een feestje op de loer ligt. Max Verstappen is een mega-talent in de Formule 1, dus is het circuit van Zandvoort jaarlijks volledig uitverkocht en overspoelen honderdduizenden racefans de badplaats. Femke Bol is een megageweldige atlete, die grossiert in titels, dus bij de onlangs gehouden FBK-games zat het knusse stadionnetje bommetje vol. De voetballers van Oranje konden tijdens het EK rekenen op de steun van het hele land en bij de halve finale trokken er maar liefst 100.000 fans naar Dortmund om deze talentvolle lichting te supporteren en er een feestje te bouwen. Maar talent alleen is niet voldoende……

We gaan terug naar 4 juli 2012!

Op sportpark Villekamp speelde AZSV een oefenwedstrijd tegen PSV. De miljoenen-formatie uit Eindhoven startte de voorbereiding op het nieuwe seizoen tegen de Aaltense trots en het duel trok maar liefst dik 2700 toeschouwers. Bij de selectie van trainer Dick Advocaat was het 18-jarige talent Memphis Depay, inmiddels een volwaardig lid van de groep en zou de gelegenheid krijgen om zijn kwaliteiten te tonen tijdens dit duel. Het werd een one-man-show van de jongeling, die een voortreffelijke wedstrijd speelde en maar liefst 4 keer doel trof. De ene treffer was nog mooier dan de andere. Het was smullen geblazen voor het talrijke publiek en PSV had een fantastische groeibriljant in handen, dat was wel duidelijk. Depay speelde zich overtuigend in de selectie, was onbevangen op en buiten het veld en scoorde er lustig op los. De supertalentvolle aanvaller mocht al snel verschillende bekers omhoog houden en was een echte publiekslieveling, waarvoor de liefhebbers naar het stadion komen.

Uiteraard ging zijn naam spoedig in Europa rond en in 2015 verkaste het grootste Nederlandse talent sinds Marco van Basten naar Manchester United, maar veel verder dan het veroveren van de FA-cup kwam het eigenlijk niet in anderhalf  jaar. Hij kwam steeds meer op een zijspoor en besloot het bij Olympic Lyon te gaan proberen. Het talent was nog steeds geweldig groot, maar de prestaties op het veld bleven ver, heel ver achter. Memphis scoorde meer buiten de grasmat, door als rapper een plaat te lanceren. Als speler besloot hij het maar eens bij Barcelona te gaan proberen, maar ook hier wilde het niet echt lukken. De aanvaller was bovengemiddeld vaak geblesseerd en was vooral druk met herstellen van de lichamelijke malheur. Om de vrije tijd toch een beetje nuttig te besteden, ging Depay in de kleding en presenteerde zijn eigen merklijn. Na Barça vertrok “team Memphis” naar het Atletico van de razendfanatieke trainer Simeone. Veel euro`s, weinig speeltijd was het recept van de laatste seizoenen en de Madrilleense club besloot dan ook het contract met de Oranje-speler niet te verlengen.

Vrijwel zonder ritme meldde Depay zich begin juni bij het keurkorps van bondscoach Ronald Koeman, die alle vertrouwen had in de talenten van Memphis in combinatie met zijn lichamelijke fitheid. De buitenwereld had zo haar bedenkingen, maar dat is ook wel logisch, want Nederland heeft immers dik 17 miljoen voetbalkenners. Toen de aanvaller ook nog eens met een witte haarband het veld betrad, ging het vooral daarover. Niet zo`n slimme afleidingsactie misschien, want eigenlijk is een dergelijke accessoire alleen voor de allergrootste sporthelden, zoals basketballegende Michael Jordan, `s werelds beste tennisser ooit Björn Borg en atleet Henk Lammers. Jazeker, het AVA`70-icoon heeft dik 30 marathons achter zijn naam staan en dan ben je een grootheid. De hardloop-ster draagt de band dan ook al enkele jaren en het is zeker niet ondenkbaar, dat hij ooit gespot is door Depay, die hier waarschijnlijk wel handel in zag. We kennen inmiddels het resultaat… in een mum van tijd was het belachelijke vodje uitverkocht en kon de voetballer weer een paar ton bijschrijven. Op het veld wilde het allemaal niet zo lukken met de vedette. Eigenlijk was de meest getalenteerde speler van de Oranje-selectie na 6 wedstrijden misschien wel het slechtste jongetje van de klas. Ongelofelijk maar waar……..

Inmiddels maken we ons op voor de Olympische Spelen in Parijs, waar tal van andere Nederlandse sporttalenten in de arena zullen verschijnen om het allerbeste in zichzelf naar boven te halen. Bij de atletieknummers gaat de aandacht vooral uit naar Femke Bol. De 24-jarige hardloopster is gezegend met allergruwelijkst veel talent en laat dit vrijwel altijd zien. De goedlachse blondine heeft inmiddels al een enorme waslijst aan titels en het plezier spat er werkelijk vanaf. En is het een keertje wat minder, dan is het talent zelfkritisch op haar eigen prestaties en doet ze er bij de trainingen nog een schepje bovenop.  Tijdens de laatste wedstrijd in eigen land, de FBK-Games was er sprake van een heuse “Bol-mania”. Het knusse Overijsselse stadionnetje zat helemaal vol met atletiekfans en de hoofdrolspeelster genoot met volle teugen. Momenteel werkt ze toe naar 8 augustus a.s. wanneer de finale van de 400 meter horden op de kalender staat. Een Oranje-mars van tienduizenden landgenoten, zoals bij het voetbal, in de richting van atletiek-arena in Parijs is niet erg aannemelijk. Dat het supertalent een medaille gaat scoren is vrijwel zeker, dat ze goud haalt zeker mogelijk. Wars van sterallures werkt ze toe naar het toernooi en zal topfit en vooral gretig aan de start staan om te gaan oogsten.

Memphis Depay en Femke Bol! Beide gezegend met onwaarschijnlijk veel sporttalent en toch zo verschillend. De voetballer heeft vooral financieel het maximale rendement uit zijn talenten gehaald, maar als speler veel te weinig prijzen gescoord. Bol jaagt telkens naar nieuwe records en eremetaal en ze heeft daar onwaarschijnlijk veel plezier in. De atlete haalt op het sportieve vlak het maximale rendement uit haar talent en hopelijk wordt Femke Bol dan ook op 8 augustus in Parijs gekroond tot het beste meisje van de klas! (FR)

AVA'70 fijne mix van rebellen en ideale schoondochters

Het grote publiek leerde Brinkman vooral kennen, bij zijn geweldige act tijdens het 40-jarig jubileum

Wat een foto uit de oude doos al niet teweeg kan brengen?

Op een regenachtige zondagmiddag, na een al even kletsnatte training, zat Jannelien Magis, fanatiek lid van de B-selectie, door een oud familiealbum te bladeren. Ze kwam enkele kiekjes tegen, die haar aandacht trokken. Het betrof een stel foto`s waarop een voetbalteam van AZSV te herkennen was. Haar vader stond erop afgebeeld, maar mogelijk dat haar AVA`70-maatjes nog wel meer mensen zouden herkennen. Ze besloot de foto`s in de app te delen en daarmee was het spel op de wagen……. 

Het duurde nog geen 6 seconden, of de eerste reacties gingen al rond en daarbij werden direct ook al namen genoemd: Geert Wevers en Wim Brinkman. Het duo maakt toevallig ook deel uit van het B-peloton, dus Jannelien kent ze ook nog eens. Hoe leuk is dat? Zowel Geert, als ook Wim had als voetballer een reputatie, waar je eigenlijk niet jaloers op hoeft te zijn. Geert was niet alleen een rebel in het veld, maar ook daar buiten. Als vleugelaanvaller was hij onnoemelijk lui en liet de anderen het vuile werk op knappen. Omdat hij zo weinig energie verspilde, scoorde hij regelmatig en was gelijk het mannetje. Misselijk makend gedrag natuurlijk, maar Gertie  zoals hij zich liefkozend liet noemen, lachte alles weg. Na afloop in de kantine had hij vaak, zo niet altijd het hoogste woord, waarbij het opvallend was dat hij koste wat het koste, een centrale positie aan tafel moest hebben, waardoor hij niets hoefde te missen. Maatje Brinkman was wel wat bescheidener in zijn gedrag, maar zijn streken binnen de lijnen waren toentertijd in de hele regio bekend. Hij was bloedsnel, maar soms niet altijd even handig, waardoor het regelmatig gebeurde dat de tegenstander tegen de reclameborden tot stilstand werd gebracht. Evenals bij de overige rebellen van het elftal AZSV, seizoen 1981-1982, waren de fatsoensnormen regelmatig ver te zoeken. Het illustere gezelschap kreeg de geuzennaam “schurkenteam” en het ergste was, dat ze er nog trots op waren ook. Met Geert en Wim als aanjagers voorop…

Na hun voetbalcarrière wilde het tweetal een beetje af gaan bouwen en ging op zoek naar een nieuwe hobby. Ze besloten het draven met bal in te wisselen voor de variant zonder en meldden zich bij AVA`70. Zoals gebruikelijk bij deze club, werden ze met open armen ontvangen, ondanks het feit dat de strapatsen van de heren zeker wel bekend waren. Het bestuur besloot ze het voordeel van de twijfel te geven en de rebellen kregen groen licht om hun sportloopbaan als hardloper te vervolgen. Dat beide heren in een totaal andere wereld terecht waren gekomen, ondervonden ze gelijk al op de eerste donderdagavondtraining. Waar het bij de voetballers gebruikelijk is om het weekend vast met het nuttigen van een slootje bier in te luiden, stonden er bij AVA`70 in het houten clubhuisje na de duurloop louter veelkleurige bidons met mysterieuze inhoud op tafel en werd de energiehuishouding aangevuld met mueslirepen en eiwitshakes. Het atletiekklimaat vroeg dus wel enige aanpassingen van de rebellen. Een andere noviteit voor de ex-voetballers ondervonden ze bij verjaardagen van de hardlopende teammaten. Geen krat bier als traktatie, maar een schaal met minimarsjes of een plaatje arretjescake. Maar wel van pure chocolade natuurlijk. Toch bleek al snel, dat de scherpe kantjes er bij de voormalige rebellen wel een beetje af was. Ze vonden het er ook eigenlijk best wel relaxed aan toe gaan bij de club en omdat ze zeker over enig hardlooptalent beschikten, toonden ze meer en meer initiatief. Geert breidde zijn netwerk vooral pratend uit, terwijl Wim zich regelmatig van de artistieke kant liet zien. Het grote publiek leerde Brinkman vooral kennen, bij zijn geweldige act tijdens het 40-jarig jubileum. Pruikje op, jurkje aan, fijne boezem, mooie hakjes en kleurige lippenstift… Willem was helemaal in zijn element en hield een schitterende voordracht. De rebel in hem kwam boven drijven, toen hij menig clubgenoot op de hak nam. Het was een zondagmorgen om nooit te vergeten en zelden zal een brunch zo smaakvol zijn geopend. Toen onlangs Jopie Parlevliet op de buis verscheen met zijn hit “Hebbie now op je muil….”, zullen er zeker AVA-janen zijn geweest, die hebben gemeend, dat het rebellengedrag in Brinkman weer actief was. De vergelijking met de uitdossing van Willem in 2010 was meer dan treffend.

In de loop der jaren volgden nog vele voetballers uit de regio het voorbeeld van beide rebellen uit het AZSV Schurkenteam, lichting 81, en werd lid bij AVA`70. Daar waren dikwijls ook best wel randfiguren en bespreekgevallen bij, maar zeker ook kopstukken, waarvan je als club alleen maar kunt dromen, dat ze ooit lid zullen worden van de vereniging. Johan Assink, Jan Rademaker, Patrick Ikink zijn zomaar wat namen: schat aan ervaring, groot aanzien, breed netwerk, sterke sociale competenties. Je kunt ze er dondersgoed bij hebben.

Maar even terug naar de foto van Jannelien. Natuurlijk kwam er uit “het Dameskamp” de nodige reacties op de rebellen van weleer, Geert Wevers en Wim Brinkman. En het moet gezegd, de meningen van het vrouwelijke deel van de leden bij AVA`70 wordt in de regel altijd uiterst serieus genomen. Waarom, zo zou de algemene gedachtegang kunnen zijn? Nou, het verleden heeft geleerd dat hier de meest ideale schoondochters tussen zitten. Neem bijvoorbeeld Evelien Hillen. Je kunt in feite geen functie binnen AVA`70 op noemen of ze heeft deze wel bekleedt. Als dit niet het geval is, heeft Evelien er in ieder geval een mening over en dat zegt natuurlijk veel over haar uitgebreide kennis van zaken. Maar dat is nog niet alles. Ze is daarnaast ook nog eens het waswijf van de club en dat is in dit geval zeker een bijzonder compliment. Alle spullen die door de kleine en grote dravers bewust of onbewust in het clubhuis blijven liggen, worden door Evelien gewassen met Robijn, gestreken, gevouwen, gefotografeerd en gefacebookt. Ook Ingrid van Zolingen is zo`n ideale schoondochter. Ze vormt veelal de verbinding tussen de leden en waar er scheurtjes dreigen te ontstaan, praat ze alles in no-time recht wat krom is in haar ogen. Altijd fijn, zo`n Family vrouw bij de club, die het zelfs niet schroomt om de rebellen op hun nummer te zetten, als ze dat nodig vindt. En wat te denken van Joke Balke? Haar roots liggen weliswaar in de Heelweg, maar dat is natuurlijk helemaal niet zo`n probleem, want daar komen wel gekkere gevallen vandaan. Het weerhoudt er haar dan ook zeker niet van om zich met hart en ziel in te zetten bij AVA`70. Het liefst cijfert ze zichzelf daarbij volledig weg, als een ander het maar goed heeft. Attenties regelen, chocolade bezorgen, kaartje hier, bloemetje daar, kom hier maar eens om in deze coronatijd. Het allermooiste is, dat zich inmiddels al weer nieuwe, jonge, frisse schoondochters aanbieden, die daarbij nog eens goed in de markt liggen ook. Het duo “Veer en Juul” zingt best aardig, maar hun kwaliteiten moeten vooral gezocht worden in de wekelijkse vlog die ze maken voor hun hardloopmaatjes. Het betreft hierbij een serie rek- en strekoefeningen, die bedoeld zijn om nog fitter te worden. Het verhaal gaat, dat hun veel oudere selectiegenoten wekelijks met spanning uitkijken naar de app en dat zelfs de rebellen elke donderdag trouw op hun matje werken aan de lenigheid.  

De rebellen van weleer en de ideale schoondochters vormen een hele fijne mix en geven AVA`70 kleur zowel binnen de vereniging, maar ook naar buiten toe. In 2020 stonden de nodige gezellige meetings op het programma, maar helaas moesten alle activiteiten geskipt worden.  Een forse streep door de rekening natuurlijk, maar er wordt nu hoopvol uitgekeken naar 2021, wanneer AVA`70 haar 51-jarig jubileum viert. De rebellen en ideale schoondochters zijn er al klaar voor….. (FR)

AZSV, seizoen 1981-1982

AVA'70 populair in Gambia

Een prachtig opvallend geel AVA`70-shirt, dat trots geshowd werd door een jongeman, overigens waren er ook shirts van AZSV en de Graafschap te bewonderen

AVA`70 doet het niet alleen in Aalten e.o. goed, maar ook ver daarbuiten is de vereniging graag gezien. In het voorjaar bracht een ruime delegatie van het SKB uit Winterswijk een bezoek aan het Afrikaanse Gambia met als doel om gedurende enkele weken medische hulp en ondersteuning te bieden aan het Kanifing General Hospital in Serrekunda.

Een van de teamleden bij deze missie was Ria Hunting, die als hardloopster actief is bij de B-selectie van AVA`70. Naast het uitgebreide medische programma zijn er uiteraard ook verschillende  momenten, waarin men zich begeeft onder de plaatselijke bevolking. Er worden ook de verschillende goederen meegenomen die ter plaatse worden uitgedeeld. Uiteraard tot groot genoegen van de lokale Gambianen.

Zo kon het dus gebeuren, dat bij een ontmoeting met een groep jongeren het oog viel op een prachtig opvallend geel AVA`70-shirt, dat trots geshowd werd door een jongeman. Overigens waren er ook shirts van AZSV en de Graafschap te bewonderen. Uiteraard werd er door Ria een mooi kiekje geschoten. Mooi dat dit kan! (FR)

AVAZSV pakt sportiviteitsprijs bij het straatvoetbal!

AVAZSV, een mooie mix tussen AVA, AZSV en Athletico

De afgelopen 2 weken hingen de hardloopschoenen tijdelijk in de wilgen. Er moest gevoetbald worden! Een enthousiaste club van AVA jongens had zich opgegeven voor het roemruchte Stratenvoetbaltoernooi. Het toernooi waar de voetbal-skills, strijd, passie en ongecontroleerde lompheid in een groot harmonieus festijn met elkaar versmelten. Ook wordt er elk jaar weer een poging gedaan om zoveel mogelijk bier per m² te drinken. Op de vrijdagavonden gaan er een slordige 150 kratten door…voor onze AVA kantine is dit geweld niet voor te stellen!

Omdat zoonlief Sam, wel enthousiast maar weinig voetbal-skills, uiteraard ook mee deed, vroeg hij of ik ook mee wilde doen. Mijn hart zei uiteraard ja, maar mijn lijf zei nee. Ja dus! Ik negeer dat stemmetje van mijn lijf wel eens vaker… Ook zoon Edo deed mee, en hij had wat voetbalvrienden erbij gevraagd. Daarmee hadden we ongeveer 50% voetballers, 50% hardlopers. Een spannende cocktail voor een hoop lol maar gegarandeerd weinig punten. Ik kwam terecht in een whatsapp-groepje van de jonge leu en ervoer wat jongeren tussen 15 en 20 jaar hele dagen ervaren. 150 appjes per dag, minstens, met vaak pure onzin, vroegen om mijn aandacht. Mijn oude voetbalschoenen hingen inmiddels 11 jaar in de wilgen, dus deze heb ik uitgehaald. Goed in het vet gezet en geïnvesteerd in nieuwe veters. Deze waren ietwat aangevreten door de muizen. Ook de scheenbeschermers hadden de muizentand des tijds niet doorstaan. Een kleine investering was dus nodig om dit 47-jarig oude lijf weer te hijsen in een heuse voetbal outfit.

Mick Wagener was onze coach en zorgde dat de randvoorwaarden goed in orde waren. We kregen een mooi shirtje, mede mogelijk gemaakt door Vaags Molenwerken, Boekelder, BDB Diervoeding en KHK Textiel. Spar Bredevoort was zo vriendelijk om een kratje bidons te schenken. Allen hartelijk dank! De coach had met zijn scherpe blik gezien dat het met het loopvermogen binnen zijn team wel goed zat, het voetballend vermogen was wat schaars. De tactiek was dan ook om de tegenstander zoveel mogelijk voor de voeten te lopen. En als we de bal een keertje hadden veroverd, direct inleveren bij de jongens die er ook daadwerkelijk iets mee konden. Deze tactiek werkte zo nu en dan. In de eerste wedstrijd pakten we al gelijk een puntje, dus dat was hoopgevend. De overige wedstrijden van de poule werden helaas verloren. Maar, en dat moet gezegd worden, we gingen strijdend ten onder!

Een logisch gevolg van deze resultaten was een klassering in de verliezerspoule. Daar zouden we gelijkgestemden en vergelijkbaar talent aantreffen. Deze inschatting ging deels op. Ook in deze poule moest het atletische enthousiasme het vaak afleggen tegen het berekende voetbalvernuft. Een hoogtepunt mochten we op de vrijdagavond beleven: een klinkende 3-1 overwinning op FC Goorzicht, het altijd lastige campingteam. De overwinning werd mede mogelijk gemaakt door de afgestofte katachtige reddingen van keeper André Pöstgens. André, de vader van onze middenvelder Duco, had de afgelopen 5 jaar niet meer gekeept, maar hij was nog niks niet sleets!

Op de slotdag mochten we nog een laatste potje voetballen. Tegen Keukenrol United, een niet te onderschatten tegenstander, moesten nog een laatste keer de stramme spieren opgerekt worden. We kwamen warempel op voorsprong door een prachtige goal van zoon Sam. Dat doet ie normaal nooit! 20 jaar geleden heb ik een bal in zijn wiegje gelegd, met de hoop dat dit zijn balgevoel ten goede zou komen. En kijk hier, het resultaat! Klein nadeel: in huize ter Haar worden de ins en de outs van deze zeldzame goal tot vervelens toe breed uitgemeten. En dit gaat nog wel even duren…

Zo hebben we 2 prachtige weken beleefd, die nemen ze me niet meer af. Voetballen met je eigen jongens, dat was genieten geblazen. Ik heb er werk voor afgezegd, want dat kan wel later. Dat voetballen niet, want dit lijf kraakt van alle kanten. Een klein tussenstandje: vel van de knieën door dat verrekte kunstgras, de nagel van de ene grote teen blauw, de ander hangt er wat losjes bij, de liezen staan op springen, de rug protesteert bij elke beweging. Maar dit was het allemaal waard! We werden door de organisatie verrast met de sportiviteitsbeker. Erg leuk natuurlijk! Er gaan geluiden dat we volgend jaar weer mee doen, maar een biertje maakt de mens wat overmoedig. Het bier, dat rijkelijke vloeide, maakt de mens ook minder waakzaam. De beker is namelijk kwijt, waarschijnlijk meegenomen door een grapjurk die ook allicht wat onder invloed was. Als iemand toevallig deze beker tegen het lijf loopt dan ontvangen we ‘em gaarne retour! Het is onze hoogst haalbare voetbalprijs! 

Hans Prinsen was een aantal avonden met camera aanwezig een heeft prachtige foto’s gemaakt. Uiteraard hebben de foto’s een hoog “Stan en Mees” gehalte, maar dat is logisch, zou vriend Johan Cruijff zeggen…

foto's Hans Prinsen - deel 1

foto's Hans Prinsen - deel 2

foto's Hans Prinsen - deel 3

foto's Jerrel Balke

Vanochtend, toen alle voetballers hun roes nog lagen uit te slapen, heb ik een fijn duurloopje gedaan. Geen gebeuk in de rug, geen grijpgrage handen die mijn mooie shirtje uit fatsoen trekken, geen ballen tegen edele delen, geen scheidsrechters die toch echt eens naar Heijerman moeten gaan… Nee, gewoon, een heerlijk duurloopje…  

Een sportieve en stieve groet van balkunstenaar Rinke

Theo Stronks, onze trouw supporter

De sportiviteitsprijs

Voetballen kijken in plaats van een wedstrijd lopen

AZSV B1 uit Aalten promoveert naar de 3e divisie

Soms vallen prachtige sportevenementen wel eens samen en moet je kiezen waar je aan mee doet of naar gaat kijken en dat is vandaag het geval. De Gerard Tebroke Memorial in Aalten staat op het programma en onze jongste zoon Bram moet met AZSV B1 de finale van de nacompetitie voetballen in Schalkhaar. Ik heb er voor gekozen om naar het voetballen te gaan en heb er geen moment spijt van gehad.

Na in de competitie op een keurige 2e plaats te zijn geëindigd staan er in twee weken tijd vijf wedstrijden op het programma. Na overwinningen op RKSV Margriet uit Oss en Sportvereniging Lelystad '67, beide over twee wedstrijden, moet er in de beslissende wedstrijd op neutraal terrein gespeeld worden tegen DOS Kampen. Na een ontzettend spannende wedstrijd winnen de Aaltenaren verdiend met 2-1 en mag men het volgend jaar op landelijk niveau in de 3e divisie proberen. Een geweldige collectieve prestatie en een felicitatie waard en een wedstrijdje loop ik binnenkort wel weer!

Klik op de link voor een aantal foto's

fotoalbum

Training voetbalvereniging AZSV

Voetbal training bij AZSV

Vanavond ben ik eens weer naar een training bij AZSV geweest. Bij deze voetbalvereniging, waarvan ik al ruim 35 jaar lid ben, hebben we al een heel aantal jaren een vaste trainingsavond op de donderdag. We voetballen dan een uur en na afloop is het altijd nog erg gezellig om in de kantine wat na te praten. Maar                                      of dat zo goed is voor de conditie?