Verslag van de 70.3 Ironman in Remich (Luxemburg)

Bianca Piek

Twee dagen later....eerst wil ik alle mensen die mij berichtjes, kaartjes, bloemen enz. heel erg bedanken voor jullie aanmoedigingen, steun en medeleven. Was echt hartverwarmend. Nu ga ik natuurlijk even een verslagje doen van mijn avontuur in Luxemburg waar ik best wel wat maanden naar toe getraind heb. Dit zou dan de wedstrijd worden waarin ik zou proberen om een slot te behalen voor het WK van 2027. Uiteindelijk heb ik deze ook kunnen pakken in de 'performance pool' maar niet aangenomen want we waren al onderweg naar huis en voor mijn gevoel had ik 'm ook niet echt verdiend. En waarom niet ? Nou eerst maar eens mijn verslag van de wedstrijddag.

De dagen voor de wedstrijd was het al te zien dat de temperatuur flink zou oplopen in het weekend. Ik las op verschillende nieuwsberichten dat IM in Versailles een dik kruis doorheen ging ivm de warmte. Ik dacht oei zal Luxemburg dan wel doorgaan? Maar daar werd het 'maar ' 34 graden en in Versailles toch wel zo rond de 38 graden. Dus we gaan zolang de organisatie niks veranderd gewoon richting Luxemburg. Wel zag ik nog een bericht voorbij komen op FB waarop iemand reageerde met een officieel bericht van de regio Luxemburg dat er blauwalg in de Moezel zou zitten. Dit bericht werd al snel door de IM organisatie verwijderd. Nou dan zal het vast wel niet kloppen, maar het had natuurlijk wel zo kunnen zijn met deze temperaturen. Dus op naar Luxemburg, niks wijst erop dat er wat gewijzigd gaat worden.

Vrijdag hebben we de bus opgehaald bij Mazda Winkelhorst die wij dat weekend mochten lenen als sponsoring ,echt super tof!  En heel handig want alles kan dan mee. De halve inboedel en mijn triatlon verzameling, geen keuzes stress want alles kan mee. Dubbele fietsschoenen, 2 fietshelmen, extra triatlon kleding want stel je toch eens voor dat er wat kapot gaat net voor de wedstrijd. Dat zou toch drama zijn! Op alles voorbereid, ook de wetsuit gaat mee mocht het toch nog worden toegestaan om met de wetsuit te zwemmen.

Zaterdagochtend om 7.00 uur vetrokken om zo op tijd bij de briefing te zijn en mijn fiets en spullen op tijd in te kunnen checken. Rond 13.00 uur zaten we netjes op tijd bij de briefing waarin alle laatste informatie in het Engels nog even werd doorgenomen voor de wedstrijd dag. Johnny ging alles nog even netjes vertalen want hij heeft heel wat jaartjes in Engeland gereden en kan de taal wel dromen. Ook hier werd verteld we gaan 100% zwemmen, fietsen , lopen. Ook de volledige halve afstand. Wel zonder wetsuit ivm de watertemperatuur van 26 graden. Nou ja ik ben zowel met als zonder wetsuit geen snelle zwemmer. Dus dat maakt geen verschil. Daarna mijn startbewijs opgehaald en alles netjes verdeeld in de tassen om vervolgens de fiets en de spullen in te leveren in de wisselzone. Op naar het hotel om nog een beetje te relaxen en mijn stapel pannenkoeken met jam en stroop naar binnen te werken. Ook over de hele dag heel wat bidons met ORS naar binnen gewerkt. Blijven hydrateren is 'de key' bij 34 graden! Om 4.50 uur het wekkertje gezet om rond 5.00 uur gezellig aan mijn ontbijt te zitten.

Om 6.15 uur zou de wisselzone open gaan en om 8.00 uur de zwemstart. Ik ben in zulke dingen altijd erg georganiseerd en wil alles netjes op tijd klaar hebben zodat ik niet teveel stress heb. Voeding op de fiets en in de tassen. Dan even de banden op spanning brengen. Nog even een laatste check, kijken waar ik straks de wisselzone in en uit ga enz. En 10x naar de dixie voor de laatste zenuwplasjes. Het kost allemaal heel veel tijd. Mijn 'before bidon ' keurig leeg gedronken..'let the game begin!' Werd er vlak voor de start omgeroepen dat de zwemstart niet door kon gaan omdat er in die nacht waardes van blauwalg was gemeten, neeee wat!! nu pas??? Tjee das even schakelen zeg, voor mij is toch echt een halve ironman alleen compleet met alle 3 onderdelen. Dus goed de balen ervan omdat het ook nog allemaal zo vlak voor de start pas mede gedeeld word. Je zag dat iedereen een beetje van slag was. Ok en nu?

Er werd verteld dat we gewoon vanaf onze zwemtijdvak zouden starten zonder onze sokken en hardloopschoenen dus gewoon zoals je normaal gesproken uit het water zou komen. Dan zouden er per 5 seconden 2 deelnemers naar de fiets mogen rennen. En dan verder met de 2 onderdelen. Dus ik ben keurig met Daphne ( mijn teamlid van Woest) in onze zwemtijdvak gaan staan, niks geen schaduw lekker in de volle zon. Toen hoorde we dat ze om 8.25 uur pas gingen starten. Mmm word het nog wat later...wacht ja er komt beweging in, ja paar centimeter en toen stond het stil. Grote massa deelnemers lekker dicht bij elkaar, temperatuur liep lekker op, zweet brak alle kanten uit en ook nog steeds die wedstrijdspanning. Uiteindelijk gingen we om half 10 pas van start. Ik proberen in een hoog tempo naar de fiets te rennen. Mijn lichaam was al behoorlijk warm maar mijn spieren natuurlijk nog niet. Half gaar op de fiets gestapt en gelijk wat gedronken en een gelletje. Hopelijk kom ik snel in mijn wedstrijd ritme en kunnen we lekker volle bak gaan racen!

Het heen en weertje dat ging dan nog en de eerste paar klimmetjes gingen ook nog redelijk maar toen voelde ik toch best al snel dat ik niet de energie level had wat ik normaal zou moeten hebben en dat betaalde zich ook uit in het trap vermogen. Normaal 180/190 watt moet prima te doen zijn. Maar alles werd een gevecht. Bas riep nog dat ik van plaats 13 naar 8 was gegaan bij de dames maar ik wist dat dit niet mijn dag ging worden. Onderweg wat water in mijn nek gegooid, netjes mijn bidons leeg gedronken en de gelletjes op tijd ingenomen maar de 90 km voelde voor mij als 150 km. Blij dat het fiets gedeelte erop zat. Nu op naar de wissel voor het lopen. Ik had het zo warm, hopelijk kan ik na de eerste post weer een beetje afkoelen en kan ik mijn loop ritme goed oppakken. Al zal het met 34 graden geen toptijd worden. Uiteindelijk ben ik bij elke post gaan koelen en heeft Johnny mij ook nog fijn nagenoeg ijswater in mijn nek gegooid. Oh wat was dat fijn! De sfeer was goed maar omdat ik zo aan het vechten was met mezelf en dat ik niet meer mijn energie heb terug gevonden die dag, kon ik niet optimaal van de sfeer genieten. Het was overleven! Na 3 rondes van 7 km was ik echt zo blij dat het erop zat! Wat een bizarre dag!

Bij de finish moest ik zelf mijn medaille gaan halen en werd mij een lauw kersensap in de handen gedrukt. Ohhh en ik snakte zo naar koude cola, zoutjes, meloen, sinaasappel of iets dergelijks. Helemaal niets stond er. Gelukkig wel een koude douche  en Johnny die mij een dikke knuffel gaf! Hij was zo blij dat ik heel en in levende lijve over de finish was gekomen. Hij zag ook dat ik het zwaar had, zelfs voor de supporters was het haast te warm om daar te staan. Het zit erop gelukkig. Niet de wedstrijd waar ik op gehoopt had en totaal niet in mijn ritme gekomen die dag, dus ik was natuurlijk teleur gesteld. Ook niet meer gewacht tot de ceremonie waarin ik dus uiteindelijk een slot had kunnen claimen. Maar voor mijn gevoel was deze wedstrijd niet compleet en heb ik ook niet goed kunnen racen. Al veel energie verloren doordat ik om 5.00 uur al had ontbeten en pas om half 10 van start ging en te lang in de brandende zon heb gestaan. Nee niet verdiend die slot. dus uithuilen en weer doorgaan!! Dit neem ik weer mee met de volgende wedstrijden. Nu nog 2 weken werken en dan even fijn vakantie vieren. 22 augustus nog een halve op de planning van de Gelreman. Dan zonder verwachtingen maar gewoon lekker racen en hopelijk dan weer met alle onderdelen. Ik kom als de vrouwelijke Arnold Zwarzenegger terug I'll be back hasta la vista!

Mede mogelijk gemaakt weer door mijn top sponsoren, sorry dat het niet de dag is geworden maar ik ga zeker door met mooie nieuwe wedstrijden plannen. Deze sport is te leuk om ermee te stoppen. En al die tijd geen blessures, niet ziek of verkouden geweest topfit thanx Frank Heldoorn.

Lavalux Peters Installatietechniek WN Kozijnen & Prefab Wanden Aloys Roemaat Transport Demkes Tegelzet- en Terrazzobedrijf Racestation Warnsveld Mazda Winkelhorst Tonnie Rave #HDFprefab

Uiteindelijk ben ik 17de van de 55 dames geworden in mijn leeftijdscategorie. Totaaltijd van 5.01.01 uur en plaats 105 van de 501 dames totaal. En plaats 928 van 2.189 deelnemers overal

Bianca Piek

Podiumplaats Cindy Brusse bij 40e triathlon van Holten

Op de hoogste trede van het podium bij de D50

Het was 2.28.47 uur afzien en tegelijkertijd genieten bij de triatlon van Holten! Het was een hele lange 1500 meter zwemmen zonder wetsuit, maar als je de winst op het zwemmen moet halen ga ik daar natuurlijk niet over klagen. Vervolgens fors veel wind op de fiets en dan wel diverse malen gevloek van mijn kant.

Daarna het lopen door het altijd sfeervolle centrum van Holten met topspeakers waaronder icoon Ruud de Haan! Met een gemiddelde loopsnelheid van 4.31/km was ik een stuk vlotter dan vorig jaar (4.54/km). Gevoel was overigens even pijnlijk. Ik werd 3e dame overall van in totaal 131 dames en 1e D50. Danny Boom werd 1e H40.

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

Cindy

Met Danny Boom

Cindy Brusse winnares kwart triathlon in het Drentse Vries

Cindy Brusse op de hoogste trede van het podium

9 mei kwart triatlon Vries

De eerste triatlon van het seizoen!

Na 2u in de auto was ik op tijd te Vries om daar om 9.15 te starten met 1 km spartelen in het heerlijk verwarmde buitenbad. Waarom deze triatlon, terwijl er ook triatlon Ter Aar of Almere dit weekend mogelijk waren? De reden: ik wilde er weer eens 1 doen die ik niet eerder had gedaan. Dus een nieuwe ervaring op doen en dat kreeg ik…..

Er was geen baanindeling en 1 lijn ontbrak tussen baan 1 en 2. We mochten ons zelf verdelen en kregen nog wel mee dat baan 1 de snelste baan was en baan 6 de langzaamste. Ik koos baan 1 met 6 andere atleten. Van te voren bespraken we onze kilometertijd om meteen vanaf het begin in de goede volgorde te liggen. Op plekje 3 had ik mezelf een beetje te vlot ingeschat. Ik kon nr 2 niet bijhouden er viel een gat en na 200m vond nr 4 dat het te traag achter mij ging (terecht) en kwam me voorbij. De nieuwe nr 3 (uiteindelijke winnaar) kon ik vervolgens gemakkelijk in zijn slipstream bijhouden en ik dreef er 800m achteraan. Voor het mooi had hij wel 1 a 2 sec per 100m harder mogen zwemmen. Echter zonder zijn slipstream zou ik waarschijnlijk langzamer hebben gezwommen en veel meer energie kwijt zijn. Na ongeveer 14.50 min zat de kilometer erop. Voor mij de traagste km ooit in een wedstrijd afgelegd, maar dat had ik wel verwacht. Van HYROX trainingen ga je namelijk niet sneller zwemmen.

De fietsstart was bijzonder te noemen. Er waren lange stukken tapijt over een weiland (knollenveld) van ongeveer 200m gelegd. Aan het begin mochten we opstappen en dan volgde het gehobbel en bobbel op de tijdritfiets met ongeveer 10-12 km/u in mijn geval. Eenmaal op asfalt aangekomen heb ik pas mijn klok gestart en was ik iets te vroeg blij dat dit droevige deel van het parcours over was, want binnen mum van tijd bevond ik me op een 2km lange “kasseienstrook”: allemaal mini klinkertjes die schots en scheef lagen. Toen had ik tijdelijk even gehad met deze nieuwe ervaring en kwam er “Wat een kut-parcours” uit mijn mond. Gelukkig begon het volgende deel uit 4 mooie rondes fietsen in erg mooi zonnig weer ook en was ik alle narigheid alweer vergeten. Totdat….ik dezelfde weg weer terug moest zoals ik ook was gekomen. Weer kasseien en hobbel-de-bobbel-weiland dus.

De wissel ging met bijzonderheden. Zittend probeerde ik mijn sokken aan te doen. Maar steeds als ik voorover boog schoot de kramp in een buikspier. Om dat eruit te krijgen lag ik op mijn rug en vervolgens op mijn buik. Steeds probeerde ik weer een sok aan te doen en steeds weer kramp…ik dacht hoe kom ik hier met ook nog schoenen aan weg? Uiteindelijk met kramp in de buik ff doorgezet zodat ik toch aan het hardlopen kon beginnen. Vanaf nu ga ik bij elke volgende triatlon na het zwemmen al mijn sokken aandoen (net als ik Taylor Knibb in de YouTubes heb zien doen), want dit is niet de eerste keer dat mij dit gebeurde!

De 10km hardlopen bleek een offroad parcours te zijn en bevatte in totaal 1 km asfaltweg. Het waren 4 rondes die begonnen met 200m over de hobbel-de-bobbel-over-het-weiland-matten waarop je tegemoet komende stuiterende fietsers tegenkwam. Iedereen moest dus goed rechts houden. Dan volgde, joepie, 250m asfalt en dan 2km zandpaden (gelukkig goed hard). Voor mensen die mij niet of wel kennen…ik hou niet van offroad en zoek het dan ook zelden op in de training. Dus dit was even lekker uit de comfort zone.

Ik had het idee dat ik als 2e dame in de wedstrijd lag, want ik was door 1 zoef-dame voorbij gefietst. Zij begon al met lopen toen ik net met de fiets de wisselzone binnen kwam huppelen.

Doordat mijn wissel nogal lang duurde lag ik al een aardig eind achter. In het loop rondje zat een stuk van 250m heen-en-weer en ik zag haar. Ik had de pas er aardig in en trok me van de ondergrond niks aan. Het gat werd kleiner en kleiner. Na 3 km snelde ik haar voorbij. Later bleek dat ze de aan de achtste triatlon meedeed en niet de kwart.

Het tempo kon ik mooi vol blijven houden en ik was blij dat ik na 9.4 km van de zandpaden af was en mocht finishen in een tijd van 2.03.57. Het leverde een mooie 1e plaats op.

Eenmaal thuis, toen het uploaden van mijn Garmin gelukt was, zag ik mijn fiets en loopsnelheid. De fietssnelheid was teleurstellend met 34.3km/u en 183W. Ik had gedacht dat het wel 35.0km/u en 190W zou kunnen zijn. Het lopen daarentegen was vet goed met 4.27min/km gemiddeld! In de afgelopen 8 jaren heb ik deze snelheid 1x eerder gehaald in een kwart niet off-road-triatlon!

Met het oog op HYROX Thialf volgende week zondag 17 mei is dit een mooie opsteker! Kijken of er een mooi PR in zit (onder de 1.13.02). Zin in!

Cindy

Wat zit er in het water van Aalten?

Bianca Piek werd afgelopen september Europees kampioen in haar leeftijdsklasse

December de maand van het terug kijken en lijstjes. Zo ook de Aaltense triathleten. Met een mooie actieve groep, zijn er door een groep van 8 atleten 19 podiumplekken veroverd op verschillende wedstrijden van nationaal en internationaal niveau. Er werd deelgenomen aan regionale wedstrijden, het NK, het EK, het WK en andere grote internationale topwedstrijden.

In Zweden, Spanje, Frankrijk, Duitsland en België stonden wedstrijden op het programma.

Bij de buitenlandse top wedstrijden zijn hoge noteringen en in eigen land werden in de verschillende age groupen podiumplekken behaald. Bijvoorbeeld in Almere is door Bianca op de lange afstand een 1e plek op het NK en EK voor dames in de categorie 40-45 behaald.

Danny had zich ingeschreven voor EK Ironman 70.3 (halve triathlon) Jönköping en behaalde een mooie 20e plaats in de agegroup 40-45. En in Duisburg IM70.3 heeft Danny zich geplaatst voor het WK in Nice 2026.

Ruud deed verschillende halve triathlons en heeft in Weert bij zijn debuut op de halve de 1e plek behaald in de klasse 50-55.

Twan is naar Frankrijk gereden voor de iconische Alpe d’Huez triathlon met verschrikkelijk veel hoogtemeters met een prachtige 211e plek als resultaat, 11e age group 20-24.

Roy deed verschillende triathlons mee, een aantal in teamverband. Geen podiumplekken voor hem maar hij wel aan de voorkant van het veld mee.

Bjorn deed een aantal wedstrijden waaronder de Assee triathlon in Bocholt en haalt daar een mooie 1e plek in de categorie 45-50. Het hoogtepunt is zijn deelname aan de Ironman Barcelona in een geweldige tijd van 9 uur 16 min en 17 sec, 11e age group 45-50.

Veelvraat Cindy haalt in 7 deelnames 6 medailles. Hoogtepunt voor haar is de deelname aan de WK Ironman 70.3 in Marbella waar ze een geweldige prestatie neerzet en deze bekroond met een 16e plek van de 217 in de categorie dames 50-55.

Gerben doet een aantal kleine triathlons in de buurt en reist al jaren naar Holten voor één van de oudste triathlons van het land met internationale uitstraling en deelnemers vanuit alle windstreken. Op de Olympische afstand agegroup 60+ behaald hij een 3e plek.

We kunnen rustig de vraag stellen: 'Wat zit er in het water van Aalten'?

Geschreven door Ruud en Gerben met input van andere triathleten.

Slow Triathlon Friesland 2025

Wim en Hanny Rensink

Het is 19 september en wij (Hanny en Wim) staren in ons vakantiehuisje in Koudum somber naar de harde wind en de koude slagregens. Het leek zo mooi in het warme voorjaar toen Rieke (een zwemmaatje bij het Walfort) ons vertelde dat ze een SLOW Triatlon in Friesland ging doen, geen druk, alles zo snel je wilt. 1kilometer zwemmen 40 km fietsen en 10 km lopen, dat moeten wij ook kunnen, dus gaven wij ons op voor de ¼. Maar hoe werkt dat nou kleding, eten, drinken? Dus maar eens voorzichtig informeren bij Bianca en Cindy.

Nu eerst maar eens oefenen in het zwemmen (lopen en fietsen dachten we wel te kunnen). Zwemmen in de Slingeplas (met zwembroek/pak, schoolslag) ging redelijk goed. Toen, op 12 juli een uitstapje gemaakt, naar de Ooijpolder in een pension op 400 meter van de Bizon baai, gingen we natuurlijk s’morgens 1km zwemmen. Maar tijdens het zwemmen werd ik steeds trager, heb de kilometer gehaald, maar kon bijna niet bij mijn kleren komen van de kou. Bij Hanny was er niks aan de hand en ze heeft mij klappertandend naar het pension gebracht en onder de warme douche gezet. Ach denk je, ‘Ik ben niet helemaal Huij’!

Dus gingen we het later in de Slingeplas nog eens proberen, en weer moest ik met warme koffie op temperatuur gebracht worden. Dochter Hanneke zegt ‘Het ligt aan je constitutie, je heb het gewoon gauw koud, daar heb ik zelf ook last van'. Toen voor ons wetsuits en voor mij een neopreenhemd gehaald. Ons zelf hier ingepropt en de Slingeplas in, wel fris maar het ging. Ook hebben we de afstand laten wijzigen in 1\8. Het weer begon 14 dagen van tevoren om te slaan en het werd koud en winderig. De water temperatuur daalde naar 16’. Een dag voor de Big Day zijn we voor Hanny een dikker badpak en voor mij neopreen sokken wezen kopen.

De 20e september brak mooi aan (of het weer alles goed wilde maken), zon helder en met een harde wind. Gezellige drukte op het vakantiepark “De Kuilart”. Badmuts, t-shirts, wedstrijdnummer en koffiebonnen gehaald. Naar de omkleedtent (met fiets), dit was achter de haven bij een strandje. Wat mij verbaasde dat meer dan de helft van de deelnemers gewoon zwembroek en zelfs bikini’s aanhadden. Toen ik vroeg hoe vaak ze dit gedaan hadden zeiden de meesten dat dit hun eerste keer was, nou dat gaat lekker. Hanny had, bij het omkleden iemand van de vorige waves door onderkoeling, in handdoeken moeten wikkelen. Precies zoals jij er uitzag zei ze.

Maar goed de start. Eerst een warming up door Leonie, toen het water in en de eerste 15 meter door een laag eenden poep (of zoiets), Toen erin, koud water in mijn vest over mijn rug hijgend en puffend gaan zwemmen. Toen kreeg ik het warmer en zag om mij heen heel veel koppies met badmutsen en Hanny al ver vooruit. Plotseling zag ik dat mijn Garmin het niet deed, de onderste knop in gedrukt. Nu moest ik hem zonder bril al zwemmend aanzetten, 2x mislukt en de 3e keer gelukt, hij doet het, heb ik in ieder geval tastbaar bewijs. De rest heerlijk uitgezwommen.

Aan land de zwemkleding van je lichaam pellen, koffie gedronken en fietsen. Het rondje ging door het mooie Hindelopen. Harde wind voor en harde wind tegen. Shirt en schoenen gewisseld en hardlopen. We waren net voor de bui binnen. Slow Triatlon nog nooit gedaan, zo leuk om te doen

Hanny en Wim Rensink

De dag dat alles klopte

Bianca bezig aan haar 180 kilometer fietsen

13 september EK Long Distance Almere , dat staat al voor bijna een jaar groot in mijn agenda omcirkeld. Nu is het dan eindelijk zo ver! Na maanden voorbereiding en het (bijna ) strak volgen van Frank z'n schema 's moeten we vandaag maar eens kijken wat er in deze dame van inmiddels toch wel weer 43 jaar jong ( al voel ik me 28) nog eruit kan wringen.Twee weken terug nog een soort van test gehad in Klazienaveen waar ik een mooie tijd neer heb kunnen zetten van 5.02 op de halve. Al was het eigenlijk onder de 5 uur want het fietsparcours was toch wel 93 km ipv 90. Dat gaf me gelukkig wel wat vertrouwen, voelde me ook erg goed die dag. Naarmate 13 september dichterbij kwam hield ik steeds de weersvoorspellingen in de gaten maar dat werd er niet beter op. Koud, wind,en regen maar gelukkig ook nog een klein zonnetje. Mmm Frank zet op schema 10.59 als eindtijd. Ja daag!!Dat gaat me echt niet lukken met windkracht 4/5!

Vrijdag 12 september:

Gelukkig had ik donderdag al een dag vrij genomen zodat ik alle tijd had om mijn spullen rustig in te pakken. Tis altijd wel even dubbelchecken dat je niks vergeet, want als je daar bent en je hebt bijv. de fietsschoenen niet bij je dan heb je toch echt serieus een probleem. Gelukkig word ik er steeds handiger in. Om 11.00 de laatste slok koffie naar binnen werken en op naar Almere want de fiets moet vandaag al ingecheckt worden. Johnny ( mijn trouwe supporter) wil dit avontuur ook niet missen en gaat gezellig met mij mee. Gelukkig zonder oranje rookbommen want die zijn al in beslag genomen op het racecircuit in Spa.

Eerst even startnummer ophalen met de bekende 3 gekleurde tasjes en dan op naar het peperdure hotel Van der Valk dat in een normaal weekend de helft kost. Maar de locatie is perfect. In het hotel aangekomen gauw alles sorteren in de tasjes: Blauw voor de fietsspullen, Rood voor de hardloopspullen en Groen voor de lekker zittende kleding na de race. Hup, stickers op de helm en fiets en een stoere “tattoo”- sticker op mijn arm. Wauw, ik lijk wel een profi…. haha.  Alles klaar dubbel check, voeding komt morgen pas. Veel te bang dat mensen wat in mijn bidons gaan gooien. Je weet het maar nooit.

Nadat de fiets is ingecheckt en timing-chip is opgehaald lopen we door naar de esplanade voor de foto deze staat gepland om 17.00 voor alle EK age-group atleten. Heb gelukkig een NTB EK shirtje mogen lenen van EK kampioen Bjorn Demkes..voel me nu ook beetje een champ. haha. Toch wel leuker om in het oranje op de foto te gaan. En voelt ook wel speciaal om voor het EK deze afstand te mogen doen. Na de foto door naar de pasta party. 2 volle borden pasta naar binnen werken want koolhydraten stapelen! Hier ben ik al dagen mee bezig alleen niet zozeer in de gezonde variant..chips is toch ook koolhydraten of niet? Met volle buikjes op naar het hotel even de laatste spullen klaar leggen en op tijd de ogen dicht want 4.45 gaat de wekker. Ohhh spanning stijgt toch wel een beetje. Hoop dat ik kan slapen.....

Race-Day:

De wekker gaat, maar was niet echt nodig die te zetten. Heb elk uur voorbij zien komen. Maar leg me erbij neer, slapen is altijd lastig voor zo'n grote dag! Met dikke wallen onder de ogen aan het ontbijt. 3 witte bollen met jam en wat appelstroop en een bakkie thee. Meer krijg ik niet weg, Johnny zit heerlijk aan de eieren met spek. Hopelijk kan ik straks nog wat eten. Rond 6 uur rijden we naar de parkeergarage. Daar spring ik achterop de fiets bij Johnny zodat ik bij de wisselzone die wat verderop ligt de bidons en de gelletjes kan toevoegen bij mijn fiets. Mijn wetsuit trek ik al met liefde gedeeltelijk aan want het is best fris. 7.15 laatste toilet bezoek, gelletje naar binnen en een dikke knuffel van Johnny die me veel succes wenst.

Spanning stijgt en geen zin om het koude water in te gaan en al helemaal niet met die golven. Twijfel schiet door mijn hoofd: ik word hopelijk toch niet misselijk van die golven?? Nou kom op Bianca laat je niet gek maken, je hebt ook in de zee gezwommen. 7.30 here we go!!! 2 rondes totaal 3.8 km waarvan de eerste ronde nog redelijk rustig omdat de volgende groep open race L.D 10 min later start. De 2de ronde wordt het helaas alweer wat drukker maar ik weet me gelukkig goed rustig te houden en proberen in mijn ritme te blijven. Zonnetje begint al wat te schijnen waardoor het regelmatig even oriënteren is waar is de uitgang. Yes… eindelijk het water uit na 1 uur en 24 min. Zelfde tijd als 2 jaar terug maar nu zeker meer golven dus daar ben ik wel ok mee.

Nu door naar mijn favoriete gedeelte 180 km fietsen. Wetsuit uit, windstopper aan en mouwtjes want het is nog maar 14 graden. Gelukkig schijnt de zon nog, maar weet dat de wind het stuk minder aangenaam gaat maken. Het gedeelte op de dijk gaat heerlijk!!De wind gedeeltelijk in de rug. Fiets met gemak zo rond de 39, 40 km per uur. Dit mag voor mij de hele route wel!! Maar helaas zodra ik van de dijk rechts af moet is het gebeurd met de pret. Stoempen tegen de wind in en proberen tempo hoog te houden maar niet te veel de kracht erin te gooien want dan moet ik het straks met lopen bekopen. Goed blijven drinken, gelletje erin. Probeer me aan het voedingsplan te houden want dat ging 2 jaar terug niet zo goed. Te weinig gedronken achteraf.

Laatste stuk van de eerste ronde ook weer even de wind in de rug. Yes, we zitten weer op de Dijk! Gas op de lolly!  De boys van Woest en Johnny staan mij aan te moedigen. Heerlijk gevoel. Dan weer het vervelende stuk tegen de wind in die zojuist nog wat meer is aangewakkerd. Tuurlijk mij krijg je niet klein(er)! Laatste paar km weer op de dijk waar ik normaal de wind in de rug heb zie ik hele donkere bijna zwarte lucht voor me ..oh jee dat ga ik niet meer redden om daar droog uit te komen. Hagel, klap onweer, regen, harde wind van alle kanten. Ik durf en kan niet harder fietsen dan 24. Ik kies voor veiligheid en neem geen risico. Op naar de wisselzone. Na 5 uur en 25 min met 33 km/u gemiddeld per uur stap ik van de fiets. Had gehoopt wat sneller te kunnen fietsen maar leg me erbij neer, want met deze omstandigheden is het lastig. Of meer lef en je ligt daar ergens in de bocht in de kreukels.

Doorweekt van de bui trek ik toch voor de zekerheid maar even droge sokken aan. Met natte sokken een marathon lopen lijkt me geen goed plan. Kost wel wat extra tijd maar met blaren lopen is het sowieso een lijdensweg. Laatste voeding mee en dan beginnen aan het laatste gedeelte 4 rondes van 10 km met 1ste ronde een aanloopstuk waardoor je bijna op de 42 km uitkomt. Eerste ronde moet ik even mijn ritme zien te vinden voor mijn gevoel nog te hoog in de ademhaling. Km tijden van 5.00 en zelfs daaronder is heel mooi maar moet dit natuurlijk wel lang vol kunnen houden. Na een paar km kom ik in mijn ritme. Wel steeds gevoel te moeten plassen maar ik denk probeer het nog even uit te stellen. Wil liever niet stoppen. Ik haal veel mensen in dat geeft een positieve vibe. Op het heen en weertje op de brug lekker in de beat van de DJ 's bij de Woest tent. Daar staan mijn mede triathlon-maatjes en Johnny mij aan te moedigen. Je gaat lekker Bianca!! Ja dat ga ik ..maar nu moet ik toch echt zo even plassen. De eerstvolgende dixie pak ik, natte trisuit uit en weer aan trekken is een uitdaging. Voel me wel beter zo zonder een volle blaas.

Nu mijn ritme weer oppakken en blijven eten en drinken. De verleiding is er soms wel om te gaan wandelen omdat je het anderen ook ziet doen. Maar ik heb er eigenlijk geen reden voor. Geen kramp of iets. Ben alleen de gelletjes een beetje beu en ga verder op stukjes banaan. Mijn maag begint iets te protesteren maar het is nog te doen. De laatste ronde in. Weer langs Woest. Yes, wat is dat fijn deze muziek en aanmoedigingen geeft me energie! Laatste 2 km in,  Daan ziet me aan komen rennen en rent een stukje mee hij zegt. Bianca je gaat heel goed!! Je bent 3de in de open serie AG en 1ste Ek AG...ik zeg nee echt? Wauw dat geeft me vleugels nog even iets meer gas erbij, ik kan het niet geloven! Op naar de finish ...is het onder de 11 uur ? Vast net niet.... oh wat zie ik nu 10.45? Wat ? Oh wat ben ik blij en kan het niet geloven. Dik onder de 11 uur. Mijn dag kan niet meer stuk. 1ste op EK in mijn agegroup, 1ste Nk Age-group en open series 3de age-group.  En een dikke PR in 2022 11.37 nu 2025 10.45. Big smile van oor tot oor!  Zo trots dat ik dit eruit heb kunnen halen vandaag. Loon na werken zeggen ze.

Bij de finish krijg ik de felicitaties van Ferdinand en Robert ( mede triatleten van Frank) die zelf de halve hebben gedaan, toppers!! Ze hebben nog even op mij hebben gewacht. Super tof! Waar is Johnny , ik zie Johnny niet. Jaaa…. daar is ie! Ontlading, blijdschap alles komt samen even een dikke knuffel. Gelijk een nachtje bijgeboekt in een hotel in de buurt want morgen mag ik zomaar op het podium bij dit grote evenement! Europees kampioen (40-44) joehoee! Wat een dag! Zondag sta ik daar dus het Wilhelmus mee te blèren, heel bizar!! En krijg ik mijn welverdiende gouden medailles. Trots!

Bij deze wil ik Frank Heldoorn bedanken voor z'n trainingsschema's en dus het beste eruit te halen. 'Trust the process, enjoy the outcome !'  En Woest natuurlijk, die er weer voor heeft gezorgd dat de fiets weer tip -top in orde was! En alle aanmoedigende supporters die daar ook de hele dag in weer en wind hebben gestaan. Alle appjes, kaartjes, bloemen en lekkere snoepjes die ik heb gekregen. Nu even bijkomen en nagenieten! En dan... langzaam weer nieuwe plannen maken en op zoek naar sponsoren voor deze dure hobby..  suggesties ?

Sportieve groet, Bianca Piek-Ruesink

Piek is 'onverwachts' Europees kampioene

Bianca Piek

Bianca Piek deed onlangs mee aan het EK triatlon in Almere. De Aaltense verbeterde niet alleen royaal haar persoonlijk record, ook werd ze tot haar eugen verrassing Europees kampioen in haar leeftijdscategorie en tevens Nederlands kampioene. In gesprek over haar bijzondere carrière, wat er allemaal bij komt kijken om op hoog niveau aan triatlon te kunnen doen en de planning voor 2026.

Door Remko Alberink

Titels halen terwijl je helemaal niet bezig bent met klasseringen, maar louter geniet van je sport. Het overkwam Bianca Piek (43 jaar) recent in Almere.

Carrière

De gedachten gaan op verzoek allereerst even terug naar het begin van haar carrière. "Ik heb ooit meegedaan aan de Tristan Hoffman Challenge, toen hebben we de Col du Galibier beklommen, heel indrukwekkend", stelt Piek. "Daar kwam ik ook de familie Brethouwer tegen. Robert deed aan triatlon en zo ben ik met de sport in contact gekomen. Piek loopt intussen bij AVA'70, fietst bij 't Muurtje en zwemt bij Natare in Aalten. "Dat zwemmen moest ik echt leren ontdekken. Na een baantje borstcrawl was ik in het begin al kapot. Het onderdeel zwemmen blijft voor mij ook best een struggle, het heeft namelijk heel erg met de techniek te maken." Haar eerste wedstrijd was ooit in Bredevoort. "Ik weet nog dat dit een achtste triatlon was, het exacte jaartal weet ik niet meer hoor."

Hele triatlon

Sindsdien boekte ze jaar na jaar progressie, en deed mee aan kwart- en halve triatlons. In 2022 en 2023 nam ze in Maastricht en Almere deel aan haar eerste twee volledige triatlons. “Ik heb wel eens gedacht dat het nooit wat zou worden, maar ik ben intussen besmet met het triatlon-virus. Ik houd ervan mijn grenzen te verleggen."

Haar trainingen vergen veel tijdsinspanning. "Het is nu off-season, dus het trainen is nu voornamelijk bijhouden. Dat kost me acht uur per week. In het seizoen werk ik naar wedstrijden toe, dan ben ik wel tien tot twintig uur met trainingen bezig”.

Werk

Dat is goed te combineren met haar werk. "Ik werk drie dagen per week in Breedenbroek als montagemedewerkster bij WN Kozijnen & Prefab Wanden. Op woensdag en vrijdag heb ik vrij en plan ik vaak mijn langere duurtrainingen." Wie denkt dat de hele triatlon (3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en 42,195 kilometer hardlopen) louter het uitvoeren van drie kunstjes is, heeft het goed mis. “Zo train ik bijvoorbeeld ook vaak op de overgang van het fietsen naar het hardlopen", legt de Aaltense uit. "Anders krijg je zogenaamde zwabberbenen. Dan zien de mensen in de buurt me eerst wegfietsen en kom ik weer terug om twintig minuten te gaan hardlopen, pak ik daarna de fiets weer, om na een rondje weer terug te komen en opnieuw hard te lopen. Die mensen snappen er dan helemaal niets van. Al trainende luistert ze naar muziek van onder meer Coldplay en U2. "En bij echt pittige trainingen luister ik naar DJ Tiësto. Dat vind ik mooi."

Almere

In Almere was het winderig enkele weken geleden, toptijden waren er niet te verwachten. "Ik had me ook ingeschreven voor het EK, maar had daar geen verwachtingen van. Die tijden van de vrouwen in mijn leeftijdscategorie waren zoveel sneller." Onderweg was ze ook in het geheel niet bezig met het behalen van een goede klassering. "Nee, uitlopen en finishen was mijn doel, een persoonlijk record zou daarnaast heel erg mooi zijn. Een paar kilometer voor de finish veranderde haar mindset. "Toen kreeg ik vanaf de kant mee dat ik eerste lag in mijn categorie, dat gaf me vleugels de laatste twee a drie kilometer. Piek finishte in 10 uur, 45 minuten en een handvol seconden. "En dan te beseffen dat ik al heel erg blij was geweest met een tijd van onder de 11 uur, ook vanwege die harde wind die er stond. Dat is toch geweldig."

2026

Intussen heeft ze haar blik op 2026 gericht. "Ik wil wel graag meedoen aan Iron Man van Luxemburg, dat is een halve triatlon. Mogelijk dat ik me daar weet te plaatsen voor het WK 1/2 triatlon dat in Nice gehouden wordt. En als dat niet lukt kan ik me altijd nog inschrijven voor een hele later dat jaar." Wie haar spreekt, merkt dat ze nog lang niet klaar is met de haar zo geliefde sport. "Nee hoor, zolang ik me goed blijf voelen en het daarnaast ook te betalen blijft, wil ik doorgaan. Triatlon is namelijk wel een dure sport, maar gelukkig heb ik goed materiaal." (bron)

Prachtige prestatie Bianca Ruesink bij EK Challenge Triathlon Almere

Bianca Ruesink na haar race

AVA'70 lid Bianca Ruesink begint haar Challenge met 3.8 kilometer zwemmen in het Weerwater, de start is naast het theater op de Esplanade in Almere Stad. Daarna moet er 180 kilometer gefietst worden in de richting van Lelystad om via Zeewolde terug naar Almere te gaan. Het laatste onderdeel bestaat uit de Marathon, die ondermeer door het bruisende centrum van Almere-Stad gaat. Ze legt de gehele afstand af in de formidabele tijd van 10 uur, 45 minuten en 28 seconden, een prachtige prestatie en een mooie 3e plaats in haar klasse!

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

Verslag van de 39e Triathlon in Holten - deel 2

Gerben Duenk

Eindelijk een podiumplek!

Zaterdag 21 juni 2025: een datum die al sinds december rood omcirkeld op mijn kalender stond. Toen schreef ik me in voor de Olympische afstand (OD) triatlon in Holten – een van de grootste en meest sfeervolle triatlons van Nederland. Hier voel je je bijna prof, met al het publiek langs het parcours en de unieke ambiance die dit evenement elk jaar weer bijzonder maakt.

Vorig jaar finishte ik in Holten in 3 uur en 2 minuten. Mijn doel voor dit jaar: onder die magische 3 uur duiken. De voorbereiding verliep goed. Met name op het looponderdeel – zeker tot 5 km – begon ik echt progressie te boeken. Tijdens de Gerard Tebroke Memorialloop liep ik voor het eerst in jaren de 5 km onder de 23 minuten. Ook op de fiets nam ik vaker heuvels op in mijn trainingen om beter voorbereid te zijn op het uitdagende parcours van Holten. Het zwemmen bleef – door tijdgebrek – wat onderbelicht, maar ja: keuzes maken hoort erbij.

Als generale repetitie liep ik nog de 10 km Grachtenloop in Bredevoort. Tot 6 km kon ik mooi vlak blijven lopen, daarna werd het wat zwaarder, maar met een eindtijd van iets boven de 52 minuten was ik tevreden. Ik hoopte dat ik in Holten, na het zwemmen en fietsen, nog rond de 55 minuten zou kunnen lopen.

Tropische omstandigheden

De weersvoorspellingen voor Holten waren duidelijk: het zou warm worden. Hoe warm precies? Dat bleef even afwachten. De organisatie speelde hier goed op in. Donderdag werd bevestigd dat het evenement doorging, maar met flexibiliteit in het looponderdeel:

1.       Volledige 10 km lopen

2.       Halve afstand (5 km)

3.       Direct finishen na het fietsen

4.       Zaterdag kwam daar nog een vierde optie bij: zelf bepalen hoeveel rondes je liep, met 30 minuten straftijd per ronde die je oversloeg.

Raceday: focus en strijd

De wedstrijd vond plaats in de Domelaar, een zandafgraving die slechts één keer per jaar beschikbaar is voor dit evenement – uniek dus. Het zwemmen ging naar verwachting: iets sneller dan vorig jaar met een tijd van rond de 31 minuten. De laatste 200 meter kreeg ik wat kramp in de kuit, maar gelukkig minder ernstig dan vorig jaar.

De eerste wissel verliep soepel, al moest ik in mijn enthousiasme nog even worden teruggefloten toen ik voor de streep wilde opstappen. Het fietsen begon sterk, met een vlakke aanloop van 9 km. Daarna begon het klimwerk, maar ondanks alle voorbereiding voelde het alsof ik stil stond – ik werd van alle kanten ingehaald. Tijd om het plan los te laten en op gevoel en hartslag te rijden. Halverwege kreeg ik toch weer vertrouwen en zag dat ik op schema van vorig jaar zat. Ik haalde alles uit de kast en kon uiteindelijk zelfs iets sneller finishen dan vorig jaar.

Lopen naar het podium

De tweede wissel ging vlot en ik kon direct wat atleten inhalen. Mijn doel: lopen op een tempo van 5:30 per kilometer. Met vorig jaar nog 5:49/km en recent 5:16/km in de Grachtenloop, moest dat haalbaar zijn. Na 1 km zat ik goed op schema en voelde dat ik dit kon vasthouden. De organisatie had gezorgd voor voldoende drinkposten en de Holtenaren deden een oproep eer aan: overal stonden tuinslangen en douches op het parcours.

In de laatste ronde wist ik te versnellen en op de laatste 300 meter ging ik er nog een paar atleten voorbij. Achteraf bleek ik daarmee precies mijn directe concurrent te hebben ingehaald. Tot mijn grote vreugde leverde dat een 3e plek op in de categorie Heren 60+. Eindelijk een podiumplek op een triatlon van dit kaliber – wat een beloning voor al het werk!

Sterke dag voor Aalten

Ook de andere Aaltense triatleten lieten zich van hun beste kant zien:

•         Danny Boom – 1e overall in 2:15:46 én 1e in de categorie 40-49

•         Twan Meinen – 3e overall in 2:16:59 én 1e in de categorie 19-39

•         Cindy Brusse – 4e dame overall in 2:36:24 én 2e in de categorie 50-59

•         Gerben Duenk – 155e overall in 2:55:44 én 3e in de categorie 60+

Van de 360 deelnemers wisten we allemaal een podiumplek te behalen in onze agegroup – een prachtige prestatie waar we als Aalten trots op mogen zijn!

Op naar de volgende uitdaging, maar deze dag vergeet ik niet snel.

Groet,

Gerben

Verslag van de 39e Triathlon in Holten - deel 1

1.Heleen van Keulen, 2.Cindy Brusse, 3.Dorothé Vrieze (podium dames 50)

Triatlon Holten zaterdag 21 juni

Het zou een tropische dag worden en de start van de standaard triatlon was in 3 series elk half uur vanaf 14.00! Bij vele evenementen elders werden organisaties zenuwachtig vanwege een eventueel te hoog aantal onwelwordingen en dus werd het 1 na de andere evenement gecanceld. Gelukkig Triatlon Holten niet! Holten heeft ervaring met triatlons in zeer warme omstandigheden en aan een aantal van deze edities heb ik deelgenomen. Ik maakte me dan ook totaal niet druk om een eventuele onwelwording

We begonnen met 2 rondes van 750m zwemmen zonder wetsuit in het meer. Met ongeveer 25 gr was het water heerlijk van temperatuur! Onze serie bestond uit een overtal aan dames en de eerste boei bereikte ik samen met Anne Zijderveld. Daarna voegde Monique Kroese zich hier ook bij. Een ieder bleek een geheel eigen visie op de meest rechte lijn “terug naar start” te hebben, waarbij ik vond dat de mijne de meest juiste was. Om energie te sparen, lag ik een tijdje achter de voeten van Monique, maar die bleek toch een flinke afwijking naar links te hebben. En Anne had de afwijking precies de andere kant op! Dus koos ik er toch maar weer voor om volledig op mezelf te zwemmen en rechtdoor te gaan ipv met een linker of rechter boog. Het resulteerde voor het publiek in een 3 op een rij en zo kwamen we de kant op. Toen was het rennen naar de fiets en in 1 min en 6 seconden reed ik als 2e weg.

Zoals gebruikelijk waren goede fietsbenen in het begin van de race ver te zoeken. Na een paar kilometer kwam Monique me vrolijk groetend voorbij. Niet lang daarna volgde Linda, die nota bene op een racefiets reed! Ik kon totaal niet in de buurt blijven en zag ze steeds verder weg rijden. Gelukkig duurde het nog ongeveer 8km voordat we de motieweg op zouden rijden voor de 1e klim. Langzaam begon er toch gang in de benen te komen, en dus gelukkig net op tijd voor de klim. En wie zag ik daar naar boven stoempen? Monique! Ik was er nog niet bij, maar het gat was beduidend kleiner geworden. Bij de volgende klim was ik er wel bij en toen groette ik Monique vrolijk en reed haar voorbij.

De euforie duurde niet lang, want wie was daar al: Heleen! Die had ik gehoopt pas bij het lopen te zien. Dat viel ff tegen. Het parcours terug naar Holten was meer naar beneden dan naar boven en ik kon Heleen goed bijhouden totdat….de Motieweg-klim weer kwam in ronde 2! Heleen ging als een ware klimgeit omhoog en ik had het nakijken. Maar…. Wie zag ik daar nu weer? Dat was Linda! Ik reed haar voorbij en heel enthousiast groet ze me met een blijk van herkenning: hé Cindy? Werk je nog in het SKB? Jaaahaa, nog steeds! roep ik terug en nu herken ik haar! Linda heeft als internist een dagje met me meegelopen op de SEH en zou misschien bij ons komen werken. Ze vertelde destijds een loopanalyse te hebben gedaan en een belangrijke tip voor haar was: minstens 170 passen per minuut! Die had ik goed in mijn oren geknoopt en ik let er nog steeds op in mijn trainingen. We wisselden een paar keer stuivertje en kwamen gezamenlijk in wisselzone 2.

Na een vlotte wissel liep ik als 3e dame (na Anne en Heleen) het parcours op en begon in het mooie doorkomst en finish stadion aan de eerste van 4 rondes lopen. De bekendste triatlon speaker van Nederland (Ruud de Haan) zag mij en bracht de toeschouwers op de hoogte. Wat een leuk begin! In elke ronde van 2.5km waren er 3 drankposten en hadden omwonenden overal in de straten douches geplaatst. Kinderen en ouders gaven sponsen aan. Zo was het met 31 gr prima om hard te lopen! Ik kon lekker tempo houden en de aanmoedigingen en enthousiaste reacties op mijn Hawaii-look-trisuit zorgden voor een  fijne afleiding van het altijd pittige looponderdeel. Na 10km kwam ik kapot en blij over de finish te gaan en werd 4e dame overall (70 finishers) en werd 2e dame in mijn agegroup.

Met Heleen van Keulen en Dorothé Vrieze  betrad ik trots het podium van de dames 50. De podium ceremonie was er ook voor mijn clubgenoten! Danny Boom  werd 1e van alle 360 finishers! en 1e H40, Twan Meinen werd 3e overall en 1e neosenior, trainer Gerben Duenk  werd 3e H60!

Cindy Brusse

Uitslagen van de 39e Triathlon in Holten

vlnr Gerben Duenk (3e H60), Danny Boom (1eH40), Cindy Brusse (2eV50) en Twan Meinen (1e Sen)

De 39e editie van de Triathlon Holten vond plaats op vrijdag 20 juni en zaterdag 21 juni 2025. Twee dagen met internationale topwedstrijden en boordevol sport- en sfeerprogramma voor recreanten en publiek. Op het befaamde parcours op en rond de Sallandse Heuvelrug strijden atleten uit de wereldtop om klassementspunten en het podium. 

Voor recreatieve deelnemers en het publiek staat net als voorgaande edities op de vrijdag en zaterdag zowel een sportief als feestelijk programma op de planning. Beide dagen worden afgesloten met een spetterend feest in de avond.

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Trihard Almere triatlon over de Olympische afstand

Cindy Brusse en Danny Boom

De 1e triatlon van het seizoen op zaterdag 10 mei 2025

Een paar maanden geleden leek het me een moeizame opgave aangezien ik tijdens elke loop en fietstraining spierpijn had in beide benen, wat niet uitnodigde om vlotter te bewegen en het eigenlijk ook onmogelijk maakte. De benen waren dus hopeloos, maar met mijn armen was tijdens het zwemmen niks mis. Wat zou er toch aan de hand zijn? Meerdere theorieën passeerden de revue, maar gelukkig is het lek boven water en is er een einde gekomen aan het ongemak en gaat het sinds 1 maand allemaal weer prima! Dus…veel zin om mee te gaan doen in Almere!

De omstandigheden zaten goed mee. De zon scheen, de temperatuur was heerlijk en er stond weinig wind. Alleen…de dagen ervoor was het nog niet erg warm geweest dat maakte dat de watertemperatuur slechts 15 graden was. Een verplichte wetsuit-zwem dus! Bij het inzwemmen had ik even een koud hoofd, maar na het startschot had ik nergens meer last van. Het waren 2 rondes van 750m zwemmen en vooral clubgenoot Danny moest goed opletten, want die zwom voorop! Na 2 rondes stond ik als 7e op het strand en haastte me met zandvoeten naar mijn fiets.

Ik was als 1e dame de wisselzone uit en na een Parijs-Roubaix keien stukje (in de eerste serie verloren nogal wat atleten hun bidon) zette ik de klok aan en begon aan de 44 km fietsen. De power voelde goed in de benen zonder spierpijn(!) en ik trapte heerlijk in het rond op het Canyon tijdrit monster. In de 2e ronde werd het vermakelijk op het parcours want daar reden mensen van de 1e serie die ik inhaalde. Dat was een welkome onderbreking van de toch wat lange rechte weg: er naar toe rijden en er voorbij er naar toe rijden en er voorbij enz enz. Na 44km fietsen mocht ik de fiets weer ophangen en gaan lopen. Poehhh, dat voelde meteen heeeeeel zwaar. Misschien had ik een beetje te enthousiast gefietst, oeps.

Tijdens het fietsen heb ik geen enkele keer naar de snelheid gekeken en dat besloot ik ook maar niet tijdens het lopen te doen, ondanks dat het piepje van het horloge elke kilometer me erop attendeerde. Gewoon maar doorlopen, 4 rondes van 2.5km lang. Steeds aftellen… nog 5 verkeersdrempels heen, keerpunt, 5 verkeersdrempels terug, de bult af naar het begin en dan de volgende ronde in. Uiteindelijk was daar de finish! En 2e dame overall, joepie! Geen idee wat mijn snelheden waren, dat zou ik thuis pas zien bij het uploaden van de gegevens uit het horloge.

En wat viel het mee!

1.28/100m gezwommen, 34.6km/u gefietst en 4.45/km gelopen (het gevoel tijdens het lopen was als 5.10/km, reden om ook niet te kijken op het horloge)

Nu eerst even herstellen en dan over 2 weken de halve triatlon van Nieuwkoop! Op de foto met Danny Boom, 1e zwemmer, 1e op de fiets binnen (41km/u, ook op een Canyon tijdritmonster), en 2e overall geworden.

Cindy Brusse

Verslag van the Cave Triathlon in Kanne(B)

Bianca in aktie op haar favoriete onderdeel

Na vorig jaar de hele te hebben volbracht in Almere stond er voor dit jaar een wat rustiger jaar in de planning. Even niet continu die druk op de ketel om de vele trainingsuren te kunnen volbrengen. Voor een hele zit je al gauw rond de 15 uur per week wat naast je werk , gezin en huishouden best wel wat van je lijf vraagt. Ook mentaal is het soms best pittig. Maar mijn drijfveer is wel natuurlijk mezelf uitdagen en uiteindelijk haal ik daar heel veel voldoening en plezier uit. En geniet ik volop van de sport. Dus een halve moest het worden en graag nog voor de zomervakantie zodat ik niet in de vakantie perse 'moet ' trainen. De mensen die me goed kennen weten toch wel dat ik niet stil kan zitten. Eerst de halve afstand in Bocholt en dan de halve in Kanne waarin daarna gelijk de vakantie zou starten.

Hierbij heb ik toch wel weer hulp nodig van een ervaren coach omdat ik anders maar als een ongecontroleerd projectiel als een gek ga sporten. Dus ja een schema werkt voor mij het best. Hierbij heb ik voor een ervaren coach gekozen die me daar vast bij kon helpen. Frank Heldoorn  deze naam kwam al regelmatig voorbij bij andere atleten die ook bij hem trainen en vooral positief en tevreden over hem waren. Contact met hem gezocht en een uitgebreide test gedaan voor de waardes om hieruit een persoonlijk op maat gemaakte schema te kunnen creëren. Dus dat werd weer een half jaar volle bak trainen. Maar ontzettend veel zin in.

De dag van de Cave triathlon.

Smorgens ging om 6.30 het wekkertje in ons appartement. Die we geboekt hadden in Genk. Dit was 40 min rijden van Kanne. Om 10 uur zou ik moeten starten en aangezien ik niet van haast en vliegwerk hou, ervoor gekozen om ruim op tijd op te staan. Rustig te kunnen ontbijten en nog even een laatste check voor al mijn ingepakte spul te kunnen doen.  Toch wel een beetje gespannen gingen we om 7.15 richting Kanne. Ik heb de laatste week niet mijn schema kunnen volgen omdat ik helaas de dinsdag ervoor knap beroerd was ,koude rillingen , erg verkouden , hoofdpijn , misselijk maar toch de werkdag kunnen volbrengen met een strip paracetamol. Woensdag ging het gelukkig al stuk beter maar bewust voor gekozen die dag ook rust te houden. Daarna ging het alleen maar beter gelukkig. Maar toch wel twijfel of je fit genoeg bent voor de grote dag.

Aangekomen op de bestemming was het wel even zoeken waar de inschrijving was. Gelukkig waren mijn steun en toeverlaat Johnny Piek en Shania mee die mee konden helpen met de spullen sjouwen. Start nummer opgehaald op naar de wissel zone. Ik had startnummer 566 en kwam al gauw achter dat ik een heel lang stuk moest lopen voor ik bij m'n nummer was waar ik de fiets kon plaatsen. Wel alle ruimte voor de spullen dat in een plastic bak moest ,dus dat was fijn. Hup naar de zwemstart mijn favoriete onderdeel ( not ). Dit komt omdat het een massastart is en aangezien ik absoluut geen goede zwemmer ben is mijn grootste angst een schop in mijn borstkas te krijgen of dat je door alle beuken en schoppen je zwembril kapot gaat , of je transponder verliest. Maar gelukkig heelhuids het water uitgekomen met een zwemtijd waar ik best tevreden over mag zijn. Met 38 min was ik het water weer uit.

Yess nu naar mijn favoriete onderdeel... fietsen!! Daar heb ik heel veel snellere zwemmers weer in kunnen halen! Mooi parcours langs het water waarin 2 korte klimmetjes zaten en 1 langere klim de Slingerberg . Dit rondje mocht je 3 x afleggen om op 90 km te komen. Met 33.5 km/uur gemiddeld een mooie tijd om daarna aan het hardloop onderdeel te beginnen. In dit onderdeel heb ik mij niet zo goed voorbereid kwa parcours  ik had me blind gestaard op vooral de verkoelende grot waar je een stukje in en uit mocht lopen maarrrr wist even niet dat er een grote trap in voorkwam om de brug weer op te komen. De bedoeling was om deze vlot naar boven te rennen maar dat lieten mijn bovenbenen toch echt niet toe. Ook kreeg ik na alle gelletjes en sportdrank toch wat last van mijn buik en besloten dat finishen voor mij belangrijker is dan een snelle tijd. Dus rustig mijn tempo aangepast en proberen het ritme erin te houden en zien dat de buikpijn wat weg zakt. Verder zeker genoten van het parcours en alle aanmoedigingen onderweg. Ook blij elke ronde ( 3 rondes ) Johnny en Shania weer te zien zo blij met hun als trouwe supporters dat doet me goed en wetende dat je ze bij de finish een dikke grote knuffel kunt geven als dank voor alles ze doen het ook maar even in alle vroegte opstaan omdat mama zo nodig moet triathlonnen.

Laatste 5 km heb ik nog even bij een Belg aan kunnen haken en is mijn buikpijn gelukkig weg. Even een praatje met hem gemaakt al verstond hij mij volgens mij voor geen meter. Dat Achterhoeks geneuzel. Toen naar de finish yess volbracht !! In een mooie tijd voor wat er die dag erin zat. 5 uur en 13 min. 4 de op NK in mijn leeftijdscategorie.En ja nu lekker genieten van onze vakantie zonder alle verplichtingen. Gewoon even de rust nemen af en toe een beetje sporten maar even geen schema.  Heerlijk! En stiekem weer nieuwe plannen maken voor volgend jaar.

Bianca Piek

Verslag van de NK halve triathlon in Kanne(B)

Cindy Brusse bij de grotten van Kanne

Zondag 28 juli NK halve triatlon te Kanne.

Een half jaar geleden leek me het een leuk en goed idee en ik schreef me in. Maar na de koude IM 70.3 te Victoria op 26 mei was ik een maand lang niet fit en dat zorgde dat de zin in huidig evenement tot het nulpunt was gezakt!  Dan zou je natuurlijk niet kunnen gaan en dat doet ongeveer 15% van de atleten die zich voor een evenement hebben opgegeven, maar dat is dan weer niet mijn stijl. Met als positief punt, dat je altijd weer van alles meemaakt, reisde ik af naar het net over de grens gelegen Kanne in België.

De nieuwe ervaring begon al meteen met het zwemmen: een massastart! Na 600m lag er een boei, waarna het hele peloton links-om-keert maakte. Zelden heb ik zo lang in de wasmachine gelegen. Het brede veld gaat namelijk inschikken tot de boei en dat gaat gepaard met de nodige draaien om de oren! Gelukkig op de terugweg 1300m lang geen last meer gehad van mannen met losse handjes. Na 1900m stond ik met een prima tijd van 28.30 weer op de kant. Toen 3 rondes van 30km fietsen met richting het einde van de ronde een slingerklim van 800m met 6.7% gemiddeld.

Ik maakte me van te voren wat zorgen over mijn fiets capaciteiten. In de training had ik de grootste moeite om een hartslag van 135 te halen. Het was alsof ik aan de Bètablokkers zat. De snelheid was passend bij de lage hartslag, maar niet oke voor een wedstrijd. Gelukkig was ik goed uitgerust op de wedstrijddag, had het hart er zin in en leek er een motortje in de Canyon tijdrijder te zitten! Het was heerlijk heen en weer vliegen langs het kanaal. De pittige klim was een mooie onderbreking met veel publiek, maar zorgde wel dat de gemiddelde snelheid naar beneden daalde. 33.4km/u over 90 km was dan toch een prima resultaat.

En dan het lopen..... In de meeste trainingen ging dat zeer moeizaam en van te voren was ik er ook niet zeker van dat ik de wedstrijd zou gaan finishen. Kwestie van maar gewoon beginnen en niet teveel nadenken over de totale afstand van 21km. Het waren 3 rondes met steeds een hoge brug over (via 1 kant de trap, de andere kant een lang oplopend fietspad) en 3x een heen-en-weertje door de grotten van Kanne. Daar was het met 11 graden heerlijk koel vergeleken met de 26 graden buiten.

De eerste km voelde net zo stroef als de 16e, dus maar gewoon doorgaan. Daarna begonnen kramp verschijnselen op te spelen, wat maakte dat ik elke klim moest gaan wandelen. Uiteindelijk na 1.48u hobbelen de finish bereikt in een totaal tijd van 5.05u, mijn 3e tijd ooit op een halve. Het was een hele mooie wedstrijd en nu 1 week later ben ik er toch alweer redelijk van hersteld, jeee! 2e NK D 50-54

Cindy Brusse

Uitslag Triathlon Aalten clubkas verdeelactie is bekend

Foto van de laatste triathlon

Dit jaar heeft de stichting Triathlon Aalten aangekondigd te stoppen met de jaarlijkse triatlon bij de Slingeplas in Bredevoort, vanwege een teruglopend aantal deelnemers en blauwalg in het water. Toch wil de stichting het sporten in onze gemeente blijven bevorderen. Om dit te doen, heeft de stichting besloten om de financiële middelen onder de lokale sportverenigingen in Aalten te verdelen.

Om in aanmerking te komen voor een deel van de financiële ondersteuning moesten de verenigingen nieuwe sportinitiatieven bedenken en presenteren via een videopitch. De inzendingen werden beoordeeld aan de hand van negen vooraf vastgestelde criteria, waarbij zowel de kwaliteit van de pitch als het ingediende idee werden beoordeeld.

Vier sportverenigingen hebben de uitdaging aangenomen en hun initiatieven ingediend. Aanvankelijk waren er drie geldprijzen te winnen, maar de stichting heeft besloten om het totaalbedrag op te delen in vier delen van respectievelijk 2.800, 1.900, 950 en 350 euro, om zo geen verliezer te hebben en elke inzending te kunnen belonen.

De eerste prijs is toegekend aan het team Happy Code van atletiekvereniging AVA ‘70. Hun idee behelst het organiseren van een Nightrun in de eerste maanden van 2025, waar jong en oud aan deelnemen kan. Het parcours zal tijdens de run versierd worden en voorzien worden van entertainment voor de deelnemers. Het initiatief van AVA is uniek, origineel, concreet en makkelijk te realiseren. Dit komt zowel in de omschrijving als in de pitch goed tot uiting. Daardoor komt het idee van AVA het beste uit de bus.

De tweede prijs is toegekend aan ijsvereniging ‘de Hare’. Hun voorstel is om de huidige schaatsbaan op sportpark Zuid te verlengen tot een schaatsroute van 1 kilometer, door het aanwezige wielerparcours om te toveren tot een schaatsbaan. Het initiatief van de Hare is super origineel en uit de pitch blijkt dat er veel (jeugd)leden staan te trappelen om veel te helpen.

Athos heeft de derde prijs gewonnen met hun voorstel de jongensgroep in de leeftijdscategorie van 6 tot en met 13 op zaterdagochtend te laten trainen bij Turnacademie Regio Zwolle. De Turnacademie ondersteunt de turners en trainers in het traject naar een hoger niveau. Het initiatief van Athos is zeer concreet en direct uitvoerbaar.

Ten slotte heeft sportvereniging Dios uit Dinxperlo het laatste bedrag ontvangen. Dios is een omnisportvereniging van drie verenigingen. Zij willen het bedrag gebruiken om de saamhorigheid van de leden van de drie afzonderlijke verenigingen te vergroten door gezamenlijke activiteiten in de vorm van o.a. de DIOS Olympics te organiseren.

Stichting Triathlon Aalten feliciteert alle deelnemende verenigingen en bedankt hen voor de leuke en goede initiatieven en vooral voor de tijd, moeite en energie die in het opstellen van de omschrijving en de pitch zijn gestoken. (bron)