Zonnige Zandlopertrail in de Veldhoek

Even tijd voor een groepsfoto

Eén maal per jaar organiseert de trailrun groep van de Zandlopers een ‘social trail’. Lekker ontspannen met een groep gelijkgezinde mensen een rondje door het bos rennen. Een simpel concept, maar meer heb je eigenlijk niet nodig om een perfect evenementje te organiseren. Dit jaar gingen ze daarvoor letterlijk terug naar de roots van de Zandlopers: het Hengelse Zand. Daar waar nestor Henk Mengers begon met de Zandlopers. Als start/finish/afterparty locatie was uiteraard Eetcafé de Veldhoek gekozen, daarvandaan wordt immers al sinds jaar en dag gestart voor de trainingen van de Zandlopers.

Zaterdag 17 mei mocht ik voor mijn gevoel heerlijk uitslapen. Normaal gesproken begin ik liefst vroeg met de training in het weekend, dan heb je nog tijd voor wat klusjes en sociale dingen. Nu mocht ik om 11:00 starten voor de 30 km trail. De lopers van de kortere afstanden mochten zelfs pas na de middag komen. Ik had wat reclame gemaakt binnen mijn appgroepjes en of het daar aan lag of niet: er waren naast Zandlopers heel wat leden van AVA ’70 en LVG op de diverse afstanden.

De 30 kilometer is toch een afstand die wat af lijkt te schrikken, er waren maar vijf lopers aan de start. De kortere afstanden hadden bijna last van teveel aanmeldingen. Bij de 15 km waren er bijna teveel mensen om in één groep door de bossen te lopen, maar de sfeer was uitermate goed. Even op elkaar wachten om de groep weer bij elkaar te krijgen was dan ook geen groot probleem. De Boa’s waren ook druk met de wegrace op de Varsseler Ring, dus liepen we daar geen groot risico om gepakt te worden in verband met een te grote groep…

Die wegrace was dan ook het enige minpuntje, voor zover je daarvan kon spreken. Het geluid van jankende motoren klonk de hele tijd op de achtergrond terwijl we aan het lopen waren en op diverse plekken waren zandwegen afgesloten voor verkeer. Dat was vooral voor onze mobiele verzorgingspost een probleem, als lopers mochten we na een praatje met de verkeersregelaar gewoon door. De 30 kilometer ging gelukkig ook nog een heel stuk richting Ruurlo en daar was het een heel stuk rustiger en waren de vogels weer volop te horen. Iedereen zijn hobby zullen we maar zeggen, ik geef toch meer de voorkeur aan op eigen kracht voortbewegen in plaats van honderd pk of meer in toom te moeten houden….

Het weer was werkelijk fantastisch. De zon scheen volop, het was lekker warm (maar niet te warm), weinig wind. Het bos is deze tijd van het jaar op zijn allermooist en de paadjes lagen er prima bij. Op sommige plekken waren de zandwegen een beetje mul, maar het was nergens echt modderig. Waar ik van de winter nog bijna tot aan de knieën door het water ging moest je nu zoeken naar water in de sloot. Een echte Zandloop was het dus.

Doordat het nog vroeg in het seizoen was hadden we ook niet veel last van blinzen, muggen en ander ongedierte. Hooguit een vliegje die onbedoeld naar binnen vloog en een flinke hoestbui veroorzaakte. Wel deden de verse brandnetels en braamstruiken goed hun best om ons tegen te houden, maar zonder succes. Tijdens zo’n 30 km is er natuurlijk volop tijd om een goed gesprek te voeren en dat gebeurde dan ook volop. Al kletsend en genietend van de omgeving tikten we de ene kilometer na de andere weg en uiteindelijk was het dan toch nog best vlot weer klaar.

De 30 kilometer ging mij eigenlijk best heel soepel af. Geen noemenswaardige problemen en ik voelde me nog prima op het eind. Heel tevreden en vooral genoten van alles. En eigenlijk gold dat voor zo goed als de hele groep. Weliswaar sommigen wat vermoeider en wat strammer, maar zonder grote problemen of pijntjes kwamen we weer bij de Veldhoek aan. Voor onze reisleider Peter was het zelfs al de tweede keer die week, want hij had de route ook al een keer helemaal verkend.

We waren ruim voor de andere groepen binnen, dus konden we de mooiste plekjes uitkiezen om te gaan zitten op het terras en even wat drinken. Langzamerhand kwamen ook de andere groepen binnen en werd het gezellig druk. Er werd volop gekletst en ervaringen werden uitgewisseld. Mocht er al verschil zijn tussen de diverse deelnemende verenigingen, dan was daar helemaal niets van te merken. Mooi dagje was het weer! Dank aan de organisatie en aan eetcafé de Veldhoek voor de bediening en service. (bron)

Andre Bleumink

Vreemd gaan op de Deo trail in Borculo

Kelly en Andre

Ook dit jaar stond de DEO trail weer op de kalender. Lekker dichtbij, dus iets langer blijven liggen. Rustig spullen in pakken en koffie. Geen zachtjes uit bed kruipen bij nacht en ontij om niemand wakker te maken omdat ik zo nodig even naar de Ardennen wil of iets dergelijks. Heerlijk relaxt dus. Maar toch zou het dit jaar wel iets anders gaan dan in andere jaren… Ik ging namelijk eens met iemand anders lopen dan anders. Henrie had nog wat last van kwaaltjes en mijn andere vaste loopmaatjes waren ook niet van de partij. Genoeg bekenden om mee te kletsen en samen te lopen overigens, bij de start kende ik bijna de helft van de deelnemers in ieder geval van gezicht.

Mijn jonge collega Kelly kwam net voor de start aanfietsen. Die woont sinds kort in de buurt en loopt regelmatig mee met de Nedap lunch run. Daar had ik haar verteld van de DEO loop en ze besloot zich spontaan aan te melden voor de 40 km. Aangezien het haar eerste trail was leek het haar leuk om met mij mee te lopen. Ook voor het navigeren leek het haar beter bij iemand aan te haken, want daar had ze heel weinig ervaring mee. Rugzakje? Nee, ik kan één bidonnetje wel gewoon vast houden… De wenkbrauwen gingen links en rechts wat omhoog, maar met een Pippi Langkous mentaliteit kun je een heel eind komen. Een beetje begeleiding van mijn kant was echter misschien niet verkeerd.

Henrie ging op zijn uppie en in zijn eigen tempo lopen en ik trok samen met Kelly vanaf de parkeerplaats bij het doolhof in Ruurlo de bossen in richting Vorden. Het was best wat modderig, maar lang niet zo erg als ik verwacht had gezien de regen van de laatste tijd. Met 30 personen aan de start was het ook niet druk, maar we liepen niet helemaal alleen in het bos. De route richting Vorden kwam me zeker niet onbekend voor, maar voerde wel door een prachtig stuk typisch Achterhoek. Kelly genoot als ex-stadsmens en verse import Achterhoeker volop van al die natuur. Qua leeftijd zou ze mijn dochter kunnen zijn en qua looptalent boven mijn niveau (maar dat beseft ze nog niet echt). Het voelde af en toe alsof er een losgeslagen veulen om me heen dartelde door de bossen. Terwijl ik best vlot doorliep voor mijn gevoel.

Bij Vorden hadden we een verzorgingspost met allerlei lekkers, even een momentje voor cola en chocolade. Een sportreep in de zak van mijn Fusion broek, checken of Kelly ook wel wat at en weer verder. Al kletsend met elkaar en met medelopers over werk, sport, leven en wat verder zo ter sprake komt tijdens evenementen tikten we de kilometers weg over het Grote Veld. Wat blijft dat toch een geweldig gebied. In elk jaargetijde kun je hier weer andere dingen zien. Mooie singletracks en iets bredere paden leidden ons in de richting van Lochem. Het weer was ook helemaal niet slecht. Geen wind, graad of acht, prima loopweer eigenlijk. Koud hadden we het in ieder geval niet.

We liepen een hele tijd ‘haasje over’ met een paar triatleten en nog wat lopers die ik wel kende van andere evenementen. Dan liepen we weer iets uit en even later passeerden ze ons weer. Af en toe liepen we iets langer samen en dan was het best gezellig. Een heel typisch verschijnsel wat je bij trails wel vaker ziet. In heuvelachtiger gebied komt dat wat sterker naar voren omdat sommige mensen beter kunnen klimmen en andere beter dalen. En dat kregen we dan ook mooi te zien na de tweede verzorgingspost, net voor de Lochemse Berg.

Doordat ik mijn oermannetjes instinct zelfs op mijn leeftijd toch niet helemaal kon onderdrukken had ik eigenlijk de hele eerste helft steeds een heel klein beetje boven mijn normale tempo gelopen. En waar Kelly nog nog lachend en kletsend links en rechts wat foto’s maakte begon ik toch wel zware benen te krijgen. Gelukkig was ik niet de enige. Jeroen werd deze keer niet vergezeld door zijn Adrie, maar ook door een snellere loper. En die liep tegen hetzelfde probleem aan. Heuvelop lieten we het tempo maar even terugvallen naar een stevig hiketempo en heuvelaf probeerden we de schade weer wat goed te maken en onze loopmaatjes weer in te lopen. . We voelden ons een beetje als de twee oude mannetjes van de Muppetshow…

Met de Lochemse Berg en de Kale Berg achter de rug was het niet meer heel ver naar Borculo. Even een tergend lang rechte zandweg mentaal zien te overwinnen en dan nog een paar kilometer door prachtig gebied. Op een gegeven moment kwamen we de laatste lopers van de korte (cross) afstanden achterop en was de route aangegeven. Een mooi moment voor Kelly om een eindschot in te zetten. Maar goed dat de ondergrond nat was, anders was ik in een stofwolk achtergebleven. Bij mij was het een kwestie van stug doorharken tot de finish. Als het precies 40 km was geweest had Strava me vast gefeliciteerd met de snelste 40 km van dit jaar, maar het was net iets korter. Met een rondje om het voetbalveld van DEO was ik er geweest, maar ik vond het meer dan genoeg geweest. 

Ik was in ieder geval heel tevreden. Kelly ook, want die had gewoon even een eerste plek in de wacht gesleept. Mooie bijdrage gewonnen om aan een paar trailschoenen te spenderen. Volgens mij is er een nieuw trailtalent opgestaan. Het klinkt overigens toch ook een stuk beter dat ik de eerste dame gehaast heb dan dat ik er door een jong deerntje uitgelopen ben, of niet dan? De finish kwam als geroepen, heerlijk een bouillonnetje naar binnen werken en met iedereen nog wat nakletsen. En daarna nog een Glühwein in de kantine. De Glühwein was warmer dan de douche, maar aangezien er een record deelname was geweest op de korte afstanden was dat ook te verwachten. De vrijwilligers hadden er weer een geweldig mooi evenement van gemaakt. Volgend jaar mag de bus naar de start dus nog best iets voller.(bron)

Uitbreiding route Heikamp in Ruurlo

Andre Bleumink

Een tijdje geleden kwam Achterhoek Outdoor met een mooie route vanaf de Heikamp in Ruurlo. Een prachtige route, maar met 15 km wat aan de korte kant voor de liefhebbers van de lange afstand. Nu loop ik ook nog wel eens over het Hengelse Zand. Dat gebied grenst eigenlijk aan de route vanaf de Heikamp. Ik had in het verleden ook al wel eens gedacht om hier één mooie lange ronde van te maken, maar daar was het nog nooit van gekomen. 

Nu had ik dan een mooie aanleiding. Afstandmeten.nl is mijn vaste tool om routes te creëren en na een uurtje puzzelen had ik een mooie extra lus over het Hengelse Zand bedacht. Met als extra voordeel dat je nu ook kunt starten vanuit Veldhoek of het eetcafe de Veldhoek als pauzeplek kunt gebruiken. Uiteraard met wat loopmaatjes de extra lus ook even in het echt geprobeerd en nog wat finetuning gedaan. De extra lus is bijna 100% onverhard en loopt voor het grootste deel door het bos. Ik ben er zelf heel tevreden mee. 

De uiteindelijke route is ongeveer 28 km in totaal, maar je kunt hem natuurlijk ook in delen lopen. 

De route staat hier op afstandmeten.nl 

Op Komoot staat de route hier

Andre Bleumink

Heikamp natuurtrail in Ruurlo

Het kaartje van de route van de Heikamp natuurtrail

Op de site van Outdoor Achterhoek is er weer een nieuwe trailrun route toegevoegd. Het gaat hier om een route van 15 km die via gpx gelopen kan worden door de bossen in de omgeving van Ruurlo. De Natuurtrail Ruurlo start bij de Heikamp en voert je door mooie bossen met loof- en naaldbomen, afgewisseld met heideveldjes. Veel hoogtemeters zul je niet maken, maar het is genieten van de mooie uitzichten en karakteristieke oude bomen. Rick Moezelaar heeft zijn best gedaan om de mooiste plekjes met elkaar te verbinden en dat is goed gelukt.

De route start en finisht bij de Heikamp, dus na afloop is er de gelegenheid tot het nuttigen van koffie met iets lekkers (nu nog To Go). In mijn ogen een pluspunt bij iedere route die met een groepje gelopen kan worden. Een stukje van de route liep ik afgelopen winter al eens, een korte impressie is in het filmpje hieronder te zien.

Andre Bleumink

MudSweatTrails route van Zutphen naar Ruurlo door de ogen van de ontwerpers

Prachtige route van Ruurlo naar Zutphen

Pling! Bericht van Ricardo Boerkamp. ‘Hoi André, heb je misschien tijd/zin om komend weekend samen de NS route Zutphen-Ruurlo te lopen?’ Beetje kort dag, maar de agenda was leeg en ik had er wel zin in om de route eens in zijn geheel te lopen. De afspraak was na wat heen en weer appen dus al snel gemaakt. Ricardo zou zondag met de trein van 9:22 op station Ruurlo aankomen. Dan lopend met een omweg naar Zutphen en dan ging ik weer met de trein terug.

De route die door MudSweatTrails in samenwerking met Outdoor Achterhoek is neergezet maakt deel uit van een aantal routes om de Achterhoek te promoten. In het ontwerpstadium was ik benaderd om een route te ontwerpen en ik had een geschikte route van station Ruurlo naar station Vorden bedacht. Ricardo had samen met loopmaatje Adrie een aansluitende route bedacht van station Zutphen naar station Vorden. Voor de liefhebbers die liever wat korter lopen kun je dus van Zutphen naar Vorden lopen of van Vorden naar Ruurlo. De liefhebbers van de lange afstand kunnen de hele afstand ineens doen en komen dan aan een 40 kilometer door de prachtige Achterhoek. Samen met Ricardo de hele route lopen was dus een mooie gelegenheid om Ricardo mijn stuk te laten zien en Ricardo kon dan zijn route laten zien.

’s Avonds van tevoren checkte ik nog even de weerberichten. Na een mistige en koude zaterdag zou het zelfs nog kouder worden. ’s Nachts vorst en maximaal 3 graden overdag, maar wel helder weer. Het zou dus zomaar een prachtige loopdag kunnen worden. De temperatuur zou tijdens het lopen geen probleem zijn. Maar dan moest ik wel voor de terugweg genoeg kleding in mijn rugzakje proppen. De ervaring leert dat het op stations altijd koud is en tocht. En ik zou toch wel een klein half uurtje moeten wachten als de trein net weg zou zijn als ik bij het station aankwam.

Met een temperatuur van een graad of drie in je zweterige kloffie zou dat heel oncomfortabel zijn of zelfs tot onderkoeling kunnen leiden. Speciaal voor dit soort dingen heb ik een Adventure Vest van Ultimate Direction. Droog termoshirt, droge sokken, buff, regenbroek, jack, en een donsjackje allemaal in ziplock bags gepropt en de lucht er goed uitgedrukt. Voldoende eten en drinken voor onderweg mee. Het paste er allemaal in en zelfs nog een klein beetje ruimte over. Wel een redelijk volume, maar qua gewicht viel het mee.

’s Morgens op station Ruurlo bleek de trein keurig op tijd te zijn met Ricardo als enige passagier op dit vroege uur. We hingen onze rugzakken om en startten de de route op de horloges en de GPS-handheld. Na een korte blik op kasteel Ruurlo doken we de bossen in die vroeger bij de landerijen van de baron hoorden. Veel blad was al van de bomen gevallen en toen we even omkeken zagen we de rode ochtendzon opkomen door de takken. Een mooiere start konden we ons niet bedenken en we hoopten dat het een goed voorteken zou zijn voor de rest van de dag. 

Het is altijd even afwachten of het samenlopen een beetje wil lukken bij zo’n hardloopafspraak. Soms moet de één inhouden, soms de ander. We vertrokken in een redelijk tempo, maar na een paar minuten waren we opgewarmd en lieten we eigenlijk als vanzelf het tempo iets zakken tot een tempo wat voor beiden redelijk comfortabel aanvoelde. En dat zonder dat we het er echt over hadden. Eigenlijk is dat best bijzonder te noemen.

De bossen tussen Ruurlo en Vorden bestaan uit een mooie mix van loof-en naaldhout, met prachtige oude exemplaren er tussen. De paden en single tracks waren goed beloopbaar, het waterpeil was duidelijk nog veel te laag. Toen ik vorig voorjaar de route uitzette stond er veel meer water in de sloten en waren de paden her en der best modderig. Hopelijk trekt het waterpeil nog weer bij gedurende de winter. Tussen de bossen bevinden zich vooral boerderijen, waarvan sommige behoorlijk oud. De beschilderde luiken geven aan bij welk kasteel ze vroeger hoorden. Maar de kastelen zelf zijn nog vaak particulier bezit en de route voert er daarom niet kort langs. Een erg mooi en afwisselend landschap dus, typisch voor dit gedeelte van de Achterhoek. Ricardo had er nog nooit gelopen en hij vond het heel mooi om te zien.

Eenmaal bij Vorden sloegen we natuurlijk het stukje naar het station en weer terug over, we gingen immers voor de hele route. De temperatuur was een paar graden inmiddels en we liepen heerlijk te genieten van de natuur en goede gesprekken. Hier begon het stuk dat ik nog niet gezien had. Eerst over het Grote Veld, een natuurgebied dat niet echt heel bekend is, maar geweldig mooi. Naaldbos, heide velden, mooie single tracks en wat bredere paden die overal doorheen slingeren. Heel af en toe kwamen we wandelaars of mountainbikers tegen, vriendelijk groetend zoals het in de Achterhoek normaal is, maar meestal liepen we in een verlaten landschap. Precies zoals ik het graag heb.

Na het Grote Veld achter ons te hebben gelaten staken we de weg Warnsveld-Lochem over en liepen we via landgoed Velhorst en het mooie stukje Kienveen richting de Berkel. Wat een geweldige route over machtig mooie paadjes is hier bedacht. Ik liep heerlijk te genieten. Dat het zonnetje ook lekker tussen de bomen doorpiepte maakte het alleen maar mooier. Ik voelde me nog prima, af en toe even een kleine stop om wat te eten en te drinken en weer door. De benen voelden nog goed en we hadden er nog steeds een lekker ontspannen tempo in.

Bij de Berkel aangekomen liepen we over het maaipad langs de rivier. Een stuk kaler dan door het bos, maar zeker in het zonnetje was het zeker niet minder mooi. Gewoon een heel ander landschap. De Berkel is over een flink stuk weer teruggebracht in de meanderende staat die het vroeger had. Zowel voor de natuurwaarde als ook om water minder snel af te voeren. Gelukkig stond er weer behoorlijk water in, dit in tegenstelling tot afgelopen zomer. De stuwen waren wel allemaal nog hoog gezet om zoveel mogelijk water vast te houden, maar ook over de mooi aangelegde vistrappen kabbelde het water heel behoorlijk.

Langs de Berkel kwamen we regelmatig mensen tegen die ook lekker van het mooie weer aan het genieten waren. Wandelaars met en zonder honden, mountainbikers, allemaal vriendelijk groetend. Een oudere wandelaar vroeg zelfs of we de MST treinroute in tegengestelde richting liepen! Prachtige route zei hij er nog bij. Wat toevallig dat je iemand tegenkomt die meteen raad wat je aan het doen bent. Onze dag kon niet meer stuk na deze ontmoeting.

Wat zoetjes aan wel stuk ging was mijn onderstel. Hoewel het tempo nog best aardig was begonnen mijn benen toch wat te protesteren na 35 km. En ik was niet de enige, ook Ricardo had het beste wel gehad. Gelukkig hadden we de kerktoren van Zutphen al in zicht. Langs de Berkel en via diverse parkachtige paadjes liepen we richting de binnenstad en het station. Zutphen heeft een hele mooie oude binnenstad en je komt zelfs langs een mooi stuk van de oude stadsmuur. Toch was ik er niet rouwig om dat we na 4:40 uur lopen het stationsplein opliepen en op een muurtje konden gaan zitten. Het was een prachtige tocht geweest in alle opzichten. Mooie route, fantastisch loopweer, goed gezelschap. Eigenlijk alles wat ik vooraf hoopte. We hopen dan ook dat vele trailrunners er net zoveel van gaan genieten als wij gedaan hebben.

Uiteraard was de trein net weg, dus ik had alle tijd om alle kleding uit mijn rugzak aan te trekken. Ik had nog twee blikjes cola zodat ik ook Ricardo er eentje mee kon geven. Een beetje energie kon hij wel gebruiken aangezien hij nog een paar kilometer verder naar huis moest lopen. Nadat we afscheid hadden genomen kon ik nog even rustig in het zonnetje genieten van een koffie-to-go met een lekker broodje uit de stationskiosk. En waar we 4:40 uur er over gelopen hadden bracht de trein me in 20 minuten weer terug naar station Ruurlo. (bron)

Andre Bleumink

Ricardo (links) en Andre

Route 46: Ruurlo

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 46e route uit deze serie: Ruurlo - Na het prachtige Kasteel Ruurlo loop je langs een kasteelgracht, over een mooi pad langs de Baakse Beek, een enkel rustig boerenasfaltwegje en over sfeervolle boswegen door Boswachterij Ruurlo naar Pannenkoekboerderij De Heikamp met daarnaast Klimbos Achterhoek. Daarna kuier je over het kabouterpad naar Het Doolhof, altijd spannend en avontuurlijk daar even in rond te dolen. Over brede boswegen, een slingerend struinpad door dicht bos en een enkele veldweg loop je door afwisselend landschap weer terug naar het station.

Route 46: Ruurlo
Afstand: 6,7 kilometer
Start: Stationsplein Stationsstraat 7261 AD Ruurlo
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 17 februari 2018
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten

01.Vanaf het stationsplein de voetbrug over het spoor op en af en beneden op het asfaltwegje RA, dan zie je rechts het spoor
02.Bijna aan het einde op het brede asfaltfietspad langs de Vordenseweg LA
03.Bij de rotonde RD en na 20 meter fietspad bij fietsroutebordje 66 op het asfaltwegje LA
04.Volg wat verderop de bredere asfaltweg met na hectometerpaaltje 10,1 een wandelpad aan de rechterkant
*Gaandeweg ziet u rechts de zij-ingang naar Orangerie en Kasteel-Museum Ruurlo, je kunt deze nog even bezoeken. 
05.Waar de kasteelgracht een haakse rechterbocht maakt doe je dat bij hectometerpaaltje 10,4 ook, volg de bosweg met rechts de kasteeltuin
06.Na de linkerbocht ziet u rechts een beekje, volg de paden daarlangs ca 1 km. 
07.Aan het einde op de asfaltweg RA, je kruist dan gelijk die beek (Baakse Beek)
08.Aan het einde op de Haarweg RA
09.Na de flauwe linkerbocht op de 1e bosrandweg LA (Hillebrandsweg)
10.Op de 1e kruising LA, na 300 meter bij Keuzepuntpaaltje N62 RA (Veldhuttenweg) 11.Na 200 meter niet de rechterbocht volgen maar RD (Möllendiek)
12.Na bijna 500 meter kruising drukke weg RD (Boswachterij Ruurlo)
13.Aan het einde het heuveltje op en naast de picknickbank staand het 2e brede pad schuin naar rechts volgen (op het goede pad zie je links op een boom een wit/rood kruisje)
14. Aan het einde bent u bij Pannenkoekboerderij De Heikamp
15.Daar nog even RD en op het klinkerpleintje na het 1e gebouw (Klimbos Achterhoek) RA, je passeert dan de pannenkoekboerderij links van je
16.Daarna RD het pad met bruin bordje Boswachterij Ruurlo volgen
17.Na de flauwe rechterbocht op het 1e pad RA. Blijf dit zanderige en bochtige pad met onderweg kabouterpaaltjes volgen
18.Bij paaltje 16 de linkerbocht volgen, hier wordt het wat smaller en loop het pad, met onderweg nog wat bochtjes, helemaal uit
19.Aan het einde RA en een paar meter voor de ingang van Het Doolhof schuin naar voren RA, dus passeer de meest linker picknickbank strak links van je
20.Na ongeveer 40 meter de linkerbocht volgen en loop dit pad uit tot de verkeersweg
21.Aan het einde kruising met drukke weg oversteken en RD weer het bos in
22.Na wat flauwe bochten aan het einde op de brede bosweg RA
23.Let nu goed op: ca 50 meter voor dat deze bosweg een flauwe rechterbocht maakt op het smalle paadje LA, wat verderop wordt dit paadje wat duidelijker en gaat een ruime linkerbocht maken. In die bocht ziet u links een wat hoger gelegen naaldbos. 24.Aan het einde van dit smalle pad op het bredere pad RA
25.Aan het einde op het asfaltwegje RA en na 50 meter bij een fietsroutebordje 66 en bankje op de landweg LA, deze maakt bijna gelijk een linkerbocht waarin u rechts een boerderij (Klein Wiltink) ziet. Daarna wordt de landweg een fraaie bomenlaan
26.Na die laan het brugje over en schuin naar links weer het bos in
27.Aan het einde RD de brede brug over en aan het einde op het brede asfaltfietspad RA
28.Na de rechterbocht bij fietsroutebordje 66 LA, passeer de rotonde links van u en RD verdergaan over het fietspad langs de Vordenseweg Ruurlo in
29.Ga de spoorwegovergang over en sla direct hierna RA en loop weer naar het stationsplein

Ruurlo 22e Dorpenloop 4.780 meter – 17,48 – 2e Plaats

van links naar rechts Katja Demkes, Geert Wevers en Heidie Jentink

De Dorpenloop in Ruurlo maakt al ruim twee decennia lang deel uit van de septemberfeesten. Nadat vorig jaar de start en de finish van de Dorpenloop al was verplaatst had de organisatie dit jaar het parcours opnieuw iets aangepast. Dit allemaal om de overzichtelijkheid van deze loop te vergroten. Nadat David Sonntag de 2500 meter (9,01 min) had gewonnen was het de beurt aan de overige lopers.

Na wat oponthoud vanwege een niet goed functionerende tijdsregistratie was het gelijk na de start Nijland uit het naburige Zelhem die de leiding nam en al vrij snel kwam ik op de tweede plaats te lopen. Na de eerste doorkomst in 8,40 minuten wist ik al bijna zeker dat een podium plaats er in zat. Op het weinig sfeervolle en bochtige parcours liep ik naar een tijd van 17,48 minuten. Hierbij moet worden opgemerkt dat een ronde, volgens de organisatie, 2390 meter is.

Aaltenaar Jaap Oberink (18,14 min) werd derde en mijn clubgenoten Katja te Brake (19,51 min) en Heidi Jentink (20,44 min) eindigden bij de vrouwen op de eerste en tweede plaats. De aanwezige trainer Gerard Demkes had dus weer verschillende atleten op het podium staan. Kenneth Sonntag en Benno Aversteeg eindigden op een zevende (2,5 km. in 10,18 min) en achtste positie (10 km. in 38,59 min)

verslag

uitslag 5 kilometer

overige uitslagen

Kenneth (links) en David Sonntag