Het Track & Field Team pakt uit!

het T&F-team

--Feestjuh!!!, het T&F-SportCafe!--

Gezelligheid gaat dit jaar boven alles bij het Sportcafe van vrijdag 9 maart! Een bloedstollende -professionele - pubquiz vormt de rode draad van deze, op voorhand, supergave avond! Geef je nu op, stuur een mailtje naar erwinwamelink@ava70.nl

Laat je verrassen
Het kan maar zo zijn dat de leden van het T&F-team zichzelf in de verkoop gooien. Van het wassen van je auto, tot het maaien van je gazonnetje en van het schrijven van een persoonlijk gedicht tot een privé atletiekclinic! Breng het hoogste bod uit en het desbetreffende T&F-lid is van jou!

Fanatisme bij de pubquiz!
Noem 3 hits van Justin Bieber? Welk land won het WK voetbal van 2002? Door wie werd Willem van Oranje vermoord? Dit kunnen zomaar een paar vragen zijn van de pubquiz. Ga in 2-, 3- 4- of 5-tallen de strijd aan en maak kans op een leuke prijs! Of: ga op blind date! Meld je aan en je ziet pas op de avond zelf wie jouw teamgenoten zijn!

Deelname aan het Sportcafe kost slechts €10 per persoon (incl. Koffie / hapje en gezelligheid)

Geef je nu op en kom met een goed gevulde knip...

Het Café is om 20.00u geopend!

Beste pannenkoekenmeel van het westelijk halfrond!

Ook dit jaar doen wij als T&F-team van Ava'70 weer de pannenkoekenactie! Hierbij verkopen wij het overheerlijke en geweldige pannenkoekenmeel van de molen Prins van Oranje uit Bredevoort!  Het is niet alleen lekker, je gaat er ook nog eens gruwelijk hard van lopen! Redenen genoeg om dit wondermeel aan te schaffen. Het mooie is: je kunt het heel lang bewaren in de diepvries! De opbrengst gaat naar het jaarlijkse trainingskamp van het T&F-team. Dit jaar reist het team – in de meivakantie – af naar het Duitse plaatse Daun.

Wanneer kun je dit voortreffelijke meel kopen??

3 maart in Karwei Aalten van 10.00u tot 16.00u. 

- €2,- per zak (kilo) meel

- €5,- voor 3 zakken

Alvast meel reserveren? Dat kan!! Vul je bestelling in op de lijst in het Ava-ClubCafé, of laat een berichtje achter op Facebook!

Zaterdag 10 maart Track & Field Run in Aalten

Verslag van de 37e Engbergenloop in Gendringen

Trainer Stefan Scanu (links) van Argo die zelf ook meeliep, was content met het resultaat van zijn rekruten

Awal broers Argo domineren Engbergenloop Gendringen

Door Benno Stevering

GENDRINGEN – De Awal broers van Argo heersten zondag in de Engbergenloop met twee parcoursrecords. De winst op de tien kilometer ging naar de oudste broer Yahala Awal Aman. Hij verpulverde zijn tijd van vorig jaar van 33.36 naar 33.09 minuten, een nieuw parcoursrecord.  De Engbergencross loop je op souplesse en gevoel. Yahala: ’’Ik ben tevreden. Eenmaal in het bos achterhaalde ik clubgenoot Jordy Kloet uit Doetinchem die de kop aanvoerde. Vervolgens bouwde ik mijn voorsprong uit. Onze focus is nu gericht op de sterk bezette Parelloop in Brunssum’’. Doetinchemmer Jordy Kloet gaf toe dat Yahala een terechte winnaar was. Hij had zich weliswaar volledig gegeven, maar Yahala wist na het bos van hem weg te lopen. Bij de dames achterhaalde voormalig Nederlands survivalkampioene Bianca Rougoor uit Breedenbroek haar oudere opponente, de superfitte Ellen Dekker-Wopereis uit Lichtenvoorde halverwege na de afdaling in het bos en won met nipte voorsprong in 45.50 minuten. Rougoor was content met deze fraaie tien kilometer in haar trainingsomgeving. Weliswaar was de ondergrond nu hard terwijl de voorkeur van de survivalspecialiste uitgaat naar een wat drassiger omgeving. Astrid Weinans werd vijfde in 50.36 minuten achter Greetje van de Schaaf uit Beltrum. 

Survivalcrack Stijn Elferink uit Lichtenvoorde werd verdienstelijk derde in 36.01 minuten achter Kloet die tweede werd in 35.24 minuten. ‘’In Zeist prolongeer ik op 18 maart de NK titel korte afstand survivalrun willen prolongeren. Afgelopen seizoen werd ik in alle categorieën kampioen. In Doorn onlangs nog op de middenafstand. Het NK lange survivalrun vindt plaats in de Kniepe. Het gaat goed. Vooral met het hardlopen heb ik veel plezier, loop behouden maar maak meer kilometers. Die lopers voor mij accelereerden in een te hoog tempo. Eenmaal op de derde plek had ik er vol vertrouwen in deze te kunnen vasthouden.’’ Achter Elferink finishte de winnaar van de drie kilometer, trialrunner Bas Arentz uit Doetinchem die plaatsgenoot en survivalrunner Rick Heutinck voorbleef. Freddy Dekker uit Lichtenvoorde had de week ervoor harder getraind dan normaal en dat nekte hem in de wedstrijd. Hij moest zich tevreden stellen met een zesde plek. Dekker zag wel zijn partner bij de vrouwen het podium betreden. 

Siraj Awal Aman uit Doesburg, lid van Argo, een van de snelste B junioren van Nederland, liep in de laatste afdaling in Engbergen op de 5,2 km weg van zijn broer Mudesir en klokte een record van 17.03 minuten. Mudesir realiseerde een tweede tijd van 17.21 minuten. Beiden waren hiermee rapper dan in de vorige editie. Trainer Stefan Scanu van Argo die zelf ook meeliep, was content met het resultaat van zijn rekruten. In het kielzog van de Awal broers finishten atleten van Atletico’73. Zo werd Thijs van Aalten uit Terborg derde in 18.15 minuten. Mathijs Weijkamp uit Gendringen wist met 18.19 Dennis Lankveld uit Silvolde twee tellen voor te blijven. Frank Reintjes uit Oud-Zevenaar kwam als zesde over de meet en snelste veteraan. Hij richt zich op het NK cross in Amsterdam. Bij het NK indoor en NK Schoorl werd hij onlangs nog een uitstekende vierde. Bij de dames won Ilona Schmitz uit Lengel, lid van Atletico in 24.55 minuten ruim voor Jitske Stefas uit Azewijn. Haar reactie: ‘’Voor mij viel de snijdende wind best mee. Ulftse grond loopt goed. Ik ben blij met deze overwinning met een training van drie keer per week.’’ De organiserende atletiekvereniging Atletico’73 kreeg in totaal 300 lopers aan de start. Gerard Jansen was de speaker van het sfeervolle evenement.

Het podium van de 5 kilometer: 1.Siraj Awal Aman, 2.Mudesir Awal Aman, 3.Thijs van Aalten

Uitslagen van de 37e Engbergenloop in Gendringen

Mooie 5e plaats voor Rick Heutinck op de 10 kilometer

Klik op de link voor de uitslagen

3 kilometer

5 kilometer

10 kilometer

site organisatie

Een aantal leden van het Argo Top Team

IJzevoorde 5e Slangenburgse Trailrun - 20,3 km - 1:59:32 uur, 71e plaats

Nog even een ontspannen momentje voor de wedstrijd

Na mijn laatste wedstrijd op zaterdag 13 januari in Haarlo gaat het niet meer lekker. De trainingen verlopen moeizaam en enkele lichte irritaties spelen mij parten. Blessures kun je het niet eens noemen maar als ik iets meer op snelheid ga lopen krijg ik last van mijn rechterknie. Op een rustig tempo lopen gaat prima en met deze instelling besluit ik vrijdags nog mee te doen aan de 5e Slangenburg trail, die een dag later plaats vind. Ik loop op het startnummer van Eric Hoogerbrug en hij heeft zich ingeschreven voor de 21 kilometer. Ik zie wel hoe het loopt en als het niet meer gaat dan snij ik wel ergens een stuk af.

De trailrun in IJzevoorde (bij Doetinchem) is dit jaar toe aan de vijfde editie. Het is altijd een mooie run door de bossen van het landgoed rondom kasteel Slangenburg. De organisatie is klein, maar zet altijd een perfecte wedstrijd neer. Ruim voor de start loopt de kantine van de Plokkershutte al vol. Een grote groep van AVA’70 uit Aalten neemt ongeveer de helft van de plekken in beslag. Bij aankomst kijken we nog even naar de finales van de Nederlanders op de massastart bij het schaatsen en met twee keer een derde plaats doen zij het goed op deze Olympische Spelen.  

Erg warm is het niet en ik twijfel dan ook wat ik aan moet doen. Net voor de start trek ik nog gauw een shirtje uit en daar heb ik geen spijt van gehad. Het is heerlijk loop weer maar ik heb ook alle respect voor de verkeersregelaars die onderweg staan, die zullen het vast een stuk kouder hebben gehad. De temperatuur is immers fris, net boven het vriespunt en met wat wind erbij voelde het soms gemeen koud aan. De organisatie van de trail kiest niet voor een massastart maar we gaan in groepjes van 20 atleten achter elkaar weg. Met mijn startnummer 20 behoor ik nog net bij de allereerste groep die mag vertrekken. De elektronische tijdwaarneming zorgt er voor dat dit in het klassement weer rechtgetrokken wordt.

Soms moet je uitkijken waar je je voeten neerzet omdat veel moddersporen bevroren zijn. Af en toe moet je over een dikke omgevallen boom klimmen of balanceren op een plank over een bevroren sloot. Een mini-marsje dat ik onderweg van trainer Marco van Rijs krijg gaat er wel in. De eerste drankpost bij het kasteel neem ik nog even tijd voor een slokje en een hapje koek, maar daarna ga ik meteen maar weer door. De paadjes zijn af en toe bezaaid met dennentakjes die nog overgebleven waren van de storm. Gevallen bomen waren voor het grootste gedeelte al afgevoerd, maar de sporen van de bosbouwers op de paden waren nog duidelijk aanwezig. Goed opletten dus om niet te struikelen op de bevroren sporen. 

Net voor de finish krijg ik toch nog natte voeten, al gaan we niet zo diep het water in als twee jaar geleden. We moeten nog ruim een kilometer maar met de natte schoenen en sokken loopt het niet erg lekker meer. Eenmaal over de finish krijgen we een lekkere kom erwtensoep en daarna zitten we nog een tijdje in de kantine na te praten. Als de mensen die de lintjes opruimden na de laatste loper binnen komen, wordt het tijd om naar huis te gaan. Een goede sportieve middag zit er weer op, al heb ik gelukkig geen één keer gedacht om ergens een stuk af te snijden. Hoe het morgen gaat, zien we dan wel weer.

Winterse Slangenburgse trailrun 2018

Walter Vaags (links) en Dirk Vreman

De Slangenburgse trailrun in IJzevoorde (bij Doetinchem) was dit jaar aan de vijfde editie toe. Het is een altijd mooie run door de mooie bossen van het landgoed rondom kasteel Slangenburg. De organisatie is klein, maar zet altijd een perfecte wedstrijd neer. Doordat er geen heuvels zijn is het ook een mooie run voor beginners en voor wedstrijdlopers is het een hele snelle race. Als je tenminste niet de hele tijd tot over de enkels door de modder baggert, zoals twee jaar geleden. Ruim voor de start liep de kantine van de Plokkershutte al vol. Een grote groep van Ava’70 uit Aalten nam ongeveer de helft van de plekken in beslag, maar ook de Lopersvereniging Groenlo en de dames van Run4Fun Vragender waren duidelijk herkenbaar aanwezig. Ook een aantal survivalrunners  werd gesignaleerd. Uiteraard waren er veel mensen uit de regio aanwezig, maar af en toe was toch ook iemand die van wat verder kwam. Jammer dat niet meer mensen de weg weten te vinden naar dit pareltje op de trailkalender.

De stemming was zoals gewoonlijk uiterst ontspannen. Een bakkie koffie of thee, even samen naar het schaatsen op tv kijken en daarna maar eens de spullen in orde maken. Er werd druk overlegd over de kledingkeuze. De temperatuur was immers heel fris, net boven het vriespunt. Met wat wind erbij voelde het gemeen koud aan. Ik besloot om mijn windjackje aan te houden, de rits kon immers altijd nog open. De start was zoals gewoonlijk in groepen die per minuut startten. De elektronische tijdwaarneming zorgde er voor dat dit in het klassement weer rechtgetrokken zou worden. Ik startte samen met Henrie in de tweede groep. We deden het zoals gewoonlijk eerst maar eens rustig aan, even kijken hoe de benen voelen en hoe de vorm van de dag zou zijn. Dat betekende dat we door de snelle lopers van een aantal groepen ingehaald werden. Gelukkig was daar de ruimte wel voor.

Na een kilometer of vijf kwamen een aantal AVA-maatjes uit een eerdere groep aanhaken. Ik voelde me best goed en besloot met ze mee te gaan. De bospaadjes waren hard bevroren en leenden zich prima voor een hoog tempo. Bijna voor ik het in de gaten had stond ik in racemodus. Focus op de hobbels en bobbels en een lekker vlot tempo, de kilometers vlogen eigenlijk voorbij. Een mini-marsje dat ik van de trainer kreeg onderweg leverde naast een fysieke ook een mentale boost op. De eerste drankpost bij het kasteel nam ik nog even tijd voor een slokje en een hapje koek, maar daarna meteen weer gas er op. Dirk kreeg het na verloop van tijd wat moeilijker, maar Walter kon nog goed mee. De paadjes waren af en toe bezaaid met dennentakjes die nog overgebleven waren van de storm. Gevallen bomen waren voor het grootste gedeelte al afgevoerd, maar de sporen van de bosbouwers op de paden waren nog duidelijk aanwezig. Goed opletten dus om niet te struikelen op de bevroren sporen.

Maar ik voelde me prima, kon de tweede helft zelfs nog iets versnellen. Dat betekende wel dat ik alleen kwam te lopen, maar dat maakte niet uit. Waar ik afgelopen tijd relatief veel heb moeten afzien tijdens wedstrijden was het nu gewoon genieten. De vorm was terug en ik kon ouderwets gas geven, mooi toch? De laatste kilometeraanduiding  kwam al veel te snel in beeld. Nog even door het watertje, maar dat viel reuze mee. Net tot de enkels door het water, een paar jaar geleden kwam het nog tot halverwege de bovenbenen. Toch vonden veel beginners het blijkbaar een hele schok, als ik de verhalen achteraf hoorde. Eenmaal over de finish konden we gratis een lekkere kom erwtensoep pakken en zelfs de douches waren warm. Geweldige organisatie, ik zei het al. We zaten nog een tijdje in de kantine na te praten. Toen ongeveer iedereen van de club binnen was en zelfs de mensen die de lintjes opruimden na de laatste loper binnen kwam, werd het tijd om naar huis te gaan. Het was weer een heerlijke middag buitenspelen.

Andre Bleumink

Uitslagen van de 5e Slangenburg Trail in IJzevoorde

Kasteel Slangenburg, halverwege de route

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de 49e Volkslauf in Vreden (D)

van links naar rechts Gerrit Ormel, Anky Bruil, Erna Wevers en Andre Bruil

Uitslagen AVA'70 leden:

5 kilometer: Andre Bruil 21.41 min (3e M50), Gerrit Ormel 21.41 min (1e M60), Dirk-Jan Robbe 24.09 (6e M50), Erna Wevers 25.20 min (2e V45) en Anky Bruil 25.20 (1e V50)

10 kilometer: Hans Sielias 48.16 (1e M65)

Klik op de links voor alle uitslagen

5 kilometer

10 kilometer

halve marathon

site organisatie

Aankondiging van een Coopertest bij AVA'70

Tabel voor een Coopertest

Voor de eerste keer organiseert de Ava’70 baancompetitie op vrijdag 2 maart een Coopertest. Het doel is om in 12 minuten een zo groot mogelijke  afstand af te leggen en daarmee een objectief beeld te krijgen van je conditie, op basis van normen van de Atletiekunie. Voor leden van AVA’70 is deelname gratis. Ook niet-leden kunnen meedoen, tegen een vergoeding van € 2,50 (inclusief een consumptiebon voor koffie, thee of fris). 

We starten om 19:00 met inlopen op de atletiekbaan, onder leiding van een looptrainer van Ava’70 en aansluitend de Coopertest. Na afloop is er gelegenheid om nog wat te drinken en na te praten in de kantine. De start van de Cooperstest is om 19:30 uur. Afhankelijk van de deelname kunnen er meerdere series worden georganiseerd verdeeld in categorieën en te lopen afstanden. Graag van te voren aan melden via balke64@tele2.nl o.v.v. de afstand die je denkt te kunnen lopen in 12 minuten.

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 189

Stefan Scanu

Stefan Scanu in verband gebracht met matchfixing

Stefan Scanu, trainer van het ARGO TopTeam, is door de Atletiekunie op de vingers getikt. Hij zou in de aanloop naar de  Track & Field Run van 2017 atleten en trainers van Ava’70 en AV Archeus hebben omgekocht en geïntimideerd. De oefenmeester uit Lichtenvoorde heeft met deze ongeoorloofde acties de resultaten beïnvloed. “Achteraf gezien is het heel opvallend dat het TopTeam met bijna alle overwinningen naar huis ging. Bob te Lindert won de Fiat Winkelhorst Sprintcross. Bizar, Te Lindert is geen loper die je normaal gesproken op een podium verwacht”, zegt een verbijsterde Mees Prinsen, directeur van Stichting Track & Field.

Dronken Te Brake praat mond voorbij
Scanu is na schaatscoach Jillert Anema de tweede toptrainer die in één adem wordt genoemd met matchfixing. Onder meer Patrick Ikink en Tim te Brake, beide van Ava’70, zouden betrokken zijn bij dit omkoopschandaal. Parcoursbouwer Tim Mengerink vertelt: “Bij de afterparty van de Warandeloop klapte Te Brake, na een paar borrels, uit de school. Toen is het balletje gaan rollen. Tim te Brake, die achter Te Lindert op een tweede plaats liep, zou bewust een gat hebben laten vallen. Hierdoor had Te Lindert een vrijgeleide naar de zege. Patrick Ikink wordt ervan verdacht dat hij bij de estafette opzettelijk teams heeft gehinderd, waardoor het ARGO TopTeam kon profiteren.

AV Archeus op het verdachtenbankje
AV Archeus zit ook in het verdachtenbankje. Prinsen: “Normaal gesproken staat AV Archeus met tientallen atleten aan de start van de T&F-run, vorig jaar deed er echter geen enkele Winterswijker mee, dit zaakje stinkt.” Archeus-voorzitter Anita Boschman, zelf in 2013 betrapt op het gebruik van EPO, is resoluut: “Onzin, onze leden hadden gewoon geen zin om mee te doen, je weet hoe stug Winterswijkers kunnen zijn. Dat heeft niks met matchfixing te maken.”

“Dit bericht komt uit het Atletico-kamp”
Yahala Awal Aman is ontgoocheld: “Ik kan dit niet geloven. Ik ken die kale als een integer mens die sportiviteit hoog in het vaandel heeft staan. Dit verhaal klinkt mij als een fabeltje in de oren. Ik was wel verbaasd over mijn zege op de 5 kilometer. Ik ben normaal geen hoogvlieger en in Aalten bleef ik atleten als Geert Wevers en de talentvolle André Bruil ineens voor. Ik dacht dat zij hun dag niet hadden. Ik blijf achter mijn trainer staan en zal hem altijd verdedigen. Het is wel storend dat dit verhaal een paar weekjes voor de T&F-run uitkomt. Ik vermoed dat dit uit het Atletico-kamp komt, zij proberen wel vaker atleten op zo’n achterbakse manier uit evenwicht te brengen.”

ARGO TopTeam gewoon welkom
Mees Prinsen sluit atleten van het ARGO TopTeam niet uit: “Net als atleten uit Rusland mogen Stefan Scanu en zijn atleten en het besmette AV Archeus gewoon meedoen. We kunnen het bewijs nog niet hard maken. We hebben het verhaal inmiddels wel aanhangig gemaakt bij het IOC. We zijn ook benieuwd naar de verklaring van Scanu, hij houdt zijn kaken stijf op elkaar.”

Uitnodiging van een duurloop in het Woold

Rondje Woold

Volgende week woensdagmorgen 21 februari 2018 gaan Rob Berkelder en ik voor onze maandelijkse trainingsronde naar Winterswijk. We vertrekken om klokslag 9.00 uur op de parkeerplaats bij Wok Wamelink voor een mooie ronde van 10,5 kilometer door het bosrijke Woold. Het tempo dat gelopen wordt is ongeveer 6 minuten per kilometer. Wil je graag mee lopen, geef je dan even op. We vertrekken om 8.40 uur bij AVA'70.

Deelnemers: 1.Rob Berkelder, 2.Geert Wevers, 3.Evelien Hillen, 4.Wim Brinkman, 5.Hester Pennings, 6.Erwin Wamelink

De grootse misvattingen rondom voeding en hardlopen

Er zijn maar weinig onderwerpen waar zo halsstarrig aan misvattingen wordt vastgehouden als voeding

Alles wat je na 20.00 eet komt direct op je heupen, van brood wordt je dik en een eierkoek is een gezond tussendoortje. Er zijn maar weinig onderwerpen waar zo halsstarrig aan misvattingen wordt vastgehouden als voeding. Ook in de – ietwat conservatieve – hardloopwereld zijn deze onjuistheden schering en inslag. Wil je echt gezond bezig zijn: ga dan niet de mist in met onderstaande missers.

Door: Miriam van Reijen, (foto: Jamie Peeters)

1.Ontbijten moet!

Is ontbijten beter voor je gezondheid? Ja, zegt de overgrote meerderheid van de Nederlanders. Maar dat valt nog te bezien. Voor een gezond gewicht blijkt het niet uit te maken of je wel of niet direct iets eet als je opstaat. Wanneer jij pas later op de ochtend trek krijgt en al je maaltijden verschuift is er geen vuiltje aan de lucht en kun je het ontbijt gerust overslaan. Sommige mensen hebben gewoon een aantal uur nodig om op te starten en eten liever een stevige lunch of diner. Ook kan het je prestatie bevorderen om af en toe pas te ontbijten na je training. Door op nuchtere maag een rondje te rennen stimuleer je de vetverbranding. Met iets minder snelle brandstof tot zijn beschikking zal je lichaam eerder gebruik maken van vet als energiebron. Hierdoor leer je het lichaam om vet te kunnen verbranden. Handig als je traint voor lange afstanden zoals een (ultra)marathon. Wanneer het wel beter is om te ontbijten? Als je een intensieve training voor de boeg hebt. Door wel te ontbijten verminder je de spierschade als gevolg van de training. Ook is het beter wel te ontbijten als je, zonder ontbijt, later op de dag grijpt naar ongezondere snacks. Krijg je rond 12 uur ineens enorme trek dan is het voor je lichaam moeilijker weerstand te bieden aan suiker- en vetrijke producten. Om dit te voorkomen eet je het liefst een ontbijt rijk aan vezels en eiwit zoals kwark of Griekse Yoghurt met muesli en fruit.

2.De man met de hamer

Je hoort het mensen nog weleens zeggen. In hun poging om hun pr op de tien kilometer te verbeteren starten ze voortvarend. Bij kilometer zeven wordt het ineens heel zwaar en is het vechten om de laatste drie kilometer nog enigszins goed door te lopen. In de sterke verhalen na de wedstrijden wisten ze precies de oorzaak van de ineenstorting: de man met de hamer. Vanaf nu kun je hun van repliek dienen. Wat mensen bedoelen is dat ze in de problemen komen met hun ademhaling. Door te snel te starten ontstaan er afvalstoffen in onze spieren. Er kan onvoldoende zuurstof naar onze spieren worden gebracht om deze afvalstoffen voldoende af te voeren. Met als gevolg een langzaam opbouwende verzuring die ons noodzaakt om ons tempo te laten zakken. Vervelend is het zeker. Maar er is hier geen sprake van de man met de hamer. Deze man komt alleen langs als er onvoldoende energie in ons lichaam bevindt in de vorm van koolhydraten. Alleen bij langdurige wedstrijden (denk de marathon) of bij een wedstrijd op nuchtere maag (en dan ook nog zonder avondeten) komt deze man om de hoek kijken. Op het moment (meestal rond 35 kilometer) dat ons lichaam meer vetten moet gaan verbruiken in plaats van koolhydraten vloeit de energie ineens uit je lichaam. De remedie? Een gelletje, wat sportdrank of een energiereep kan uitkomst bieden. Anders voelt het bijna letterlijk of je een klap met de man met de hamer hebt gehad. Heb je bij sprintafstanden of wedstrijden over 3, 5 of 10 kilometer ineens een stuk minder kracht in je benen dan is er heel waarschijnlijk sprake van verzuring. Gelletjes of sportdrank kunnen je dan niet helpen om er bovenop te komen.

3.Hoe donkerder je boterham, hoe beter

Volkorenbrood is een van de weinig beschermde namen in de voedingsindustrie. Een speltbrood mag zo heten als er ook maar 1% spelt inzit. Een meergranenbrood noemen we zo, als er minstens twee soorten granen inzitten. Ook als 99% daarvan witte bloem is en maar 1% volkorenbloem. Voor een volkorenbrood gaat dat verhaal niet op. Volkorenbrood krijgt alleen die naam als het voor 100% uit volkorenmeel bestaat. Het liefst eten we dit brood. Volkorenmeel (in tegenstelling tot volkorenbloem) bestaat uit de hele graankorrel: dus inclusief alle vezels, mineralen en vitaminen van het schilletje van de graankorrel. Tarwebloem daarentegen (net zoals bijvoorbeeld speltbloem, roggebloem of boekweitbloem) bestaat alleen uit de witte kern. Het schilletje van de graankorrel zorgt voor de donkere kleur van volkorenbrood. Maar een donkerder brood wil niet automatisch zeggen dat het meer van het buitenste schilletje bevat. Zo zijn sommige meergranenbroden heel donkerbruin. Deze kleur ontstaat echter door de toevoeging van moutextract of zelfs gebrande suiker. Niets gezonds aan. Om zeker te weten dat je het juiste brood kiest kijk je dus het beste even op het label: Kies een brood dat geen bloem maar meel bevat. Wil je zeker zijn? Neem dan enkel volkorenbrood. En voor de oplettende lezer: alleen volkorenBROOD is een beschermde naam. Volkorencrackers, volkorenbeschuit of volkorenpasta hoeven niet geheel uit de hele graankorrel te bestaan.

4.Alles wat je na 20.00 eet wordt niet meer verbrand

Ruim 60% van de Nederlands denkt dat je beter na 20.00 niet meer kunt eten. Wat je na dit tijdstip in je mond zou stoppen zou direct als vet op je heupen verschijnen. Maar wat nu als je pas om 20.00 klaar bent met je training? Zou je dan niets meer verbranden? En dus niet meer kunnen eten? Complete onzin. Of je afvalt of aankomt heeft te maken met de totale hoeveelheid energie die je op een dag eet. In principe zou je al die energie in één maaltijd kunnen eten, zelfs na 20.00. Voor een prettig gevoel is het natuurlijk fijner om al deze energie te verspreiden over de dag. Heb je ’s avonds laat nog getraind dan is het juist heel belangrijk dat je nog wel iets eet. Tijdens je nachtrust kan je lijf namelijk heel goed herstellen van al jouw inspanning. Enige reden om na acht uur niet al te veel meer te eten is dat je wellicht moeilijk in slaap kunt komen met een te volle maag. Maar dat geldt ook voor een te lege maag. Na acht uur nog trek? Gewoon eten dus.(bron)

GPX-Testloop Hoge Veluwe

Andre Bleumink

Enige tijd geleden kwam er op Facebook een berichtje voorbij waarin vrijwilligers gezocht werden om een GPX-loop te ‘testlopen’. Dit evenement, georganiseerd door Nationaal Park Hoge Veluwe, vindt plaats op 3 juni. Kern van het concept is dat je als deelnemer vlak van tevoren een mail krijgt met een gpx bestand. Hiermee kun je de route inladen op de horloge of hand-held gps gadget. Eigenlijk precies wat Henrie en ik al jaren doen in de training, maar ook bij diverse evenementen in Duitsland. In kleinschalige ultra-evenementen in Nederland wordt dit ook gebruikt. Maar leuk dat het ook in Nederland begint op te komen, we meldden ons dus meteen als vrijwilliger. Afgelopen week hadden we een mail gekregen met de route. De 60 km was iets te ver voor ons, maar met een kleine afkorting zouden we aan de 40 km komen. Zaterdagmorgen was het perfect schaatsweer: koud en helder. We vertrokken vroeg vanaf een bijna lege parkeerplaats. Met de rugzakken redelijk gevuld vanwege het feit dat er natuurlijk geen verzorging was onderweg en de handen in diep in de mouwen en de rits goed dicht liepen we de eerste kilometers. In vergelijking met de Jutbergtrail de week ervoor voelde ik me een heel stuk beter en Henrie ook, de stemming was daarom opperbest. Zeker toen het zonnetje door begon te komen kon het eigenlijk niet meer stuk.

De Hoge Veluwe is natuurlijk een fantastisch mooi natuurgebied om een dagje doorheen te hobbelen. We liepen eerst door een redelijk bebost stuk met wat heuveltjes en zanderige stukken. De route was makkelijk te volgen op onze GPS. In Duitsland is het nog wel eens een wirwar van kleine singletracks die elkaar op de meest vreemde wijze kunnen kruisen waardoor het oriënteren lastig kan zijn. De paden hier waren redelijk breed, we konden dus naast elkaar lopen en wat kletsen. Het tempo was rustig en we stopten regelmatig om even een foto te maken of even wat te eten en te drinken. Onze energierepen waren door de kou keihard en moesten eerst even in de hand opgewarmd worden voor je ze weg kon krijgen. Ook werd het tempo regelmatig onderbroken door stukken waar bevroren plassen water of opgedooid en weer bevroren sneeuw de paden in ijsbanen veranderden. Vooral in combinatie met af en toe keihard bevroren sporen van bosbouwmachines was het een kwestie van even rustig en voorzichtig lopen om niet onderuit te gaan. De bosbouwers hadden het druk gehad na de storm, alle omgevallen bomen over de paden waren al zo goed als opgeruimd. Maar als voor het begin van het seizoen de paden nog wat bijgewerkt moeten worden zijn ze nog wel even druk.

De eerste twintig kilometer liep het eigenlijk als een zonnetje. In onze voorbereiding hadden we al gezien dat we op dat punt bij de uitgang Hoenderlo zouden zijn. Net buiten het park, aan de overkant van de weg zat een bakkerij/lunchroom. Tijd voor een lekker bakkie en een gebakje om de energie weer op te krikken voor de tweede helft. Heerlijke onderbreking, maar na dit intermezzo was het weer tijd om verder te gaan. Het stuk wat we nu grofweg dwars doorstaken bestond uit savanne-achtige vlaktes met gras en zandpaden met mul zand. We hadden eigenlijk geluk met de vorst. De mulle zandpaden die we bij eerdere Hoge Veluwe Trails vervloekten waren redelijk goed te belopen. In het zonnetje, en zonder wind, was het gewoon lekker lopen. Het trainingsjack had ik inmiddels al lang uit. Genieten was het. We waren op sommige plekken de enige mensen die we konden zien. Alleen bij de uitgangen en bij parkeerplaatsen kwamen we sporadisch wat mensen tegen. Doordat we afsneden hadden we op een gegeven moment een heel lang recht stuk met alleen zandpad. Echt een mentale kraker. We bedachten ons hoe het zou zijn in de zomer bij een graad of 30. Trillende hete lucht boven de (zand)vlaktes, het zou waarschijnlijk voelen als een woestijn. Zwoegen door het mulle zand dat in je schoenen loopt. Zwaar afzien voor de lopers in ieder geval.

De laatste 10 kilometer waren vanuit trail oogpunt het meest interessant. Smalle slingerende paden over een heuvelruggetje maakten ons weer wakker na het lange sjokken over het lange rechte eind. We kregen het zelfs nog voor elkaar om een keer verkeerd te lopen. Een lusje richting uitgang Otterlo waren we voorbij gelopen, waarschijnlijk doordat we even afgeleid waren door een paar wandelaars. Aangezien we tegen de tijd dat we er achter kwamen al weer op de route zaten en maar een kilometer gemist hadden vonden we het wel prima. In een wedstrijd waren we uiteraard terug gelopen. In de laatste vijf kilometer mochten we de beruchte trappetjes van de Hoge Veluwe Trail zo’n beetje allemaal nog een keer op en af. Met sneeuw en ijs op de treden van hout duidelijk niet een stuk waar je in hoog tempo overheen knalt. Aangezien we er al een aardig eind op hadden zitten hadden we geen zin om de stijve benen hier te breken. Rustig aan dus, mooi tijd om even een paar foto’s te maken en wat rond te kijken in het zonnetje. Eenmaal weer terug bij de auto bleek de parkeerplaats helemaal vol te staan. Nadat we even schone en droge kleren aangedaan hadden zochten we een plekje in het restaurantje ter plekke. We waren duidelijk niet de enige. Met veel moeite wisten we nog een plekje te vinden waar we konden zitten en genieten van onze heerlijke kom warme erwtensoep. Met een cola als toetje er achteraan voelden we de energie weer terug stromen. Weer een mooie dag buienspelen achter de rug.

Andre Bleumink

Henrie Drenthel zoekt een weg langs de bevroren paden

Thijmen Kupers zet punt achter indoorseizoen

Thijmen Kupers, hier in gesprek met Dirk Vreman tijdens de Boekeldercross in november van het afgelopen jaar

Thijmen Kupers zal dit weekend niet zijn titel kunnen verdedigen bij de Nederlandse indoor Kampioenschappen atletiek in Apeldoorn. Hiermee kan hij ook geen limietpoging meer doen voor de Wereld indoor Kampioenschappen in Birmingham en is zijn indoorseizoen tot een einde gekomen.

De reden voor zijn afmelding zijn achillespeesklachten die vorige week bij een wedstrijd in Dusseldorf ontstonden. ‘Het is een blessure die in principe in drie weken zou kunnen herstellen, maar in zo’n kort indoorseizoen is dat toch funest,‘ aldus een teleurgestelde Thijmen. Hij had graag meegedaan aan de NK om zijn reeks van zes opeenvolgende overwinningen van de indoortitel sinds 2012 uit te breiden. Kupers won zijn 1e titel in 2012 in een persoonlijk record van 1.48.71. In de jaren erna liet hij het vrijwel nooit tot een boemelrace aankomen. Hij vestigde in 2016 in een solo race met 1.46.21 een nieuw kampioenschapsrecord. Dit was de 6e tijd van de wereld dat jaar. (bron)

Route 46: Ruurlo

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 46e route uit deze serie: Ruurlo - Na het prachtige Kasteel Ruurlo loop je langs een kasteelgracht, over een mooi pad langs de Baakse Beek, een enkel rustig boerenasfaltwegje en over sfeervolle boswegen door Boswachterij Ruurlo naar Pannenkoekboerderij De Heikamp met daarnaast Klimbos Achterhoek. Daarna kuier je over het kabouterpad naar Het Doolhof, altijd spannend en avontuurlijk daar even in rond te dolen. Over brede boswegen, een slingerend struinpad door dicht bos en een enkele veldweg loop je door afwisselend landschap weer terug naar het station.

Route 46: Ruurlo
Afstand: 6,7 kilometer
Start: Stationsplein Stationsstraat 7261 AD Ruurlo
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 17 februari 2018
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproute's in de omgeving van Aalten

01.Vanaf het stationsplein de voetbrug over het spoor op en af en beneden op het asfaltwegje RA, dan zie je rechts het spoor
02.Bijna aan het einde op het brede asfaltfietspad langs de Vordenseweg LA
03.Bij de rotonde RD en na 20 meter fietspad bij fietsroutebordje 66 op het asfaltwegje LA
04.Volg wat verderop de bredere asfaltweg met na hectometerpaaltje 10,1 een wandelpad aan de rechterkant
*Gaandeweg ziet u rechts de zij-ingang naar Orangerie en Kasteel-Museum Ruurlo, je kunt deze nog even bezoeken. 
05.Waar de kasteelgracht een haakse rechterbocht maakt doe je dat bij hectometerpaaltje 10,4 ook, volg de bosweg met rechts de kasteeltuin
06.Na de linkerbocht ziet u rechts een beekje, volg de paden daarlangs ca 1 km. 
07.Aan het einde op de asfaltweg RA, je kruist dan gelijk die beek (Baakse Beek)
08.Aan het einde op de Haarweg RA
09.Na de flauwe linkerbocht op de 1e bosrandweg LA (Hillebrandsweg)
10.Op de 1e kruising LA, na 300 meter bij Keuzepuntpaaltje N62 RA (Veldhuttenweg) 11.Na 200 meter niet de rechterbocht volgen maar RD (Möllendiek)
12.Na bijna 500 meter kruising drukke weg RD (Boswachterij Ruurlo)
13.Aan het einde het heuveltje op en naast de picknickbank staand het 2e brede pad schuin naar rechts volgen (op het goede pad zie je links op een boom een wit/rood kruisje)
14. Aan het einde bent u bij Pannenkoekboerderij De Heikamp
15.Daar nog even RD en op het klinkerpleintje na het 1e gebouw (Klimbos Achterhoek) RA, je passeert dan de pannenkoekboerderij links van je
16.Daarna RD het pad met bruin bordje Boswachterij Ruurlo volgen
17.Na de flauwe rechterbocht op het 1e pad RA. Blijf dit zanderige en bochtige pad met onderweg kabouterpaaltjes volgen
18.Bij paaltje 16 de linkerbocht volgen, hier wordt het wat smaller en loop het pad, met onderweg nog wat bochtjes, helemaal uit
19.Aan het einde RA en een paar meter voor de ingang van Het Doolhof schuin naar voren RA, dus passeer de meest linker picknickbank strak links van je
20.Na ongeveer 40 meter de linkerbocht volgen en loop dit pad uit tot de verkeersweg
21.Aan het einde kruising met drukke weg oversteken en RD weer het bos in
22.Na wat flauwe bochten aan het einde op de brede bosweg RA
23.Let nu goed op: ca 50 meter voor dat deze bosweg een flauwe rechterbocht maakt op het smalle paadje LA, wat verderop wordt dit paadje wat duidelijker en gaat een ruime linkerbocht maken. In die bocht ziet u links een wat hoger gelegen naaldbos. 24.Aan het einde van dit smalle pad op het bredere pad RA
25.Aan het einde op het asfaltwegje RA en na 50 meter bij een fietsroutebordje 66 en bankje op de landweg LA, deze maakt bijna gelijk een linkerbocht waarin u rechts een boerderij (Klein Wiltink) ziet. Daarna wordt de landweg een fraaie bomenlaan
26.Na die laan het brugje over en schuin naar links weer het bos in
27.Aan het einde RD de brede brug over en aan het einde op het brede asfaltfietspad RA
28.Na de rechterbocht bij fietsroutebordje 66 LA, passeer de rotonde links van u en RD verdergaan over het fietspad langs de Vordenseweg Ruurlo in
29.Ga de spoorwegovergang over en sla direct hierna RA en loop weer naar het stationsplein

Bart van Nunen aan de start van de Gerard Tebroke Memorialloop

Zaterdag 19 mei 2018

Bart van Nunen zal op zaterdag 19 mei aan de start van de 10 kilometer verschijnen in Aalten van de Gerard Tebroke Memorialloop. De atleet van Grete Koens zijn persoonlijk record op de 10 kilometer op de weg is 29.36 minuten. Gaat hij in Aalten voor een nieuw persoonlijk record? Aan het veld zal het in ieder geval niet liggen!

Het publiek krijgt op deze wijze een prachtig stukje topatletiek voorgeschoteld en dat maakt de GTM-loop ook zo bijzonder. “Het Afrikaanse hardloopgeweld loopt de klinkers uit de straten en vliegt over de weg,” zijn veelgehoorde kreten bij de toeschouwers, die enorm genieten van de geleverde topprestaties. Nationale- en  regionale toppers kwamen de afgelopen jaren graag naar Aalten om bij de GTM-loop de strijd aan te kunnen gaan met de aanstormende topatleten uit Kenia. Ook werd menig persoonlijk record gebroken in de straten van Aalten. 

De organisatie van de GTM-loop hoopt ook dit jaar weer een topveld van atleten en atletes te kunnen presenteren bij de start van de 17e editie! Voldoe je aan de  onderstaande limieten? Dan kun je mogelijk in aanmerking komen voor een gratis startnummer en eventuele startgelden.
Limiet 10 kilometer heren: 35:00 minuten
Limiet 10 kilometer dames: 40:00 minuten

Voldoe je aan deze limiet? Klik hier
Prijzengeldschema: Klik hier

Loop jij niet deze tijden, maar lijkt het je wel leuk om mee te doen aan deze wedstrijd? Schrijf je dan hier in en beleef een onvergetelijke 10 kilometer.

Aankondiging van de Blind Run Stadshagen in Zwolle

Lynn Zweers uit Wehl organiseert voor haar opleiding orthopedagogiek de Blind Run Stadshagen in Zwolle

Kan jij je maatje blind vertrouwen? Durf jij op zaterdag 3 maart om 11.30 uur de uitdaging aan te gaan? Geef je dan nu op voor de Blind Run in Stadshagen Zwolle! Wij staan voor gelijke kansen voor ieder kind om met plezier in beweging te kunnen zijn. Daarom slaan we samen met de vereniging Bartiméus Sonneheerdt de handen ineen voor betere sportvoorzieningen voor blinde en slechtziende kinderen.

Lopen doe je samen: de één geblinddoekt, de ander kan zien en samen leggen jullie zo veel mogelijk kilometers af. Loop samen met je vrouw, man, buurvrouw, oom, tante, dochter, vriendin, oma of opa, want alles mag en niks is te gek. Het enige wat je als deelnemer hoeft te doen is, gratis, een actiepagina aanmaken in het team Blind Run Stadshagen. Klik op de button ik wil in dit team om je aan te melden. Vervolgens ontvangen jullie een mail met verdere info over de grote dag. 

Uiteraard zijn we niet alleen op zoek naar lopers, want elke bijdrage wordt gewaardeerd! Bijdragen kan als deelnemer, sponsor van een deelnemer, toeschouwer of vrijwilliger. Samen halen we hand in hand geld op om de kinderen te steunen!

Klik voor meer informatie op onderstaande link

hoe werkt het?

start je actie

doneer nu

site organisatie

Persoonlijk record Kloet en te Lindert tijdens NK 10 km in Schoorl

Jordy Kloet (links) en Bob te Lindert

Schoorl - Bob te Lindert en Jordy Kloet van AV Argo maakten zondagmiddag hun debuut op het NK 10 kilometer weg bij de Groet uit Schoorl Run. Na hun goede prestaties bij de Acht van Apeldoorn waren de verwachtingen hoog gespannen. Met een tijd van 33.00 minuten en 33.02 minuten werden Bob en Jordy respectievelijk 55e en 56e. De tijden vielen vandaag, mede door de harde wind misschien wat tegen, maar beide heren liepen wel een nieuw persoonlijk record! 

Van het Running Team Liemers liep Frank Futselaar voor het eerst onder de 30 minuten (29.58) en was slechts 4 seconden verwijderd van het brons. Edwin Wissema werd heel knap 3e in zijn categorie (M35) in een tijd van 32.53 minuten en Tom van Beusekom liep vandaag ook een PR, hij finishte in een tijd van 34:43 minuten.

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Frank Futselaar voor het eerst onder de 30 minuten

Podiumplaats voor Edwin Wissema (rechts)

Verslag van de 4e Jutberg Trail in Dieren

Andre Bleumink en Eric Hoogerbrug

De Jutbergtrail in Dieren is een geweldig mooie trailrun met verschillende afstanden. Mooie gelegenheid om met een aantal clubgenoten naar Dieren af te reizen en lekker door de bossen en de heuvels te rennen. Vol goede moed had ik me een tijd geleden ingeschreven voor de 30,4 km. Drie weken na de Taunus Ultra trail zou dat een mooie test zijn om te zien hoe de pootjes er weer onder stonden. Helaas had ik geen rekening gehouden met een stevige verkoudheid die me ruim een week stevig parten speelde en daarna nog wat nakwakkelde. Maar het leek er op dat ik net genoeg hersteld was om de trail uit te lopen. Voor de start was het erg gezellig in de kantine en de kleedkamers. Met een temperatuur net boven het vriespunt was dat niet gek. Een beetje mist maakte het nog kouder. Voor de lopers geen probleem, maar voor de vele vrijwilligers zou het een koude dag in het bos worden. Tien minuten voor de start van de 30 en de 21 km begon het startvak zoetjes vol te lopen. Je kon wel merken dat het aantal deelnemers weer groter was dan het jaar daarvoor.

Vol goede moed vertrokken Eric, Henrie, Niek en ik aan de 30 kilometer. Een grote groep was het waarin we liepen. Geklets aan alle kanten en een kleurrijk lint aan lopers die door het bos liepen. De rust die we zo lekker vinden was ver te zoeken. Maar na een korte sanitaire stop liep de grote meute een eindje voor ons en hadden we daar geen last meer van. Niek was na een paar kilometer al bij ons weg, die liep zo gemakkelijk. Na de eerste 10 km begon Henrie het lastig te krijgen, hij had gewoon zijn dag niet. Eric en ik besloten het ook maar even rustig aan te doen. Het was nog een heel stuk en Henrie komt meestal wel over een dip heen. Hoewel ik blij was dat ik voldoende lucht had na mijn verkoudheid voelden mijn bovenbenen niet top. De bevroren ondergrond met allerlei hobbels en bobbels maakten het lopen er niet makkelijk op. Relaxed lopen was er niet bij als je je enkels heel wilde houden. We besloten de Jutbergtrail gewoon uit te lopen als een stevige duurtraining. Dat we op een gegeven moment de splitsing met de korte afstand  toch de lange kozen was een morele overwinning.

Het parcours was mooi. Lekker heuvelop, heuvelaf. Niet te steil, mooie rollende downhills. Eigenlijk perfect voor ons, maar het goede gevoel kwam niet meer terug. Na 20 km werd het meer een strijd tegen onszelf. Niet alleen Henrie, we hadden het alle drie moeilijk. Een echte teamdip dus. Maar toch ging het gesprek eigenlijk nooit over opgeven. We gingen het afmaken, we hadden immers geen blessure of zo. Op enig moment werden we door één van de vele vriendelijke vrijwilligers de goede kant op gestuurd, aangezien er een aantal pijlen waren weggehaald. Tot op dat moment hadden we nog geen enkel moment hoeven twijfelen. Helaas bleken er veel lopers een flink stuk verkeerd gelopen te zijn. Toch erg jammer altijd dat er mensen zijn die daar plezier aan hebben.

Zoals wel vaker zat ook bij de Jutbergtrail het venijn in de staart. Ik kon er deze keer niet echt meer om lachen. Mijn hamstrings stonden strak als gitaarsnaren maar de technische klimmetjes konden daar alleen nog maar valse tonen uit krijgen. Het was duidelijk dat de Taunus Ultra nog niet  helemaal verteerd was. Afdalen ging echter nog wel, dus na ieder naar klimmetje kon ik even weer ontspannen naar beneden. Henrie en Eric waren er niet veel beter aan toe, maar af en toe haalden we iemand in die het nog zwaarder had. Dat gaf dan toch stiekem weer een positieve boost. Eenmaal over de streep konden we een pak koekjes in ontvangst nemen en kregen we bovendien een lekkere bak erwtensoep in de kantine. Daar werd je weer mens van. De douche spoelde de rest van de ellende van ons af en al snel gingen de grappen weer heen en weer. Hoewel het niet de fijne loop was geworden die we ons van tevoren voorgesteld hadden, we waren toch maar weer gefinisht. Een stevige mentale training was het zeker. De fysieke ongemakjes verdwijnen met wat rust wel weer.

Aan de organisatie lag het in ieder geval niet, nog niet vaak zoveel vrijwilligers in het bos gezien. En de routepijlen die weg waren gehaald, dat was al weer opgelost toen wij langs kwamen. Perfect geregeld en vriendelijke mensen overal. Onze clubmaatjes hadden een fijnere run dan wij, volgens hun enthousiaste verhalen tenminste.

Andre Bleumink