Afstand is geen bezwaar voor Brinkman en Robbe

Dirk-Jan Robbe en Wim Brinkman

Zo eind december, als de top 2000 weer op radio 2 is te horen, is het ook tijd om eens de balans op te maken wat betreft het hardlopen. En dan speciaal de hardloopwedstrijden met mijn hardloop vriend Dirk-Jan Robbe. Al ruim voor de Corona periode liepen wij veel samen, bijna elke zaterdagmorgen was het wel raak. Of een rondje in Aalten maar meestal in Groenlo. Hierna koffie of thee drinken, alle problemen van de wereld de revue laten passeren en vaak met onze oplossingen  komen. Tijdens de lock down werd het samen lopen juist intensiever, want 1,5 a 2 meter afstand was voor ons makkelijk te doen.

De jaren hierna veel wedstrijdjes samen gelopen, waarbij niet altijd naar de afstand op deze wedstrijden werd gekeken. Voor 5 kilometer hardlopen soms 2 uur in de auto zitten was geen uitzondering. Maar tijdens deze ritjes hadden dan ook mooi tijd om alles weer bij te praten. Maar toen kwam het voorjaar van 2024 en wij (Jeanet en ondergetekende) hadden besloten, dat wij dichter bij onze (klein)kinderen wilden gaan wonen in Zwolle. Niet Zwolle bij Groenlo maar Zwolle in Overijssel. Maar wat zou dit gaan betekenen voor het wekelijkse hardlooprondje met Dirk-Jan? Zwolle-Groenlo of vice versa, is iets dat je niet elke zaterdagmorgen even doet.

Maar gelukkig was Dirk-Jan hier vanaf het begin erg duidelijk in, de verhuizing mocht niet ten koste gaan van onze vriendschap en het hardlopen. En nu een heel jaar verder de balans eens opgemaakt van wat het jaar 2025 ons nu werkelijk heeft gebracht? Wat is er werkelijk van terecht gekomen? Veel hardloopwedstrijden hebben we toch nog samen gelopen. Was het niet in de Achterhoek dan wel in de omgeving van Zwolle of zelfs in Duitsland. Van trails tot gewoon 5 kilometer wedstrijden, van alles kwam voorbij. In de bloedhitte van Haldern, omdat in Nederland alles was afgelast, of door de modder van de Haarlebergtrail.

Soms samen met hardloop icoon Gerrit Dijkslag, soms samen met Liesbeth, een collega van Dirk-Jan, maar altijd was het gezellig en de moeite waard. In totaal hebben we14 wedstrijden gelopen en ook nog een aantal keren samen een duurloop gemaakt. Terug kijkend op dit jaar ben ik erg blij met mijn vriend Dirk-Jan. Zeker niet alleen om het samen hardlopen maar vooral omdat afstand bij vriendschap geen probleem hoeft te zijn en dat is best bijzonder. Hopelijk wordt 2026 ook weer een mooi hardloop jaar en kunnen we nog vele wedstrijden samen aan de start verschijnen. En ik ga er van uit dat Lars, de zoon van Dirk-Jan, die ondertussen al iets besmet is met het hardloop virus, ook soms van de partij zal zijn. Vanuit Zwolle wensen wij iedereen een goed maar vooral gezond en sportief 2026 toe.

Groeten Wim Brinkman

Wim Brinkmans eerste maanden in Zwolle - deel 3

Wim Brinkman in het rode shirt

De verbazing over hardloopwedstrijdjes

Het is al weer een tijdje geleden dat ik jullie op de hoogte heb gehouden van mijn hardloop avonturen in Zwolle. Het hardlopen gaat nog steeds goed en ik leer steeds meer verschillende routes kennen rond Zwolle, maar ook op de Veluwe of rond Dalfsen en Ommen. Wat zijn er toch prachtige plekken in de natuur om heerlijk te kunnen rond draven. Maar nu wil ik jullie toch ook even op de hoogte brengen van een andere kant van het hardlopen namelijk de wedstrijdjes. Zoals vele al weten mag ik graag wedstrijden lopen in het weekend. Eerder vaak met Dirk-Jan maar gezien de afstand is dit nu wat minder geworden. Maar de andere kant is, dat ik nu veel nieuwe wedstrijden leer kennen.

De afgelopen periode heb ik verschillende wedstrijden gelopen zoals de 4EM van Staphorst (samen met Dirk-Jan ), de Oranjeloop in Nieuwleusden, den Alerdinckloop in Laag Zuthem en de Stadshagenrun in Zwolle. Hier in Zwolle en omgeving (ik reken dan ongeveer 20 km) zijn er vele hardloopwedstrijden en nu het cross seizoen begint is er elk weekend wel ergens een loopje. De Sallandcross competitie telt alleen al 10 wedstrijden en dan heb je ook nog de Vechtdalcross en de IJssel Deltacross competitie. Maar ook nog veel ‘losse’ loopjes of crossen.

Aan de keuze zal het zeker niet liggen, maar er is een ander probleem. Veel wedstrijden zitten al zeer snel vol. Zo was er afgelopen week de Stadshagenrun, gewoon op zaterdagmiddag een jeugdloop en een 5 en 10 km loop door de woonwijk van Stadshagen. Gelukkig had ik mij op tijd ingeschreven, want tot mijn verbazing stonden er zaterdagmiddag in totaal 1600 deelnemers aan de start. Begin september was op een woensdagavond de Berkumloop met 1500 deelnemers en op zondag 1 december zit de Sint Nicolaasloop met 1000 deelnemers nu al vol. Jullie snappen al dat ik dit zo niet gewend was. Ik heb mij nu al moeten aanpassen om mij direct bij wedstrijden in te schrijven, zodra de inschrijving open gaat. Bij de crosses valt het wel mee, maar is voor inschrijving wel nodig en kun je er niet op vertrouwen dat het op de dag zelf nog kan.

Gelukkig kent men in Zwolle ook een ander hardloop evenement, namelijk de Parkrun (www.parkrun.co.nl). Dit is nu juist het tegenovergestelde van bovenstaande wedstrijden. De Parkrun is over komen waaien uit Engeland, waar je elk weekend in verschillende parken wel een wedstrijdje hebt. In Zwolle kun je elke zaterdagmorgen verzamelen in het Wezenlandenpark. Hier is een route uitgezet van 5 km (3 rondjes). Om precies 9.00 uur geeft iemand het startsein en je gaat. De route staat keurig aangegeven, maar je moet wel opletten op andere gebruikers van het park. Het is niet echt een wedstrijd, ieder loopt voor zich zelf. Je moet je éénmalig aanmelden bij de site en hierna krijg je een barcode per mail toegestuurd. Deze barcode is persoonsgebonden en je kan er over de hele wereld mee terecht bij alle Parkruns. Bij de finish wordt jouw tijd gescand en voor je thuis bent heb je al een mail gekregen met je eindtijd. En het mooie van dit alles is dat het ook nog gratis is. Dus heb ik geen wedstrijd in het weekend, maar wil toch even mijn snelheid testen, dan is dit een mooi alternatief. Ik kom al lopers tegen die als doel hebben om zo veel mogelijk verschillende parkruns te lopen. Maar dat doel heb ik echter nog niet.

Groetjes Wim Brinkman

Ps. Ik zie bijna geen AVA’70 lopers meer bij wedstrijden, behalve Gerrit Dijkslag dan. Of lees ik hier niets meer over?  Toch jammer, was zo mooi jaren geleden met een bus vol AVA’70 leden naar de Diepe Hel Holterbergloop.

Wim Brinkmans eerste maanden in Zwolle - deel 2

Eén van de routes die Wim in Zwolle gelopen heeft!

Zo als velen van jullie weten, zijn we half mei verhuisd van het vertrouwde Aalten naar Zwolle. In het begin was ik erg druk met het verhuizen  en om alles een beetje naar onze zin te maken. Maar tussendoor heb ik ook wel geprobeerd om zo nu en dan een stukje te gaan hardlopen. Al viel dat best tegen om nu alleen te lopen, jaren lang heb ik minimaal 1 x per week samen met Dirk-Jan Robbe gelopen, soms in Aalten maar meestal in Groenlo. En dan gezellig na afloop wat drinken en even alle wereldproblemen onder een vergrootglas leggen. Gelukkig blijft het samen lopen zo nu en dan er nog steeds inzitten.

Maar het onbekende is meestal ook wel spannend en leuk, maar kan soms ook oer vervelend zijn. Via Google Maps en Komoot heb ik regelmatig gekeken naar mooie routes en deze ook wel gevonden. Maar er zijn hier wel een paar extra obstakels waar je als hardloper rekening mee moet houden. Zo wonen wij vrij dicht bij de IJssel maar wil je naar de overkant, bv richting Hattem, dan moet je wel eerst bij de brug komen en dat betekend dan dat je al zo 5 a 6 km verder bent. Dan over de IJssel nog een route lopen en dezelfde weg terug betekend al snel een duurloop van 20 km. Ook heb je hier te maken met de autosnelwegen A50 en A28, gemakkelijk als je ergens snel naar toe wilt, maar als hardloper soms een extra obstakel.

Maar gelukkig zijn er ook mooie voordelen hier. Zo is de stad Zwolle waarschijnlijk de meest fietsvriendelijke stad van Nederland. Overal de mooiste fietspaden en ook overal heb je voorrang op auto’s en iedereen houdt er zich ook netjes aan (zo ver ik tot nu toe heb gemerkt). Ook het lopen op de dijk langs de IJssel is gewoon heerlijk, altijd wel wat wind, prachtige vergezichten en heel veel vogelsoorten.

Ben er onder tussen wel achter wat mijn favoriete looprondjes zijn. Eén richting door de Engelse Werk en het Spoolderbos. Dit is een mooie bosgebied, met vele mooie bospaadjes aan de rand van Zwolle en aan de IJssel. Maar ook de route via de Hasselterdijk langs het Zwarte water richting het Westerveldsebos en dan langs de Wijde AA  is prachtig om te lopen. Soms is het echter ook wel leuk om dwars door de stad te lopen, langs de Peperbus onder de Sassenpoort door en dan via het museum de Fundatie door het park Wezenlanden langs De Librije (helaas nog dicht voor een kopje koffie) en dan via Poppodium Hedon weer richting huis. Wat dat betreft is Zwolle een mooie oude Hanzestad met mooie gebouwen en oude grachten. Ik kijk nu al uit naar de kerstbomen tocht door deze mooi stad. Maar die zal ik dan zelf maar moet regelen en lopen, het Glazenhuis staat hier dan ook komend jaar.

Wat betreft hardloopwedstrijden zijn er genoeg hier, alleen je moet op tijd inschrijven want ik ben er al wel achter dat ze snel vol zitten. Ik heb ondertussen de Halve Marathon van Zwolle gelopen, de Vechtdaltrail in Ommen en de Westerholterun. Deze laatste loop was naast ons huis en speciaal hier voor kwam mijn loopmaatje Dirk-Jan op deze vrijdagavond naar Zwolle. Voor de komende tijd staat de 4 EM van Staphorst nog op het programma, de Stadshagenrun, de Stoppelloop in Raalte en het Plinq loopfestijn in Dalfsen,wat  tevens het afscheid van Henk Borgmeijer als wedstrijd omroeper zal zijn. Allemaal loopjes die ik nog nooit heb gedaan, wat ook wel eens weer leuk is.

Ondertussen heb ik mij aangesloten bij een hardloopgroep in Zwolle. Want samen lopen is toch gezelliger, je ziet andere dingen en je leert weer andere trainings- ideeën. Maar gelukkig is de beleving bij iedereen het zelfde namelijk lekker bewegen.

Hardloopgroeten uit Zwolle

Wim Brinkman.

Wim Brinkmans eerste weken in Zwolle - deel 1

Wim Brinkman en Frank Futselaar

De afgelopen periode ben ik weinig aan het hardlopen toegekomen, het was meer dozen inpakken, dozen uitpakken en vooral veel sjouwen. Maar ondertussen begint alles een beetje op de plek te komen en begint het huis in Zwolle al aardig ons stekkie te worden. Toen hardloop vriend Dirk-Jan, samen met zijn vrouw Melanie en dochter, de vrijdag na Hemelvaart op bezoek waren en hun weer richting Achterhoek gingen, nam ik het besluit om na het weekend de hardloopschoenen weer eens aan te gaan doen.

Op maandagmorgen rond een uur of zeven sta ik aan het begin van mijn eerste duurloop in Zwolle. Omdat ik nog niet alle paadjes ken, heb ik van te voren even op Komoot gekeken en besluit richting het park Engelse werk en Hattem te lopen. Onderweg kwam ik via de monumentale sluis Katerveer uit bij de brug over de  IJssel naar Hattem. Van daar uit weer terug naar huis. De eerste 13 km zaten er op. Woensdagavond de volgende duurloop, dit keer over de dijk langs de IJssel richting Kampen, ook veel wielrenners hadden deze route in gedachten, maar met wederzijds respect voor elkaar, kan iedereen genieten van de mooie omgeving. Ondertussen ook maar ingeschreven bij vereniging Loopsport Zwolle om een aantal keren mee te lopen. (www.loopsportzwolle.nl)

‘s Avonds las ik op facebook dat er vrijdagmorgen een clinic werd georganiseerd door Craft sportkleding voor de Halve Marathon van Zwolle. Tussen 8.00 en 10.00 uur kon men zich melden op het Lubeckplein voor deelname. Omdat mij dit wel aanspraak en ik de Halve Marathon ook weer ga lopen, was ik al vroeg op en melde mij keurig bij de stand van Craft. Hier kon je hardloopschoen uitzoeken om te proberen en kreeg iedereen een gratis shirt. Omdat ik mijn gele AVA’70 shirt aan had wat blijkbaar opviel, kwam ik al snel in gesprek met Frank Futselaar, die hier ook was omdat Craft zijn sponsor is. Even gehad over Rotterdam en of hij al weer goed was herstelt en wat zijn verdere plannen waren. Ik heb hem geadviseerd om op 1 juni in Aalten te lopen bij de Gerard Tebroke Memorialloop. Was even afwachten of hij werd geselecteerd voor de E.K. anders wordt het Aalten.

Na een duurloop van 10 km over het parcours van de halve marathon, dwars door de stad (heeft ook wel wat) terug op het Lubeckplein, waar broodjes, koffie en frisdrank voor ons klaar stonden. Al met al een goede eerste hardloop week in Zwolle, en hopelijk volgen er nog velen.

Sportieve groet Wim Brinkman

Uitslagen van de 21e Halve Marathon van Zwolle

Wim Brinkman

Op zaterdagavond 10 juni 2023 was het weer zover, het gezelligste hardloopfestival van Nederland werd weer gelopen. Samen met ongeveer 10.000 atleten in het avondzonnetje lopen door de historische binnenstad van Zwolle. Van scholier tot wereldtopper, van recreant tot doorgewinterde hardloper, in Zwolle is iedereen van de partij, waaronder enkele Aaltenaren.

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

4 Engelse Mijl: Hilde Brinkman 38:00 minuten

Halve Marathon: Roy Mengerink 1:40:08, Wim Brinkman 1:47:39, Jurgen van Eerden 1:56:35, Geraldien Ormel 2:03:00, Franklin Kuijntjes 2:10:26

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de Halve Marathon van Zwolle

Wim Brinkman

Zaterdag 11 juni 2022 stond weer het gezelligste hardloopfestival van Nederland op het programma. Zo’n 10.000 atleten liepen in het avondzonnetje door de historische binnenstad van Zwolle. Van scholier tot wereldtopper, van recreant tot doorgewinterde hardloper, in Zwolle was iedereen van de partij! AVA’70 lid Wim Brinkman liep naar een mooie tijd van 1:44:11 uur op de halve Marathon en werd daarmee 6^e in zijn leeftijdsklasse.

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Verslag van de 11e Stadshagenrun in Zwolle

Sven en Wim

Al een lange tijd was mij grote wens om samen met mijn kleinzoon Sven een keer een hardloopwedstrijd te gaan lopen. Ik denk de wens van elke opa of oma, samen een wedstrijd met je kleinkinderen. Sven had al eens met zijn moeder een ‘bubblerun’ gelopen en dat was hem goed bevallen en smaakte naar meer. Maar ja er moet ook gezwommen en gevoetbald worden, dus iets plannen was nog niet zo makkelijk. Maar vanmorgen was het dan zo ver, wij moesten er wel vroeg voor naar Zwolle maar dat maar op de koop toe genomen.

Aangekomen bij het winkelcentrum van Stadshagen, een vrij nieuwe wijk in Zwolle, was het al een drukte van belang. Het bleek nl dat er bijna 2000 lopers mee deden op de verschillende afstanden, wat ik wel erg veel vond. Sven moest als een van de eersten aan de start, nl jongens 6/7 jaar 800 meter. Nu is Sven nog maar 5 jaar, maar gelukkig mocht hij gewoon mee rennen. Al zijn trainingen hadden een goed effect op zijn wedstrijd want er werd niet gewandeld en met een keurige eindtijd van 4.02 minuten een trotse loper en een zeker trotse opa.

Na de 5 kilometer, was het tijd voor de 10 kilometer. Hier had ik mij voor opgegeven, het is een mooie voorbereiding voor de Diepe Hel Holterbergloop volgende week zondag. Twee keer een rondje van 5 kilometer, langs de IJssel en verder door de woonwijk. Overal keurig afgezet met veel verkeersregelaars en vooral geen wind en een heerlijk zonnetje. Daarbij was het een graad of 15, wat wil men nog meer. Ik heb heerlijk gelopen en er zat bijna geen verschil tussen de twee rondes. Eindtijd 43.08 minuten.

De laatste 100 meters voor  de finish zag ik Jeanet, samen met Hilde en mijn 2 kleinkinderen staan, en natuurlijk moest Sven het laatste stuk samen met zijn opa naar de finish lopen. Een geweldig gevoel. Ik hoop dat we in de toekomst nog vaker samen kunnen lopen en ik hoop echt dat hij in de toekomst, mij er van alle kanten uitloopt. Dan zal ik met trots terug denken aan deze morgen in Stadshagen in Zwolle.

Wim Brinkman

Sven loopt het laatste stuk samen met zijn opa naar de finish 

Uitslagen van de halve marathon van Zwolle

vlnr Wim Brinkman, Gerrit-Jan Jansen en Marloes Wensink

William Wanjiku wint Zwolse Halve Marathon 

De Zwolse Halve Marathon is gewonnen door de William Wanjiku. De Keniaan kwam in een tijd van 1.01.31 solo over de streep in de Zwolse binnenstad. Bij de vrouwen was de winst voor Fancy Chemutai. De Keniaanse had 1.09.38 nodig voor haar zegetocht.

Uitslagen AVA'70 leden: Gerrit-Jan Jansen 1:37:41, Wim Brinkman 1:39:58, Nathalie Demkes 1:46:57 en Marloes Wensink 1:55:49

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Hattem: Stadje, uiterwaarden en bossen

Wild op Landgoed Molecaten

Na een weekendje darten kijken in Zwolle, zijn we op maandagmorgen vanuit ons Bed and breakfast in Hattemerbroek doorgereden naar Hattem. Hier hebben we een mooie wandeling gemaakt. We vertrokken uit het oude centrum, met stadspoort, gezellig marktplein en stadsmuur met stenen kikkerorkest. Daarna zijn we door de uiterwaarden, over een prachtig dijkpad langs de Wiessenberger Kolk, naar de bossen van het enorme, prachtige Landgoed Flip-Hul gewandeld. 

Daarna over prachtige boswegen, grassige karresporen en stille bospaadjes naar Landgoed Molecaten. Dit landgoed staat bol van de afwisseling: bossen met diepe sprengen, grazige weides, een groot landhuis en een heuse watermolen met herberg. Door een groenstrook langs de nieuwbouw van Hattem en door het oude centrum via het marktplein kwamen we weer op ons vertrekpunt aan.

Klik op de link voor de route

Zwolse Halve Marathon in vijf dagen vol

Deelnemers aan de halve marathon van 8 juni 2013

De deelnemerslimiet van 4.000 hardlopers voor de achttiende Scania Zwolse Halve Marathon is - in minder dan vijf dagen tijd - bereikt. Nooit eerder zat het hoofdonderdeel van het Zwolse hardloopfestijn zo snel vol. Inschrijven voor de Wavin 4 Engelse Mijlen is nog wel mogelijk via www.halvemarathonzwolle.nl. Aan de kortste afstand kunnen zaterdag 9 juni 2018 maximaal 4.500 hardlopers meedoen.

De groei van de Scania Zwolse Halve Marathon lijkt onstuitbaar. In totaal doen er zaterdag 9 juni 2018 zo’n 8.500 deelnemers mee aan de loop van ruim 21 kilometer en de 4 Engelse Mijlen. De populariteit van het loopfestijn lijkt ieder jaar te groeien. Echter moet er - om de veiligheid te waarborgen - natuurlijk altijd rekening worden gehouden met een limiet. Voor wat betreft de Wavin 4 Engelse Mijlen is inschrijven nog mogelijk. Voor de halve marathon werkt de organisatie niet met een wacht-/reservelijst. 

Kijk voor meer info over de Scania Zwolse Halve Marathon op www.halvemarathonzwolle.nl

Aankondiging van de Blind Run Stadshagen in Zwolle

Lynn Zweers uit Wehl organiseert voor haar opleiding orthopedagogiek de Blind Run Stadshagen in Zwolle

Kan jij je maatje blind vertrouwen? Durf jij op zaterdag 3 maart om 11.30 uur de uitdaging aan te gaan? Geef je dan nu op voor de Blind Run in Stadshagen Zwolle! Wij staan voor gelijke kansen voor ieder kind om met plezier in beweging te kunnen zijn. Daarom slaan we samen met de vereniging Bartiméus Sonneheerdt de handen ineen voor betere sportvoorzieningen voor blinde en slechtziende kinderen.

Lopen doe je samen: de één geblinddoekt, de ander kan zien en samen leggen jullie zo veel mogelijk kilometers af. Loop samen met je vrouw, man, buurvrouw, oom, tante, dochter, vriendin, oma of opa, want alles mag en niks is te gek. Het enige wat je als deelnemer hoeft te doen is, gratis, een actiepagina aanmaken in het team Blind Run Stadshagen. Klik op de button ik wil in dit team om je aan te melden. Vervolgens ontvangen jullie een mail met verdere info over de grote dag. 

Uiteraard zijn we niet alleen op zoek naar lopers, want elke bijdrage wordt gewaardeerd! Bijdragen kan als deelnemer, sponsor van een deelnemer, toeschouwer of vrijwilliger. Samen halen we hand in hand geld op om de kinderen te steunen!

Klik voor meer informatie op onderstaande link

hoe werkt het?

start je actie

doneer nu

site organisatie

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 177

Apeldoorn Gelders-Overijsselse Cross - 8 december 2007

Een mens doet domme dingen

Als je met je zatte ballen denkt dat je net zo hard kunt fietsen als Tom Dumoulin is al vrij pijnlijk, als je vervolgens ook nog de sloot in fietst en een paar ribben kneust is ronduit gênant. Zo gezegd zo gedaan. Een mens doet domme dingen.

De keren dat ik tegen beter weten in aan de start van een hardloopwedstrijd heb gestaan, zijn niet meer op twee handen te tellen. Ik herinner me een crosswedstrijd in Apeldoorn, een jaar of tien geleden. De hele week had ik met koorts in bed gelegen. Vier dagen lang kreeg ik geen hap door mijn keel en ik geloof dat ik alleen aan vocht al 6 kilo was verloren. Dit weerhield mij er echter niet van om ‘gewoon’ aan het crossje deel te nemen. De ochtend van de wedstrijd was ik zo slap als drie uitgewrongen vaatdoeken. Ik liep met een sok in mijn mond door het huis om het geluid van hoesten te dempen. Pa en ma moesten natuurlijk ook denken dat ik weer de oude was. De wedstrijd werd, niet geheel verrassend, een fiasco. Puur uit gif duwde ik de jurytafel omver. Een lieve vrijwilliger van een jaar of 13 bood mij uit medelijden een mandarijntje aan. Zonder na te denken smeed ik het aangeboden stuk fruit het bos in. “Pleur op met die nep sinaasappel” snauw ik haar nog toe. Dit tot verdriet van de piepjonge vrijwilliger. Een mens doet gekke dingen.

Na een avondje doorhalen in Café de Driesprong leek het mij wel leuk om deel te nemen aan de tien Engelse mijl in Eibergen. Mama deed ook mee, net als veel van haar hardloopmaatjes. Als die c-lopertjes dat kunnen, doe ik dat ook wel effetjes. Gemakshalve sloeg ik het ontbijt maar over, want de shoarma van de avond daarvoor zat nog zo vast als een huis. Na een kilometer of tien sloeg in Eibergen het noodlot toe: hongerklop! Ik zag de wereld aan voor een doedelzak. Dat gun je niemand! Nou ja, bijna niemand... Gelukkig kon ik bij een toeschouwer nog een blikje cola uit de handen grijpen. Kruipend bereikte ik de eindstreep. De stoere praat – dat doe ik ook wel effetjes – was er wel af. Een mens doet domme dingen.

Afgelopen weekend, tijdens de halve marathon van Zwolle, was het niet anders. De hele week had ik al gruwelijk last van de ribben. Bij de Grachtenloop wilde ik het lichaam even testen. De klap op het stuur van begin die week was nog duidelijk merkbaar. Iedere stap was gevoelig. Als ik de eindstreep bereik, met stekende pijnen in het lijf, vertel ik iedereen dat ik wel weer aardig hersteld ben. In Zwolle ben ik weer zo fris als een hoentje garandeer ik ze. Op het moment dat ik ‘mister positivo’ uithang, weet ik zelf donders goed dat het niks gaat worden. Een half uurtje voor de halve marathon aanvangt, doe ik nog een poging tot een warming-up. De pijn is volgens mij alleen maar erger geworden. Gelukkig hebben Roy Mengerink en Hugo Rensink ook geen zin in een uitgebreide voorbereiding, dus ik kan het moment van lijden nog even uitstellen. Als we worden weggeschoten hoop ik nog even dat de adrenaline medicinaal werkt. Deze ijdele hoop wordt na de eerste kilometer de kop ingedrukt. Bij een kleine afdaling in een viaduct is het alsof er drie man met een moker op mijn borstkas rammen, een onprettig gevoel kan ik u zeggen. Na zeven kilometer is het klaar en ik trek mijn startnummer in één ruk van mijn shirt. Tien minuten later speld ik hem weer op, ik probeer het nog een keer maar na dertig meter weet ik genoeg, dit is een kansloze missie. “Gekneusde ribben? Oh dat kan wel acht weken duren”, hoor ik het EHBO-meneertje nog zeggen…. Een mens doet domme dingen.

Verslag van de 17e Halve Marathon van Zwolle

De Slag om Zwolle

Nadat ik van meerdere personen en dan met name van Wim Brinkman ten gehore krijg dat de Halve Marathon van Zwolle zo bijzonder moet zijn, besluit ik mij in februari hiervoor in te schrijven. Op facebook plaats ik een bericht dat ik voor een PR ga, dus er zullen nog veel trainingskilometers gemaakt moeten worden. In de aanloop naar de Zwolse Halve ondervind ik echter hinder van enkele lichte blessures. Liesklachten en later ook nog eens hamstringklachten spelen me parten waardoor ik niet echt veel km kan maken. In de afgelopen weken bounce ik dan ook als een jojo op en neer met het idee om mijn startbewijs maar in de aanbieding te doen. Na een bezoek aan de masseur besluit ik dat de “2^ePinksterdag trainingsloop” en de training van de B-groep de dag erna als ultieme test zullen fungeren. Aangezien deze trainingen redelijk goed verlopen en ook het veelvuldig insmeren en masseren met allerhande smeermiddelen effect lijkt te hebben, besluit ik woensdags om er gewoon voor te gaan. We zien wel waar het schip strandt. En anders loop je hem toch gewoon voor de fun, als gezellig trainingsloopje, spiegel ik me zelf voor. Maar ja, ik ken mezelf ook wel weer goed genoeg om te weten dat ik, als ik eenmaal aan de start van een wedstrijd sta, ook wil knallen.

Ja, en dan is het zaterdag de 10^e juni. Aan het ontbijt zegt Mirande tegen de meiden: “Het is vandaag D-day voor papa!” De jongste kijkt me met grote ogen aan en vraagt wat dit betekent. Na enige uitleg komen bij mij ook weer de vraagtekens hoe ik de wedstrijd die avond in zal gaan. Maar goed, tegen 17.00 uur word ik opgehaald door Wim Brinkman, die zijn vrouw Jeanet zowel als chauffeur als supporter heeft meegenomen. Na het oppikken van Henk Lammers, nog zo’n ervaringsdeskundige, rijden we door naar het AVA terrein waar Tonny Baten en Wouter Raben ons al staan op te wachten. Nadat ook Roy Mengerink, Erwin Wamelink en Frank Roos zijn gearriveerd kunnen we aan ons herenuitje beginnen. De toeristische route naar Zwolle verloopt niet zonder slag of stoot. Bij Lichtenvoorde wordt de wegomleiding niet goed aangegeven en als we bij Lievelde ook weer worden omgeleid is Jeanet blijkbaar zo van slag dat ze al spookrijdend de weg richting Groenlo opdraait! Na snel rechtsomkeert gemaakt te hebben, vervolgen we onze weg naar Zwolle waarbij we het ene na het andere gehucht passeren. Eenmaal in Zwolle vraagt Frank Roos me welke strategie ik heb en na enig denkwerk antwoord ik: “Lopen”. Kun je misschien nog iets meer details geven vraagt hij vervolgens. Oké dan en ik antwoord glimlachend: “Blieven lopen”. Vlak voor de start komen we ook nog de alom bekende Dirk Vreman tegen die op zijn motor, of zoals hij het zelf zegt ‘de stoomfiets’, de weg naar Zwolle heeft afgelegd. Na het maken van de gebruikelijke groepsfoto, die voor Geert Wevers’ weblog natuurlijk niet mag ontbreken, vervolgen we onze weg naar het startvak. En dan is het 20.15 uur en valt het startschot. Samen met Frank loop ik de 1^e kilometers gelijk op waarbij het zo druk is op het parcours dat het lastig wegkomen is. We moeten ons een slag in de rondte werken om al slalommend onze weg te vervolgen. Na zo’n 7 km zien we Erwin Wamelink langs het parcours staan en even denken we dat hij als witte Keniaan na het verrichten van haaswerk voor de topatleten even een rustmomentje pakt maar niets is minder waar. Hij blijkt helaas vanwege een ribblessure de Slag om Zwolle te moeten staken.

Na zo’n 8 km begint bij mij de hamstring wat te steken waardoor ik het tempo iets moet laten zakken en ik Frank langzaamaan als een geel stipje in de verte zie verdwijnen. Vanaf km 13 voelen m’n benen al zwaar aan en ik besef dat de geringe trainingskm me parten gaan spelen. Op karakter blijf ik hardlopen zoals ik ook tegen Frank had gezegd: Blieven lopen! Opgezweept door het vele publiek, de muziekbandjes, slagwerkers en dj’s onderweg is het toch ook echt genieten! De organisatie heeft met het aantrekken van o.a. “De Knotse Knetters” en “’t Is maar wat je gewend bent” alles uit de kast gehaald om ook muzikaal wat neer te zetten. En dan is daar de finish! Met m’n eindtijd van 1.38.29 heb ik dan wel net geen PR gelopen maar gezien de omstandigheden ben ik dik tevreden. Vlak na de finish tref ik ook Frank, Roy, Wim en Wouter, die allen een prima wedstrijd hebben gelopen. Ja, wat te denken van Wouter Raben, die nog geen 3 weken geleden de Marathon van Leiden heeft gelopen. Klasse prestatie om dan nu alweer een halve marathon in zo’n strakke eindtijd van 1.38.32 te lopen. Helaas heeft niet alleen Erwin Wamelink zijn strijd vroegtijdig moeten staken, ook Dirk Vreman heeft vanwege knieklachten de slag na 13 km opgegeven. Gelukkig lopen Henk en Tonny wel beiden naar tevredenheid hun halve en na een welverdiende douche willen we onze terugreis naar Aalten inzetten. Helaas is voor onze chauffeur Jeanet de slag om Zwolle nog niet gestreden want de achterlichten van de auto blijken het niet te doen, waarna ze onder politiebegeleiding naar het ophaalpunt van Hogeschool Windesheim wordt gebracht. Na het vervangen van de zekering door een lieftallige ANWB man, die gelukkig snel ter plekke is, kunnen we dan toch onze terugreis aanvangen. Jeanette is echter zo opgelucht dat ze de ANWB man bijna wil bespringen maar Wim is zo alert en rap, dat hij dit nog net weet te voorkomen…. Gelukkig verloopt de rest van de terugreis voorspoedig en zijn we rond 0.45 uur weer thuis. Al met al een zeer geslaagde Slag om Zwolle!

Sportieve groet, Gerrit-Jan Jansen

Video van de 17e Halve Marathon van Zwolle

Sfeerverslag van de Halve Marathon, de video is gemaakt door Sportief Zwolle.

Uitslagen van de 17e Halve Marathon van Zwolle

van links naar rechts staand: Erwin Wamelink, Tonny Baten, Wouter Raben, Dirk Vreman, zittend: Gerrit-Jan Jansen, Wim Brinkman, Henk Lammers, Roy Mengerink en Frank Roos

Uitslagen AVA'70 leden:

Roy Mengerink 1:30:30, Frank Roos 1:33:32, Wim Brinkman 1:35:43, Gerrit-Jan Jansen 1:38:29, Wouter Raben 1:38:32, Tonny Baten 1:51:13, Henk Lammers 2:03:48, Erwin Wamelink dnf en Dirk Vreman dnf.

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Foto's en uitslagen van de Eindejaarsloop in Zwolle

Alien van Dalfsen (727) en Rinske de Ridder (710)

Klik op de link voor de foto's van Gerrit Schuitema

fotoalbum

site Gerrit Schuitema

uitslagen

site organisatie

Albert Mussche (817), Erwin Kreule (825) en Michiel Huzen (802) uit Nieuwleusen

Foto's van de 4e Tien Mijl van Zwolle-Zuid

Engelse Mijlenloop Zwolle-Zuid

Klik op de link voor de foto's van Harmke Schuitema

fotoalbum

site Gerrit Schuitema

uitslagen

site organisatie

Foto's en uitslagen van de 2e Marathon van Zwolle

Winnaar Björn van Eekeren , met achter hem de nummer twee Martijn Schakelaar

Poppe en Eggink winnen op duo-marathon

De Zwolse atleten René Poppe en Frank Eggink hebben zondagmiddag als duo de tweede editie van de Marathon Zwolle op hun naam gezet. De twee deden over de klassieke afstand 2 uur, 38 minuten en 8 seconden, waarmee ze de concurrentie dik tien minuten voorbleven. BB-loper Martijn Schakelaar liep de marathon individueel in 2:49:19 en eindigde daarmee knap als tweede, achter winnaar Bjorn van Ekeren van de Zwolse atletiekvereniging PEC 1910: 2:47:58.

Vorig jaar, tijdens de eerste editie, werd de duo-marathon nog gewonnen in een tijd van 2:43:01, maar afgelopen week liet de organisatie al weten dat Poppe en Eggink van plan waren om die tijd te verbeteren. Dit lukte de twee Zwollenaren ruimschoots, uiteindelijk liepen ze bijna vijf minuten sneller dan de winnende tijd van vorig jaar. Beide heren liepen een halve marathon (een parcours over 21,0975 kilometer), waarop René Poppe het snelst bleek. Hij legde de ruim 21 kilometer af in 1:18:27, nadat kompaan Frank Eggink 1:19:41 over het eerste gedeelte had gedaan. Hiermee bleven zij de duo’s Jerry Schutte/Erik Kuijer en Martin Neijensteijn/Gerard Lugtenberg voor, die respectievelijk als tweede en derde eindigden. 

Op de individuele marathon was er eveneens Zwols succes. BB-loper Martijn Schakelaar kon bij de heren lange tijd samen met Bjorn van Ekeren lopen, maar moest de uiteindelijke winnaar na 29 kilometer toch laten gaan. Vervolgens liep de Zwollenaar zijn race op goede wijze uit en finsihte in 2:49:19, waarmee hij beslag legde op de zilveren medaille. Bij de vrouwen was Angelique Poppe - net als vorig jaar - de gevierde vrouw, zij was in 2:28:27 verreweg het snelst. De nummers twee en drie eindigden in de vrouwenrace een dikke tien minuten achter de Zwolse, waardoor het in huize Poppe zondag dubbel feest was (bron)

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

fotoalbum

Uitslagen:

marathon

duo-marathon

site organisatie

Rene Poppe, winnaar duo-marathon

Zwolle Halve Marathon 21,1 km - 1:44:44 - 23e plaats M50

Wim Brinkman, Geert Wevers en Henk Lammers

Afgelopen woensdag belt Evertina Jansen me op met de vraag of ik haar startnummer wil hebben van de vier Engelse Mijl in Zwolle, ze was zelf geblesseerd geraakt en kon daarom niet mee doen. Nu heb ik in het verleden al verschillende positieve verhalen van clubgenoten over deze wedstrijd gehoord en het lijkt me leuk om mee te doen. Ook weet ik dat Wim Brinkman, Henk Lammers en Tracy Jewell hier de halve marathon willen gaan lopen. De dag voor de wedstrijd krijg ik van Wim nog een telefoontje dat Tracey ook niet in staat is om te lopen en haar startnummer dus ook vrij komt. Nu heb ik ineens de mogelijkheid om nog te kiezen tussen een 6,4 of 21,1 kilometer en op zaterdagmiddag besluit ik om aan de halve marathon mee te gaan doen. Deze afstand heb ik voor het laatst  in wedstrijdverband in september 1993 in Warnsveld gelopen, bijna 20 jaar geleden!

Bij het ophalen van de startnummers kan je een polsbandje krijgen met de vijf kilometer tijden van de eindtijd die je wil gaan lopen. Ik heb bewust de lat niet te hoog gelegd en een eindtijd van precies twee uur opgegeven, ook met de gedachte dat ik onderweg wil genieten van de vele muziekbands en de fantastische sfeer die daar rond het parcours moet hangen. Henk Lammers laat even later een tijd van 1:55 uur op het polsbandje noteren en ik kan dus mooi een eind met hem mee lopen.

De start om 19.15 uur van de vier Engelse Mijl is een fantastisch gezicht. Man man, wat een deelname en er lijkt geen eind aan te komen. Nadat we Wim's dochter Hilde met haar vriendinnen voorbij zien komen is het klokslag 20.15 uur onze beurt. Het warmlopen schiet er vanavond bij in maar dat is met zo'n groot deelnemersveld op zich geen probleem omdat je in het begin van de wedstrijd bijna niet weg komt.

Af en toe is het even goed kijken waar Henk loopt en de meeste kilometers gaan erg gemakkelijk en komen net boven de vijf minuten. Het loopt voortreffelijk en ook Henk heeft vandaag goede benen. Na de 11e kilometer raak ik Henk, door een sanitaire stop, kwijt en besluit ik om alleen verder te gaan. Ik durf zelfs wat te versnellen al zijn we net over de helft van de wedstrijd. De volgende kilometers gaan allemaal tussen de 4.30 en 4.50 minuten en opeens zie ik iemand van AV Archeus uit Winterswijk lopen. Sport verbroederd al gauw en ongeveer acht kilometer lopen we samen verder. Het blijkt om Dirk Nijmeijer te gaan en na de wedstrijd bedanken we elkaar voor de steun die we onderweg aan elkaar hebben gehad. 

Aan de finish staat Wim me al op te wachten en hij heeft een prima wedstrijd (1:33:10) gelopen. Ik ben blij dat hij een droge handdoek voor me heeft want het nat bezwete lichaam koelt nu wel erg snel af. Henk komt ook bijzonder tevreden in 1:48:48 over de meet en na een heerlijke douche in het plaatselijke zwembad besluiten we om in Wezep nog even naar een cafetaria te gaan. Het blijkt dat alles hier om 23:00 uur dicht gaat en we zijn natuurlijk net een kwartiertje te laat. Dan maar even naar een mac drive want onze magen beginnen aardig te knorren. Rond 00:45 uur zijn we weer thuis en hebben we er een geweldige avond opzitten. Toch is een halve marathon lopen wel iets anders dan een 5 kilometer maar na 20 jaar is het me geweldig mee gevallen.

Hilde Brinkman (midden) met haar twee vriendinnen

Video van de 13e Halve Marathon van Zwolle

Drukte in de binnenstad van Zwolle. Duizenden belangstellenden waren op het Zwolse halve marathon festival afgekomen, dat ook dit jaar weer garant stond voor feest bij zowel de deelnemers als de toeschouwers. Om kwart over zeven vertrokken de naar schatting 4500 deelnemers aan de Wavin 4 Engelse mijlen vanaf de Koggelaan.

Schaatser Michel Mulder nam een uur later het startschot van de halve marathon voor zijn rekening. Aan de Zwolse halve marathon zijn drie goede doelen gekoppeld, waaronder ook Stichting hospice Zwolle. De stichting zamelt geld in voor de bouw van een woonvoorziening voor mensen in de laatste fase van hun leven. 

De Keniaan Edwin Kiptoo kwam als eerste over de streep, de topatleet had daarvoor 1 uur, 1 minuut en 19 seconden nodig. Snelste Zwollenaar was net als vorig jaar Arne Mulder, hij kwam met 1 uur negen minuten en 31 seconden over de streep, een nieuw persoonlijk record.