's-Heerenberg Rondje Montferland

25 atleten liepen het rondje mee

Bijna ieder jaar loop ik, enkele weken voorafgaand aan de Montferland Run in 's-Heerenberg, het rondje een keer als training. Dit jaar waren we maar liefst met 25 atleten en een voorfietser/fotograaf aanwezig. 

Via de kerkdorpen Stokkum, Beek en Zeddam was iedereen na anderhalf uur terug in het centrum van 's-Heerenberg, de snelste groep zelfs ruim een kwartier eerder. Na afloop was er nog even een gezellige nazit in café de Snor.

Klik op de link voor de foto's van Wim Brinkman

fotoalbum

Evelien Hillen met haar Rotterdamse vriendin, Janneke van der Cruijsen

Montferlandse Toppen route in 's-Heerenberg - deel 1

Op de top van de Kale Jacob

De Montferlandse Toppen Wandelroute is een lange afstand route in het oostelijk deel van Gelderland. Met een lengte van 42,2 kilometer worden achttien Montferlandse toppen met elkaar verbonden. Het grootste gedeelte van de route loopt via de toppen in Nederland, maar een klein deel voert ook door het Duitse privé bosgedeelte van een Eltense boseigenaar. Je kunt door middel van de knooppunten de route makkelijk korter of langer maken. De gehele route wordt met borden gemarkeerd en kan in beide richtingen gelopen worden. Op de diverse toppen wordt door middel van QR codes of bordjes met tekst, leuke wetenswaardigheden over het gebied vertelt. De toppen hebben allemaal een eigen naam en een eigen verhaal.

Ik ben zelf van plan om de route in drie keer te gaan hardlopen.

-deel 1: Noordelijke gedeelte, 11.6 km, toppen 2 t/m 7

-deel 2: Midden gedeelte, 16.4 km, toppen 1, 8, 9, 17 en 18

-deel 3: Zuidelijke gedeelte, 16.7 km, toppen 10 t/m 16

De temperatuur is rond het vriespunt als ik op parkeerplaats Kustersland aan de Oude Eltenseweg begin aan het noordelijkste gedeelte van mijn Montferlandse Toppenroute. Ik steek meteen de Beekseweg over en loop in de richting van Zeddam. De bekende plaatselijke molen staat te pronken op de Paosbult (Top 2 +37 m. NAP). Waarom deze heuvel zo genoemd wordt is niet met zekerheid te zeggen, maar men vermoed dat ze in vroegere tijden gebruikt is om met Pasen paasvuren te ontsteken om de kou van de aflopende winter te verjagen. De Paosbult is ook de plek waar het Zeddamse oorlogsmonument staat.

Net voor de kerk sla ik linksaf om even later het Bergherbos in te lopen. Het is even klimmen naar de heuvel Groot Beekermark (Top 3 +86 m. NAP), dat een verwijzing is naar een zogenaamde marke, een stuk landbouwgrond of bosgebied dat een gezamenlijk eigendom was van meerdere boeren en burgers van een bepaalde buurtschap. De marken vinden hun ontstaan in de middeleeuwen. De eigenaren regelden onderling wie welke grond van het perceel tot zijn beschikking kreeg. Het recht om de grond te gebruiken was door vererving door te geven op een volgende generatie en zo was er weinig tot geen ruimte voor mogelijke nieuwe eigenaren.

De grond is wat bevroren en het is soms goed kijken waar ik mijn voeten neer zet, als ik de hoogste top van het Montferland beklim. De herkomst van de naam De Hettenheuvel (Top 4 +92 m. NAP) is niet geheel zeker: de meest voor de hand liggende verklaring is natuurlijk een link naar de vele herten die van oorsprong in het gebied voorkwamen, maar de naam zou ook kunnen refereren aan de Germaanse godin Hertha, die vergelijkbaar is met Moeder Aarde.

De zon laat zich steeds meer zien als ik beloond wordt met een prachtig uitzicht op de Kale Jacob (Top 5 + 80 m. NAP), bij velen wel bekent van de heuveltrainingen. Een flank van deze heuvel is namelijk 'kaal', een deel van het bos is weggekapt en vervangen door heide, waardoor een vrij uitzicht op de Veluwezoom en de Posbank is ontstaan. De kerktoren van de stad Doesburg en de vuilverbrandingsoven bij Duiven zijn de meest herkenbare punten in het landschap. Waar de naam Jacob naar verwijst is onbekend.

Als ik ruim over de helft van mijn route ben doemt De Keurvorstenheuvel (Top 6 +71 m. NAP) voor mijn neus op. Over de naamgeving ervan is niet veel met zekerheid bekend, maar men kan er van uit gaan dat dit stuk bos eigendom is geweest van één van de Duitse Keurvorsten die ondermeer in Kleef zitting hadden. Als ik deze gepasseerd ben steek ik voor de tweede keer de weg van Zeddam naar Beek over en kom ik bij de laatste heuvel van vandaag.

De Rijsberg (Top 7 +70 m. NAP) is een heuvel langs de Vossenweg in Beek. De volksmond zegt dat hier vroeger een brandstapel werd opgericht voor terechtstellingen van hen die tot de vuurdood veroordeeld waren. Rijs is naast een oud woord voor takkenbos, ook een verwijzing naar een vuurplaats. Het zal pure toeval zijn maar even later meen ik twee schoten te horen. Als ik onderaan de heuvel ben zie ik een jager lopen die snel zijn jachtgeweer op de motorkap van zijn auto legt als ik er aan kom. Het loopt gelukkig allemaal goed af en we groeten elkaar vriendelijk.

Het eerste gedeelte van mijn Montferlandse Toppenroute zit er op. Ik wil proberen om dit jaar ook deel 2 en 3 te gaan lopen, want het is wel een erg prachtige omgeving om wat rond te slenteren. De kaart die ik in de zak van mijn trainingsjack had zitten, heb ik niet nodig gehad. Het staat allemaal prima aangegeven en de route kan dus ook prima op een mooie zondagmiddag gewandeld worden!

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Klik hier voor een routekaart van de Montferlandse Toppen Wandelroute

De molen op de Paosbult en de kerk van Zeddam

Mooie lucht boven dit verre dorpsgezicht

Het informatiebord van de Montferlandse Toppenroute

Montferlandse Toppen route

Andre Bleumink en Rik Delsing

Het Montferland is een prachtig gebied op de grens van Achterhoek en Liemers. De restanten van een stuwwal die aan het eind van de ijstijd achterbleef levert een bosrijk heuvelgebied op dat doorsneden wordt door paden en paadjes. Ik kom er dan ook graag om een paar uur te trailen. Onlangs hoorde ik van het bestaan van een nieuwe meerdaagse wandelroute. De Montferlandse Toppen Route voert in 34 km over 18 toppen stond er in de beschrijving die ik op Internet vond. De route is zo uitgepijld dat deze in beide richtingen te lopen is en de bijbehorende kaart gaf aan dat het in ieder geval een route met een heleboel potentie was.

Alles bij elkaar genoeg redenen om een keer een poging te doen om de hele route ineens hardlopend af te leggen. Zaterdag 21 augustus moest het gebeuren. Trailmaatjes Rik en Rob leek het ook mooi en zo stonden we om 9:00 ’s morgens op de parkeerplaats van ’t Peeske in Beek. Rugzak met eten en drinken mee en voor de zekerheid een printje van de routekaart. Het weer was lekker, hoewel er wel kans op een buitje was. Tijd om de paden op te gaan.

We gingen de route kloksgewijs lopen zodat we het zwaarste gebied eerst zouden krijgen en het einde wat makkelijker zou zijn. Voor Rob en mij was het de eerste 30 plusser sinds onze bergavonturen in juni/juli  en Rik had al niet meer zo ver gelopen sinds mei. Gelukkig bevat de route ook een aantal mogelijkheden tot afsnijden via een soort knooppuntenroute, maar we hielden vast aan de hele route. In een rustig tempo gingen we dan ook op pad, ondertussen kletsend over van alles en nog wat.

De route bleek meteen al heel erg duidelijk en de kaart kon eigenlijk de hele route wel weggestopt blijven. De route slingerde via allerlei mooie paden en paadjes door het bos en we vermaakten ons prima. De eerste heuvels waren niet kinderachtig voor Nederlandse begrippen, namen als Hettenheuvel en Kale Jacob boezemen menig (asfalt)loper ontzag in.  We overwonnen ze met redelijk gemak en voor we het wisten liepen we Zeddam al binnen (en ook meteen weer uit) Snel weer het bos in en op weg naar ’s Heerenberg.

Doordat het een wandelroute is kom je door verschillende plaatsjes waar de vermoeide wandelaar een koffie met appelgebak kan nuttigen. Je kunt de route dus ook in verschillende plaatsen beginnen. Voor trailers zijn die plaatsjes alleen iets om zo snel mogelijk doorheen te komen op weg naar het volgende bospaadje, maar toch waren er best mooie dingen te zien zoals de molen in Zeddam en Huize Bergh in ’s Heerenberg. In de Plantage werden er allerlei voorbereidingen getroffen voor een groots kindergebeuren. Kaboutercafé, Heksenbeautysalon, alles werd uit de kast getrokken om ons af te leiden, maar wij renden vrolijk verder naar het volgende bos.

Als volgende stond een lus door Duitsland op de kaart. Een beetje een tegenvaller dat deze lus voor meer dan de helft verhard is, terwijl je zo mooi door het bos zou kunnen rennen. Als je niet persé de wandelroute wilt volgen zou ik deze lus gewoon overslaan. In deze lus zit echter wel de klim van Elten naar Hoch Elten, een flinke kuitenbijter, maar een mooie uitdaging voor de heuvelrenners. Aan het eind van dit lusje begon de energie dan ook wat minder te worden, maar de moraal was nog steeds hoog.

Een flinke pijnscheut in mijn rechterknie leek echter roet in het eten te gaan gooien. Ik stond ineens helemaal geparkeerd, maar na een beetje draaien en rekken kon ik toch weer verder rennen (hoewel wel een stuk rustiger). De laatste kilometers waren relatief vlak, maar er waren toch nog een paar toppen verstopt om de laatste krachten uit te putten. Toch stonden we nog vrij plotseling ineens weer bij het begin van de route. De 34 km die in de beschrijving stonden waren er volgens mijn Garmin maar 32,4 te zijn. Kniesoor die daar op let natuurlijk als je alles bij elkaar net geen 3:45 onderweg bent geweest….

Ik ben benieuwd wie als eerste deze uitdaging oppakt, ruimte genoeg om dit record te verbreken zou ik zeggen. Een half uur tot een uur kan er zeker nog wel af, maar in ons tempo kun je wel volop genieten van de prachtige natuur.

De routekaart staat hier: http://tinyurl.com/pwawnew

Voor de GPS track kun je hier terecht: http://connect.garmin.com/activity/368038418

Foto’s van Rob staan hier: http://tinyurl.com/kvb8dba 

André Bleumink

Rob Roelofsen

Rondje Montferland Run

De deelnemers met van links naar rechts Herman te Lindert, Inez Balke, Andre Balke, Roel Zweden, Niek Heijink, Paul Stortelder, Geert Wevers, Marco van Rijs, Linda Prinsen, Martin Hengevelt en Yvette Heusinkveld. Op de hurken Ingrid van Zolingen, Peter Kroesen  en Linda de Vries

Vanmorgen zijn we met veertien personen begonnen aan de 15 kilometer van een rondje Montferland. We hebben door het heuvelachtige landschap van het Montferlandse bos gelopen en onderweg de dorpen Stokkum, Beek en Zeddam aangedaan. Vier personen zijn net voor de Peeskes bult afgeslagen en kwamen hiermee aan 10,5 kilometer. 

Door het soms wat stormachtige weer was het een echte herfstklassieker! Ruim binnen de anderhalf uur werd de 15 kilometer afgelegd. Een aantal atleten staat volgende week aan de start van de Montferland Run en heeft er dus een goede generale opzitten.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Zicht op Beek

Rondje Montferland Run in 's-Heerenberg

van links naar rechts Andre Balke, Geert Wevers, Rob Berkelder, Marco van Rijs en Roelie Somsen, de eerste 10 kilometer zitten er net op

Vanmorgen om 8.15 uur zijn we bij de Hamelandbaan van AVA'70 met zes personen vertrokken voor een rondje Montferland Run. Vijf atleten die de 15 kilometer als hardlooptraining gebruikten en Inez die ons op de fiets begeleide.

Toen we om klokslag 9.00 uur in 's-Heerenberg starten was het nog best fris maar wel ideaal loopweer. Na 1 uur en 28 minuten zat het erop en hebben we ons in cafe de Snor nog even tegoed gedaan aan een kop heerlijke koffie met voor sommigen een gebakje erbij om de calorieën weer aan te vullen. We hebben weer een mooie invulling aan de zondagmorgen gegeven.

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

Inez Balke, in het centrum van 's-Heerenberg

Training rondje Montferland

Samen met Rob, net na het lopen van de route

Tot aan het begin van het weekend heb ik getwijfeld om mee te doen aan de Scharenborg Crossloop in Lichtenvoorde of een mooie duurloop te gaan maken. Zaterdag kon ik namenlijk niet mee doen aan de 3dNb Cross in Aalten. Aangezien de wedstrijden de laatste tijd niet lekker gaan heb ik gekozen om het rondje van de Montferland Run te gaan lopen. Na mijn late oproep op dit web-log reageerde Rob Berkelder nog en samen reden we om 8.45 uur naar ‘s-Heerenberg. Onderweg hebben de ruitenwissers van de auto bijna niet stil gestaan maar bij aankomst wordt het droog en is het heerlijk en vrij warm loopweer.

Ruim een kilometer na het begin lopen we door het dorp Stokkum, gelegen aan de voet van de Hulzenberg en na de lus van drie kilometer komt al vrij snel de eerste echte beklimming van de Peeskesbult in zicht. Direct na het vijf kilometerpunt moet een hoogte van 42 meter overwonnen worden in de richting van Beek. Onderweg komen we grote groepen atleten en veel individuele lopers tegen, waarvan denk ik de meesten over twee weken aan de start zullen staan van de Montferland Run. Na het enige zandpad op de route en een tweede uitdagende beklimming volgt een afdaling waarna we bij het verlaten van het bos een prachtig uitzicht hebben over het glooiende landschap van het Montferland en de korenmolen van Zeddam. Rob gooit er onderweg nog een paar kleine versnellingen uit waarna hij mij bovenop de bult weer op staat te wachten.

Even later slaan we bij de rotonde in Zeddam rechtsaf naar de Drieheuvelenweg met enkele korte en pittige klimmetjes. Dit is het stuk waar ik het in de wedstrijd altijd het moeilijkste heb maar vandaag valt het wel mee. Als we ‘s-Heerenberg weer inlopen moet er nog één bultje beklommen worden en dan volgt er in de laatste kilometer alleen maar een mooie lange afdaling. Net binnen de 1 uur en 20 minuten hebben we onze 15 kilometer er op zitten.

De route van de Montferland Run  

Parcoursverkenning van de Montferlandrun

Op de foto onder andere Floor Perquin, Geert Wevers, Ingrid van Zolingen en Mark Berendsen

In de afgelopen week kreeg ik een mailtje met de vraag of ik vandaag pacer wilde zijn bij de parcoursverkenning van de MontferlandRun. Dit houdt in dat ik een groepje atleten moet begeleiden naar een tijd van 1 uur en 25 minuten (5,40 min/km). Het lijkt me leuk om hieraan mee te werken.

Even na half negen zijn Ingrid van Zolingen, Gerrit Dijkslag en ik al in ‘s-Heerenberg. Het is er nog vrij rustig en de marktlieden zijn hun kraampjes voor die dag al aan het opbouwen. Langzamerhand komen er steeds meer atleten en precies om 9.00 uur starten we met onze training. De atleten zijn verdeeld in vier groepen en lopen een tempo van 12 km/u – 10,5 km/u en 9 km/u. op de 15 kilometer en één groep verkent het parcours van de 7,5 kilometer.

Vanuit de historische binnenstad van ‘s-Heerenberg voert de weg als eerste door het dorp Stokkum gelegen aan de voet van de Hulzenberg. Gerrit loopt in de snelste groep terwijl Ingrid met mij meeloopt. Nadat we de lus van drie kilometer hebben gehad lopen we al vrij snel naar de eerste echte beklimming de Peeskesbult. Direct na het vijf kilometerpunt moet een hoogte van 42 meter overwonnen worden richting Beek. Sommigen uit de groep vinden het tempo iets te laag en lopen langzaam wat van de groep weg, terwijl anderen moeite hebben om er bij te blijven. We komen verschillende bekenden tegen (Dinand, Dimitri, Hans, Els) en na het zandpad volgt een tweede uitdagende beklimming, gevolgd door een lange afdaling. Bij het verlaten van het bos volgt een prachtig uitzicht over het glooiende landschap van het Montferland en de korenmolen van Zeddam. Daarna gaat het via de Drieheuvelenweg met enkele korte en pittige klimmetjes richting de afdaling van de laatste snelle kilometer. In een tijd van net onder de 1 uur en 25 minuten komen we over de finish. Ik heb mijn taak volbracht en ben slechts enkele seconden sneller dan de tijd waar ik voor gevraagd werd.

Na afloop van de parcoursverkenning hebben we met een aantal atleten nog even nagepraat en wat gedronken in het plaatselijke cafe de Snor.

enkele foto’s

foto’s Dick Leseman

site MontferlandRun

Gerrit Dijkslag, Ingrid van Zolingen en Geert Wevers (vlnr) na afloop van de parcoursverkenning

Training in Zeddam

Gerrit Dijkslag, Geert Wevers, Dimitri Stefas en zijn dochtertje

Dimitri Stefas heeft de stille wens om zelf een keer een hardloopwedstrijd te organiseren. Het parcours heeft hij al helemaal in zijn hoofd zitten en vandaag hebben Gerrit en ik dit samen met Dimitri gelopen.

Het is een erg mooie ronde van drie kilometer in de directe nabijheid van de Zeddamse molen. Er zit eigenlijk van alles in. Je moet een aantal meters klimmen, je loopt over een klinkerweg en over zandpaden. Aan de andere kant kun je als toeschouwer in het gunstigste geval een groot gedeelte van de wedstrijd volgen en ook de atleten onderling kunnen hun concurenten goed in de gaten houden.

Na wat gedachten met elkaar uitgewisseld te hebben over deze wedstrijd, werden we door Dimitri bij hem thuis in Azewijn uitgenodigd om nog wat te komen drinken. Na de 10.000 meter van de vrouwen bij de Olympische Spelen bekeken te hebben, die gewonnen werd door de Ethiopische atlete Tirunesh Dibaba in een prachtige tijd van 29,54 minuten, gingen we weer naar Aalten. Jitske en Dimitri bedankt voor jullie gastvrijheid.