Uitslagen van de 800 meter baanwedstrijd bij AVA'70

Jesse, Age, Gabrielle en Rozemarijn

De eerste baanwedstrijd van dit seizoen kende maar een kleine deelname. Slechts 4 deelnemers deden mee aan de 800 meter.

Uitslagen: 

1.Jesse Hoenderboom 2:36 min

2.Age Eindhoven 2:37 min

3.Gabrielle Bruil 3:13 min

4.Rozemarijn Hoenderboom 3:15 min

Verslag van de Koningsloop in Aalten

Hans Waalder

Hans Waalder koning te rijk in Oranjeloop Aalten

Door Benno Stevering

AALTEN - Door het feestelijk versierde centrum van Aalten werd op woensdag 27 april de jaarlijkse, Oranjeloop gehouden. De burgemeester loste het startschot. Hans Waalder, lid van survivalmaterialen.nl uit Aalten had de langste adem en zette onverschrokken de gehele achtervolging op achterstand. Vanaf kop zette hij de wedstrijd naar zijn hand en won de vijf kilometer in een tijd van 16.35 minuten. ‘’Ik won hier al eerder. Het is een unieke sfeer met zoveel publiek langs het parcours. Na de Koningsloop liggen andere lopen waaronder de middellange survivalrun Harreveld in het Vizier. Mijn tijd in verband met werk en kids ontbreekt om meer wedstrijden te lopen. Dan is het de afgelopen jaren een tandje minder he. Leuk dat mijn 8-jarige zoon Tijn meeliep op de jeugdafstand.’’ Thomas Konings van Archeus uit Winterswijk liep stabiel en stond zijn tweede plek niet meer af en klokte 16.54 minuten, twee tellen voor Stef Grotenhuis van de organiserende vereniging AVA’70. Konings heeft succes met de Verheul souplesse trainingsmethode. Met name ondervond hij in Aalten hinder van de beklimming en het vals plat aan de Prinsenstraat. Dan wordt het hardlopen echt zwaar en treedt verzuring op. Voor hem was Waalder een klasse te groot. 

Bij de vrouwen ging de zege naar Annemarie Arends van AVA’70 in 19.40 minuten. Arends heeft zich voor 2023 de Rotterdam marathon ten doel gesteld. De strijd bij de vrouwen was een spannende. Arends moest aardig toegeven in de slotfase, maar wist clubgenote, triatlete Cindy Brusse voor te blijven die 19.59 minuten op de klokken zette. Ineke Grave voerde in eerste instantie de kop aan maar werd na 2,5 ronde door Arends achterhaald. Grave, lid van AVA’70 realiseerde een derde tijd van 20.17 minuten. Atletiekvereniging AVA’70 kreeg in totaal maar liefst 300 lopers aan de start. Het parcours van de populaire Koningsloop slingerde door de dorpskern van Aalten met vooraf een rondje van 200 meter, vervolgens zes maal een ronde van 800 meter via de Prinsenstraat en Bredevoortsestraatweg met start en finish op de vernieuwde Markt. Onderweg troffen de deelnemers heuveltjes, klinkers, vals plat en het nodige bochtenwerk, alvorens ze de prachtig ingerichte Markt bereikten. Het talrijke publiek bij de finish zorgde voor een geweldige ontvangst van de moegestreden atleten. Harry Striekwold sprak het evenement aaneen.

Annemarie Arentsen

Foto's van de 7e Koningsloop in Aalten - deel 3

De start van de 5 kilometer

Klik op de link voor de foto's van Tim Mengerink

fotoalbum

Feestelijke Koningsloop AVA'70

AVA'70 talent Stef Grotenhuis loopt naar een prachtige derde plek op de 5 kilometer

Na een noodgedwongen afwezigheid van 2 jaar stond de Koningsloop, georganiseerd door AVA`70 i.s.m. OWM Achterhoek gelukkig weer op de wedstrijdkalender. Het werd op woensdag 27 april jl. in alle opzichten een bijzonder feestelijke editie met een record aantal deelnemers, rijen dik publiek op de Markt, ijzersterke prestaties en schitterende weersomstandigheden. AVA`70 had een batterij aan enthousiaste vrijwilligers opgetrommeld om alles in goede banen te leiden en de wedstrijd kende dan eigenlijk ook alleen maar winnaars.

Burgemeester Stapelkamp floot even na half 11 de eerste groep talenten weg voor hun run over 800 meter. Het pittige parcours zorgde na een flitsende start al snel voor een lang lint met lopertjes, die zich door de straten van Aalten slingerde. Het was de jonge Pieter van Dekken die met een prachtige tijd van 2,54 minuten als eerste de finishlijn passeerde en Dirk te Brake nipt voor bleef. De 3^e plek was voor AZSV`er Willem Wevers die daarmee aantoonde, die voetballers wel degelijk kunnen hardlopen. 

Daarna was het de beurt aan de meisjes om hun kunnen te laten zien op de 800 meter. Isa van Den IJssel, lid van de Liemers, bleek na een spannende eindspurt de snelste en werd op de voet gevolgd door Lena ter Haar van AZSV, terwijl  AVA`70-pupil Julia te Lindert de bronzen plek veroverde. De oudere jeugd moest twee keer rond en dat is een heuse krachtsinspanning. Direct na het startschot nestelden zich een aantal AVA-boys aan de kop van het startveld en maakten er een prachtige wedstrijd van. Tim Houwers toonde een uitstekende vorm en trok met een hele snelle tijd van 4,57 minuten de overwinning naar zich toe. Sven Meinen moest heel diep gaan voor de tweede plek, terwijl Thom Berkelder na een geweldige eindspurt de derde plaats voor zich opeiste. Bij de meisjes was het al even spannend, want Kyra Lampio en Evie Scholten waren vrijwel even sterk. Kyra bleek uiteindelijk de sterkste en bleef Evie precies 1 tel voor. De derde plek werd een prooi voor Britt Luimes, die eveneens een prima wedstrijd liep.

Om half 12 was het de beurt aan de Senioren voor hun wedstrijd over 5 kilometer. Het parcours is pittig te noemen met enkele bultjes, klinkerwegen en scherpe bochten, waardoor de verzuring vroeg of laat bij de meeste deelnemers wel voelbaar is. Bij de Heren nam de sterke Aaltense atleet Hans Waalder gelijk bij de start de koppositie in en bouwde zijn voorsprong ronde voor ronde uit. Met een uitstekende tijd van 16,35 minuten werd hij overtuigend winnaar van deze editie. Thomas Konings van Archeus liep een stabiele wedstrijd en finishte fraai als tweede. De derde plek werd verovert door de jonge, talentvolle junior van AVA`70, Stef Grotenhuis, die nog net binnen de 17 minuten over de eindstreep liep. Bij de Dames kleurde het podium helemaal AVA-geel. Annemarie Arentsen kon het snelle begintempo prima volhouden en liet zien over de langste adem te beschikken. Met een prima eindtijd van 19,40 minuten werd ze overtuigend eerste, gevolgd door Cindy Brussé en Ineke Graven.

De organisatie kon na afloop alleen maar heel erg tevreden zijn over het verloop van de 7^e editie van de Koningsloop. Het werd een mooi en sfeervol sportevenement voor jong en oud, met hele sterke prestaties. Het vele publiek langs de het parcours, de aanmoedigingen en het applaus waren naast de medaille een prachtige beloning voor alle atleten! (FR)

Foto's van de 7e Koningsloop in Aalten - deel 2

Mooie strijd in de straten van Aalten

Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen

jeugd

5 kilometer

Verslag van de 7e Koningsloop in Aalten

Hans Monasso

Een vol marktplein, rijen dik langs het parcours. De Aaltense koningsloop doet niet onder voor de Marathon van Rotterdam wat betreft publieke belangstelling. Ook het warmlopen ging al onder gepast enthousiasme. Ik mocht me in het startvak mengen tussen grootheden als Cindy Brussé, Eric Klein Holkenborg, Rinke ter Haar en Maurice Magis. Na de wijze woorden van Rinke op Strava voorzichtig eens geïnformeerd wat Rinke zijn plannen waren. Hij deed wat uitspraken maar zoals een gelouterd politicus zei hij eigenlijk niets buiten dat hij ook als ondergetekende nog wat te lijden had van de gelopen marathon.

Na de start besloot ik het eerste rondje maar eens de rug van Rinke op te zoeken. Dat ging me heel aardig af maar aan het eind van de eerste ronde liet mijn linker veter los. Op het trapje voor Elim gestrikt maar daarmee moest ik hem helaas laten gaan. Eenmaal weer opgestart hoorde ik bij elke bocht de aanmoedigingen voor ene Maurice. Deze hardloopgod zat me dus op hielen maar ik durfde niet om te kijken maar besloot wat extra gas te geven.

Na de derde ronde echode zijn naam al iets verder weg en kon ik het tempo iets laten zakken want de batterij begon aardig leeg te raken. In de laatste ronde kwam Eric Holkenborg mij voorbij gerend. De zeer ervaren hardloper was iets voorzichtiger gestart en plukte daar nu de vruchten van. Gelukkig kon ik in de afdaling van de Landstraat redelijk bij hem aanhaken en op de laatste 50 meter voor de finish met een sprintje nog net voor hem finishen.

Uiteindelijk liep ik onder de 21 minuten. Voor mij een PR. 20:51 officieel. Zou de 5km onder 20 minuten er dan toch nog een keer inzitten? We gaan het zien.

Hans Monasso

Foto's van de 7e Koningsloop in Aalten - deel 1

Het podium van de dames op de 5 kilometer, van links naar rechts Ineke, Annemarie en Cindy

Klik op de link voor de foto's

fotoalbum

.....en het podium bij de heren, van links naar rechts Stef, Hans en Thomas

Uitslagen van de 7e Koningsloop in Aalten

Na 2 jaar is er vandaag weer een Koningsloop gehouden

Klik op de links voor de uitslagen (vanaf 10.30 uur)

800 meter jongens

800 meter meisjes

1600 meter kidsrun

5000 meter prestatieloop

5000 meter rondetijden

site organisatie

Uit de oude doos: Huwelijksaanzoek tijdens Koninginneloop Aalten 2011

Na de aubade vindt traditioneel de Koninginneprestatieloop plaats van Atletiekvereniging AVA'70. Tijdens de 5 kilometer van deze prestatieloop in 2011 verscheen Jaap Oberink aan de start. Alles wees erop dat Jaap was gekomen om gewoon een wedstrijd mee te lopen. Hij stond aan de start van deze prestatieloop met zijn sportkleding die hij vaker draagt tijdens wedstrijden. 

Bij de eerste doorkomst van de 5 km droeg hij echter een ander shirt met de tekst: 'Lieve Mariska". Bij de volgende doorkomsten droeg Jaap telkens andere shirts met de volgende teksten: 'wil je'- 'met mij'- 'trouwen?'. Tenslotte kregen de toeschouwers  in de gaten dat hier iets bijzonders stond te gebeuren. Bij de doorkomst in de laatste ronde vroeg Jaap Oberink zijn Mariska ten huwelijk. En Mariska twijfelde geen moment en zei: 'ja'. (beelden Jan Oberink)

Wetenswaardigheden OWM Koningsloop 2022

De start van de 800 meter jongens in 2019

Wedstrijdinformatie OWM Koningsloop 2022:

Woensdag 27 april vindt de 7^e editie van de OWM Koningsloop 2022 plaats. Enkele belangrijke wetenswaardigheden over deze wedstrijd:

Organisatie:

Atletiekvereniging AVA`70  i.s.m. OWM Achterhoek Verzekeringen

Wedstrijdsponsor:

OWM Achterhoek

Start- en finishlocatie:

De start en finish van alle wedstrijdonderdelen vindt plaats op de Markt in Aalten. Adres: Markt 7, 7121 CS Aalten

Programma:

10.30 uur: Start 800 meter (jongens tot en met 9 jaar), 1 ronde

10.40 uur: Start 800 meter (meisjes tot en met 9 jaar), 1 ronde

10.50 uur: Start 1600 meter ( jongens en meisjes t/m 15 jaar), 2 ronden

11.30 uur: Start 5000 meter, 6 ronden

Parcours:

Het parcours dwars door het centrum van Aalten en kent een lengte van 800 meter. Het wordt gekenmerkt door heuveltjes, klinkers, vals plat en bochten  

Parkeergelegenheid:

Parkeren kan bij de Albert Heijn en activiteitencentrum de Hofnar en verder zijn er diverse parkeerplaatsen aan de rand van het dorp. De afstand naar de startlocatie zal maximaal 500 meter bedragen.

Inschrijving:

De voorinschrijving sluit op dinsdag 26 april om 23.59 uur . Op de wedstrijddag kan er vanaf 09.30 uur worden ingeschreven in het Gemeentehuis van Aalten, dat zich op de Markt bevindt. Het inschrijfgeld voor kinderen tot en met 15 jaar bedraagt 3,50 euro en voor volwassenen 5 euro.

Afhalen startnummers:

De organisatie verzoekt deelnemers om zoveel mogelijk gebruik te maken van de mogelijkheid tot voorinschrijving. Kom op tijd, want er wordt NIET van het tijdsschema afgeweken!

Medische verzorging:

EHBO Aalten

Prijzen:

Voor de nummers 1, 2 en 3 bij alle afstanden zijn bekers beschikbaar. Voor alle prijswinnaars geldt, dat men bij de prijsuitreiking aanwezig moet zijn.

Herinnering:

Alle deelnemers ontvangen bij de finish een medaille.

Uitslagen:

De uitslagen zullen z.s.m. na de wedstrijd worden vermeldt op de site: www.ava70.nl

Algemene voorwaarden:

Deelname aan dit evenement geschiedt op eigen verantwoordelijkheid en risico. De organisatie vrijwaart zich van iedere aansprakelijkheid.

Uitslagen van de Marathon van Enschede

Gerben Heinen, Arja te Brake, Dennis en Janine ter Veldhuis

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren:

10 kilometer: Roel Rusink 41.08, Petra Hoezen 48.40, Dirk Jan Robbe 57.02

Halve Marathon: Patrick Ikink 1:40:05, Gerben Heinen 1:43:58, Dennis ter Veldhuis 1:46:59, Julia Roos 1:47:13, Frank Roos 1:47:13, Henk Mengers 1:47:32, Mike Lelivelt 1:51:42, Arja te Brake 1:55:11, Roel Koskamp 1:55:18, Gabrielle Bruil 1:58:34, Janine ter Veldhuis 2:04:17, Karin Kraaijenbrink 2:04:51, Manon Rutgers 2:12:04.

Marathon: Theo Neerhof 3:55:55

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Frank en Julia Roos

Aankondiging van de 7e Koningsloop in Aalten

Deelnemers aan de editie van 2018

Het feestelijk versierde centrum van Aalten vormt op woensdag 27 april a.s. wederom het decor voor de 7e editie van de OWM-Koningsloop. De organisatie is in handen van AVA`70 . De wedstrijd is populair bij de plaatselijke jeugd, maar ook Aaltense- en regionale lopers en loopsters nemen graag deel aan de run op Koningsdag.

Het parcours van de Koningsloop slingert door de dorpskern van Aalten, met start en finish op de vernieuwde Markt. De deelnemers treffen onderweg heuveltjes, klinkers, vals plat en het nodige bochtenwerk, alvorens ze de prachtig ingerichte Markt bereiken. Het talrijke publiek bij de finish zorgt voor een geweldige ontvangst van de moegestreden atleten.

Het programma luidt als volgt:

10.30 uur: Prestatieloop jongens 800 meter, 4 t/m 9 jaar (1 ronde)

10.40 uur: Prestatieloop meisjes 800 meter, 4 t/m 9 jaar ( 1 ronde)

10.50 uur: Prestatieloop jongens en Meisjes 1600 meter, 10 t/m/ 15 jaar (2 ronden)

11.30 uur: Prestatieloop 5 kilometer (6 rondjes)

Het inschrijfgeld bedraagt voor kinderen tot en met 15 jaar 3,50 euro, terwijl de atleten die deelnemen aan de 5 kilometerwedstrijd 5 euro betalen. De voorinschrijving voor de 7e Koningsloop is vanaf heden geopend.  Het betalen van het inschrijfgeld geschiedt bij het afhalen op de wedstrijddag zelf in het gemeentehuis op de markt in Aalten. Ook op de wedstrijddag zelf, 27 april, kan er worden ingeschreven bij het wedstrijdsecretariaat in het gemeentehuis in Aalten, vanaf 9.30 uur. De organisatie verzoekt lopers en loopsters die willen deelnemen, gebruik te maken van de mogelijkheid van voorinschrijving.

Uiteraard kan elke deelnemer volop genieten van de gratis aanmoedigingen en het applaus van het talrijke publiek en bovendien ligt er bij de finish voor elke deelnemer een medaille klaar!

Klik op de links voor meer informatie

info

inschrijven

deelnemers

site organisatie

Trailtour Teutobürger Wald

Henrie en Andre

Je kunt je natuurlijk net als mijn club maatjes met een hele bus vol naar Rotterdam gaan om daar met duizenden in een startvak te gaan staan, helemaal gefocust op een snelle tijd. Lawaai en drukte aan alle kanten, een bombardement van indrukken. Ik vind het veel fijner om gewoon even lekker terug te gaan naar de basis. Gewoon met een paar loopmaatjes een zelfbedachte route lopen in een mooi gebied. Geen gedoe, geen drukte, gewoon genieten, meer hoeft het niet te zijn. Even helemaal ontsnappen aan de drukte van alledag. Dit weekend was het eindelijk weer eens zo ver.

Henrie had een mooie route verzonnen in het Teutobürger Wald, in een gedeelte waar we nog niet eerder waren geweest. Vanuit Borgholzhausen eerst een route westwaarts en daarna nog een route oostwaarts. Met diverse mogelijkheden tot afkorten of verlengen en natuurlijk een aantal mogelijkheden om koffie of lekkers te halen om voorraden aan te vullen. Helaas vielen er wat deelnemers uit en uiteindelijk vertrokken we met zijn drietjes met Henries nieuwe elektrische auto naar onze oosterburen.

We vertrokken al vroeg en konden zo genieten van de zonsopgang boven een mistig landschap. Tegen de tijd dat we er waren was de mist al opgetrokken en leek het een prachtige dag te gaan worden. We parkeerden midden in het nog uitgestorven dorpje bij een bank met een publieke laadpaal omdat we anders niet meer terug konden komen. Na wat onwennig gepruts met de laadpaal konden we ons gaan focussen op het lopen. De rugzakken gevuld met water en eten, horloges en gps-handhelds met de route opstarten en rustig het dorp uit.

Eenmaal buiten het dorp ging het meteen al heuvelop en dat zette meteen de toon voor de hele dag. Het Teutobürger Wald is een relatief smalle heuvelrug, maar de heuvels in dit gebied zijn toch een stuk hoger dan die we in NL gewend zijn. Ik ben geen geweldige klimmer en Henrie had nog een flinke trainingsachterstand. We kozen dan ook voor de beproefde ‘hike up-run down’ methode. Wouter had duidelijk betere klimbenen, maar die wachtte dan wel weer op ons.

Het voorjaar was echt volop losgebarsten in dit gebied. Overal hoorden we vogels fluiten in het bos. Het felle groen van de nog prille blaadjes kwam in de ochtendzon nog beter tot zijn recht. Witte bloesem van krentenboompjes zorgden voor de afwisseling. Her en der hadden we mooie uitzichten over of kwamen we langs akkers die felgeel kleurden van het koolzaad. En verder was het vooral stil, heel stil in het bos.

De route was gedeeltelijk Hermannsweg en gedeeltelijk zelf bedacht. En waar de Hermannsweg altijd goed onderhouden wordt waren op de overige paden nog heel wat bomen te vinden die laatst met de stormen omgevallen waren. Flinke dikke bomen waren gewoon omvergeblazen. We moesten hierdoor regelmatig even kruipdoor, sluipdoor of een omtrekkende beweging door het bos maken, maar dat maakt het avontuur alleen maar groter natuurlijk.

Op het verste punt van de westelijke lus maakten we gebruik van de mogelijkheid om even een bak koffie te scoren bij een benzinepomp en een korte break in de zon te houden. Hoewel we er nog geen 15 km op hadden zitten hadden we al een kleine 400 hoogtemeters gescoord. Even energie bijtanken was niet verkeerd dus. Helaas bleek de route die we bedacht hadden op dit punt niet meer mogelijk en moesten we een paar kilometer terug over dezelfde route. Afstandmeten.nl is perfect voor het maken van routes, maar niet alle paadjes op Open Street Maps zijn in de praktijk ook nog aanwezig of open. Ook dat hoort erbij.

Inmiddels begon de zon al mooi te klimmen en daarmee kregen we het in het zonnetje en uit de wind best warm. Maar boven op de heuvelrug waar de wind meer invloed had en op gedeeltes waar je in de schaduw liep kon je wel merken dat het nog vroeg in het voorjaar was. De lange mouwen gingen van omlaag naar opgestroopt en weer terug. Zoetjes aan kwamen we ook wat meer wandelaars en mountainbikers tegen op de stukken Hermannsweg, maar daarbuiten kwam je eigenlijk geen kip tegen.

Henrie had inmiddels zijn kruit al wel verschoten en had heuvelop moeite om bij te blijven. Ik hield hem gezelschap omdat ik nog wat energie wilde sparen, maar Wouter vloog nog steeds de heuvels op alsof er geld te verdienen was. Hij had daardoor ook tijd zat om steeds even in het zonnetje uit te rusten. We hadden volgens schatting een eerste ronde van zo’n 30 kilometer met zo’n 1000 hoogtemeters. Maar gaandeweg leek dat niet helemaal te kloppen. Er zouden wat kilometers (en hoogtemeters) bij komen. En dan nog een extra lus van 20 kilometer er bij? Ik begon er een hard hoofd in te krijgen als ik mijn benen zo langzaam leeg voelde lopen op iedere klim.

In de laatste kilometers richting het dorp besloten we deze keer verstandig te zijn, het was goed genoeg. Het alternatief was om nog even lekker in de zon op een terrasje te gaan zitten en dat sprak ons op dat moment enorm aan. We hobbelden de laatste kilometer door het dorpje naar de auto. Op een bankje daar vlakbij in het zonnetje gezeten trokken we droge spullen aan en dronken we wat fris. In de hoek van het pleintje zagen we ineens iemand een deur uitkomen met een lekker ijsje. Er bleek een heerlijk italiaans ijssalonnetje te zitten met een mooi terras, waar we heerlijk in de zon konden genieten van een prachtige ijscoupe. Het voelde echt zo verdiend na vijf uur rondhobbelen door de heuvels.

Andre Bleumink

Hilarische cooling down na 'De Mooiste'

Er werd gekozen voor een samenzijn op neutraal terrein

Het is uiteraard best belangrijk om na een wedstrijd te zorgen voor een goede nazorg. In vaktaal heet dat in de sport een cooling down. Naast het rekken en strekken van spieren en ledematen is zeker ook het aanvullen van vocht aan te raden. Bij het voetbal spreken ze dan over de derde helft, maar hardlopers drinken in de regel alleen isotone sportdrank, water, bietensap of een eiwittenshake. Na een run of een kilometertje of 5 of 10 is dit een aanrader, na een marathon een absolute must. Na “de mooiste” in Rotterdam was dit ook bij de AVA`70-helden duidelijk zichtbaar. Na het Vitenssap en de Dextro, zetten de moegestreden atleten het bij de mobiele kleedkamer al snel op een zuipen. De flessen Duits gerstenat, met of zonder alcohol, waren werkelijk niet aan te slepen. Begrijpelijk natuurlijk, want het gros had een maand of wat geleefd als een monnik of non en behalve af en toe een beetje seks, moet het werkelijk een doodsaaie periode zijn geweest. Alle remmen los dus.... 

De youngsters van het Aaltense gezelschap gingen in Rotjeknor een nachtje flink doorhalen en dat heeft de horeca geweten. De tap bleef prettig stromen en het duurde enige uren, voordat het gezelschap tot rust kwam. Dit moest gaan gebeuren in de kubuswoningen, waar een overnachting was geboekt. Echter, als je met een flinke hijs op goed naar de bouw gaat turen en in het complex rond tolt, komen de muren, deuren en hopelijk ook het bed vanzelf op je af. Aldus geschiede. De oudere garde liet zich met de bus naar de thuisbasis tuffen. De best wel lange zit in combinatie met de geleverde inspanning en een paar potjes bier, bleek voor menigeen een behoorlijke aanslag op de beenspieren en het verdere gestel te zijn. Een enkeling kreeg zelfs in de bus al kramp en schreeuwde zo hard, dat het noodluik al gelijk open vloog. De dappere kilometervreters lieten zich bij het AVA`70-complex tergend langzaam uit de bus zakken. Het was een meer dan kostelijk gezicht voor de meest fitten onder de passagiers en dat waren eigenlijk alleen de toeschouwers. Het uitstappen had verdacht veel weg van de terugkeer van de bewoners van Beth San, die een dagtochtje hebben gehad en uit de bus moeten worden geholpen. 

Afijn, het zou na een aantal uren slaap vast en beter gaan met de motoriek, maar dit bleek maar bij verdomd weinig marathonatleten het geval te zijn. De nachtrust had het lichaam veelal verder de vernieling in geholpen. En waar de één op handen en voeten achterwaarts de trap afkroop, verbleef een ander 3 dagen in quarantaine op de bovenverdieping, omdat alles verrot leek te zijn, op de wenkbrauwen na. Zorgelijke situaties natuurlijk en menigeen vroeg zich bijna huilend af of dit ooit weer goed zou komen. Een marathon zou er in elk geval nooit meer gelopen worden, dat was wel een zekerheidje. Er waren ook best wel enkele positieve uitzonderingen, maar die waren wel heel dik in de minderheid en de vraag was eigenlijk ook direct op hier nou sprake was van stoerdoenerij of dat er tijdens de marathon met de handrem op was gelopen. Beide natuurlijk kwalijke zaken, waar het laatste woord nog niet over gesproken is. Ernstig was natuurlijk de melding dat bij minimaal twee deelnemers sprake was van een dermate donkergekleurde teen en nagel, dat er mogelijk gevreesd moest worden voor blijvende schade of erger. Tuurlijk, je hebt er dan wel 10, maar verlies na een dergelijke krachttoer is toch een slordige beloning. 

Dat de AVA`70-toppers goed getraind waren bleek uit het feit dat er in de loop van de week alweer ras wat grappen werden gemaakt, een enkeling zich hampelend over het complex voortbewoog en het app-verkeer langzaam, maar wel zeker weer op gang kwam. Het was bijna niet voor te stellen, maar krap 5 dagen na de geweldige inspanning werd er al een evaluatiemoment ingelast. De adrenaline zat nu immers nog hoog, het zelfvertrouwen groeide weer met de dag en de mobiliteit kwam ook stilaan terug. Er werd gekozen voor een samenzijn op neutraal terrein en om het allemaal extra feestelijk te maken, werden er wat tapjes geplaatst en trad er zelfs een fijn orkestje op, die de geel-blauwe brigade op een perfecte show trakteerde. Hoe attent is dat? 

Natuurlijk ging men naast het sap ook weer op de gezonde toer met een overvloed aan tomaatjes, kaas, blokjes worst en augurken. De marathonners bleken verdraaid populair, want de halve Markt stond vol om de Aaltense renhelden te huldigen. Absolute blikvanger was een ronde inschrijftafel met een liefelijk roze kleedje, waarop een A4-tje lag met daarop de inschrijvingen voor “de mooiste,” editie 2023. Een vlotte blik op het lijstje leerde al snel, dat ook dat bij voorbaat weer een onvergetelijke marathon van Rotterdam gaat worden. Een enkeling zal hiervoor overigens nog flink aan de bak moeten, maar samen met enthousiaste clubgenoten en de hartverwarmende aanmoedigingen van de AVA`70-aanhang is de finish op de Coolsingel dichterbij dan je denkt. Je hoeft er alleen nog maar naar toe te lopen. (FR) 

Rudi Meinen wint van zichzelf in 'de Mooiste'

Rudi Meinen

Wat maar heel weinig mensen wisten, was het feit dat Rudi Meinen met zichzelf had afgesproken, dat hij pas zou stoppen als voorzitter van AVA`70 als hij de Marathon van Rotterdam zou hebben gelopen, inclusief de finish op de Coolsingel. Omdat de voorjaarseditie van 2021 er werd uitgekegeld door corona, tekende hij als preses voor een jaar bij, met als reden dat zijn werk nog niet helemaal klaar was. Een leugentje achteraf, want de werkelijke reden bleek pas veel later. Het moest dus nu maar gaan gebeuren in het voorjaar van 2022 en de voorbereidingen werden in januari serieus opgestart. Natuurlijk vond de buitenwereld er ook wat van. Wie Rudi immers een beetje kent, weet heel goed hoe hij er na de finish van elk totaal onbelangrijk loopje als bijvoorbeeld de T & F-run bijhangt, maar meestal zelfs ligt. Helemaal naar de kloten loopt de uiterst sympathieke draver zich telkens weer. De verzuring opzoeken is geen probleem, maar Rudi gaat altijd net even een paar flinke stappen verder. Niet aanspreekbaar is hij dan en van enige lichaamskleur is in de verste verte geen sprake.

Deze Rudi Meinen zou serieuze plannen hebben om te starten in de Mooiste? Menigeen had zo zijn vraagtekens, want iedereen kent de beelden van de atleten die waggelend de Coolsingel op komen tollen en ook onze voorzitter zou dit zomaar kunnen overkomen, zo was de gedachte. Moeten wij als club willen, dat onze vereniging op deze wijze in beeld komt? Achter de schermen werd hierover veelvuldig gediscussieerd, maar Rudi was vastberaden en zou zich door niets en niemand laten tegenhouden, dat was wel duidelijk. Hij maakte even een studie van alle clubgenoten die er op de lijst van potentiële deelnemers stonden, om te kijken waar hij het beste kon aansluiten bij de voorbereiding. Gezien zijn staat van dienst en ambitie, zou hij zeker niet voor een laf trainingstempo gaan kiezen en dat bleek ook het geval. Hij zocht de aansluiting bij een stel jonge honden, die hem met warmte en plezier opnamen in hun groupy. Dat de gespierde spijker daarbij meer dan vol aan de bak zou moeten, was een zekerheidje. Alles in de wetenschap, dat de grootste tegenstander bij dit avontuur over de klassieke afstand niemand minder dan hijzelf zou zijn. Immers, als het startschot valt gaat Rudi altijd gelijk tot aan het randje en dat is bij 42 kilometer en 195 meter natuurlijk een levensgevaarlijke strategie……

In de beginfase van het trainingsschema zijn de te lopen afstanden nog best te behappen en Meinen hield vooralsnog dapper stand. Op karakter kon hij dit nog prima bijsloffen en hij had een geheim wapen, dat hem daarnaast extra ondersteuning zou moeten bieden. Rudi was gestart met het eten van kwark. Geen kale witte drab, maar aangevuld met granola. De voorzitter had ergens gelezen dat dit goed was en veel proteïne bevatte, dus in de voorbereiding op een duurprestatie waardevol kan zijn. Een marathon mag daar best toe gerekend worden, dus besloot Rudi hierop vol in te zetten. Er werd een best contract gesloten met Campina voor de levering van het witte goud, zoals hij de kwark zag en daarnaast werd er ook nog een vrachtwagen met de mix van granen, zaden, vezels en gedroogd fruit op de inrit van zijn huis gekieperd. Typisch Rudi natuurlijk. Als hij ergens voor gaat, dan gaat hij er ook vol voor.   

De voorbereiding begon steeds meer vorm te krijgen, zeker toen het aantal kilometers week na week werd opgeschroefd. Terwijl de jonge gasten het tempo prima konden volgen, begon het ranke lijf van de AVA-voorzitter toch wel wat te pruttelen. Het enkelgewricht kraakte en het belemmerde Rudi om lekker door te kunnen trainen. Tot overmaat van ramp kreeg corona hem ook nog te pakken en moest er zelfs noodgedwongen een pauze worden ingelast. Juist op het belangrijkste moment, toen er de allesbeslissende lange 30+ duurlopen op de agenda stonden, moest hij passen. Meinen was werkelijk niet te genieten en zei dagelijks wel 38 keer dat hij de handdoek in de ring wilde gooien. “Ik laat me uitschrijven, want zo wordt het helemaal niets,” Rudi was kats van het padje, maar iedereen in zijn omgeving weet ook, dat opgeven in zijn woordenboek niet voorkomt, dus kreeg hij psychische ondersteuning van zijn trouwe loopmaatjes. Niet dat dit ook maar iets zou helpen, want normaliter blinken deze gasten nou niet bepaald uit door intellectuele uitspraken. En toch….. op de een of andere manier sloeg de gekwetste preses zich door de narigheid heen en stond hij op 10 april aan de start van zijn eerste marathonavontuur. Het bekkie stond gruwelijk strak, toen hij in het startvak stond te popelen voor het vertrek. Het optreden van volkszanger Lee Towers kon hem eigenlijk gestolen worden, maar onder het motto “als we er dan toch zijn” zong de Lintelose bariton uit volle borst mee en veegde vlot nog even het vocht uit zijn ogen. Ja, ja…. ruwe bolster, blanke pit die Rudi!

Het was bijna 10.00 uur, dus de hoogste tijd om te vertrekken. Meinen voelde de juiste spanning op zijn spieren en meldde zich bij de pacer, die 3:20 op zijn vlaggetje had staan. Dan heb je wel lef natuurlijk als je het debuut gaat maken bij de mooiste, maar de gespierde draver durfde het risico aan te gaan. De scheepshoorn klonk en de meute zette zich in beweging. Na een kilometertje op de Erasmusbrug aangekomen, gaf het horloge een doorkomst aan van 4,12 minuten. Rudi raakte in paniek van deze snelle start en wilde de pacer tot de orde roepen. Deze ervaren kilometervreter ging echter onverdroten door en liet zich door Meinen al helemaal niet afremmen. Even een lichte twijfel bij de debutant, die snel besloot zich netjes bij de tempobeul af te melden en zijn eigen plan te trekken. Een hele wijze beslissing, want Rudi liep werkelijk een dijk van een wedstrijd en geheel op eigen kracht.

Na een kleine 26 kilometer passeerde hij het trouwe, enthousiaste en schreeuwende AVA-legioen op de Erasmusbrug. Een kleine glimlach, maar verder alleen een brok concentratie. Geen tijd voor uitbundig gezwaai of flauwe grappen. Nee, het was serious business voor Rudi Meinen, die afstevende op een bliksems knappe tijd bij zijn eerste marathon. Ook de Kralingse Plas, dé scherprechter die bij menigeen het mes in de bovenbenen zet, kreeg Meinen er niet onder. Het slotoffensief was ingezet, er werd nog een overheerlijk gelletje naar binnen gewerkt en met een minimale vertraging in het tempo, ging het richting de Coolsingel. Op meter 678 tot 643 van de finish volgde de laatste AVA`70-adrenalinestoot van zijn fans en met een voortreffelijke eindtijd van 3:24:39 passeerde Rudi de meet. Niet total loss, zoals we van hem gewend zijn, wel gesloopt. Maar zeker ook trots op zijn prestatie, want hij had vooral gewonnen van zichzelf!!  Waarvan acte….. (FR)      

Huzarenstukje te Brake-boys bij ‘de Mooiste’

Mark, Jan, Luuk en Tim te Brake

‘Als we starten, dan finishen we ook!’ 

Het was in feite een droom die uitkwam! Vader Jan zou zo verschrikkelijk graag met zijn drie zoons Luuk, Mark en Tim starten in de marathon van Rotterdam. Samen toewerken naar de mooiste marathon van Nederland en dan ook nog alle vier finishen op de Coolsingel. Er kan natuurlijk onderweg erg veel misgaan bij een dergelijke krachttoer, want een blessure of tegenslag ligt tijdens de wekenlange voorbereiding op de loer. De aanloop naar Nederlands mooiste marathon verliep eigenlijk best wel voorspoedig. Jan had af en toe wat klachtjes, maar hij heeft in het verleden al voor hetere vuren gestaan en de verwachting was dat het met hem wel zou loslopen.

Mark kende een korte maar wel intensieve voorbereiding en liep zich in rap tempo naar een sterke vorm. De focus was gericht op een razendsnelle eindtijd van om en nabij de 2 uur en 30 minuten, maar het liefst daaronder. Youngster Tim pendelde regelmatig van zijn woon- en werkplek Nijmegen naar Aalten om bij de lange duurlopen aan te sluiten. Tussendoor maakte hij ook nog enkele hoogtestages naar Kenia en Oeganda dus zou het met zijn zuurstofhuishouding wel goed moeten zitten. Daarnaast zou een onverwachte temperatuurstijging hem in feite niet kunnen verrassen. Luuk is misschien wel het meest ongeleide projectiel van het kwartet, maar ook hij kende een uitstekende voorbereiding. De goedlachse hovenier deed er best alles voor, maar zocht het ook zeker in de ontspanning. Hij heeft echter al meermalen laten zien, dat hem dit tot grote hoogte kan doen stijgen.

Zondag 10 april was het dan eindelijk raceday en de 4 mannen toonden het nodige zelfvertrouwen. Met een goed gevoel in het lijf en de juiste spanning op de spieren moest het gaan gebeuren. Ze waren klaar voor hun missie! Eerst echter nog even een TV-interview voor de lokale omroep, want de deelname van een vader met zijn 3 zonen aan de marathon van Rotterdam, dat is toch wel heel bijzonder. Direct na het startsignaal kozen ze alle vier snel een lekkere positie en liepen een sterk eerste gedeelte van de wedstrijd. Bij de tweede passage op de Erasmusbrug zit de helft van de wedstrijd er al ruim op, maar het tempo oogde nog uitstekend. De toejuichingen van de AVA`70- supporters beantwoordden ze dankbaar met een glimlach, zwaai of kreet.

Maar elke hardloper weet, dat een marathon pas na de 30e kilometer begint en dat weten de boys van te Brake ook dondersgoed. Bij vader Jan begon het al een klein beetje te piepen en te kraken en later bleek dat dit gevoel ook bij Mark, Tim en Luuk al lichtelijk opspeelde. De Kralingse Plas is op dat moment voor menig deelnemer de scherprechter, want de man met de hamer lijkt zich hier achter elke boom te verschuilen. Het tempo kon, met enige pijn en moeite worden gehandhaafd. Op kilometer 36 kregen de 4 Brakies een geweldige adrenalinestoot, want hier stond (o)pa Jan sr. zijn trotse jongens op te wachten. Het waren 4 keer over prachtige, emotionele momenten die ervoor zorgden dat finishen een absolute must was geworden. Onder het mom “pijn is een emotie en emoties kun je uitschakelen” zwoegden de kerels van te Brake zich richting de Coolsingel.

De verwachting was dat Mark als eerste de feestende finishstraat op zou draven en dat bleek ook het geval. Gemakkelijk ging het niet meer, maar met een schitterende 2:33:36 klokte hij de 109e eindtijd. Dat ook Tim dik onder de 3 uur-grens zou duiken was de wens van de gedachte, maar ondanks bijna kramp in de bovenbenen, lukte dit ruimschoots. De klok stopte voor hem op 2:52:59. Luuk moest en zou zijn eindtijd van de vorige editie in oktober 2021 verbeteren en het moest uit zijn tenen komen. De laatste kilometer lachte hij best gul naar het talrijke publiek, maar wel als een tuinman met kiespijn. Vrijwel gelijktijdig als de toppers Arjen Robben en Erben Wennemars kwam hij moe maar voldaan over de streep. Toen hij erachter kwam, dat het bekendere duo eerder vertrokken was en dus langzamer bleek te zijn, waren de glimlach en vooral de praatjes heel snel terug. Zijn P.R. werd even flink aangescherpt tot 3:09:40.

En dan de nestor, vader Jan.... Vooraf gaf de ervaren rot aan, eigenlijk zenuwachtiger te zijn voor de prestaties van zijn 3 zonen dan voor zijn eigen eindtijd. Het strijdplan was om zo lang mogelijk bij de pacer te blijven, die 3,5 uur als eindtijd op zijn vlaggetje had staan. Echter, al te vroeg merkte hij dat het wel eens een zware dag zou kunnen gaan worden. Net als vele anderen, voelden de bovenbenen al net voorbij de helft van het traject vermoeid aan en dan weet je het wel, als je een rugzak aan marathons hebt. Blijven hardlopen, niet wandelen en positief denken zijn de tips die Jan op die momenten als trainer aan debutanten geeft en nu moest hij ook zelf de daad bij het woord voegen. Met een nog altijd hele puike eindtijd van 3:44:14 liep Jan uiteraard met zijn handelsmerk, een smile op het gezicht, onder het finishdoek door.

Na de wedstrijd was er een hartverwarmende ontmoeting tussen vader Jan en zijn zonen Luuk, Mark en Tim waar veel AVA`70-leden getuige van waren. Het huzarenstukje was voltooid en met hun uitstekende eindtijden bij de Marathon van Rotterdam, horen de te Brake-boys ongetwijfeld tot de snelste families van Nederland op de klassieke afstand van 42 kilometer en 195 meter. Een prestatie waar ze onnoemelijk trots op mogen zijn!!! P.s. Ook zus en tante Lienke startte bij de marathon van Rotterdam. Het in Utrecht woonachtige lid van de te Brake-familie kende een moeizame aanloop maar besloot desondanks te vertrekken, om na 4:15:51 te finishen. Tuurlijk, want ook haar motto is: wanneer ik start, dan finish ik ook. (FR)