 |
| Prachtige 3e plaats Patrick Ikink op NK in Amersfoort |
Dat Avajanen betrokken zijn
bij hun clubgenoten is bij de meesten wel bekend. Dit heb ik tijdens mijn NK
Master avontuur ook maar weer eens van dichtbij ervaren, top ! Ook kreeg ik van
Geert Wevers na de felicitatie de opmerking via WhatsApp “Dat wordt vast een
heel mooi verslag”. Het NK indoor had ik al aan mij voorbij laten gaan, omdat
ik mij zelfs niet echt een uitblinker vind in het schrijven, zoals mijn
technische trainer Erwin Wamelink. Beste Geert, hierbij wil ik het toetsenbord
wel bij de hand nemen en mijn ervaring hierin delen.
Als eerst wil ik mijn personal
coach (Sabine), technische trainers (Erwin Wamelink en Bart Wesselink),
trainers (Theo, Ben en Geert), sportmasseur (Han Tieltjes), alle clubgenoten
van AVA’70 en belangstellenden bedanken voor alle tijd, aanmoedigingen en leuke
reacties om me in deze titanenstrijd naar een bronzen plak te motiveren. Dit
alleen al is geweldig om mee te mogen maken, maar dan is de klus nog niet zo
geklaard. Dit jaar had ik me voorgenomen om me in te schrijven voor meerdere
onderdelen en te kijken hoe dit zou bevallen en of twee dagen focussen en vol
aan de bak wel vol te houden is. Enkele maanden voordat het strijdtoneel los
barst heb ik samen met Erwin en Bart mijn onderdelen en doelen besproken voor
het aankomende NK Masters. Om te beginnen met de 100m
sprint, die ik voor het eerst op het NK wilde gaan lopen. Daarna de 400m horden
die vorig jaar tijdens het NK niet helemaal vlekkeloos verliep. De laatste 10e
horde in mijn laan was een vreemde eend in de bijt ! Waardoor er in totaal 3
mannen op sneuvelden in verschillende finales, waaronder ik zelf. Dit jaar wilde ik dit graag weer recht
zetten, wat toch de nodige angst en spanning met zich meebrengt. Daarnaast
wilde ik de 200m sprint overdoen, die vorig jaar na mijn val op de horden niet
na behoren gelopen kon worden, door de opgelopen liesblessure. Ook stond het
verspringen op mijn uitdagingslijstje.
Met dit goed gevulde programma
ging ik aan de slag. Adviezen inwinnen bij de technische trainers, trainen bij
de A, B, Junioren, persoonlijke trainingen van Erwin en Bart,
Competitiewedstrijden Senioren en zelf trainingen verzinnen, moesten me goed
voorbereid naar het NK leiden. De Beeklaan werd in deze periode meerdere keren
op en afgerend, evenals het autoband slepen. Dat leiden werd na maanden
training steeds meer en meer (pijn) lijden, waardoor ik toch weer gas terug
moest nemen voor rust en herstel. De laatste weken liep ik door overbelasting
met pijnlijke knieën en rug, zodat ik voor het eerst sinds mijn voetbaltijdperk
van eind jaren ’90, contact heb gezocht met sportmasseur Han Tieltjes. Het NK
stond voor de deur en het voelde niet goed. Laat staan dat ik 2 dagen op 4
onderdelen tijdens het NK aan de bak moest. Na enkele behandelingen en tests
met Kinesio Taping Methode moest het gaan gebeuren. Nu was het weer focussen op
“Gereedmaken”, “Op uw plaatsen”, “Klaar” en “Knal(len)”.
Zaterdag 11 juni.
Samen met mijn personal coach
Sabine op naar Altis Atletiekvereniging te Amersfoort voor mijn 2e NK Masters
outdoor wedstrijd. Deze dag stond de 100m sprint op het programma. Eerst 2
series en daarna de finale. Je moet je tijdens een NK altijd ruim van te voren
melden, 1½ uur voor de start met handtekening en tijdstip. Doe je dit niet, dan
mag je niet deelnemen. Gelukkig waren de series s’ middags pas, zodat we rustig
naar Amersfoort konden rijden. De serie verliep goed d.w.z. goed uit de blokken
en bij de eersten over de streep en 10m voor de eindstreep al uitlopen om te
sparen voor de finale. Tijd 13:14 sec. Op naar de finale met een rust van 2 uur
en dan knallen. Zo had ik me dat voorgenomen. Tijdens de finale kwam ik niet
lekker uit de blokken en dan verlies je honderdsten van secondes. Toch proberen
door te trekken en kon nog 2 lopers inhalen, maar de afstand was net te kort om
0:23 sec. te overbruggen. Voor de eerste keer een 4e plek in een tijd van 12:87
sec. de 3e tijd was 12:65 sec. Zeer tevreden ! Finale gehaald en bijna prijs,
volgende keer beter en op naar de zondag.
Zondag 12 juni.
D-day voor de 400m horden.
Deze dag had ik de beschikking over 2 personal coaches, Sabine en Maud. Vandaag
moest het van hun gebeuren en werd ik goed wakker geschud deze vroege morgen.
Vol gas en knallen. Wees vandaag een vent en geen watje! Gisteren net niet en
nu alles geven was het motto. Mooi gezegd dacht ik, nu nog maar eens waar
maken. Het trauma van vorig jaar kon nu weggewist worden als ik een mooi
resultaat zou behalen. De start was om 10:40 en bij ieder onderdeel moet je, je
zoals gewoonlijk eerst melden bij de Callroom. In dit geval 10 min. voor
aanvang start. Daar controleren ze je kleding, nummer, naam, schoeisel en
melding. Hier wordt ook je start laan doorgegeven en heb je tijd om je schoenen
aan te trekken en tijd om nog even de spanning op te voeren, voordat je achter
elkaar als eendjes naar de start wordt begeleid. Vol spanning liep ik naar mijn
startblok (Van alles spookte door mijn hoofd; gaat het dit jaar wel goed,
rustig blijven, de laatste horde goed nemen, focus, focus, tijdens de loop
alleen concentreren op de horden en niet zoals vorig jaar opzij kijken naar je
concurrenten, haal ik het limiet wel, snel starten of doseren, Sabine Erwin en
Bart niet teleurstellen, ook had ik mijn concurrent van vorig jaar die 3e werd
met een beetje bluf gezegd dat ik hem volgend jaar ging pakken), maakte een
vriendelijk praatje met het jongetje die op mijn mandje met spullen ging
passen, om mijn spanning enigszins wat te verlagen. Eerst mijn startblok goed
zette op mijn juiste stand, nu nog even een start maken en een horde nemen. Dit
voelde goed, gelukkig!
Heren “Gereed maken” en
“Stilte voor de Start” klonk het door de speaker. Het was stil, vervolgens ging
de starter door “Op uw plaatsen”, “Klaar” en “Knal”. Het startschot was
gevallen, het was nu erop of eronder, focus, de eerste horden gingen lekker
zonder haperingen, in de 2e bocht werd het zwaarder en zat ik al naast nummer
2. Ik dacht, het zal toch niet dat er nog zilver in het verschiet ligt. Focus.
Horde 7, 8 en 9 zij aan zij. Nu horde 10 nog! De verzuring sloeg steeds meer
toe, het werd zwaar, naar de 10e horde toe ging de ander toch iets soepeler en
moest ik mij concentreren om hem goed te nemen. Yes, gelukt, nu vol verzuring
“Afsprinten” zoals Erwin dat noemt en finishen. Het was gelukt, de buit was
binnen mijn concurrent van vorig jaar werd 4e. Met een eindtijd van 1:06.77 PR
( limiet is 1:08.00 en in 2015 met koprol 1:11.18 ) was het gelukt om brons te
pakken. Nadat we elkaar allemaal gefeliciteerd hadden moest ik al liggend op de
grond bij komen van de race. Ik was kapot en vol verzuring, maar ik had hem.
Mijn coaches waren blij, in de pokket en nu de prijsuitreiking nog. Wat een
ervaring ! Leuk. Over 5 uur kwam mijn derde onderdeel aan bod, de serie van de
200m sprint.
Nadat Sabine via Facebook mijn
prestatie gedeeld had, werd ik overspoeld met mooie felicitaties van diverse
Avajanen en anderen via mijn WhatsApp en Facebook van Sabine, Top ! Bedankt daar
voor! Maar de serie 200m sprint moest nog beginnen. Na uren te moeten wachten,
was het dan zover. De serie op de 200m sprint. Vooraf nog even goed warmlopen
en klaarstomen, want het verspringen volgde 15 min. na de 200m serie. De serie
verliep goed en ik finishte als 2e, zodat ik direct geplaatst was voor de
finale. Dit, omdat de eerste 2 in de serie altijd verzekerd zijn van een finale
plek, voor degene die daarna volgen geldt de tijdsnelste.
Nu snel naar het verspringen,
al snakkend naar adem liep ik er naar toe, waar de andere deelnemers al driftig
aan het inspringen waren geslagen. Ik melde me bij de betreffende
scheidsrechter en kon mijn springschoentjes aantrekken. Omdat dit mijn eerste
keer was op een NK vroeg ik de scheids hoe vaak ik mocht springen, 6 keer werd
mij verteld. Mijn 1e sprong was tevens ook mijn beste, 4,70m ver kwam ik in de
bak, dat goed was voor een 5e plek. De nummers 1, 2 en 3 sprongen
respectievelijk 5,19m, 5,18m en 5,16m, nog even oefenen dacht ik. Na 6 keer in
de bak te hebben gesprongen vond ik het ook wel genoeg, want de finale van de
200m sprint stond nog als slotstuk op het programma.
Nu maar weer gaan relaxen,
bijkomen en herladen. Het gehele weekend was het al drukkend warm en vochtig,
maar iedereen moest hier doorheen zien te komen. Nadat de batterij enigszins
weer opgeladen was, was het zover. Voor de laatste keer er alles uit persen en
zien waar het schip strand, was mijn gedachte. In de Callroom waren alle zes de
finalisten een beetje gespannen en was het vrij stil. We wilden er allemaal een
mooi slot stuk van maken en er alles uit halen wat eruit te halen viel. Mijn
laan was 5, daar was ik niet blij mee, want in laan 6 stond een loper die
langzamer liep dan ik en ik de snelle jongens in mijn rug had, waardoor je voor
hun als haas fungeert waar ze zich op kunnen richten. Zeker als je aan elkaar
gewaagd bent kan het zijn voordelen hebben. Ik zette het snel uit mijn hoofd en
richtte me op een snelle start en dan maar zien hoe we uit de bocht komen en er
daarna nog in de benen zit.
Het startschot klonk en we
gingen van start. Zoals gedacht was de loper in laan 6 langzamer en de overige
5 goed aan elkaar gewaagd. Uitkomend in de bocht lagen we nagenoeg met z’n
vijfen gelijk. Op het rechte stuk werd het verschil gemaakt, op een gegeven
moment wil je wel harder, maar je kunt niet meer harder sprinten. Je raakt
verzuurd en mist een versnelling, mijn gedachten was bij het uitkomen van het
rechte stuk alleen maar, rennen, rennen en nog eens rennen naar de finish en
hopen dat de ander nog verzwakt. Sabine en Maud moedigden mij luid aan langs de
lijn. Bij het passeren van de finishlijn wist ik het al, 4e, we feliciteerden
elkaar met behalen van de finish. Maud kwam naar me toegesneld en vroeg; En pap
3e ! Nee, net niet, ik denk 4e . En jawel het was de 4e plek op het NK met een
tijd van 26.51 sec. De nummer 1, 2, 3 en 5 hadden tijd van, 26.24 sec, 26,30
sec, 26,41 sec en 26,76 sec. Ik kwam net 0.11 sec te kort voor brons. Jammer,
maar het was een spannende strijd, waarbij de tijden zeer dicht bij elkaar
lagen.
Het NK outdoor zit er weer op
en ik kan er met een tevreden en goed gevoel op terug kijken en op vooruit
kijken. Nogmaals iedereen die hieraan een positieve bijdrage heeft geleverd en
voor alle support. Bedankt ! Tot volgend
jaar.
