Jubileumeditie van de Diepe Hel Holterbergloop in Nijverdal is meer dan super verlopen

De start van de Night Run

‘Deze jubileumeditie kan in de boeken als een editie die perfect is verlopen’, aldus Hans Stokvis, voorzitter van de Diepe Hel Holterbergloop. ‘Ik ben enorm trots dat dit weer dankzij alle vrijwilligers en sponsoren is gelukt. Grote hulde daarvoor’.

Zaterdagavond trapte de Sans-Online Night Run af met ruim 900 deelnemers! Een serieuze stijging van aantal inschrijvers ten opzichte van vorig jaar. Ook de winnaar was een nieuw gezicht, hij was onlangs verhuisd van Amsterdam naar Twente en liet gelijk zien welke run skills hij in huis had. Ephrem Kuiper finishte met 20.47 minuten. De eerste dame was Marije Dankelman met 25.38 minuten. Gijs Boerrigter (21.16) en Caimin Stevens (22.39) waren respectievelijk nummer 2 en 3, bij de dames Gerja Zielman (25.47) en Rianne Aarnink (26.25). De vuurwerkshow onderweg, enthousiaste buurtbewoners en aankleding maakte de Night-run tot een groot succes.

Zorgsaam 10&20 km wandeltocht

Op zondagochtend waren de vroege vogels weer om 07.00 uur aan de start voor de Zorgsaam 10 of 20 km wandeltocht. Over alle afstanden waren er meer deelnemers zo, ook bij de wandeltocht. Daar stonden ruim 400 deelnemers aan de start. Hoewel code geel in Nederland werd afgegeven heeft het evenement er tot 16.00 uur geen last van gehad!

Curess Kidsrun en G-Loop

Voordat bij de koningsafstanden het startschot af ging hebben de jongste talenten en de deelnemers van de G-loop in het centrum van Nijverdal één, twee of drie rondes gelopen. ‘Het is zo super te zien die enthousiaste en fanatieke gezichten’. Winnaars van de Kidsrun categorie t/m 6 jaar: Casper Schulte en Lot Roelofs, 7-9 jaar: Ralph Willemse en Liv Bulten en 10-12 jaar: Stef Nijzink en Sophie Willems.

Hemink 10 km en VolkerWessels halve marathon

De temperatuur was goed en de zon liet zich in het begin nog even zien! Op de Sallands Heuvelrug genoten de deelnemers van de rust en natuur. Terug in het centrum van Nijverdal werden ze onder luid gejuich ontvangen. Bij de Hemink 10 km was het podium van de mannen: Niels te Pas (31.10),William van Eeken (31.03) en Nick Zwienenberg (33.49). Het damespodium was voor: Aline Koorstra (36.40), Jessica Oosterloo (36.56) en Laura Prins (37.11). En bij de VolkerWessels kwamen we inmiddels weer een bekend gezicht tegen! De nummer 2 van de mannen was wederom Ephrem Kuiper (1.11.22). De nummer 1 was Leon Sanderman met (1.11.07) en de nummer 3 Martijn Oonk (1.11.32).

PLUS Supermarkten bedrijvenloop

Een nieuwe sponsor was dit jaar de PLUS supermarkten! Zij waren sponsor van de bedrijvenloop en richtte de VIP tent in. Het aantal bedrijventeams was dit jaar ook weer bovenverwachting gegroeid. De sportieve prestaties van de collega’s werden gezamenlijk gevierd bij de afterparty van de night run of met een bordje eten en een biertje in de VIP tent op zondag.

Goede doel

“Ieder jaar zoeken wij een maatschappelijke samenwerking op met een goed doel. Voorgaande jaren was dat al heel succesvol met onder andere de Nierstichting, de Bas van de Goor Foundation, Fonds Gehandicaptensport”. Dit jaar heeft de organisatie gekozen voor de Stichting Handicamp Outdoor. Een bedrag van € 3200 is gedoneerd aan de stichting. (bron)

Uitslagen van de 35e Diepe Hel Holterbergloop in Nijverdal

Gerjo, Theo en Maarten

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren

10 kilometer: Bianca Piek 46.04 minuten

Halve marathon: Gerjo Wevers 1:49.47, Maarten ten Brage 1:50.47, Rene Wenting 1:52.29, Theo Stronks 2:07.16

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen van de Holterberg Nightrun in Nijverdal

Ephrem Kuiper, winnaar van de 6,5 kilometer

Uitslagen AVA'70 leden:

Gerrit Dijkslag 26.30 minuten (3e plaats M50)

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Sallandtrail 2023 was een plaatje!

Andre, Bianca en Angelique

Eind vorig jaar liep ik samen met Angelique en Bianca de Deotrail van 40 km. Dat ging best aardig, maar kostte de nodige moeite. Beide dames hebben hun zinnen gezet op de hele triathlon van Almere dit jaar en ook ik heb nog wat snode plannen komend jaar. Het leek ons dus een goed plan om een 50 km trail aan het eind van de winterperiode te prikken en daar naar toe te trainen. Dat zou voor de nodige inspiratie moeten zorgen om topfit de winter uit te komen en de perfecte basis moeten zijn voor het komende seizoen. Het werd uiteindelijk de Sallandtrail in Nijverdal. Daar had ik in het verleden al vaker gelopen en was de organisatie altijd prima.

Ik had al snel een trainingsschema in elkaar gezet met mooie lange trailtrainingen. Gecombineerd met de lange heuvelduurlopen met de AVA-marathongroep maakten we vele kilometers door de mooiste natuurgebieden in de buurt. We liepen door sneeuw, regen, wind en kou, heuvelop en heuvelaf. Soms alleen, maar veel vaker met een gezellige groep. De saamhorigheid van het samen afzien maakt alles immers veel leuker. Kortom, we waren er klaar voor!

Nu was in mijn herinnering de Sallandtrail eigenlijk altijd de eerste voorjaarstrail, waar het lopen in korte broek zeker geen uitzondering was. Maar dit jaar roerde Maart zijn staart, en niet zo’n klein beetje. De dag van tevoren begon het met natte sneeuw die overging in sneeuw die bleef liggen. Ik had al medelijden met de vrijwilligers die de route moesten uitzetten. Voor de wedstrijddag was er echter prachtig weer voorspeld, met veel zon en weinig wind. Maar uiteraard had ik voor de zekerheid nog wat extra kleding in de tas gestopt en een jackje in mijn racevest.

Toen we met zijn drietjes in alle vroegte richting Nijverdal reden werden we getrakteerd op een prachtige zonsopgang, blauwe lucht met hier en daar een wolkje. Het leek er op dat de weersvoorspelling uit zou komen. Eenmaal bij het Ravijn aangekomen konden we lekker dichtbij parkeren. Als je de lange afstand doet moet je vaak vroeg starten, maar dat heeft dus ook zo zijn voordelen. Binnen was het lekker warm en ik zag al diverse bekenden om even een praatje mee te maken. Uiteraard was ook organisator Bertus aanwezig om iedereen welkom te heten.

De start was best druk, we stonden met een paar honderd man/vrouw aan de start van de 50 km. Dat zie je niet zo vaak en geeft wel aan hoe hoog de Sallandtrail ingeschat wordt. En dat bleek ook dit jaar terecht. Een lange sliert deelnemers liep door een landschap dat zo op een ansichtkaart kon. De sneeuw glinsterde in de zon en knerpte onder de schoenen. Her en der was het flink glibberen door ijzige stukken pad in de schaduwrijkere delen, maar verder was het prima lopen. Het dooide al snel en dat zorgde er voor dat je regelmatig een natte kledder sneeuw op je hoofd of in je nek kreeg als je onder een boom doorliep. Altijd grappig als dat bij een ander gebeurd natuurlijk.

Het duurde lang voor de groep waar we in liepen wat uit elkaar getrokken werd en zo konden we regelmatig even een praatje maken. Iedereen had bijna vanzelf goede zin door het mooie weer en genoot van de unieke omstandigheden waarin we liepen. Het ene prachtige besneeuwde uitzicht na het andere mooie doorkijkje door de besneeuwde bomen kwam voorbij. De kilometers tikten zo al genietend lopend bijna vanzelf weg en zo waren we eigenlijk voor we het wisten al weer bij het start-/finishterrein. De eerste ronde over natuurgebied Sallandse Heuvelrugzat er al weer op. Even wat eten en drinken en een snelle toiletstop en we waren weer klaar voor de tweede lus.

De tweede ronde voerde ons door de bossen richting Hellendoorn. Het was inmiddels een stuk rustiger op het parcours. Door de dooi was de sneeuw hier inmiddels al grotendeels gesmolten en de vele lopers voor ons (ook van de kortere afstanden) hadden de paden her en der behoorlijk blubberig gemaakt. De mooie ruime wandelpaden waar we tot nu toe voornamelijk over gelopen hadden werden nu regelmatig mooie singletracks en af en toe zat er een stukje MTB route bij met bijbehorende klimmetjes, kombochten etc.. Geweldig trailparcours natuurlijk , maar het werd er niet makkelijker van. Ook het feit dat er geen vlakke meter te bekennen was vrat aan de energiereserves.

Onze drie-eenheid begon wat te kraken in de voegen naarmate de kilometers zich aaneenregen. Angelique moest een tandje terug in tempo, Bianca vloog nog klimmetjes op alsof ze net begonnen was. Ik zat er een beetje tussenin qua energie. Maar we bleven samenlopen en we hielden de moed er ook goed in samen. Regelmatig even wat lekkers naar binnen stoppen voor de energie en blijven lopen. We waren een beetje in de achterkant van het wedstrijdveld geraakt en daar had iedereen hetzelfde probleem. Soms haalden we mensen in die even een stukje wandelden en even later werden wij weer ingehaald en zo ging het door tot aan de finish.

Een ultra lopen is vooral een kwestie van mindset. De laatste vijf kilometers of zo was ik er eigenlijk wel klaar mee, maar vooral omdat we wisten dat we er bijna waren. Als het 60 km was geweest hadden we het ook gered. Uiteindelijk bleek de afstand volgens onze Garmins net geen 50 km te zijn, maar we konden geen reden verzinnen om dat laatste stukje nog vol te maken met rondjes op de parkeerplaats. We waren gefinisht! Een high five met Bertus op de finishlijn en een medaille om de nek, een lekker bekertje warme bouillon en wat lekkere hapjes waren onze beloning. Wat een geweldige organisatie en hulde aan alle vrijwilligers die het best koud gehad moeten hebben, maar toch vriendelijk en hartelijk bleven.

We hadden ook nog gebruik kunnen maken van het zwembad, maar we beperkten ons tot een lekker uitgebreide douche (het water was zelfs nog redelijk warm). In de hal werd al opgeruimd en heel veel deelnemers waren al lang weg. De erwtensoep was op en wij stapten dus maar in de auto. Ondertussen stroomden de Facebookberichten en Whatsappjes binnen van clubgenoten en loopvrienden, die ook op één van de afstanden meegedaan hadden, met enthousiaste verhalen en prachtige foto’s Na een tussenstop bij de Mac voor een welverdiende McShake reden we heel tevreden en heerlijk in het zonnetje weer richting de Achterhoek. Het was een geweldige dag buitenspelen, op naar nieuwe avonturen!

Foto's en uitslagen van de Salland Trail in Nijverdal

De start van de Salland Trail 2022

Klik op de link voor de foto's van het Nijverdals Nieuws

fotoalbum

uitslagen

site organisatie

Nemaco schenkt AVA'70 jurywagen

Nemaco besloot AVA`70 een heuse jurywagen te schenken en dit kan gezien worden als een prachtig jubileumcadeau

Tijdens de laatste editie van de Boekeldercrosscompetitie heeft de organisatie geëxperimenteerd met een heuse jurywagen. De heren van de tijdregistratie, Marco van Rijs en Bart Wesselink, maakten dankbaar gebruik van hun tijdelijke onderkomen. Het huisje op wielen bood niet alleen bescherming tegen de regen, maar het bleek ook nog eens volledig windvrij. Bovendien stond de jurywagen geposteerd op de finishstreep, dus beter zicht op de eindtijden was niet mogelijk. Daarnaast was  het voor deelnemers heel gemakkelijk om met de heren van de tijd in gesprek te komen, want de deur stond altijd voor iedereen open. Wekelijks werd het onderkomen nog eens opgeleukt met extra inventaris. Een deurmatje, een leuke lamp, een lekker straalkacheltje, een klein kapstokje… het werd er niet alleen steeds fraaier binnen, maar ook gezelliger. Met weemoed werd er na afloop van de Boekeldercross door Marco en Bart afscheid genomen van het huisje op wielen.

Patrick Ikink had vernomen dat de jurywagen een groot succes bleek te zijn geweest en had dit ook met eigen ogen ervaren. “De sponsorkoning” van AVA`70 besloot zijn uitgebreide netwerken eens te informeren en kwam daarbij terecht bij NEMACO Bouwmachines. Het bedrijf, met de hoofdvestiging in Nijverdal is al sponsor van AVA`70 en wilde de club graag verder helpen. Patrick schakelde een tandje op en voelde dat er iets moois in het vat zat. Dit bleek ook daadwerkelijk zo te zijn. NEMACO besloot AVA`70 een heuse jurywagen te schenken en dit kan gezien worden als een prachtig jubileumcadeau! De komende tijd zal het tijdregistratie-onderkomen worden opgepimpt in de clubkleuren, waarna bestickering zal zorgen voor de finishing touch. AVA`70 bedankt NEMACO Bouwmachines uiteraard van harte voor dit gulle gebaar!

Verslag van de Zonsopkomstloop op de Holterberg in Holten

De lopers voor de start in Holten

Zaterdagmorgen om 5.30 uur gaat de wekker af, wat een tijd om op te staan, wie heeft zich dit toch weer bedacht? Slaapdronken maak ik mij een kopje koffie, een bakje yoghurt met muesli en pak natuurlijk de krant. Al een tijdje geleden zag ik op de site van de Diepe Hel Holterbergloop, dat er op zaterdag 21 september een Zonsopkomstloop werd georganiseerd, met na afloop een heerlijk ontbijt bij Woodys. Vooral dit laatste sprak mij erg aan en ik besloot dan ook om me hier voor in te schrijven. Maar ja wie A zegt moet dan ook B zeggen. 

En dus ben ik vanmorgen om 6.00 uur richting Groenlo gereden, om Rob en Denise van Donk op te pikken, wat ook zij hadden dit rare idee om eens lekker vroeg in Holten te gaan lopen. Door het vroege tijdstip was Rob nog wat van slag, want hij had net de schone was opnieuw in de wasmachine gedaan, in de veronderstelling dat het vuil was. Na een vlot ritje, zo veel mensen zijn er op zaterdagmorgen nog niet op de weg, kwamen we iets over 7.00 uur aan op de Holterberg bij Woodys. Daar bleek dat we zeker niet de eersten waren want de parkeerplaats stond al vol en binnen was het gezellig druk. Er stond ook nog een stand van On-Running met loop en hardloopschoenen om uit te proberen. Deze kans lieten Rob en ik ons niet ontgaan en met mooie nieuwe schoen aan waren wij er helemaal klaar voor. 

Na een kort welkoms woord en de gebruikelijke groepsfoto gingen we eerst gezamenlijk op pad, om na 1 kilometer wat rek en strek oefeningen te doen. Dit alles onder de bezielende leiding van de trainers van AV Holten en Nijverdal. Hierna kon een ieder in eigen tempo de weg lopen over de Holterberg richting Nijverdal. Een voor fietser ging mee en na ongeveer 30 minuten werd er om gekeerd en gingen we terug richting Woodys. Rob en ik liepen samen en hebben in totaal ongeveer 11 km gelopen. Onderweg hebben we nog wat foto s gemaakt en nog een stuk met de boswachter mee gelopen, die ook weer in training was. 

Bij terugkomst stond er een heerlijk ontbijtbuffet voor ons klaar en was er werkelijk van alles te eten. Zo nam Rob op de vroege morgen beschimmelde kaas, dat een uur in de wind stonk. Ik heb hem gewaarschuwd dit niet vaker te doen, want dan kon hij lopend naar huis. Bij het naar huis gaan kreeg een ieder nog een presentje en hebben we de organisatie bedankt voor deze mooie ochtend. Rond half 11 was ik weer thuis, met het gevoel dat ik er bijna al een hele dag op had zitten.

Wim Brinkman

PS. de was van Rob is nu echt stralend schoon geworden!

Denise van der Donk

Salland Trail in Nijverdal 50 km - De eerste ultra trail van 2018

Pascal Schepers wordt aan de finish opgewacht door Bertus van Elburg, de organisator van de Salland Trail

Al een paar jaar zie ik positieve berichten voorbij komen van de Sallandtrail. Dit jaar heb ik mij voor de 50km ingeschreven wat tevens een mooie voorbereiding is voor mijn eerste wegmarathon. Na de Safaritrail en Slangenburgtrail wordt dit een wat meer serieuze uitdaging qua parcours en afstand. Voordat we aankomen rijden we door het Nationaal Park de Sallandse Heuvelrug. Enigszins verbaast van het natuurschoon maakt dat ik er nog meer zin in heb om de twee lussen van 25km te lopen. Bij het zwembad en sportcentrum De Ravijn is het al behoorlijk druk. Na een kop koffie te hebben gescoord even bij Bianca van Sport-Balance langs om nieuwe INOV-8 trailtalon 235 te proberen. De schoen heb ik al in de 250 versie alleen hebben weer hun beste tijd gehad en zijn aan vervanging toe. In de veter leg ik een extra knoop en besluit ze aan te houden voor de trail. Een goede keuze blijkt achteraf want de vele singletracks en het vrij droge parcours is ideaal voor deze lichte en soepele schoen.

Het is best zonnig als 11 uur wordt afgeteld voor de start. Vanaf het zwembad is het een heuveltje op en de bossen in. Vooraf zat ik te rekenen en hoopte en mikte ik op een gemiddelde van 4:30 per km. In het begin lag het tempo gemiddeld al veel te hoog waarna ik besloot om na een kilometer of 6 iets het gas terug te nemen. Stefan bleef het tempo vasthouden en het gaatje werd steeds wat groter. Echt alleen loop ik niet veel want onderweg zijn er veel mountainbikes en wandelaars op de route. Niet veel later zie ik ook de eerste 25km lopers die eerder zijn gestart. Later haal ik een duo in en zie dat één van de twee lopers de andere blinde begeleid. Echt heel tof, respect! Overigens valt het me op dat de 25km lopers vriendelijk zijn en veel rekening houden met de snelheidsverschillen wat het passeren vaak makkelijk maakt. Thanks daarvoor! De noordelijke lust kent behoorlijk wat single tracks en een gedeelte met veel omgevallen bomen waar regelmatig een andere weg gezocht moest worden of even afremmen om onder of over de bomen te gaan. Voor de zandkuil kom ik ineens weer heel dicht bij Stefan. Hij had het best zwaar en de voorfietser Erik stelt zich netjes voor begeleidt me vanaf circa 21km.

Na 25 kilometer kom ik in 1:49 door bij het zwembad. Even wat suikerbrood eten en wat drinken pakken en weer door. Organisator Bertus vraagt nog hoe het parcours is uitgezet en zegt tegen me dat ik nog fris eruit zie. Even kort wat woorden wisselen met mijn pa die mee is als supporter en weer door met wat suikerbrood in de rechterhand voor onderweg. Meteen mochten we weer de singletracks op van het MTB parcours wat erg leuk is om overheen te rennen. Bij het oversteken van de provinciale weg word ik nog bijna de verkeerde kant op gestuurd. Gelukkig staat Erik te wachten en was er niet veel verkeer waardoor we richting het heide gebied konden gaan. Het gebied is open en af en toe stond er best veel wind. Het is niet echt klimmen maar veel glooiingen zitten in het gebied. De klimmetjes die erin zitten zijn allemaal relatief makkelijk ‘renbaar’ waardoor het tempo hoog blijft. Na een stukje tegen de wind in lopen haal ik Mike in die ik nog herken van de Devilstrail. Hij loopt steady op de 2e plaats op de 75km.

Bij het verzorgingspunt even al het afval gedumpt en een beker cola gedronken. De vrijwilligers zijn super beleefd en moedigen me nog even aan. Voor mijn doen blijf ik er lang, al zal het voor hen een korte stop zijn. Niet veel later passeer ik de Deen Rasmussen die voorop loopt bij de 75km. Hij vraagt aan Erik wat zijn voorsprong is, die is ruim geeft Erik aan en hij hoeft zich geen zorgen te maken als hij het tempo aanhoud. We groeten elkaar kort en vervolgen de route met het eigen tempo richting de finish. De laatste kilometers worden de benen zwaarder en moet ik mezelf pushen om door te zetten. Ik besluit ook om door te rennen en de laatste verzorgingsstop niet te gebruiken. Het tempo zakt iets maar de 3:45 lijkt nog haalbaar. Bij de grote weg moet ik helaas helemaal stoppen omdat er veel verkeer aankomt. Het voelt heel lang maar zou vast een seconde of 30 hebben geduurd maximaal. Op gang komen gaat wat lastiger nu, dat is best balen.

De finish is in zicht al blijft aftellen lastig omdat mijn gps niet optimaal bereik heeft gehad onderweg waardoor de gemeten afstand wat achterloopt dan de werkelijke afstand. Ineens herken ik het stuk dat boven het zwembad langsloopt en weet ik dat ik er nu echt bijna ben. Naar beneden, de bocht om en richting de finish. Helaas niet onder de 3:45 maar nog steeds in een prima tijd van 3:46:59. Ik loop nog bijna richting de doorkomst mat in plaats van de finish, gelukkig roept Erik me op tijd. Bertus staat me op te wachten, net als alle andere lopers die binnen komen of doorkomen en is een ware een gastheer voor iedereen. 

Na het passeren van de tijdregistratiematten verwelkomt en feliciteert hij me. De vrijwilligers bieden me wel drie keer bouillon aan maar ik heb meer oog voor het suikerbrood (aanrader Bertus houdt dit erin) en drink een paar bekers water weg. Kim Mulder en Rudy Kapitein zien me staan en komen de eerste ervaringen van de trail aanhoren. Na een tijdje wordt er ineens geschreeuwd. Rasmussen wordt op het evenemententerrein bijna voorbij gesprint door Mike. Het scheelt echt niet veel maar het sprintje dat hij eruit perst is net voldoende om Mike voor te blijven. Bizar dat na 75km hardlopen het beslist wordt op een centimeter of 25. Bertus wil nog wat foto’s maken met ons, de nummer 2 van de 50km is inmiddels ook binnen gekomen. Daarna is het tijd om lekker te douchen en gebruik te maken van de massage.

De Sallandtrail heeft me verrast qua parcours en natuur. De vrijwilligers waren zeer behulpzaam en de route was goed uitgezet. Ik ga zeker nog vaker deelnemen. Nu even een paar dagen rust en lekker doortrainen voor de eerste marathon en de Scenic trail.

Een verslag over de Salland Trail van Pascal Schepers uit Doetinchem, de beste trailrunner in de Achterhoek.

Video van de 7e Salland Trail in Nijverdal

Het Nationaal park de Sallandse Heuvelrug was afgelopen zaterdag 10 maart weer het decor voor de jaarlijkse Sallandtrail. De lopers liepen 25, 50 of 75 kilometer door deze prachtige omgeving van Nijverdal. De schitterende beelden zijn gemaakt door Christiaan van Meurs.

Foto's van de 7e Salland Trail in Nijverdal

Peter Baten

 Klik op de link voor de foto's van Hans Spieker

25 kilometer - deel 1

25 kilometer - deel 2

25, 50 en 75 kilometer - deel 1

25, 50 en 75 kilometer - deel 2

Rianne Fokkers

Verslag en uitslagen van de 7e Salland Trail in Nijverdal

van links naar rechts Eric Hoogerbrug, Peter Baten, Angelique Vrijdag, Rianne Fokkers en Linda Scholten

Eindelijk mijn eerste Sallandtrail. Toen de inschrijving opende wist ik zeker: ik ga voor de 50km, dat word mijn “piece de resistance” voor dit jaar! Alle voorafgaande trails gingen redelijk soepel, dus het moest geen probleem zijn. Tot 2 weken terug.... De griep kreeg ook mij te pakken! Gelukkig had ik de twee dagen versie en dacht ik er aardig doorheen te rollen. Helaas moest ik toch na 14km donderdagavond concluderen dat mijn conditie toch een gevoelige deuk had opgelopen. Dus gisteren toch maar een mail naar de organisatie om terug te gaan naar de 25km. Geen probleem volgens top-trailexpert en mede organisator de heer van Elburg. 

Dus vanmorgen heel luxe thuis opgehaald door Linda Scholten en Peter Baten en daarna door om Angelique Vrijdag en Rianne Fokkers op te halen. Dus na een tour de Achterhoek kwamen we mooi op tijd aan in Nijverdal. De start was zoals gebruikelijk weer uitermate relaxed en na een toespraak van de heer van Elburg ging het los.... Na 100 meter de eerste helling en dus de hartslag alweer mooi vlot op niveau. Hierna volgde een erg prettig parcours met zeer mooie uitzichten en een gelukkig ontdooide ondergrond. Veel brede paden en een aantal single-tracks, die door de laatste storm nog redelijk bezaaid lagen met takjes en aanverwante bomenprut. Jammer om te zien dat het bos ook daar een goede klap heeft gehad. 

De route was zeer goed aangegeven waardoor je als je fout liep dit toch echt aan jezelf had te danken. De verzorgingspost halverwege was weer zeer compleet met vlaai (jawel vlaai), fruit en diverse dranken. Hierna was het weer even op gang komen, maar dat kwam ook weer goed. 6km voor de finish gaf Peter aan dat hij het even rustiger aan ging doen en heb ik voorzichtig nog een beetje versneld. Op sommige delen was dit toch iets teveel van het goede en moest ik toch nog een paar stukjes bergop wandelen. Om het onaangename dan maar met het nuttige te combineren maar even een gelletje er in en wat drinken en daarna weer volle bak d’ran! Onderweg nog genoeg mensen die vragen hoe ver je nog moet en dan verbaasd kijken dat je 25km loopt. Terwijl er ook nog een 50 en een 75km groep loopt. Dus eigenlijk liep ik gewoon de kids run. 

Na 2:28:38 uur kwam ik leeg over de finish met een geweldige ervaring rijker en een ferme handdruk en complimenten van de al eerder genoemde heer van Elburg die iedereen zeer enthousiast bij de finish stond op te wachten. En na 2 minuten kwam Peter ook over de finishlijn gevlogen. Na de loop was er gelegenheid tot douchen en gebruik maken van het zwembad aldaar, waar dankbaar gebruik van werd gemaakt en de spieren weer een klein beetje ontspanden. Intussen waren de dames ook weer gearriveerd en na een welverdiende kop soep en een herstelbiertje ging het top-team weer richting huis. Wat mij betreft volgend jaar zeker de herkansing voor de 50km versie! 

Eric Hoogerbrug

Klik op de link voor de uitslagen

uitslagen

Verslag van de DRW Run-Bike-Run in Nijverdal

DRW Run-Bike-Run in Nijverdal

Het triathlon seizoen is inmiddels afgelopen en een verslag van de laatste 2 wedstrijden is erbij ingeschoten. De kwart triathlon bij het Stroombroek ging wat betreft het zwemmen en fietsen prima, het lopen ging duidelijk wat minder door een hamstring probleem, waardoor ik de 10 km net in 50 minuten kon volbrengen (normaal 46min). Na terugkomst van de vakantie stond de cross triathlon van Lichtenvoorde op het programma. Het zwemmen is bij zwembad Meekenesch, dit is een binnenbad met een water temperatuur van 30 Gr dat vind ik zelfs warm. Ik lig met Bianca Rougoor en Cindy Brusse in 1 baan en hoop Bianca bij te kunnen houden. Dat lukt aardig en een paar seconden achter haar kom ik het water uit. Ik ren naar de uitgang en de 2e bocht mist een stuk tapijt en ik glij keihard onderuit. Niks aan de hand en ren verder naar de fiets. De wissel gaat goed en wil zo snel mogelijk bij Bianca in de buurt komen, we kunnen op de fiets ongeveer hetzelfde trappen. Door de val heb ik haar niet in het zicht en dat is jammer. Na even gefietst te hebben kom ik iemand achterop die een stuk langzamer fietst en na een brug ga ik er volle bak langs.............en mis een bordje waar ik linksaf moet slaan. Dit niet in de gaten hebbende fiets ik volle bak door en op een gegeven moment zie ik bordjes van de achterkant, dat is niet goed dacht ik. En ben flink pissig op mezelf. Het hele stuk terug en proberen de motivatie terug te krijgen. Voor de rest gaat het fietsen prima en na een goede wissel ging het lopen goed. Deze keer goed door kunnen lopen. De eindtijd was gewoon slecht! Uithuilen en op naar de DRW Run-Bike-Run in Nijverdal. Jaarlijks word bij AVA 70 een laagdrempelige Run-Bike-Run gehouden met als afstand 3km lopen, 10km fietsen en 2km lopen. Dit keer kan ik meedoen en gebruik dit als test voor de DRW het gaat goed en ik ben zeer tevreden met het resultaat.

De nacht voor de wedstrijd valt er veel regen en voor degene die de omgeving kennen weten dan, dit wordt geen makkie. Ik rij op tijd weg en rond half 12 ben ik bij zwembad de Ravijn, de start en finish locatie. Het ophalen van het start nummer verloopt allemaal snel en voor 12 uur heb ik alles gereed voor de wedstrijd. Hier en daar maak ik even een praatje, en hoor ik dat het fiets parcours is aangepast. Het moet nog mooier en zwaarder zijn dan het al was. Even wat inlopen en het is tijd om naar de start te gaan. Wielrenster Anna van Bruggen zal het startschot lossen en doet zelf mee bij de duo's. Vorig jaar had ik veel last van de wissel lopen fietsen, de 1e ronde fietsen wilde maar niet lukken. Ik dacht dat dit kwam door te snel lopen op 1e 5km, het is een pittige ronde van 2.5km met een paar fikse klimmen in mul zand. De tactiek wordt, rustig aan starten en ik ga achteraan staan. Het parcours bestaat voor een groot gedeelte uit singel tracks en inhalen gaat dus slecht en we lopen in colonne over het parcours, bij een steile afdaling ontstaat zelfs een file. Na 1 ronde lopen staat er 12.5 min op de klok en 25 min moet lukken. Ik loop lekker door en de wissel gaat goed. Mijn fiets en loopschoenen hebben veters dus dit kost wat tijd. Het fietsen gaat gelijk goed en ik kan goed druk uitoefenen op de pedalen. Het is behoorlijk druk en weer singel tracks waar inhalen niet makkelijk gaat. In een stuk bult op voel ik mij zo goed en wil inhalen........helaas een hoge rug aan de kant zorgt ervoor dat ik val, niks aan de hand en snel verder. Waar ik vorig jaar aan alle kanten zoek gereden werd, kan ik dit jaar scherp meerijden, een heerlijk gevoel. In de laatste 5km fietsen begin ik de hamstring wat te voelen en neem wat gas terug voor de laatste 2.5km lopen. De wissel gaat weer goed en de laatste 2.5km goed kunnen lopen en haal zelfs nog mensen in. De eindtijd van vorig jaar haal ik bij lange na niet maar ik heb een goed gevoel over deze wedstrijd. Mijn eindtijd is 1 uur 46 min, vorig jaar 1.42.50. De wedstrijd was perfect georganiseerd en dit jaar was Henk Borgmeijer de speaker, wat echt een aanvulling is op dit evenement.

Sportieve groet,

Gerben Duenk

Paarse Trail, ontspannen lopen op de Sallandse heuvelrug

Een gedeelte van de groep

Wat een kleine oproep op Facebook al niet teweeg kan brengen. Stella Petric zag dat de heide begon te bloeien en vroeg wie er een mooie route over de hei wist. Bertus van Elburg, organisator van de Sallandtrail, meldde zich en binnen de kortste keren was er een spontaan evenement ontstaan: de Paarse Trail. Op 6 augustus kwamen er op die manier zomaar rond de 70 personen samen bij het Buitencentrum Sallandse Heuvelrug in Nijverdal om samen een mooie tocht over de heide te maken. Het weer was prima, het zou een graadje of 20 worden en de zon scheen volop. Ideale omstandigheden dus. De groep werd verdeeld in een snellere die 25 km ging lopen en een groep die iets rustiger liep en 20 km zou afleggen. Op die manier zouden we ongeveer tegelijk weer bij de finish zijn. Ik voelde me goed genoeg om met de 25 mee te kunnen en mocht daarom met het groepje van Bertus en Stella mee. Met een flinke groep vertrokken we, meteen het bos in.

Het bos zat maximaal in het blad, niet veel last van de zon dus. Mooie smalle paden en wat bredere paden voerden ons in de richting van de heide. Intussen werden er al volop gekletst. Oude bekenden konden even lekker bijpraten en daarnaast werden er ook volop nieuwe kennissen gemaakt. Met dezelfde gezamenlijke hobby praat het immers heel makkelijk. Kans op het zien van reeën en ander wild was wel tot een minimum beperkt door het kleurrijke lint van lopers dat al keuvelend door het bos trok. De heide was nog niet volop in bloei, daarvoor was het nog net te vroeg. Maar in het zonlicht kleurde de heide al wel behoorlijk paars, waardoor het toch een echte  Paarse Trail werd. Op diverse plekken werd er even gestopt, om de lopers weer te verzamelen en om iedereen even te laten genieten van het uitzicht over e Sallandse heuvelrug. Genieten in optima forma.

De Sallandse heuvels zorgden met hun pittige klimmetjes regelmatig voor het uiteenvallen van de groep. Voorin werd er stevig doorgelopen, waardoor minder ervaren klimmers op achterstand kwamen. Maar iedere keer werd er keurig gewacht of  ‘stofgezogen’ zodat de groep weer bijeen kwam. De stemming bleef dan ook opperbest. Tegen het eind van de 25 km was het toch al wel flink warm geworden in de zon. Het voelde een stuk warmer dan de 20 graden die voorspeld waren. Links en rechts begonnen mensen door het water te raken, maar we hoefden toen gelukkig niet ver meer en het liep lekker naar beneden. Weer aangekomen bij het buitencentrum zagen we ook de groep van de 20 km weer. Even een droog shirtje aan en daarna naar het terras. Even lekker genieten van een koffie met een heerlijk appelgebakje, zelfs de eerste biertjes werden al besteld. De dames van de bediening waren er maar druk mee. Gezelligheid ten top dus. Eigenlijk vind ik dit soort spontane evenementen nog leuker dan wedstrijden. Er zijn veel foto’s gemaakt door de diverse deelnemers. Een verzameling hiervan is te vinden op deze pagina

Andre Bleumink

Bertus van Elburg

Foto's en uitslagen van de 6e Salland Trail in Nijverdal

Claudia Drenthel en Angelique Vrijdag (25 km), Henrie Drenthel liep de 50 kilometer

Opnieuw hebben vele trailliefhebbers uit binnen- en buitenland hun hart opgehaald tijdens één van de prachtige trails die de SallandTrail te bieden heeft. In de natuurrijke omgeving van de Sallandse Heuvelrug rond Nijverdal is het al jaren genieten op de mooie, uitdagende trails over 25, 50 en 75 kilometer. In goede samenwerking met onder andere Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten en Landschap Overijssel zijn de trails uitgezet door de prachtige bossen, over uitgestrekte heidevelden en heuvels en langs de essen van Nationaal Park De Sallandse Heuvelrug.

Klik op de links voor de foto's van 

Johan Reijnders

Derk Schuttevaar

Annebeth van Aartsen

uitslagen

site organisatie

Verslag van de 6e Salland Trail in Nijverdal

Zaterdag 11 maart om 8.00 uur vertrekken Claudia Drenthel en ik naar de zesde editie van de Salland trail. Voor ons de eerste keer dat wij hier meelopen. Henrie is al vertrokken om hier te starten op de 75 km, terwijl wij 25 km lopen. Mijn oude navigatie wil ons alle kanten opsturen, maar we vinden uiteindelijk het zwembad Het Ravijn, waar de start is van deze trail en zijn op tijd aanwezig. Het weer is al prachtig en bij mij slaat zoals altijd weer de twijfel toe wat ik aan moet. Het wordt een thermo met lange mouw en een shirtje erover. Claudia kiest voor korte thermo en shirt en dat had ik achteraf ook beter kunnen dan. Na ongeveer 10 km heb ik toch besloten om de thermo uit te doen.

De eerste start groep van de 25 km is om 9.30 uur vertrokken, wij zitten in de tweede startgroep en vertrekken om 10.15 uur. De omgeving hier is erg mooi en de trail is echt de moeite waard om te lopen. Veel mooie paden en bossen in het nationale Park De Sallandse Heuvelrug. Een aanrader en ik ben ook vast van plan om hier nog een keer te lopen. Na de finish zijn er voldoende versnaperingen en volop cola en thee (en water natuurlijk) om even lekker bij te komen en te genieten van de zon die volop aanwezig is. Ik besluit te wachten op Claudia (de zon schijnt immers) en enkele minuten later komt Claudia ook stralend de finish over.

We praten even wat na en gaan dan douchen en zwemmen. Ook hier is alles perfect geregeld. Bij inlevering van ons startnummer krijgen we een consumptiebon voor een drankje. We pakken onze tassen en gaan naar het zwembad, hier staan twee vriendelijke dames om je de weg te wijzen en we krijgen een muntje van 50 cent te leen voor een kleding kluisje. Er bestaat de mogelijkheid om je te laten masseren (tegen een faire bijdrage). Nadat we aangekleed zijn gaan we naar buiten en daar treffen we Henrie, hij heeft besloten om te stoppen na 50 km, teveel last van zijn voeten. Heel verstandig en 50 km is een respectabele afstand, waar ik echt respect voor heb. Met een deelnemersveld van 1.200 deelnemers is dit een goed georganiseerd evenement met goede verzorging en vriendelijke vrijwilligers, die echt de moeite waard is om een keer te lopen.

Angelique Vrijdag

Kilometerslang hardlopen over Sallandse Heuvelrug

Deelnemers aan de Salland Trail krijgen heel wat heuvels voor hun kiezen

NIJVERDAL – In de fraaie omgeving van de Sallandse Heuvelrug vindt vandaag weer de SallandTrail plaats. Deelnemers komen aan de start in drie categorieën: de 25, 50 en 75 kilometer. Start en finish zijn in Nijverdal.

In vergelijking met vorige jaren heeft de organisatie wel iets nieuws voor de deelnemers in petto: de 50- en 75-kilometerlopers leggen de laatste 25 kilometer van de route in omgekeerde richting af, ten opzichte van de eerste vijf edities. 

De 75 kilometer start om 08.45 uur, kent maximaal 200 deelnemers en de limiet voor de doorkomsttijd na 50 kilometer is 6 uur. Om 11.00 uur beginnen maximaal 300 lopers aan de 50 kilometer, zij moeten na 3,5 uur de helft van de afstand hebben voltooid. Om 09.30 uur en 10.15 klinkt het startschot voor de 25 kilometer, waaraan 700 lopers mee kunnen doen. De limieten voor de eindtijden zijn respectievelijk 6,5 uur (50 km) en 9 uur (75 km). (bron)

Internationale erkenning voor SallandTrail Nijverdal

AVA'70 deelnemers aan de Salland Trail in 2014

NIJVERDAL - „Mijn dag kan niet meer kapot." Zo reageerde de Nijverdaller Bertus van Elburg op het feit dat de SallandTrail opnieuw een internationale erkenning in de wacht heeft gesleept. De langste afstand (75 kilometer) van dit hardloopevenement werd door de International Trail Running Association (ITRA)  beloond met drie punten. Niet lang daarna werd die kwalificatie overgenomen door de Ultra-Trail de Mont-Blanc (UTMB). Van Elburg vertelt dat deze kwalificaties vooral samenhangen met de afstand, de te overbruggen hoogteverschillen in het parcours en het feit dat onderweg het aantal verzorgingsposten beperkt is. „Het moet natuurlijk niet te luxe worden", zegt hij.

Van Elburg leidt de commissie van de Nijverdalse atletiek- en survivalvereniging Atletics, die al ettelijke jaren voor de organisatie van de SallandTrail tekent. De lopers kunnen kiezen uit drie afstanden (25, 50 en 75 kilometer), die rond en over de Sallandse Heuvelrug worden uitgezet. De volgende staat voor 11 maart op de kalender. Hieraan nemen zo'n 1.200 lopers deel. De 25 (700) en 50 (300) kilometer waren na enkele dagen al helemaal volgeboekt, voor de 75 (160) kilometer zijn nog enkele tientallen plekken beschikbaar. (bron)

Bertus van Elburg

Verslag van de 16e Run-Bike-Run in Nijverdal

De start van de Kids Run

Een week na de "Diepe Hel Loop" is er in Nijverdal de variant hierop, voor Run-Bike-Runners!  Vorig jaar heb ik voor het eerst hieraan deelgenomen. Het is een mooi en goed georganiseerd evenement. De start locatie is bij zwembad De Ravijn. Dit jaar heb ik gewacht met inschrijven tot de laatste dag dat dit kon. Meestal ga ik alleen naar dit soort wedstrijden en de start vandaag  is om half één,  je bent eigenlijk de hele dag kwijt voor ruim 1.5 uur sporten. Het was de moeite waard. Rond 10 uur ben ik vertrokken richting Nijverdal om daar rond 11.15 uur te arriveren. Parkeren is altijd een probleem maar doordat ik op tijd ben heb ik snel een goede parkeerplaats gevonden. Ik haal de envelop met de nummers op en ga naar de wisselzone. Zoek een strategische plek uit, zet de goede versnelling op de fiets, leg de helm en de fiets schoenen op de goede plek en ga warm lopen. 

Half één is het startschot en ik ben gelijk goed weg. Het loop parcours is een rondje van 2.5 kilometer met een paar flinke klimmen waarvan één met duin zand en dat is behoorlijk pittig. Na 12 minuten ga ik beginnen aan mijn 2e ronde, ik kan goed in  het ritme blijven en na 24 minuten kan ik beginnen aan het fiets gedeelte. Het fietsen is met de ATB, dat ligt me goed dus ik maak me geen zorgen.  Dat fietsen valt me toch tegen! ik heb geen kracht en kom niet in een ritme, de ademhaling is niks en geen idee waarom. Links en rechts word ik ingehaald alsof ik stil sta. Allerlei negatieve gedachten gaan door mijn hoofd van het weggooien van de fiets, tot stoppen. Maar. ........  Aan het eind van de 1e ronde wordt het beter met het fietsen. Ik word voor de zoveelste keer ingehaald en merk dat ik hem kan volgen. 

Bij het ingaan van de 2e ronde begint het goed te "lopen", het lukt zelfs om weer mensen in te halen. Het 2e rondje gaat ruim 4 minuten sneller dan de 1e ronde. De wissel fietsen-lopen gaat snel en het lukt om de laatste ronde van 2.5 kilometer in 12 minuten te lopen. Mijn eindtijd is 1 uur 42 minuten en 44 seconden.  Doordat het laatste gedeelte van de wedstrijd goed ging hou ik een tevreden gevoel over aan deze wedstrijd. Al baal ik  vreselijk van die 1e ronde fietsen die ruk ging. Het vernieuwde parcours voor het fietsen was een zeer geslaagde aanpassing. Het is een zeer technisch parcours, wat ook hoort bij een run bike run met ATB. De organisatie was perfect, op cruciale plekken op het parcours stonden vrijwilligers om alles in goede banen te leiden. Op 27 november is in Haaksbergen de volgende Run Bike Run, misschien ben ik er dan ook weer bij.

Klik op de link voor de uitslagen

site organisatie

Sportieve groeten,

Gerben Duenk

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 152

Gerdy Hoornenborg

De Koningin van de Diepe Hel

“Kom op nou jongens, doorlopen!” Het is alsof ze de laatste trein moet halen. Driftig snelt ze door de straten van Nijverdal. Haar armen zwieren als sloopkogels langs haar lichaam. Niks doet vermoeden dat deze frivole blondine de veertig al ruimschoots is gepasseerd. Niets of niemand kan haar bijbenen. Tevergeefs doet een overmoedige stumper een poging, zonder succes. Gerdy Hoornenborg loopt de wedstrijd van haar leven en is de ongekroonde Koningin van de Diepe Hel.

De ontlading spat er van af. “Selfie Selfie”, schreeuwt ze boven alles en iedereen uit. Wildvreemde voorbijgangers pakt ze bij de lurven en sleurt ze voor haar camera. Als een hondsdolle wolf schiet ze kriskras door de menigte. Haar glimlach is zo breed, dat haar mondhoeken bijna scheuren. Gerdy is buiten zinnen. Ze stuift als een hyperactieve Jack Russell af op haar vriendje Rinke ter Haar. De mateloos populaire architect heeft een bittere nasmaak overgehouden aan zijn eigen prestatie en moet zichtbaar moeite doen om mee te gaan in het enthousiasme van zijn geliefde trainingsmaatje. Met ogen zo groot als pingpongballen deelt ze haar ervaringen met een paar moegestreden clubgenoten.

Als het gezelschap huiswaarts keert, licht Gerdy eerst al haar familieleden, vrienden en kennissen in. In een mum van tijd staat haar telefoon roodgloeiend. Als de bus een kwartiertje onderweg is, vallen de oogjes dicht. Het is vertederend om te zien. Haar grijns van voldoening en zalmroze wangetjes doen al haar mannelijke hardloopcollega’s smelten. Ze heeft met deze bijzondere prestaties enorm veel respect afgedwongen. Pas nu heeft iedereen in de smiezen hoe abnormaal goed ze eigenlijk is.

Ooit heb ik je toegezegd om voor jou een schema te schrijven voor een snelle vijf kilometer. Deze belofte kom ik binnenkort na. Ooit heb ik je toegezegd om een geslaagden feestje te geven voor Ava-leden. Deze belofte kom ik binnenkort na. Ooit heb ik toegezegd om mijn eerste marathon te lopen samen met jou. Kom jij deze belofte volgend jaar na? 

Nijverdal 29e Diepe Hel Holterbergloop 20 km - 1:33:11 uur - 19e M50

De zware beklimming van de Holterberg

Vandaag, zaterdag 29 oktober, staat er weer eens een langere wedstrijd op het programma. Meestal doe ik mee aan een 5 kilometer maar één of twee keer per jaar gaan we met mijn atletiekvereniging AVA'70 met de trein of bus naar een grotere wedstrijd toe en deze zaterdag staat er een busreis gepland met 43 personen naar de 20 kilometer van de 29e Diepe Hel Holterbergloop in Nijverdal. 

De start van de 20 kilometer is op de Grotestraat en het geheel verharde en verkeersvrije parcours gaat vanuit het centrum van Nijverdal heuvelopwaarts het dorp uit en vervolgd zijn weg over de Toeristenweg door de bossen van het Nationaal Park De Sallandse Heuvelrug, een uniek natuurgebied. Onderweg is er de beklimming en afdaling van de Diepe Hel, een pittig stukje parcours met grote hoogteverschillen en een stijgingspercentage oplopend tot 10%. Naast de Diepe Hel moeten de Holterberg en de Noetselerberg worden bedwongen.  

Een eindje voor Holten ligt het 10 kilometer keerpunt (45.55 minuten) en moeten we dezelfde weg terug. In de buurt van het keerpunt kom je iedereen tegen en kun je mooi zien hoe je er voor staat ten opzichte van je clubgenoten. Het valt mij op dat er veel AVA'70 geel bij mij in de buurt op nog geen minuut afstand van elkaar lopen en dat er op de terugweg nog een mooie strijd kan losbarsten. Na kilometer 17 heb ik het zwaarste gedeelte er op zitten en volgt er nog een lange afdaling naar de finish. Daar blijkt dat er net twee minuten tussen zeven clubgenoten zit: Roy Mengerink 1:32:40, Geert Wevers 1:33:11, Gerdy Hoornenborg 1:33:45, Dirk Vreman 1:33:51, Gerrit-Jan Jansen 1:33:57, Erwin Wamelink 1:34:12 en Patrick Weijers 1:34:21.

De Diepe Hel Holterbergloop, een zware bergwegloop met veel stevige, lange beklimmingen, is een uitdaging van formaat en met een temperatuur van circa 15 graden en een zonnetje was het daarnaast prima loopweer.