Schitterend weekend AVA'70 jeugd op Texel

De AVA'70 jeugd op het strand van Texel

Na vele uren van voorbereiding was het op vrijdag 20 augustus dan eindelijk zover: AVA meets Texel 2021. Het jaarlijkse uitje van de AVA`70-junioren naar de Wadden is - ondanks corona - dit jaar niet extra bijzonder, maar ook weer wel. Dit jaar is namelijk de vijfde editie én de organisatie van het kamp doet het voor het eerst van A tot Z helemaal zelf.

Rond half 10 trapt buschauffeur Frank het gaspedaal van de bus diep in voor het grootse avontuur en met een lekker tempo wordt het gezelschap feilloos naar de Teso gereden.

Tijdens die rit in de bus worden er tal van gesprekken gevoerd en vooral veel gelachen. Het gezelschap, een schitterende mix van jeugdig AVA-talent tussen de 11 en 15 jaar, is klaar voor een prachtig weekend op Texel en ook best wel benieuwd wat de organisatie dit jaar voor programma in elkaar heeft getimmerd. Even na 13.00 uur reed de bus Texel op en zette linea recta koers richting het strand waar er de mogelijkheid was om de frisse zeelucht op te snuiven. Van deze gelegenheid werd door de AVA-janen ruimschoots gebruik gemaakt. Daarna vertrok het gezelschap richting groepsaccommodatie “Zwaluwhof” in de Koog, waar het inkwartieren even voor de nodige (gezellige) chaos zorgde. Toen de rust was wedergekeerd stond er wederom een bezoek aan het strand en de zee op het programma, maar nu met zwemkleding. Na het nodige vertier kregen de kids lekkere pannekoeken voorgeschoteld en werd de eerste dag afgesloten met een buitengewoon gezellig kampvuur.

De wekker liep zaterdagochtend al vroeg af, want een nieuwe expeditie volgde. Op de nuchtere maag en gehuld in een stoer kampshirt startte om exact 08.03 uur een duurloop van een kleine 6 kilometer. Uiteraard werd er voor gezorgd dat iedereen de eindstreep haalde, maar dat viel voor menigeen nog niet zo hard mee. Bij terugkomst kon er worden aangeschoven voor het ontbijt en dat was niet aan dovemans oren gericht, want het hardlopen had gezorgd voor de nodige trek. Daarna kreeg het peloton een uurtje of wat voor zichzelf en dat zorgde voor veel sport- en spelactiviteiten rondom het complex: een potje tafeltennis hier, een voetbalwedstrijdje daar. Maar ook tijdens deze uurtjes nam het schitterende geluid van plezier hebbende kinderen de boventoon. Nadat de lunch was genuttigd stond er een nieuwe uitdaging te wachten, waar – tot het moment van vertrek – niemand van wist. Op het strand van De Koog lagen dik 20 pakken en planken klaar voor een heuse surf-les op zee. Terwijl de eerste groep al wiebelend en vooral vallend de golven trotseerde, vermaakte de rest zich met de verschillende strandactiviteiten. Na 1,5 uur werd er gewisseld, zodat iedereen de kans kreeg om te proeven aan het surfen, dat op het oog niet zo moeilijk lijkt, maar in werkelijkheid toch wel flink wat oefening vraagt. Na deze prachtige middag met mooie ervaringen en mooie beelden was het de hoogste tijd om de barbecue aan te steken. De hongerige magen moesten immers wel weer gevuld worden, dus werd het vlees op de barbecue gegooid en namen Erwin en Diederik de taak op zich om 55 hongerige magen goed te vullen. Met resultaat overigens.

Opnieuw werd, toen de avond viel op het Waddeneiland, het kampvuur aangestoken, werd het spel "Weerwolven" van avond 1 ingeruild voor gitaren en zang en kwam er langzamerhand een einde aan een prachtige tweede dag.

Na een korte nacht werd het Aaltense gezelschap zondagochtend wakker en leek het er even op dat regen de grote spelbreker zou gaan worden, maar niets bleek minder waar, want AVA meets Texel is niet compleet zonder een fikse regenbui. Na het laatste ontbijt van het weekend werd opnieuw de hardloopkleding aangetrokken en werd er koers gezet richting de duinen, waar een heuse wedstrijd op het programma stond. De plensbuien hadden er echter voor gezorgd dat het parcours iets verlegd moest worden, maar daar maakte wedstrijdleider Michiel Wellink zich geen zorgen om. Één ronde was 3,5 kilometer en er kon gekozen worden om dit 1 of 2 keer af te leggen. Het was natuurlijk ploeteren geblazen, want de omstandigheden waren verre van ideaal. Toch weerden de jongelingen zich bijzonder dapper en iedereen kwam moe, maar zeker ook voldaan bij de eindstreep aan. Terug bij de groepsaccommodatie stond er een uitstekende lunch klaar en er werd flink gestapeld. Hierna werden de koffers gepakt, de boel opgeruimd en schoongemaakt en was het helaas tijd voor de terugreis. Omdat de oversteek nog een poosje op zich liet wachten werd er besloten om als afsluiting nog een strandwandeling te maken, alvorens er weer koers werd gezet richting de Achterhoek ging. Even over 21.00 uur draaide de bus bij AVA`70 de parkeerplaats op, waar inmiddels alle ouders zich hadden verzameld om de kids te begroeten en mee te nemen naar huis.

AVA meets Texel 2021 wordt bestempeld als één van de mooiste weekenden van de afgelopen 5 jaar en zal een bijzondere herinnering blijven. De AVA`70-junioren hebben met elkaar als groep aan prachtig avontuur beleefd, waar ze nog lang van kunnen nagenieten. Er wordt nu al reikhalzend uitgekeken naar de editie van 2022 en dat zegt meer dan genoeg! (FR)

AVA'70 meets Texel in coronaproof jasje

13 leiders en 43 jeugdleden op het grootste Waddeneiland van Nederland

Dat in de coronatijd prima een reis kan worden georganiseerd, bleek maar weer in het laatste weekend van augustus. Voor de vierde keer trok een grote groep enthousiaste AVA ’70-leden (13 leiders en 43 jeugdleden) naar het grootste Waddeneiland van Nederland. In een iets ander jasje kon de traditionele ‘AVA meets Texel’ van Team Happy Code gewoon zijn doorgang vinden.

Nadat op vrijdagochtend 28 augustus alle reizigers van een AVA-mondkapje waren voorzien, werd de laatste informatie op de ouders en kinderen overgebracht. Even na negenen kwam de Ditax-bus van vaste chauffeur Frank en zijn vrouw Helga in beweging. Na een tussenstop had het voertuig een kleine drie uur later zijn plekje op de Teso gevonden en werd het vasteland verlaten. Even later kwam de groep aan op de plaats van bestemming: groepsaccommodatie de Zwaluwhof, gelegen in De Koog. In no-time werd alles uitgepakt, opgemaakt en ingericht en stond het eerste uitstapje op het punt van beginnen. De meeste Avajanen waagden zich aan een frisse duik in de Noordzee, terwijl voor een enkeling het opsnuiven van de Texelse zeelucht voldoende was. Voor de eerste dag dan, want (bijna) iedereen zou nog in aanraking komen met het zoute water. De pannenkoeken van eigen meel werden ‘s avonds gulzig naar binnen gewerkt en na een potje Weerwolven bij het kampvuur was het tijd om de nodige uurtjes slaap te pakken.

Zaterdagochtend half negen. Een grote groep sportievelingen vertrok voor een mooie ochtendloop van 6 kilometer. Lekker hardlopend wakker worden en de energie in de benen lopen. Het bleken onstuimige omstandigheden, maar dit mocht de pret niet drukken. Na een groepsfoto op het strand, waar zo’n twee kilometer moest worden overbrugd, keerde de groep drijfnat terug naar de groepsaccommodatie. Maar des te beter smaakte het ontbijt, dat bij terugkomst klaarstond. ‘s Middags stond iets spectaculairs op het programma: branding-raften en branding-kajakken bij paal 9. Na het aantrekken van een wetsuit, anorak en reddingsvest en het opzetten van een helm kon iedereen het water op. Onder begeleiding van de instructeurs trotseerde men de golven en voeren de deelnemers we in rap tempo weer terug naar het strand. Een geweldige ervaring voor velen. Bij de barbecue en het kampvuur werd nog eens nagenoten van deze avontuurlijke activiteit.

Met de slaap nog in de ogen verschenen de jeugdleden op zondag aan het ontbijt. Het Texelweekend kon natuurlijk niet voorbij gaan zonder enige vorm van competitie. De zondagochtend was vrijgemaakt voor een uitdagende duincross in Nationaal Park Duinen van Texel. Een wedstrijdje georganiseerd voor AVA ‘70, door AVA ‘70. Een heuse strijd met de elementen: duinpaden, mul zand, strand en bospaden wisselden elkaar af. De meeste belangstelling was voor de 2,5 kilometer, maar ook de 1 en 5 kilometer werden gelopen. Op een enkeling na stonden alle Texelgangers aan de start en na een warming-up en groepsfoto kon de strijd beginnen. Enkele trainers, wiens namen de schrijver van dit verslag uit eigenbelang niet noemt, werden flink afgestraft in de tweede ronde van het parcours. Later bleek dat vooral de senioren moeite hadden met de twee steile zandbulten die in het parcours waren opgenomen. Wandelend naar de accommodatie werd de wedstrijd nog eens geanalyseerd en werd nagenoten van een mooie cross. Eenmaal aangekomen bij de Zwaluwhof begon het schoonvegen van de kamers en het inpakken van de koffers. Na een welverdiend broodje knakworst en bekertje soep werden de laatste spullen opgeruimd. Even na drieën kon de terugreis richting Aalten beginnen. Met vermoeide ogen, maar mooie herinneringen zette de delegatie rond acht uur weer voet op Aaltense bodem. Langzaam werd de parkeerplaats van AVA ’70 steeds leger en keerden alle reizigers weer terug naar huis. Wederom een fantastische activiteit die door Team Happy Code in goede banen werd geleid. 

Tijn Piest

Jeugd AVA'70 geniet op Texel

55 AVA'70-leden genieten op volle toeren van Natuurgebied De Slufter

Zon, zee en hardlopen: het zijn de 3 basis ingrediënten voor het jaarlijkse Texel-kamp van AVA’70, dat na 3 edities zijn vaste plekje op de agenda heeft. Tussen vrijdagochtend 30 augustus en zondagavond 1 september bleek de energie van de deelnemende C&D junioren bijna onuitputtelijk, maar werd alles weer in goede banen geleid door het organisatiecomité: Team Happy Code.

Het is vrijdagochtend 08:45 uur. Terwijl de 43 jeugdleden zich opmaken voor vertrek, is Ditax-buschauffeur Frank, samen met zijn vrouw Helga, druk in de weer om alle koffers, tassen en kratjes in te laden. Een aantal organisatoren van Team Happy Code, inmiddels een bekende naam binnen de Aaltense atletiekvereniging, loopt nog zenuwachtig heen en weer. Een kwartiertje later wordt de motor gestart en begint de reis richting Den Helder. Nadat we met de bus De Koog binnenrijden, doen we daar nog een aantal boodschappen en komen we aan bij Groepsverblijf Zwaluwhof, waar de bedden worden verdeeld en alles in orde wordt gemaakt. Terwijl er door de 2 meegenomen ouders/chef-koks alvast wordt begonnen aan het avondmaal, ruim 200 pannenkoeken, vertrekken de junioren naar de zee en worden de hoge golven getrotseerd. Na het eten is het tijd voor het kampvuur en blijft het nog gezellig tot middernacht.

Als de atleten de slaap uit de ogen hebben gewreven, hebben een paar volwassenen het trainingsrondje al verkend. Op zaterdagochtend staat er namelijk een duurloop naar het strand op het programma. Even naar achten komt de groep in beweging, waarna het tempo ietwat wordt opgeschroefd. Na over het strand te hebben gelopen, wordt de delegatie opgesplitst in twee groepen. De nóg fanatiekere groep zal namelijk nog een extra lus over het strand maken. Na 6 kilometer zit de ochtendtraining erop en kunnen de lopers voldaan aanschuiven aan het ontbijt. Die middag wordt er vanwege het zonnige weer uitgeweken naar Natuurgebied De Slufter en komen we uiteindelijk aan bij de duinen. Hier is genoeg tijd voor ontspanning: van duinspringen, tot voetballen en van zonnebaden tot zwemmen. Nadat iedereen een ijsje achter de kiezen heeft en er nog wat boodschappen zijn gehaald, is het ’s avonds tijd voor de barbecue. Na het ondergaan van de zon wordt er nog een spelletje ‘Weerwolven’ gedaan en sluiten de jeugdleden hun vermoeide ogen.

De zondagochtend was gereserveerd voor een wedstrijdje. Dit jaar was niet de plaatselijke atletiekvereniging, maar juist Team Happy Code benaderd om een aantal afstanden uit te zetten. De startstreep was getrokken onderaan de duinen en vanaf daar kon er worden gekozen uit 1, 3 ½ en 7 km. Bijna iedereen liep de wedstrijd, terwijl enkelen hun plicht uitvoerden als jurylid. Voor alle hardlopers was er op het eind een herinnering in de vorm van een flesje, dat kon worden gevuld met Texels duinzand. Na een laatste wandeling over het strand, was het ’s middags alweer tijd om de koffers in te pakken en alles spik-en-span achter te laten. Want aan alles komt een eind en voor velen vloog dit weekend heel snel voorbij.

AVA ’70 heeft zich goed laten zien op Texel en ook de organisatie wist deze activiteit wederom tot een goed einde te brengen. Het was een fantastisch weekend, waarbij de gezelligheid van de vereniging weer voorop stond. (bron)

Verslag jeugd AVA'70 van het weekend in de Koog op Texel

De  jeugd van AVA'70 op Texel

Een super gezellig Ava-weekend op Texel

In het laatste weekend van augustus was het dan eindelijk zover. Van vrijdag 24 t/m zondag 26 augustus 2018 werd de 2e editie van 'AVA meets Texel' gehouden. Een weekend vol gezelligheid, zo'n 3 en een half uur reizen van de AVA '70 basis. Het is nog voor 09:00 uur als iedereen zich meldt bij de atletiekbaan. De koffers, tassen en appeltaarten worden de bus ingeladen. Een mooi gezelschap C&D junioren en leden van Team Happy Code, 56 in totaal, neemt plaats in de bus van Ditax-chauffeur Frank. Eenmaal in de bus blijkt de stemming er al goed in te zitten en zo vertrekken we richting Den Helder. Na een korte boottocht van slechts een kwartier komen we aan op het grootste Nederlandse waddeneiland en naderen we onze bestemming: Groepsverblijf Zwaluwhof Texel, gelegen in De Koog. Hier worden de kamers van de accommodaties verdeeld en alle spullen uitgepakt. Diezelfde dag worden nog wat inkopen gedaan en rond 19:00 uur kan iedereen genieten van een lekker bord patat met een frikandel of kroket. Binnen wordt het spel Weerwolven gespeeld, voordat iedereen uiteindelijk in slaap valt.

De tweede dag begint met een duurloop naar het strand en weer terug. De diehards strijden tegen de kou en duiken de zee in. Uit ervaring is het wel lekker in het zoute water van de zee, maar aan de kant slaan de rillingen je op de rug. Bij terugkomst staat het deel die bij het verblijf bleef al te wachten op het ontbijt. Ook wordt alvast brood gesmeerd voor 's middags, want er staat een bezoekje aan Ecomare op het programma. Bij dit centrum voor wadden en Noordzee kunnen niet alleen jonge en zieke zeehonden bewonderd worden, maar ook (bruin)vissen en roggen zijn te vinden. Tussendoor loopt een deel van de groep ook een leuke wandeltocht door de duinen. Onze buschauffeur vervoert ons vervolgens naar de kust, waar de voeten even kunnen worden gekoeld. Daarna kan nog even het centrum bezocht worden en arriveert iedereen weer bij Zwaluwhof. Terwijl een groep aan het voetballen is, wordt ook alles voor de BBQ klaargezet. Nadat iedereen een worstje en een hamburger op heeft, verplaatsen we ons naar het kampvuur voor gitaarspel, marshmallows en gezelligheid. Hier wordt de laatste avond afgesloten.

Op zondag begint de dag met het ontbijt en vervolgens het opmaken voor de wedstrijd. Jazeker, tijdens dit Texelkamp wordt er meegedaan aan de 'Turfveld Zomercross' in Den Burg. Als we met de bus aankomen bij 't Turfveld, moeten de deelnemers verrassend en verbaasd hebben opgekeken hoe de geelhemden met 50 atleten bij de inschrijftafel verscheen. Hier mag iedereen alvast een vaantje pakken en kunnen de deelnemers een inschrijfbriefje (fungeert als startnummer) invullen, die ze om hun arm kunnen bevestigen. Het is een leuke crosswedstrijd met heuveltjes door het Texelse bos. Het grootste deel van de AVA '70 delegatie kiest voor de 4150 meter, die wordt gewonnen door onze eigen Michiel. Naast de podiumplekken worden bij de verloting na afloop o.a. waardebonnen en een shirt gescoord. In de bus krijgt iedereen een welverdiende medaille en daarna kunnen we nog één keer de zee in bij Paal 19,5.

Nadat iedereen een broodje knakworst en een kommetje soep achter de kiezen heeft en het brood voor onderweg is gesmeerd, werken we met z'n allen net zo lang door tot alles er weer spic en span uitziet. Nog voor 16:00 uur laten we De Koog achter ons, om vervolgens de boot op te rijden. De herinneringen aan Texel blijven, terwijl we steeds verder naar het vaste land varen. Door alle afleiding op de terugweg rijden we in no-time weer het complex van onze eigen club op en moeten we helaas afscheid nemen van dit leuke weekend. Texel, Team Happy Code, de C&D junioren en de deelnemers aan de Carwash: onwijs bedankt voor dit super gezellige, sportieve en fantastische AVA-weekend! We hadden regen en zon, maar dit deed de pret niet bederven. Texel...see you later!

Tijn Piest (12 jaar)

Sportieve dagen op Texel

De vuurtoren van Texel, op het noordelijkste puntje van het eiland

Een korte en sportieve vakantie in de maand november op het grootste Nederlandse Waddeneiland Texel gaat er altijd wel in. De gemiddelde lengte van het eiland is ruim 20 kilometer en de gemiddelde breedte 8 kilometer, waardoor Texel een landoppervlak van bijna 170 km heeft. In iedere plaats van dit prachtige eiland zijn we wandelend, hardlopend of fietsend wel geweest en meestal was het startpunt ons hotel in Den Burg. Het is één van de zeven dorpen van het eiland, ieder met een eigen karakter en een eigen gezicht.

Den Burg is de hoofdplaats van Texel en ongeveer de helft van de 14.000 inwoners van Texel woont er. Het is dan ook niet zo gek dat het zelfs in het najaar een vrij levendig dorp is. De restaurants zijn er trouwens ook prima.

De Waal is het kleinste dorpje en ligt centraal gesitueerd op het eiland. Een rustig dorpje waar een gemoedelijke sfeer hangt en voordat je er erg in hebt, ben je er ook al weer uit. Je kunt je haast niet voorstellen dat het dorpje honderden jaren terug aan zee lag.

Veel mensen vinden Oosterend het mooiste dorp van Texel, met de imposante Maartenskerk als opvallend middelpunt. Er omheen liggen schilderachtige straatjes en steegjes, met mooie oude geveltjes.

In Cocksdorp, op het noordelijkste puntje van Texel staat de vuurtoren van het eiland. Deze toren was echt wel noodzakelijk want voor de kust van Texel zijn in de loop der eeuwen vele schepen vergaan. Terwijl er aan het begin van de negentiende eeuw wel vuurtorens stonden op Terschelling en in Den Helder, had Texel alleen een houten baken. Dit was duidelijk onvoldoende want tussen 1848 en 1860 vergingen er maar liefst 72 schepen voor de Texelse kust. Dankzij jarenlange inspanningen werd in 1863 begonnen met de bouw van de vuurtoren, waarna op 1 november 1864 het licht werd ontstoken. In 1945 werd de toren zwaar beschadigd. Hij is in 1948 hersteld door hem met een nieuwe muur te omhullen en een nieuwe bovenbouw te plaatsen. Dit veranderde de vorm van de toren doordat hij een stuk breder werd. Rond het noordpunt ontmoeten ook de Noord- en Waddenzee elkaar. Daardoor is er een gevaarlijke stroming en is zwemmen verboden.

De Koog is de badplaats van het eiland, waar alleen een duinenrij het dorp scheidt van het strand en de zee. Ook enkele mooie natuurgebieden liggen op loopafstand van het dorp, waar deze week nog een Avajaan zijn intrek in een hotel heeft genomen en ongetwijfeld ook de nodige kilometers heeft gemaakt. Mijn eerste stravaatje was nog maar net de wereld in of ik kreeg al een reactie. Leuk dat je er daar pas achter komt dat je in dezelfde week op hetzelfde eiland zit.

Oudeschild is het enige dorp van Texel dat nu nog direct aan zee ligt. Eb en vloed kunnen in de haven rustig hun gang gaan. Een aantal keer per jaar stijgt het zeewater zo hoog dat de kade overstroomt maar daar schijnt een Oudeschilder niet warm of koud van te worden. De omgeving van dit dorp hebben we beter leren kennen door een prachtige wandeling die we daar gemaakt hebben.

De laatste dag rijden we terug naar het meest zuidelijke dorp van Texel Den Hoorn, waar de veerboot ons terug naar den Helder brengt. Enkele prachtige dagen zitten er weer op, waarvan we volop genoten hebben met prachtig novemberweer. Erg veel kenden we niet weer terug van het eiland, maar het was dan ook al weer 28 jaar geleden dat we er voor het laatst waren geweest!

Het zit er weer op