Posts tonen met het label Dinxperlo. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Dinxperlo. Alle posts tonen

woensdag 18 juni 2025

Dinxperloër Bram van den Bergh leeft van de uitdagingen

Bram van de Bergh voorafgaand aan de Marathon des Sables

Bram van den Bergh leeft van de uitdagingen

Bram van den Bergh uit Dinxperlo beleeft een jaar vol uitdagingen. De atleet liep dit voorjaar eerst de Marathon des Sables, een zesdaagse ultraloop van ongeveer 250 kilometer in de Sahara-woestijn van Zuid-Marokko, in het pinksterweekeinde deed hij mee aan de Ropa Run. Dit is een estafette van Parijs naar Rotterdam. De verklaring voor zijn deelname was simpel: "Ze hadden nog een hardloper nodig."

Aanvankelijk stond de Ropa Run niet in de agenda van de 48-jarige Bram van den Berg. "Maar ik werd benaderd door een hardloper die bij mij in de tent sliep tijdens de Marathon des Sables", herinnert de Dinxperloër zich. "Hij zat in een team en ze kwamen een hardloper te kort. Dat was ongeveer 3,5 week voor Pinksteren." En dus volgde overleg met het thuisfront. "En heb ik ze daarna teruggebeld dat ik mee zou doen met hun team 136. Ik was na Marokko ook al weer wat aan het sporten."

Format

Wie denk aan een estafetteloop over 540 kilometer, die krijgt het misschien al snel benauwd. Van den Bergh: "Maar dit team doet al vanaf 2011 mee en heeft veel ervaring. Zo hebben zij de ploeg van acht hardlopers opgedeeld in twee viertallen. Terwijl het ene viertal uitrust, loopt de andere ploeg een paar uur." Met enige verbazing hoorde Van den Bergh de verdeling. "We liepen per man steeds 1.500 meter en werden dan afgelost. Dat is dus een minuut of zeven per keer."

Je zou zeggen dat iedereen 5 of 10 kilometer zou kunnen lopen, en dan het stokje voor langere tijd zou overgeven. "Fysiek hoeft dat geen probleem te zijn, maar je hebt ook met het mentale deel te dealen. Door steeds maar 1.500 meter te lopen, kon je daarna weer een minuut of twintig uitrusten. Na 55 of 60 kilometer was dan het andere viertal hardlopers aan de beurt. Ik ben meer een diesel, maar ik zei tegen hen: 'Ik ben hier te gast, zeg maar wat ik moet doen'."

Team

Het team bestond echter uit veel meer dan de acht genoemde hardlopers. "We hadden een bus als basis. Het viertal dat niet liep, kon daar rusten en proberen dan een paar uur te slapen. Daarnaast was er ook een fysio mee, meerdere etsers, een chaueur, een navigator. In totaal waren we denk ik met ruim dertig mannen en vrouwen." Een kleiner busje begeleidde de 'dienstdoende lopers' van team A of B. "Inclusief de etsers, want een regel van de organisatie is dat een loper altijd wordt voorafgegaan door een etser en wordt gevolgd door een etser."

Licht

Omdat er in de nacht wordt doorgelopen, was enig licht ook geen overbodige luxe. "Je wilt toch graag weten waar je je voet neerzet. Wat verder wel even lastig was, was dat je bioritme verstoord is door 's nachts hard te lopen. Dat leidde wel tot enige moeite in de nacht van zondag op maandag. Ook liepen we bijna het gehele parcours in de regen, dat hielp ook niet." Uiteindelijk rekende de Dinxperloër voor dat hij in die 24 uur tussen de 70 en 80 kilometer in stukjes van 1.500 meter had bijgedragen aan het volbrengen van de Ropa Run. "We hadden een vaste volgorde van lopen, maar in mijn team heb ik een paar keer een beurtje van een van de anderen overgenomen."

Goede doel

Eenmaal met Rotterdam in zicht, ontstond een euforisch gevoel. "De aankomst was een chaos, met eerst de finish van de loper in kwestie en daarna een extra finish van het hele team." Met team 136 liep Van den Bergh geld bijeen voor mensen met kanker die in de terminale fase van hun leven zitten. "Het motto is dat we leven willen toevoegen aan dagen als we geen dagen meer kunnen toevoegen aan het leven. Mooi dat we met zo'n actie iets kunnen betekenen." Ook in zijn omgeving heeft Van den Bergh te maken met personen die aan kanker lijden. "Dat geldt voor een vriendin van ons, maar ook de dochter van mijn beste vriend. Het is mooi iets te kunnen bijdragen voor een ander."

Iron Man

Met de Marathon des Sables en de Ropa Run in de pocket richt Van den Bergh zich alweer op iets nieuws. "Ik zou wel weer eens een Iron Man-triatlon willen doen", stelt de Dinxperloër die onregelmatige werktijden heeft en in de jeugdzorg werkzaam is. "Maar dat ga ik eerst met de familie overleggen. Ik heb leuke triatlons zien staan in de bergen van Oostenrijk en ook in Spanje. Ik hou ervan om steeds op nieuwe plaatsen een evenement te bezoeken. Ik merk aan mezelf dat het alweer begint te kriebelen." (bron)

zaterdag 4 januari 2025

zondag 15 december 2024

Foto's en uitslagen van de Survival Run In Dinxperlo

De start van de Korte Survivalrun, met nummer 7 Twan ter Horst

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

deel 4

deel 5

uitslagen

site organisatie

Heini Rave

zaterdag 6 januari 2024

Dinxperlo 38e Snertloop 6 km - 29.45 min - 20e plaats

Net voor de start van de 6 kilometer

De laatste keer dat ik heb mee gedaan aan de Snertloop in Dinxperlo was in januari 2019 en werd de loop nog georganiseerd door voetbalvereniging DZSV. Vijf jaar later sta ik weer aan de start. Na een aantal corona vrije loopjaren is de voetbalvereniging inmiddels ook gefuseerd met FC Dinxperlo en werd er een prachtig nieuw clubgebouw neergezet, precies op een plek tussen de velden van beide verenigingen in. Vanuit deze ruimte kun je bijna de verrichtingen van alle voetballers goed in de gaten houden.

In het verleden werd er bijna ieder jaar voor een andere route gekozen en kon de afstand ook nog wel eens varieren, ik ben benieuwd hoe dat na de fusie gaat. Ruim op tijd parkeer ik mijn auto op de parkeerplaats en vraag me echt af of hier binnen het uur een hardloopwedstrijd van start moet gaan. Het is nog erg stil op het sportpark en ik besluit om nog maar even in de auto te blijven zitten. Na ongeveer 10 minuten komt clubgenoot Jan Rademaker ook aangereden en schrijven we ons in. Later blijken we de enige AVAjanen te zijn die meelopen, dat is wel eens anders geweest.

Ik krijg het prachtige nummer 1 toe gewezen en later in de kleedkamer lokt dit toch wel enkele begrijpelijke reacties uit. Samen met Jan loop ik een goede kilometer warm en zie dat het begin van de route er in ieder geval bekent uit ziet. Als we weer terug zijn in de kantine kom ik nog drie (ex)-collega's tegen en wens ze nog even het beste voor 2024 toe. Met de start van de 6 kilometer om 13.30 uur staan er gelukkig nog 46 deelnemers aan de start. Misschien moeten ze volgend jaar iets meer reclame voor de wedstrijd maken?

Achteraf komt het parcours heel veel overeen met de laatste keer dat ik er gelopen heb. De enige verandering is volgens mij dat we dit keer aan de achterkant het sportpark weer opkomen en langs het hoofdveld van FC Dinxperlo teruglopen naar de finish. Net binnen het halve uur kom ik over de streep en geeft mijn Garmin 6,06 kilometer aan. Een mooi wedstrijdbegin van het nieuwe jaar. Na afloop is het snel douchen en een heerlijke kop snert eten, want om 15.00 uur begint mijn eerste weekenddienst van het jaar!

Foto's en uitslagen van de 38e Snertloop in Dinxperlo

De start van de 6 kilometer

Uitslagen AVA'70 leden:

6 kilometer: Geert Wevers 29.45 minuten

10 kilometer: Jan Rademaker 52.45 minuten

Alle uitslagen staan op de 2 laatste foto's. 

Klik op de link voor de foto's van de site van FC Dinxperlo

fotoalbum

site organisatie
De finish van Jan Rademaker

zondag 17 december 2023

Foto's en uitslagen van de 26e Survival in Dinxperlo

Mooie 3e plaats voor Aaltenaar Twan ter Horst bij de Korte Survival Run

Klik op de link voor de foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief

deel 1

deel 2

deel 3

uitslagen

site organisatie


Bianca Rougoor

zaterdag 7 januari 2023

Foto's van de Snertloop in Dinxperlo

De start van de 10 kilometer met Wim Brinkman (149) en Andre Veerbeek (141)

Klik op de link voor de foto's van Michel Luijmes

fotoalbum

zondag 18 december 2022

zaterdag 18 december 2021

Recordaantal deelnemers bij ONK KSR in Dinxperlo

Een mooie strijd tegen de elementen!

Zware hindernissen, een vernieuwd parcours en de gebruikelijke strijd tegen de elementen, op zondag 19 december gaan zo’n 1.000 deelnemers de uitdaging aan tijdens survivalrun De Dinxperloop. Met dit jaar het Met dit jaar het Open Nederlands Kampioenschap Korte Survivalrun (ONK KSR)

De wekker

Je moest er dit jaar als deelnemer de wekker voor zetten, want de inschrijvingen gingen als een trein. Binnen een uur zat één van de recreatieve afstanden al vol, de iets kortere afstand vlak daarna en met 425 deelnemers op het ONK KSR is een record gebroken! Je merkt dat survivalrunners blij zijn dat er weer survivalruns worden georganiseerd en de organisatie doet er dan ook alles aan om de survivalrun binnen de geldende maatregelen veilig en verantwoord te laten plaatsvinden.

Speciale sfeer

Naast het hardlopen en de hindernissen speelt ook de ‘strijd tegen de elementen’ een belangrijke rol. Water, wind en temperatuur kunnen extra kracht vergen tijdens een survivalrun. En een survivalrun gaat altijd door: zomer en winter! En op 19 december kan het winterse weer het extra zwaar maken voor de survivalrunners. Toch zorgen deze omstandigheden ook juist voor de speciale sfeer waar de Dinxperloop geliefd om is. Kerstbomen, Kerstmutsen, lichtjes en genoeg vuurkorven om onderweg je handen op te warmen!

Pijn in de buik

De Dinxperloop levert elk jaar een zwaar parcours af met veel combinatie hindernissen. En wie een hindernis niet haalt, moet zijn polsbandje inleveren. Het beruchte ‘derde lusje’ zorgt bij veel survivalrunners voor wat pijn in de buik, maar dit jaar zijn er in plaats van drie zelfs vijf lussen! Alle deelnemers komen dus tot 6 keer langs het start/finishterrein van Buitensport Try Out. Zou het dan nu de vijfde lus zijn waar de meeste bandjes doorgeknipt worden? Vanwege het ONK KSR mogen vooral de wedstrijdlopers zich opmaken voor een zware survivalrun, maar voor iedereen geldt: de onderarmen zullen het in elk geval weer zwaar te verduren krijgen in Dinxperlo!

Alle deelnemers succes komende zondag! Voor de laatste informatie over de Dinxperloop klik op de link

woensdag 24 juni 2020

Try-Out viert 25-jarig jubileum met open dag

 Van links naar rechts: Janne, Herbert en Manon Luimes van Try-Out Buitensport
Toen Herbert Luimes op 1 juli 1995 de Kamer van Koophandel in Doetinchem bezocht om zijn geesteskind Try-Out in te schrijven, vermoedde hij niet dat zijn idee zo succesvol zou zijn. Deze stap zorgde er echter voor dat hij al 25 jaar doet wat hij het leukst vindt. Om daar aandacht aan te besteden is er op zaterdag 11 juli een open dag op het buitenterrein van Try-Out aan de Bargerdijk 2 in De Heurne met alleen maar gratis activiteiten en clinics.

Try-Out is nu een drie hectare groot buitenterrein met vele professionele faciliteiten. Wat er in 25 jaar tijd met Herberts initiatief is gebeurd, omschrijft hijzelf als een mallemolen. Herbert: “Als triatlonatleet kwam ik toevallig met de survivalsport in aanraking. Het verschil met triatlon was het onvoorspelbare! In tegenstelling tot een triatlonwedstrijd weet je met een survivalrun niet hoe het parcours eruit zal zien en dat trok me aan. Op dat moment werd de sport slechts beoefend door een handjevol fanatiekelingen. Door het tv-programma ‘Survival of the fittest’ kreeg de sport wat meer aandacht. Om de sport beter te leren kennen en mezelf te verbeteren, begon ik als instructeur bij Magic Outdoor. We trainden op Engbergen en rondom de baan van Atletico in Gendringen.”

Pionieren
“In het begin hadden we eigenlijk niets. De trainingsgroepen voorbereiden op een run was een pioniersklus. We begonnen met één boog, een oude deur, een paar touwen, een net en een vlot. Maar we hadden er lol in. Vanaf 1995 hebben we met een enthousiast groepje de Dinxperloop op poten gezet. Heel verrassend deden aan deze mini-survivalrun al zo’n 100 deelnemers mee. Deze Dinxperloop had in 2019 1.100 deelnemers!”

Herbert’s eerste survivalterrein
In 1997 kwamen er twee stukken bos, bekend als het Veenbos, ter grootte van anderhalve hectare in De Heurne in de verkoop. Herbert zag zijn kans schoon om een eigen survivaltrainingsgebied en buitensportterrein op te zetten. Dit was een zeer gewaagde stap voor een docent groenvoorziening in het speciaal onderwijs. In de praktijk pakte deze combinatie heel goed uit, want er waren wat van zijn leerlingen die zo de kans kregen op het terrein een externe stage te lopen. Tot 2005 heeft Herbert in het Veenbos kunnen ondernemen.

Een nieuwe uitdaging
Herbert beloofde de toenmalige trainingsgroep een nieuwe stek met meer smoel, meer potentie, meer uitdaging en meer ruimte. Herberts zoektocht beperkte zich niet tot de gemeente Aalten, ook in de gemeente Oude IJsselstreek keek hij rond. Uiteindelijk kreeg hij een aanbod waarvan hij ging watertanden: ‘t Barger. Na intensieve besprekingen met de gemeente Aalten en omwonenden kreeg hij groen licht voor de aanleg van een buitensport- en survivalterrein aan de Bargerdijk 2 in De Heurne. Het terrein werd ingericht met een vijver, 300 meter atletiekbaan, hindernissen in het bos en hindernisblokken op het veld. Vanaf 2009 konden alle trainingen en evenementen op deze locatie plaatsvinden.

Gegroeid van tien leden naar bijna 500
In de loop der jaren groeiden het ledenaantal mee met de locaties. Waren er bij Atletico nog maar tien leden, in het Veenbos groeide het aantal tot zo’n tachtig en nu bij ’t Barger staat de teller op bijna 500. De kwaliteit van de hindernissen is met hulp van een zeer actieve parcoursgroep naar een hoog niveau getild. Herbert is dan ook bijzonder trots op het klimtoestel dat op het eiland in de vijver staat. “Het is niet alleen een prachtig bouwwerk om te zien, maar het is ook een enorm stoer en multifunctioneel klimtoestel in combinatie met de stoere tokkelbaan over het water.”

Familiebedrijf pur sang
Herbert is enorm dankbaar voor het succes van Try-Out, wat niet mogelijk was geweest zonder de nooit aflatende hulp en kritische noten van vrouw Anita en dochters Lieke, Janne en Manon. “Ook de inspirerende groepen van de vereniging Ropes & Running en Stichting Survival Dinxperlo zijn onontbeerlijk voor het succes”, zegt Herbert. Dochters Janne en Manon werken al een aantal jaren volop mee in het bedrijf en daarmee is de opvolging gegarandeerd. Vanuit Janne’s expertise staan er nieuwe activiteiten op stapel die raakvlakken hebben met gezondheid, voeding, persoonlijke begeleiding, sport en horeca.

Open huis - coronaproof
Op de open dag op zaterdag 11 juli is er voor jong en oud een uitgebreid programma met gratis activiteiten en clinics, van 9.00 tot 15.00 uur. Per heel uur kunnen kinderen en jeugd zich inschrijven voor het doolhof, kajak, steppen survival, boogschieten en toggle. Ze mogen zich inschrijven voor één activiteit, maar ook voor zes. Voor volwassenen zijn er sportieve workshops in samenwerking met regionale bedrijven. Om 9.00 uur hardlopen met Gert-Jan Wassink, om 10.30 uur Yoga met Bianca Klijnsma, om 12.30 uur survivaltechniek voor alle beginners én gevorderden, om 14.00 uur Old Scool Gymspellen zoals trefbal, wattenstaven en tikkertje op anderhalve meter afstand en om 15.30 uur Crossfit Oost. Van 17.00 tot 21.00 uur staat de koffie en een drankje klaar voor een toost op 25 jaar Try-Out. Alle activiteiten en clinics worden uitgevoerd volgens de richtlijnen van het RIVM. Try-Out is te vinden aan de Bargerdijk 2 in De Heurne. (bron)

zaterdag 4 januari 2020

Dinxperlo 36e Snertloop 10 km - 53.14 min - 22e plaats

Met Rob Elijzen en Wim Brinkman

Op de eerste zaterdag van het jaar staat voor mij meestal de Snertloop bij voetbalvereniging DZSV op het programma, afgelopen jaar is de naam van de club door een fusie veranderd in FC Dinxperlo. In het verleden heb ik altijd mee gedaan aan de kortste afstand van zes kilometer, vandaag heb ik me ingeschreven voor de 10 kilometer. In de eerste week van januari is namelijk mijn marathonschema voor Rotterdam (zondag 5 april 2020) begonnen en dat betekent dat voor mij de wedstrijden ook wat langer worden. Wel probeer ik deze zoveel mogelijk in mijn beoogde marathontempo te lopen.

We lopen ruim een kilometer warm en trappen ook nog even een balletje op het kunstgrasveld, de voetballer zal er wel nooit helemaal uit gaan. Om kwart voor twee vertrekt de zes kilometer en een kwartier later is het de beurt aan de tien kilometer lopers. Een paar minuten na de start lopen we al in Duitsland en dit is misschien wel één van de weinige wedstrijden met de start in Nederland die grensoverschrijdend en dus door twee landen gaat. Je staat er eigenlijk niet bij stil maar het is wel uniek.

Vooraf heb ik de Garmin ingesteld op 5.20 minuten per kilometer en daar kan ik me op deze afstand nog prima aan houden. Je kijkt dan wel regelmatig op je horloge maar wijkt dan ook bijna niet van je beoogde tijd af. We lopen in een mooi groepje, samen met een aantal atleten die zich ook ingeschreven hebben voor Rotterdam. In de laatste twee kilometer mogen we van Wim versnellen maar een aantal blijft hetzelfde tempo lopen.

Na afloop heb ik nog gauw even een droog shirtje aangetrokken en een bakje snert en een glas cola naar binnen gewerkt voordat we aan onze terugreis begonnen. We hebben afgesproken met een aantal andere Avajanen om lopend naar Aalten terug te gaan. Na een wat stram begin liep het verder lekker met een gemiddelde kilometertijd van net boven de zes minuten. Thuis had ik er, met het warmlopen erbij, net een halve marathon opzitten. Komende zaterdag staat de 14.3 kilometer van de Haarloop in Haarlo op het programma. Eens kijken of we met een paar kilometer meer, ons doel ook weer kunnen halen. Het begin is er!

De grens loopt mooi door het midden

Uitslagen van de 36e Snertloop in Dinxperlo

Een aantal AVA'70 leden aan de start voor de 10 kilometer

Klik op de link voor de uitslagen


6 kilometer


10 kilometer

site organisatie

Na de wedstrijd met een aantal weer terug naar Aalten gelopen

vrijdag 13 december 2019

Na 25 jaar Dinxperloop draagt Herbert Luimes 'zijn kindje' over

Herbert Luimes
DINXPERLO - De 25ste Dinxperloop op 15 december is voor Herbert Luimes zijn laatste als voorzitter van de stichting Survival Dinxperlo. "Ik ben 65 jaar, tijd om een punt te zetten achter de actieve bezigheden in het bestuur'', vindt hij. Luimes is al meer dan dertig jaar met de survivalsport bezig. Nadat in 1988 een paar fanatieke Beltrumers in hun plaats de eerste run van de Achterhoek hadden gehouden, volgde een jaar later Gendringen, waar Luimes destijds bestuurslid was. De sport werd in de jaren daarna steeds populairder. "Begin jaren '90 werd de Survivalbond opgericht'', blikt Luimes terug. "Toen werd het echt serieus. Er kwamen in de Achterhoek ook survivallopen in Neede, Dinxperlo en Zelhem.''

In 1995 nam Luimes het initiatief tot de eerste mini-survivalrun in Dinxperlo. "Ik was net begonnen met mijn outdoor-bedrijf in De Heurne en vond dat er een mini-survivalrun moest komen: laagdrempelig en voor kinderen. Een paar jaar later is die uitgegroeid tot de grote Dinxperloop.'' Was destijds survivalrunnen een nog opkomend fenomeen, inmiddels is de sport niet meer weg te denken. Luimes: "We begonnen met 100 deelnemers aan de start en het werden er elk jaar meer. Het aantal schommelt al weer jaren rond de 950. De deelnemers komen overal vandaan: Groningen, Amsterdam, Venlo, er doen zelfs een paar Duitsers mee. Dit jaar gaan we voor het eerst door de grens van duizend deelnemers. Dan zitten we ook al aardig op het maximum. Met meer deelnemers zouden er te veel mensen op het parcours zijn.'' Dat heeft als nadeel dat mensen bij hindernissen lang moeten wachten. Iets wat Luimes nooit wilde. "Wij willen juist een run waar iedereen lekker door kan klimmen in de hindernissen en vlot kan doorlopen naar de volgende.''

Dit jaar is het parcours aangepast. "Na negen jaar lang hetzelfde parcours van drie lussen, doen we het dit jaar anders. We hebben twee lussen: een van 5,5 kilometer en een van 2,5 kilometer. Die laatste lus is het bekende zware toetje.'' Vijf jaar na de eerste run werd de Dinxperloop ondergebracht in de Stichting Survival Dinxperlo waar Luimes vanaf 2010 voorzitter van was. Vijf jaar daarvoor werd de survivalvereniging Ropes & Running opgericht. De vereniging was in 1996 begonnen als trainingsgroep met tien leden, nu zijn het over de vijfhonderd. De trainingen zijn op het terrein van Luimes aan de Bargerdijk. "Een uitgebreide accommodatie die we steeds weer aanpassen'', zegt hij.

Complexe hindernissen
'Inhoudelijk' is de survivalrun in al die jaren behoorlijk veranderd. "Eerst had je alleen enkelvoudige hindernissen: een wand of een kort stukje apenhangen aan een touw. Maar nu zijn ze veel complexer en veel langer. We zijn op ons terrein aan de Bargerdijk met een nieuwe installatie bezig. Die wordt 65 meter lang, een installatie waar je kunt blijven klimmen. Het is allemaal diverser, complexer en technischer geworden.'' Hoe bedenkt hij zo'n installatie? "In de eerste plaats een dikke duim en als je bij een andere run iets ziet wat interessant is, dan ga je dat overnemen. Omgekeerd gebeurt dat ook. Dat vindt iedereen ook prima. Zo kun je elkaar sterker maken.'' Elke survivalrun is spannend en verrassend, vertelt Luimes. "Je weet niet wat je tegenkomt. Elke organisatie drukt zijn eigen stempel op de wedstrijd. De een heeft meer een loopparcours, de ander juist hindernissen. In Beltrum wordt meer gebruik gemaakt van de natuur, daar zie je touwen tussen de bomen. In Gendringen zijn juist andere hindernissen.''

Examens jeugd
Op zijn terrein bevindt zich ook een 'examenblok'. "Leuk voor de jeugd'', zegt Luimes. "Die kan hier drie diploma's halen: brons, zilver en goud. Er komt een examinator die kijkt of ze de technieken beheersen en dan krijgen ze van de bond een survivaldiploma. Daaruit blijkt dat ze bepaalde vaardigheden beheersen, bijvoorbeeld een apenhang. Je kunt het verschil zien met jongens die net beginnen. Die zien er uit alsof ze een zware ruzie hebben gehad, ze zijn bont en blauw doordat ze nog een stukje techniek missen.'' Dit blok is tijdens de 25ste Dinxperloop de start van de tweede ronde en hiervoor omgedoopt in het ABG-Herexamenblok.

Aan de Dinxperloop gaat een behoorlijke voorbereiding vooraf, zegt Luimes. "Waar in de beginjaren de run in een dag werd opgebouwd en direct na de wedstrijd weer werd opgeruimd hebben we nu vijf zaterdagen nodig om alles voor elkaar te krijgen. Wel lukt het nog steeds om in de middag na de wedstrijd alles weer op te ruimen", zegt Luimes. "Dit is natuurlijk niet mogelijk zonder al mijn mede-bestuursleden, die bergen met werk verzetten, en niet zonder de 150 vrijwilligers die helpen met de opbouw, het jureren en het opruimen op de wedstrijddag en niet zonder al die sponsoren van de Stichting Survival Dinxperlo. Al die mensen ben ik dank verschuldigd. Zonder hen zou de Dinxperloop niet zo'n fantastische run zijn.''

Nu de 25ste Dinxperloop voor de deur staat, is Luimes bezig met de toekomst. "Ik ben langzaam aan het afbouwen. Ik stop als voorzitter van de stichting. Er is een opvolger: Niek Heijink. Verder ga ik mijn bedrijf langzaam maar zeker overdragen aan mijn dochters. Over een jaar of vier, vijf ben ik zeventig. Dan wil ik alles hebben overgedragen. Langzaam loslaten. Als je dat in een keer doet dan is het lastig, het is wel je kind hè?'' (bron)

donderdag 27 juni 2019

Kneuzengroep AVA'70 on tour

De zon zakte, de sfeerhaard ging aan en de verhalen werden mooier en mooier
‘Eén wheelie maakt nog geen zomer!’

Zomaar een zonnige zomeravond… Het is donderdagavond en dan komt ook altijd de Kneuzengroep van AVA`70 in actie. Het is in feite een klein elitair gezelschap, dat bestaat uit hardlopers die niet kunnen of willen trainen op de baan. Je kunt er pas lid van worden, als je bij de hoofdtrainer hebt kunnen bewijzen, dat een blessure je dusdanig parten speelt, dat er een aangepast schema dient te worden afgewerkt. De groep is snel groeiende en dit geldt ook voor de gezelligheid. Wegkapitein Peter Baten is aangewezen om de trainingen te coördineren en met enige regelmaat wordt er een vertrekpunt in de buurt gekozen. Dit was ook afgelopen donderdag geval, toen er werd uitgeweken naar Dinxperlo. De plaatselijke pindakoning, Peter Kroesen, had de Kneuzengroep uitgenodigd om een rondje te komen draven. Na afloop zouden de deelnemers worden getrakteerd op enkele streekgebonden delicatessen, dus hiervoor bestond uiteraard wel animo. 

Op het gebruikelijke tijdstip van 16 minuten over 7 uur, verzamelde het gemêleerde gezelschap voor aanvang van het trainingsrondje dat door de gastheer was uitgestippeld. Echter, het was uiteraard weer Geert Wevers, die zich aan de kop van het pelotonnetje nestelde en de regie overnam en ook niet meer afstond. Angelique Vrijdag was hier wel blij mee. Ze maakt graag wat fijne plaatjes onderweg, had een pittige fietstocht in de beentjes en was dus gebaat bij een tempo in de relaxmodus. En daarvoor kun je Geertje wel voor op pad sturen. Het ging direct al over slingerende zandpaadjes de vrije natuur in en dat is altijd lekker in de beginfase. Het leuke van hardlopen in Dinxperlo is, dat je naast elkaar kunt lopen op een weggetje, waarbij de één in Nederland draaft en de buurman op Duits grondgebied. Ineens duikt ook Henk Bol de neus aan het venster. De nestor van het gezelschap is puur rood-wit-blauw gezind en is als de dood, dat hij over de grens gaat. Hoe goed hij zijn best ook deed, het is het niet gelukt, al dacht hijzelf van wel. We hebben hem maar in die waan gelaten, want het zou zijn humeur wel eens heel erg kunnen verpesten. 

De route slakkerde fijn door het buitengebied en er werd wat afgepraat onderweg. Natuurlijk werden alle problemen van de wereld besproken, maar ook de resultaten van de triathlon in Aalten, passeerden de revue. Met name het feit dat een favoriet voor de eindoverwinning maar liefst 6,12 minuten nodig had om te wisselen van het zwemmen naar het fietsen. Bij navraag bleek, dat de topatleet van zijn vrouw als advies had meegekregen, om de ruimte tussen de tenen goed af te drogen en daarna flink met talkpoeder te strooien. Zo gezegd, zo gedaan, maar de in Barlo woonachtige sportfreak, was natuurlijk wel kansloos voor het podium. Langzaam maar zeker kwam de finish in zicht en werd het tempo wat verder opgevoerd. Dit resulteerde direct in een tweetal afhakers, die in geen velden of wegen te bekennen waren. Omdat “dit verlies” groter zou zijn dan de norm van 10%  die je mag verliezen, besloot Frank Roos op strooptocht te gaan. Tenminste, dit vertelde hij achteraf. De waarheid was echter, dat zijn Garmin krap 8 kilometer afstand aangaf en algemeen bekend is, dat de gespierde spijker daarvoor de schoentjes niet strikt. Wat een malloot… 

Intussen nam het licht zwetende gezelschap plaats op het buitenverblijf van de Kroesens en ging het sap in de glazen. Er formeerde zich een cola-bankje, een bierhoek en tenslotte waren er ook enkele wijnzetels. Monica, de vrouw van, maakte het lekker gezellig en presenteerde de beste wijn van Suderwick in flinke viskommen, waar de koikarpers van Eric Demkes bijzonder fijn in zouden kunnen rondzwemmen. Peter kwam een keer of 14 langs met een kaasplankje met een lengte van dik een meter. Hij had werkelijk alles uit de kast gerukt om het zijn gasten naar de zin te maken. Ingrid van Z. uit A. kon niet echt goed kiezen en nam daarom bij elke ronde maar twee happies. Gelukkig kan ze het hebben! De zon zakte, de sfeerhaard ging aan en de verhalen werden mooier en mooier. Om het niveau van de gesprekken vooral levendig te houden, werden de glazen en flessen in rap tempo aangevuld. Eigenlijk was weggaan helemaal geen optie, maar omdat een enkeling wat bang bleek te zijn in het donker, werd de bijeenkomst om even voor 00.00 uur toch maar afgesloten. 

De stalen rossen werden met het voorwiel in de goede richting gezet en in tussentijd vermaakte Trainert van Rijs het wandelende publiek met het maken van wheelies. Dit ging hem goed af en toen begon de overmoed toch wel steeds meer de overhand te krijgen en je had het gevoel…. De laatste stunt diende zich aan, zo verkondigde de stuntman. Dit bleek ook bijna letterlijk het geval te zijn, toen hij werkelijk met een geweldige smak voor de grond lazerde. Het was net of de gemeente wist, dat er iets stond te gebeuren, want de borden met de mededeling van een wegafzetting stonden her en der al klaar. Het kan ook eigenlijk niet anders, dan dat er een forse scheur in het asfalt zit, want de klap had een kracht van 4,2 op de Schaal van Richter, dus dan weet je het wel. De onfortuinlijke cyclist kroop weer op het zadel en meldde nergens last van te hebben. Onmogelijk natuurlijk, dus waarschijnlijk heeft een zuster van Sensire hem vanmorgen uit bed moeten takelen. Een warme groet aan Peter en Monica Kroesen als bedankje voor een hele fijne avond en een vertrek van de fietsers richting huis, besloten een bijzondere sportavond. Eén ding is zeker….minimaal 1 kneus heeft de naam van de groep alle eer aan gedaan. Jammer dat de beelden zijn gewist!

Frank Roos

maandag 10 juni 2019

Verslag van de 12e Pinksterloop in Dinxperlo

Bijna 50 personen, inclusief de drie mee fietsers
Pinksterloop familie Kroesen

Een grote groep Ava leden en sympathisanten stonden op deze mooie tweede Pinksterdag om 9.15 uur  klaar met de fiets bij molenwerken Vaags. Starten maar op de stalen ros naar huize Kroesen in Dinxperlo. Onderweg werden we door toeterende auto’s ingehaald op weg naar het zelfde doel. Rond 50 lopers en een paar meefietsers hadden zich verzameld. Peter Kroesen had een prachtige route uitgezet met verschillende afstanden. Na een mooie groepsfoto in de prachtige tuin zette de groep zich in beweging. Na een aantal kilometers richting Breedenbroek werd de groep gesplitst. Niet iedereen ging voor dezelfde uitdaging en mooi dat er groepjes gemaakt konden worden zodat er voor een ieder een passend groepje was.

Prachtige paden rondom Dinxperlo, Breedenbroek en langs de Duitse grens. De meesten hadden nog nooit hier gelopen en genoten volop van de mooie omgeving en vergezichten.
Na ongeveer 10 kilometer werd de groep voor de tweede keer gesplitst voor de 11 en 14 kilometer. De laatste groep kwam nog over het survival terrein in de Heurne. De sproeiers stonden daar aan wat heerlijk verfrissend was. En eindelijk daar waren we weer bij huize Kroesen waar  we in een waar walhalla  terecht kwamen van lekkere drankjes en overheerlijke broodjes. Je kon wel zien dat Peter en zijn vrouw en verdere familie helemaal thuis zijn in deze delicatessenbranche! Wat werden we verwend! Echt top geregeld en zo gastvrij! Toen iedereen in de tuin bijgekomen was en de inwendige mens versterkt gingen we weer richting Aalten. Onze stalen rossen stonden trouw op ons te wachten om weer aangetrapt te worden. Wat een prachtige Pinkstermorgen!!

Een enthousiaste loper die volop heeft  genoten!!

zaterdag 5 januari 2019

Uitslagen van de 35e Snertloop in Dinxperlo

Ralph Nederlof (37), de winnaar van de 6 kilometer. Links van hem Frederik Zweerink (24) en rechts Hetty Angenent (15)
Uitslagen AVA'70 leden:

6 kilometer: Gerrit Ormel 25.15 min, Geert Wevers 26.06 min, Sien Meinen 35.56 min, Petra van Wijk 38.14 min en Lenie Wamelink 40.20 min

10 kilometer: Gerrit Dijkslag 39.57 min, Miel Heusinkveld 40.45 min, Rinke ter Haar 43.50 min, Maarten Angenent 48.43 min, Gerdy Hoornenborg 48.44 min, Hans Sielias 50.05 min, Jan Rademaker 52.37 min  en Rob Elijzen 56.28 min

Kijk hieronder voor alle uitslagen




Dinxperlo 35e Snertloop 6 km - 26.06 min - 4e plaats

Voor de start van de 6 kilometer
De eerste zaterdag in het nieuwe jaar staat voor mij meestal in het teken van de Snertloop in Dinxperlo. In hetzelfde weekend is ook de Nieuwjaarsrun in Zieuwent, dat mede georganiseerd wordt door clubgenote Lisa te Molder, maar deze zondag heb ik een dagdienst op mijn werk. Nadat ik Gerrit Ormel thuis opgehaald heb, zijn we ongeveer een uur voordat de wedstrijd begint aanwezig in de kantine van voetbalvereniging DZSV. Het is er nog vrij rustig, al vertrekken al enkele wandelaars voor hun tocht.

We schrijven ons beide in voor de 6 kilometer en op het routekaartje zien we dat we dit jaar in de richting van Breedenbroek gaan. Het is hier dan ook altijd een verrassing welke kant we op gaan omdat er bijna ieder jaar wel weer een ander parcours uitgezet is. Persoonlijk heb ik liever ieder jaar hetzelfde rondje om je tijd te kunnen vergelijken maar dit heeft ook zijn charme. Even later komt Jan Rademaker aanlopen en hij schrijft zich in voor de 10 kilometer. Jan is als voetballer bij DZSV groot geworden heb ik me wel eens laten vertellen maar dit terzijde.

Als we het warmlopen achter de rug hebben, lopen we door de kantine naar buiten. Ik vindt het aardig fris maar Gerrit heeft hier zo te zien weinig last van en staat in de eerste week van januari in een hemdje aan de start. Daar moet ik toch echt niet aan denken. Er staan 38 atleten achter de streep van de kortste afstand en na het startschot gaat Ralph Nederlof er gelijk van door. Ik loop vanaf de eerste kilometer op een 4e plaats en wordt daarna ingehaald door een jonge Mohammed Ali. Hij loopt me soepel voorbij maar halverwege de wedstrijd moet hij door een blessure aan de wandel en haal ik hem weer in.

Gerrit loopt een erg sterke wedstrijd en deze krasse zestiger komt zelfs op een podiumplaats terecht. Hij is dan ook in de vorm van zijn leven en het gaat hem op dit moment vrij gemakkelijk af. De hele wedstrijd loopt er een jong duo achter me dat eigenlijk steeds dichterbij komt. Als we weer terug zijn op het voetbalveld moet ik in de laatste 100 meter nog sprinten om Frederik Zweerink voor te blijven, wat me net lukt. De kop is er weer af voor dit jaar en na afloop staat er weer een heerlijke kop erwtensoep voor de deelnemers klaar. Een minpuntje is dat de uitslagen nog steeds niet op de site staan!

Gerrit Ormel, Jan Rademaker en Geert Wevers

Frederik Zweerink kan ik nog net voor blijven
De uitslag van de 6 kilometer