 |
| Een prachtig resultaat van € 65.215,37 euro voor de stichting WensAmbulance De
actie BAX2Give leverde afgelopen weekend een immens recordbedrag voor het goede
doel op. 59 deelnemers volbrachten zaterdag en zondag in verschillende etappes
samen de 255 kilometer tellende hardlooptocht van Groningen naar Doetinchem.
Het resultaat: 65.215,37 euro voor de stichting WensAmbulance Oost-Nederland. Door
Tijn Piest De
vermoeidheid op kantoor is na een weekendje hardlopen amper te zien volgens
initiatiefnemer Bjorn Harbers, werkzaam bij advocatenkantoor BAX in Doetinchem.
Samen met 58 (collega)lopers stapte hij op de vroege zaterdagochtend de bus in
naar het hoge noorden, onder het motto ‘Er gaat niks boven Groningen’. Na het
startsein om 10.30 uur liep de afvaardiging in groepjes van zes het traject
naar Doetinchem. Alles voor het goede doel: de WensAmbulance Oost-Nederland,
waarvoor het team al weken geld had ingezameld. “De enorme saamhorigheid
onderweg blijft mij vooral bij”, blikt Harbers terug. “Iedereen slaat een nacht
over, met één missie. We zitten hier op kantoor nog met een grote glimlach.” Twee
dagen lang werd voor de WensAmbulance afdeling Oost-Nederland gelopen. Deze
stichting vervult zo’n 400 wensen per jaar, die los ongeveer 500 euro kosten.
De WensAmbulance, die in Nederland over 25 voertuigen beschikt, geeft terminale
en ernstig zieke patiënten de mogelijkheid om speciale herinneringen te maken.
“We zijn afhankelijk van giften”, vertelt Karin van Dam, voorzitter van de
stichting. Zij
reisde zondag de groep lopers met ambulances achterna en haalde de lopers in de
middag binnen in Doetinchem. Rond 16.00 uur kreeg ze vanuit de organisatie een
cheque overhandigd: 65.215,37 euro. “Dat is gewoon geweldig”, aldus Van Dam.
“We waren er stil van.” Gaat
niet om winnen Initiatiefnemer
Harbers is ‘enorm trots’ nadat het doel was om 50.000 euro op te halen. In
2024, tijdens de vorige BAX2Give, werd ruim 47.000 euro opgehaald. “Deze 65
duizend hadden we niet durven dromen”, vertelt Harbers, die noemt dat de hele
actie deze maand nog loopt. “Fysiek ging het verrassend goed. Iedereen
stimuleert elkaar om door te gaan. Het gaat niet om winnen of een fantastische
tijd neerzetten, maar om samen lopen en samen aankomen. In tien loopgroepjes,
die elkaar afwisselden, hebben we het hardlopend voltooid. We waren ontzettend
dankbaar en blij zondagmiddag.” Over
twee jaar weer? De
afdronk deze maandag in Doetinchem is positief. “Er wordt nog enorm nagenoten”,
vertelt Harbers met passie. “Dat we met collega’s iets kunnen doen voor de
maatschappij, daar genieten we nog heel lang van na. De reacties van deelnemers
en vrijwilligers stromen binnen. We hebben het nog niet besloten, maar gaan er
vanuit dat we over twee jaar weer een editie van BAX2Give houden.” Het project
wordt in principe elke twee jaar gehouden, waarbij telkens in een andere streek
wordt gestart. Wensen
niet te voorspellen Voor
2028 kiest BAX2Give voor een ander doel, nadat tijdens de afgelopen drie
edities voor de WensAmbulance Oost-Nederland werd gelopen. Voorzitter Karin van
Dam van de stichting leeft nog op een roze wolk. Zij laat weten dat het
aanschaffen van een evacuatiestoel, een onmisbaar hulpmiddel voor
niet-zelfredzame personen, op het programma staat van de WensAmbulance. “Dat is een manier om mensen met een soepele manier op een brancard te vervoeren. Wensen van zieke mensen komen soms vlak van tevoren bij ons binnen. We helpen mensen die nog een uitje met hun familie willen meemaken. We kunnen niet helemaal voorspellen welke wensen we dit jaar nog gaan vervullen.” (bron) |
zondag 14 juni 2026
Hardlopende advocaten uit Doetinchem halen 65 duizend euro op voor WensAmbulance
zaterdag 9 mei 2026
Foto's van de 34e 5x5 in Doetinchem
 | ||
| Eén van de deelnemende teams met Matthijs, Bo, Kaily, Ismay en Yorun Klik op de link voor de foto's van Achterhoek Foto fotoalbum
|
Uitslagen van de 34e 5x5 in Doetinchem
 |
| De flyer van de 5x5 Klik op de link voor de uitslagen individueel teams site organisatie |
zondag 22 maart 2026
Foto's van de 1e DoeDoeRunRun in Doesburg en Doetinchem - deel 3
 | ||
| Gerrit Dijkslag Klik op de link voor de foto's van Rob Jansen fotoalbum
|
Foto's van de 1e DoeDoeRunRun in Doesburg en Doetinchem - deel 2
Foto's van de 1e DoeDoeRunRun in Doesburg en Doetinchem - deel 1
 | |
Mooie overwinning voor Paula Verwaaijen op de 7.5 kilometer
Deze week volgen er meer foto's van Eric Beatse, de Kiekjesdief! |
maandag 1 december 2025
't Onland en de Wrange in Gaanderen
 |
| De welverdiende cappuccino met appeltaart bij Tiemessen in Etten ‘Wijzen uit het Oosten gaan
terug in de tijd’ Op maandag 1 december jl.
startte de meteorologische winter, dus bij uitstek een mooie gelegenheid om
weer eens een wandeletappe te plannen. De knie van Geert blijkt nog steeds
tegen te sputteren, terwijl de kuit van Frank een pittige belasting ook nog niet
toeliet. Alleen Theo was dus in feite topfit en dat wilde de oude vos dan ook
maar al te graag horen. Misselijkmakend natuurlijk een dergelijke houding,
terwijl je kompanen uit de put proberen te krabbelen. Afijn, om de sfeer toch
een beetje prettig te houden, was er gekozen voor een kortere route dan
normaal, maar ook dat leverde voldoende gespreksstof op…. Als vertrekpunt was er gekozen
voor herberg `t Onland en toen Geert zijn bolide de parkeerplaats opdraaide,
bekroop ons gelijktijdig het gevoel van een valse start. De motor draaide nog,
toen de drieturvenhoge tuinman aan kwam lopen. De chauffeur van dienst besloot
gelijk maar een praatje te gaan maken en kwam gedesillusioneerd terugsloffen.
We gingen gelijk al terug in de tijd, want er was geen plaats in de herberg
voor de drie wijzen uit het Oosten! Pfff…een stuksken traditie gelijk naar de
galemiezen, want het goede gebruik, namelijk na afloop van de Spaziergang
dampende cappuccino en appeltaart met twee toefjes slagroom, kon gelijk in de
prullenbak. Gelukkig wisten we ons snel te herpakken en gingen op pad. Zoals altijd was de formatie al direct duidelijk, namelijk met de punt naar achteren. Theo en Geert in de voorste linie, terwijl Frank er op zijn gemakkie achteraan drentelde. Al na een kleine 2 kilometer, betraden we een stukje historisch grondgebied, namelijk bosgebied de Wrange. Vroeger leefden hier dassen en een plek waar ze samenscholen noemen ze een wrang. Weer wat geleerd, maar ook Theo ging aan het verhalen. In zijn jongere jaren had hij in deze omgeving veel voetbalgevechten geleverd tegen de local hero`s van de club S.V.D.W. Het bleek de plek te zijn waar voetbal nog ouderwets oorlog was en waar winnen als uitspelende vereniging volstrekt onmogelijk was. Als het tot trammelant kwam en dat was een wekelijks ritueel, volgde gelijk de waarschuwing dat als het niet gauw anders ging de vuilnis in de komende weken niet werd opgehaald. Nou, dan is er natuurlijk
weinig keus. Het waren in feite de eerste omkopingsschandalen in de
voetbalwereld, aldus nestor Stronks. Maar waar je als scheidsrechter ook af en toe
met hele leuke snuisterijen naar huis kon gaan. Het hart zat best op de goede
plek, zo bleek na afloop in het clubhuis, waar de potjes bier in veelvoud van
hand tot hand gingen. Theo keek met enige weemoed naar de stappende kompanen,
die smulden van zijn gedetailleerde vertelling. Kijk, van dergelijke
historische grootspraak ga je beter wandelen en de stemming was volledig
omgeslagen. Theo had weer zijn waarde bewezen en daarom ligt hij ook zo goed in
de groep. We draaiden natuurpark
Koekendaal in en ook dat is een stukje geschiedenis in Doetinchem. Wie heeft er
nooit gebanjerd in de speeltuin met louter afgekeurde toestellen of
rondgehuppeld in de dierenweide? Oude herinneringen komen bovendrijven en in
gedachten zijn we weer even jong…. We passeerden de Bielheimerbeek, waar naast
voorntjes en snoeken, tegenwoordig ook weer karpers in rondzwemmen. De beek
meandert prachtig door het landschap en we hadden het geluk dat we een poosje
langs het kabbelende water blijven smoksen. Kilometer 5 werd ruimschoots
gepasseerd en dat betekende dat de route al over de helft was afgelegd, zo liet
Frank weten. De teller zou uitkomen op 10, dus er was niets aan gelogen. De seinen gingen op groen om
een lekkere pauze in te lassen, op het moment dat er een bankje in zicht zou
komen. Maar de tweede teleurstelling van de dag leek een feit te gaan worden,
want alles kwamen we tegen, maar geen bankje. Het einde van de tocht kwam in
zicht en de kilometerteller gaf feitelijk wat anders aan. In alle hectiek
hadden we gewoon weer een paar paaltjes gemist en de lus die we onbewust
oversloegen, bleek dik 1,7 kilometer te zijn. We besloten na enig overleg het
er gewoon bij te laten en de proviand ook maar bij terugkomst op de
parkeerplaats te nuttigen. Hiervoor moest overigens nog bijna een half uur
uitgetrokken worden, want de rugzak van Geert en Theo bleek boordevol te
zitten. Tuurlijk, je moet de verloren calorieën zo snel mogelijk compenseren,
maar gruwelijk bufferen is ook weer niet nodig…. Tradities moet je koesteren,
dus gingen we op deze waterfrisse maandag op zoek naar een plekje, waar we als
wijzen uit het Oosten wel welkom waren. Dit vonden we uiteindelijk in Etten.
Nostalgie ten top natuurlijk, want wie heeft er geen patat gegeten bij
Tiemessen? De ontvangst was vriendelijk van een Vietnamese schoonmaakster, die
ons de weg wees naar het toilet, waar we eerst nodig moesten afwateren. Daarna
het zelfbedieningscafé in, waar de appeltaart uit een grote tombolamachine
moest worden getoverd. Terug in de tijd, dus. Vroeger kwam alleen het kauwgom
uit de muur, later mars en kroketten en nu zelfs het appelgebak. De smaak was
er overigens niet minder om. Toen om exact 12.00 uur het luchtalarm ook nog
eens af ging, was het de hoogste tijd geworden om weer huiswaarts te gaan en de
succesvolle 13e wandeletappe af te sluiten! (FR) |
zondag 26 oktober 2025
Uitslagen van de 40e halve marathon in Doetinchem
 |
| Lisa te Molder, winnares op de halve marathon Klik op de link voor de uitslagen 1 kilometer t/m 9 jaar 1 kilometer t/m 11 jaar 2.5 kilometer 7.5 kilometer 15 kilometer halve marathon site organisatie |
zaterdag 2 augustus 2025
Atleet Luca Greven wil vooral lol niet verliezen
 |
| Luca Greven op de baan van AV Argo (foto Roel Kleinpenning) Doetinchem - Luca Greven (19)
uit Doetinchem staat zaterdag 2 augustus aan de start van de 1500 meter op het
NK atletiek. Zonder grootse verwachtingen, voor de Nederlands jeugdkampioen
wordt het zijn eerste NK bij de senioren. "Wat voor mij belangrijk is, is
het plezier in de sport behouden." Door Remko Alberink Luca Greven is nog niet zo
lang geleden Nederlands kampioen in de onder 20-categorie op de 5000 meter
geworden. "Dat was wel het mooiste moment uit mijn carrière tot nu
toe", stelt de Doetinchemmer, lid van atletiekvereniging Argo. "Dat
was in het voorprogramma van de FBK Games een maand geleden, ik liep er toen
een tijd van 14.50 minuten." Tijd Greven is nu als dertigste (en
laatste) toegelaten tot het NK atletiek bij de senioren, heel toevallig op
dezelfde baan in Hengelo. "Het is voor mij mooi dat ik mee mag doen. Ik ga
er met nul-verwachtingen in. Misschien word ik laatste, misschien win ik wat
plaatsen, het is allemaal goed." Stefan Nilessen is in Hengelo de grote
favoriet. "Die heeft zich wel ingeschreven, maar het is nog onduidelijk of
hij ook echt meedoet." Als het de toppers betreft, kijkt Greven vooral op
tegen Niels Laros. "Die presteert geweldig en is maar twee jaar ouder dan
ik ben." De Doetinchemmer weet nog niet
wat voor race hij op het NK kan verwachten. Kampioenschapsraces zijn niet
zelden langzame boemelraces waar de tactiek de boventoon voert "Het kan
inderdaad een langzame race worden, maar ook een heel snelle race. Elke plaats
is goed, ik hoop gewoon op een mooie tijd." Progressie Het is opvallend dat Greven
zoveel vooruitgang maakt de laatste seizoenen. "Omdat ik eigenlijk nog
maar drie seizoenen echt serieus voor het atletiek aan het trainen ben",
weet ook de Doetinchemmer zelf. "Daarvoor trainde ik wel, maar met een andere
instelling, meer voor de lol." Greven is lid van Team Mila
Achterhoek van atletiektrainer Stefan Scanu. "We hebben een klein team met
vijf atleten, maar wel een heel goed team. We trainen veel gezamenlijk op de
baan van Argo, maar soms heeft iemand ook een individueel programma." Dit voorjaar ging hij met zijn
trainer op trainingskamp in Portugal. "Heerlijk, elke dag twee keer
trainen. Hopelijk gaan we komend seizoen weer, maar dan met een iets grotere
groep." In de afgelopen jaren haalde Greven op junioren NK's al vier
medailles. "Dat had ik nooit verwacht toen ik serieuzer met de atletiek
begon." Favoriete afstand Hoewel hij nu de 1500 meter
loopt, heeft Greven juist twee andere afstanden als favoriet. "Dat zijn
toch echt de 5 en 10 kilometer op de baan." Het is niet zo dat hij zijn
tijden vergelijkt met de toppers toen zij even oud waren: "Nee, echt niet.
Natuurlijk kijk je wel eens, maar een van de dingen die ik van mijn trainer
geleerd heb is me niet druk maken om wat andere atleten doen." Naast het zelf trainen haalt
de Doetinchemmer ook veel voldoening uit het training geven. "Dat doe ik
ook bij Argo, het is geweldig om mijn ervaringen aan de jongste atleten door te
geven." Na het NK wachten nog twee mooie uitdagingen dit jaar: "Dat
is het NK 10 kilometer en ook probeer ik me nog te plaatsen voor het EK cross
aan het eind van het jaar. Dat kan een mooi toetje van het seizoen worden, al
is dat altijd wel zwaar." School Greven kan zijn
atletiekcarrière goed combineren met zijn opleiding. "Ik volg een
opleiding smartbuilding, zeg maar een combi van bouwinstallatie en elektrotechniek.
Dat gaat me best goed af, thuis hoef ik er niet heel veel aan te doen. Ik heb daarnaast
een topsportstatus op school, waardoor ik een en ander goed op elkaar kan
afstemmen." Met blessures is hij, gelukkig
maar, nog niet echt in aanraking gekomen. "Natuurlijk heb ik ook wel eens
een pijntje, maar dat duurde nooit lang. Ik denk dat ook de krachttraining die
ik twee keer per week doe, helpt bij het voorkomen van blessures." Kwaliteiten Hoewel hij nog maar 19 jaar
is, weet Greven heel goed waar zijn kwaliteiten als atleet liggen. "Dat is
doorgaan, zelfs als je kapot bent. Niet opgeven. Mentaal kan ik mezelf wel tot
het uiterste pushen. Ik denk dat ik een vrij allround-loper ben die zeker oog
heeft voor tactiek." In Hengelo komt hij zaterdag 2
augustus in de serie in actie, zondag 3 augustus volgt de finale van de 1500
meter. (bron) |
zondag 27 oktober 2024
AVA’70 lopers schitteren op de Bax Halve Marathon van Doetinchem
.jpg) |
| De halve marathon lopers van AVA'70 Op een zonnige dag op
Sportpark De Bezelhorst verzamelden de hardlopers van AVA’70 zich vol
enthousiasme voor de Bax Halve Marathon van Doetinchem. Een flinke groep, die
zich de afgelopen 12 weken trouw heeft voorbereid volgens het trainingsschema
van Gerben Duenk, stond aan de start. Elke week trainen ze keihard, met mooie
duurlopen in het weekend als hoogtepunt. En wat hebben ze geleverd! De
lopers van AVA’70 behaalden stuk voor stuk prachtige tijden. Moe maar met een
brede glimlach, passeerden ze één voor één de finishlijn. Een prestatie om
trots op te zijn! Complimenten aan alle lopers voor hun inzet en doorzettingsvermogen
– jullie hebben bewezen dat hard werken loont! Op naar de volgende uitdaging,
AVA’70. Dennis ter Veldhuis |
Uitslagen van de 39e halve marathon van Doetinchem
 |
| Zondag 27 oktober 2024 Klik op de link voor alle uitslagen 1 kilometer 6-9 jaar 1 kilometer 10-11 jaar 2.5 kilometer 12-15 jaar 7.5 kilometer halve marathon site organisatie |
zondag 26 mei 2024
Atletiekbaan bij Doetinchemse atletiekvereniging ARGO bijna weer in gebruik
 |
| De atletiekvereniging ondergaat de grootste renovatie ooit in haar geschiedenis Het terrein van de Doetinchemse Atletiekvereniging ARGO wordt flink op de schop genomen. De atletiekvereniging ondergaat de grootste renovatie ooit in haar geschiedenis, tot vreugde van voorzitter Henk Lubberdink. "Het is een flinke klus van ongeveer drie maanden", laat voorzitter Lubberdink weten. "Er komt een totaal nieuwe baan, een nieuwe kooi voor het discuswerpen, het poolstokspringen, alles wordt vernieuwd." En die vernieuwing was volgens Lubberdink hard nodig. "Na dertig jaar is de baan wel aan renovatie toe, tussendoor was er al eens een toplaag vervangen maar opgegeven moment moet alles vervangen worden. Bijvoorbeeld voor de demping of afwatering", zegt de voorzitter. "En dan voldoet alles aan de eisen, en kunnen we weer dertig jaar vooruit." Toch zullen niet alle aanpassingen te zien zijn. "Als je twee nieuwe kooiconstructies moet gaan maken, daar gaat zoveel fundering de grond in", zegt Lubberdink "Dat ziet niemand terug, maar het kost wel heel veel tijd." De renovatie is nog niet af, maar Lubberdink durft voorzichtig al aan de toekomstige aanpassingen te denken. "Wij zijn al best ver in het onderzoeken in het vernieuwen van onze kleedkamers, maar dan moet eerst het financiële plaatje duidelijk zijn. Prijskaartje Aan de renovatie hangt een aardig prijskaartje. De aanpassingen kosten meer dan een half miljoen euro. "Bijna alle kosten, wat de baan betreft, worden vergoed door de gemeente Doetinchem. Dat wordt in dertig jaar afgeschreven dus dat is een mooie investering", aldus Lubberdink. "Wij zorgen ervoor dat alles wat bovengronds komt, dus de bakken en kooiconstructies, wordt vernieuwd." (bron) |
zaterdag 23 december 2023
Verslag van de Gerard Scheperscross in Doetinchem
 |
| De start van de Gerard Scheperscross Vrijdagavond, even kijken hoe
laat die Gerard Scheperscross in Doetinchem is. 9:15 uur zegt de website.
Prachtige tijd om te lopen maar voor een zaterdag vanuit Aalten wel wat vroeg.
Daar waar ik normaal geen wekker nodig heb besloot ik hem toch maar op 7 uur te
zetten. Dat slaapt wat rustiger. Op Strava zie ik dat Herman
Domhof en Stefan Scanu ook van de partij zijn maar verder heb ik nog geen idee
wie ik ga treffen. Ik heb deze vrijdag 12km gelopen, waarvan 5 tegen
wedstrijdtempo aan. Het tweede segment van de 7-bultenloop was een natte bedoeling
en ik heb de benen aardig geplaagd. Dat belooft nog wat voor zaterdag. Na een wat beroerde nacht ging
de wekker om 7 uur. De wind en regen sloeg tegen de ramen en het was nog akelig
donker. Heel even zocht ik naar excuses om niet te gaan. Maar je weet hoe dat
gaat, kom je niet opdagen dan klinkt er van alle kanten kritiek dat je bijna
nooit aanwezig bent bij wedstrijdjes. Vooral vanuit de Avakant hoor je snel dat
soort verhalen. Dus snel mijn spullen bij elkaar geraapt en de auto richting
Doetinchem gepakt. Binnendoor via de Slangenburg bleek zo’n beetje de hele
Achterhoek blank te staan. Veel zin in natte voeten had ik niet maar ik was
bang dat het weer niet te voorkomen was. Bij Argo aangekomen trof ik
een boel bekenden. Ava was vertegenwoordigd door een zware senior delegatie met
een enkele jongeling. Zandlopers waren er niet te bekennen. Herman Domhof zat
al aan de drank en Stefan Scanu kwam even later ook binnenlopen. Ik schoof aan
bij de Avajanen en sprak aan tafel met Marcel Jolink. Marcel vond zichzelf niet
in vorm maar als Marcel loopt maak ik in elk geval geen schijn van kans in mijn
leeftijdscategorie. Helaas gaat Marcel binnenkort emigreren naar Zweden om daar
als melkveehouder verder te gaan. We zullen hem missen bij de wedstrijden. Aan tafel met Evelien,
Patrick, Rinke, Walter en Erwin hoorde ik laatstgenoemde even slinks uit om
achter zijn raceplannen te komen. Altijd belangrijk om van te voren te bepalen
in welke rug je het beste kan gaan zitten. Erwin oreerde dat hij wilde plannen
had en besloten had de track op hoge snelheid wel om te gaan ploegen. De
bravoure van Rinke was ver te zoeken. De normaal gesproken wat grootsprakige
architect was voor zijn doen tamelijk timide. Ik verwachte van hem dan ook een
tactische race waarbij hij een ander het zwaardere kopwerk zou laten doen. Eenmaal buiten heb ik met
Marcel het rondje even verkend. Dat waren nuttige meters. Zigzaggend over het
gras van de baan om vervolgens het bos in te gaan. In het bos zaten meerdere
hellingen en zelfs een heus trapje. Eenmaal het bos uit een rondje rond het
voetbalveld. Het voetbalveld was zeer zompig en ik hield daar de sokken ook
niet droog. In het bos en rond de baan was het een stuk beter. 10 minuten later klonk het
startschot prompt om 9:15 uur. Ik besloot helemaal mijn eigen tempo te lopen
zonder me wat aan te trekken van anderen. Erwin was er als een speer vandoor en
had al snel 25 meter voorsprong genomen. Al snel merkte ik dat ik Rinke in mijn
rug had. Niet dat ik telepathisch begaafd ben maar in dit geval kon ik zijn
gedachten raden. “ik blief lekker achter Hans lopen en dan pak ik hem op de
laatste 200m want den Hans begunt toch altied te hard” Een waarheid als een koe
natuurlijk en dus zat ik opgescheept met letterlijk die luis in de pels. In
mijn hoofd maakte ik een wedstrijdplan. Ik zou gewoon steady doorlopen maar
niet op volledig vermogen. Ik gokte er op dat Rinke pas op het laatst zou aanvallen
en me tot die tijd niet zou gaan passeren. Bij de vierde kilometer nam ik
bewust wat tempo terug om zo in de laatste meters nog wat vermogen over te
hebben. Even de hartslag een paar slagen laten dalen. Klinkt als een goed plan
maar ik kan u vertellen dat ik de ademhaling van Rinke duidelijk kon horen.
Gelukkig kon ik in het bochtige parcours even goed achterom kijken. Ik had nog
wat meters… Wat Erwin betreft, de arme
jongen ging bij de derde 180 graden kering hard onderuit. Met 20km per uur uit
de bocht vliegen is niet niks en met enige schade moest hij de wedstrijd helaas
verlaten. Gelukkig was het op het gras en niet op het tarmac. Het laatste stuk van de
wedstrijd ging voor de tweede keer rond dat zeiknatte voetbalveld. Daarna nog
een stukje over heel vervelende grasstenen en om vervolgens de eindsprint naast
de Argobaan te kunnen doen. Ik moest in de laatste 100 meter nog twee dames
ontwijken die net de verkeerde kant kozen om uit te wijken maar gelukkig gingen
die ook pontificaal voor een sprintende Rinke liggen. Hij zal er geen echt nadeel
van ondervonden hebben maar in de analen van AVA'70 zal natuurlijk wel genoteerd
worden dat ik hier won dankzij de dames. Uiteindelijk mocht ik Rinke vandaag
verslaan met enkele meters voorsprong en man wat voelde dat goed! Het bunneken voor de verloting
heb ik maar aan Evelien gegeven. Die was tenslotte jarig vandaag. Vanaf nu mag
ze bij de V40 meedoen in de competitie geloof ik. Het was een erg mooi loopje in
Doetinchem. Hans Monasso |
zaterdag 11 november 2023
Verslag van de Slangenburg Trail in IJzevoorde
 |
| Kasteel Slangenburg Glibberen door de Slangenburg Zaterdag stond de
Slangenburgtrail weer op de kalender. Gezien de overvloedige regenval afgelopen
weken kwamen al wat herinneringen naar boven van vorige kleddernatte edities.
Meteen een glimlach op mijn gezicht bij de herinnering aan heerlijk 20 km
glibberen en glijden door de vette modder. Angelique en ik hadden ons pas laat
ingeschreven en dat betekende dat we wat later zouden starten dan onze
loopmaatjes van AVA, LVG etc. We konden dus een keer rustig uitslapen, dat is
meestal anders. Het weer was nogal
wisselvallig en Buienradar wist het ook allemaal niet zeker. Ik had mijn tas
dus volgepropt met jasje, windstoppertje, van alles wat eventueel handig kon
zijn. Maar toen we naar IJzevoorde reden leek het weer heel redelijk, beetje
wind, maar droog en niet koud. Zelfs een waterig zonnetje liet zich zien. Het
(regen)jasje kon dus in mijn rugzak voor het geval dat. Lekker in korte broek,
want wat je niet aan hebt wordt ook niet nat. En het leek er op dat de meeste
nattigheid van beneden zou komen. De plassen stonden tenminste overal op het
land. Het was niet druk in de
Plokkershutte, maar we zagen wel meteen al een aantal loopmaatjes. Maar we
hadden niet veel tijd van kletsen want zij moesten al vrij snel starten. Nog
even geduld en toen mochten we ook los…. Angelique was een tijdje geblesseerd geweest
en we zouden het niet al te gek maken qua snelheid. Maar stiekem zat het tempo
er toch nog best redelijk in op de eerste helft. Het was een echte herfsttrail,
met volop rode, bruine en gele bladeren aan de bomen en op de grond,
paddenstoelen links en rechts, het hele plaatje was compleet. We hadden de
voeten al binnen 300 meter nat dus maakte het daarna allemaal niet meer uit.
Rechtdoor de modderplassen is meestal de beste optie en het kind in mij genoot
volop want plassen waren er volop. De Slangenburg en omliggende
landerijen vormden een geweldig decor om doorheen te lopen. Mooie bossen met
veel oude en dikke bomen, prachtige doorkijkjes over de landerijen en
boerderijen. Een schoolvoorbeeld ook van het Achterhoekse coulisselandschap. En
dat geheel leek onder een heerlijk herfstzonnetje wel een reclamespotje. De
route was super goed uitgezet met lintjes en je zou moeite moeten doen om
verkeerd te lopen (hoewel dat toch sommige mensen gelukt is). Op de meest
afgelegen plekken in het bos stonden nog vrijwilligers om ons de goede kant op
te wijzen. Top organisatie dus, complimenten! Halverwege kwamen we bij
kasteel Slangenburg. Met dit weer echt een plaatje, waar ook traditioneel de
verzorgingspost was. Plakje ontbijtkoek met een stuk banaan, wegspoelen met
water en weer door. Het mooiste stuk moest namelijk nog komen. Het eerste stuk
was qua bospaden nog best goed beloopbaar maar in de tweede helft werden de
paadjes smaller en de hoeveelheid modder evenredig groter. Boomwortels hielden
zich schuil onder herfstbladeren en de modderplassen bleken soms een stuk
dieper dan gedacht. Maar wonder boven wonder bleven Angelique en ik allebei
overeind. Wij waren in het bijna laatste
groepje gestart en mijn verwachting was dan ook dat we in het begin wel
regelmatig ingehaald zouden worden door de lopers van de 12 km die na ons
zouden starten. Maar tot mijn verbazing gebeurde dat niet. Wij haalden af en toe
wat lopers in, maar ook niet heel vaak. Door de gespreide start was het hele
veld over een behoorlijke afstand verspreid geraakt. Heerlijk rustig dus. Af en
toe passeerden we ook wat wandelaars, al dan niet met hond. Die keken vol
verbazing hoe wij dwars door de plassen en de modder voorbij draafden. Pas in het laatste kwart
gingen we zelf veel mensen inhalen o.a. van de korte afstand, maar ook een
aantal loopmaatjes die een stuk eerder gestart waren. Altijd leuk om dan even
iemand wat bemoedigende woorden toe te voegen. Zeker bij de lopers van de korte
afstand waren er veel die een modder fobie hadden en weinig ervaring met
trailrunning. Ik denk dat ze aan het eind van hun ronde op beide vlakken punten
hebben gescoord. Vooral in het allerlaatste stuk was er een mooie lange rechte
zandweg die helemaal kapotgereden was door bosbouwmachines. Modder tot boven de
enkels en glibberen van links naar rechts. Niet iedereen wist blijkbaar dat
rechtdoor de beste oplossing is, maar wij gaven het goede voorbeeld. Met de benen van boven tot
onder dik onder de modder en een grote glimlach op het gezicht kwamen we na
ruim twee uur en twintig km bij de finish. Daar hadden ze heel slim een aantal
bakken water neergezet om de grootste drek er even af te spoelen. Dat scheelt
nogal met het schoonmaken van de sportzaal. Blijkbaar waren er ook al best veel
lopers weg, want er was ruim plek in de kleedkamer en er was nog ruim warm
water onder de douche. Tot slot nog even een lekkere bak erwtensoep (zat gewoon
bij het inschrijfgeld inbegrepen) in de kantine en gezellig nakletsen.
Uiteindelijk werden we bijna door de vrijwilligers uit de kantine gezet… Geweldig genoten dus.
Angelique had al een tijdje niet meer zo’n afstand gelopen, dus die had het wat
moeilijker aan het eind maar bleef toch goed doorlopen. Onze loopmaatjes hadden
ook allemaal veel plezier gehad onderweg en waren heel tevreden over het
verloop. De organisatie had er duidelijk veel moeite en tijd ingestoken,
eigenlijk verdienen ze dan ook veel meer deelname. Volgens jaar allemaal
inschrijven dus. (bron) Andre Bleumink  |
zondag 29 oktober 2023
Foto's van de 38e Halve Marathon in Doetinchem
 |
| Jannelien en Joettien Magis Klik op de link voor de foto's van AV Argo fotoalbum |
Gerben Duenk: 'Elke pas was raak'
 |
| Gerben Duenk Het is zondagmorgen 29 oktober
jl. als om 08.42 uur de mobiele telefoon gaat. ”Ja met Gerben Duenk! Ik heb
gehoord dat jullie naar Doetinchem gaan voor de halve marathon en hebben jullie
misschien, mogelijk als het kan nog een plekje vrij in de auto? Ik heb me
bedacht om ook mee te doen….” Voor degene die Gerben niet zo
goed kennen: hij is een enorme multitasker! Zo is hij goed in tal van sporten,
praat gruwelijk graag, blaast fantastisch op een midwinterhoorn, is bij AVA`70
chef d`organisation van het kerstbomen rapen èn trainer van de A-selectie. Het
is dus eigenlijk best erg opmerkelijk dat iemand met een dergelijke staat van
dienst zich zo belabberd voorbereidt op een serieuze hardloopwedstrijd van dik
21 kilometer. Afijn, er werd besloten om onze sympathieke clubgenoot maar een
plaatsje te gunnen op de achterbank, waar hij dankbaar gebruik van maakte. We
waren nog maar net op pad, toen Gerben opbiechtte dat hij best wel eens niet in
actie zou kunnen komen, want de draver bleek niet over een startnummer te
beschikken. Omdat er geen na-inschrijving was, zou dit wel eens een heel reëel
scenario kunnen gaan worden. Bij toeval bleek een
mede-inzittende te vertellen dat een AVA-jaan vanwege kniemalheur zijn nummer
te koop had aangeboden en dit mogelijk nog beschikbaar was. Vlot een belletje
en ja hoor, Duenky had weer mazzel en kon zich serieus gaan voorbereiden op zijn
wedstrijd. In rap tempo werkte hij even een paar stoeten brood met 48+ kaas
naar binnen en spoelde deze lekkernij weg met roosvicee. Intussen liet hij zijn
reisgenoten even piekfijn weten welke strategie hij op deze zonnige dag voor
ogen had. Met een flinke voorbereiding van een eenmalige duurloop van 14,98
kilometer moest een tijd van rond de twee uur mogelijk zijn. Nietszeggende
informatie natuurlijk voor zijn kompanen, die stuk voor stuk maandenlang hadden
geploeterd om goed voor de dag te komen. De trainer gaf aan er zin in te
hebben en het moet gezegd, het inlopen ging lekker, Gerben had zijn sunglasses
opgezet, groette wat bekenden en voelde zich ijzersterk. Altijd mooi om te zien
hoe geelhemden met het nodige zelfvertrouwen zich richting het startsignaal
bewegen…. Gerben had besloten om samen
met zijn geliefde trainingspartner Evelien H. uit A. te vertrekken en ook te
finishen. Een prachtig streven natuurlijk, want het altijd en immer goedlachse
AVA`70-kopstuk verkeerde in bloedvorm, dus zou Gerben serieus aan de bak moeten
om zijn doelstelling te halen. Het liep vanaf de start eigenlijk best soepel en
Duenk nestelde zich eerst in de schaduw van zijn clubgenote, om er even later
pontificaal naast te gaan lopen. Dit praat immers makkelijker en als je zoals
Gerben voortdurend de waffel open hebt, is dit wel zo handig. Echter, Frau
Hillen wou vlammen en had eigenlijk helemaal geen zin in onnozele zwatspraat.
Fatsoenlijk als ze is, gaf Evelientje een kilometer of 7 keurig antwoord, maar
was er daarna helemaal klaar mee. Ze maakte dit haar loopmaatje even heel
fijntjes duidelijk door een geweldige demarrage te plaatsen waar Gerben in de
verste verte geen antwoord op had. Duidelijk was dat startnummer
120 het vanaf dat moment alleen moest gaan doen en waar ieder ander na een
dergelijke ervaring instort, gebeurde dit bij Gerben zeker niet. De veelzijdige
sporter rechte zijn rug en ging solo de strijd aan tegen de elementen. “De
hartslag kroop langzaam omhoog, maar de cadans bleef voortreffelijk met 162
passen per minuut. Werkelijk elke pas was raak”, aldus Gerben die in een flow
kwam en met een enorme big smile over de meet denderde. Juichend liet hij
iedereen in kleedkamer 1 weten, dat hij toch maar mooi even een fraaie tijd van
1 uur en dik 56 minuten op de klokken had weten te zetten. En ere, wie ere toe
komt…. het is natuurlijk ook een prachtige tijd van Gerben, die met een
minimale voorbereiding een maximale prestatie leverde bij de Halve van
Doetinchem! Om zijn ijzersterke optreden
op waarde te belonen, mocht hij de terugweg tussenin zitten en daar was hij
maar wat blij mee! De ervaringen die waren opgedaan door de AVA-janen werden
uitgewisseld en iedereen was zeer tevreden met zijn resultaat en de fraaie
plaatjes die onderweg op het netvlies verschenen. Net toen Gerben aan de beurt
was om zijn verslag te doen, draaide de chauffeur van dienst vlot de
Ormelstraat in en werd Gerben keurig bij de voordeur afgeleverd. Pure pech
natuurlijk voor hem, maar hij schikte zich lachend in zijn lot.
Prachtig om op deze zonnige
zondag in oktober te mogen ervaren hoe Gerben Duenk voor, tijdens en na de
wedstrijd zijn gedachten deelt met de omgeving. Het was werkelijk Genieten met
een hoofdletter G. en wat een fijne gast is die kerel eigenlijk toch. Maar als
vroeger ADHD zou hebben bestaan. (FR) |
Foto's van de 38e Halve Marathon in Doetinchem - deel 2
 | ||
| Bjorn Rossel Klik op de link voor de foto's van Tijn Piest fotoalbum
|
Foto's van de 38e Halve Marathon in Doetinchem - deel 1
 |
| Frank Roos Klik op de link voor de foto's van Achterhoekhoek Foto fotoalbum |
Uitslagen van de 38e Halve Marathon in Doetinchem
 | ||||
| Wim, Evelien, Gerben, Frank, Andre en Jan voor de start in Doetinchem Klik op de link voor de uitslagen 2.5 kilometer 7.5 kilometer halve marathon site organisatie
|
