Jan te Brake en Geert Kip erelid AVA'70

Ankie en Jan te Brake en Geert en Lia Kip

Op donderdag 2 april hield AVA`70 haar jaarlijkse ledenvergadering en zoals gebruikelijk zat het clubhuis weer bomvol. De laatkomers konden alleen nog terecht op de sta-tribune, maar daar maakte niemand een probleem van.

Nadat iedereen was voorzien van koffie en cake opende voorzitter Arja te Brake om even na half 9 de vergadering en blikte terug op het jaar 2025. AVA`70 vierde haar 55-jarig jubileum en dat was zeker één van de hoogtepunten. Daarnaast waren er tal van sportieve evenementen en activiteiten, die zeer succesvol waren mede door de inzet van veel vrijwilligers. De fotocollectie die werd getoond om de woorden kracht bij te zetten, zorgde voor veel herkenning aan de mooie herinneringen.

Daarna was het woord aan penningmeester Henk ter Beest voor de bekendmaking van de jaarcijfers en dat is toch telkens wel weer een spannend moment. De verantwoordelijke man voor de euro`s oogde zeer ontspannen en dat is altijd een goed teken. En dit klopte, want de baten waren ruim hoger, dan de lasten en dus toonde ter Beest fraaie zwarte cijfers op het scherm en mocht volkomen terecht een klaterend applaus in ontvangst nemen.

Maar Euro-Henkie ging nog even door met “de goed nieuws-show”, want de financiering voor de verbouwing van het clubhuis was volledig rond, dus kan er op zeer korte termijn gestart worden met de flinke uitbreiding van de accommodatie. Zo komt er een eigen praktijkruimte voor Fysio Aalten, een multifunctionele ruimte en een groot krachthonk. Daarmee kan AVA`70 weer vele jaren vooruit en voor dat positieve bericht gingen de handen van de aanwezigen weer op elkaar.

Om het goede verenigingsgevoel nog even vast te houden, werden een 4-tal leden in het zonnetje gezet omdat ze een jubileumaantal jaren lid waren van de vereniging. Henrie Drenthel, Mark te Brake en ook voorzitter Arja te Brake trekken al 25 jaar het clubshirt aan en Gerrit Ormel doet dit zelfs al 40 jaar. Naast het hardlopen heeft het kwartet bovendien gemeen dat ze ook op het vrijwilligersvlak bij diverse activiteiten hun steentje hebben bijgedragen.

Maar het was nog niet gebeurt met de feestvreugde. Voor het eerst sinds jaren werd er een maar liefst 2 clubhelden benoemd tot erelid. Geert Kip heeft naast het hardlopen een groot takenpakket, want hij is trainer van de D-groep, verzorgt de beginnersclinic en de training van de framerunners, maakt deel uit van het technische team en is een regelneef bij de wedstrijden die AVA`70 organiseert. Jan te Brake jr. heeft al een geweldige hardloop carrière achter de rug, maar maakt daarnaast graag tijd vrij om de jeugd de fijne kneepjes van het hardlopen bij de brengen. Daarnaast is hij bij de wedstrijden van AVA`70 actief aanwezig in de finishstraat voor de nodige hand- en spandiensten. Tenslotte is te Brake al vanaf het begin van de GTM-Loop betrokken bij de organisatie en heeft hierbij een leidinggevende rol. 

Kortom, het bestuur heeft er terecht voor gekozen om Jan te Brake en Geert Kip te benoemen tot erelid van de vereniging. De staande ovatie van de bomvolle zaal maakte duidelijk dat iedereen het hiermee volledig eens was en dat zorgde weer voor vochtige ogen. Hoe mooi is dat? Welgemeende felicitaties, mooie attenties en bloemen voor de eega`s zorgden voor een mooie afsluiting van deze jaarvergadering. Er volgde nog een gezellige nazit met hapjes en drankjes op een succesvol 2025, de huldiging van de jubilarissen en ereleden!

Henrie Drenthel, Arja te Brake en Mark te Brake

Verslag van de jaarvergadering 2023

De 5 jubilarissen: Bart, Jan sr, Tom, Ben en Jan jr.

Het plezier van het wij-gevoel 

Soms is AVA`70 net een doorsnee sportvereniging. Een licht teruglopend ledenaantal, af en toe een kleine discussie over rondslingerend spelmateriaal, de vraag of het douchewater iets warmer kan…. het komt ook bij de grootste atletiekvereniging van Aalten e.o. voor. Maar verder houdt eigenlijk elke vergelijking wel zo ongeveer op. Dit bleek wel weer bij de jaarvergadering op 13 april,  waar de gebeurtenissen van 2022 de revue passeerden. Het tot arena omgetoverde clubhuis zat al ver voor aanvang bomvol en er waren nog louter sta-plaatsen beschikbaar. 

Voorzitster Arja te Brake opende de vergadering en de aanwezigen gingen er eens lekker voor zitten. Niet dat de verwachting was, dat er “a lot of news” zou volgen, maar gewoon uit fatsoen en om daarmee de betrokkenheid te tonen. Er waren al in snel tempo 4 agendapunten behandeld, voordat de zaal het in de gaten had. Daarna kregen alle bestuursleden de gelegenheid om hun zegje te doen. Dat gebeurt bij andere clubs zelden, want gebruikelijker is het dat de voorzitter het woord neemt, ratelt en afsluit. Bij AVA`70 heerst als vanouds het wij-gevoel, dus krijgt iedereen de gelegenheid om de show te stelen. En waar de 1 een stijf half uurtje positief nieuws over de club noemde, lukte het een ander om in nauwelijks 2 minuten de handen op elkaar te krijgen. 

Wat meer druk ligt er altijd bij de penningmeester, want als het over de euro`s gaat, wordt het normaliter toch efkes spannend. De financiële man van de club oogde echter te ontspannen en dat was terecht, want hij toverde de meute gewoon gitzwarte cijfers voor. De club heeft de wind nog altijd mee en staat er gewoon erg goed voor. Een warme ovatie voor de schatkistbewaarder was de terechte beloning en hij nam dit glimlachend in ontvangst. 

De jaarvergadering begon langzaam maar zeker op een gezellige bonte avond te lijken, toen de huldiging van de jubilarissen de revue passeerde. Niet afschepen met een lullig bosje fresia`s en een zilveren lepeltje, nee…op schitterend ludieke wijze werden zij in het zonnetje gezet. Tom Wevers is 25 jaar bij de club, woont al jaren in Utreg, maar blijft de geelhemden trouw. Ben Wesselink draaft al 40 jaar en in zijn spoor doet zoonlief Bart dit ook al een kwart eeuw. Beide zijn ze ook nog eens dol op core, dus werden ze tijdens deze training verrast door presentator Jerrel Balke, die het duo op geheel eigen wijze in het middelpunt van de belangstelling zette. De tas met cadeaus die de voorzitter meebracht, zorgde voor verdere verhoging van de feestvreugde. Zonder de anderen tekort te willen doen, was het bezoek aan Jan te Brake sr. en jr. de absolute uitsmijter. Beide al 50 jaar lid van AVA`70 en nog altijd gruwelijk betrokken bij het wel en wee van de vereniging. Een kus van de spreekstalmeester voor beide, mooi in beeld gebracht door Joppe Roos, zorgde voor hilariteit in de zaal en hier en daar stak ook het kippenvelmomentje de kop op.

Een bestuurswisseling vormde het laatste hoogtepunt voor de pauze en AVA`70 is in de gelukkige omstandigheid, dat er voor elke vertrekkende bestuurder een presentje is, lovende woorden, applaus, maar net zo belangrijk, een vervanger klaar staat. Hoe mooi en bijzonder is dat?

De eerste drankjes gingen inmiddels al enige tijd van hand tot hand en de chips en nootjes werden vlot op de tafels gezet, want de verwachting was, dat er van de rondvraag waarschijnlijk geen gebruik zou worden gemaakt. De klok wees inmiddels al bijna half 11 aan en voor menig atleet betekent dat bedtijd. Ook dat is overigens een clubrecord, dat in de boeken van archivaris Gerrit Dijkslag gaat, want nog nooit eerder lukte het om de zaal bijna 2 uur te boeien met clubinformatie. 

Na een onverwachts korte pauze van 8 minuten en 32 tellen nam Erwin Wamelink de gezelligheid volledig in handen met het presenteren van een heus sportcafé. Fijne gasten met een geheel eigen kijk op het bedrijven van sport namen zitting op de loungebank, kregen wat lekkers te drinken en de show barstte los. De vragen vlogen in no-time over tafel en de sfeer nam met de minuut verder toe. Erwin toonde zich een volleerd presentator, had zich lekker voorbereid en het was dus volop lachen geblazen. Natuurlijk was er ook ruimte voor een serieuze noot, maar dit duurde nooit echt lang. 

Opvallend was de rode draad die er uit de verhalen op te maken was: Sporten in het algemeen en hardlopen en survivallen in het bijzonder is pas echt leuk, als je er plezier in hebt. Dit geldt voor alle niveaus, wedstrijden en trainingen! Omdat zelfs Wamelink het hier volledig mee eens was, besloot hij er snel een slotwoordje tegenaan te gooien, zodat er met een fijn applaus een einde kwam aan deze jaarvergadering. Met een zeer tevreden gevoel ging een ieder huiswaarts, want AVA`70 staat er nog altijd prima voor en is sportief en organisatorisch helemaal klaar voor nieuwe uitdagingen. En die gaan er komen ook! (FR)

Verslag van de ledenvergadering van AVA'70

Preses Rudi Meinen, directeur accommodatie Walter Vaags en jeugdcoördinator Erwin Wamelink werden toegesproken door Frank Roos

‘We blijven doen, waar wij goed in zijn’ 

Het is donderdagavond 9 juni, even na half 9…. De zitplaatsen in het clubhuis van AVA`70 zijn allang bezet en de laatkomers krijgen een sta-plek toegewezen in de hal. De koffiegeur vult de ruimte en de AVA`70-gebakjes gaan gretig in het rond, want het is een feestelijke avond. Na de lockdown kan de jaarvergadering weer in het openbaar plaatsvinden en dat trekt natuurlijk een volle bak. Niet dat de verwachting is, dat het bestuur met heel erg veel spectaculair nieuws op de proppen zal komen, want AVA is een transparante club, waar weinig geheimen zijn. Nee, het zal vast en zeker weer een ouderwets gezellige boel gaan worden en daar is iedereen ook aan toe. Voorzitter Rudi Meinen begint zijn relaas en geeft nog maar weer eens aan dat de vrijwilligers de kurk zijn én blijven waar de vereniging op drijft. Na de coronaperiode is gebleken, dat het enthousiasme onder deze waardevolle groep onverminderd groot is. De recente wedstrijden die er plaats hebben gevonden hebben dit overduidelijk laten zien en dit is de buitenwereld ook niet ontgaan. De club ontvangt hierover regelmatig positieve signalen en de aanwezigen voelen de nodige trots in zich opkomen. De afgelopen jaren, waarin de vereniging treurig veel activiteiten moest parkeren, hebben ook hun wissel getrokken bij AVA`70. Het ledental liep iets terug, maar aanzienlijk minder dan bij andere clubs en ook de inkomsten liepen terug. Belangrijker is echter veel meer, dat de sfeer en saamhorigheid hieronder niet geleden hebben. Sterker nog….het lijkt er zelfs op dat het AVA-DNA de onderlinge banden alleen maar heeft aangehaald! 

Vervolgens komt elk bestuurslid aan het woord om te vertellen welke ontwikkelingen er zijn geweest binnen zijn of haar takenpakket. De groep heeft bepaald niet stilgezeten, want er volgt een gevarieerde opsomming van veel plussen en maar weinig minnen. Chapeau natuurlijk hiervoor en een tevreden glimlach bij de aanwezigen. Maar…. toen moest de penningmeester nog aan het woord komen, dus het werd toch nog even spannend. De euro-boy leek lichtelijk gespannen, maar de cijfers spraken eigenlijk voor zich. De lasten waren best hoog, maar de baten bleken groter, dus gewoon een kleine winst. En dat na een Covid-jaar…. Zoek nog maar eens een club, vereniging of stichting, die ook een positief resultaat kan tonen? Deze groep zal heel schaars zijn, dat is wel zeker. De zaal klapte zich bijkans de handen stuk, want de positieve balans zal er zeker voor zorgen dat er hapjes volgen in de pauze en dat is natuurlijk een smakelijk vooruitzicht. 

Jubilarissen waren er ook, die in de spotlight kwamen te staan. Benno Wikkerink bleek 40 jaar lid te zijn, maar profiteert eigenlijk erg weinig van zijn contributie- bijdrage. Toch is afmelden voor hem geen optie, want hij vindt AVA`70 nog altijd een sympathieke club en dit is natuurlijk wederzijds. Annie Buesink is al 25 jaar betrokken bij de vereniging en werd door haar favoriete neefje toegesproken. Hoe mooi is dat? Afscheid nemen is nooit leuk, maar soms is het ook onvermijdelijk. Jan Raben was de afgelopen 43 (!) jaar trainer bij de vereniging en gaat nu genieten dan een meer dan verdiend hardlooppensioen. Esther Boekelder heeft zich lang ingezet voor de jeugd, maar ook daar komt helaas een einde aan. 

Ook bestuurlijk stonden er wat wijzigingen aan te komen, maar dit leidde zeker niet tot extra stress bij de club, want er dienden zich al redelijk snel vervangers aan, die het stokje over gaan nemen. Preses Rudi Meinen, directeur accommodatie Walter Vaags en jeugdcoördinator Erwin Wamelink werden toegesproken, ontvingen cadeaus en als dank ook nog een staande ovatie, die minutenlang aanhield. Kortom: de waardering voor de inzet van deze drie bestuurlijke kopstukken bleek groot te zijn en meer dan terecht. De opvolging levert in ieder geval een unicum op in de rijke clubhistorie van AVA`70, want voor het eerst zal de voorzittershamer worden gehanteerd door een vrouw in de persoon van Arja te Brake. Daarnaast completeren Dick Lubbers en Mick Wagener het bestuur en ook dit kon het publiek zeker waarderen met handgeklap. Het nieuwe trio is immers ook al jarenlang lid van AVA`70, dus dit komt vast en zeker ook helemaal goed! 

Tijd voor pauze………Er dreigt een wachtlijst te ontstaan bij de bar, maar de dames van dienst, Ingrid van Zolingen en Evelien Hillen, maakt je de kop niet gek, dus in no-time is iedereen voorzien van een drankje, waarna ook de gruwelijk gezonde hapjes in sneltempo worden rond gezet. Om het gezellige niveau wat verder te verhogen, was er zelfs een 4-koppige band uitgenodigd, genaamd FAME, die de zaal langzaam maar zeker in beweging zette. De avond kreeg meer en meer het karakter van een vrijwilligersfeest en de sfeer was dan ook meer dan prima. En de spelregel bleef ook tot in de kleine uurtjes kaarsrecht overeind staan: 'We blijven doen, waar wij goed in zijn!' (FR)

Verslag van de jaarvergadering van AVA'70

Van links naar rechts: Jan te Brake, Dirk Vreman, Katja Demkes en Theo Stronks

AVA'70 en Corona: Wel geraakt, niet gekraakt!

Bij menig vereniging is het waarschijnlijk een gebruikelijk beeld bij het begin van de jaarvergadering: in een vrijwel lege kantine zit het bestuur braaf achter tafeltjes, schenkt de koffiejuffrouw de bakkies vol en loopt de geluidsman te ijsberen door de zaal. In een hoekje zit een jubilaris verveeld om zich heen te kijken en wacht geduldig op zijn hoogtepunt van de avond, waarbij mooie woorden, een leuke attentie en een fleurig bosje fresia`s zijn beloning zullen zijn voor tig jaar trouwe dienst. Zelfs bij AVA`70 vond de jaarvergadering dit keer plaats in een troosteloze ambiance. Die K..-corona gooide voor het 2^e jaar op rij roet in het eten en weer kon er dus een dikke streep door een normaliter bijzonder gezellig avondje-uit. Want zo is immers de ervaring uit het verleden: bomvol clubhuis, stroopwafel bij de koffie, bier, wijn, ja zelfs borrelnootjes en paprikachips op tafel. Gevolgd door schijfjes salamiworst en brokken old Amsterdammerkaas op de dienbladen. Kortom, een samenzijn waar iedereen jaarlijks naar uitkijkt. De keuze op donderdag 20 mei jl. was: of je streamt en volgt de nieuwsfeiten van je cluppie of je stemt af op de 2^e halve finale van het Eurovisie Songfestival. Hoe gemakkelijk kan het zijn??

Op papier zou AVA`70- voorzitter Rudi Meinen om half 9 aftrappen met zijn betoog, maar de vergadering begon een klein Aaltens kwartiertje later, want het bleek dat nog niet alle clubgenoten gedoucht klaar zaten na de eerste groepstraining sinds tijden. Een verstandig besluit van het gezamenlijke bestuur en niemand die er ook maar een onvertogen woord aan vuil maakte. Heerlijk toch? De preses begon met het succes van AVA`70, dat feitelijk voorkomt uit een beleid dat al een aantal jaren centraal staat en waarbij de speerpunten zijn: kwaliteit, laagdrempeligheid, open communicatie, waardering voor vrijwilligers, innovatie en actieve samenwerking met andere partijen. Omdat dit niet alleen op papier staat, maar ook daadwerkelijk in praktijk wordt gebracht, ligt er een stevig en goed fundament waar de club zeker mee vooruit kan.

Over een goed fundament gesproken….. Dit kan van de atletiekbaan zeker niet gezegd worden. Vrijwel vanaf de oplevering waren er problemen met het tartan, dat zich niet goed hechtte en scheurtjes begon te vertonen. Door de jaren heen, werd het van kwaad tot erger en nu, na ongeveer 88 momenten van overleg is er uiteindelijk toch begonnen met een totale renovatie van de baan. Momenteel is het dan ook een grote chaos op het complex, maar het komt goed, zo is de overtuiging. Tegelijk met deze operatie wordt ook het middenterrein aangepakt en een aantal wensen van AVA uitgevoerd. De verwachting is dat na de zomer de werkzaamheden gereed zijn en er een heropening zal zijn. Misschien wel met een klein feestje, want dat zou wel weer een keer leuk zijn….

Heeft 2020 dan geen barstjes bij de club veroorzaakt? Anders gezegd, heeft Corona AVA`70 niet geraakt? Jazeker wel, want tal van activiteiten en het gros van de wedstrijden moest geschrapt worden. Echter beschikt de vereniging over een karrevracht aan enthousiasme en creativiteit, waardoor er ook heel veel wel kon plaatsvinden. Dit tot groot genoegen van de leden. Helaas moest het flitsende jubileumprogramma ter ere van het 50-jarig bestaan wel vrijwel in zijn geheel geskipt worden. Maar wat in het vat zit verzuurd niet, dus zal het feestelijke gebeuren in 2025 in zijn geheel wederom op de kalender worden gezet. Heeft Corona AVA`70 gekraakt? Dat zeker niet! De band van de geel-blauwen met de club is hecht en warm, met als gevolg dat het ledental stabiel is gebleven. Ook de sponsors toonden zich trouwe partners en dat is natuurlijk altijd bijzonder fijn om te ervaren. Op financieel gebied is het zelfs gelukt om zwarte cijfers te kunnen presenteren en dat is een bijzonder goede prestatie. 

Daarmee kan AVA`70 zich absoluut tot een zeer selecte groep sportverenigingen rekenen, die dit kunstje heeft geflikt in coronatijd. Hulde aan het bestuur in het algemeen en penningmeester Linda te Winkel in het bijzonder, die dit hoogtepunt heeft aangegrepen om met haar activiteiten te stoppen. Gerrit-Jan Jansen neemt haar rol in het bestuur over en dit zal zeker goed gaan komen. Ook aan de bestuursperiode van secretaris Joke Balke kwam een einde. Jarenlang maakte ze de notulen, stuurde informatie door aan de leden en fungeerde daarnaast ook nog eens als koerier. Ja, Joke die heeft wat bloemetjes, bierpakketten, waardebonnen, kaarten en andere attenties bezorgd. Met een tevreden gevoel geeft zij de pen door aan Veronique Schulingkamp, ook al zo`n echt clubwijffie. De meest waardevolle bestuursleden doen hun taak voor de club het liefst achter de schermen. Linda en Joke deden dat de afgelopen jaren met een gruwelijk sociaal en groot AVA`70-hart en de vereniging is het duo dan ook erg dankbaar voor hun inzet. Natuurlijk verdienden ze voor hun prestatie feitelijk een minutenlange ovatie van een bomvol clubhuis, maar ja, die K..-corona hè. 

Nadat de tranen waren gedroogd was het tijd voor een lekker stukje entertainment van de bovenste plank, namelijk een optreden van de 3 J`s. Voor alle duidelijkheid, gaat het hier niet om een muzikale show van de Volendamse palingzangers, maar om de onnavolgbare “Gaston” Jerrel Balke, tante Joke met de kadootjes en filmer Joppe Roos, die als trio de regio introkken om op kostelijke wijze een aantal AVA-janen in het zonnetje te zetten. Gerard te Brake is al 40 jaar lid van de club en heeft zelfs de rol van voorzitter enige tijd vervuld. Wim Rensink draaft al 25 jaar bij AVA en de veteraan is een prachtig voorbeeld voor zijn veelal jongere selectielopers. Lenn Posthumus, Sam ter Haar, Lisa te Molder en Marijke Esselink zijn als jeugdtrainer gestopt, maar ook zij konden een bezoek van de 3 J`s tegemoet zien en het mooie was dat het drietal zelfs overal naar binnen mochten komen om de attenties te overhandigen. Tenslotte werd de camera en de schijnwerper ook nog op Rinke ter Haar gericht. Hij was de initiatiefnemer van Aprils Prachtige Prijzenloop en samen met Bart Wesselink en Geert Wevers groeide er een skitterend hardloopevenement met meer dan 200 deelnemers uit de hele regio. Niet in beeld, maar wel gebeurt….. ook de ereleden kregen nog bezoek van een delegatie van AVA`70. Ze kregen een soort van overlevingspakket overhandigd, bestaande uit chips, nootjes, droge worst en kaaskoekjes. Dit warme en verrassende gebaar van de vereniging werd uiteraard bijzonder gewaardeerd, zo bleek.

En nog was de koek niet op. Nadat iedereen de mogelijkheid was geboden om een sapje in te doen en de zak met ongezouten pinda`s te pakken, was het woord aan Dirk Vreman. De entertainer, spreekstalmeester en multitalent fungeerde deze avond als presentator van een heuse talkshow. Hij had de gasten zelf uitgenodigd, dus wist precies wie hij aan de gezellige tafel kon verwachten. Niemand minder dan de klasbakken Jan te Brake jr., Katja Demkes en Theo Stronks waren uitverkoren, samen goed voor 97 jaar AVA`70-lidmaatschap. Dirk had duidelijk gekozen voor een ervaren trio totaal verschillende clubgenoten, die als gemeenschappelijke deler hadden, dat ze alle drie verslaafd zijn aan hardlopen. In een zeer amusant gesprek vlogen de prachtige anekdotes en mooie hoogtepunten over en weer. Wat was het prachtig geweest om een zaal vol clubgenoten hierop te trakteren. Uiteraard had Vreman zelf niet alleen de regie in handen, maar ook het laatste woord……

Even na half 11 kwam er dan toch een einde aan de AVA`70-ledenvergadering van 2021. Helaas moest het wederom via een livestream verbinding gebeuren en dat is eigenlijk 3 keer niks, want iedereen wil er zo graag bij zijn. Volgend jaar moet het gewoon weer ouderwets gebeuren. Dus in een bomvol clubhuis met alles er op en er aan, waarvan acte! (FR)

Verslag van de jaarvergadering 2020 van AVA'70

'Gaston' Balke toonde zich een meer dan talentvolle reporter, die samen met zijn charmante assistente Joke, de regio in trok

AVA’70 blijkt coronaproof

Het was een vreemde gewaarwording. Op dinsdagavond 14 juli jl. stond de jaarlijkse ledenvergadering bij AVA`70 om even voor half 9 op het punt van beginnen, maar het clubhuis was angstvallig leeg. Het is bij menig vereniging misschien een gebruikelijk beeld, maar bij AVA`70 is dit zeker niet het geval. Normaliter puilt het gebouw bijna uit, wanneer de jaarcijfers bekend worden gemaakt en het toekomstperspectief wordt gedeeld. Niet dat het nou telkens heel erg veel schokkende zaken bevat, maar het is er wel allemachtig gezellig. Na het officiële gedeelte wordt er traditioneel nog een sapje gedronken op de goede afloop en keren de aanwezige Avajanen weer met een tevreden gevoel huiswaarts. Vanwege de coronacrisis moest het ditmaal op een andere en sobere wijze plaats vinden en deze onwaardige ambiance hadden de hardwerkende bestuursleden ook allerminst verdiend! Ga er maar aan staan…. Besta je 50 jaar, worden er tal van festiviteiten georganiseerd en moet je het hele programma skippen. Net als talloze andere activiteiten overigens, die AVA`70 jaarlijks op de kalender zet. Niets van dat alles dus. Sterker nog, in plaats daarvan heeft het bestuur de afgelopen maanden moeten snijden in de hechte band die er bestaat tussen de leden met verre van populaire maatregelen. Geen grote gezellige samenkomsten, geen gezamenlijke groepstrainingen, het clubhuis op slot en de bar gesloten. Het was voor sommigen bijna niet uit te houden en zij gingen uit zichzelf al in quarantaine. En waar de één wekenlang solo op pad ging, zochten anderen elkaar stiekem op om niet alleen te hoeven trainen. Inmiddels is het allemaal wat beter en worden onderlinge banden aangehaald en vertroebelde relaties weer wat opgepoetst.

Afijn, een vrijwel lege vergaderzaal dus, maar de moderne techniek zorgde er toch voor, dat alle leden de mogelijkheid hadden om de vergadering via een livestreamverbinding te kunnen volgen. Beelden liegen niet en al snel bleek er een bijzondere gast aanwezig te zijn, die de indruk wekte de boodschap niet helemaal te hebben begrepen en hij had zich dan ook een mooi plekje weten te bemachtigen. Het was niemand minder dan Theo Stronks en van hem is wel algemeen bekend, dat hij bij tijd en wijlen onder als boven de wet leeft. Later bleek pas, dat hij wel degelijk een verschrikkelijk belangrijke rol had op deze bijzondere ledenvergadering.

De opening werd gedaan door Erwin Wamelink, die op zijn eigen wijze stil stond bij het overlijden van Sien Meinen. Het clubicoon overleed eind mei en de vereniging verloor met Sien een grootse inspiratiebron, wiens hart vooral bij de jeugd lag. Bijzonder veel indruk maakte de laatste ronde van Sien op haar AVA-baan, waar meer dan 150 kids bij aanwezig waren. Een minuut stilte zorgde  voor een kippenvelmoment in clubhuis, maar vast en zeker ook bij de thuisvolgers.

Minstens net zo indrukwekkend was de wijze waarop de zoon van Sien, voorzitter Rudi Meinen het programma vervolgde. In vogelvlucht schetste hij de geschiedenis van AVA`70, feitelijk ontstaan in het Loohuisbos tot aan de huidige accommodatie. Daarna volgden de agendapunten elkaar in snel tempo op en het mooie was dat elk bestuurslid, keurig gehuld in clubkledij, verslag deed van zijn eigen portefeuille. Hoe mooi is dat? Rudi Meinen gaf als voorzitter de aftrap en begon met een bestuurswissel. Patrick Ikink had de afgelopen jaren bewezen een geweldig drijvende kracht te zijn achter het sponsorgebeuren. Achter de schermen zal hij zeker nog actief blijven, maar zijn stoel in het bestuur zal worden ingenomen door Veronique Schulingkamp. Echter, dat blijkt nog niet alles te zijn. Er komt namelijk nog een nieuw gezicht aan tafel, want ook Joost Lammers gaat zich voegen bij deze club illustere leden met een grote mate van beslissingsbevoegdheid. Bijzonder is het natuurlijk wel. Waar het gros van de verenigingen in Nederland een incompleet bestuur hebben, vindt er bij AVA`70 zelfs nog een uitbreiding plaats. En gewoon onbezoldigd…

De ingezette beleidslijn krijgt ook komend jaar een vervolg. Speerpunten daarbij zijn laagdrempeligheid, (sport)plezier, saamhorigheid, open communicatie en waardering van vrijwilligers. Er wordt daarnaast ook ingezet op de verdere samenwerking met verschillende verenigingen, onder het motto “samen kun je ben beter en sterker worden.” Bij de doelstellingen van 2019 stond weer keurig een groen vinkje, dus daar kan netjes een streep door. Het vertelstokje werd vervolgens overgenomen door Walter Vaags, die behept is met accommodatie-zaken. De baanproblematiek vormt daarbij natuurlijk wel een hoofdpijndossier en is inmiddels al enkele jaren helaas een vast agendapunt. Er gloort echter wat licht aan de horizon, al zal de maatregel een ingrijpend gebeuren gaan worden. De tijd zal het leren. Een aantal andere zaken staan feitelijk geparkeerd i.v.m. de coronamaatregelen, maar dit zal ongetwijfeld op termijn worden opgepakt. Op financieel gebied kon Linda Scholten melden dat ook in 2019 best een goed jaar was en met een klein plusje kon worden afgesloten. In de administratie zat ook geen enkele duistere uitgave, zo wist hoofd controledienst Theo Stronks te melden. Op 1 bonnetje na. Het betrof een uitgave van dik 391 euro en had betrekking op het team T & F. Na een kleine 11 minuten kwam woordvoerder Erwin Wamelink met de verklaring. Het bleek dat de blonde parel himself eventjes wat had “geleend” om wat privé-uitgaven te bekostigen. Uiteraard werd deze uitglijder door de zaal geaccepteerd, want Wamelink kan zich dit wel permitteren. Ook Theo streek zich over zijn hart en pakte zich nog een lekker biertje op de goede afloop.  Marloes Wensink had zich een vrolijker debuutjaar voorgesteld in het bestuur van AVA`70. Ze was belast met het jubileumprogramma en er stond een prachtige serie activiteiten op de rol. Helaas moest alles geskipt worden, maar de goedlachse blondine houdt de moed er prima in en wist te melden, dat het in 2021 helemaal goed zou komen. Dus bij dezen!

De verschillende sprekers werden afgewisseld met een prachtige verslag van huldigingen van de verschillende leden. Gaston Balke toonde zich een meer dan talentvolle reporter, die samen met zijn charmante assistente Joke, die ook toevallig Balke heet, de regio in trok. Joppe Roos legde alles met de camera vast en zo ontstond een vermakelijk schouwspel. Jan Raben en Gerrit Heinen werden als leden van het eerste uur blij gemaakt met een zeer toepasselijk cadeau en een ruiker. Johan Assink overkwam hetzelfde en hij is reeds 40 jaar actief betrokken bij de club. Sander Wikkerink moest zelfs zijn duurloop onderbreken om ook wat fijne attenties in ontvangst te nemen. Dit na 25 jaar lidmaatschap in tal van functies en hoedanigheden. Het vrolijke trio vertrok vervolgens naar de goudkust van Barlo om Patrick Ikink in het zonnetje te zetten na een jarenlange rol in het bestuur. Even verderop was het Romy van Rijs, die als dank voor haar trainerschap een presentje kreeg bij het afscheid. Tenslotte viel ook Herman Baten in de prijzen, want een hardnekkige blessure maakte een helaas een einde aan zijn trainerscarrière.

Het voordeel van deze wijze van het houden van de ledenvergadering is natuurlijk, dat je het vrijwel onmogelijk maakt om lastige vragen te krijgen en dat bleek prima te werken. Snel verscheen op de livestream het beeld, dat er effen werd gepauzeerd voor de tweede helft en de kleine club aanwezigen even bij moesten komen van het eerste bedrijf. In allerijl werd er gewerkt aan het klaarzetten van een heuse muziekinstallatie, want R.A.T. zou nog van zich laten horen. Topmuzikant Thijs Rensink, zoon van de Sloffert en zijn vrouw, had wat vrienden meegenomen en met zijn drieën zorgden ze voor een puik stukje muziek. En terwijl het bestuur zich swingend door het clubhuis bewoog, gewapend met een lekker biertje, zat de rest van de vereniging zich thuis te verbijten. Goh, wat zouden ze hier graag bij zijn geweest. Tuurlijk, het bestuur werd dit verzetje van harte gegund voor hun inzet, maar toch. In 2021 zijn er weer nieuwe ronden en nieuwe kansen. Reken maar dat het clubhuis dan weer bomvol zit en dat het een gezellige avond gaat worden! (FR)

Penningmeester AVA'70 on tour 'Goan as un dollen'

Linda Scholten

Sportverenigingen hebben het in deze Corona-tijd niet erg gemakkelijk en veel sportieve activiteiten komen maar mondjesmaat weer op gang. De penningmeesters van de club hebben het zonodig nog lastiger. Ze zien maandelijks de vaste uitgaven een aanslag doen op het banksaldo. Inkomsten van de kantine zijn er niet en tenenkrommend wordt de contributie geïnd. Laten we eerlijk zijn…. Het voelt niet lekker als je de leden wel laat betalen, maar daar geen of weinig diensten voor levert. Maar clubs hebben het geld bikkelhard nodig, nu en in de toekomst en hopen op de medewerking van de clubgenoten.

Linda Scholten, penningmeester bij AVA`70 houdt de moed er in. De frêle, altijd goedlachse eurobewaakster van de clubkas is in de regel erg positief ingesteld en heeft er ook alle vertrouwen in dat de vereniging goed door deze tijd zal komen. Het bestuur had inmiddels besloten om de vergoeding, die de trainers en assistent-trainers jaarlijks ontvangen gewoon uit te keren. Crisis of geen crisis. De trainers zijn goedwillende vrijwilligers, die wekelijks 1 of meerdere keren paraat staan, dus die moet je koesteren. Normaal gebeurt dit tijdens de jaarvergadering, maar dit “feestje” ging dit jaar niet door. Een mooie activiteit derhalve voor de penningmeester om dit klusje in deze bijzondere tijd te klaren. 

Linda, die behalve een verdienstelijke atlete, ook een uitstekend wielrenster blijkt te zijn, koos een mooie dag uit om de trainers en hun helpers te gaan bezoeken. Sportief als ze is, pakte ze al bijtijds haar Sensa-bike uit de garage en ging op pad voor een rit, die achteraf 90,41 kilometer lang bleek te zijn. In haar blauwe rugzak een flinke stapel enveloppes met een “dank-je-wel-schrijven” van het bestuur en de eurootjes. Van Aalten ging het via Lintelo en Barlo in de richting van Lichtenvoorde. Daarna moest ze nog door naar Groenlo en Winterswijk, want AVA`70 heeft niet alleen een ijzersterk trainerskorps, maar ze komen ook nog eens uit alle windstreken. Tenslotte kon de neus weer richting Aalten, waar in korte tijd de laatste enveloppen werden gedropt. Wie denkt dat Linda er even de kantjes affietste heeft het mis.

De keiharde cijfers:

Afstand: 90,41 kilometer

Tijd: 4 uur, 3 minuten en 9 seconden

Aantal verbruikte calorieën: 1590

Gemiddelde tempo: 22,3 km/uur

Gemiddeld vermogen: 169 Watt

Hoogteverschil: 156 meter

Navigatie: Garmin Edge 1030

Aantal segmenten: 27

P.R. Strava: Kleuverspad vanaf de spoorbaan

                      

“Goan as un dollen”

Met name met dit laatste persoonlijke record was Linda Scholten bijzonder blij, zo liet ze na afloop. “Ik heb werkelijk alles op alles gezet, om op dit stukje van het traject op Winterswijks grondgebied te vlammen en als dit dan lukt, wordt je daar enorm gelukkig van. Ik slaakte een enorme oerkreet en het bejaarde echtpaar dat daar rustig aan het wandelen was, schrok zich werkelijk het leplazarus!”

Uiteraard is iedereen bij AVA`70 bijzonder trots op onze penningmeester Linda Scholten, die haar zaakjes altijd bijzonder serieus neemt. Dit was al algemeen bekend, maar mocht er iemand aan twijfelen……. 

Frank Roos

Jaarvergadering 2019: 'AVA'70 gaat derrrannn'

Gerbrand Karsten 45 jaar lid van AVA'70

Bij AVA`70 verloopt de ledenvergadering jaarlijks eigenlijk net even iets anders dan gebruikelijk is bij dit soort clubactiviteiten en dat was ook dit keer weer het geval. In een bomvol clubhuis opende voorzitter Rudi Meinen om even na half 9 de vergadering. De laatste hardlopers kwamen met drijfnatte haren snel aangerend maar moesten plaatsnemen in de hal, want de zaal was tot de laatste plek stijf uitverkocht. Speciale gast was deze avond burgemeester Stapelkamp en hij was aanwezig om een beetje sfeer te proeven. Het is niet nagevraagd, maar het heeft er alle schijn van, dat deze missie wel geslaagd is. De agenda werd niet netjes puntsgewijs afgewerkt, maar de preses stak gewoon zijn verhaal van wal en nam de aanwezigen mee in de ontwikkelingen van de club. 

Het was eigenlijk louter goed nieuws dat het publiek werden voor geslingerd en het ene bericht was nog mooier, leuker en prettiger dan het ander. AVA`70 staat goed op de kaart en wist in het afgelopen jaar weer een aantal prestigieuze titels in de wacht te slepen. Wat ook gratis aan te slepen is, blijkt de voorraad energie te zijn. De zonnepanelen, LED-verlichting en energiezuinige apparaten zorgen voor een prachtig positief overschot. Ook daar is inmiddels al weer een mooie maatregel voor gemaakt, zodat er weer fors bespaard kan gaan worden op de nota. Mooi toch?? De bovenlaag van de atletiekbaan blijft voor problemen zorgen, maar hierover is veelvuldig overleg. Om dit euvel een beetje af te leiden is er voor gezorgd dat de lopers voldoende te kijken hebben bij de beoefening van hun sport door het ophangen van een record aantal reclameborden. Kassa rinkel en de rek is er ook nog niet helemaal uit. Als we het dan toch over geld hebben… Penningmeester Linda Scholten kwam met de jaarcijfers en daaruit bleek dat de club ook in 2018 weer uitstekend had geboerd. Daarnaast werden de vrijwilligers ruimschoots en meer dan terecht beloond voor hun activiteiten en de materialen zijn up to date, zo bleek uit de getallen. De kascontrole hadden alle 673 bonnetjes, facturen en schimmige betalingsstukken stuk voor stuk nageplozen, maar er bleek niet 1 twijfelgevalletje tussen de zitten. Werkelijk een meesterwerk, aldus de uiterst serieus kijkende controleur.

De voorzitter vervolgde zijn betoog met een blik op de toekomst. AVA`70 blijft inzetten op kwaliteit en gaat de ingeslagen weg een prettig vervolg geven. Achter de schermen wordt er hard gewerkt aan de verschillende uitbreidingsplannen, die gedeeltelijk betaald kunnen worden uit het eigen spaarpotje en dat is een prettige wetenschap. Daarnaast wordt er de nodige aandacht besteed aan opleidingen en staat duurzaamheid hoog in het vaandel. Allemaal mooie ontwikkelingen dus, die de goedkeuring van de zaal kregen, middels een hartverwarmend applaus. Rudi Meinen gaf de microfoon door aan medebestuurslid Erwin Wamelink. De praatgrage multitasker had de eer om wat clubleden een ode toe te brengen. Hans Prinsen stapte na een jaar of 6 met een meer dan tevreden gevoel uit het bestuur en werd uitvoerig bedankt voor bewezen diensten. Joke Balke toonde zich een voortreffelijk gastvrouw en begon spoorslags met het aandragen van de diverse zeer toepasselijke en creatieve cadeau`s. Ook het koppel Dave en Chantal Posthumus mochten naar voren komen. Jarenlang vormden ze mede “het gezicht” bij de jeugdafdeling en namen met opgeheven hoofd afscheid. Reden? “We vinden het te leuk!” dat is nog weer eens wat anders dan te zeggen dat je op het hoogtepunt stopt. Hulde en applaus viel hen ten deel. 

Het gebeurt zelden, maar daarna werd Gerbrand Karsten in de schijnwerpers gezet. De krasse knar is maar liefst 45 jaar aan AVA`70 verbonden en dat was de reden van een fijn betoogje van Wamelink. Gebruikelijker is het eigenlijk om iemand te huldigen die 40 jaar lid is en die eer viel te beurt aan Sien Meinen. De jeugd is haar passie en daar wil ze nog zeker een poosje mee doorgaan. Uiteraard had niemand daar bezwaar tegen en met een brede glimlach nam ze de bloemen in ontvangst. Het tweetal Eric Demkes en Marco van Rijs waren de laatste twee die naar voren mochten komen om fijne woorden van de spreekstalmeester in ontvangst te nemen. Beide waren 25 jaar lid van de club en besloten dit voorlopig ook maar te blijven, want de gezelligheid en sfeer kunnen ze niet missen.

Aan alle festiviteiten kwam nog geen einde, want Rudi Meinen kreeg ook nog wat voor zijn kiezen. Door een tweetal uitstekende prestaties werd hij gehuldigd als snelste atletiekvoorzitter van Nederland. Burgemeester Stapelkamp himself overhandigde hem voor deze eretitel een fraaie beker. Waarschijnlijk onder het motto dat er toch wel geen vragen zouden zijn, werd de rondvraag pardoes overgeslagen en ineens zag je her en der de briefjes weer in de broekzak glijden. “Vragen stellen we hier direct en daarmee hoef je echt niet te wachten tot de ledenvergadering,” was het korte en bondige antwoord van Marloes Wensink. Zij is het nieuwe bestuurslid en aanvaardde haar nieuwe job onder luid applaus. Ze besloot dan ook maar gelijk de toon te zetten….

Omdat het sap en de hapjes inmiddels al geruime tijd van hand tot hand gingen, werd besloten om ook de pauze te verschuiven naar het einde van het programma. Het werd de hoogste tijd om kennis te gaan maken met de tweede speciale gast die aanwezig was en dat was niemand minder dan oud-wielrenner Gert Jacobs. De tempobeul van weleer had zijn gezicht al tijdig laten zien in het clubhuis en wist direct dat het wel goed zou komen. En dat klopte volledig. Jacobs was een meesterknecht in zijn jarenlange profcarrière en vertelde uitvoerig hoe de zaken toen zijn beloop kregen. Goudeerlijk deed de Drent zijn relaas en liet de mooie en minder mooie kanten van zijn bestaan horen. Zo miste hij met zijn maten het goud op de Olympische Spelen bij de 100 kilometer ploegenachtervolging, omdat NOC-NSF het niet nodig vond om een 4-tal tijdritfietsen te bekostigen. Iets dat hem uiteraard nog steeds dwars zit. In de jaren `80 was doping een gemeengoed en iedereen gebruikte. Het maakte geen verschil natuurlijk, want uiteindelijk won toch de sterkste. 

Na zijn carrière, belandde Jacobs door enige vorm van naïviteit in een zwart gat, omdat al zijn hebben en houden er doorgejast werd. Echter, rasoptimist Jacobs kroop uit het dal en door een mix van commitment, samenwerking en trots overwon hij. De toeschouwers luisterden aandachtig naar de oud-wielrenner, die de zaal actief betrok bij zijn betoog. Na dik een uur kwam Jacobs met een mooi en passend slot: “Moeten jullie eens luisteren…. Ik ben hier nu een poosje, maar ik merk dat jullie trots zijn op je clubje. Houd dat vooral vast. Het is hier gezellig en jullie stralen plezier uit. AVA`70 is zo sterk als het collectief en ik merk dat dit gewoon goed zit hier! Ik zou zeggen: Derrrannn!” Mooie woorden natuurlijk, die de breedlachende Gert Jacobs een staande ovatie opleverde. Uiteraard werd op deze positieve beoordeling van de club, een fijne toast uitgebracht en kan AVA`70 weer volle kracht vooruit! 

Frank Roos

Dave en Chantal Posthumus 'We vinden het te leuk'

Foto's van de Jaarvergadering 2019 van AVA'70

Gert Jacobs met de jeugd van AVA'70

Klik op de link voor de foto's van Nathan Posthumus

fotoalbum

De snelste atletiekvoorzitter van Nederland

Jaarvergadering AVA'70: 'Club is letterlijk en figuurlijk kerngezond'

Dirk ter Maat, 40 jaar lid van AVA'70

Het is donderdag 29 maart jl. als even na half 9 voorzitter Rudi Meinen de jaarvergadering van AVA`70 opent. Als eerste staat hij stil bij de mensen die de vereniging in 2017 zijn ontvallen en vraagt om een minuut stilte. Altijd weer indrukwekkend en terechte aandacht voor de trieste momenten, waar je als club ook mee te maken hebt. Het clubhuis is wederom afgeladen vol en de verwachting zou dan ook wel eens kunnen zijn, dat er harde noten gekraakt moeten gaan worden. De preses oogt echter relaxed, maar is zich natuurlijk bewust van het feit, dat het tij zomaar kan keren. Heel behoedzaam laveert hij dan ook tussen de verschillende onderwerpen door en blijft gereserveerd en aandachtig zijn aanhang in de gaten houden. Joke Balke had als secretaris een keurig jaarverslag op papier gezet en daar was in het geheel niets op aan te merken. Of toch… vanuit de zaal werd er gevraagd om een kleine uitbreiding van het verslag, omdat er iets over het hoofd was gezien. Geen punt, zo gaf Joke aan en ook dit zal gecorrigeerd gaan worden. 

Spannend wordt het natuurlijk altijd, als het financiële verslag, de begroting en de jaarcijfers op tafel komen. Penningmeester Linda Scholten is het slimste meisje van de klas liet alle cijfertjes in minuscuul klein lettertype afdrukken en toont dit vervolgens lachend op een groot beeldscherm. De toelichting is meer dan verhelderend. AVA`70 staat er op financieel gebied ook uitstekend voor. Er wordt jaarlijks fors afgelost, energiekosten behoren vrijwel tot het verleden en er is voldoende geldelijke ruimte voor een feestje op zijn tijd. Altijd fijn om te horen en het komt haar op een ovatie te staan, die tot ver achter Bredevoort te horen moet zijn geweest. Tijd voor nog meer huldigingen. Twee leden hebben een mooi en afgerond aantal jaren keurig aan hun contributieverplichtingen voldaan en worden in de bloemetjes gezet. Een aantal trainers hebben besloten te stoppen met lesgeven en worden met een fijne bon bedankt voor bewezen diensten. En dan is er natuurlijk nog het afscheid van de trouwen materiaalman, Sander Wikkerink, die exact een derde van zijn leven zitting heeft gehad in het bestuur. Nu was dat voor hem een kwestie van appeltje-eitje, want zijn slogan was al die jaren: Niks doen is de kracht van het bestuur! Of zoiets… oftewel, de leden bepalen de koers, het bestuur voert vervolgens uit en dat is natuurlijk een prima uitgangspunt.

Voorzitter Rudi Meinen geeft aan dat de club zich blijft richten op het vergroten van de kwaliteit, waarbij menigeen zich afvraagt, of dit nog wel kan. Wensen zijn er wel. De vereniging zoekt naar uitbreidingsmogelijkheden buiten de baan, om het parkeerprobleem in te dammen en het vizier te richten op de breedtesport. Ruimte voor Core-toestellen en mogelijk in de toekomst zelfs uitbreiding van het krachthonk, zijn zomaar wat ideeën, die spelen. Niet zonder trots meldt Meinen nog even, dat AVA`70 in 2017 tenminste 34 (!!!) activiteiten heeft georganiseerd voor jong en oud en dat de bijdrage en inzet van het korps aan vrijwilligers daarbij  hartverwarmend was. De club scoort daarbij behalve bij eigen leden en fans de nodige waardering,  maar ook punten in de wijde omgeving en deze ontwikkelingen worden op de voet gevolgd door bijvoorbeeld de Atletiekunie en NOC-NSF. Zij zijn op zoek naar de sleutel van dit succes en er is regelmatig contact om hierover met elkaar van gedachten te wisselen.

Tijd voor de rondvraag… En toen werd het stil in de zaal. Rudi pakte dit moment uiterst slim op, voordat een onverlaat zich kon bedenken en ronde gelijk het eerste gedeelte van de avond af. Klap erop en snel door naar een smaakvol vervolg, namelijk een heuse bierproeverij door brouwerij Wentersch. Nu heeft men bij AVA`70 niet zo heel veel met de buurgemeente Winterswijk, maar als er drank in het spel komt, blijkt het ineens anders te worden. De proeverij bevatte 5 etappes, waarbij het gezondheidsaspect wel degelijk een rol speelde. Zo was er een vruchtenbier, was er een extra hop-variant en vocht is natuurlijk sowieso al erg belangrijk bij en voor hardlopers. Het personeel deed ook nog eens een extra duit in het zakje om de schijf van 5 te promoten. Zo was er een lekker kaasje, een oer-Hollands melk- en eiwitproduct en overheerlijke vleeswaren voor de consumptie van dierlijke vitamines en mineralen. Tenslotte chips en nootjes voor de koolhydraten en aanvulling van zouten. Natuurlijk werd het bij menigeen dan ook weer wat later dan vooraf was gepland, maar net voor middernacht ging het licht in het clubhuis weer netjes uit. Ongelofelijk, hoe goed er door het fantastische bestuur was nagedacht om het thema van de jaarvergadering 2017: “AVA`70, letterlijk en figuurlijk een kerngezonde vereniging”  in alle facetten tot uitdrukking te laten komen! De club gaat ook vast in 2018 wel weer scoren……..

Foto's van de ledenvergadering van AVA'70

Veel belangstelling  voor de ledenvergadering

 Klik op de link voor de foto's van Nathan Posthumus

fotoalbum

.....en gezellig was het ook

Foto's van de jaarvergadering van AVA'70

Aftredend voorzitter Dave Posthumus wordt bedankt voor zijn verdiensten

Afgelopen donderdag was de jaarvergadering van AVA'70. In het officiële gedeelte waren drie bestuursleden aftredend. Voorzitter Dave Posthumus, secretaris Anky Bruil en Evelien Hillen. Ze worden per 1 april 2017 vervangen door Rudi Meinen, Joke Balke en Erwin Wamelink. Daarnaast werden Patrick Ikink en Nathalie Demkes in het zonnetje gezet voor hun prestaties tijdens het Nederlandse Kampioenschap. Sien Meinen werd benoemd tot erelid van de vereniging en Joke Bauhuis gehuldigd voor haar 25 jarig lidmaatschap.

Klik op de link voor de foto's van Nathan Posthumus

fotoalbum

Rudi Meinen

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 75

Vergaderen hoeft niet saai te zijn

Minister van Financiën, Evelien Hillen, jaagt de jaarrekening er zoals gewoonlijk doorheen.  Frank Roos mag nog een jaartje aanblijven als bestuurslid en de contributie wordt zonder tegenstribbelen opgekrikt. Binnen zeven minuten zit het officiële gedeelte van de vergadering erop. Nu mag er gedronken worden!

Nog even blijven de kroonkurken op de fles. Eerst is het tijd voor een heugelijke opening. De manschappen van Lennard Nawijn, hebben de afgelopen maanden dag en nacht gewerkt aan het hypermoderne krachthonk. Niemand minder dan Gerard Demkes is aanwezig om deze opening te verrichten. Het is geweldig om dit kersverse erelid, die niet in de gemakkelijkste fase van zijn leven zit, weer op de Hamelandbaan te zien. Voordat deze veelgeprezen ex-trainer het krachthonk onthuld, spreekt hij de aanwezig leden op fraaie wijze toe. Als de deuren van het krachthonk open gaan, stormen de enthousiaste leden met open mond naar binnen. Het ziet er allemaal gelikt uit, met als kers op de taart een levensechte actiefoto van Roel Schreurs en Björn Demkes.

Bij terugkomst in het clubgebouw is de zaal omgetoverd tot een Beierse Festhalle. Kleedjes op de tafel, grote schalen met kaas en worst, mandjes met brood en vooral heeeel veeel bier. Een 6-tal hoogwaardige bieren passeren de revue. De Apeldoorner Alfred, die een sterke voorkeur heeft voor bier uit de Duitse deelstaat Beieren, heeft de leiding over de proeverij. Zonder adempauze ratelt hij een uur aan één stuk door. Na een fris sportbiertje en een zoet Radlertje is het tijd voor ‘zwaar mannenbiier’. Het pikzwarte bier tovert zure monden op de gezichten van de aanwezigen. De muffe geur doet Denis Woeltjes denken aan een naast familielid. Het schijnt dat het bier is gemaakt van koolraap, roggebrood en ansjovis uit blik. Om de vieze smaak weg te spoelen komt er een Kapuziner Weißbier uit het krat. Licht en fruitig, maar volgens de diehard bierdrinker, Bert Klutman, te vergelijken met ‘paardenzeik’. Het feest wordt afgesloten met een stevig bockbiertje. Heerlijk, ik kan niet anders zeggen. Terwijl de proeverij-leider onvermoeid doorgaat met zijn pleidooi, zitten de, normaal zo nette leden, al behoorlijk in de olie. Na anderhalf uur flessen sjouwen zit het werk er voor het barpersoneel, Heidi Bosman en het duo Gunther en Rosa Wagener erop. Een topavond die voor de één wat vroeger eindigt dan voor de ander. Hiermee bewijst Ava’70 wederom dat vergaderen niet saai hoeft te zijn.

Als je de zaal wilt verlaten, moest je eerst langs de twee ‘huisportiers’. Gerrit Dijkslag en Martine Piek staan vanaf donderdagavond 20:00 uur tot vrijdagochtend 01:00 uur te collecteren voor het goede doel. In de zomer van dit jaar proberen zij, samen met Benno Aversteeg en veel andere kanjers, de top van de Holterberg hardlopend te bereiken. Een uitdaging van formaat. Ik wens dit drietal heel veel succes met de voorbereidingen op dit sportieve avontuur. De collectebus staat nog op de bar, dus geef dit trio een duwtje in de rug richting de top!