Wassink en Kuin favorieten bij Koopman Bergrun

Atleten bezig met de beklimming van de Berg in 2017

WINTERSWIJK – Sandra Wassink en Ronald Kuin zijn enkele van de topnamen die aan de start worden verwacht van de zestiende Koopman Bergrun, zondagochtend 5 augustus in Winterswijk. De wedstrijd en prestatieloop van AV Archeus wordt gehouden op en rond de voormalige vuilnisbelt aan de Eekelerweg achter vrijetijdsmarkt Obelink.

Sandra Wassink uit Meddo won vorig jaar de hoofdafstand en zal ook dit jaar weer de vijf beklimmingen van de ‘Winterswijkse berg’ aangaan. De atlete van Archeus is in voorbereiding voor de marathon van Berlijn op 16 september en is vooral bezig veel kilometers te maken. “Daarom overweeg ik hardlopend vanuit Meddo te komen, dan de 7,6 kilometer te lopen en dan weer naar huis te lopen.”

Wie bij de mannen om de podiumplaatsen gaan strijden, is nog onduidelijk. Vorig jaar won langeafstandsloper Pascal Schepers uit Doetinchem de hoofdafstand, maar het is nog niet bekend of hij dit jaar weer zijn opwachting gaat maken. Archeus-favoriet Lars Duistermaat laat de klim aan zich voorbijgaan vanwege de baanwedstrijden die nu op zijn programma staan.

Op de korte run van 3,1 kilometer (twee beklimmingen) lijkt Ronald Kuin uit Deventer hoge ogen te gaan gooien. Kuin is nationaal atleet op de meerkamp en clubkampioen van AV Daventria.

De Koopman Bergrun is behalve een wedstrijd voor de toppers uit de regio en grensstreek ook geschikt voor recreanten en jeugd. Volwassenen en jongeren kunnen kiezen uit 7,6 of 3,1 km, voor kinderen t/m 12 jaar is er een 1,6 km met één beklimming.

Het volledige programma en aanvangstijden staan op www.av-archeus.nl. Voorinschrijven kan nog tot donderdag 2 augustus 20.00 uur. Na-inschrijven kan bij de start op de dag zelf. De organisatie houdt overigens de weersomstandigheden nauwlettend in de gaten om te beoordelen of het verantwoord is de loop te laten doorgaan. Mocht de run worden afgelast, dan zal dat tijdig bekendgemaakt worden via www.av-archeus.nl en social media.

Delft Kerkpolderloop 5 km - 22.20 min - 48e plaats

Even gezellig bijgepraat met Rutger Thung en zijn vriendin

Op de laatste dag van onze vakantie op het Zuid-Hollandse eiland Voorne-Putten staat er in Delft nog een 5 kilometer wedstrijd op het programma. Ik heb wel zin om er aan mee te doen maar ga er dit keer alleen naar toe. Ook heb ik hier vier jaar geleden al eens gelopen toen we op vakantie waren in 's-Gravenzande. Het doel voor vandaag is om een half minuutje per kilometer harder te lopen dan afgelopen woensdag (5.10min/km) in Burgh-Haamstede. De temperatuur geeft s'morgens rond een uur of tien al weer 26 graden aan, dus erg gemakkelijk zal het niet worden.

De Kerkpolderloop wordt georganiseerd op iedere zondag in juli en augustus. De ene week is de organisatie in handen van Sportcenter Allround en de andere week van de Delftse IJs- en Sportclub Bertus, de leukste hardloopclub van Delft en omstreken. Als ik me inschrijf bij het partycentrum 'Onder Ons' moet ik het luttele bedrag van twee euro betalen en krijg ik een stempel op de handpalm gedrukt. Ze vragen niet naar je naam en verder word er ook geen nummer verstrekt, ik kan me nog herinneren dat dit de vorige keer ook al zo was. Een kalkstreep op de weg geeft de start aan en wat pijlen op de weg de route.

Na het inschrijven kom ik Rutger Thung met zijn vriendin tegen, iemand die ik ken van het hardloopforum Chat'n Run. We praten even snel wat bij en gaan ons gereed maken voor de start. Er wordt afgeteld van drie naar één en weg zijn we. De eerste kilometer gaat in precies vier minuten maar dan is het ook meteen gebeurd. Als we de polder inlopen hebben we de zon pal op ons hoofd staan en is het voor mijn gevoel bloedheet en nergens onderweg staan ze met een bekertje water. Na de lus in het plaatsje Schipluiden, kom ik de achterblijvers weer tegen en lopen we een zelfde gedeelte van de route langs het kanaal de Gaag terug.

De laatste kilometers gaan door het recreatiegebied Kerkpolder en komt er iemand op blote voeten naast me lopen. Als we het kiezelzandpad opgaan, is het voor hem zoeken waar hij het beste kan lopen en haal ik hem weer in. Bij de finish krijg ik een briefje in mijn handen gedrukt waarop ik zie dat ik 48e ben geworden. Je moet hierop zelf je naam invullen waarna het gekoppeld wordt aan de tijd die aan de finish voor je geklokt is. Als je het briefje na de wedstrijd niet inlevert op het secretariaat komt er een NN voor je tijd te staan. Na het douchen drink ik, samen met Rutger en zijn vriendin nog een kop koffie en praten gezellig wat bij. Ik denk dat we hem nog wel een keer bij de Gerard Tebroke Memorial of één van de zomeravondloopjes in Aalten aan de start zien.

Het briefje dat ik net na de finish in handen krijg gedrukt

Frank Futselaar en Gert-Jan Wassink aan de start bij Kramp Run

De start van de heren bij de TopRun in 2017

Frank Futselaar, de winnaar van afgelopen jaar, verdedigt zijn titel op zaterdag 8 september bij de zevende Kramp Run in Varsseveld. Gert-Jan Wassink, publiekslieveling en medeoprichter van Stichting Kramp Run Varsseveld, doet ook weer mee aan deze populaire TopRun over vijf kilometer die dwars door het centrum van Varsseveld loopt. Bij de dames staan Jasmijn Lau, snelste junior van de NK en Roos Blokhuis, de nummer twee van vorig jaar, aan de start. De TopRun is zeer aantrekkelijk voor zowel de atleten als het publiek vanwege de vijf ronden van één kilometer die de atleten door het dorp afleggen. De inschrijvingen blijven binnenstromen. Aanmeldingen komen zelfs vanuit België en Duitsland.

Kanjers voor Kanjers
Het totale inschrijfgeld van de BusinessRun schenkt de organisatie van de Kramp Run al jaren aan doelen van Kanjers voor Kanjers. Deze Achterhoekse stichting zet zich in voor kinderen voor wie sporten en spelen niet vanzelfsprekend is. Door de massale aanmeldingen van 108(!) businessteams kunnen dit jaar de volgende projecten worden gerealiseerd. 80 kinderen mogen een speciaal Kanjer Festijn tijdens het Achterhoeks Hippisch festijn bijwonen, 60 kanjers gaan met speciale begeleiding naar een klimbos, een jongen krijgt trapondersteuning op zijn fiets én een aantal kinderen met hun begeleiding worden getrakteerd op een ballonvaart. Als het weer meezit, dan zal op zaterdag 8 september tijdens de Kramp Run de luchtballon opstijgen.

Startbewijzen voor KidsRun en TopRun
De Kramp Run staat in de Achterhoek bekend als een meer dan populaire run. Dit blijkt uit de massale inschrijvingen van bedrijven, kinderen en de topatleten. Men moet er snel bij zijn want de run is meestal snel vol. De startnummers voor de Business- en Recreantenrun zijn al vergeven. Wel kan men zich nog inschrijven voor de KidsRun en de TopRun. Voor meer informatie: www.kramprunvarsseveld.nl

Route 51: Arnhem parken Sonsbeek en Zijpendaal

In de afgelopen jaren heb ik veel routes door het prachtige Achterhoekse landschap gelopen en een aantal hiervan wil ik graag met jullie delen. Ik probeer de komende tijd iedere maand een route hieraan toe te voegen, uiteraard ook geschikt om te wandelen. Opmerkingen of aanvullingen hoor ik graag.

Vandaag de 51e route uit deze serie: Arnhem - De parken Sonsbeek en Zijpendaal. Na de korte afdaling door de stadsrand ga je het schitterende Park Sonsbeek in. Bij de ingang daarvan tref je gelijk het bezoekerscentrum Molenplaats Sonsbeek en een prachtige watermolen. Langs de Sint Jansbeek (Sonsbeek) lopend kom je langs het Nederlands Watermuseum. Langs de grote vijvers lopend dient zicht het meest spectaculaire onderdeel van deze route aan: een heuse waterval. Onder die waterval is een grotpad en er over is een rotspad aangelegd. Na de vijvers kuier je over een bosrandpad naar kasteel Zypendaal, gevolgd door Park Zijpendaal. Daarin maak je af en toe wat klimwerk. Het laatste deel komt door de heuvelige bossen van Park Sonsbeek, langs Brasserie De Boerderij, een hertenkamp en de statige Stadsvilla Sonsbeek. Aan het einde kom je wederom langs een watermolen (de Begijnenmolen) en je komt tot slot uit onder de poort van de Witte Watermolen: Molenplaats. De bakkerij is kleinschalig, wordt gerund door vrijwilligers en de pannenkoeken worden bereid uit biologisch meel. 

Route 51: Arnhem - parken Sonsbeek en Zijpendaal
Afstand: 6,2 kilometer
Start: Station Arnhem Noordzijde (Sonsbeek) Amsterdamseweg Arnhem
Bewegwijzerd: Nee
Afkortingen: LA Linksaf, RA rechtsaf, RD rechtdoor
Foto's van de route: fotoalbum
GPX bestand van de route
Laatst aangepast: 30 juli 2018
Klik hier voor alle wandel- en hardlooproutes in de omgeving van Aalten

01.Verlaat het station aan de Sonsbeekzijde, steek de weg over en ga aan de overkant schuin LA het parkje in 
02.Na de uitgang op de dalende klinkerweg RA (Bouriciustraat) en ga aan de linkerkant lopen 
03.Tegenover huisnummer 9 (r) LA, passeer de speelplek rechts van je en daarna op de kruising met een knikje RD verder afdalen (Bouriciustraat)
04.Aan het einde de weg voorzichtig RD oversteken, op de dalende klinkerweg schuin LA richting Bezoekerscentrum/Molenplaats en volg het klinkerpad aan de linkerkant daarvan 05.Wat verderop kom je langs het Nederlands Watermuseum. Na het rechterbochtje nog voor het brugje LA, rechts zie je de Sint Jansbeek 
06.Bij het volgende brugje op het asfaltpad LA, nu zie je rechts een vijver. Op de kruising bij de brug met zwanenleuningen RD
07.Aan het einde op de T-kruising met lantaarnpaal 33 RA en voor het brugje bij lantaarnpaal 34 LA
08.Op de Y-splitsing bij lantaarnpaal 36 rechts aanhouden, rechts zie je een waterval 
09.De route gaat over het asfaltpad verder, wat verderop zie je rechts een grote vijver
10.Blijf het asfaltwandelpad daarlangs een flink stuk volgen 
11.Eenmaal langs de kopse kant van de vijver lopend zie je links een weg en steekt u met een flinke stap een supersmal met stenen geflankeerd beekje over 
12.Daarna direct na de rechterbocht op de driesprong LA die weg oversteken, aan de overkant op het fietspad LA
13.Volg daarna een beetje RD-gaand het onverharde wat grinderige wandelpad strak langs de vijver
14.Waar je na ruim 200 meter links een beeld ziet LA de zeer brede grasdam over en direct daarna RA, je loopt nu aan de andere kant van de vijver 
15.Na rechts een huisje op een heuvel op kruising met asfaltpad LA 
16.Rechts zie je kasteel Zypendaal. Daarna op de driesprong RA en je loopt tussen de koetshuizen(l) en dat kasteel(r) door
17.Na de flauwe linkerbocht, bij het infopaneel met wit/rood- en geel/rood-pijl op het halfverharde pad RA, hierop lopend zie je links een weg 
18.Blijf langs het hek, verderop maak je bij huis Casa-Bianca een rechterbocht, negeer daarna 2 linkerzijpaden en steekt het grasland over naar de bosrand met bordje Park Zijpendaal
19.In het bos op het 2e pad schuin RA omhoog en kort daarna op het 1e pad LA verder omhoog
20.Waar je pad vlak is een rechter- en kort daarna een linkerpad negeren 
21.Daarna gaat je pad weer iets omhoog en, let heel goed op, kort na dat stijgen op het 1e pad schuin RA, je gaat weer klimmen en maakt een flauwe rechterbocht
22.Waar je pad vlak is geworden op de 1e kruising RA, wat verderop komt er van rechtsachter een pad bij 
23.Loop dit brede hier en daar wat grinderige pad (meer een bosweg) van ongeveer 1 kilometer helemaal uit 
24.Onderweg zie je rechts een diep bosdal, maakt wat bochten, negeer alle zijpaden en steeds dalend word je bosweg een asfaltpad met ook weer wat bochten 
25.Op dat asfaltpad op een Y-splitsing links aanhouden. Aan het einde en helemaal beneden ben je op bekend terrein want hier was je op de heenweg in de buurt 
26.Steek de weg over en volg met een knikje het asfaltwandelpad strak langs de vijver, dan rechts van je. In de linkerbocht kom je langs horeca met rechts nog steeds een vijver 
27.Kort daarna op het 1e asfaltpad RA, je gaat bijna gelijk een leuningloos brugje over en daarna RD de trap op 
28.Boven RD het klimmende pad volgen en een rechterzijpad negeren 
29.Na een kort vlak stukje weer een rechterzijpad negeren en je pad gaat met een linkerbocht flink stijgen 
30.Na een bochtje ben je in een oud, hoog beukenbos en volg daarin je steeds duidelijk wordend pad. Op de langgerekte Y-splitsing het linkerpad aanhouden 
31.Je komt uit op een rond bomenpleintje met in het midden een steen met daarop 2 ronde stenen, op dit pleintje haaks RA, 2e zandpad
32.Beneden (daar zie je links een flink grasveld) in rechte lijn RD, een dalende grindpad 
33.Na ruim 50 meter de dalende rechterbocht volgen 
34.Op de Y splitsing links aanhouden en even daarna op de T splitsing LA
35.Na de klim op het asfaltpad RA 
36.Op de asfaltpadenkruising met handwijzer en banken LA, kort daarna zie je links het hek van een hertenkamp
37.Halverwege dat hek tussen 2 zwerfstenen RA richting wit landhuis
38.Voor dat landhuis RA en bijna gelijk bij lantaarnpaal 47 LA 
39.Op de kruising bij lantaarnpaal 12 ook LA en je loopt voor dat landhuis langs
40.Beneden strak voor de vijver RA, voor het hek nog een keer RA en loop dit pad langs dat hek helemaal uit 
41.Na het brugje op de driesprong LA (hier liep je al eerder) 
42.Bij een volgend brugje LA, daar overheen en na het rechterbochtje zie je rechts een watermolen en een Brasserie 
43.Loop dit pad met onderweg een brugje uit, aan het einde ben je bij de Molenplaats 
44.Loop daarna dezelfde weg terug naar het station: weg RD oversteken (Bouriciustraat), kruising met knikje RD, na de speelplek RA en verderop is links het station.

Aankondiging van de 16e Bergrun in Winterswijk

Vorig jaar werd de Koopman Bergrun gewonnen door Pascal Schepers, die hier de beklimming leidt voor Stijn Elferink en Gerben Schreurs, de latere nummers 3 en 2 (foto Jan Ruesink)

Winterswijkse berg weer strijdtoneel van hardlopers

WINTERSWIJK – De voormalige vuilnisbelt aan de Eekelerweg in Winterswijk is op zondag 5 augustus weer het strijdtoneel van de Koopman Bergrun. De 16^e editie van de loop van AV Archeus  voert weer over de 23 meter hoge bult achter vrijetijdsmarkt Obelink. De prestatieloop is elk jaar een unieke beproeving voor zowel recreanten als wedstrijdlopers, die normaal hun rondjes op het vlakke afwerken. De voorinschrijving is inmiddels geopend.

De Koopman Bergrun kent meerdere afstanden, voor zowel de liefhebbers als de doorgewinterde wedstrijdlopers. De langste afstand is met vijf beklimmingen, de nodige bochtjes, ruwe ondergrond en soms ook de zomerhitte een uitdaging voor echte doorzetters. Het gaat er hier vooral om de krachten goed te verdelen, want het klimmen kan de spieren snel doen verzuren. Het gemiddelde stijgingspercentage van de klim bedraagt 12,5 procent, met uitschieters van bijna 40 procent aan het begin en het einde. De afdalingen gaan over een breed, meer gelijkmatig pad. De kortere run over ruim 3 kilometer telt twee beklimmingen en is goed te doen voor de gemiddelde recreant. De jeugd tot en met 12 jaar gaat één keer de berg af en weer op.

Aan de loop doen traditioneel veel toplopers en liefhebbers uit de hele regio en het Duitse grensgebied mee, maar ook voor sportieve vakantiegangers is de run een aparte beleving. Vorig jaar schreven Pascal Schepers uit Doetinchem en Sandra Wassink uit Meddo de hoofdafstand op hun naam. De Koopman Bergrun is ook voor bezoekers een prachtig schouwspel, niet alleen vanwege het uitzicht boven op de bult, maar ook omdat men de lopers lang kan volgen over het parcours.

Programma Koopman Bergrun, zondag 5 augustus

10.30 uur 1,6 km voor kinderen (t/m 12 jaar) (één beklimming)

10.45 uur 3,1 km (twee beklimmingen)

11.30 uur 7,6 km (vijf beklimmingen)

Voorinschrijving t/m donderdag 2 augustus 20.00 uur via inschrijven.nl. Na-inschrijven kan tot een half uur voor aanvang van de betreffende afstand. Kosten 1,6 km en 3,1 km: 2,50 euro bij voorinschrijving en 3,00 euro ter plaatse. 7,6 km: 4,00 euro bij voorinschrijving en 5,00 euro bij na-inschrijving ter plaatse.

Start en finish bovenop de oude vuilnisbelt  aan de Eekelerweg (achter vrijetijdsmarkt Obelink). Er is geen omkleedgelegenheid op deze locatie. Er is wel een toilet, watervoorziening onderweg en EHBO. Parkeren direct naast het parcours, op de extra parkeerplaats van Obelink aan de Eekelerweg. Toegang via de afslag Obelink aan de Misterweg. Volg dan de borden.

Jonge bestuurder: ‘Frisse blik die ook past bij deze tijd’

AV de Liemers is met bestuurslid Jouke Dijkstra (25) een schoolvoorbeeld van hoe het ook anders kan

Het tekort aan jonge vrijwilligers is een bekend fenomeen bij atletiekverenigingen. Jeugdige bestuurders zijn al helemaal ver te zoeken. En áls er dan al een jonkie opstaat en tussen die “oude mannen” gaat zitten, dan heb je nog het issue “de generatiekloof”. AV de Liemers is met bestuurslid Jouke Dijkstra (25) een schoolvoorbeeld van hoe het ook anders kan. ‘Ik en de voorzitter werken samen als een geoliede machine. Het maakt niet uit dat ik zo jong ben.’

In 2015 stond Jouke (toen 23 jaar) op om zich aan te sluiten bij het toenmalige bestuur. ‘Ik startte met jeugdzaken en een jaar later nam ik de functie trainerszaken er ook bij. De huidige bestuurder had er door zijn drukke baan te weinig tijd voor, maar zijn taken loslaten zonder opvolger was ook geen optie.’ Nu twee jaar verder zit Jouke nog steeds op deze post.

Doel bereikt

‘Drie jaar geleden, de start van mijn rol als bestuurslid, beschikte ik nog over vrij veel tijd. Ik rondde mijn ALO-studie toen net af. Inmiddels ben ik aan een nieuwe studie begonnen dus mijn tijd is ook schaarser. Ik focus me daarom alleen nog op trainerszaken, een belangrijk onderdeel: zonder trainers immers geen vereniging. Mede door het toch wel grijze trainersbestand zijn we constant op zoek zijn naar nieuwe trainers. Dit is één van de zaken die ik heb opgepakt.’ En dat doet Jouke met succes. Inmiddels zijn er bijvoorbeeld acht jeugdtrainers voor de pupillen bij, en volgden er diverse ouders en leden trainersopleidingen van niveau 2 tot en met zelfstandig trainer.’

‘Ik wil terug naar het echte verenigingsgevoel van vroeger’

Sneltreinvaart

Een ander aandachtspunt waar Jouke zich in vastbeet is stilstand. Hij lacht: ‘Nou dat stilstaan hebben we helemaal losgelaten hoor, we zijn nu eerder een trein die we moeten afremmen. We pakken alles aan wat we kunnen om maar te groeien. Het doel is nu vooral de saamhorigheid binnen de vereniging terug krijgen. We zijn niet meer de vereniging van vroeger waarbij alle leden tot en met het einde van een wedstrijddag blijven om ook de laatste deelnemers te zien strijden en finishen. Maar dat is wél het gevoel dat ik wil hebben bij een vereniging. Dus daar ga ik voorlopig nog even voor.’

‘Leeftijd of mentaliteit zijn totaal geen issue’

Rechterhand

Tot de spijt van Jouke zijn er sinds zijn komst in het bestuur nog geen andere jonge leden opgestaan. Jouke is dus nog steeds veruit het jongste bestuurslid. ‘Maar leeftijd of mentaliteit zijn totaal geen issue binnen ons bestuur. De toenmalige voorzitter (red. ze is recent overgestapt naar voorzitter van een stichting waar de vereniging veel mee samenwerkt) heeft de afgelopen drie jaar zo ontzettend veel voor de vereniging gedaan, en met een hoge snelheid. Ik was hierbij haar rechterhand. Haar kennis van organisatieontwikkeling combineerde perfect met mijn kennis van de vereniging. Ik ben al sinds mijn zevende lid bij AV de Liemers. Daarbij neem ik de kennis van mijn ALO studie mee. Ik weet wat een vereniging wel en niet kan, en of het binnen onze vereniging kan en bij de atletieksport past.

‘Frisse blik die ook past bij deze tijd’

Ophakken en timemanagement

Op wat wisselingen na zitten de meeste bestuurders al vele jaren op hun plek. De frisse blik van Jouke voegt dus zeker iets toe aan het huidige bestuur. Jouke legt dit uit met een voorbeeld: ‘Door het vrijwilligerstekort krijgen we steeds minder zaken voor elkaar. Het tekort aan handjes past helaas bij deze tijd: mensen hebben volle agenda’s. Ik kies daarom voor een andere aanpak: één grote taak, delen we op in heel veel kleine. Zo heb ik een tijd terug de ouders van een jeugdgroep opgetrommeld, door een tekort aan vrijwilligers konden ze afgelopen jaar niet eens meedoen aan wedstrijden. Mijn doel was samen zorgen dat het team volgend seizoen wel weer mee kan doen. Samen ja, want ik vind dat wij er als bestuur niet zitten om alles op te lossen, wij geven richting maar iets realiseren moeten we echt met z’n allen doen. De simpele oplossing bleek te werken: grote, tijdrovende taken opdelen in kleine stukjes. Elke ouder doet nu iets, en dat werkt. Naast taken duidelijk afbakenen moeten we strikt met tijd omgaan. Vroeger maakte het niet uit of mensen om vijf uur of acht uur ‘s avonds naar huis konden. Nu moet het vaak geen tien minuten langer duren, want dan komen ze niet meer. Begrijpelijk wel hoor, iedereen heeft tegenwoordig een druk leven.’

Tips voor andere verenigingen?

Tot slot heeft Jouke nog een tip om nieuwe mensen enthousiast te krijgen voor een bestuursfunctie. ‘Er zijn altijd mensen binnen de verenging, trainers bijvoorbeeld, die van zich laten horen en ideeën hebben. Die moet je er direct bij betrekken. Vraag of ze eens bij een vergadering komen zitten. Ze vinden dan vaak vanzelf wel een plek of functie binnen het bestuur die bij ze past.’

Tekst: Esther Vliege (bron)

Column: Erwin’s zin en onzin - deel 194

Ik ben een ongeleid projectiel zonder helm

Een tijdstraf van dertig seconden

Nadat ik een 73-jarige vrouw op een e-bike een kopstoot gaf, heb ik mezelf een tijdstraf van dertig seconden opgelegd. Gelukkig is Parijs nog ver. Het is juli: Tour de France-maand. Met afstand de mooiste sportmaand van het jaar. Mijn fascinatie voor dit krankzinnige schouwspel is ziekelijk te noemen. Vooral in het verkeer komt dit tot uiting, ik ben een ongeleid projectiel zonder helm. 

Kromgebogen over mijn stuur jakker ik doldriest door het dorp. Bij iedere straat die in een licht dalende lijn gaat, druk ik mijn edele delen op de stang en kruip in elkaar. Rotondes neem ik van beide kanten en als ik moet pissen doe ik dat linea recta vanaf het zadel. Diep in mij schuilt een fenomenaal wielrenner waar ik mij – gedurende drie weken per jaar – keer op keer mee identificeer. Ik heb de explosiviteit van Dylan Groenewegen, de punch van Julian Alaphilippe en het koersinzicht van Han Tieltjes. Als er een Skoda nadert, steek ik pardoes mijn hand in de lucht, smekend om een bidon of een gelletje en als ik geen jurywagens zie, blijf ik even aan de auto hangen. Wanneer er een motorrijder passeert vraag ik vluchtig naar het tijdsverschil met de achtervolgende groep. 

Eergisteren bereikte mijn obsessie voor de wielersport een tragisch dieptepunt. Ik naderde de stoplichten in Bocholt, mijn denkbeeldige finishlijn. Ik lag op kop van een uitgedund peloton en niks of niemand leek mijn overwinning in de weg te staan. Terwijl ik mijn shirtje rechttrok en mij klaarmaakte voor het zegegebaar, word ik van rechts gepasseerd. Ik had buiten een 73-jarige vrouw op een e-bike gerekend. Zij drukte haar voorwiel vlak voor de finish voorbij het mijne. In het voorbijgaan gaf ik haar een kopstoot, gelukkig zonder ernstige gevolgen. Ik heb mezelf een tijdstraf van dertig seconden opgelegd.

Godzijdank ben ik niet zo geobsedeerd door kickboksen.

Burgh Haamstede 35e OVBH Loop - 10.1 km - 52.07 min - 9e plaats M55

Door de straten van Haamstede

De OVBH Loop is een stratenloop door de straten van Haamstede op het eiland Schouwen-Duivenland en onderdeel van het Zeeuwse stratencircuit. Vroeger stond deze loop bekend als de Hotel Bom Bokaal Loop. Start en finish zijn in het gezellige centrum van Haamstede, waar naast de kerk een grote tent staat opgesteld die als kleedruimte fungeert. In 2018 wordt deze wedstrijd voor de 35e keer georganiseerd. De wedstrijd in het Schouwse dorp was de vierde van in totaal vijf races die het circuit telt. Na de wedstrijden in Yerseke, Westkapelle en Zoutelande staat er vanavond een 10.1 kilometer op het programma.

Als ik net voor zes uur samen met Ina van ons vakantiepark op Voorne-Putten weg rijd, geeft de thermometer in de auto een temperatuur van 31 graden aan. Na de Haringvlietdam rijden we dwars over het eiland Goeree-Overflakkee en bereiken even later het 3e eiland van ons tochtje. Inmiddels zijn we in de provincie Zeeland terecht gekomen en rond half zeven komen we in het centrum van Burgh Haamstede aan. Ik ken het nog van twee jaar geleden, toen ik ook mee gelopen heb aan deze wedstrijd en we met vakantie waren op het eiland Walcheren. Het secretariaat zetelt in hotel Bom en tussen de dinerende mensen door loop ik naar de inschrijftafel. Nadat ik mijn startnummer ontvangen heb moet ik het inschrijfbriefje door het open raampje inleveren bij Sjaak, die net als twee jaar geleden weer in zijn auto op me zit te wachten.

Warm lopen hoeft niet met deze temperatuur dat scheelt al weer en ik heb me voorgenomen om er eens een lekkere trainingsavond van te maken. Ik ga dan ook, volgens mij voor de eerste keer, als allerlaatste loper over de startstreep en loop de eerste honderden meters met de laatste loper mee. De wedstrijd bestaat uit drie ronden van bijna 3.4 kilometer en ik wil proberen om iedere ronde iets sneller te gaan. De eerste ronde kom ik door in 17.57 minuten en langzaam aan begin ik wat te versnellen. Onderweg staan twee waterposten en ook wordt er door de inwoners van Haamstede lekker gesproeid. De tweede ronde gaat dan ook een half minuutje sneller in 17.27 minuten. 

Bij het ingaan van de 3e en laatste ronde neem ik even de tijd om bij Ina wat water te drinken en wil ik proberen om van atleet naar atleet te lopen, iets wat me vrij goed af gaat. Verschillende lopers haal ik dan ook in en ik kom met mijn kilometer tijden zelfs onder de 5 minuten terecht. De 3e ronde gaat dan ook het snelst in 16.42 minuten. De meeste lopers hebben meer last van de warmte dan ik en met een tijd van ruim 52 minuten kom ik over de finish, de netto tijd zal er misschien net onder hebben gelegen. Bij de plaatselijke ijswinkel worden de calorieën weer aangevuld, voor we ons weer in noordelijke richting begeven. Een prachtige Zeeuwse avond loopt ten einde.

Nadat ik mijn startnummer ontvangen heb moet ik het inschrijfbriefje door het open raampje inleveren bij de auto van Sjaak

Kramp Run Varsseveld - Nieuwsflits 1

Kramp Run bijna vol geboekt

Futselaar komt titel verdedigen bij Kramp Run 2018

Frank Futselaar is er weer bij. De winnaar van de 2017 editie van de Kramp Run heeft toegezegd dit jaar zijn titel te komen verdedigen in Varsseveld. Afgelopen seizoen is de atleet van Running Team Liemers al erg succesvol geweest met een zilveren medaille op het NK 5000 meter en een bronzen medaille op het NK 10.000 meter en het NK 3000 meter indoor.

Ook de nummer twee van de 2017 editie Jan-Pierre Weerts uit België met een persoonlijk record van 13.38 over 5000 meter zal weer afreizen richting de achterhoek. Daarnaast zal hoogstwaarschijnlijk Roy Hoornweg de bronzen medaillewinnaar van het NK 5000 meter zijn opwachting weer maken bij de Kramp Run.

Daarnaast hebben snelle mannen als: Mike Foppen (zilver NK 1500 meter), Samuel Fitwi (dit jaar al goed voor 13.57 op 5000 meter), Benoit Goethals (14.02) en Vincent Hazeleger zich al gemeld bij de organisatie.

Inmiddels zit de Business Run vol. In totaal doen 108 teams mee. Er zijn nog enkele startnummers beschikbaar voor de 5 km (individuele) recreantenrun. Wil je mee doen, schrijf je nu in want vol is vol. Voor kids run zijn nog genoeg startnummers beschikbaar.

Is jouw hoofd vuurrood na het sporten? Dan ben je gezond!

Wees maar trots op je tomaathoofd!

Loop jij tijdens een sportsessie ook altijd vuurrood aan, waardoor je met een hoofd als een tomaat weer over straat moet? Dan hebben wij goed nieuws: jij bent erg gezond!

Er zitten namelijk kleine bloedvaten onder jouw wangen en wanneer jij sport worden deze vaatjes wijder, zodat er zuurstofrijk bloed naar je spieren gepompt kan worden. Hoe meer lichamelijke inspanning, hoe sneller je bloed doorstroomt. Wanneer jij dus vuurrood wordt, betekent dit dat jouw bloed goed doorstroomt.

Die goede bloeddoorstroom geeft ook een energieboost aan je huid. Wanneer er meer vitaminen en mineralen door jouw hoofd gepompt worden, betekent dit op de lange termijn: minder rimpeltjes. En daar zeggen wij geen nee tegen! Dus wees maar trots op je tomaathoofd! (bron)

Montferland trailverkenning

De groep in het Montferlandse bos

Pling…Ik ga ook graag mee….Pling…Wij komen met zijn vieren… De replies stromen binnen nadat ik een uitnodiging op Facebook en WhatsApp heb gezet. Ik had bedacht om het parcours van de Montferlandtrail te gaan verkennen, liefst met wat gezelschap. Want samen genieten van de natuur is nog leuker dan in je eentje trailrunnen. En daar waren meer mensen het mee eens, maar liefst 17 personen verzamelden zich op de parkeerplaats bij ’t Peeske in Beek afgelopen zondag. Het was even kennismaken van tevoren, want er waren naast mijn AVA-clubgenoten ook een viertal van buurtclub Archeus en een aantal losse lopers. Er was zelfs een deelnemer uit Kleve, wat het meteen een internationaal gezelschap maakte. Het weer was super zonnig en het dreigde weer een hete zomerdag te worden, maar in het bos is het altijd beter. We spraken van tevoren af dat we het rustig aan zouden doen en netjes op de minst snelle zouden wachten indien nodig, daarna konden we los.

Een aantal mensen was al wel vaker in het Montferland geweest, maar kenden het bos niet aangezien ze altijd de Montferlandrun deden. Ook een mooie wedstrijd, maar dan mis je wel het mooiste gedeelte… Een mooie gelegenheid om dat goed te maken dus. Ik had de route van de Montferlandtrail van vorig jaar gepakt en een gedeelte van de 30 km wedstrijd in mijn handheld GPS gezet. Meteen na de start ging het even steil heuvelop, ik hoorde het ineens stil worden achter me… Maar eenmaal bovenop ging de babbel al weer aan. We liepen in de schaduw van het bos en daar viel het nog mee met de temperatuur. Het was een heel diverse groep, zowel qua persoonlijkheden als loopvermogen. Maar dat maakt het juist zo leuk. Je kletst eens met iemand anders dan de mensen waar je normaal mee loopt. En aangezien je allemaal dezelfde hobby hebt is er genoeg om over te praten om een aantal uren te kunnen vullen.

De route liep heuvelop, heuvelaf door de Montferlandse heuvels. Niet supersteil, maar over het algemeen mooie glooiingen en af en toe een vinnig stukje. Je kon wel merken dat het al lang niet meer geregend had. Sommige paden waren heel erg mul en waar normaal de varens zo uitbundig groeien dat het bos een jungle look heeft, was het nu al bruin aan het worden. Als we een beetje vlot afdaalden hadden we zelfs een stofwolk achter ons. Net alsof we heel hard gingen. De route was goed te volgen met mijn GPS, maar af en toe konden we de ingang van een klein paadje niet vinden en moesten we even zoeken. Dat was dan meteen een mooie gelegenheid om even te drinken, want de temperatuur liep behoorlijk op en het was erg dorstig weer. Ook konden degenen die het wat moeilijker hadden dan even uitpuffen. Twee dames besloten de route toch maar in te korten, maar over het grote geheel liep iedereen tot in de laatste kilometers lekker mee.

Een paar dames die meeliepen als marathonvoorbereiding hadden nog nooit over hele smalle singletracks gelopen en dat vonden ze best spannend. Het grootste gedeelte liepen we over iets bredere paden en kon iedereen makkelijk lopen. Het aantal struikel- en valpartijen bleef dan ook heel beperkt, zelfs ik bleef op de been. Na een uur en drie kwartier hadden we de ronde er op zitten. Voor de liefhebbers had ik nog een kort lusje om de hoogtemeters wat op te krikken bedacht. De zandbult bij het Peeske is normaal al een uitdaging, maar nu leek het wel een woestijnduin. Omhoog voelde je de hitte door je schoenzolen branden, naar beneden veroorzaakten we een kleine zandstorm. De stof bleef lekker aan de bezwete benen plakken en veroorzaakte nog meer dorst.

De koffie met gebak na afloop op het terras van ’t Peeske smaakte na de inspanning dan ook heerlijk. We kletsten nog even lekker na terwijl we in de schaduw over de visvijver konden kijken. Het vakantiegevoel zat er goed in, maar we besloten toch maar naar huis te gaan voordat we aan bier of cocktails konden beginnen en de boel helemaal uit de hand zou lopen. Bedankt iedereen die mee heeft gedaan en tot de volgende keer.

Andre Bleumink

De koffie met gebak na afloop op het terras van ’t Peeske smaakte na de inspanning heerlijk

Verslag van het 7e Rondje Eilanden in Vinkeveen

Cindy Brusse

Zaterdag was het rondje eilanden Vinkeveen: 12 eilanden die in een ronde liggen waarover hardgelopen en waartussen gezwommen wordt. Het was de 7e editie en mijn 5e deelname. Tot nu toe was ik elk jaar sneller en het doel was een nieuw PR neer te zetten. Daarvoor zouden de omstandigheden wel mee moeten zitten, dus niet teveel wind wat zorgt voor golfslag in het water. We (Danny Boom, Angelique Vrijdag, Denise van der Donk-Eskes en ik) gingen op tijd op pad naar Vinkeveen en we arriveerden ruim voordat er om 15.30 gestart zou worden. Vanaf die tijd gingen er elke 30 seconden 10 deelnemers te water. In totaal zouden 596 deelnemers van start gaan: 267 dames en 329 heren. Om 15.34.00 was het Danny’s beurt en om 15.35.00 de mijne. Ik zat in de eerste serie dames en voor ons lagen er reeds 90 mannen in het water. Dat waren vast de mannen die bij de inschrijving hadden aangegeven een poging te zullen doen naar 1 van de 30 finale plaatsen. Dat zouden vast ervaren atleten zijn en zouden we dan vast geen last van hebben. Niets minder was waar. In het eerste stuk van 400m zwemmen was het al snel zigzaggen langs de mannen. Gelukkig had iedereen een kleurige badmuts op, zodat door een beslagen brilletje ze toch nog goed opvielen en ik over niemand heen ben gezwommen. 

Na 400m zwemmen kon aan het eerste stuk lopen van 700m begonnen worden. Teamgenoot Deborah Wissink kwam me na 50m voorbij gesneld. Wat een looptempo. Ik probeerde aan te klampen en zat flink in de verzuring. Deborah liep uit en het verschil was 12 sec aan het eind van eiland 2. Ze bleek als snelste het eerste loopstuk afgelegd te hebben in 2.24. Een snelheid van rond de 3.30/ km! Hierna kon ik Deborah lang in het zicht houden, maar wel liep ze steeds een stukje uit. Het was mooi om over de eilanden te hollen. Overal kregen we aanmoedigingen en iemand riep dat ik een 10 voor mijn outfit kreeg, superleuk. Verderop vormden kinderen van een scoutinggroep een haag waar we doorheen liepen en gaven high-fives! Op een gegeven moment wist ik niet meer op het hoeveelste eiland ik aan het lopen was. De inspanning begon zijn tol te eisen en ik hoopte het laatste stukje zwemmen in het zicht te krijgen. Ook waren daar de gedachtes dat ik me zou gaan afmelden voor de finale als ik me zou plaatsen. Een 2e inspanning zou ik echt niet trekken. En voorgaande jaren ging dat me ook heel slecht af en verzuurde ik meteen al na het te water gaan. De finale bestaat uit 2 korte rondes van 3x zwemmen en 3x lopen. Ik ervaar deze rondjes als strafrondjes. Deze gedachten opzij zettend probeerde ik het tempo er goed in te houden en keek niet op mijn horloge. Pas op de finish zou ik weten of een PR gelukt zou zijn. Ik trok een sprint en.....yes! 45.56, wel 19 sec sneller dan de vorige keer! Nadat meerdere series dames waren gefinisht bleek het een 4e plek. Door naar de finale dus (20 dames) die 90 min later gehouden zou worden.

Danny plaatste zich voor de herenfinale. Hij voelde zich net als ik niet meer in topvorm na zo’n rondje diepgaan, maar zag het als eer dat je daar aan mee mag doen. Daar had hij wel een punt. Dus.... ik ging me niet afmelden, maar ging een poging doen het beste ervan te maken. Ik dronk nog wat Nutri-Kerosine, ging 6 minuten joggen en 4 minuten rustig zwemmen ter voorbereiding om de stijve spieren weer wat soepeler te krijgen. Om 18.00 klonk het finale startschot. Ik begon meteen in een hoog tempo met mijn armen te malen en had het motto “ kijken waar het schip dit jaar weer strand”. Dit bleek niet al net na de start te zijn, zoals vorige keer. Het ging eigenlijk verrassend goed! Ik kwam op een 4e positie te liggen, lag voor op een paar andere eredivisie-dames en kon dit rennend en zwemmend tot de finish volhouden. Na 13.45 kwam ik blij en weer compleet kapot over de finish. Daarna kon ik Danny gaan aanmoedigen. Hij kwam in een sterk deelnemersveld knap als 18e van de 30 finalisten over de finish. De mooie middag hebben we afgesloten bij de wokchinees in Veenendaal.

Uitslagen van het 7e Rondje Eilanden in Vinkeveen

De groep uit Aalten en enkele AVA'70 leden

Zaterdag was de 7e editie van het Rondje Eilanden in Vinkeveen, waarbij het zwemmen 11x afgewisseld wordt door het hardlopen. Ook een aantal Aaltenaren en AVA'70 leden stonden hier aan de start. De uitslagen van de eerste 25 deelnemers staan hieronder met een prachtige 4e plaats voor Cindy Brusse en een 18e plaats voor Danny Boom.

Uitslagen en foto's van de 3e Baanwedstrijd van AVA'70 -

De 11 deelnemers aan de 3e Baanwedstrijd in Aalten

Gisteravond werd de 3e Baanwedstrijd van dit seizoen gehouden. Er stond een 1.000 meter op het programma. Onder erg warme omstandigheden (28 graden) wist Stan Prinsen survivalatleet Stijn Elferink net te verslaan.

Uitslagen: 1.Stan Prinsen 2.41 min, 2.Stijn Elferink 2.42 min, 3.Tim te Brake 2.58 min, 4.Michiel Wellink 3.02 min, 5.Noah Lampio 3.09 min, 6.Erwin Wamelink 3.09 min, 7.Tom Rensink 3.12 min, 8.Sam ter Haar 3.19 min, 9.Joppe Roos 3.31 min, 10.Marijn Lampio 3.51 min, 11.Theo Stronks 4.46 min.

De nummers 1 en 2

Rockanje: Voornes Duin en Strypemonde

Junglepaadjes door het Voornes Duin

Rockanje ligt (bijna) aan zee op het Zuidhollandse eiland Voorne-Putten. Na een kilometertje over het strand loop je over de meest schitterende junglepaadjes dwars door het Voornes Duin langs natte duinvalleien en het Breede Water (met een aalscholverkolonie) naar het Bezoekerscentrum van het Zuidhollands Landschap en uitspanning De Meidoorn. 

Vandaar kuier je over prachtige bospaden door het stille en voorname landgoed Strypemonde en over slingerpaden door de 'verbouwde' Zwarte Hoogte weer naar het eindpunt. Een prachtige (wandel) route.

Klik hier voor de route en hier voor de foto's

Training bij het Haringvliet en over het Noordzeestrand

Bij het Haringvliet.....

Dit jaar vieren we onze vakantie op het eiland Voorne-Putten. Het eiland beslaat een gebied in de provincie Zuid-Holland tussen het Haringvliet, het Spui, de Oude Maas en het Brielse Meer, ten zuiden van het haven- en industriegebied van de Rijnmond. Het dubbeleiland bestaat uit de eilanden Voorne en Putten. Deze waren ten gevolge van de verzanding van de rivier de Bernisse aan elkaar gegroeid en vervolgens door middel van bruggen, tunnels en dammen met de rest van de provincie verbonden. De Bernisse is enige tijd geleden uitgebaggerd en het was vroeger de belangrijkste scheepvaartroute tussen Holland en Vlaanderen.

Vanuit ons vakantiepark, in de voormalige marinehavenplaats Hellevoetsluis, start ik mijn duurloop en loop via de achterkant van het park, in de richting van het Toeristisch Overstap Punt op het Quackstrand. Het strand en het dagkampeerterrein zijn in de jaren zeventig aangelegd om te voorzien in de groeiende vraag naar recreatiemogelijkheden. Het vrij rustige water maakt dat het Haringvliet een prima locatie is voor surfers en zeilers.

Voor me ligt de Haringvlietdam, het zesde bouwwerk van de Deltawerken. Het sluit het Haringvliet af van de Noordzee. In november 1958 begonnen de heiwerkzaamheden voor de aanleg van het sluizencomplex. In totaal gingen 22.300 heipalen de grond in. Toen in 1961 de heipalen in de grond zaten, werd begonnen met het bouwen van de spuisluizen. Pas toen deze klaar waren (1966), werd de polder verwijderd en de dam gemaakt. In 1970 was de Haringvlietdam gereed. Op 15 november 1971 opende koningin Juliana met minister Willem Drees jr. van Verkeer en Waterstaat de Haringvlietdam. De dam is 5 kilometer lang en 56 meter breed. Hij heeft in totaal 17 sluizen die ieder 56,5 meter breed zijn. Jaarlijks wordt 30 miljard m³ water gespuid. Een indrukwekkend stukje vakwerk.

Nog geen kilometer verder kom ik op het mulle zand van het Noordzeestrand en als ik even later over het duin ga loop ik op het oudste deel van het eiland. Het Voornes Duin is een belangrijk natuurgebied, met duinvalleien, twee grote duinmeren en een rijk vogelleven. Met de daarachter gelegen polder heeft het gebied een grote variatie in landschapstypen. Na precies 8 kilometer ben ik terug bij ons huisje en heb er een heerlijk duurloopje opzitten. 

Klik op de link voor enkele foto's

fotoalbum

....en het Noordzeestrand