Verslag van de 13e halve marathon van Ermelo

Het parcours van de halve marathon

7 juni 2025 stond al een tijdje in mijn agenda omcirkeld. Voor het eerst wilde ik een Halve Marathon wedstrijd lopen. Tijdens de lockdowns heb ik 2 Halve Marathons "voor mezelf" gelopen. Dit kunststukje wilde ik heel graag eens herhalen tijdens een officiële wedstrijd.

Ik heb me goed proberen voor te bereiden en serieus getraind. Tegelijk is het Bbq leven en lidmaatschap van Holle Kies en weegclub Dik & Dapper een contra-indicator voor een snelle hardloper. Al met al lag ik 15 km perfect op schema met wat ik voor ogen had. Daarna werd het heel heel zwaar. Ondanks dat.

Uitgelopen ✅️

Persoonlijk Record ✅️

Trots ✅️

Tevreden? Mwah, er zit meer in... dus das leuk, want dan kan/"moet"/mag ik nog een keer! En all the ❤️ voor mijn schatje als supporter.

En die locatie? Officieel is het inderdaad Ermelo, geografisch ben je dan net uit-Putten. Dat doet de naam meer eer aan!

Leon Veldhuis

Nzikwinkunda zet met 28.41 Ermelo op de kaart

Uiteindelijk wist Nzikwinkunda in een eindsprint El Goumri in de Stationsstraat te lossen en finishte met 4 sec. verschil in een geweldig snelle eindtijd van 28:41 minuten (foto de Stentor) 

Afgelopen zaterdagavond was de Stationsstraat en het Raadhuisplein in Ermelo omgetoverd met een vrije doorgang van de 1e ERMELOOP 10K. Voor een groot gedeelte van de organisatie was het de 1e keer dat men in aanraking kwam met het organiseren van een hardloopwedstrijd.

Het was niet proberen maar gelijk ‘het diepe in’ zonder echt te weten wat er zou gaan komen. Zo was het moeilijk in te schatten van het aantal deelnemers, daardoor het logistiek organiseren opbouwen van start/finish, de ontvangt lopers/gasten en de verwerking van de veel daginschrijvers, een uitdaging.

Een uitdaging met veel druk omdat er ook nog een aantal Internationale topatleten hadden aangeven in Ermelo te willen starten. Vanaf donderdag waren deze ondergebracht in het van der Valk Hardewijk hotel. Na de start op het Raadhuisplein van de G-lopers (ondergebracht bij ‘De Ontmoeting’) , de RABO-Jeugd 1km en de Intersport 5km gingen de NERO-Ermeloop 10km-lopers van start. De Trail-runners waren toen al met bussen weggebracht naar de start van de Veluwse Trail-Run over 20km bij het recreatiepark De Paalberg. De kleinzoon van de sponsor Gert van de Broek (Directeur vdbHoliday.com) loste hierbij het startschot.

Snelle eindtijd!

De verwachting dat het op de NERO-Ermeloop 10km een ware en snelle strijd door de Stationsstraat zou worden werd bewaarheid. Na het startschot van Weth. Hans de Haan was het wachten op de eerste doorkomst van 4km. Als eersten kwamen Onesphore Nzikwinkunda en Othmane El Goumri gezamenlijk door voor het groepje met Mourad El Bannouri, Noureddine Mansouri, Buiissane Youssef en Niels te Pas. Even later kwamen bij deze doorkomst de eerste vrouwen Hajiba Hasnaoui, Elvanie Nimbona en Hayat Benhenia met de Nederlandse vrouwen Lisanne Meuleman en Jessica Oosterloo door.

Zelfs de hoofdsponsor van de 10 km Nero de Boer (NEROBarbershop) had moeite om als chauffeur van de snelle BWMi3 klokauto (Ekris Nijkerk) de lopers op het bochtige gedeelte, achterin van het parkoers, voor te blijven. Uiteindelijk wist Nzikwinkunda in een eindsprint El Goumri in de Stationsstraat te lossen en finishte met 4 sec. verschil in een geweldig snelle eindtijd van 28:41. Bij de vrouwen finishte Hasnaoui in een snelle tijd van 33:26 met 3 sec. later Nimbona en 1:12 Lisanne.

Na de huldiging was het met DJKess nog gezellig op het Raadhuisplein en kon een ieder nagenieten van een 1e geweldig geslaagde ERMLOOP. De organisatie kon opgelucht adem halen en ook voldaan maar moe nagenieten van zoveel sportieve blijheid. (bron)

Uitslagen van de 1e Ermeloop in Ermelo

Een 1e plaats voor Lisa te Molder (links) en een 2e plaats voor Katja Demkes op de 5 kilometer

Uitslagen AVA'70 leden en Aaltenaren

5 kilometer: Erwin Wamelink 18.39 min, Lisa te Molder 19.15 min, Katja Demkes 21.00 min, Hans Hoftijzer 24.33 min, Martine Hoftijzer 33.15 min

10 kilometer: Bjorn Demkes 37.05 min, Gerrit Dijkslag 39.03 min, Rinke ter Haar 44.03 min, Gerben Duenk 46.39 min, Walter Vaags 46.56 min, Evelien Hillen 50.24 min, Gabrielle Bruil 59.46 min

Klik op de link voor alle uitslagen

uitslagen

site organisatie

Uitslagen en foto's van de 6e Halve Marathon van Ermelo

Gerrit Dijkslag

Wat kan hardlopen toch leuk zijn. Zaterdag 23 april 2016 gaat de boeken in als een fantastische loopdag in Ermelo. Zeshonderd deelnemers genoten van hun afstand, van de geweldige support langs de lijn en de prachtige en sfeervolle finish. Maar ook de vrijwilligers genoten. Of het nu jongens en meiden waren die hun maatschappelijke stage uren kwamen maken, Rabobank medewerkers die het inschrijfbureau bemanden of ‘de mannen van André Knol’ die uren bezig waren met de parcours opbouw en afbouw of de enthousiaste wielrenners van de VWV. Er waren louter blijde gezichten te zien.

AVA'70 lid Gerrit Dijkslag liep de 10 kilometer in een mooie tijd van 37.59 minuten.

Fotoalbums:

Jan de Roo

Gert Kroesbergen

uitslagen

site organisatie

Foto's en uitslagen van de Heideloop in Ermelo

In het midden de winnaar van de 10 km Stefan Leeflang (284), rechts daarvan de nummer 2 Arnout Salome (283)

De Heideloop is een mooie loop over de Groevenbeekse hei en door het landgoed Groevenbeek in Ermelo. 

Gerrit Schuitema heeft daar foto's gemaakt, die je kunt zien door op de volgende link te klikken

uitslagen

fotoalbum

site Gerrit Schuitema

site organisatie

Hardloopervaringen van Atletico Rossa - deel 3

Frank Roos is naast een goede hardloper ook een uitstekende schrijver van mooie stukjes. Veel van zijn verhalen zijn de laatste jaren, onder het pseudoniem van Atletico Rossa, gepubliceerd in het clubblad van de plaatselijke voetbalvereniging AZSV en in het clubblad van atletiekvereniging AVA'70. De komende tijd zullen enkele hardloopervaringen van Frank ook op deze site geplaatst worden.

DE BEKENDE ONBEKENDE

(deel 2)

Sommigen pakken ze als eerste in, anderen pas als laatste. Een enkeling doet het zelfs een beetje stiekem. Het is een bijzondere en eigenaardige gewoonte geworden, maar de loopschoenen gaan altijd mee op vakantie. Ongeacht de bestemming en hoelang we ook maar van huis zijn, het hardloopvolkje moet “het gereedschap” bij de hand hebben. De reisgenoten hebben hierin eigenlijk niet eens zo gek veel keus. Een paar keer alleen in het huisje of bij de sleurhut zitten is niet altijd even leuk. Een chagrijnige sporter die zijn overtollige energie niet kwijt kan, is echter vele malen erger. Gelukkig kan ik me tot de groep noeste lopers rekenen, die de loopspullen rustig en zonder sores klaar kan leggen bij de overige vakantiespullen. De bestemming dit keer… de Veluwe! Bungalowpark “Rabbit Hill” ligt midden in een bosrijke omgeving en was voor enkele dagen ons domein. Als hardloper is dit een fantastisch trainingsgebied, waar je tijdens de training bijna struikelt over de konijnen, de eekhoorntjes gezellig met je mee huppelen en de reeën je op zeer korte afstand bijna met open bek aan staan te gapen.

.....

We besloten om op een mistige zaterdag ons loopspul aan te trekken voor deelname aan de regionale Rusthoeve-loop, die plaats vond in de bossen tussen Putten en Ermelo. Op de plaatselijke camping fungeerde een verbouwde blokhut als inschrijf- en kleedlokaal. Het onderkomen, waarin normaliter de sleurhutgasten zich vermaken met een avondje bingo of een cursus bloemschikken, barstte met 20 zenuwachtige hardlopers al bijkans uit zijn voegen. En dit, terwijl het gros van de dravers nog moest arriveren. Dampende koffie, het tikken van de koekoeksklok, pruttelende erwtensoep en de geur van Midalgan zorgden voor een bijzondere, bijna Loohuiscross aandoende, huiselijke sfeer. Tijdens de warming-up, stal onze jonge labrador de show. Het speelse dier leefde zich helemaal uit en toen de speaker zijn apparatuur testte en de hond op luide toon begon aan te moedigen was er helemaal geen houden meer aan.

.....

Om 10.00 uur werd het startschot gegeven voor de kidsrun van 1 kilometer. Onze jongste koter van 6 maakte zijn wedstrijddebuut en toonde zich toch wel enigszins zenuwachtig. Op het rulle zandparcours liet hij zich van zijn beste kant zien. Toen het finishdoek in zicht kwam, zijn koppie steeds roder aanliep en de spreekstalmeester het publiek om een applaus verzocht, perste hij er nog een laatste versnelling uit en draafde breedlachend over de finish. Een fraaie tweede prijs, bij de eerste wedstrijd…. het had slechter gekund. Zijn zus was hem al voorgegaan en tot haar verwondering behaalde ze zelfs een prachtige overwinning. Als beloning ontvingen de kinderen een herinnering, mochten grabbelen in een cadeautjesemmer en als klapstuk nog een keer. Toen de speaker hun namen nogmaals het bos inslingerde, stond ik als vader toch wel een beetje trots toe te kijken. Wat mij in al die jaren nooit was gelukt, namelijk het behalen van een podiumplek, flikte de kroost op een fraaie zaterdagmorgen in Putten. Nu moet er wel bij vermeld worden, dat er ook maar twee kinderen deelnamen aan de loop, maar dit terzijde. Als je niet meedoet, kun je immers ook niet winnen!

.....

Het was intussen al flink druk geworden bij de start en uit alle paden en achter elke boom of struik kwam er wel een loper of loopster te voorschijn. Geïnspireerd door de prestaties van de kinderen besloot ik, geheel tegen mijn principes in, brutaal op de eerste rij plaats te nemen. Niemand kende me hier toch, dus wat kon het schelen. Vanaf de start ging ik gelijk op zoek naar een groepje lopers met hetzelfde draaftempo en na een kleine twee kilometer had ik beet. Met zijn vieren slingerden we  over de paden met de ongelijke sporen dwars door het fraaie heuvelachtige bos. Ik kon goed volgen, deed op tijd mijn kopwerk en ons kwartet werkte op sportieve wijze eendrachtig samen. Tot een kleine 2 kilometer voor de finish. Een ambulance passeerde ons in een beestachtig tempo, gevolgd door nog meer gillende sirenes. Het tempo zakte gelijk en verschrikt keken we elkaar aan. We hadden allemaal hetzelfde onprettige gevoel in de onderbuik. In ons zichtveld stonden diverse mensen op het pad en eenmaal dichterbij werd ons duidelijk wat er aan de hand was.

.....

Loper 251 lag midden op de weg en het zag er bepaald niet goed uit. Omdat er voldoende kundige, maar ook (helaas) onkundige mensen ter plekke waren, besloten we onze weg te vervolgen. Het ging uiteraard nergens meer om en er flitst dan ineens heel veel door je heen. Bij de finish knikte ik hoofdschuddend naar de rest van de familie en we besloten vlot te vertrekken. In het inschrijflokaal, waar de koffie nog lekker pruttelde, was het nieuws intussen ook al doorgedrongen. Ineens ontstond er de nodige paniek. Wie was immers loper 251? Wie was deze bekende onbekende, die op een gewone zaterdagmorgen deelnam aan een gezellige trimloop? Was hij alleen hier of met anderen? Waar woonde de atleet? Wie kende de veteraan? Talloze vragen, die de organisatie plots bijna tot wanhoop dreven! De volgende dag vernam ik via internet, dat loper 251 was overleden. Hij was in het harnas gestorven.

.....

Sinds dit voorval besloot ik anders op pad te gaan. Ik neem wat vaker mijn mobiel mee, vul alle gegevens op het inschrijfformulier netjes in en heb me een SOS-coin aangeschaft. Een handig plaatje, dat je in de schoenveter strikt en waarop je diverse persoonlijke gegevens kunt laten drukken. Wanneer ik op vakantie de loopschoenen aantrek, neem ik een kopie van de ID-kaart mee of pruts mijn mobiel in de broekzak. LAAT JE OOK ZIEN IN 2010, EN WORDT GEEN BEKENDE ONBEKENDE!!!

.....

ATLETICO ROSSA

Training in Garderen

Voor ons hotel in Garderen

Bram en ik zijn een aantal dagen heerlijk wezen mountainbiken op de Veluwe. Sinds een tijdje beschikt dit gebied over een digitale fietsrouteplanner (www.fietseropuit.nl) Je kunt dan je route thuis al uitstippelen en via het knooppuntennetwerk de route fietsen.

Donderdag hebben we door het Nationaal Park de Veluwezoom gefietst. Van Laag Soeren, door het Eerbeekse veld naar de Posbank met de beruchte Emmapyramide. Om daarna door het Loenense bos met z’n watervallen en de Scherpenberg weer langs het Apeldoorns Kanaal terug te fietsen.

Aan het begin van de avond heb ik nog even mijn hardloopschoenen aangetrokken om een eindje in de buurt van ons hotel in Garderen te lopen.

Op vrijdag stond de Speuld route op het programma. We vertrokken vanuit Garderen en fietsten door het prachtige Sprielderbos en het Huinerveld naar Putten. Om vervolgens via het Leuvenumse bos, de Ermelose heide (met één van de grootste schaapskooien van Nederland) en het Speulderbos weer bij ons hotel te komen.

De weersvooruitzichten waren voor deze dagen niet zo best maar we hebben van de ongeveer 100 kilometer die we gefietst hebben, nog geen 5 kilometer regen gehad. Het zat ons gelukkig mee.